0111-KDIB2-1.4010.508.2026.2.AJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy likwidacja Oddziału, bez uprzedniego uregulowania przypisanych do Oddziału zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych, skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 21 września 2026 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 1 października 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – (…) - jest spółką prawa czeskiego z siedzibą w (…), podlegającą w Czechach nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca, w 2007 roku zarejestrował w Polsce Oddział dla celów prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Oddział stanowi zakład w rozumieniu art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991 z późn. zm.). W związku z tym Spółka podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) od dochodów uzyskiwanych przez Oddział (tj. podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Oddział nie posiada odrębnej od Wnioskodawcy osobowości prawnej i stanowi jedynie formę prowadzenia przez Wnioskodawcę (przedsiębiorcę zagranicznego) działalności gospodarczej na terytorium Polski. W konsekwencji zobowiązania oraz należności przypisane do Oddziału są w sensie prawnym zobowiązaniami i należnościami Wnioskodawcy.

W toku działalności gospodarczej prowadzonej za pośrednictwem Oddziału, Wnioskodawca zaciągnął zobowiązania wobec podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (dalej: „Podmioty powiązane”) z tytułu otrzymanych pożyczek. Środki pozyskane na podstawie tych pożyczek zostały przeznaczone na finansowanie działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę na terytorium Polski za pośrednictwem Oddziału, a zobowiązania z tego tytułu zostały przypisane do działalności Oddziału i ujęte w prowadzonych dla niego księgach rachunkowych. Zobowiązania te obejmują zarówno kwotę główną (wartość nominalną) otrzymanych pożyczek, jak i naliczone, lecz niezapłacone odsetki od tych pożyczek.

Z przyczyn biznesowych działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Oddziału pozostaje nieaktywna od 2023 r. Wnioskodawca nie osiąga za pośrednictwem Oddziału przychodów ani nie prowadzi działalności operacyjnej. W związku z tym Wnioskodawca planuje przeprowadzenie likwidacji Oddziału.

Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku wartość zobowiązań przypisanych do działalności Oddziału przewyższa wartość przypisanych do niej aktywów. Wobec tego likwidacja Oddziału zostanie dokonana bez uprzedniego uregulowania wskazanych zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych. Zobowiązania wobec Podmiotów powiązanych przypisane do Oddziału pozostaną niespłacone na moment likwidacji Oddziału.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że na moment likwidacji Oddziału zobowiązania wobec Podmiotów powiązanych, przypisane do działalności Oddziału, nie ulegną przedawnieniu ani nie zostaną umorzone, w szczególności:

-      nie dojdzie do złożenia przez Wnioskodawcę i Podmioty powiązane oświadczeń o potrąceniu wzajemnych wierzytelności;

-      Wnioskodawca w celu umorzenia istniejących zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych nie zobowiąże się spełnić innych świadczeń albo tych samych świadczeń, lecz z innej podstawy prawnej;

-      Wnioskodawca nie zawrze z Podmiotami powiązanymi umowy o zwolnienie z długu.

Z uwagi na fakt, że Oddział nie stanowi odrębnego od Wnioskodawcy podmiotu, w wyniku likwidacji Oddziału przedmiotowe zobowiązania będą dalej istnieć jako zobowiązania Wnioskodawcy. Likwidacja Oddziału będzie skutkowała zakończeniem prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę w Polsce w tej formie organizacyjnej, nie będzie natomiast skutkowała ustaniem bytu prawnego Wnioskodawcy.

W piśmie z 1 października 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazali Państwo m.in., że:

Podmiotem występującym z wnioskiem jest Spółka, tj. (…) z siedzibą w (…). Zgodnie z wypisem z czeskiego rejestru handlowego Spółka posługuje się numerem identyfikacji podatkowej (…) (numer ten odpowiada numerowi wpisu do czeskiego rejestru).

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce w związku (…), zarejestrowanego w polskim KRS pod numerem (…) i posługującym się NIP (…).

Pytanie

Czy likwidacja Oddziału, bez uprzedniego uregulowania przypisanych do Oddziału zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych, skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, likwidacja Oddziału, bez uprzedniego uregulowania przypisanych do Oddziału zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych, nie skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Przepisy Ustawy o CIT nie zawierają definicji przychodu, określając jedynie przykładowy otwarty katalog przysporzeń, które stanowią przychód podatkowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, pojęcie przychodu obejmuje, w szczególności, otrzymane pieniądze lub wartości pieniężne.

W praktyce interpretacyjnej przyjmuje się, że przychodem podatkowym jest wyłącznie takie zdarzenie, które prowadzi do powstania po stronie podatnika definitywnego, trwałego i realnego przysporzenia majątkowego, skutkującego zwiększeniem jego aktywów albo zmniejszeniem jego pasywów. Oznacza to, że samo wystąpienie określonego zdarzenia prawnego nie jest wystarczające do powstania przychodu podatkowego, jeżeli nie prowadzi ono do faktycznego wzbogacenia podatnika. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) w interpretacji indywidualnej z 29 stycznia 2025 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.648.2024.3.PK, wskazał, że „aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest przede wszystkim, aby po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy”.

W Państwa ocenie takie przysporzenie nie wystąpi w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

Likwidacja Oddziału nie będzie bowiem skutkowała otrzymaniem przez Wnioskodawcę jakichkolwiek środków pieniężnych, rzeczy, praw ani innych świadczeń. Nie dojdzie również do zmniejszenia zobowiązań Wnioskodawcy. Oddział nie posiada odrębnej od Wnioskodawcy osobowości prawnej i stanowi jedynie formę prowadzenia przez Wnioskodawcę (przedsiębiorcę zagranicznego) działalności gospodarczej na terytorium Polski. W konsekwencji zobowiązania oraz należności przypisane do Oddziału są w sensie prawnym zobowiązaniami i należnościami Wnioskodawcy. Likwidacja Oddziału nie wprowadzi w tym aspekcie zmian - zobowiązania przypisane do działalności Oddziału pozostaną istniejącymi zobowiązaniami Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy zagranicznego także po zakończeniu działalności Oddziału w Polsce.

Ponadto podkreślają Państwo, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpią również szczególne przypadki powstania przychodu przewidziane w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy o CIT, zgodnie z którym przychodem jest wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu pożyczek i kredytów.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „umorzenia zobowiązania”. Bazując zatem na wykładni językowej uznaje się, że umorzenie oznacza zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania.

W ujęciu cywilnoprawnym (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795; dalej: „Kodeks cywilny”), do wygaśnięcia zobowiązania może dojść m.in. poprzez potrącenie (art. 498 Kodeksu cywilnego), odnowienie (art. 506 Kodeksu cywilnego) lub zwolnienie z długu (art. 508 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z art. 498 Kodeksu cywilnego, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym (potrącenie). W wyniku potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej, przy czym do skutecznego potrącenia konieczne jest złożenie stosownego oświadczenia drugiej stronie (art. 498 § 2 Kodeksu cywilnego).

Odnowienie (nowacja), o którym mowa w art. 506 Kodeksu cywilnego, polega natomiast na tym, że dłużnik - w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania i za zgodą wierzyciela - zobowiązuje się spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, wskutek czego dotychczasowe zobowiązanie wygasa.

Z kolei zgodnie z art. 508 Kodeksu cywilnego zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Zwolnienie z długu wymaga zatem zgodnych oświadczeń woli wierzyciela i dłużnika skutkujących definitywnym wygaśnięciem zobowiązania.

Z kolei przedawnienie zobowiązania polega na utracie przez wierzyciela możliwości skutecznego dochodzenia roszczenia po upływie ustawowo określonego terminu.

Ustawodawca w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy o CIT wprost uznaje wartość przedawnionych zobowiązań za przychód podatkowy, ponieważ po stronie dłużnika dochodzi wówczas do definitywnego zwolnienia z ekonomicznego ciężaru spełnienia świadczenia.

Wobec powyższego, podkreślają Państwo, że żadna z powyższych sytuacji, tj. potrącenie (art. 498 Kodeksu cywilnego), odnowienie (art. 506 Kodeksu cywilnego), zwolnienie z długu (art. 508 Kodeksu cywilnego) ani przedawnienie, nie wystąpi jednak w analizowanym zdarzeniu przyszłym.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zobowiązania wobec Podmiotów powiązanych przypisane do działalności Oddziału nie zostaną umorzone ani nie ulegną przedawnieniu. W konsekwencji nie zostaną spełnione przesłanki powstania przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy o CIT.

Powyższy wniosek pozostaje w pełni zgodny z utrwaloną linią interpretacyjną dotyczącą likwidacji spółek kapitałowych posiadających na moment likwidacji niespłacone zobowiązania.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 29 stycznia 2025 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.648.2024.3.PK, Dyrektor KIS potwierdził, że wartość niespłaconego i nieprzedawnionego zobowiązania pozostającego w spółce na dzień jej likwidacji i wykreślenia z KRS nie stanowi przychodu podatkowego. Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS z 5 października 2023 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.362.2023.2.MM oraz z 5 stycznia 2024 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.598.2023.2.MK.

Wprawdzie powyższe interpretacje indywidualne dotyczyły likwidacji spółek kapitałowych, a nie likwidacji oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, to Państwa zdaniem przedstawiona w nich argumentacja zachowuje pełną aktualność również w niniejszej sprawie. Wynika to z faktu, że dla celów CIT działalność przedsiębiorcy zagranicznego prowadzona w Polsce za pośrednictwem zakładu w rozumieniu odpowiednich umów międzynarodowych oraz art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, jest traktowana jako działalność gospodarcza, podlegająca opodatkowaniu CIT w Polsce (do której to działalności przypisuje się określone przychody, koszty, aktywa i zobowiązania).

W związku z powyższym, na gruncie ustawy o CIT dochód osiągany przez zagranicznego przedsiębiorcę za pośrednictwem zakładu podlega opodatkowaniu w Polsce na analogicznych zasadach co dochody podatników CIT z siedzibą w Polsce (w tym np. polskich spółek kapitałowych).

Co więcej, sytuacja Wnioskodawcy przemawia za przyjęciem takiego stanowiska w jeszcze większym stopniu niż w przypadku likwidacji spółki kapitałowej. W przypadku likwidacji spółki kapitałowej będącej dłużnikiem dochodzi bowiem do ustania bytu prawnego zarówno dłużnika, jak i długu. Natomiast w analizowanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nadal będzie istnieć jako podmiot prawa. Likwidacji ulegnie wyłącznie Oddział, który nie posiada odrębnej podmiotowości prawnej i stanowi jedynie formę prowadzenia działalności gospodarczej przez zagranicznego przedsiębiorcę (Wnioskodawcę) na terenie Polski.

Tym samym zobowiązania przypisane do działalności Oddziału nie tylko nie zostaną umorzone ani przedawnione, lecz będą nadal istnieć jako zobowiązania Wnioskodawcy. Skoro zatem organy podatkowe akceptują brak przychodu podatkowego nawet w przypadku likwidacji spółki będącej dłużnikiem, której byt prawny ustaje (co skutkuje eliminacją zobowiązania z obrotu prawnego), to Państwa zdaniem tym bardziej brak jest podstaw do rozpoznania przychodu podatkowego w sytuacji, w której dłużnik nadal istnieje, a jego zobowiązania pozostają w mocy.

Podsumowując, Państwa zdaniem likwidacja Oddziału dokonana bez uprzedniego uregulowania przypisanych do niego zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych nie skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego. W analizowanym zdarzeniu przyszłym nie dochodzi bowiem ani do powstania realnego i trwałego przysporzenia majątkowego, ani do umorzenia lub przedawnienia zobowiązań, a przedmiotowe zobowiązania pozostają w mocy jako zobowiązania Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Pojęcie przychodu podatkowego jest jednym z kluczowych zagadnień związanych z konstrukcją opodatkowania podatkiem dochodowym. Wynika to z faktu, że przychód stanowi podstawę ustalenia dochodu, czyli podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: ustawa o CIT):

Z kolei w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”, ale wskazuje w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Natomiast według art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT:

Jako wyjątek od tej zasady, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT:

Powyższe przepisy wskazują m.in. na to, że, aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest przede wszystkim, aby po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – bądź to wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo odpłatnie), bądź na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.

Jak wynika z wniosku z przyczyn biznesowych działalność gospodarcza prowadzona przez Państwa za pośrednictwem Oddziału pozostaje nieaktywna od 2023 r. Nie osiągają Państwo za pośrednictwem Oddziału przychodów ani nie prowadzą działalności operacyjnej. W związku z tym planują Państwo przeprowadzenie likwidacji Oddziału.

W toku działalności gospodarczej prowadzonej za pośrednictwem Oddziału, zaciągnęli Państwo zobowiązania wobec podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT z tytułu otrzymanych pożyczek. Środki pozyskane na podstawie tych pożyczek zostały przeznaczone na finansowanie działalności gospodarczej prowadzonej przez Państwa na terytorium Polski za pośrednictwem Oddziału, a zobowiązania z tego tytułu zostały przypisane do działalności Oddziału i ujęte w prowadzonych dla niego księgach rachunkowych. Zobowiązania te obejmują zarówno kwotę główną (wartość nominalną) otrzymanych pożyczek, jak i naliczone, lecz niezapłacone odsetki od tych pożyczek.

Wskazali Państwo również, że na dzień sporządzenia niniejszego wniosku wartość zobowiązań przypisanych do działalności Oddziału przewyższa wartość przypisanych do niej aktywów. Wobec tego likwidacja Oddziału zostanie dokonana bez uprzedniego uregulowania wskazanych zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych. Zobowiązania wobec Podmiotów powiązanych przypisane do Oddziału pozostaną niespłacone na moment likwidacji Oddziału. Ponadto wskazali Państwo, że na moment likwidacji Oddziału zobowiązania wobec Podmiotów powiązanych, przypisane do działalności Oddziału, nie ulegną przedawnieniu ani nie zostaną umorzone

Państwa wątpliwości budzi kwestia czy likwidacja Oddziału, bez uprzedniego uregulowania przypisanych do Oddziału zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych, skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT.

W niniejszej sprawie nie można uznać, że w związku z likwidacją Oddziału Spółka ma otrzymać środki pieniężne, rzeczy, prawa lub jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie – realne przysporzenie.

Tym samym nie można mówić o przychodzie na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT.

Niezależnie od powyższego, z uwagi na fakt, że przedmiotem zapytania są kwestie dotyczące nieuregulowanych zobowiązań, dla pełnej oceny skutków podatkowych likwidacji Oddziału konieczna jest również analiza art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, który bezpośrednio odnosi się do wygaśnięcia zobowiązań w drodze umorzenia lub przedawnienia.

Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie” zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, pojęcie „umorzenie” oznacza zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych.

Przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań mamy do czynienia przez:

-     potrącenie (art. 498 Kodeksu cywilnego),

-     odnowienie (art. 506 Kodeksu cywilnego) lub

-     zwolnienie z długu (art. 508 Kodeksu cywilnego).

Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości, rozważyć należy, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dojdzie do zastosowania któregokolwiek z wyżej wymienionych instrumentów.

„Potrącenie” polega na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.

„Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.

Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania. W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zwolnienia z długu.

Z kolei przedawnienie zobowiązania, o którym mowa w wyżej powołanym przepisie jest zdarzeniem prawnym, powodującym określone skutki w zakresie możliwości dochodzenia zobowiązań. Istota przedawnienia polega zatem na tym, że po upływie określonego w ustawie terminu, ten przeciwko komu kieruje się roszczenie (dłużnik) może uchylić się od jego zaspokojenia. Skutkiem tego – roszczenie przedawnione nie gaśnie, a jedynie nie będzie mogło być przymusowo zrealizowane. Jednakże roszczenie takie nadal uznawane jest za prawnie istniejące. Znajduje to przede wszystkim wyraz w tym, że dłużnik, który po upływie terminu przedawnienia spełnił świadczenie, nie może następnie żądać jego zwrotu, chociażby nie był świadomy upływu terminu przedawnienia i związanych z tym skutków prawnych. Spełnił on bowiem należne w świetle prawa zobowiązanie. Nie ulega wątpliwości, że gdy występuje niemożność przymusowego wyegzekwowania zobowiązania, pomimo braku jego faktycznego wykonania, dłużnik uzyskuje pewną korzyść majątkową, przejawiającą się w tym, że nie musi realnie wykonać zobowiązania. Zasadnicze znaczenie ma bowiem to, że w następstwie przedawnienia dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty zadłużenia (ustaje obowiązek spełnienia świadczenia). Dłużnik osiąga zatem realne przysporzenie majątkowe.

Jak wynika z opisu sprawy, na moment likwidacji Oddziału żadna z opisany powyżej czynności nie będzie miała miejsca. Wskazali bowiem Państwo, że zobowiązania wobec Podmiotów powiązanych, przypisane do działalności Oddziału, nie ulegną przedawnieniu ani nie zostaną umorzone, zatem po Państwa stronie nie powstanie również przychód do opodatkowania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych lub przedawnionych zobowiązań.

Jednocześnie podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Takie przysporzenie natomiast po Państwa stronie nie wystąpi.

Dodatkowo należy podkreślić, że polski Oddział spółki zagranicznej nie posiada odrębnej osobowości prawnej i stanowi jedynie wyodrębnioną część struktury organizacyjnej przedsiębiorcy zagranicznego. W konsekwencji dłużnikiem zobowiązań przypisanych do Oddziału jest od początku spółka zagraniczna. Skoro przed likwidacją Oddziału zobowiązania nie zostały umorzone to nadal one istnieją i obciążają Państwa jako spółkę zagraniczną. W konsekwencji po Państwa stronie nie dochodzi do jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego, co wyklucza możliwość rozpoznania przychodu podatkowego.

Podsumowując, likwidacja Oddziału, bez uprzedniego uregulowanie przypisanych do Oddziału zobowiązań wobec Podmiotów powiązanych, nie skutkuje powstaniem po Państwa stronie przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.