0111-KDIB2-1.4010.498.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wspólnota mieszkaniowa prowadząca ewidencję, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, a nie księgi rachunkowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości, jest zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.

Uzupełnili Państwo wniosek – na wezwanie Organu – pismem z 29 września 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (dalej jako „Wniosek”) jest ocena tego czy obowiązek wynikający z art. 9 ust 1c ustawy o CIT do przesyłania właściwemu Naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 u Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej jako „o.p.”), na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 o.p. obejmuje również Wspólnotę Mieszkaniową (…) (dalej jako „Wnioskodawca”).

Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzanie nieruchomością wspólną Wnioskodawcy zostało powierzone profesjonalnemu zarządcy nieruchomości, który administruje ponad 350 wspólnotami mieszkaniowymi.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz rozliczeń z właścicielami lokali zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali. Ewidencja ta nie stanowi ksiąg rachunkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm., dalej jako: „u.o.r.”)

Wspólnoty mieszkaniowe, jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, podlegają – zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT przepisom tej ustawy. W związku z powyższym za dany rok podatkowy zarządca, działając w imieniu Wnioskodawcy, sporządza i składa do właściwego urzędu skarbowego zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (straty) na formularzu CIT-8.

Należy ponadto wskazać, że Wnioskodawca poza dochodami zwolnionymi z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT osiąga również dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem CIT.

Wspólnota zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę oraz wypłaca wynagrodzenia na podstawie umów cywilnoprawnych. Ponadto Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, jako wspólnota mieszkaniowa prowadząca ewidencję, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, a nie księgi rachunkowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości, jest zobowiązany do przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem w przedstawionym stanie faktycznym, jako wspólnota mieszkaniowa prowadząca ewidencję, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, a nie księgi rachunkowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości, nie jest on zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.

Uzasadnienie Państwa stanowiska

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o CIT.

Jednocześnie zgodnie z art. 9 ust. 1c podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1 ustawy o CIT, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 o.p., na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 o.p.

W celu ustalenia, czy wspólnota mieszkaniowa jest co do zasady objęta obowiązkiem wynikającym z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, a także określenia momentu jego zastosowania, konieczne jest dokonanie analizy przesłanek wynikających z tego przepisu. Z jego treści wynika bowiem, że obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_CIT dotyczy podmiotów, które łącznie spełniają następujące warunki:

a) posiadają status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych

b) prowadzą księgi rachunkowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek niemających osobowości prawnej.

W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym wspólnota mieszkaniowa stanowi tzw. ułomną osobę prawną, o której mowa w art. 33 ¹ § 1 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795, dalej jako „k.c.”). Wynika to z faktu, że przepis szczególny – art. 6 ustawy o własności lokali – przyznaje wspólnocie mieszkaniowej zdolność prawną, umożliwiając jej nabywanie praw i zaciąganie zobowiązań, pozywanie oraz bycie pozywaną.

Z uwagi na powyższy status cywilnoprawny wspólnota mieszkaniowa mieści się w kategorii jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, do których – zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT – stosuje się przepisy tej ustawy. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z 17 lipca 2008 r., sygn. akt II FSK 588/07;

wyrok NSA z 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I FSK 1508/07; wyrok WSA w Białymstoku z 17 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 441/06) oraz sądów powszechnych (por. wyrok SA w Katowicach z 29 października 2015 r., sygn. akt I ACa 581/15, wyrok SN z 21 grudnia 2007 r.).

Wskazać należy jednak na szczególne regulacje dotyczące prowadzenia ewidencji finansowej przez wspólnoty mieszkaniowe wskazane w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym zarząd lub zarządca nieruchomości jest obowiązany prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów dotyczących nieruchomości wspólnej.

W doktrynie wskazuje się, że ewidencja prowadzona na podstawie art. 29 ustawy o własności lokali stanowi dokumentację księgową o uproszczonym charakterze i jest odrębna od ksiąg rachunkowych prowadzonych zgodnie z u.o.r. (A. Zbiegień-Turzańska, w: K. Osajda (red.), Komentarz do ustawy o własności lokali, Legalis 2022 r.). Wprowadzenie tego rozwiązania było podyktowane względami praktycznymi – celem ustawodawcy było zapewnienie właścicielom lokali przejrzystego obrazu sytuacji finansowej wspólnoty przy jednoczesnym uniknięciu konieczności stosowania skomplikowanych zasad rachunkowości właściwych dla profesjonalnych podmiotów gospodarczych (por. m.in. wyrok SA w Warszawie z 30 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 1814/13; wyrok SA w Warszawie z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 131/14).

W związku z powyższym w orzecznictwie dominuje stanowisko, że do wspólnot mieszkaniowych jako jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, którym przyznano zdolność prawną stosuje się przepisy ustawy o rachunkowości, jednak w bardzo ograniczonym zakresie, uwzględniającym specyfikę prowadzonej przez nie działalności (Wyrok SN z 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt I CSK 531/18). Wspólnota nie ma zatem obowiązku sporządzania rocznego sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (por. Wyrok SA w Krakowie z 4 października 2018 r., sygn. akt I ACa 165/18), nie ulega jednak wątpliwości, że musi ono spełniać pewne podstawowe kryteria stosowane przy ocenie dokumentów o podobnym charakterze, koniecznych do uznania go za poprawne merytorycznie (Wyrok SN z 13 listopada 2024 r., sygn. akt II CSKP 2147/22).

W konsekwencji przyjmuje się, że zarząd wspólnoty mieszkaniowej lub zarządca nieruchomości nie ma ustawowego obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów o rachunkowości (por. J. Zębala, w: K. Osajda (red.), Komentarz do ustawy o własności lokali, Legalis, komentarz do art. 29). Pogląd ten jest reprezentowany również m.in. przez Ministerstwo Finansów, które w objaśnieniach dotyczących tzw. e-sprawozdań finansowych (https://podatki-arch.mf.gov.pl/e-sprawozdania-finansowe/pytania-i-odpowiedzi/dostęp: 8 kwietnia 2026) wskazuje: Wspólnota mieszkaniowa (…) nie ma obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2020 r. poz. 532), wspólnota prowadzi, określoną przez siebie, ewidencję pozaksięgową kosztów. W tej sytuacji nie sporządza i nie przesyła sprawozdania finansowego. Nie oznacza to jednak zakazu prowadzenia ksiąg rachunkowych przez wspólnotę mieszkaniową. W doktrynie wskazuje się bowiem, że art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali określa jedynie minimalny standard prowadzenia ewidencji finansowej we wspólnocie mieszkaniowej. Właściciele lokali mogą natomiast w drodze uchwały zdecydować o prowadzeniu dokumentacji finansowej według bardziej zaawansowanych zasad, w tym zgodnie z przepisami u.o.r. Oznacza to, że sposób prowadzenia ewidencji finansowej wspólnoty mieszkaniowej może zostać określony w uchwale właścicieli lokali. Jeżeli jednak wspólnota prowadzi ewidencję na zasadach określonych w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, to ma ona charakter ewidencji pozaksięgowej i pozostaje odrębna od ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie u.o.r. (Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 grudnia 2021 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.488.2021.1.MKU i powołane tam orzecznictwo).

W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca prowadzi wyłącznie ewidencję pozaksięgową, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, natomiast zarządca nie prowadzi dla Wnioskodawcy ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów u.o.r.

Tymczasem obowiązek określony w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT dotyczy wyłącznie podatników prowadzących księgi rachunkowe. Skoro zatem w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych, nie zostaje spełniona jedna z koniecznych przesłanek zastosowania tego przepisu.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca, pomimo osiągania dochodów podlegających opodatkowaniu CIT, a także zatrudnianiu pracowników na podstawie umowy o pracę oraz umów cywilnoprawnych, nie będzie zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 232 ze zm., dalej: „Uwl”).

Zgodnie z art. 6 Uwl,

Należy wskazać, że wspólnota mieszkaniowa nie posiada jednak osobowości prawnej. Tworzą ją generalnie zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej, będącego prawem związanym z własnością lokalu (art. 3 ust. 1 Uwl).

Jednocześnie zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), wspólnoty mieszkaniowe, jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Z treści wniosku wynika, że jako Wspólnota Mieszkaniowa prowadzą Państwo ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz rozliczeń z właścicielami lokali zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia, czy są Państwo zobowiązani do przesyłania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze JPK-CIT.

 

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 i 1a Uwl,

 1. zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, jest obowiązany prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej, określoną przez wspólnotę mieszkaniową, ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej.                                            

1a. Okresem rozliczeniowym wspólnoty mieszkaniowej jest rok kalendarzowy.

Określenie zakresu i sposobu prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów oraz rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej następuje w formie uchwały właścicieli lokali (art. 22 ust. 2 i ust. 3 pkt 10 Uwl).

Natomiast w myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT,

 

Art. 9 ust. 1d ustawy CIT stanowi, że:

Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:

1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;

2) o których mowa w art. 27a;

3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.

Tym samym podatnicy CIT, poza wyżej wymienionymi, są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.

Jak powyżej wskazano, wspólnota mieszkaniowa obowiązana jest prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej ewidencję pozaksięgową, o której mowa w cyt. art. 29 ust. 1 Uwl. Jest to minimalny wymóg ewidencyjno-rachunkowy nałożony przez ustawodawcę.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skoro prowadzicie Państwo ww. ewidencję pozaksięgową to w świetle powołanych przepisów nie są Państwo obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a tym samym do ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej w sposób, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.