0111-KDIB1-1.4010.628.2026.1.MF

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

30 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A (dalej: „Wnioskodawca” lub „Bank”) jest instytucją finansową posiadającą siedzibę na terytorium Polski, prowadzącą działalność bankową w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm., dalej: „Prawo bankowe”).

Bank w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „UPDOP”) podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W zakresie prowadzonej działalności Bank jest także czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Bank stosuje zasady rachunkowości zgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości oraz Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (dalej: „MSR/MSSF”), a w zakresie nieuregulowanym powyższymi standardami - wymogi ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.; dalej: „UoR”) i wydanymi na jej podstawie przepisów wykonawczych.

Wnioskodawca należy do grupy kapitałowej oraz podatkowej grupy kapitałowej i prowadzi działalność w sektorze usług finansowych.

Wnioskodawca poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi działalność za pośrednictwem wyodrębnionych organizacyjnie oddziałów prowadzących oddzielne księgi rachunkowe oraz sporządzających samodzielne sprawozdania finansowe (dalej: „oddziały”, „oddziały zagraniczne”, „oddziały samobilansujące się”) lub za pośrednictwem przedstawicielstw, stosując lokalne zasady rachunkowości, obowiązujące na terytorium ich działalności. Bank sporządzając własne sprawozdanie finansowe, z uwzględnieniem oddziałów zagranicznych, stosuje MSR/MSSF obowiązujące na terytorium Polski, dokonując przekształcenia danych z oddziałów.

Aktualnie, poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Bank posiada następujące wyodrębnione jednostki organizacyjne będące samobilansującymi się oddziałami, zarejestrowanymi (wykazanymi) także w KRS Banku:

(…).

Bank nie wyklucza, że w przyszłości zmieni się liczba oddziałów zagranicznych i krajów, w których będą funkcjonowały oddziały zagraniczne Banku, niemniej jednak w odniesieniu do przedmiotu zapytania, będą to zawsze samobilansujące się jednostki zagraniczne.

Oddziały zagraniczne jako wyodrębnione organizacyjnie jednostki Banku, działające jako oddziały samobilansujące się, zobligowane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych i sporządzania samodzielnego sprawozdania finansowego. Oznacza to, że oddziały zagraniczne prowadzą własne księgi rachunkowe, odrębne od jednostki macierzystej, sporządzają samodzielnie sprawozdanie finansowe, korzystają z wyodrębnionych systemów finansowo-księgowych, w których rejestrowane są wszystkie zdarzenia dotyczące tych oddziałów zagranicznych. Oddziały stosują w tym zakresie przepisy i regulacje obowiązujące w miejscu siedziby danego oddziału. Oddziały zagraniczne nie są odrębnymi od Banku podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych w Rzeczypospolitej Polskiej. Niezależnie od tego, że oddziały te stanowią wyodrębnione jednostki organizacyjnie i prowadzą odrębnie księgi rachunkowe, Bank w rozliczeniach podatkowych ujmuje dane dotyczące poszczególnych oddziałów zagranicznych w taki sposób, jaki wynika to z obowiązujących przepisów UPDOP oraz reguł zawartych we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania (jeśli z krajem, na terytorium którego działa dany oddział samobilansujący się Polska posiada zawartą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Wartość przychodu uzyskanego przez Bank w 2025 r. przekroczyła 50 milionów euro.

Pytania

 

 1. Czy Bank obowiązany jest przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na podstawie art. 9 ust. 1c UPDOP księgi rachunkowe prowadzone przez samobilansujące się zagraniczne oddziały Banku po zakończeniu roku podatkowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej (dalej: „OP”) na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 OP?

 2. Czy dodatkowe dane, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w § 2 ust. 1 pkt 1-4, obejmują zapisy odnoszące się do zdarzeń występujących w oddziałach zagranicznych Banku, które są ujmowane w ich księgach rachunkowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Kształtująca się linia interpretacyjna i orzecznicza dotycząca obowiązków sprawozdawczych zagranicznych oddziałów samobilansujących się, w zakresie raportowania Jednolitych Plików Kontrolnych, wskazuje, że żadna regulacja nie wymaga, aby podatnik prowadził podwójną rachunkowość dla celów zagranicznych oddziałów.

Taki kierunek interpretacyjnych wyłania się z prezentowanego nie tylko przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej stanowiska zawartego m.in. w interpretacjach indywidualnych: z dnia 27 sierpnia 2026 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.286.2026.1.AP, z dnia 11 sierpnia 2026 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.320.2026.1.KW, z dnia 23 czerwca 2026 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.278.2026.1.JKU, czy interpretacji zmieniającej z dnia 1 kwietnia 2026 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.585.2025.2.AJ, ale także Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, który wydał dnia 29 lipca 2026 r. interpretację zmieniającą o sygn. DOP12.8221.43.2026 czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Op 873/25 (orzeczenie prawomocne).

Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzi do wniosku, że aktualna linia interpretacyjna i orzecznicza w zakresie obowiązku prowadzenia i składania, w trybie art. 9 ust. 1c UPDOP, ksiąg rachunkowych jak i dodatkowych danych, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie obejmuje zdarzeń występujących w samobilansujących się oddziałach zagranicznych ujmowanych przez te oddziału w odpowiednich księgach i rejestrach prowadzonych przez te oddziału wg lokalnych przepisów prawa podatkowego, rachunkowego i sprawozdawczego.

Ad 1.

Tym samym w ocenie Banku nie jest on zobowiązany do przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na podstawie art. 9 ust. 1c UPDOP ksiąg rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące się zagraniczne oddziały Banku po zakończeniu roku podatkowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 OP, na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 OP.

Księgi rachunkowe oddziałów zagranicznych Banku są bowiem prowadzone zgodnie z przepisami i regulacjami obowiązującymi w miejscu siedziby danego oddziału zagranicznego, przy wykorzystaniu systemów finansowo-księgowych dostosowanych do wymogów lokalnych regulacji rachunkowych, podatkowych i sprawozdawczych. Oddziały te podlegają obowiązkom ewidencyjnym i raportowym właściwym dla jurysdykcji, w których prowadzą działalność, w tym obowiązkowi prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz przekazywania wymaganych informacji i sprawozdań, w tym sprawozdań finansowych, właściwym organom podatkowym i innym organom regulacyjnym tych państw.

Ad 2.

Jednocześnie Bank nie jest zobowiązany do raportowania ani ewidencjonowania w Polsce dodatkowych danych dotyczących działalności oddziałów zagranicznych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-4 Rozporządzenia, jeżeli dane te podlegają ujęciu wyłącznie w księgach prowadzonych przez te oddziały zgodnie z przepisami właściwych dla nich jurysdykcji zagranicznych.

Obowiązki Banku w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych i przekazywania danych organom podatkowym są determinowane przez polskie przepisy rachunkowe i podatkowe. Dane oddziałów zagranicznych są uwzględniane jedynie w zakresie niezbędnym do sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz ustalenia podstawy opodatkowania zgodnie z przepisami UPDOP oraz UPO.

Jednocześnie zagraniczne oddziały Banku podlegają lokalnym wymogom ewidencyjnym i sprawozdawczym, w tym obowiązkom raportowania podatkowego i przekazywania danych w formatach SAF-T lub ich odpowiednikach, określonych przez przepisy poszczególnych jurysdykcji. Wymogi te są dostosowane do lokalnych regulacji prawnych, zakresu wymaganych danych oraz sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych obowiązującego w danym państwie.

Spełnienie wymogów Rozporządzenia byłoby analogicznie niemożliwe ze względu na niedopasowanie dla ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie zagranicznych przepisów, dla których Rozporządzenie nie przewiduje dopasowanych znaczników, co potwierdza, że Rozporządzenie swoim zakresem nie obejmuje tak prowadzonych ksiąg rachunkowych.

Skoro więc nie ma ani podstawy prawnej do wymagania od podatników prowadzenia ewidencji rachunkowej w zakresie dotyczącym ich zagranicznych oddziałów prowadzących odrębne księgi rachunkowe, jak i nie ma dopasowanej struktury logicznej do ujmowania zagranicznych ksiąg rachunkowych w ramach JPK_KR_PD i JPK_ST_KR , to podatnicy nie są zobowiązani, aby przesyłać tych plikach księgi rachunkowe zagranicznych oddziałów samobilansujących się, jak i do ujmowania dodatkowych danych dot. zdarzeń występujących w tych oddziałach wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1-4 Rozporządzenia.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3 ust. 1 UPDOP podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W myśl art. 4a pkt 11 UPDOP, ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:

 a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

 b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

 c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

          - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

Na podstawie art. 9 ust. 1 UPDOP podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Tymi odrębnymi przepisami są:

   - ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 522 ze zm.),

   - rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 18 lutego 2026 r. w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków (Dz.U. z 2026 r. poz. 311),

   - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2024 r. w sprawie uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1750),

   - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 1 października 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 957 ze zm.).

Jednocześnie zgodnie z art. 9 ust. 1c UPDOP podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 OP (w tym struktura JPK_KR_PD i JPK_ST_KR; dalej: „JPK”), na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 OP.

Na podstawie art. 9 ust. 5 UPDOP Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

 1) zakres dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi podlegające przekazaniu na podstawie ust. 1c i 1e, oraz sposób ich wykazywania w tych księgach,

 2) grupy podatników innych niż określeni w ust. 1d lub spółek niebędących osobami prawnymi zwolnionych z obowiązku prowadzenia ksiąg przy użyciu programów komputerowych lub ich przesyłania w całości albo części na podstawie ust. 1c,

 3) uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ksiąg.

W myśl natomiast z art. 193a § 1 OP, w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych, organ podatkowy może żądać przekazania całości lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych nośnikach danych, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w § 2, wskazując rodzaj ksiąg podatkowych oraz okres, którego dotyczą.

W świetle art. 193a § 2 OP struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, jest dostępna w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Jak wynika natomiast z art. 193a § 3 OP minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej ksiąg podatkowych, części tych ksiąg oraz dowodów księgowych w postaci elektronicznej oraz wymagania techniczne dla informatycznych nośników danych, na których księgi, części tych ksiąg oraz dowody księgowe mogą być zapisane i przekazywane, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w księgach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Wnioskodawcy podkreślenia wymaga fakt, że podatnicy CIT, zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1c UPDOP:

   - obowiązani są do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,

   - podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego (zgodnie z art. 193a § 2 i 3 OP).

UPDOP w odniesieniu do obowiązku prowadzenia ewidencji rachunkowej oraz stosując pojęcie „ksiąg rachunkowych” odsyła w tym zakresie do odrębnych przepisów, przede wszystkim do ustawy o rachunkowości. Natomiast w kwestiach technicznych dotyczących przesyłania ksiąg właściwymi regulacjami są te zawarte w art. 193a § 2 i 3 OP.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1, pkt 3, pkt 5 oraz pkt 6 UoR, przepisy tej ustawy stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

 1) spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego;

 2) jednostek organizacyjnych działających na podstawie Prawa bankowego, przepisów o obrocie papierami wartościowymi, przepisów o świadczeniu usług finansowania społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych, przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych lub przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, bez względu na wielkość przychodów;

 5) jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek, o których mowa w pkt 1 i 2;

 6) oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794).

Na podstawie art. 2 ust. 3 UoR jednostki sporządzające sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz związanymi z nimi interpretacjami ogłoszonymi w formie rozporządzeń Komisji Europejskiej, zwanymi dalej "MSR", stosują przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie, w zakresie nieuregulowanym przez MSR.

Z powyższego wynika zatem, że podmiotami zobowiązanymi do prowadzenia ksiąg rachunkowych są m.in. spółki handlowe, jednostki organizacyjne działające na podstawie Prawa bankowego, inne jednostki organizacyjne, oddziały przedsiębiorców zagranicznych - posiadające siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

UoR nie zobowiązuje natomiast do prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z jej przepisami dla wyodrębnionych jednostek organizacyjnych mających siedzibę w innych krajach, takich jak zagraniczne oddziały.

Art. 2 ust. 1 pkt 6 UoR odnosi się jedynie do oddziałów i przedstawicielstw zagranicznych podmiotów, które prowadzą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Analogiczne przepisy dotyczące zagranicznych oddziałów obowiązują również w innych państwach.

W ocenie Banku obowiązek przekazywania struktur JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR obejmuje wyłącznie księgi rachunkowe prowadzone na podstawie przepisów prawa polskiego, w szczególności ustawy o rachunkowości, do których odsyła art. 9 ust. 1 i 1c UPDOP.

Zagraniczne oddziały Banku prowadzą działalność na terytorium innych państw i podlegają obowiązującym tam regulacjom rachunkowym, podatkowym oraz sprawozdawczym. W konsekwencji księgi rachunkowe tych oddziałów są prowadzone zgodnie z przepisami właściwych jurysdykcji, a nie na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.

Dane dotyczące działalności oddziałów zagranicznych podlegają uwzględnieniu przez Bank wyłącznie w zakresie wymaganym przepisami prawa dla celów sporządzenia sprawozdawczości finansowej oraz ustalenia dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku zgodnie z UPDOP.

W konsekwencji brak jest podstaw prawnych do objęcia obowiązkami wynikającymi z § 2 ust. 1 pkt 1-4 Rozporządzenia zapisów gospodarczych, które są ujmowane w księgach rachunkowych oddziałów, lecz ewidencjonowane są w księgach prowadzonych przez zagraniczne oddziały na podstawie właściwych regulacji lokalnych.

Należy ponadto podkreślić, że oddziały zagraniczne podlegają odrębnym obowiązkom ewidencyjnym i raportowym, w tym obowiązkom przekazywania danych podatkowych w formatach SAF-T lub ich lokalnych odpowiednikach, funkcjonujących w poszczególnych jurysdykcjach. Zakres gromadzonych danych, wymagania dotyczące ich prezentacji oraz struktury raportowe są determinowane przez przepisy obowiązujące w danym państwie i często odbiegają od rozwiązań przyjętych na gruncie polskich regulacji.

Nałożenie obowiązku uwzględniania takich danych w polskich strukturach JPK wymagałoby de facto dostosowania krajowych systemów księgowych do wielu odmiennych reżimów prawnych i raportowych obowiązujących poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pomimo że dane te są już raportowane lokalnie zgodnie z wymogami właściwych organów danego państwa. Taki obowiązek nie znajduje podstawy ani w ustawie o CIT, ani w ustawie o rachunkowości, ani w Rozporządzeniu, a jednocześnie pozostawałby w sprzeczności z zasadą proporcjonalności oraz z technicznym modelem raportowania JPK, opartym na danych wynikających z ksiąg prowadzonych zgodnie z polskimi przepisami rachunkowymi. Jednocześnie podkreślić należy, że nie zostały określone struktury dla ksiąg rachunkowych prowadzonych przez podatników w innych jurysdykcjach.

Spełnienie wymogów Rozporządzenia byłoby analogicznie niemożliwe ze względu na niedopasowanie dla ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie zagranicznych przepisów, dla których Rozporządzenie nie przewiduje dopasowanych znaczników, co potwierdza, że Rozporządzenie swoim zakresem nie obejmuje tak prowadzonych ksiąg rachunkowych.

Skoro więc nie ma ani podstawy prawnej do wymagania od podatników prowadzenia ewidencji rachunkowej w zakresie dotyczącym ich zagranicznych oddziałów prowadzących odrębne księgi rachunkowe, jak i nie ma dopasowanej struktury logicznej do ujmowania zagranicznych ksiąg rachunkowych w ramach JPK_KR_PD i JPK_ST_KR , to podatnicy nie są zobowiązani, aby przesyłać w tych plikach księgi rachunkowe zagranicznych oddziałów samobilansujących się, jak i do ujmowania dodatkowych danych dot. zdarzeń występujących w tych oddziałach wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1-4 Rozporządzenia.

Tym samym należy uznać, że obowiązek uzupełniania ksiąg o dodatkowe dane określone w § 2 ust. 1 pkt 1-4 Rozporządzenia dotyczy wyłącznie zapisów ujmowanych w księgach rachunkowych prowadzonych przez Bank zgodnie z polskimi regulacjami, natomiast nie obejmuje danych ewidencjonowanych wyłącznie w księgach rachunkowych zagranicznych oddziałów prowadzonych na podstawie przepisów innych jurysdykcji.

Powyższe prowadzi zatem do uznania, że oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców prowadzące działalność zagraniczną są obowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, gdzie wykonywana jest przez te oddziały i przedstawicielstwa działalność.

W myśl art. 51 UoR do prowadzenia ksiąg rachunkowych zobowiązane są jednostki mające siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeśli taka jednostka posiada oddziały znajdujące się poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które tam sporządzają sprawozdania finansowe, wówczas do sprawozdania finansowego jednostki macierzystej, włącza się odpowiednie dane wynikające z bilansów oraz rachunków zysków i strat tych oddziałów (zakładów).

Dlatego też w sytuacji, kiedy jednostka macierzysta posiada oddziały poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to regulacje UoR odnoszą się wyłącznie do sporządzanych przez takie oddziały samodzielnych sprawozdań finansowych i do zasad sporządzania łącznego sprawozdania finansowego przez jednostkę macierzystą oraz włączania do sprawozdania łącznego odpowiednich danych wynikających z bilansów tych oddziałów.

Tym samym w ocenie Wnioskodawcy UoR nie zawiera wprost regulacji, które nakładałyby obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dla samobilansujących się oddziałów (zakładów) znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które to oddziały prowadzą w sposób samodzielny ewidencję (sprawozdania finansowe czy księgi rachunkowe) na potrzeby lokalnych przepisów o rachunkowości lub innych regulacji obowiązujących w tym zakresie w kraju prowadzenia działalności przez te oddziały.

Należy także podkreślić, że przy odmiennym podejściu niemożliwe byłoby także spełnienie wymogów przepisów wykonawczych wydanych w trybie art. 9 ust. 5 UPDOP, tj. Rozporządzenia w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1314 ze zm.). Rozporządzenie nie przewiduje bowiem, dla ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie zagranicznych przepisów, dopasowanych znaczników, a tym samym prowadzi to nadal do wniosku, że rozporządzenie to swoim zakresem nie obejmuje tak prowadzonych ksiąg rachunkowych.

Skoro więc nie ma ani podstawy prawnej do wymagania od podatników prowadzenia ewidencji rachunkowej w zakresie dotyczącym ich zagranicznych samobilansujących się oddziałów prowadzących odrębne księgi rachunkowe, jak i nie ma dopasowanej struktury logicznej do ujmowania zagranicznych ksiąg rachunkowych w ramach JPK_KR_PD i JPK_ST_KR, to podatnicy nie są zobowiązani, aby przesyłać tych plikach księgi rachunkowe zagranicznych oddziałów samobilansujących się, jak i do ujmowania dodatkowych danych dot. zdarzeń występujących w tych oddziałach wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1-4 Rozporządzenia. 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy:

    - Bank obowiązany jest przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „UPDOP”) księgi rachunkowe prowadzone przez samobilansujące się zagraniczne oddziały Banku po zakończeniu roku podatkowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej (dalej: „OP”) na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 OP;

   - dodatkowe dane, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w § 2 ust. 1 pkt 1-4, obejmują zapisy odnoszące się do zdarzeń występujących w oddziałach zagranicznych Banku, które są ujmowane w ich księgach rachunkowych.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl art. 4a pkt 11 ustawy o CIT:

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Na mocy art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 193a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):

W myśl z art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej:

 Z art. 9 ust. 1d ustawy o CIT, wynika, że:

Ponadto na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy o CIT:

Art. 9 ust. 5 ustawy o CIT stanowi, że:

Rozporządzenie Ministra Finansów z 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1314 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”), określa zakres tych danych oraz sposób ich wykazywania w księgach.

W § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia określono, że:

Zgodnie z § 5 tego Rozporządzenia:

Należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm. - dalej: „ur”):

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ur:

W myśl art. 4 ust. 1 ur:

Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 1 ur:

Art. 51 ur stanowi, że:

W myśl przywołanych przepisów ustawy o rachunkowości do prowadzenia ksiąg rachunkowych zobowiązane są jednostki mające siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z kolei, gdy jednostka posiada oddziały znajdujące się poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które tam sporządzają sprawozdania finansowe, wówczas do sprawozdania finansowego jednostki macierzystej, włącza się odpowiednie dane wynikające z bilansów oraz rachunków zysków i strat tych oddziałów (zakładów).

Gdy jednostka macierzysta posiada oddziały poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej regulacje ustawy o rachunkowości odnoszą się wyłącznie do sporządzanych przez takie oddziały samodzielnych sprawozdań finansowych i do zasad sporządzania łącznego sprawozdania finansowego przez jednostkę macierzystą oraz włączania do sprawozdania łącznego odpowiednich danych wynikających z bilansów tych oddziałów, natomiast same nie sankcjonują zasad prowadzenia przez takie podmioty ksiąg rachunkowych.

W związku z powyższym należy przyjąć, że ustawa o rachunkowości nie zawiera regulacji, które nakładają obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dla oddziałów (zakładów) znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które prowadzą w sposób samodzielny ewidencję (sprawozdania finansowe czy księgi rachunkowe) na potrzeby lokalnych przepisów o rachunkowości.

Przechodząc na grunt prawa podatkowego należy zauważyć, że kluczowym aspektem usankcjonowania obowiązków JPK w odniesieniu do ksiąg rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące się zagraniczne oddziały podatników CIT, jest dokonanie prawidłowej wykładni art. 9 ust. 1 ustawy o CIT. Regulacja ta nakłada bowiem na podatników CIT obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawa o CIT nie reguluje w sposób autonomiczny zasad prowadzenia rachunkowości dla celów podatkowych. Art. 9 ust. 1 w tym zakresie zawiera odesłanie do odrębnych przepisów. Z perspektywy polskiego systemu prawnego zasady ogólne prowadzenia rachunkowości (w tym ksiąg rachunkowych) określone zostały właśnie w ustawie o rachunkowości.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie organu, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych i ich przesyłania właściwemu Naczelnikowi urzędu skarbowego po zakończeniu roku podatkowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, nie powinien obejmować zapisów (ksiąg) dotyczących tzw. samobilansujących się oddziałów zagranicznych podatnika (tj. ksiąg prowadzonych samodzielnie przez takie oddziały stosownie do przyjętej u danego podatnika polityki rachunkowości).

W konsekwencji księgi rachunkowe prowadzone dla potrzeb samobilansujących zagranicznych oddziałów nie podlegają przekazaniu w strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej. Skoro zatem księgi obejmujące działalność zagranicznych oddziałów samobilansujących nie podlegają przekazaniu na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, to nie podlegają one również obowiązkowi uzupełnienia o dodatkowe dane, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych.

Na koniec, przypomnieć należy, że nieobjęcie ksiąg rachunkowych samobilansujących się oddziałów zagranicznych obowiązkami w zakresie JPK na gruncie ustawy o CIT nie zwalnia Spółki (macierzystej) z obowiązku wykazywania danych dotyczących tych oddziałów w prowadzonej przez nią ewidencji rachunkowej (np. pozabilansowej), jeżeli rzutują one na krajowe obowiązki podatkowe takiej jednostki, będącej de facto jednym bytem prawnym. Zwrócić należy bowiem uwagę, iż podatnicy mają, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby istniała możliwość określenia m.in. wysokości dochodu/straty, podstawy opodatkowania oraz wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Obowiązek ten – dla celów podatkowych – istnieje niezależnie od możliwości jakie wynikają z ustawy o rachunkowości w odniesieniu do samobilansujących się zagranicznych oddziałów.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.