0114-KDIP3-2.4011.784.2026.5.MG
Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych przed oddaniem lokalu do użytkowania, na wykończenie lokalu mieszkalnego oraz możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków na meble w zabudowie z AGD.
- Sygnatura
- 0114-KDIP3-2.4011.784.2026.5.MG
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe - w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych przed oddaniem tego lokalu do użytkowania, na wykończenie lokalu mieszkalnego,
- nieprawidłowe - w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków na meble w zabudowie z AGD,
- prawidłowe – w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 31 sierpnia 2026 r. oraz z 25 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Od dnia 15 lutego 2013 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą A. (NIP: (…)), będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) oraz rozliczając się podatkiem dochodowym według stawki liniowej 19% (PIT). Pozostaje Pan w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Planuje Pan w III/IV kwartale 2026 r. nabyć do majątku wspólnego wyodrębniony lokal mieszkalny nr 1 (parter, 38,61 m2) wraz z miejscem postojowym nr 2 w inwestycji „(…)” (…) w (…), realizowanej przez dewelopera B. sp. z o.o. Budynek posiada już ostateczne pozwolenie na użytkowanie.
Łączna cena brutto nieruchomości wynosi 397.683,00 PLN i zawiera 8% podatek VAT. Sprzedaż zostanie udokumentowana przez dewelopera fakturą VAT z numerem NIP Pana firmy. Zakup lokalu zostanie sfinansowany ze środków własnych (wkład własny ok. 80 000 PLN) oraz z kredytu hipotecznego zaciąganego na kwotę 318.000 PLN w X. S.A. (instytucja z siedzibą na terytorium RP). Zgodnie z umową, stronami i współkredytobiorcami odpowiedzialnymi solidarnie za spłatę będą Pan oraz Pana żona A.B. Dowody spłat (potwierdzenia przelewów rat kapitałowo-odsetkowych) będą wystawiane na współkredytobiorców, a spłata będzie dokonywana z majątku wspólnego. Będzie Pan posiadał pełne dowody opłat (elektroniczne potwierdzenia bankowe) dokumentujące faktyczne obciążenie kwotą odsetek. Nieruchomość po zakupie zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych firmy A. Lokal będzie wykorzystywany w 100% na cele prowadzonej działalności gospodarczej do świadczenia komercyjnych, opodatkowanych 8% stawką VAT usług krótkotrwałego zakwaterowania (PKD 55.20.Z) i zarządzany przez profesjonalnego operatora. Lokal nie będzie wykorzystywany na cele osobiste/prywatne Pana ani Pana rodziny. Poniesie Pan koszty prac budowlano-remontowych wykończenia lokalu ze stanu deweloperskiego do stanu „pod klucz” (gładzie, malowanie, podłogi, instalacja oświetleniowa, armatura łazienkowa). Poniesie Pan również wydatki na zakup mebli oraz wyposażenia (łóżko, sofa, stół, krzesła, szafy, telewizor, tekstylia, zastawa).
Wszystkie faktury za media (energia elektryczna, ogrzewanie, woda, ścieki, śmieci, internet) oraz remont i wyposażenie będą wystawiane bezpośrednio na firmę: A., NIP: (…). Wartość niektórych zespołów składników (np. meble kuchenne z AGD w zabudowie) przekroczy 10.000 zł netto i zostaną one zamortyzowane jednorazowo zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o PIT lub w ramach limitów dla środków trwałych.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Odsetki od kredytu hipotecznego zostaną faktycznie zapłacone przez Pana na rzecz X. S.A. zgodnie z harmonogramem spłat rat malejących. Będą dokumentowane potwierdzeniami przelewów.). Należności za wydatki (zakup, remont, meble, media) będą regulowane przez Pana (C.B.) z rachunku bankowego Pana działalności gospodarczej. Na dokumentach wpłat i fakturach będą znajdować się pełne dane firmy: A., NIP: (…).
Wydatki z pytania Nr 3 zostaną poniesione w następujących momentach:
- Koszty zakupu lokalu i opłaty notarialne: zostaną poniesione w III/IV kwartale 2026 r. PRZED oddaniem lokalu do użytkowania i PRZED wpisem do ewidencji środków trwałych.
- Prace budowlano-remontowe (wykończenie): zostaną poniesione po zakupie u dewelopera, ale PRZED oddaniem lokalu do użytkowania i PRZED wpisem do ewidencji środków trwałych.
- Zakup mebli i ruchomego wyposażenia: zostaną poniesione po zakończeniu remontu, przed lub w miesiącu wpisu lokalu do ewidencji i rozpoczęcia najmu.
- Odsetki od kredytu oraz bieżące media (prąd, woda, ogrzewanie, śmieci, internet): będą ponoszone cyklicznie co miesiąc, już PO wprowadzeniu lokalu do ewidencji i PO oddaniu go do użytkowania w najmie.
Wydatki na wykończenie lokalu (prace budowlano-remontowe) zostaną poniesione przez Pana wyłącznie w celu przystosowania tego lokalu do użytkowania. Cel to adaptacja ze stanu deweloperskiego do standardu komercyjnego "pod klucz" na potrzeby najmu krótkoterminowego.
Składniki wyposażenia powyżej 10 000 zł netto nie będą stanowiły odrębnych, długotrwale amortyzowanych środków trwałych. Zamierza Pan zamortyzować je JEDNORAZOWO w miesiącu oddania do używania na podstawie art. 22f ust. 3 ustawy o PIT (lub w ramach limitu art. 22k ust. 7).
Klasyfikacja KŚT dla tych przedmiotów to:
- Zabudowa kuchenna na wymiar z AGD: KŚT Grupa 8, Podgrupa 80, Rodzaj 808 ("Pozostałe wyposażenie").
- System klimatyzacji lokalu: KŚT Grupa 4, Podgrupa 44, Rodzaj 443 ("Urządzenia klimatyzacyjne").
Z uwagi na zakaz amortyzacji mieszkań (art. 22c pkt 2), NIE zamierza Pan podwyższać wartości początkowej lokalu o te wydatki i nie będzie ich amortyzował razem z lokalem. Koszty zostaną rozliczone następująco:
- Odsetki od kredytu hipotecznego: będą zaliczane BEZPOŚREDNIO do kosztów uzyskania przychodów (w KPiR) w dacie ich faktycznej zapłaty do banku.
- Bieżące koszty mediów (prąd, woda, gaz, ogrzewanie, śmieci, internet): będą zaliczane BEZPOŚREDNIO do kosztów (w KPiR) na podstawie faktur okresowych.
- Wykończenie lokalu (remont) oraz meble i wyposażenie o wartości PONIŻEJ 10 000 zł: zostaną zaliczone BEZPOŚREDNIO do kosztów w miesiącu poniesienia wydatku.
- Wyposażenie o wartości POWYŻEJ 10.000 zł: zostanie zaliczone do kosztów poprzez JEDNORAZOWY odpis amortyzacyjny (100%) w miesiącu wprowadzenia do ewidencji na podstawie art. 22f ust. 3 ustawy o PIT. Nie powiększy ono wartości lokalu.
Ponadto wskazał Pan, że przeznaczony do montażu klimatyzator (typu (...)) będzie fizycznie zamontowany w lokalu przy użyciu standardowych mocowań ściennych/sufitowych oraz połączeń instalacyjnych (freonowych i elektrycznych). Pojęcie 'zamontowany na stałe' oznacza, że urządzenie ma służyć celom działalności gospodarczej w sposób ciągły w tym miejscu, jednak nie jest ono trwale wbudowane w konstrukcję budowlaną lokalu w sposób uniemożliwiający jego odłączenie. Klimatyzator zachowuje pełną samodzielność techniczno-użytkową. W przypadku zmiany lokalizacji biura lub zakończenia umowy najmu/użytkowania lokalu, urządzenie może zostać w każdym momencie zdemontowane bez uszczerbku dla substancji budynku oraz bez utraty funkcjonalności przez sam klimatyzator. Wydatek ten nie stanowi ulepszenia (modernizacji) środka trwałego w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o PIT, lecz zakup odrębnego składnika majątku.
Koszty zakupu oraz opłaty notarialne nie są przedmiotem zapytania. W roku podatkowym 2026 posiada Pan status małego podatnika, wartość sprzedaży brutto w Pana firmie za poprzedni rok podatkowy wyniosła 338.146,22 zł.
Pytania
1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie Panu przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 8% z faktury dokumentującej zakup lokalu mieszkalnego, w sytuacji gdy lokal wejdzie w skład małżeńskiej wspólności majątkowej, a zakup finansowany jest wspólnym kredytem?
2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu, bieżące wydatki na media (energia, woda, ogrzewanie, wywóz śmieci, internet stacjonarny) oraz koszty prac wykończeniowych i wyposażenia (zarówno ujęte bezpośrednio, jak i przez jednorazowe odpisy amortyzacyjne mebli i AGD o wartości powyżej 10.000 PLN netto) będą stanowiły dla Pana koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (podatek liniowy)?
3. Czy będzie Pan miał prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego VAT (stawka 23%) z faktur dokumentujących wydatki na prace wykończeniowe, materiały budowlane oraz meble i wyposażenie tego lokalu?
Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 1 i 3 dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 2
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, wydatki na opłacone odsetki od kredytu, media, remont oraz wyposażenie stanowią koszty uzyskania przychodów w firmie. Istnieje ewidentny związek przyczynowo-skutkowy – bez tych kosztów niemożliwe byłoby uruchomienie i prowadzenie najmu krótkoterminowego (PKD 55.20.Z), który generuje przychody w JDG.
Wyposażenie o wartości powyżej 10.000 zł netto (kuchnia, klimatyzacja) spełnia definicję środków trwałych i podlega jednorazowej amortyzacji na podstawie art. 22f ust. 3 ustawy o PIT, co stanowi koszt w liniówce. Ustawowy zakaz amortyzacji lokali mieszkalnych (art. 22c pkt 2 PIT) dotyczy wyłącznie samej ceny zakupu nieruchomości u dewelopera. Nie obejmuje on wydatków na bieżące utrzymanie lokalu, finansowanie kredytem czy jego wyposażenie.
Wszystkie te koszty służą zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, będą należycie udokumentowane fakturami z NIP Pana firmy, zatem stanowią koszt podatkowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma zatem cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
Stosownie do powyższego, żeby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
- został poniesiony przez Podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby inne niż Podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Jednakże fakt, że dana grupa wydatków nie została ujęta w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty - które w tym przepisie nie zostały wymienione - automatycznie mogą zostać uznane za koszty podatkowe.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa jednak na Podatniku.
Z treści złożonego przez Pana wniosku i uzupełnienia wynika m.in., że:
- prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą,
- planuje Pan nabyć lokal mieszkalny w stanie deweloperskim,
- podejmie Pan działania mające na celu wyremontowanie, wykończenie oraz wyposażenie tego lokalu - celem umożliwienia prowadzenia w nim działalności gospodarczej (wynajmu krótkoterminowego) i uzyskiwania z tego tytułu przychodów,
- ponadto będzie Pan ponosił koszty odsetek od kredytu oraz bieżących mediów,
- prace wykończeniowe i wyposażenie lokalu mieszkalnego będą następowały przed oddaniem lokalu mieszkalnego do użytkowania przez najemców,
- zamierza Pan odliczyć koszty poniesione w związku z wykończeniem lokalu i zakupem wyposażenia środka trwałego, jakim jest lokal mieszkalny przystosowywany przez Pana do prowadzenia w nim działalności (na wynajem) i w związku z kosztami odsetek od kredytu oraz bieżących kosztów (media).
Zauważam więc, w myśl pierwszego zdania art. 22 ust. 8 powołanej ustawy:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi m.in.:
- stanowić własność lub współwłasność podatnika,
- zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,
- być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
- przewidywany okres jego używania musi być dłuższy niż rok,
- być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Istotne jest również to, że stosownie do treści art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Ze względu na to, że - jak podkreśla Pan we wniosku:
Wydatki na wykończenie lokalu (prace budowlano-remontowe) zostaną poniesione przez Pana wyłącznie w celu przystosowania tego lokalu do użytkowania. Cel to adaptacja ze stanu deweloperskiego do standardu komercyjnego "pod klucz" na potrzeby najmu krótkoterminowego.
- wskazuję, że regulacje zawarte w art. 22g ust. 1 pkt 1 oraz w art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądzają, że:
- art. 22g ust. 1 pkt 1 tej ustawy:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z uwzględnieniem ust. 2-18 uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane - cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
- art. 22g ust. 3 tej ustawy:
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
Nie budzi więc wątpliwości, że przytoczona wyżej definicja: „ceny nabycia”, określa przykładowe rodzaje kosztów poniesionych do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, które powinny zostać zaliczone do wartości początkowej. Katalog kosztów, wymieniony we wskazanym przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje zwrot „w szczególności”. W konsekwencji może on obejmować również inne koszty, niewymienione w tym przepisie, które będą miały wpływ na wartość początkową środka trwałego, jeżeli koszty te będą związane z jego nabyciem, przystosowaniem do działalności oraz zostaną poniesione do dnia jego przekazania do używania.
Odnosząc się do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Pana na wykończenie opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego wykorzystywanego na potrzeby działalności gospodarczej przed oddaniem lokalu do użytkowania i przed wpisaniem go do ewidencji środków trwałych, wskazać należy, że w myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (…).
Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:
- stanowią własność lub współwłasność podatnika,
- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
W myśl z art. 22d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
1. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
2. Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
Wartość początkową środków trwałych ustala się na podstawie art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 tej ustawy:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane - cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
Natomiast w świetle art. 22g ust. 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia.
W myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
Nie budzi więc wątpliwości, że przytoczona wyżej definicja: „ceny nabycia”, określa przykładowe rodzaje kosztów poniesionych do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, które powinny zostać zaliczone do wartości początkowej. Katalog kosztów, wymieniony we wskazanym przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje zwrot „w szczególności”. W konsekwencji może on obejmować również inne koszty, niewymienione w tym przepisie, które będą miały wpływ na wartość początkową środka trwałego, jeżeli koszty te będą związane z jego nabyciem, przystosowaniem do działalności oraz zostaną poniesione do dnia jego przekazania do używania.
Stosownie do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy – zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Przepis ten obowiązuje od 1 stycznia 2022 r. Przepis ten został zmieniony przez art. 1 pkt 16 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105; dalej: ustawa zmieniająca).
W myśl art. 22n ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, grunty lub prawo użytkowania wieczystego gruntu, związane z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
Z powołanego przepisu wynika, że lokale mieszkalne nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Jednocześnie z art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że:
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych i podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych mogą, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r., zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych będących odpowiednio budynkami mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość, spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego lub prawem do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, nabytych lub wytworzonych przed dniem 1 stycznia 2022 r.
Tym samym – na podstawie przepisu przejściowego – który jest przepisem szczególnym, podatnicy mogli do końca 2022 roku stosować przepisy dotyczące amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r., w odniesieniu do budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że planuje Pan nabyć lokal mieszkalny wraz z miejscem postojowym. Lokal ten będzie wykorzystywany przez Pana do celów prowadzonej działalności gospodarczej w ramach najmu krótkoterminowego. Poniesie Pan wydatki na wykończenie lokalu mieszkalnego po zakupie u dewelopera, ale PRZED oddaniem lokalu do użytkowania i PRZED wpisem do ewidencji środków trwałych. Wydatki na wykończenie lokalu zostaną poniesione przez Pana wyłącznie w celu przystosowania tego lokalu do użytkowania. Cel to adaptacja ze stanu deweloperskiego do standardu komercyjnego "pod klucz" na potrzeby najmu krótkoterminowego. Poniesie Pan koszty prac budowlano-remontowych wykończenia lokalu (gładzie, malowanie, podłogi, instalacja oświetleniowa, armatura łazienkowa). Koszty wykończenia lokalu mieszkalnego zamierza Pan zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu poniesienia wydatku.
Odnosząc się do powyższego należy zaznaczyć, że wydatki, które zostały poniesione w celu przystosowania środka trwałego do używania (wykorzystywania go w działalności gospodarczej), niezbędne do uczynienia z niego składnika majątku kompletnego i zdatnego do użytku powiększają wartość początkową środka trwałego.
Orzecznictwo (tytułem przykładu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 638/19), odnosząc się do poruszonej wyżej kwestii, potwierdza bowiem, że:
(…) zgodnie z art. 22a ust. 1 PDOFizU, środki trwałe powinny być kompletne oraz zdatne do używania w dniu przyjęcia do używania. Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie. Na kompletność i zdatność do użytku należy patrzeć przede wszystkim przez pryzmat wykorzystywania środków trwałych na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Środek trwały kompletny to środek niemający braków, całkowity. Środek trwały zdatny do użytku to rzecz nadająca się do wypełnienia przeznaczonych jej funkcji. Warunkiem koniecznym uznania danego przedmiotu za środek trwały jest jego wykorzystywanie przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Przez wykorzystywanie na potrzeby działalności należy rozumieć taką sytuację, w której dane rzeczy służą do prowadzenia działalności gospodarczej lub ułatwiają podatnikowi jej prowadzenie, przyczyniając się do możliwości uzyskania przychodu (zob. A. Bartosiewicz, R. Kubacki (w:) A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2015, art. 22a, pkt 14 i 18). Uwzględniając powyższe uwagi, należy stwierdzić, że zawarty w art. 22a ust. 1 PDOFizU zwrotu „przyjęcie do używania” należy rozumieć w ten sposób, że środek trwały czy wartość niematerialna i prawna zostaną „przyjęte do używania”, jeśli podatnik rozpocznie ich faktyczne użytkowanie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą lub gdy odda je do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 (umowa leasingu).
W Pana sprawie mamy do czynienia z lokalem mieszkalnym, który zgodnie z powołanymi wyżej przepisami nie podlega ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a tym samym nie ma Pan prawa amortyzować tego lokalu. Wydatki, które zostały/zostaną przez Pana poniesione przed oddaniem lokalu mieszkalnego do używania do działalności gospodarczej, poniesione w celu przystosowania tego lokalu do używania (wykorzystywania go w działalności gospodarczej), niezbędne do uczynienia z niego składnika majątku zdatnego do użytku, tj. wydatki na wykończenie lokalu, nie mogą stanowić dla Pana kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio w dacie poniesienia oraz poprzez odpisy amortyzacyjne.
Odnosząc się do powyższego, stwierdzam, że w momencie, gdy lokal mieszkalny, przeznaczony do działalności gospodarczej, zostanie przekazany do użytkowania w tej działalności jako kompletny i zdatny do użytku, będzie on stanowił środek trwały w tej działalności. Warunek kompletności i zdatności do użytku musi zostać spełniony najpóźniej w dniu przyjęcia lokalu mieszkalnego do używania. Składnik majątku spełnia natomiast kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjnie umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem. Przez sformułowanie "zdatny do użytku" należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.
W Pana sprawie mamy zatem do czynienia z przystosowaniem lokalu mieszkalnego do celów prowadzonej działalności gospodarczej. Jak sam Pan wskazał, wydatki, które Pan będzie ponosić mają na celu umożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej oraz dostosowanie lokalu do wymogów prowadzenia działalności leczniczej.
Stwierdzam więc, że poniesienie wydatków na lokal mieszkalny warunkuje możliwość wykorzystywania lokalu mieszkalnego do prowadzonej działalności gospodarczej, tj. są niezbędne, aby lokal ten był kompletny i zdatny do użytku. Po poniesieniu przez Pana wydatków uzyska Pan zamierzoną przez Pana funkcję lokalu mieszkalnego przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej.
Dlatego też wydatki, które ponosi/poniesie Pan, na przystosowanie lokalu mieszkalnego do używania w działalności gospodarczej tj. wydatki poniesione na prace budowlano-remontowe wykończenia lokalu (gładzie, malowanie, podłogi, instalacja oświetleniowa, armatura łazienkowa), powiększają wartość początkową lokalu mieszkalnego, zatem nie może Pan zaliczyć ich bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów. Z uwagi na brak możliwości zaliczenia od 1 stycznia 2023 r. do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących lokalami mieszkalnymi, wydatki te nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.
Przechodząc natomiast do wydatków na wyposażenie, wskazać należy, że stosownie do art. 22f ust. 3 ww. ustawy:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10.000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10.000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10.000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania (art. 22d ust. 1 ww. Ustawy).
Zatem – jeżeli wartość początkowa składników majątku nie przekracza 10.000 zł – podatnik ma możliwość:
- nie zaliczyć ich do podlegających amortyzacji środków trwałych, o których mowa w art. 22a i art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosząc wydatki na nabycie/wytworzenie tych składników bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania;
- zaliczyć je do podlegających amortyzacji środków trwałych, ujmując je w stosownej ewidencji, po czym:
- dokonać ich jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania albo w miesiącu następnym lub
- dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej zgodnie z art. 22h-22m ww. ustawy.
W związku z powyższym koszty poniesione przez Pana na zakup wyposażenia lokalu mieszkalnego, których wartość nie przekracza 10.000 zł będzie Pan mógł zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem, że zostaną zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz właściwie udokumentowane.
Pana stanowisko w tej części jest prawidłowe.
Natomiast odnośnie do składników wyposażenia, których wartość początkowa przekracza 10.000,00 zł (klimatyzator, który nie jest trwale wbudowany w konstrukcję budowlaną lokalu w sposób uniemożliwiający jego odłączenie) wskazuję, że należy wprowadzić go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych. Szczegółowe zasady ustalania wartości początkowej zawarte są w powołanym art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Na podstawie art. 22h ust. 2 omawianej ustawy:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Jedną z metod amortyzacji przewidzianą przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tzw. jednorazowa amortyzacja.
Jak stanowi art. 22k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody określonej w art. 22i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22i.
Zgodnie z art. 22k ust. 7 ww. ustawy:
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
Stosownie do art. 22k ust. 9 ww. ustawy:
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
Amortyzacja dokonana na zasadach określonych w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w obowiązujących aktach prawa wspólnotowego (art. 22k ust. 10 ww. ustawy).
W świetle wyżej cytowanych przepisów, z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:
- mali podatnicy lub
- podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w ww. ustawie limitu (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.
Zatem z uwagi na fakt, że posiada Pan status małego podatnika, może Pan dokonać jednorazowej amortyzacji klimatyzatora o wartości powyżej 10.000,00 zł, który nie jest trwale wbudowany w konstrukcję budowlaną lokalu w sposób uniemożliwiający jego odłączenie.
Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
Odnosząc się do sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Pana na meble w zabudowie z AGD - trwale zabudowane elementy, wskazać należy, że wydatki na przystosowanie lokalu mieszkalnego do wynajmu, skoro stanowią część składową lokalu mieszkalnego, stanowią, obok ceny nabycia, składnik jego wartości początkowej. W sytuacji bowiem, gdy będąc właścicielem lokalu ponosi Pan wydatki mające na celu przystosowanie go do używania (najmu), czyli czyni ten składnik kompletnym, zdatnym do używania, wówczas wartość poczynionych nakładów, stanowi element wartości początkowej tego środka trwałego.
Zatem wydatki, które ponosi/poniesie Pan, na przystosowanie lokalu mieszkalnego do używania w działalności gospodarczej tj. wydatki na meble w zabudowie, powiększają wartość początkową lokalu mieszkalnego, zatem nie może Pan zaliczyć ich bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów. Z uwagi na brak możliwości zaliczenia od 1 stycznia 2023 r. do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących lokalami mieszkalnymi, wydatki te nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Zaznaczam, że wyposażenie jakim jest AGD w zabudowie kuchennej nie jest związane trwale z lokalem mieszkalnym. Każde z tych urządzeń jest samodzielnym urządzeniem działającym autonomicznie. Można je w każdej chwili odłączyć, wymienić lub przenieść w inne miejsce bez uszkodzenia konstrukcji mebli i lokalu. W związku z czym nie są trwale związane z lokalem, a zatem nie zwiększają jego wartości początkowej, jako elementy niewbudowane w konstrukcję stałą lokalu. Oznacza to, że muszą być zaliczane do kosztów bezpośrednio albo amortyzowane jako osobne, samodzielne środki trwałe w zależności od wartości jednostkowej.
Zatem, sprzęt AGD, jako wyposażenie niezwiązane trwale z budynkiem, może być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio bądź amortyzowane jako odrębny środek trwały, po spełnieniu warunków wskazanych powyżej.
W sytuacji gdy wartość sprzętu nie będzie przekraczać 10.000 zł będzie Pan mógł zaliczyć ten wydatek bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem, że zostaną zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz właściwie udokumentowane.
Natomiast, jeżeli wartość sprzętu będzie przekraczać 10.000,00 zł, należy wprowadzić go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Wówczas kosztem uzyskania przychodów będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków trwałych. Z uwagi na fakt, że posiada Pan status małego podatnika, może Pan dokonać jednorazowej amortyzacji sprzętu o wartości powyżej 10.000,00 zł.
Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.
W odniesieniu do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym, w którym będzie Pan realizował najem krótkoterminowy w ramach działalności gospodarczej, poniesionych po wprowadzeniu tego lokalu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wyjaśniam, co następuje.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
- pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
- pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
Ponadto, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
Na podstawie powołanych regulacji - dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.
W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
- są faktycznie zapłacone,
- pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,
- nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).
Skoro wskazany przez Pana lokal mieszkalny będzie wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na jego zakup mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
Wydatki te będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich faktycznej zapłaty od dnia oddania do użytkowania lokalu oraz zarejestrowania tam działalności gospodarczej.
Tym samym Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków na media (prąd, woda, ogrzewanie, śmieci, internet), wskazać należy, że w przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.
W opisie sprawy wskazał Pan, że wydatki na media będą ponoszone cyklicznie co miesiąc już po wprowadzeniu lokalu do ewidencji i po oddaniu go do użytkowania w najmie.
W związku z powyższym wydatki, które zostaną przez Pana poniesione w związku z opłatą mediów, będą mogły zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem, że zostaną one przez Pana właściwie udokumentowane.
Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.