0114-KDIP4-3.4012.446.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży działek powstałych po podziale. Uzupełniła go Pani pismem z 18 sierpnia 2026 r. (wpływ 21 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 1993 r. na podstawie aktu notarialnego (umowa dożywocie) Wnioskodawczyni otrzymała grunty rolne. Wnioskodawczyni jest osobą w podeszłym wieku, ma problemy zdrowotne i dlatego podjęła decyzję o sprzedaży domu wraz z ziemią.

W związku z brakiem kupców na całość gospodarstwa, Wnioskodawczyni dokonała podziału, oddzielając nieruchomość rolną zabudowaną domem i budynkami gospodarczymi od ziemi rolnej. Następnie dokonała podziału części ziemi rolnej na mniejsze działki budowlane.

Docelowo powstały działki:

• działka nr 1 - nieruchomość zabudowana domem i budynkiem gospodarczym, około 2900 m²,
• grunty rolne o nr 2 i 3, około 2,5 ha,
• 5 działek o nr 4, 5, 6, 7, 8, po około 950 m² każda. Działki te zostały przekwalifikowane na działki budowlane. Wydano na nie decyzje zabudowy.

Dwie działki budowlane nr 4, 5 Wnioskodawczyni podarowała w drodze darowizny bratu i córce. W chwili obecnej ma możliwość sprzedaży małżeństwu nieruchomości zabudowanej - działki nr 1 wraz z gruntami rolnymi o nr 2, 3. Ma też kupca na 3 działki budowlane, jest to osoba fizyczna, osoba prywatna nieprowadząca działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jako osoba sprzedająca również nie prowadzi działalności gospodarczej i też nie jest podatnikiem VAT.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

1. Podziału nieruchomości na działki będące przedmiotem wniosku dokonano w roku 2025.

2. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku, w całym okresie posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu podziału działek, była użytkowana jak ziemia rolna. Wnioskodawczyni uprawiała ją siejąc zboże, trawę na siano itp.

3. Nieruchomość nie jest i nigdy nie była wykorzystywana w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

4. Wnioskodawczyni nie jest i nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

5. Nieruchomość nie była i nie będzie wykorzystywana do działalności rolniczej w rozumieniu art 2. pkt 15 Ustawy o podatku VAT.

6. Wnioskodawczyni nie prowadzi, ani nigdy nie prowadziła gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 pkt 19 Ustawy o podatku VAT.

7. W związku z wiekiem i zamysłem sprzedaży działek, Wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajdują się przedmiotowe działki. Celem zmiany było przekształcenie działki rolnej na działki budowlane z uwagi na większe zainteresowanie tego typu ofertami oraz korzystniejsze warunki sprzedaży takich działek.

8. Wnioskodawczyni w swoim imieniu wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu przestrzennym dla działek. W związku z tym, że jest osobą starszą i mieszka samotnie, postanowiła sprzedać dom jednorodzinny wraz z budynkami gospodarczymi oraz przyległą ziemią. Brak zainteresowania ofertą sprawił, że postanowiła przekształcić część ziemi (działki rolne, których dotyczy wniosek) na działki budowlane. Celem było powiększenie grona potencjalnych klientów oraz podniesienie wartości działek. Za uzyskany dochód ze sprzedaży działek, Wnioskodawczyni ma zamiar zakupić lub wybudować dom jednorodzinny w pobliżu miejsca zamieszkania córki.

9. Wnioskodawczyni nie poczyniła żadnych nakładów ani inwestycji, np. zbrojenia, podłączeń elektryki, wody itp. na przedmiotowych działkach.

10. Nieruchomość od momentu nabycia do zbycia podzielonych działek nie była udostępniona nikomu na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub jakiejkolwiek innej umowy.

11. Wnioskodawczyni nie udzielała i nie zamierza udzielić kupującemu lub innemu podmiotowi trzeciemu pełnomocnictwa. Nie ma też zamiaru ustanowić innego umocowania do działania w jej imieniu w związku z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży.

12. Wnioskodawczyni nabywcę pozyskała prywatnie - zainteresowaną jest siostra małżeństwa, które kupuje budynek jednorodzinny mieszkalny na przyległej działce. Nastąpiło to z inicjatywy kupującego.

13. Oprócz działek opisanych w niniejszym wniosku, Wnioskodawczyni jest w trakcie procesu sprzedaży wspomnianego wcześniej domu jednorodzinnego z budynkiem gospodarczym i przyległą wokół domu częścią ziemi rolnej.

14. Wnioskodawczyni wcześniej nie sprzedawała innych nieruchomości, w związku z czym nie była zobowiązana zarejestrować się jako podatnik VAT.

Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży 3 działek budowlanych osobie fizycznej, prywatnej, nieprowadzącej działalności gospodarczej, należy od wartości sprzedanych działek odprowadzić podatek VAT? Wnioskodawczyni zaznacza, że zarówno osoba sprzedająca działki, a także kupująca ww. działki nie są podatnikami VAT.

Pani stanowisko w sprawie

W związku z planowaną sprzedażą 3 działek budowlanych z majątku prywatnego, opisanych we wniosku osoba sprzedająca i kupująca nie będą występować w charakterze podatnika VAT. Osoba sprzedająca, jak i kupująca są osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej.

Tym samym sprzedaż działek budowlanych nie będzie leżała w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług (Ustawa VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwana dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że nie jest i nie była Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej ani rolniczej. W 1993 r. na podstawie aktu notarialnego (umowa dożywocie) otrzymała Pani grunty rolne. Podjęła Pani decyzję o sprzedaży domu wraz z ziemią. W związku z brakiem kupców na całość gospodarstwa, dokonała Pani podziału, oddzielając nieruchomość rolną zabudowaną domem i budynkami gospodarczymi, od ziemi rolnej. Następnie dokonała Pani podziału części ziemi rolnej na mniejsze działki budowlane. Podziału dokonano w 2025 r. Po podziale powstały działki nr:

• 1 - nieruchomość zabudowana domem i budynkiem gospodarczym,
• 2 i 3 - grunty rolne,
• 4, 5, 6, 7, 8 - działki budowlane.

Działki nr 4 i 5 podarowała Pani w drodze darowizny bratu i córce, zaś działki 6, 7, 8 są przeznaczone do sprzedaży i są przedmiotem tego wniosku.

W związku z zamysłem sprzedaży, wystąpiła Pani z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajdują się przedmiotowe działki. Celem zmiany było przekształcenie działki rolnej na działki budowlane z uwagi na większe zainteresowanie tego typu ofertami. W swoim imieniu wystąpiła Pani również o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu przestrzennym dla działek. Z uwagi na brak zainteresowania ofertą zakupu domu jednorodzinnego wraz z przyległą ziemią, postanowiła Pani przekształcić część ziemi (działki rolne) na działki budowlane. Celem było powiększenie grona potencjalnych klientów.

Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani rolniczej. Nie poczyniła Pani żadnych nakładów ani inwestycji, np. zbrojenia, podłączeń elektryki, wody itp. na przedmiotowych działkach. Nie udostępniała Pani nikomu ww. działek na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub jakiejkolwiek innej umowy. Nie udzielała i nie zamierza Pani udzielić kupującemu lub innemu podmiotowi trzeciemu pełnomocnictwa ani żadnego innego umocowania do działania w Pani imieniu w związku z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży. Nabywcę pozyskała Pani prywatnie - zainteresowaną jest siostra małżeństwa, które kupuje dom jednorodzinny na przyległej działce. Nastąpiło to z inicjatywy kupującego. Wcześniej nie sprzedawała Pani innych nieruchomości.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy w przypadku sprzedaży 3 działek budowlanych jednej osobie fizycznej, prywatnej, nieprowadzącej działalności gospodarczej należy od wartości sprzedanych działek odprowadzić podatek VAT.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do dokonanej oraz planowanej sprzedaży działek będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będących przedmiotem Pani wątpliwości, należy wskazać, że w odniesieniu do przedmiotowych działek jedyne działania, jakie Pani poczyniła, to dokonanie podziału nieruchomości, wystąpienie z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wystąpienie o decyzje o warunkach zabudowy dla przedmiotowych działek. Działań tych Pani dokonała w związku z brakiem kupców na całość gospodarstwa, a ich celem było powiększenie grona potencjalnych klientów.

Istotne w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotowa nieruchomość, z której wydzielono działki będące przedmiotem wniosku, nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej ani rolniczej.

Warto podkreślić, że nie poczyniła Pani żadnych nakładów ani inwestycji, np. zbrojenia, podłączeń elektryki, wody, itp. na przedmiotowych działkach. Nieruchomość od momentu nabycia nie była udostępniona nikomu na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub jakiejkolwiek innej umowy. Nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielić kupującemu lub innemu podmiotowi trzeciemu pełnomocnictwa ani żadnego innego umocowania do działania w Pani imieniu w związku z przygotowaniem działek do sprzedaży. Nabywcę pozyskała Pani prywatnie, nastąpiło to z jego inicjatywy. Nie sprzedawała Pani wcześniej innych nieruchomości.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmuje Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek będzie korzystać Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a dostawę tych działek - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, planowana sprzedaż wydzielonych działek gruntu, o których mowa we wniosku, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. od wartości sprzedanych działek nie należy odprowadzać podatku VAT.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny bądź zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego bądź zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku i w jego uzupełnieniu opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.