0111-KDIB1-2.4010.551.2026.1.AW
Wynagrodzenie Faktora oraz odsetki od zwracanych kwot nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych należności.
- Sygnatura
- 0111-KDIB1-2.4010.551.2026.1.AW
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Przedmiotem podstawowej działalności gospodarczej Spółki jest produkcja (…).
Spółka należy do międzynarodowej grupy (…) (dalej: „Grupa”). Grupa prowadzi działalność w sektorze (…), specjalizując się w produkcji (…). Grupa dostarcza swoje produkty producentom (…) we Włoszech i w innych państwach oraz posiada zakłady produkcyjne zlokalizowane we Włoszech i w innych państwach europejskich.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje sprzedaży towarów i świadczenia usług na rzecz klientów (podmiotów niepowiązanych) praz podmiotów powiązanych należących do Grupy. Z tego sprzedawanych towarów i usług Spółce przysługują wierzytelności pieniężne (dalej: „Wierzytelności”) wobec jej klientów, określanych dalej we wniosku jako „Dłużnicy”.
Spółkę i Faktora łączy umowa faktoringu (dalej: „Umowa”). Faktor jest spółką akcyjną z siedzibą we Włoszech, prowadzi działalność finansową, należy do grupy kapitałowej prowadzącej działalność bankową i jest wpisany do włoskiego rejestru pośredników finansowych prowadzonego zgodnie z art. 106 włoskiego prawa bankowego pod numerem (…). W świetle wiedzy Wnioskodawcy, Faktor jest rezydentem podatkowym Republiki Włoskiej.
Na podstawie Umowy Spółka przenosi na Faktora istniejące lub przyszłe Wierzytelności powstające w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Umowa ma charakter umowy faktoringu opartej na odpłatnym zbywaniu Wierzytelności przez Spółkę na rzecz Faktora (cesja). Nie przewiduje ona udzielenia Spółce pożyczki ani innego finansowania o charakterze zwrotnym. Wypłacane przez Faktora środki odpowiadają całości albo części ceny należnej Spółce za nabyte Wierzytelności.
W ramach Umowy Faktor wykonuje na rzecz Spółki w szczególności następujące czynności:
1. prowadzenie ewidencji, obsługę i inkaso Wierzytelności przeniesionych przez Spółkę;
2. dokonywanie przedterminowej wypłaty całości albo części ceny należnej Spółce z tytułu przeniesienia Wierzytelności, przed otrzymaniem zapłaty od Dłużnika;
3. przejęcie, na warunkach określonych w Umowie, całości albo części ryzyka braku zapłaty Wierzytelności wskutek niewypłacalności Dłużnika;
4. wykonywanie innych czynności związanych z zarządzaniem i dochodzeniem Wierzytelności.
Cesje Wierzytelności mają co do zasady charakter nieujawniony Dłużnikom, przy czym Faktor jest uprawniony do zawiadomienia Dłużników o dokonanej cesji. Do czasu takiego zawiadomienia Spółka, działając na podstawie nieodpłatnego zlecenia udzielonego przez Faktora, zarządza przeniesionymi Wierzytelnościami i dokonuje ich inkasa od Dłużników. Kwoty otrzymane od Dłużników Spółka przekazuje Faktorowi w terminie określonym w Umowie.
Na wniosek Spółki Faktor może, według własnego uznania, dokonać przedterminowej wypłaty całości albo części ceny należnej z tytułu przeniesionych Wierzytelności przed otrzymaniem zapłaty od Dłużnika. Zakres takich wypłat jest każdorazowo ustalany przez Faktora.
W związku z realizacją Umowy występują następujące elementy rozliczeń pomiędzy Spółką a Faktorem:
1. prowizje i opłaty administracyjne/operacyjne związane ze świadczeniem usług faktoringowych;
2. odsetki od przedterminowo wypłaconych kwot;
dalej określane łącznie jako: „Wynagrodzenie Faktora” oraz
3. zwrot kwot uprzednio wypłaconych przez Faktora wraz z należnymi odsetkami (dalej: „Odsetki od Zwracanych Kwot”) i kosztami w przypadkach określonych w Umowie.
Prowizje i Opłaty obejmują w szczególności zryczałtowaną prowizję faktoringową określoną jako procent od wartości przenoszonych Wierzytelności, z uwzględnieniem not korygujących, kwartalną opłatę za prowadzenie rachunku, opłatę za obsługę dokumentacji oraz opłatę za odnowienie dokumentacji. W Umowie i dokumencie podsumowującym warunki finansowe wskazane zostały także inne opłaty transakcyjne, opłaty za przelewy oraz opłaty za informacje dotyczące Dłużników
Odsetki od przedterminowo wypłaconych kwot należnych z tytułu cesji Wierzytelności (ekonomicznie odpowiadające wynagrodzeniu za wcześniejszą wypłatę ceny za Wierzytelność) są naliczane według stopy określonej w warunkach finansowych Umowy. Stopa procentowa odpowiada sumie przyjętego w Umowie wskaźnika (obecnie …) oraz marży Faktora określonej w punktach procentowych. W dokumencie podsumowującym warunki Umowy wskazano, że przy wartości wskaźnika referencyjnego obowiązującej na dzień jego sporządzenia nominalna roczna stopa procentowa wynosiła (…)%.
Odsetki te są naliczane od dnia dokonania przez Faktora przedterminowej wypłaty całości lub części ceny za przeniesioną Wierzytelność do dnia otrzymania przez Faktora zapłaty tej Wierzytelności albo do innej daty uzgodnionej przez strony. Odsetki są rozliczane kwartalnie i pobierane na podstawie faktur wystawianych przez Faktora
Umowa przewiduje możliwość przejęcia przez Faktora ryzyka niewypłacalności Dłużnika w zakresie i na warunkach określonych w Umowie. Jednocześnie w przypadkach przewidzianych w Umowie ryzyko to nie jest przejmowane przez Faktora albo powraca do Spółki, co może skutkować obowiązkiem zwrotu kwot uprzednio wypłaconych przez Faktora.
W przypadkach określonych w Umowie Faktor może zażądać od Spółki zwrotu kwot wypłaconych wcześniej z tytułu ceny przeniesienia Wierzytelności wraz z naliczonymi odsetkami oraz poniesionymi kosztami. Dla celów wniosku odsetki należne Faktorowi od kwot podlegających zwrotowi są określane jako „Odsetki od Zwracanych Kwot”.
Obowiązek po stronie Spółki może powstać w szczególności w przypadku braku zapłaty Wierzytelności przez Dłużnika, istnienia uzasadnionych przesłanek wskazujących na niewypłacalność Dłużnika, zadeklarowania przez Dłużnika braku zamiaru dokonania zapłaty, wygaśnięcia lub nieściągalności Wierzytelności, wcześniejszego rozwiązania umowy będącej źródłem Wierzytelności, a także naruszenia przez Spółkę gwarancji lub obowiązków wynikających z Umowy.
Niezależnie od powyższego, w przypadku opóźnienia w zapłacie należności wobec Faktora, w tym odsetek należnych na podstawie Umowy, Faktor jest uprawniony do naliczania odsetek za opóźnienie. Zgodnie z postanowieniami Umowy stopa tych odsetek odpowiada właściwej stopie umownej powiększonej o (…) punkty procentowe, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z obowiązujących przepisów prawa.
Rozliczenie wynagrodzenia należnego Faktorowi następuje poprzez bezpośrednią zapłatę dokonywaną przez Spółkę, potrącenie należności Faktora z kwotami należnymi Spółce z tytułu Umowy lub w inny przewidziany Umową sposób rozliczenia wzajemnych zobowiązań stron. Umowa przyznaje również Faktorowi prawo do dokonywania potrąceń jego wierzytelności wobec Spółki z wierzytelnościami przysługującymi Spółce wobec Faktora.
Pytania
1. Czy Wynagrodzenie Faktora, na które składają się prowizje i opłaty administracyjne/operacyjne związane ze świadczeniem usług faktoringowych oraz odsetki należne z tytułu przedterminowej wypłaty przez Faktora całości lub części ceny za przeniesione Wierzytelności, podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji czy na Spółce ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?
2. Czy Odsetki od Zwracanych Kwot podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji czy na Spółce ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, Wynagrodzenie Faktora, obejmujące prowizje i opłaty administracyjne /operacyjne związane ze świadczeniem usług faktoringowych oraz odsetki należne z tytułu przedterminowej wypłaty przez Faktora całości lub części ceny za przeniesione Wierzytelności, nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2.
Zdaniem Wnioskodawcy, Odsetki od Zwracanych Kwot nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w związku z czym na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od Odsetek od Zwracanych Kwot na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlegają między innymi przychody z odsetek. Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT obejmuje przychody z tytułu wskazanych w tym przepisie usług niematerialnych oraz świadczeń o podobnym charakterze.
Stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy o CIT podmiot dokonujący wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT jest zasadniczo obowiązany jako płatnik do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego. Powstanie obowiązków płatnika zależy zatem od tego, czy dana należność mieści się w katalogu określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Kluczowe znaczenie dla oceny charakteru Wynagrodzenia Faktora ma analiza praw i obowiązków stron wynikających z Umowy. Należy wskazać, że umowa faktoringu opiera się na odpłatnym przeniesieniu wierzytelności, a nie na udostępnieniu kapitału podlegającego zwrotowi.
Takie rozumienie istoty faktoringu znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.456.2024.2.DP.
W przywołanej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził ponadto, że wynagrodzenie należne faktorowi w ramach umowy faktoringu nie stanowi odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jeżeli nie jest wynagrodzeniem za finansowanie udzielone faktorantowi pod tytułem zwrotnym.
Ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia „odsetek”. W konsekwencji przy ustalaniu zakresu tego pojęcia należy odwołać się do jego znaczenia językowego oraz rozumienia przyjmowanego na gruncie prawa podatkowego. Zgodnie ze słownikową definicją odsetki oznaczają kwotę stanowiącą określony procent od sumy pieniędzy, zwykle od kapitału, kredytu lub pożyczki. W doktrynie wskazuje się natomiast, że odsetki stanowią wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału, którego wysokość ustalana jest z uwzględnieniem określonej stopy procentowej, wielkości kapitału oraz okresu korzystania z niego.
Analogiczne rozumienie pojęcia odsetek wynika z Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, zgodnie z którym odsetki stanowią wynagrodzenie z tytułu pożyczonych pieniędzy. Dla uznania określonego świadczenia za odsetki konieczne jest zatem istnienie długu pieniężnego pomiędzy podmiotem dokonującym płatności a jego odbiorcą.
Warto również wskazać na treść art. 11 ust. 4 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z 21 czerwca 1985 r., zgodnie z którym określenie „odsetki” oznacza dochód od pożyczek rządowych, obligacji lub skryptów dłużnych, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych, a także wszelkiego rodzaju roszczeń oraz inne dochody, które według ustawodawstwa podatkowego państwa źródła są zrównane z dochodami z pożyczek.
W konsekwencji kwalifikacja określonego świadczenia jako odsetek dla celów podatkowych nie może opierać się wyłącznie na nazewnictwie przyjętym przez strony stosunku prawnego. Samo określenie danej należności mianem „odsetek” nie przesądza jeszcze o jej kwalifikacji na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Za podstawowe cechy odsetek należy uznać istnienie długu pieniężnego, udostępnienie kapitału pod tytułem zwrotnym oraz wypłatę wynagrodzenia za okres korzystania z takiego kapitału. Dopiero łączne wystąpienie tych elementów pozwala zakwalifikować dane świadczenie jako odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Przesłanki te nie są w opinii Wnioskodawcy natomiast spełnione w odniesieniu do Wynagrodzenia Faktora. Istotą Umowy nie jest bowiem udostępnienie Spółce kapitału podlegającego zwrotowi, lecz nabycie przez Faktora Wierzytelności przysługujących Spółce. Spółka nie otrzymuje od Faktora środków pieniężnych z obowiązkiem ich późniejszego zwrotu, lecz cenę należną z tytułu przeniesienia Wierzytelności. Tym samym pomiędzy Spółką a Faktorem nie powstaje stosunek prawny odpowiadający ekonomicznie pożyczce lub kredytowi.
Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że odsetki należne z tytułu przedterminowej wypłaty przez Faktora całości lub części ceny za przeniesione Wierzytelności kalkulowane są przy wykorzystaniu stopy procentowej opartej na wskaźniku 3M EURIBOR oraz marży Faktora. Jak wcześniej wskazano, sam sposób kalkulacji świadczenia nie przesądza bowiem o jego charakterze prawnym odsetek. O kwalifikacji podatkowej decyduje rzeczywista funkcja ekonomiczna danego świadczenia. W analizowanym przypadku odsetki te stanowią element wynagrodzenia należnego Faktorowi za realizację umowy faktoringu i pozostają funkcjonalnie związane z nabyciem Wierzytelności przez Faktora. Nie są natomiast wynagrodzeniem za korzystanie przez Spółkę z kapitału udostępnionego jej pod tytułem zwrotnym. Stanowią formę dyskonta od ceny Wierzytelności, zwiększającego wynagrodzenie Faktora.
Prowizje i opłaty administracyjne/operacyjne wchodzące w skład Wynagrodzenia Faktora również nie mieszczą się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Wynagrodzenie to jest należne Faktorowi za wykonywanie kompleksowej usługi faktoringowej, której zasadniczym elementem jest nabywanie Wierzytelności oraz wykonywanie czynności niezbędnych do ich obsługi i rozliczenia. Nie stanowi ono wynagrodzenia za świadczenie usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji lub poręczeń.
Nie można również uznać, że usługa faktoringowa stanowi świadczenie o charakterze podobnym do usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Ewentualne czynności pomocnicze wykonywane przez Faktora pozostają jedynie elementem akcesoryjnym wobec zasadniczego świadczenia, jakim jest nabywanie i obsługa Wierzytelności. Nie nadają one całej usłudze charakteru właściwego dla świadczeń wskazanych w tym przepisie.
W konsekwencji Wynagrodzenie Faktora, obejmujące prowizje i opłaty administracyjne/operacyjne związane ze świadczeniem usług faktoringowych oraz odsetki należne z tytułu przedterminowej wypłaty przez Faktora całości lub części ceny za przeniesione Wierzytelności, nie stanowi ani odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ani należności z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Tym samym nie mieści się ono w katalogu należności wskazanych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
W konsekwencji, Wynagrodzenie Faktora, obejmujące prowizje i opłaty administracyjne/operacyjne związane ze świadczeniem usług faktoringowych oraz odsetki należne z tytułu przedterminowej wypłaty przez Faktora całości lub części ceny za przeniesione Wierzytelności, nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2.
Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1, opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT podlegają należności mające charakter odsetek, rozumianych jako wynagrodzenie za korzystanie z kapitału udostępnionego pod tytułem zwrotnym.
Na podstawie art. 8 Umowy Faktor może dokonać na rzecz Spółki przedterminowej wypłaty całości albo części ceny należnej z tytułu przeniesienia Wierzytelności. Jednocześnie Umowa przewiduje określone przypadki, w których Spółka może zostać zobowiązana do zwrotu kwot uprzednio wypłaconych przez Faktora wraz z należnymi odsetkami i kosztami.
W ocenie Wnioskodawcy fakt, że Odsetki od Zwracanych Kwot są naliczane od określonej kwoty, nie przesądza jeszcze o ich kwalifikacji jako odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Dla celów podatkowych decydujące znaczenie ma bowiem rzeczywisty charakter prawny i gospodarczy danego świadczenia.
Odsetki od Zwracanych Kwot nie powstają w ramach odrębnego stosunku finansowania pomiędzy Spółką a Faktorem. Ich źródłem nie jest umowa pożyczki, kredytu, ani inne udostępnienie kapitału podlegającego zwrotowi. Obowiązek ich zapłaty stanowi wyłącznie konsekwencję szczególnego mechanizmu rozliczeniowego przewidzianego w Umowie faktoringu na wypadek zaistnienia określonych zdarzeń dotyczących przeniesionych Wierzytelności.
Nie dochodzi przy tym do zmiany charakteru prawnego relacji łączącej strony. Także w sytuacji, w której Spółka jest zobowiązana zwrócić określone kwoty Faktorowi, źródłem pierwotnej wypłaty pozostaje nabycie Wierzytelności przez Faktora. Sama Wierzytelność nie jest jednak przenoszona zwrotnie na Spółkę.
Odsetki od Zwracanych Kwot pozostają zatem funkcjonalnie związane z realizacją Umowy faktoringu i stanowią element rozliczeń dokonywanych pomiędzy stronami tej Umowy. Nie stanowią natomiast wynagrodzenia za korzystanie przez Spółkę z kapitału udostępnionego jej pod tytułem zwrotnym.
Jednocześnie Odsetki od Zwracanych Kwot nie stanowią należności z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT ani świadczeń o podobnym charakterze.
Tym samym Odsetki od Zwracanych Kwot nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych należności na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”):
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W świetle art. 3 ust. 3 pkt 5 updop:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
W myśl art. 3 ust. 5 updop:
Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Katalog takich przychodów został określony w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 updop.
Według art. 21 ust. 1 updop:
Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
- ustala się w wysokości 20% przychodów;
3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera
- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
Stosownie do art. 21 ust. 2 updop:
Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W art. 21 updop wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.
Jak stanowi art. 26 ust. 1 updop:
Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
Odnosząc powołane wyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu sprawy wskazać należy, że dla określenia skutków podatkowych jakie mogą wystąpić w związku z przedstawionym stanem faktycznym konieczne jest przede wszystkim ustalenie charakteru wypłacanego wynagrodzenia. Ze względu na charakter wymienionych w art. 21 ust. 1 updop tytułów jakich mogą dotyczyć wypłacane należności, na szczególną uwagę zasługują, wymienione w pkt 1 ww. artykułu odsetki.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „odsetki”. Zgodnie z definicją podawaną przez Encyklopedię Prawa (Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2000, str. 587), odsetki stanowią „okresowe świadczenie uboczne w postaci określonej kwoty pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku, stanowiące zazwyczaj wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału. Wielkość odsetek ustala się z uwzględnieniem określonej stopy procentowej w stosunku do wielkości kapitału oraz czasu korzystania z niego”.
W sposób analogiczny definiuje pojęcie odsetek Komentarz do Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (dalej: „Komentarz OECD”). W Komentarzu OECD podkreśla się, iż odsetki stanowią wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału, zatem warunkiem koniecznym do zakwalifikowania określonej płatności do kategorii odsetek jest istnienie długu pieniężnego pomiędzy podmiotem dokonującym płatności a jej odbiorcą.
Wobec powyższego, aby można było mówić o płatności dokonywanej tytułem odsetek, płatność taka musi być związana z istnieniem określonego długu pomiędzy podmiotem otrzymującym odsetki a podmiotem dokonującym ich płatności.
Umowa faktoringu nie została wprost uregulowana w Kodeksie cywilnym i jest tzw. umową nienazwaną. Istotą umowy faktoringu jest cesja wierzytelności za określoną cenę, a nie finansowanie dłużne. Faktoring stanowi kompletną usługę, która niewątpliwie wykracza poza samo dostarczenie środków pieniężnych, a więc np. pożyczkę, kredyt czy wydanie innych instrumentów dłużnych generujących płatność odsetek. W ramach faktoringu nie dochodzi do wydania środków pieniężnych podlegających zwrotowi po określonym czasie. Umowy faktoringu stanowią tzw. umowy nienazwane, które łączą w sobie elementy różnych umów, tj. cesji wierzytelności i umowy o świadczenie dodatkowych czynności, jednak bez całkowitego utożsamiania ich z którąkolwiek z tych umów. Mając na uwadze powyższe, umowa faktoringu nie może być utożsamiana z umową pożyczki/kredytu gdzie dochodzi do wydania kapitału, za korzystanie z którego wierzycielowi należne są odsetki.
Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie Umowy Spółka przenosi na Faktora istniejące lub przyszłe Wierzytelności powstające w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Umowa ma charakter umowy faktoringu opartej na odpłatnym zbywaniu Wierzytelności przez Spółkę na rzecz Faktora (cesja). Nie przewiduje ona udzielenia Spółce pożyczki ani innego finansowania o charakterze zwrotnym. Wypłacane przez Faktora środki odpowiadają całości albo części ceny należnej Spółce za nabyte Wierzytelności.
Biorąc pod uwagę powyższe, ww. Wynagrodzenie Faktora, które będzie wypłacane przez Spółkę nie może być zakwalifikowane jako odsetki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, ponieważ nie stanowi wynagrodzenia za finansowanie udzielone Spółce.
Wskazać w tym miejscu należy, że zawarty w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a updop katalog świadczeń skutkujących koniecznością ryczałtowanego opodatkowania dochodów można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, ale posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop jest objęte jego zakresem, decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych.
Zauważyć należy, że o tym, czy dane świadczenie ma charakter wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń nie decyduje sposób, w jaki strony nazwały to świadczenie w umowie, lecz jego rzeczywisty charakter. Innymi słowy nie nazwa lecz zakres świadczenia decyduje o tym jaki ma ono charakter, gdyż ocena prawnego charakteru danego świadczenia powinna nastąpić na podstawie obiektywnej analizy całokształtu okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji.
Również algorytm matematyczny polegający na zastosowaniu wskaźnika 3M EURIBOR nie przekształca umowy faktoringu w umowę pożyczki czy kredytu. Służy jedynie określeniu rynkowej wartości i zmienności ceny usługi w czasie (odzwierciedla koszt pieniądza dla Faktora, który strony przyjęły w Umowie).
Mając na względzie przedstawiony opis sprawy, wskazać należy, że usługi świadczone przez Faktora w ramach Umowy Faktoringu nie mogą zostać uznane za świadczenia doradcze, księgowe, badania rynku, usługi prawne, usługi reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń lub za świadczenia o podobnym charakterze. Zatem wypłacane przez Spółkę Wynagrodzenie Faktora (obejmujące prowizje i opłaty administracyjne/operacyjne związane ze świadczeniem usług faktoringowych, jak również odsetki od przedterminowo wypłaconych kwot) nie stanowi wynagrodzenia za usługi, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop. Ww. wynagrodzenie nie obejmuje również innych należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop.
Mając na uwadze powyższe, Wynagrodzenie Faktora nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 updop. W konsekwencji na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 ust. 1 tej ustawy.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 należało uznać za prawidłowe.
Jak wskazano powyżej, w ramach faktoringu nie dochodzi do wydania środków pieniężnych podlegających zwrotowi po określonym czasie, jak ma to miejsce w przypadku umowy pożyczki czy kredytu. Z opisu sprawy wynika, że Umowa przewiduje możliwość przejęcia przez Faktora ryzyka niewypłacalności Dłużnika w zakresie i na warunkach określonych w Umowie. Jednocześnie w przypadkach przewidzianych w Umowie ryzyko to nie jest przejmowane przez Faktora albo powraca do Spółki, co może skutkować obowiązkiem zwrotu kwot uprzednio wypłaconych przez Faktora. W przypadkach określonych w Umowie Faktor może zażądać od Spółki zwrotu kwot wypłaconych wcześniej z tytułu ceny przeniesienia.
Zatem jeśli Faktor żąda zwrotu uprzednio wpłaconych kwot, to realizuje uprawnienia z tytułu powrotu ryzyka na Spółkę co oznacza, że „odsetki od Zwracanych Kwot” mają charakter sankcyjny (rekompensacyjny), a nie kredytowy. Zobowiązanie do zwrotu kwot (regres) i naliczenie odsetek od tego zwrotu nie wynika z umowy pożyczki, lecz z mechanizmu zabezpieczającego w umowie faktoringu. Takie świadczenia również nie są wykazane w treści art. 21 ust. 1 updop, zatem nie ma do nich zastosowania art. 26 ust. 1 tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe, Odsetki od Zwracanych Kwot nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, w związku z czym na Spółce nie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od Odsetek od Zwracanych Kwot na podstawie art. 26 ust. 1 tej ustawy.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.