0111-KDIB2-1.4010.499.2026.2.MN
Skoro prowadzicie Państwo ww. ewidencję pozaksięgową, to w świetle powołanych przepisów nie są Państwo obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a tym samym do ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej w sposób, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.
- Sygnatura
- 0111-KDIB2-1.4010.499.2026.2.MN
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z 27 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wspólnota mieszkaniowa prowadząca ewidencję, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, a nie księgi rachunkowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości, jest zobowiązana do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.
Uzupełnili Państwo wniosek – na wezwanie Organu – pismem z 6 października 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (dalej jako „Wniosek”) jest ocena tego czy obowiązek wynikający z art. 9 ust 1c ustawy o CIT do przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 o.p., na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 o.p. obejmuje również Wspólnotę Mieszkaniową (X) z siedzibą przy ul. (...) o numerze NIP: (...) (dalej jako „Wnioskodawca”).
Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzanie nieruchomością wspólną Wnioskodawcy zostało powierzone profesjonalnemu zarządcy nieruchomości, który administruje ponad (...) wspólnotami mieszkaniowymi.
Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz rozliczeń z właścicielami lokali zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali. Ewidencja ta nie stanowi ksiąg rachunkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm., dalej jako: „u.o.r.”)
Wspólnoty mieszkaniowe, jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, podlegają – zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT przepisom tej ustawy. W związku z powyższym za dany rok podatkowy zarządca, działając w imieniu Wnioskodawcy, sporządza i składa do właściwego urzędu skarbowego zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (straty) na formularzu CIT-8.
Należy ponadto wskazać, że Wnioskodawca osiąga wyłącznie dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, tj. dochody uzyskiwane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi przeznaczane na utrzymanie tych zasobów.
Ponadto Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego z obowiązków wynikających z podatku od towarów i usług ze względu na wysokość osiąganych obrotów.
Pytania
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, jako wspólnota mieszkaniowa prowadząca ewidencję, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, a nie księgi rachunkowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości, jest zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT?
2. W przypadku uznania, że Wnioskodawca jest zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK- CIT – czy Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z tego obowiązku na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1.
Państwa zdaniem w przedstawionym stanie faktycznym, jako wspólnota mieszkaniowa prowadząca ewidencję, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, a nie księgi rachunkowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości, nie jesteście zobowiązani do przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.
Ad 2.
W przypadku uznania, że są Państwo zobowiązani do przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK- CIT – Państwa zdaniem korzystacie ze zwolnienia z tego obowiązku na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT.
Uzasadnienie Państwa stanowiska
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o CIT.
Jednocześnie zgodnie z art. 9 ust. 1c podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1 ustawy o CIT, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 o.p., na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 o.p.
W celu ustalenia, czy wspólnota mieszkaniowa jest co do zasady objęta obowiązkiem wynikającym z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, a także określenia momentu jego zastosowania, konieczne jest dokonanie analizy przesłanek wynikających z tego przepisu. Z jego treści wynika bowiem, że obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_CIT dotyczy podmiotów, które łącznie spełniają następujące warunki:
a) posiadają status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych
b) prowadzą księgi rachunkowe.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek niemających osobowości prawnej.
W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym wspólnota mieszkaniowa stanowi tzw. ułomną osobę prawną, o której mowa w art. 33 1 § 1 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795, dalej jako „k.c.”). Wynika to z faktu, że przepis szczególny – art. 6 ustawy o własności lokali – przyznaje wspólnocie mieszkaniowej zdolność prawną, umożliwiając jej nabywanie praw i zaciąganie zobowiązań, pozywanie oraz bycie pozywaną.
Z uwagi na powyższy status cywilnoprawny wspólnota mieszkaniowa mieści się w kategorii jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, do których – zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT – stosuje się przepisy tej ustawy. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z 17 lipca 2008 r., sygn. akt II FSK 588/07; wyrok NSA z 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I FSK 1508/07; wyrok WSA w Białymstoku z 17 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 441/06) oraz sądów powszechnych (wyrok SA w Katowicach z 29 października 2015 r., sygn. akt I ACa 581/15, wyrok SN z 21 grudnia 2007 r.).
Wskazać należy jednak na szczególne regulacje dotyczące prowadzenia ewidencji finansowej przez wspólnoty mieszkaniowe wskazane w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym zarząd lub zarządca nieruchomości jest obowiązany prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów dotyczących nieruchomości wspólnej.
W doktrynie wskazuje się, że ewidencja prowadzona na podstawie art. 29 ustawy o własności lokali stanowi dokumentację księgową o uproszczonym charakterze i jest odrębna od ksiąg rachunkowych prowadzonych zgodnie z u.o.r. (A. Zbiegień-Turzańska, w: K. Osajda (red.), Komentarz do ustawy o własności lokali, Legalis 2022 r.). Wprowadzenie tego rozwiązania było podyktowane względami praktycznymi – celem ustawodawcy było zapewnienie właścicielom lokali przejrzystego obrazu sytuacji finansowej wspólnoty przy jednoczesnym uniknięciu konieczności stosowania skomplikowanych zasad rachunkowości właściwych dla profesjonalnych podmiotów gospodarczych (m.in. wyrok SA w Warszawie z 30 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 1814/13; wyrok SA w Warszawie z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 131/14).
W związku z powyższym w orzecznictwie dominuje stanowisko, że do wspólnot mieszkaniowych jako jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, którym przyznano zdolność prawną stosuje się przepisy ustawy o rachunkowości, jednak w bardzo ograniczonym zakresie, uwzględniającym specyfikę prowadzonej przez nie działalności (Wyrok SN z 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt I CSK 531/18). Wspólnota nie ma zatem obowiązku sporządzania rocznego sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (por. Wyrok SA w Krakowie z 4 października 2018 r., sygn. akt I ACa 165/18), nie ulega jednak wątpliwości, że musi ono spełniać pewne podstawowe kryteria stosowane przy ocenie dokumentów o podobnym charakterze, koniecznych do uznania go za poprawne merytorycznie (Wyrok SN z 13 listopada 2024 r., sygn. akt II CSKP 2147/22).
W konsekwencji przyjmuje się, że zarząd wspólnoty mieszkaniowej lub zarządca nieruchomości nie ma ustawowego obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów o rachunkowości (por. J. Zębala, w: K. Osajda (red.), Komentarz do ustawy o własności lokali, Legalis, komentarz do art. 29). Pogląd ten jest reprezentowany również m.in. przez Ministerstwo Finansów, które w objaśnieniach dotyczących tzw. e-sprawozdań finansowych (https://podatki-arch.mf.gov.pl/e-sprawozdania-finansowe/pytania-i-odpowiedzi/dostęp: 8 kwietnia 2026) wskazuje: Wspólnota mieszkaniowa (…) nie ma obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2020 r. poz. 532), wspólnota prowadzi, określoną przez siebie, ewidencję pozaksięgową kosztów. W tej sytuacji nie sporządza i nie przesyła sprawozdania finansowego.
Nie oznacza to jednak zakazu prowadzenia ksiąg rachunkowych przez wspólnotę mieszkaniową. W doktrynie wskazuje się bowiem, że art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali określa jedynie minimalny standard prowadzenia ewidencji finansowej we wspólnocie mieszkaniowej. Właściciele lokali mogą natomiast w drodze uchwały zdecydować o prowadzeniu dokumentacji finansowej według bardziej zaawansowanych zasad, w tym zgodnie z przepisami u.o.r. Oznacza to, że sposób prowadzenia ewidencji finansowej wspólnoty mieszkaniowej może zostać określony w uchwale właścicieli lokali. Jeżeli jednak wspólnota prowadzi ewidencję na zasadach określonych w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, to ma ona charakter ewidencji pozaksięgowej i pozostaje odrębna od ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie u.o.r. (Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 grudnia 2021 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.488.2021.1.MKU i powołane tam orzecznictwo).
W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca prowadzi wyłącznie ewidencję pozaksięgową, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, natomiast zarządca nie prowadzi dla Wnioskodawcy ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów u.o.r.
Tymczasem obowiązek określony w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT dotyczy wyłącznie podatników prowadzących księgi rachunkowe. Skoro zatem w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych, nie zostaje spełniona jedna z koniecznych przesłanek zastosowania tego przepisu.
W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca, pomimo osiągania dochodów podlegających opodatkowaniu CIT, a także zatrudnianiu pracowników na podstawie umowy o pracę oraz umów cywilnoprawnych, nie będzie zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.
Nawet przy założeniu, że art. 9 ust. 1c ustawy o CIT znajduje zastosowanie do wspólnot mieszkaniowych nieprowadzących ksiąg rachunkowych, dla ustalenia rzeczywistego zakresu ciążącego na nich obowiązku przekazywania ksiąg w formie JPK_CIT konieczne jest odniesienie się również do wyłączeń przewidzianych w art. 9 ust. 1d tej ustawy. Zgodnie z art. 9 ust 1d pkt 2 ustawy o CIT z obowiązku określonego w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT zwolnieni są podatnicy, o których mowa w art. 27a ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 27a ustawy o CIT zeznanie CIT może być składane w formie papierowej przez podatników, którzy osiągają wyłącznie dochody wolne od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT oraz nie są obowiązani do sporządzania deklaracji lub informacji przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., dalej jako „u.p.d.o.f.”), dotyczących obowiązków płatników tego podatku.
Zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 44 ustawy o CIT wolne od podatku są m.in. dochody wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
Pojęcie „zasobów mieszkaniowych” jest w orzecznictwie interpretowane szeroko i obejmuje nie tylko same lokale mieszkalne, lecz również wszystkie elementy funkcjonalnie związane z budynkiem mieszkalnym i służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych mieszkańców. W judykaturze przyjmuje się, że do zasobów tych mogą należeć m.in. dachy, elewacje czy inne części nieruchomości wspólnej, nawet jeżeli są wykorzystywane dodatkowo do celów komercyjnych (wyroki NSA: z 6 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 3428/16; z 24 października 2018 r., sygn. akt II FSK 3029/16; z 19 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 129/16; z 17 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 2943/15; z 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3067/14; z 29 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2264/10; z 2 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1593/11; z 20 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 80/10, z 9 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1509/10, z 2 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 1651/09, z 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 278/08).
Ponadto element zasobu mieszkaniowego nie przestaje być częścią tego zasobu tylko z tego powodu, iż na podstawie decyzji podmiotu zarządzającego tym zasobem zaczyna pełnić dodatkową funkcję, niezwiązaną z funkcją mieszkaniową i niemającą żadnego wpływu na realizację przez ten element funkcji mieszkaniowej. W takiej sytuacji nadal zostaje zachowany związek funkcjonalny tego elementu z realizacją jego głównego zadania polegającego na zapewnieniu mieszkańcom budynku możliwości zaspokajania potrzeb mieszkaniowych (wyrok z 29 czerwca 2021 r., sygn. akt II FSK 537/21).
W konsekwencji dochody uzyskiwane przez wspólnotę z takiego wykorzystania składników nieruchomości wspólnej mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego, o ile zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych (wyroki: NSA z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2405/18; NSA z 29 czerwca 2021 r., sygn. akt II FSK 537/21; NSA z 1 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 56/23).
W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową, której dochody pochodzą wyłącznie z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz są w całości przeznaczane na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Tym samym dochody te korzystają ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.
Ponadto Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę ani nie wypłaca wynagrodzeń na podstawie umów cywilnoprawnych, w związku z czym nie jest zobowiązany do sporządzania deklaracji ani informacji przewidzianych w przepisach u.p.d.o.f. dotyczących obowiązków płatników tego podatku.
W związku z powyższym należy stwierdzić, iż Wnioskodawca w pełni spełnia przesłanki wskazane w art. 27a ustawy o CIT jako podmiot uprawniony do składania zeznań podatkowych w formie papierowej. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zgodnie z treścią art. 9 ust 1d ustawy o CIT Wnioskodawca stanowi podmiot zwolniony z obowiązku przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK- CIT.
Oznacza to, że nawet przy przyjęciu, iż art. 9 ust. 1c ustawy o CIT znajduje zastosowanie do wspólnot mieszkaniowych, Wnioskodawca – jako podmiot spełniający przesłanki określone w art. 27a ustawy o CIT – korzysta z wyłączenia przewidzianego w art. 9 ust. 1d tej ustawy i nie jest zobowiązany do przekazywania ksiąg rachunkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej JPK-CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady funkcjonowania wspólnot
mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r.
o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 232 ze zm., dalej: „Uwl”).
Zgodnie z art. 6 Uwl,
ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.
Należy wskazać, że wspólnota mieszkaniowa nie posiada jednak osobowości prawnej. Tworzą ją generalnie zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej, będącego prawem związanym z własnością lokalu (art. 3 ust. 1 Uwl).
Jednocześnie zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), wspólnoty mieszkaniowe, jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.
Z treści wniosku wynika, że jako Wspólnota Mieszkaniowa prowadzą Państwo ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz rozliczeń z właścicielami lokali zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest m.in. kwestia, czy są Państwo zobowiązani do przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 i 1a Uwl,
1. zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, jest obowiązany prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej, określoną przez wspólnotę mieszkaniową, ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej.
1a. Okresem rozliczeniowym wspólnoty mieszkaniowej jest rok kalendarzowy.
Określenie zakresu i sposobu prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów oraz rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej następuje w formie uchwały właścicieli lokali (art. 22 ust. 2 i ust. 3 pkt 10 Uwl).
Natomiast w myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT,
Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do końca siódmego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Art. 9 ust. 1d ustawy CIT stanowi, że:
Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
2) o których mowa w art. 27a;
3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
Tym samym podatnicy CIT, poza wyżej wymienionymi, są obowiązani prowadzić księgi rachunkowe przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Jak powyżej wskazano, wspólnota mieszkaniowa obowiązana jest prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej ewidencję pozaksięgową, o której mowa w cyt. art. 29 ust. 1 Uwl. Jest to minimalny wymóg ewidencyjno-rachunkowy nałożony przez ustawodawcę.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skoro prowadzicie Państwo ww. ewidencję pozaksięgową, to w świetle powołanych przepisów nie są Państwo obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a tym samym do ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej w sposób, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Zważywszy, że Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 uznano za prawidłowe, to niezasadnym jest odnoszenie się do pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 oraz dokonywanie w tym zakresie oceny Państwa stanowiska.
Skoro potwierdziłem, że nie są Państwo obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a tym samym ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, to niezasadnym jest badanie, czy są Państwo zwolnieni z tego obowiązku na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.