Słowo kluczowe
limit
504 dokumenty
- Czy po wykorzystaniu puli pomocy publicznej przysługującej na mocy decyzji o wsparciu nr 1, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, do całości dochodu ze sprzedaży metali uzyskanego w roku podatkowym 2023/2024 (z wykorzystaniem nowej inwestycji), do wysokości puli pomocy przysługującej w związku z nową inwestycją.
- Stosowanie limitu 150 000 zł dotyczącego transakcji związanych z używaniem samochodu osobowego w ramach umowy leasingu operacyjnego.
- Liczenie limitu 2 mln euro.
- Ustalenie, czy Spółka może prowadzić jedną ewidencję dla zezwoleń obowiązujących na różnych strefach, oraz czy Spółka powinna chronologicznie rozliczać limit dostępnej pomocy publicznej na terenie stref, oraz czy wskazany model korzystania z pomocy publicznej jest prawidłowy
- Brak zastosowania ograniczenia wynikającego z art. 15e ust. 1 do kosztów usług.
- Zwrot kosztów poniesionych przez pracownika tytułem wykorzystywania, na podstawie właściwej umowy, samochodu prywatnego do celów służbowych celem wykonywania zleconych zadań – stanowi dodatkowe świadczenie otrzymywane przez pracownika od pracodawcy, a w konsekwencji przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu. Przychód ten nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 23b cytowanej ustawy, ponieważ pracownicy nie należąc do określonej przez ustawodawcę kategorii osób nie spełniają przesłanki zawartej w tym przepisie. Zatem, ciążą na pracodawcy obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 wskazanej ustawy, w związku z wypłatą ww. świadczenia i pracodawca powinien od wypłacanych ryczałtów pobierać zaliczki wskazane w tym przepisie.
- Opodatkowania przychodów z najmu.
- 1. Czy na podstawie art. 60 Ustawy zmieniającej w zw. z art. 15e ust. 9 ustawy o CIT, począwszy od 1 stycznia 2022 roku Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów, w ramach obowiązującego w danym roku podatkowym tzw. hipotetycznego limitu ustalonego na podstawie danych podatkowych Spółki za ten rok podatkowy, który to limit będzie miał zastosowanie jedynie do tych Nieodliczonych nadwyżek (tj. bez uwzględniania w tzw. hipotetycznym limicie kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego, które byłyby limitowane na gruncie art. 15e ustawy o CIT, gdyby przepis ten nie został uchylony Ustawą zmieniającą)? 2. Czy począwszy od 1 stycznia 2022 roku Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów w kolejności od tych powstałych najwcześniej (według tzw. metody FIFO)?
- 1. Czy w latach podatkowych rozpoczynających się po dniu 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca jest uprawniony do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów Kosztów Nieodliczonych do wysokości odpowiadającej obliczonemu dla danego roku Limitowi, bez uwzględniania Kosztów Usług ponoszonych w danym roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2021 r., w którym dokonuje odliczenia Kosztów Nieodliczonych. 2. Czy ujmując jako koszty uzyskania przychodu Koszty Nieodliczone z lat ubiegłych (2018-2021) w latach podatkowych rozpoczynających się po dniu 31 grudnia 2021 r. Spółka będzie uprawniona do ujęcia w kosztach odliczania przychodu tej nadwyżki w oparciu o zasadę FIFO, tj. w pierwszej kolejności rozliczając w kosztach podatkowych danego roku podatkowego Koszty Nieodliczone z lat ubiegłych, które zostały poniesione najwcześniej.
- Czy w ramach rozliczeń CIT za cztery pozostałe lata podatkowe Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania Nieodliczonych kosztów jako kosztów uzyskania przychodów do wysokości odpowiadającej Limitowi obliczonemu zgodnie z art. 15e ust. 1 i 12 ustawy CIT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2021 r.), bez uwzględniania w Limicie wydatków ponoszonych na rzecz podmiotów powiązanych w roku podatkowym, w rozliczeniu za który dokona odliczenia Nieodliczonych kosztów?
- Ustalenie, czy Spółka może prowadzić jedną wspólną ewidencję rachunkową jeśli prowadzi działalność na podstawie DoW1 i DoW2, oraz czy pomoc publiczna z DoW1 i DoW2 powinna być rozliczana zgodnie z datami ich wydania (kolejność chronologiczna)
- Zasady rozliczenia wydatków na usługi niematerialne nabywane od podmiotów powiązanych w związku z uchyleniem art. 15e ustawy CIT.
- Podatek od towarów i usług w zakresie ustalenia czy przychody osiągnięte z tytułu świadczenia usług w Polsce i na terenie UE należy wliczyć do limitu zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.
- Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ograniczenia w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e ustawy o CIT.
- 1. Wynikający z art. 16 ust. 5e ustawy o CIT limit 225.000,00 zł dotyczy wyłącznie opłat związanych z używaniem elektrycznego samochodu osobowego w ramach umowy leasingu operacyjnego (tj. opłaty wstępnej i rat leasingowych), natomiast nie dotyczy opłaty końcowej związanej z wykupem samochodu osobowego z leasingu operacyjnego, 2. Depozyt gwarancyjny (kaucja gwarancyjna) płatny na końcu umowy leasingu, tj. w terminie płatności ostatniego czynszu leasingowego, przed zakończeniem umowy leasingu, nie jest wliczany do limitu, o którym mowa w art. 16 ust. 5e ustawy o CIT (jako świadczenie niezwiązane z używaniem samochodu w ramach umowy leasingu), a w momencie zaliczenia depozytu gwarancyjnego na poczet ceny wykupu przeistacza się w cenę wykupu, która w myśl art. 17c pkt 2 ustawy o CIT podlega odrębnemu limitowi.
- Brak prawa do ulgi prorodzinnej - przekroczenie dochodów.
- 1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów Nadwyżkę Kosztów Kwalifikowanych z 2021 r. w kolejnych pięciu latach podatkowych (tj. latach 2022-2026) do wysokości kwoty 3 mln zł powiększonej o 5% EBITDA (dalej: „Wirtualny Limit”) wyliczonej odpowiednio dla danego roku podatkowego rozpoczynającego się po 1 stycznia 2022 r.? 2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym na potrzeby ustalenia wysokości Nadwyżki Kosztów Kwalifikowanych podlegających zaliczeniu na podstawie art. 60 ust. 1 Ustawy nowelizującej do kosztów uzyskania przychodów nie bierze się pod uwagę ponoszonych od 1 stycznia 2022 r. Kosztów Kwalifikowanych? 3) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym rozliczenie Nadwyżki Kosztów Kwalifikowanych podlegających zaliczeniu na podstawie art. 60 ust. 1 Ustawy nowelizującej do kosztów uzyskania przychodów do wysokości Wirtualnego Limitu obowiązującego w roku 2022 może zostać dokonane przez Spółkę poprzez złożenie korekty zeznania rocznego CIT-8 za 2022 rok? 4) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zaliczenie Nadwyżki Kosztów Kwalifikowanych z 2021 r. do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 60 ust. 1 Ustawy nowelizującej może nastąpić w dowolnym wybranym przez Spółkę roku z pięcioletniego okresu (tj. 2022-2026) do wysokości Wirtualnego Limitu wyliczonego odpowiednio dla każdego roku tj. bez konieczności ujmowania przedmiotowych kosztów w 2022 r. i składania korekty zeznania rocznego CIT-8 roku za rok podatkowy 2022?
- Czy w kosztach uzyskania przychodu lat rozpoczynających się po 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca może ująć Nieodliczone wydatki do wysokości ustalonego dla każdego z tych lat, w oparciu o treść art. 15e ust. 1 w powiązaniu z art. 15e ust. 2 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r., hipotetycznego limitu, bez jego pomniejszania o bieżące koszty usług ponoszonych w danym roku. Czy metoda, zgodnie z którą należy ustalić kolejność odliczania Nieodliczonych wydatków w danych latach zaczynając od poniesionych (w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT) kosztów w roku wcześniejszym, przechodząc następnie do lat kolejnych (tzw. metoda FIFO - pierwsze weszło, pierwsze wyszło), jest prawidłowym sposobem na odliczenie Nieodliczonych wydatków. Czy dla identyfikacji kosztów nieodliczonych w obrębie danego roku Wnioskodawca może przyjąć dowolną metodę, która zapewni że w latach 2022-2026 zostaną rozliczone wyłącznie koszty, które w latach 2018-2021 były traktowane jako koszty niepodatkowe z uwagi na przekroczenie limitu. Czy wnioskodawca może odliczyć Nieodliczone wydatki w ramach dokonywanych w trakcie roku podatkowego rozliczeń zaliczkowych w podatku CIT.
- Brak obowiązku wliczania do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy, sprzedaży mediów do lokali mieszkalnych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe.
- Czy w ramach rozliczenia CIT za rok 2022 oraz lata następne Wnioskodawca jest uprawniony do takiego zaliczenia wydatków na nabycie usług niematerialnych do kosztów uzyskania przychodów, że do wydatków poniesionych w latach 2018-2021 będzie mógł zastosować limit wynikający z uchylonego art. 15e ustawy o CIT, przy jednoczesnym niestosowaniu tego limitu do wydatków poniesionych po dniu 31 grudnia 2021 r.?
- 1. Czy koszty finansowania dłużnego wyłączone w danym roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT w następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, na zasadach wynikających z reguły FIFO, tj. w kolejności od poniesionych najwcześniej, w szczególności przed bieżącymi kosztami finansowania dłużnego danego roku podatkowego. 2. Czy ustalając nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 3 ustawy o CIT, przez poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, o których mowa ww. przepisie, należy rozumieć bieżące koszty finansowania dłużnego danego roku podatkowego oraz koszty finansowania dłużnego wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 1 ustawy o CIT w latach poprzednich, a które nie zostały wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 18 ustawy o CIT.
- 1. Czy na podstawie art. 60 Ustawy zmieniającej w zw. z art. 15e ust. 9 ustawy o CIT, począwszy od 1 stycznia 2022 r. Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów, w ramach obowiązującego w danym roku podatkowym tzw. hipotetycznego limitu ustalonego na podstawie danych podatkowych Spółki za ten rok podatkowy, który to limit będzie miał zastosowanie jedynie do tych Nieodliczonych nadwyżek (tj. bez uwzględniania w tzw. hipotetycznym limicie kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego, które byłyby limitowane na gruncie art. 15e ustawy o CIT, gdyby przepis ten nie został uchylony Ustawą zmieniającą)? 2. Czy począwszy od 1 stycznia 2022 r. Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów w kolejności od tych powstałych najwcześniej (według tzw. metody FIFO)?
- 1. Czy na podstawie art. 60 Ustawy zmieniającej w zw. z art. 15e ust. 9 ustawy o CIT, począwszy od 1 stycznia 2022 r. Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów, w ramach obowiązującego w danym roku podatkowym tzw. hipotetycznego limitu ustalonego na podstawie danych podatkowych Spółki za ten rok podatkowy, który to limit będzie miał zastosowanie jedynie do tych Nieodliczonych nadwyżek (tj. bez uwzględniania w tzw. hipotetycznym limicie kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego, które byłyby limitowane na gruncie art. 15e ustawy o CIT, gdyby przepis ten nie został uchylony Ustawą zmieniającą)? 2. Czy począwszy od 1 stycznia 2022 r. Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów w kolejności od tych powstałych najwcześniej (według tzw. metody FIFO)?
- Zasady rozliczenia wydatków na usługi niematerialne nabywane od podmiotów powiązanych.
- Ustalenie, czy Spółka może rozliczyć koszty z tytułu zatrzymanych zysków (art. 15cb) stosując limit 250 000 zł w roku podatkowym odrębnie dla każdego zysku (za dany rok obrotowy) przekazanego na kapitał zapasowy Spółki na podstawie stosownej uchwały
- Dotyczy ustalenia, czy: - limit kwoty w wysokości 5 000 000 zł wynikający z art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ramach jednorazowego dochodu uzyskanego z danego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych należy rozumieć w ten sposób, że kwota 5 000 000 zł dotyczy odrębnie straty z każdego roku podatkowego następującego po 31 grudnia 2018 r.; - pięć lat podatkowych najbliższych następujących kolejno po sobie w naszym przypadku to rok podatkowy od 1 stycznia 2023 r. do 31 marca 2023 r. i kolejne lata 2022 rok, 2021 rok, 2020 rok, 2019 rok; - dochód podatkowy za rok podatkowego od 4 kwietnia 2023 r. (winno być: „od 1 kwietnia”) do 31 grudnia 2023 r. Wnioskodawca może jednorazowo pomniejszyć o 100% straty roku podatkowego od 1 stycznia 2023 r. do 31 marca 2023 r. tj. kwotę (…) zł, 100% straty z roku podatkowego 2021 tj. kwotę (…) zł, 100% straty z roku podatkowego 2020 tj. kwota (…) zł oraz pozostałą nieodliczoną stratę z roku 2018 tj. kwotę (…) zł (mniej niż 50% tej straty).
- Ustalenie czy przy wyliczeniu limitu odliczenia w 2023 r. dotyczącego nieodliczonych kwot kosztów z lat ubiegłych, należy uwzględnić wysokość bieżących kosztów usług niematerialnych oraz czy koszty usług niematerialnych, limitowanych w przeszłości na podstawie art. 15e ustawy o CIT, nie powinny wpływać na bieżący limit kosztów finansowania dłużnego.
- Obowiązki płatnika w związku ze zwrotem pracownikowi poniesionych kosztów tytułem używania prywatnego samochodu do celów służbowych w jazdach lokalnych.
- Czy płatności dywidend, które będą dokonywane przez Spółkę do Udziałowca, objęte uzyskaną opinią o stosowaniu zwolnienia, o której mowa w art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinny zostać wyłączone z procesu ustalania łącznej kwoty należności wypłacanych na rzecz Udziałowca na potrzeby stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji nie powinny wpływać na ewentualne przekroczenie progu 2 000 000 zł.
- Czy Wnioskodawca obliczając wartość początkową samochodu na cele wyliczenia proporcji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 49a i ust. 5e ustawy o CIT może nie uwzględniać opłaty końcowej (wynikającej z transakcji wykupu).
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.