Przejdź do treści

0111-KDIB1-3.4010.508.2026.2.JG

Wpływ wydatków pracowniczych takich jak wynagrodzenia oraz koszty delegacji na zwiększenie wartości początkowej nabytego środka trwałego i pulę kosztów kwalifikowanych na podstawie decyzji o wsparciu.

Sygnatura
0111-KDIB1-3.4010.508.2026.2.JG
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 sierpnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Działalność gospodarcza Spółki

Wnioskodawca jest spółką mającą siedzibę w Polsce i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Spółka prowadzi działalność w zakresie (…). Od 20(…) r. Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej Y.

Podstawowym profilem działalności Spółki jest (…). Oferta obejmuje również (…).

W związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością w dniu (…) 2024 r. Spółka złożyła wniosek o wydanie decyzji o wsparciu dla nowej inwestycji realizowanej w (…) (gmina (…)).

Dnia (…) 2024 r. Spółka otrzymała od (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej S.A. decyzję o wsparciu o numerze (…), sygn. (…) (dalej: „Decyzja o wsparciu”).

We wniosku o udzielenie Decyzji o wsparciu jako działalność gospodarczą prowadzoną w ramach nowej inwestycji wskazano następujące kody PKWiU:

Kod główny: (…).

Pozostała działalność:

·      (…).

Ponadto Spółka wskazała, iż koszty kwalifikowane inwestycji wyniosą (…) zł, w tym: (…) zł na nabycie albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz (…) zł na rozbudowę lub modernizację istniejących środków trwałych.

Koszty te stanowić będą jednocześnie maksymalne koszty kwalifikowane. Spółka wskazała w harmonogramie ponoszenia kosztów kwalifikowanych, że zostaną one poniesione w latach 2024–2026, przy czym ostateczny termin ponoszenia kosztów to (…) 2026 r. Obecnie Spółka rozważa wystąpienie z wnioskiem do Ministerstwa Rozwoju i Technologii o przedłużenie terminu zakończenia inwestycji, niemniej postępowanie w tym zakresie nie ma wpływu na niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

W ramach realizacji powyższych założeń Spółka rozpoczęła prace związane m.in. z nabyciem nowego środka trwałego w postaci X (dalej: „Środek trwały” „X”), która ma stanowić zasadniczy element realizowanej inwestycji (dalej: „Inwestycja”), tj. podprojekt nr (…) – (…).

Jednocześnie, w ramach całej Inwestycji, Spółka wyróżnia także następujące podprojekty, w ramach których wytwarzane będą nowe środki trwałe:

·      nr (…).

Realizacja Inwestycji jest projektem wymagającym znacznego zaangażowania pracowników: zarówno w zakresie obsługi administracyjnej, jak i od strony techniczno-inżynieryjnej.

Głównym elementem Inwestycji, jak wskazywano, jest nabycie X, niemniej w ramach Inwestycji (i wymienionych powyżej podprojektów) będą dodatkowo wytwarzane we własnym zakresie również inne środki trwałe. Przedmiotem niniejszego wniosku jest prawidłowe ustalenie wartości początkowej nabywanej X, z tego powodu w dalszej części wniosku Wnioskodawca będzie się odnosił w głównej mierze do czynności, które są podejmowane w celu jej nabycia.

Jak wskazywano, realizacja Inwestycji jest procesem wymagającym zaangażowania wybranych pracowników, przed jej realizacją, w tym m.in. przed nabyciem Środka trwałego konieczne jest wykonanie szeregu czynności, analiz, podróży służbowych, a także znaczny nakład pracy administracyjnej. Nie jest możliwe zrealizowanie Inwestycji, w tym nabycie X bez uprzedniego zaangażowania czasowego wybranych pracowników. X jest urządzeniem skomplikowanym i specjalistycznym, przed jej wyprodukowaniem producent musi dopasować wybrane parametry do potrzeb Wnioskodawcy, w związku z czym Wnioskodawca musi brać udział w testach czy weryfikować poprawność parametrów Środka trwałego na poszczególnych etapach jego produkcji. Jednocześnie, proces realizacji Inwestycji wymaga wykonania szeregu badań i ekspertyz przez Spółkę na terenie funkcjonującego przedsiębiorstwa, tam, gdzie X ma być użytkowana – ze względu na skomplikowanie procesu (…), przed uruchomieniem Środka trwałego konieczne jest pozyskanie odpowiednich zgód administracyjnych i środowiskowych, co związane jest w koniecznością obsługi administracyjnej poszczególnych procesów.

Mając na względzie wyżej opisany poziom skomplikowania Inwestycji, w tym szeroki zakres czynności, które muszą być wykonane w celu nabycia X i zapewnienia jej zgodności z potrzebami Wnioskodawcy, pracownicy Wnioskodawcy muszą być zaangażowani w czynności związane z dopasowywaniem i budową Środka trwałego dokonywanymi przez producenta, jak i we wszelkie procedury administracyjne, które muszą zostać dopełnione, aby faktycznie było możliwe zainstalowanie i użytkowanie Środka trwałego. Wszystkie opisane wyżej czynności wymagają zaangażowania wybranych pracowników w proces inwestycyjny związany z bezpośrednio z nabyciem Środka trwałego (obsługa techniczno-inżynieryjna), w tym odbywania szeregu delegacji. Dodatkowo, obsługa administracyjna całej Inwestycji (rozliczanie delegacji, rozlicznie poszczególnych faktur, księgowanie, prowadzenie ewidencji, pilnowanie terminów, weryfikacja posiadanej dokumentacji, składanie różnych wniosków do odpowiednich instytucji itp.) wymagała zaangażowania jednego pracownika w wymiarze całego etatu w obsługę wskazanych procesów. Wskazany pracownik będzie odpowiedzialny za obsługę administracyjną Inwestycji aż do momentu jej zakończenia.

Zgodnie z powyższym, m.in. w związku z nabyciem Środka trwałego Wnioskodawca angażuje swoich pracowników (obecnie 1 pracownik w 100% czasu) zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w obsługę administracyjną Inwestycji, a co za tym idzie, Spółka ponosi szereg kosztów związanych z nabyciem wskazanego Środka trwałego. Nie ma możliwości uniknięcia tych kosztów i nieangażowania pracownika Spółki w proces – wszystkie czynności wykonywane przez pracownika w związku z realizacją Inwestycji są niezbędne do tego, aby Inwestycję przeprowadzić zgodnie z planem i po jej zakończeniu móc kontynuować działalność. Dodatkowo, ponoszone były koszty związane z pozyskaniem niezbędnych zgód administracyjnych związanych z późniejszym użytkowaniem Środka trwałego, jak i innych elementów Inwestycji. W związku ze wspomnianą koniecznością angażowania w proces nabycia (czynności administracyjne) pracowników Spółki, elementem ponoszonych wydatków bezpośrednio związanych z nabyciem X są w ocenie Spółki koszty związane z wynagrodzeniami pracowników, którzy w ramach wykonywanych obowiązków pracowniczych są w 100% zaangażowani w obsługę administracyjną całej Inwestycji, w tym w nabycie Środka trwałego. Należy podkreślić, że Wnioskodawca na moment składania niniejszego wniosku oddelegował jednego pracownika w pełnym wymiarze pracy do obsługi administracyjnej Inwestycji, pracownik ten nie wykonuje innych czynności niż związane z Inwestycją, dlatego w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie takiego pracownika należy uznać za bezpośrednio związane z realizacją Inwestycji i w związku z tym, w odpowiedniej proporcji – z nabyciem Środka trwałego. Podejmowane przez pracownika działania dotyczą wszystkich podprojektów opisanych powyżej i nie ma możliwości bezpośredniego przyporządkowana wybranych czynności wykonywanych w toku rozliczeń/obsługi administracyjnej do konkretnego podprojektu. Dlatego też Wnioskodawca planuje podzielić opisane poniżej wydatki pracownicze według klucza alokacyjnego bazującego na stosunku wartości danego elementu inwestycji do kosztów całej inwestycji, np. zakładając, że koszty Inwestycji wyniosą (…), a X będzie stanowiła 50% tej wartości, to do wartości początkowej X zostanie dopisane 50% wydatków pracowniczych związanych z obsługą administracyjną, a poniesionych przed przyjęciem X do użytkowania. Takimi wydatkami pracowniczymi, które z perspektywy Wnioskodawcy dotyczą prac bezpośrednio związanych z realizacją Inwestycji, tj. nabyciem Środka trwałego i możliwością późniejszego jego użytkowania są (dalej określane zbiorczo jako „wydatki pracownicze”) są:

·      wynagrodzenia zasadnicze oraz wynagrodzenia za nadgodziny pracowników zaangażowanych w czynności administracyjne związane z nabyciem Środka trwałego,

·      wynagrodzenia w postaci premii pracowników zaangażowanych w czynności administracyjne związane z nabyciem Środka trwałego,

·      związane z ww. wynagrodzeniami składki na ubezpieczenia społeczne pracowników zaangażowanych w proces nabycia Środka trwałego, tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe, Funduszu Pracy, FGŚP, ubezpieczenie zdrowotne,

·      wydatki na usługi medyczne dotyczące pracowników zaangażowanych w proces nabycia Środka trwałego Spółki, obejmujące m.in. badania medycyny pracy, pozostałe badania pracowników oraz wizyty u lekarzy specjalistów,

·      koszty licencji SAP wykorzystywanej jedynie do obsługi Inwestycji oraz związane z tą licencją różnice kursowe.

Dodatkowo, ponoszone są koszty delegacji pracowników obsługujących Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej. W wypadku kosztów delegacji Spółka jest w stanie bezpośrednio przyporządkować wybrane delegacje do danego podprojektu, co oznacza, że na podstawie prowadzonej ewidencji dojdzie do przypisania poniesionych kosztów do odpowiedniego środka trwałego, w tym m.in. do X. Delegacje wykazują bezpośredni związek z danym podprojektem. Jednocześnie należy podkreślić, że pracownicy wyjeżdżający w delegacje są to pracownicy zaangażowani również w inne projekty realizowane przez Spółkę, czynności związane z realizacją Inwestycji stanowią jedynie wycinek świadczonej przez nich pracy – ich wynagrodzenia byłyby wypłacane nawet w sytuacji, kiedy nie doszłoby do realizacji Inwestycji, dlatego też Spółka nie planuje włączać ich wynagrodzeń (w żadnej części) do wartości początkowej Środka trwałego. Do wartości początkowej Środka trwałego byłyby alokowane koszty związane z delegacjami tych pracowników, jako że są one bezsprzecznie związane z realizacją Inwestycji i nie zostałyby poniesione, jeśli nie doszłoby do Inwestycji. Koszty delegacji obejmują między innymi koszty biletów lotniczych, opłat za parkowanie, opłat za przejazdy taksówką, kosztów zakwaterowania, kosztów paliwa oraz koszów wynajmu aut (dalej: „koszty delegacji”).

Spółka wskazuje, że delegacje odbywają się także w odniesieniu do innych podprojektów w ramach Inwestycji, niemniej jednak niniejszym wnioskiem objęte są wyłącznie koszty delegacji związane bezpośrednio z podprojektem dotyczącym nabycia X. W tym zakresie Spółka prowadzi wewnętrzną ewidencję, w której oznacza odpowiednim kodem podprojektu poszczególne koszty delegacji.

Spółka wskazuje, że wszystkie wydatki są ponoszone przed finalnym odbiorem Środka trwałego, a więc jeszcze przed oddaniem go do używania jako środka trwałego.

W związku z tym Spółka powzięła następujące wątpliwości:

-     czy przedstawione w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wydatki pracownicze dotyczące pracowników, którzy 100% czasu pracy poświęcają na czynności związane z rozliczaniem inwestycji, ponoszone przed przyjęciem Środka trwałego do używania, powinny być traktowane jako koszty związane z zakupem Środka trwałego, zwiększające jego cenę nabycia, a tym samym powiększać jego wartość początkową?

-     czy koszty delegacji będą stanowiły element ceny nabycia i tym samym zwiększą wartość początkową przedmiotowego Środka trwałego?

-     czy wydatki pracownicze związane z wynagrodzeniami pracowników obsługujących Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej, którzy jedynie część etatu poświęcają na prace związane z Inwestycją powinny stanowić koszty uzyskania przychodów pośrednie i niezwiększające wartości początkowej poszczególnych środków trwałych (rozliczane zgodnie z art. 15 ust. 4g i 4h Ustawy CIT)?

Jednocześnie, w sytuacji, jeśli opisane powyżej wartości zwiększą wartość początkowa X, to czy mogą zostać uznane jako wydatek kwalifikowany poniesiony na podstawie posiadanej Decyzji o wsparciu w ramach ustalonej wartości początkowej Środka trwałego.

Co istotne, z punktu widzenia Wnioskodawcy w przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dojdzie do nabycia Środka trwałego, a nie do jego budowy, w związku z czym w celu odpowiedniego rozliczenia w CIT konieczne jest ustalenie ceny nabycia zgodnie z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT.

W piśmie z 18 września 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie wskazali Państwo, że:

1) Jakie konkretnie czynności w ramach „obsługi administracyjnej” wykonują pracownicy zaangażowani w te czynności administracyjne, związane z nabyciem Środka trwałego w postaci X?

Wnioskodawca wskazuje, że w ramach obsługi administracyjnej związanej z nabyciem środka trwałego w postaci X (dalej: „Środek trwały”, „X”), która ma stanowić zasadniczy element realizowanej inwestycji (dalej: „Inwestycja”), tj. podprojekt nr (…) – (…), pracownik zaangażowany w te czynności wykonuje następujące czynności:

1) koordynację procesu nabycia Środka trwałego, w tym:

a) wsparcie w przygotowaniu i obsłudze procedur zakupowych (zapytania ofertowe, negocjacje, przygotowanie projektu umowy),

b) wsparcie w kontaktach z dostawcą Środka trwałego, uzgadnianie warunków technicznych i handlowych,

c) wsparcie przy uzgodnieniach co do harmonogramów dostaw,

d) wsparcie w weryfikacji posiadanej dokumentacji niezbędnej w celu uruchomienia Środka trwałego,

2) obsługę umów i dokumentacji inwestycyjnej, w tym:

a) weryfikacja i akceptacja dokumentów rozliczeniowych (faktury, protokoły odbioru, dokumenty dostawy),

b) wsparcie w zakresie dokumentacji projektowej i inwestycyjnej związanej z nabyciem X,

3) planowanie i nadzór budżetu, w tym:

a) przygotowanie budżetu w związku z nabyciem X i jego aktualizacja,

b) monitorowanie kosztów ponoszonych w związku z nabyciem X,

c) raportowanie wewnętrzne dotyczące postępu prac i zaawansowania finansowego projektu dotyczącego nabycia X,

4) obsługę finansowo-księgową nabycia Środka trwałego, w tym:

a) wstępna weryfikacja poszczególnych faktur związanych z nabyciem Środka trwałego,

b) prowadzenie ewidencji dotyczącej rozliczenia transakcji,

c) weryfikacja w zakresie płatności za poszczególny faktury związane z nabyciem Środka trwałego.

d) wsparcie w planowaniu delegacji związanych z nabyciem Środka trwałego, wsparcie w rozliczaniu delegacji związanych z nabyciem Środka trwałego,

5) czynności związane z przygotowaniem do przyjęcia Środka trwałego do używania, w tym:

a) przygotowywanie materiałów na potrzeby decyzji wewnętrznych o realizacji Inwestycji (analizy, zestawienia),

b) kontakt z podmiotami zewnętrznymi w sprawach związanych z nabyciem X,

c) składanie wniosków o wydanie zgód administracyjnych oraz środowiskowych wymaganych w celu umożliwienia korzystania ze Środka trwałego w przyszłości.

Reasumując, powyższe czynności mają charakter administracyjny i są bezpośrednio związane z procesem nabycia i przyjęcia do użytkowania X jako Środka trwałego, a bez ich wykonania nabycie i oddanie X do używania nie byłoby możliwe albo byłoby istotnie utrudnione. Z tego względu wynagrodzenia pracownika (obecnie jest to 1 pracownik zatrudniony w 100% czasu) zatrudnionego na podstawie umowy o pracę na czas określony, wykonującego wskazane wyżej czynności, poniesione do dnia przyjęcia X do używania, stanowią koszty bezpośrednio związane z nabyciem tego Środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 554), powiększają jego wartość początkową.

2. Jaki konkretnie jest/był cel i charakter podróży/delegacji pracowników w kontekście nabycia X?

Spółka wskazuje, że celem i charakterem podróży służbowych/delegacji pracowników pozostających w związku z nabyciem X jest/było wykonywanie czynności niezbędnych do prawidłowej realizacji procesu nabycia oraz przygotowania X do przyjęcia do używania. Podróże/delegacje te związane są/były z udziałem w spotkaniach roboczych z dostawcą X i podwykonawcami, wizytami w miejscach produkcji, szkoleniami w zakresie przygotowania X do przyjęcia do użytkowania oraz jej używania po przyjęciu do używania, odbiorami technicznymi i testami, uzgadnianiem warunków dostawy, montażu i uruchomienia, a także z pracami koordynacyjnymi i nadzorczymi nad realizacją poszczególnych etapów Inwestycji. Ponadto, podróże te służą/służyły bieżącej obsłudze transakcji nabycia X, w szczególności prowadzeniu negocjacji warunków handlowych i technicznych oraz dokonaniu oceny technicznej X pod kątem jej zgodności z wymaganiami Spółki oraz spełniania odpowiednich standardów i norm.

Reasumując powyższe, celem tych podróży jest/było zapewnienie prawidłowego przebiegu procesu nabycia X oraz spełnienia wymogów technicznych, organizacyjnych i formalnych koniecznych do jej skutecznego oddania do używania jako Środka trwałego.

3. Jakie koszty delegacji pracowników obsługujące Inwestycje ponoszą Państwo?

Spółka wskazuje, że koszty delegacji pracowników obsługujących Inwestycję obejmują:

• wydatki na bilety lotnicze,

• wydatki na bilety kolejowe,

• opłaty za parkowanie aut (w tym opłaty parkingowe na lotniskach oraz w miejscach realizacji delegacji),

• opłaty za przejazdy taksówką i inne usługi transportowe,

• koszty paliwa oraz koszty wynajmu aut,

• koszty zakwaterowania (hotele, usługi noclegowe ze śniadaniem),

• opłaty za wynajem samochodów wraz z kosztami paliwa do pojazdów wynajętych,

• opłaty klimatyczne.

Wszystkie wskazane koszty są ponoszone w związku z realizacją delegacji bezpośrednio związanych z nabyciem X, przed jej przyjęciem do używania w ramach Inwestycji.

4. Czy wszystkie koszty mające być przedmiotem interpretacji zostaną przez Spółkę definitywnie poniesione oraz są właściwie udokumentowane?

Spółka potwierdza, że wszystkie koszty mające być przedmiotem interpretacji zostaną przez nią definitywnie poniesione oraz są i będą należycie udokumentowane odpowiednimi dowodami księgowymi, umożliwiającymi ich jednoznaczną identyfikację i przypisanie do realizowanej Inwestycji.

5. Jaki termin zakończenia Inwestycji został wskazany w wydanej Decyzji o wsparciu?

Zgodnie z decyzją o wsparciu nr (…) (sygn. (…)), wydaną przez (…) Specjalną Strefę Ekonomiczną w dniu (…) 2024 r., termin zakończenia realizacji nowej Inwestycji został określony w tej decyzji na dzień (…) 2026 r. Jak wskazywano we wniosku – obecnie Spółka złożyła wniosek do Ministra Rozwoju i Technologii o przedłużenie terminu na realizację inwestycji do (…) 2027 r. Na moment przedstawienia niniejszej odpowiedzi termin nie został przesunięty.

Spółka wskazuje, że koszty nabycia subskrypcji SAP zostały ujęte w kategorii „wydatków pracowniczych” w związku z tym, że program ten jest obsługiwany przez pracownika Spółki i wykorzystywany jest wyłącznie do obsługi administracyjnej Inwestycji. Jest to subskrypcja na SAP dla jednego pracownika, który 100% czasu pracy poświęca na prace związane z obsługą administracyjną Inwestycji.

Spółka potwierdza, że przedmiotem zadanych we Wniosku pytań są również koszty nabycia subskrypcji SAP oraz związane z tą subskrypcją różnice kursowe. Ponoszone wydatki na subskrypcję SAP oraz związane z nią różnice kursowe są ściśle powiązane z pracą wykonywaną przez pracownika w ramach obsługi administracyjnej Inwestycji.

Wnioskodawca wskazuje, że ujęcie kosztów subskrypcji SAP w tej kategorii miało charakter funkcjonalny – jako wydatki związane z wykonywaniem pracy przez pracownika na potrzeby obsługi Inwestycji i wynika z faktu, że subskrypcja ta została nabyta dla konkretnego pracownika zatrudnionego do obsługi administracyjnej Inwestycji, tj. pracownika zatrudnionego wyłącznie na potrzeby zaangażowania go w realizację Inwestycji, w tym nabycia X. Subskrypcja SAP stanowi w tym przypadku narzędzie pracy tego pracownika, umożliwiające wykonywanie zadań bezpośrednio związanych z obsługą administracyjną i rozliczeniową Inwestycji, a nie ogólny system służący całemu przedsiębiorstwu.

W konsekwencji subskrypcja SAP, nie jest bezpośrednio związana z technicznym działaniem któregokolwiek Środka trwałego tj. nie wpływa na parametry techniczne, sterowanie, automatykę czy eksploatację X bądź innych środków trwałych, które zostaną wprowadzone do ewidencji w ramach Inwestycji, a jednocześnie nie stanowi typowego, ogólnego wydatku administracyjnego na system ERP, niezbędnego do funkcjonowania całego przedsiębiorstwa, lecz w opinii Spółki, jest kosztem personalnym, przypisanym do konkretnego pracownika dedykowanego Inwestycji i wykorzystywanym wyłącznie na potrzeby obsługi tej Inwestycji, w tym nabycia Środka trwałego.

Wobec powyższego, w opisie stanu faktycznego oraz we własnym stanowisku Spółka posługuje się pojęciem „wydatków pracowniczych” w szerokim, funkcjonalnym znaczeniu obejmującym zarówno klasyczne świadczenia pracownicze (wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia w postaci premii, świadczenia ZUS, badania medyczne), jak i koszty nabycia subskrypcji SAP, które są ponoszone wyłącznie w związku z pracą pracownika w 100% zaangażowanego w realizację Inwestycji.

ad. 1 – obecnie możliwość korzystania z SAP przez pracownika nabywana jest w formie opłaty subskrypcyjnej; jest ona jednym z elementów wsparcia IT nabywanego od dostawcy. Tym samym możliwość korzystania z oprogramowania jest nabywana w okresach miesięcznych, w formie subskrypcji (miesięczne opłaty subskrypcyjne), a nie formie odrębnej licencji wpisanej do ewidencji Spółki;

ad. 2 – subskrypcja SAP jest wykorzystywana w następujących pracach związanych z obsługą administracyjną Inwestycji:

• ewidencja i rozliczanie nakładów inwestycyjnych związanych z nabyciem X,

• weryfikowanie poprawności wystawionych oraz zaksięgowanych w systemie dokumentów związanych z nabyciem X (faktury, noty etc.),

• obsługa procesów zakupowych oraz innych dokumentów księgowych dotyczących Inwestycji,

• prowadzenie ewidencji środków trwałych, w tym X (aktualnie X stanowi środek trwały w budowie),

• sporządzanie raportów i zestawień dotyczących kosztów Inwestycji,

• planowanie budżetu oraz kontrola kosztów Inwestycji;

ad. 3 – różnice kursowe będące przedmiotem Wniosku dotyczą różnic kursowych powstałych przy zapłacie za subskrypcję SAP w walucie obcej (EUR), na podstawie faktur otrzymywanych od kontrahenta.

Pytania

1.  Czy przedstawione w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wydatki pracownicze dotyczące pracowników, którzy 100% czasu pracy poświęcają na czynności związane z obsługą administracyjną Inwestycji ponoszone przed przyjęciem Środka trwałego do używania, powinny być traktowane jako koszty związane z nabyciem Środka trwałego, zwiększające jego cenę nabycia, a tym samym powiększać jego wartość początkową?

2.  Czy przedstawione w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym koszty delegacji ponoszone przed przyjęciem Środka trwałego do używania powinny być traktowane jako koszty związane z nabyciem Środka trwałego, zwiększające jego cenę nabycia, a tym samym powiększać jego wartość początkową?

3.  Czy wydatki pracownicze związane z wynagrodzeniami pracowników obsługujących Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej, którzy jedynie część etatu poświęcają na prace związane z Inwestycją powinny stanowić koszty uzyskania przychodów pośrednie, niezwiększające wartości początkowej poszczególnych środków trwałych, rozliczane zgodnie z art. 15 ust. 4g i 4h Ustawy CIT?

4.  Czy wydatki, o których mowa w pytaniach 1-2, jeśli zostaną uznane za zwiększające wartość początkową Środka trwałego, mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane w ramach posiadanej Decyzji o wsparciu, jako koszty Inwestycji w postaci ceny nabycia tego Środka trwałego, przy założeniu, że nabywany Środek trwały spełnia pozostałe warunki uznania za koszt kwalifikowany inwestycji?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawione w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wydatki pracownicze dotyczące pracowników, którzy 100% czasu pracy poświęcają na czynności związane z rozliczaniem Inwestycji, a także koszty delegacji pracowników Spółki, ponoszone przed przyjęciem Środka trwałego do używania, pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem tego Środka trwałego, nie byłyby poniesione, gdyby nie realizacji Inwestycji, w tym nabycie Środka trwałego, i jako takie spełniają przesłanki do zaliczenia ich do jego wartości początkowej. W konsekwencji, wskazane wydatki mogą zostać uznane za wydatki kwalifikowane w ramach Decyzji o wsparciu, jako koszty Inwestycji w postaci ceny nabycia tego Środka trwałego.

Jednocześnie wydatki pracownicze związane z pracownikami obsługującymi Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej, którzy jedynie część czasu pracy poświęcają na prace związane z Inwestycją powinny być rozliczane jako koszty pośrednie, zgodnie z art. 15 ust. 4h i 4h Ustawy CIT (nie będą zwiększały wartości początkowej Środka trwałego), jako że ich wynagrodzenia są wypłacane w związku z praca świadczona przez nich na bieżąco, w ramach bieżącej działalności Spółki, a prace związane z Inwestycją stanowią jedynie element wykonywanych czynności.

IV. Uzasadnienie stanowiska

W ocenie Wnioskodawcy, art. 16g ust. 3 Ustawy CIT pozwala na objęcie zakresem „kosztów związanych z zakupem” również wynagrodzeń pracowników, o ile pozostają one w bezpośrednim związku z nabyciem (nie powstałyby, gdyby nie Inwestycja) oraz przystosowaniem środka trwałego do używania.

W przypadku Spółki chodzi o wynagrodzenia zasadnicze oraz wynagrodzenia za nadgodziny pracowników zaangażowanych w 100% (cały etat) w proces obsługi administracyjnej nabycia Środka trwałego, a także wynagrodzenia w postaci premii oraz składki na ubezpieczenia społeczne (tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe, Fundusz Pracy, FGŚP oraz ubezpieczenie zdrowotne) związane z tymi wynagrodzeniami tych pracowników (dalej: „Świadczenia”).

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, także wydatki na usługi medyczne dotyczące pracowników Spółki, obejmujące m.in. badania medycyny pracy, pozostałe badania oraz wizyty u lekarzy specjalistów dla pracowników zatrudnionych do obsługi administracyjnej Inwestycji, a także koszty nabycia licencji SAP zakupionej dla pracownika zatrudnionego do obsługi administracyjnej Inwestycji (oraz związanych z tą licencją różnic kursowych; wskazana licencja jest wykorzystywana jedynie na cele rozliczenia Inwestycji) należy traktować jak koszty związane z nabyciem Środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT. Koszty te bowiem nie powstałyby, gdyby nie konieczność obsługi administracyjnej Inwestycji – pracownik świadczy pracę jedynie w zakresie obsługi Inwestycji, nie realizuje czynności związanych z ogólną działalnością Spółki. Wskazane koszty pracownicze powinny być przyporządkowane do poszczególnych środków trwałych, które zostaną nabyte bądź wytworzone w ramach inwestycji w odpowiedniej proporcji, według współczynnika wynikającego ze stosunku wartości danego środka trwałego do całych kosztów Inwestycji. Przykładowo, zakładając, że koszty Inwestycji wyniosą (…), a X będzie stanowiła 50% tej wartości, to do wartości początkowej X zostanie dopisane 50% wydatków pracowniczych związanych z obsługą administracyjną opisanych poniżej.

W ocenie Wnioskodawcy, także opisane wyżej koszty delegacji pracowników Spółki, które to delegacje związane są bezpośrednio z podprojektem dotyczącym nabycia X, tj. m.in. koszty biletów lotniczych, opłat za parkowanie, opłat za przejazdy taksówką, koszty zakwaterowania, koszty paliwa oraz koszy wynajmu aut, należy traktować jak koszty związane z nabyciem Środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT i uznać, że powinny one zwiększać wartość początkową nabywanego Środka trwałego.

W konsekwencji, jeżeli wskazane powyżej wydatki zostaną ujęte w cenie nabycia Środka trwałego (tj. w jego wartości początkowej), który to Środek trwały: (i) będzie kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia go do używania, (ii) stanowić będzie majątek Spółki, (iii) zostanie zaliczony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej przez Spółkę, to – zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, na podstawie którego kosztem kwalifikowanym jest cena nabycia środka trwałego (tj. wartość początkowa) – wartość początkowa tego Środka trwałego stanowić będzie wydatek kwalifikowany na potrzeby objęcia pomocą publiczną, przy założeniu, że Środek trwały będzie spełniał pozostałe przesłanki do uznania go za koszt kwalifikowany.

Jednocześnie wydatki pracownicze związane z pracownikami obsługującymi Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej, którzy jedynie część czasu pracy poświęcają na prace związane z Inwestycją powinny być rozliczane jako koszty pośrednie, zgodnie z art. 15 ust. 4h i 4h Ustawy CIT (nie będą zwiększały wartości początkowej Środka trwałego) – pracownicy ci bowiem są zatrudnieni w Spółce w celu realizacji bieżących zadań i wspierania bieżącej działalności Spółki, a wsparcie realizacji Inwestycji stanowi jedynie wycinek ich zadań. Sam fakt realizacji Inwestycji nie wpływa na ich zatrudnienie, jeśli Inwestycja nie byłaby realizowana, pracownicy ci wykonywaliby inne prace, wspierając bieżącą działalność Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów z danego źródła albo w celu zachowania lub zabezpieczenia tego źródła, z wyłączeniem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1.

Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 6 Ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów uznaje się odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o ile są dokonywane zgodnie z art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

Jednocześnie zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawy CIT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wskazane w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Wydatki te po ich ewentualnej aktualizacji i pomniejszeniu o dokonane odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, stają się kosztem uzyskania przychodów w momencie odpłatnego zbycia tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od daty poniesienia wydatku.

Stosownie do dyspozycji art. 16g ust. 3 Ustawy CIT, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W definicji ceny nabycia wskazanej w powyższej regulacji zostały wymienione przykładowe rodzaje kosztów poniesionych do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, które powinny zostać zaliczone do wartości początkowej. Użycie zwrotu „w szczególności” oznacza, że katalog tych kosztów ma charakter otwarty, a do ceny nabycia można zaliczyć wszelkie wydatki, które są funkcjonalnie związane z doprowadzeniem środka trwałego do stanu zdatnego do gospodarczego wykorzystania. W konsekwencji, może on obejmować również inne koszty, niewymienione w art. 16g ust. 3 Ustawy CIT, które będą miały wpływ na wartość początkową środków trwałych. Jak wskazał NSA w wyroku z 19 maja 2022 r., sygn. II FSK 2648/19:

„Należy również podkreślić, że katalog kosztów wymienionych w art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p. ma charakter otwarty. Z powyższego przepisu wynika, że wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych powiększają koszty związane z ich zakupem naliczone do dnia ich przekazania do używania. Jednocześnie, wszystkie koszty naliczone po dacie wprowadzenia nie będą podwyższać wartości początkowej. Tym samym koszty wyprodukowania wartości niematerialnej i prawnej (czynności wykonywane przez dostawców) należy uznać, za koszty zaliczające się do ceny jej nabycia.”

W opinii Wnioskodawcy taki charakter mają również:

·      odpowiednio udokumentowane wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za nadgodziny, wynagrodzenia w postaci premii, a także związane z tymi wynagrodzeniami Świadczenia związane z tymi wynagrodzeniami jak również wydatki na usługi medyczne obejmujące m.in. badania medycyny pracy, pozostałe badania oraz wizyty u lekarzy specjalistów, a także koszty nabycia licencji SAP (oraz związanych z tą licencją różnic kursowych), które dotyczą pracowników Spółki w 100% (cały etat) zaangażowanych w realizację Inwestycji, oraz

·      koszty delegacji pracowników Spółki, które to delegacje związane są bezpośrednio z podprojektem dotyczącym nabycia X, tj. m. in. koszty biletów lotniczych, opłat za parkowanie, opłat za przejazdy taksówką, koszty zakwaterowania, koszty paliwa oraz koszy wynajmu aut, w zakresie których Spółka prowadzi wewnętrzną ewidencję, w której oznacza odpowiednim kodem podprojektu poszczególne wydatki.

Ponadto Wnioskodawca uważa, iż powyższa konkluzja jest zgodna z systematyką Ustawy CIT. Art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawy CIT, wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki m.in. na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, wskazując, że są one rozpoznawane podatkowo poprzez odpisy amortyzacyjne. Oznacza to, że wszystkie wydatki, które tworzą cenę nabycia Środka trwałego, w tym – w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym objętym Wnioskiem o interpretację – wydatki dotyczące pracowników Spółki zaangażowanych w 100% bezpośrednio w realizację Inwestycji, związane bezpośrednio z obsługą administracyjną Inwestycji, nie mogą być zaliczone do kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 1, lecz powinny powiększać wartość początkową Środka trwałego i stanowić koszt podatkowy dopiero poprzez amortyzację. Jeśli bowiem pracownik jest zatrudniony jedynie do czynności związanych z Inwestycja – nie sposób uznać, że koszty jego wynagrodzenia stanowią koszty ogólne; są to koszty, które bezsprzecznie powstają w związku z Inwestycją.

Podkreślenia wymaga, że art. 15 ust. 4g i 4h Ustawy CIT, nie zmieniają tej zasady, a określają jedynie moment, w którym wynagrodzenia i związane z nimi składki mogą zostać uznane za koszt podatkowy. Wskazane przepisy nie przesądzają o tym, czy dane wynagrodzenie i związane z nimi składki są kosztami bezpośrednio ujmowanymi w rachunku podatkowym, czy też – z uwagi na związek z nabyciem środka trwałego – wchodzą do jego wartości początkowej. W przypadku wydatków pracowniczych związanych z realizacją prac koniecznych do nabycia Środka trwałego, ich „miejsce” w systemie podatkowym jest wyznaczone przez art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT, tj. jako element wartości początkowej.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że analogiczne podejście jest już przyjęte na gruncie art. 16g ust. 4 Ustawy CIT, gdzie ustawodawca wprost wskazuje, że „koszt wytworzenia” środka trwałego obejmuje także koszty wynagrodzeń za prace. Dlatego w opinii Wnioskodawcy, jeżeli przy wytworzeniu Środka trwałego wynagrodzenia pracowników wchodzą w skład jego wartości początkowej, to nie ma podstaw, aby odmówić tego samego traktowania wynagrodzeniom pracowników, które spełniają taką samą funkcję ekonomiczną w przypadku Środka trwałego nabywanego, tj. stanowią element kosztów doprowadzenia do możliwości jego nabycia, wprowadzenia do ewidencji i użytkowania, o których mowa w art. 16g ust. 3.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki w postaci wynagrodzeń zasadniczych oraz wynagrodzeń za nadgodziny pracowników zaangażowanych w 100% w proces realizacji Inwestycji, w tym w nabycie Środka trwałego, a także wynagrodzenia w postaci premii tych pracowników oraz Świadczenia związane z tymi wynagrodzeniami, wydatki na usługi medyczne dotyczące pracowników Spółki, obejmujące m.in. badania medycyny pracy, pozostałe badania oraz wizyty u lekarzy specjalistów dla pracowników zatrudnionych do obsługi administracyjnej Inwestycji, a także koszty nabycia licencji SAP zakupionej dla pracownika zatrudnionego do obsługi administracyjnej Inwestycji (oraz związane z tą licencją różnice kursowe), a także wydatki w postaci kosztów delegacji bezpośrednio związanych z nabyciem X, ponoszone do dnia przekazania Środka trwałego do używania, które są wydatkami dotyczącymi prac bezpośrednio związanych z realizacją Inwestycji, tj. nabyciem Środka trwałego lub stanowiące istotny element obsługi administracyjnej Inwestycji, stanowią koszty związane z zakupem, o których mowa w art. 16g ust. 3 Ustawy CIT, i jako takie powinny powiększać wartość początkową Środka trwałego, a nie być rozpoznawane bezpośrednio jako koszty uzyskania przychodów. Należy podkreślić, że w wypadku wydatków pracowniczych, ze względu na fakt, że pracownik obsługuje administracyjnie całą Inwestycję, koszty pracownicze powinny być przyporządkowane do poszczególnych środków trwałych, które zostaną nabyte bądź wytworzone w ramach inwestycji w odpowiedniej proporcji, według współczynnika wynikającego ze stosunku wartości danego środka trwałego do całych kosztów Inwestycji. Przykładowo, zakładając, że koszty Inwestycji wyniosą (…), a X będzie stanowiła 50% tej wartości, to do wartości początkowej X zostanie dopisane 50% wydatków pracowniczych związanych z obsługą administracyjną opisanych poniżej.

Jednocześnie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w wypadku wynagrodzeń pracowników (koszty pracownicze), którzy w ramach swoich obowiązków pracowniczych realizują wybrane zadania związane z Inwestycją, nie są zaangażowani w realizację Inwestycji w ramach całego etatu, zastosowanie znajdą zasady ogólne, tj. wynagrodzenia takie będą rozliczane jako koszty pośrednie zgodnie z art. 15 ust. 4g i 4h Ustawy CIT. Stanowisko takie wynika z faktu, że w wypadku pracowników obsługujących Inwestycję w zakresie techniczno-inżynieryjnym zaangażowanie w czynności związane z Inwestycją jest mniejsze, jest to jedno z ich zadań, na bieżąco realizują oni również inne czynności związane z bieżącym funkcjonowaniem Spółki, a ich wynagrodzenia i tak byłyby wypłacane, jeśli nie doszłoby do realizacji Inwestycji. Dlatego też koszty ich wynagrodzeń należy uznać za koszty ogólne działalności Spółki.

Idąc dalej, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu nowej inwestycji zalicza się koszty będące m.in. ceną nabycia środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Jednocześnie, zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 1 lit. a Rozporządzenia, warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu kosztów inwestycji jest utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne, przez okres nie krótszy niż 5 lat – w przypadku dużych przedsiębiorców – od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym.

Zgodnie z obowiązującą praktyką interpretacyjną organów podatkowych przyjmuje się, że wydatek poniesiony przez przedsiębiorcę może zostać uznany za koszt kwalifikowany tylko wtedy, gdy łącznie spełnia następujące warunki:

1.  pozostaje w funkcjonalnym związku z nową inwestycją;

2.  został poniesiony na obszarze wskazanym w decyzji o wsparciu oraz w okresie jej obowiązywania (po dacie wydania decyzji i przed terminem zakończenia inwestycji w niej określonym);

3.  jest wliczony do wartości początkowej środków trwałych, o ile - zgodnie z odrębnymi przepisami - stanowi składnik majątku podatnika i został ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.462.2021.14.PC.

Wnioskodawca podkreśla, iż Środek trwały będzie spełniał wszystkie wymagane przesłanki do uznania poniesionych na jego nabycie kosztów, jako kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu nowej inwestycji, w szczególności:

·      Wnioskodawca nabywa Środek trwały, aby zlokalizować go bezpośrednio ramach własnej działalności produkcyjnej,

·      Środek trwały będzie wykorzystywany w działalności objętej Decyzją o wsparciu wydaną na rzecz Wnioskodawcy, którego celem jest bezpośrednio zwiększenie możliwości produkcyjnych Spółki, wydatki inwestycyjne związane z nabyciem Środka trwałego ponoszone są i będą na obszarze wskazanym w Decyzji o wsparciu oraz w okresie jej obowiązywania,

·      poniesienie wydatków inwestycyjnych związanych z nabyciem Środka trwałego nastąpiło po dacie wydania Decyzji o wsparciu (tj. (…) 2024 r.), a przed upływem terminu zakończenia Inwestycji wskazanym w tej decyzji (tj. (…) 2026 r.), Wnioskodawca prowadzi stosowną ewidencję zgodnie z przepisami Ustawy CIT oraz zasadami rachunkowości, a poniesione nakłady na nabycie Środka trwałego w jego opinii (zgodnie z pytaniem nr 1 niniejszego Wniosku) stanowią koszty nabycia Środka trwałego, zgodnie z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT i tym samym są wliczone do jego wartości początkowej.

Jednocześnie Wnioskodawca utrzyma własności składników majątku w postaci Środka trwałego, z którym związane są wydatki inwestycyjne objęte niniejszym Wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przez okres nie krótszy niż 5 lat od dnia jego wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (z zastrzeżeniem wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym), zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 1 lit. a Rozporządzenia.

Tym samym Wnioskodawca wskazuje, że nabywany Środek trwały spełnia przesłanki uznania wydatków na jego nabycie za koszty kwalifikujący się do objęcia wsparciem z tytułu nowej inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia.

W konsekwencji, według Wnioskodawcy, wydatki w postaci wynagrodzeń zasadniczych oraz wynagrodzeń za nadgodziny pracowników zaangażowanych w 100% w proces realizacji Inwestycji, w tym w nabycie Środka trwałego, a także wynagrodzenia w postaci premii tych pracowników oraz Świadczenia związane z tymi wynagrodzeniami, wydatki na usługi medyczne dotyczące pracowników Spółki, obejmujące m.in. badania medycyny pracy, pozostałe badania oraz wizyty u lekarzy specjalistów dla pracowników zatrudnionych do obsługi administracyjnej Inwestycji, a także koszty nabycia licencji SAP zakupionej dla pracownika zatrudnionego do obsługi administracyjnej Inwestycji (oraz związane z tą licencją różnice kursowe), a także wydatki w postaci kosztów delegacji bezpośrednio związanych z nabyciem X, ponoszone do dnia przekazania Środka trwałego do używania, zostały prawidłowo zakwalifikowane jako zwiększające wartość początkową Środka trwałego w ramach nowej Inwestycji.

W rezultacie, suma wydatków tworzących wartość początkową Środka trwałego obejmująca zarówno nakłady finansowe w postaci ceny zakupu, montażu, przygotowania infrastruktury, oraz zgodnie z przedstawioną argumentacją odpowiednio udokumentowane koszty osobowe pracowników realizujących czynności niezbędne do nabycia, instalacji, testów, dostosowania czy uruchomienia tego Środka trwałego, stanowi cenę nabycia środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 3 Ustawy CIT. Tym samym, w świetle § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, wartość początkowa Środka trwałego będzie stanowiła koszt kwalifikowany inwestycji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Podkreślić przy tym należy, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Koszty podatkowe na gruncie ustawy o CIT można podzielić na:

·      koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT), oraz

·      koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).

Za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla osiągnięcia przychodu (tj. są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów). Natomiast, koszty pośrednie stanowią te wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,

koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,

koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o CIT,

należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem ust. 4ga, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4h ustawy o CIT,

składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone w terminie wynikającym z odrębnych przepisów. W przypadku uchybienia temu terminowi do składek tych stosuje się przepisy art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d.

Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych (ich nabyciem czy wytworzeniem) może być zaliczana do kosztów uzyskania przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne. Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:

kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Składniki majątku stanowiące środki trwałe i wartości niematerialne i prawne zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 16a-16c ustawy o CIT.

Jak wynika z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,

amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

·      zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

·      stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,

·      są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,

·      przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,

·      są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

·      nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

W świetle art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W art. 16g ustawy o CIT zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

W świetle art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Jednocześnie, w świetle art. 16g ust. 3 ustawy o CIT,

za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Uwzględniając zawartą w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, definicję ceny nabycia należy stwierdzić, że do kosztów warunkujących nabycie środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych, które powinny zostać alokowane na ich wartość początkową, należy zaliczyć wyłącznie cenę ich nabycia oraz koszty związane bezpośrednio z ich nabyciem, bez których poniesienia prawnie skuteczne nabycie nie byłoby możliwe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem „koszty związane z zakupem” środka trwałego. W art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, ustawodawca nie definiuje katalogu kosztów, które powinny być kapitalizowane do wartości początkowej środka trwałego. W powyższej definicji ceny nabycia zostały wymienione przykładowe rodzaje kosztów poniesionych do dnia przekazania środka trwałego do używania, które powinny zostać zaliczone do wartości początkowej. Katalog kosztów, wymieniony we wskazanym przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje zwrot „w szczególności”. W konsekwencji, może on obejmować również inne koszty, niewymienione w art. 16g ust. 3 omawianej ustawy, które będą miały wpływ na wartość początkową środka trwałego, jeżeli koszty te będą związane z jego nabyciem oraz zostaną poniesione do dnia ich przekazania do używania. Z treści ww. przepisu jednoznacznie zatem wynika, że do wartości początkowej nabytych środków trwałych należy zaliczyć tylko te wydatki, które są ściśle związane z ich nabyciem, tj. takie, bez których poniesienia nabycie środków trwałych byłoby niemożliwe.

Jak wynika z opisu sprawy, realizacja Inwestycji jest procesem wymagającym zaangażowania wybranych pracowników, przed jej realizacją, w tym m.in. przed nabyciem Środka trwałego konieczne jest wykonanie szeregu czynności, analiz, podróży służbowych, a także znaczny nakład pracy administracyjnej. Nie jest możliwe zrealizowanie Inwestycji, w tym nabycie X bez uprzedniego zaangażowania czasowego wybranych pracowników. X jest urządzeniem skomplikowanym i specjalistycznym, przed jej wyprodukowaniem producent musi dopasować wybrane parametry do potrzeb Wnioskodawcy, w związku z czym Wnioskodawca musi brać udział w testach czy weryfikować poprawność parametrów Środka trwałego na poszczególnych etapach jego produkcji. Spółka ponosi również koszty nabycia subskrypcji SAP oraz związane z tą subskrypcją różnice kursowe. Ponoszone wydatki na subskrypcję SAP oraz związane z nią różnice kursowe są ściśle powiązane z pracą wykonywaną przez pracownika w ramach obsługi administracyjnej Inwestycji. Dodatkowo, ponoszone są koszty delegacji pracowników obsługujących Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej. Delegacje wykazują bezpośredni związek z danym podprojektem.

Zatem, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym wydatki pracownicze dotyczące pracowników, którzy 100% czasu pracy poświęcają na czynności związane z rozliczaniem Inwestycji, a także koszty delegacji pracowników Spółki, ponoszone przed przyjęciem Środka trwałego do używania, pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem tego Środka trwałego, nie byłyby poniesione, gdyby nie realizacji Inwestycji, w tym nabycie Środka trwałego, i jako takie spełniają przesłanki do zaliczenia ich do jego wartości początkowej.

Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również kwestia ustalenia, czy wydatki pracownicze związane z wynagrodzeniami pracowników obsługujących Inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej, którzy jedynie część etatu poświęcają na prace związane z Inwestycją powinny stanowić koszty uzyskania przychodów pośrednie, niezwiększające wartości początkowej poszczególnych środków trwałych, rozliczane zgodnie z art. 15 ust. 4g i 4h ustawy o CIT.

Jak już wskazano powyżej, do wartości początkowej nabytych środków trwałych należy zaliczyć te wydatki, które są związane z ich nabyciem.

W związku z powyższym, w kwestii sposobu zaliczenia ww. wydatków pracowniczych do kosztów nie ma znaczenia czy pracownicy obsługujący inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej jedynie część etatu poświęcają na prace związane z Inwestycją czy 100% czasu.

W przypadku, gdy pracownicy obsługujący inwestycję od strony techniczno-inżynieryjnej jedynie część etatu poświęcają na prace związane z Inwestycją, wydatki pracownicze związane z wynagrodzeniami tych pracowników winny zostać zaliczone do wartości początkowej środka trwałego w części odpowiadającej czasowi pracy poświęconemu na te prace.

W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się z kolei do pytania nr 4 wskazać należy, że zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm.):

do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W myśl § 8 ust. 5 rozporządzenia:

cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Z kolei w myśl art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.),

aktywa i pasywa wycenia się nie rzadziej niż na dzień bilansowy w sposób następujący środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne - według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.

Stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości,

cena nabycia, o której mowa w ust. 1, to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika aktywów, a w szczególności przyjętego nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny - jego wyceny dokonuje się według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu.

Jak wynika z powyższych przepisów w celu ustalenia wartości początkowej nabytych wartości niematerialnych i prawnych stanowiących koszty kwalifikujące się do objęcia wsparciem należy posłużyć się przepisami ustawy o rachunkowości.

Z art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości, wynika, że cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu winna zostać powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania.

Zatem, wydatki, o których mowa w pytaniach 1-2, zwiększające wartość początkową Środka trwałego ustaloną na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości, a nie jak Spóła wskazuje na podstawie art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane w ramach posiadanej Decyzji o wsparciu, jako koszty Inwestycji w postaci ceny nabycia tego Środka trwałego, przy założeniu, że nabywany Środek trwały spełnia pozostałe warunki uznania za koszt kwalifikowany inwestycji.

Państwa stanowisko z powyższym zastrzeżeniem należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Ponadto, odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiążą tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.