0114-KDIP2-1.4010.371.2026.1.PP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia: 

• czy płatności dokonywane przez Wnioskodawcę w latach 2025-2026 oraz płatności, które mogą być dokonywane w przyszłości na rzecz podmiotów powiązanych z tytułu czasowego korzystania (najmu) mobilnych urządzeń technologicznych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków oraz uzdatniania wody, stanowią należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce,
• czy w przypadku uznania, że opisane płatności historyczne dokonane w latach 2025-2026 oraz analogiczne płatności przyszłe stanowią należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli warunek udziałowy jest spełniony na podstawie art. 21 ust. 3a ustawy o CIT, tj. ta sama spółka z państwa członkowskiego Unii Europejskiej posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów zarówno w kapitale Wnioskodawcy, jak i w kapitale odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch, a pozostałe warunki określone w art. 21 ust. 3-5 ustawy o CIT są spełnione.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” albo „Spółka”) z siedzibą w Piastowie jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej X, prowadzącej działalność w zakresie projektowania, dostawy oraz eksploatacji rozwiązań związanych z gospodarką wodno-ściekową, oczyszczaniem ścieków i uzdatnianiem wody. Zgodnie z aktualnym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy jest B B.V. z siedzibą w (…) w Holandii. Wspólnik posiada (…) udziałów o łącznej wartości (…) zł, tj. 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy.

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki ujawnionym w KRS jest wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń budowlanych. Pozostała działalność obejmuje m.in. naprawę i konserwację maszyn, pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, odprowadzanie i oczyszczanie ścieków, instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia, roboty związane z budową rurociągów oraz działalność inżynieryjną i doradztwo techniczne.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonuje oraz może w przyszłości dokonywać płatności na rzecz podmiotów powiązanych mających siedzibę w Niemczech, Hiszpanii oraz we Włoszech. Płatności dotyczą najmu oraz czasowego udostępnienia kompletnych mobilnych urządzeń technologicznych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków oraz uzdatniania wody (dalej: „Urządzenia”).

Odbiorcami należności objętych wnioskiem są:

‒     C GmbH z siedzibą w Niemczech;

‒     D S.L. z siedzibą w Hiszpanii;

‒     E Srl z siedzibą we Włoszech.

Wniosek obejmuje zarówno płatności już dokonane, od których Wnioskodawca pobrał i wpłacił podatek u źródła w latach 2025-2026, jak również analogiczne płatności, które mogą być dokonywane w przyszłości na rzecz odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch.

Przedmiotem udostępnienia są kompletne mobilne instalacje technologiczne obejmujące m.in. pompy, zbiorniki, moduły filtracyjne, wirówki, układy dozowania środków chemicznych, systemy sterowania oraz pozostałe elementy technologiczne niezbędne do prowadzenia procesu technologicznego. Urządzenia są wykorzystywane przez klientów do oczyszczania ścieków przemysłowych oraz uzdatniania wody w ramach realizowanych projektów.

Umowy przewidują wyłącznie czasowe oddanie Urządzeń do używania. Własność Urządzeń przez cały okres obowiązywania umowy pozostaje przy podmiocie udostępniającym. Po zakończeniu okresu korzystania Urządzenia podlegają zwrotowi właścicielowi.

Zakres świadczeń zależy od konkretnego projektu i treści danej umowy. Zasadniczym świadczeniem jest udostępnienie Urządzeń do czasowego używania. Dodatkowo mogą występować czynności pomocnicze, w szczególności rozruch, wsparcie techniczne, serwis lub usuwanie awarii. W części przypadków klient oczekuje pełnego zakresu świadczenia, tj. najmu Urządzenia wraz z obsługą. W innych przypadkach klient wykonuje część czynności eksploatacyjnych, takich jak uzupełnianie chemii lub wymiana filtrów.

Kontrahent korzystający z Urządzeń może mieć realny wpływ na ich bieżące funkcjonowanie, w szczególności przez uruchamianie i wyłączanie Urządzeń, regulowanie parametrów pracy oraz dostosowywanie wydajności instalacji do potrzeb technologicznych, np. przez zmianę ilości produkowanej wody.

Wynagrodzenie należne podmiotowi udostępniającemu Urządzenia jest kalkulowane przede wszystkim jako opłata za okres korzystania z Urządzeń, najczęściej według stawki dziennej lub miesięcznej. Ewentualne opłaty za rozruch, serwis lub inne odrębne czynności techniczne są ustalane i fakturowane odrębnie, jeżeli takie czynności są wymagane w danym projekcie.

W związku z realizowanymi transakcjami nie dochodzi do przeniesienia na Wnioskodawcę praw własności intelektualnej, praw autorskich, patentów, znaków towarowych, know-how, dokumentacji technologicznej, projektu przemysłowego ani innych wartości niematerialnych i prawnych. Przedmiotem świadczenia jest czasowe korzystanie z fizycznych Urządzeń technologicznych. Odbiorcy należności posiadają siedziby w państwach członkowskich Unii Europejskiej, podlegają tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów oraz posiadają albo będą posiadali ważne certyfikaty rezydencji podatkowej właściwe dla zastosowania preferencji w podatku u źródła. Odbiorcy należności nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania od całości swoich dochodów. Odbiorcy należności są rzeczywistymi właścicielami otrzymywanych płatności, prowadzą rzeczywistą działalność gospodarczą, ponoszą ryzyko ekonomiczne związane z udostępnianymi Urządzeniami i nie są jedynie pośrednikami zobowiązanymi do przekazania otrzymanych należności dalej. Wnioskodawca dochowuje i będzie dochowywał należytej staranności przy stosowaniu preferencji w podatku u źródła.

Zgodnie ze schematem organizacyjnym grupy, B B.V. z siedzibą w Holandii jest wspólną spółką dominującą dla Wnioskodawcy oraz odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch:

1.    A Sp. z o.o. - Polska – udziałowiec: B B.V. z siedzibą w Holandii - udział 100%.

2.    C GmbH - Niemcy – udziałowiec: B B.V. z siedzibą w Holandii - udział 100%.

3.    D S.L - Hiszpania – udziałowiec: B B.V. z siedzibą w Holandii - udział 100%.

4.    E Srl - Włochy – udziałowiec: B B.V. z siedzibą w Holandii i - udział 100%.

Struktura ta odpowiada sytuacji, o której mowa w art. 21 ust. 3a ustawy o CIT, tj. sytuacji, w które inna kwalifikowana spółka z państwa członkowskiego Unii Europejskie posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów zarówno w kapitale polskiego płatnika, jak i w kapitale spółki otrzymującej należność. W praktyce oznacza to transakcje pomiędzy spółkami-córkami tej samej spółki-matki. Wnioskodawca wskazuje, że udziały posiadane przez B B.V. wynikają z tytułu własności. Warunek nieprzerwanego posiadania udziałów przez okres dwóch lat jest spełniony albo - zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy o CIT - zostanie spełniony po dniu uzyskania przychodów przez odbiorców należności.

Wnioskodawca będzie monitorował łączną wartość należności wypłacanych w danym roku podatkowym na rzecz każdego podatnika oraz będzie stosował zasady wynikające z art. 26 ust. 2e i nast. ustawy o CIT, jeżeli ustawowe przesłanki zastosowania mechanizmu poboru podatku od nadwyżki ponad 2.000.000 zł zostaną spełnione.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawidłowej kwalifikacji podatkowej płatności za czasowe korzystanie z opisanych Urządzeń na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 3-5 ustawy o CIT z uwzględnieniem art. 21 ust. 3a ustawy o CIT.

Pytanie

1. Czy płatności dokonywane przez Wnioskodawcę w latach 2025-2026 oraz płatności, które mogą być dokonywane w przyszłości na rzecz podmiotów powiązanych z tytułu czasowego korzystania (najmu) mobilnych urządzeń technologicznych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków oraz uzdatniania wody, stanowią należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce?
2. Czy w przypadku uznania, że opisane płatności historyczne dokonane w latach 2025-2026 oraz analogiczne płatności przyszłe stanowią należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli warunek udziałowy jest spełniony na podstawie art. 21 ust. 3a ustawy o CIT, tj. ta sama spółka z państwa członkowskiego Unii Europejskiej posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów zarówno w kapitale Wnioskodawcy, jak i w kapitale odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch, a pozostałe warunki określone w art. 21 ust. 3-5 ustawy o CIT są spełnione?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca. Płatności dokonane w latach 2025-2026 oraz analogiczne płatności przyszłe z tytułu czasowego korzystania z opisanych Urządzeń stanowią należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”).

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 2 jest twierdząca. W przedstawionej strukturze warunek udziałowy, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, może zostać spełniony na podstawie art. 21 ust. 3a ustawy o CIT, ponieważ ta sama kwalifikowana spółka z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, tj. B B.V. z siedzibą w Holandii, posiada bezpośrednio 100% udziałów zarówno w kapitale Wnioskodawcy, jak i w kapitale odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch. Jeżeli spełnione są również pozostałe warunki z art. 21 ust. 3-5 ustawy o CIT, należności objęte wnioskiem, w tym należności, od których podatek u źródła został pobrany i wpłacony w latach 2025-2026, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, z uwzględnieniem zasad poboru wynikających z art. 26 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy niemający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez takich podatników przychodów m.in. z praw autorskich, praw pokrewnych, należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego oraz informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej ustala się w wysokości 20% przychodów.

Opisane Urządzenia są kompletnymi mobilnymi instalacjami technologicznymi wykorzystywanymi do oczyszczania ścieków przemysłowych oraz uzdatniania wody. Obejmują m.in. pompy, zbiorniki, moduły filtracyjne, wirówki, układy dozowania środków chemicznych oraz systemy sterowania. Są wykorzystywane w procesach technologicznych i gospodarczych realizowanych przez spółki z grupy oraz ich klientów.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę funkcję, przeznaczenie oraz sposób wykorzystywania Urządzeń, należy uznać, że mają one charakter urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Płatności za czasowe korzystanie z tych Urządzeń stanowią należności za użytkowanie albo prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego.

Powyższa kwalifikacja znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyrokach z 6 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1773/16, oraz z 5 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1540/16, NSA wskazał, że pojęcie „urządzenie przemysłowe” należy rozumieć szerzej niż wynika to z potocznego znaczenia tego pojęcia. Przy wykładni należy uwzględniać również, że w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania odpowiednikiem tego pojęcia jest sformułowanie obejmujące urządzenia przemysłowe, handlowe lub naukowe.

W wyroku z 17 lipca 2019 r., sygn. II FSK 1308/17, NSA również zaakcentował, że pojęciem „urządzenie przemysłowe” posługuje się zarówno ustawa o CIT, jak i właściwe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Oznacza to, że przy ocenie danego urządzenia należy brać pod uwagę nie tylko jego nazwę, lecz także funkcję, przeznaczenie oraz gospodarczy sposób wykorzystania.

Z orzecznictwa tego wynika, że za urządzenia przemysłowe mogą być uznawane rzeczy wykorzystywane w działalności gospodarczej w sposób profesjonalny i techniczny, w szczególności gdy służą realizacji określonych procesów gospodarczych lub technologicznych. Nie jest konieczne, aby urządzenie było elementem klasycznej linii produkcyjnej. Wystarczające jest, że ze względu na swoje cechy, przeznaczenie i sposób używania pełni funkcję techniczną w działalności gospodarczej.

Aktualność powyższej, szerokiej wykładni pojęcia „urządzenie przemysłowe” potwierdzają również nowsze wyroki NSA. W wyrokach z 22 lutego 2024 r., sygn. II FSK 714/21, z 27 lutego 2024 r., sygn. II FSK 718/21, oraz z 16 maja 2024 r., sygn. II FSK 1078/21, NSA wskazał, że pojęcie to należy rozumieć możliwie szeroko, jako obejmujące wszelkie urządzenia racjonalnie wykorzystywane w profesjonalnym obrocie gospodarczym, a o zaliczeniu danego urządzenia do kategorii „przemysłowych” decydują jego obiektywne cechy konstrukcyjne i funkcjonalne, nie zaś to, czy stanowi ono element bezpośredniego procesu produkcyjnego.

Stanowisko to zostało odniesione również do urządzeń o charakterze mobilnym i pomocniczym względem zasadniczej działalności - w wyroku z 4 marca 2025 r., sygn. II FSK 742/22, NSA uznał za urządzenia przemysłowe kontenery budowlane wykorzystywane jako zaplecze socjalno-biurowe na placu budowy, przyjmując, że wystarczające jest, iż urządzenie wspiera prowadzoną działalność gospodarczą o charakterze przemysłowym lub budowlanym. Powyższe potwierdza aktualność i utrwalenie linii orzeczniczej, zgodnie z którą opisane w niniejszym wniosku kompletne, mobilne instalacje technologiczne wykorzystywane bezpośrednio w procesach oczyszczania ścieków i uzdatniania wody powinny zostać uznane za urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Przedmiotem umów nie jest przeniesienie praw własności intelektualnej ani udzielenie licencji. Wnioskodawca nie nabywa praw autorskich, patentów, znaków towarowych, know-how, dokumentacji technologicznej, projektu przemysłowego ani innych wartości niematerialnych i prawnych.

Ekonomicznie transakcje mają charakter najmu lub czasowego oddania do używania fizycznych Urządzeń. Własność Urządzeń przez cały czas pozostaje przy podmiocie udostępniającym, a po zakończeniu umowy Urządzenia są zwracane właścicielowi. Nie zmienia to jednak faktu, że polska ustawa o CIT wprost obejmuje art. 21 ust. 1 pkt 1 należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego. Dlatego sam najem fizycznego urządzenia, jeżeli urządzenie ma charakter przemysłowy, może stanowić należność objętą podatkiem u źródła.

W niektórych projektach poza samym udostępnieniem Urządzeń mogą występować czynności pomocnicze, takie jak rozruch, wsparcie techniczne, serwis lub usuwanie awarii. Jeżeli są one rozliczane i fakturowane odrębnie, nie są przedmiotem niniejszego wniosku. Z punktu widzenia przedstawionego stanu faktycznego kluczowe znaczenie ma to, że przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie płatności należne z tytułu czasowego korzystania z Urządzeń.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT osoby prawne dokonujące wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 są co do zasady obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT wymaga w szczególności udokumentowania siedziby podatnika certyfikatem rezydencji oraz dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków zastosowania zwolnienia.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT podlega ograniczeniom wynikającym z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy łączna kwota należności wypłacanych w danym roku podatkowym na rzecz tego samego podatnika będącego podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT przekroczy kwotę 2.000.000 zł, Wnioskodawca jako płatnik jest obowiązany, co do zasady, pobrać zryczałtowany podatek dochodowy według stawki krajowej od nadwyżki ponad tę kwotę, bez zastosowania zwolnienia ustawowego oraz niezależnie od posiadanego certyfikatu rezydencji podatkowej odbiorcy należności.

Zastosowanie zwolnienia do płatności przekraczających powyższy próg jest możliwe po spełnieniu dodatkowych warunków przewidzianych w ustawie o CIT, w szczególności w razie uzyskania opinii o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b ustawy o CIT, złożenia przez płatnika oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT (WH-OSC), albo ubiegania się przez podatnika lub płatnika o zwrot pobranego podatku w trybie art. 28b ustawy o CIT. Ocena zastosowania mechanizmu, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, w tym ewentualnego skorzystania z opinii o stosowaniu preferencji lub oświadczenia WH-OSC, będzie dokonywana przez Wnioskodawcę odrębnie w zależności od wartości płatności dokonywanych na rzecz poszczególnych podmiotów powiązanych w danym roku podatkowym.

Art. 21 ust. 3 ustawy o CIT przewiduje zwolnienie od podatku dochodowego przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, jeżeli łącznie spełnione są przesłanki dotyczące statusu płatnika i odbiorcy należności, odpowiedniego powiązania kapitałowego oraz statusu rzeczywistego właściciela należności.

Warunek udziałowy może zostać spełniony nie tylko przez bezpośrednie posiadanie co najmniej 25% udziałów przez jedną z dwóch spółek w drugiej. Zgodnie z art. 21 ust. 3a ustawy o CIT warunek ten może być spełniony również wtedy, gdy inna spółka podlegająca opodatkowaniu od całości swoich dochodów w państwie członkowskim Unii Europejskiej albo w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów zarówno w kapitale spółki wypłacającej należności, jak i w kapitale spółki otrzymującej należności.

W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym mamy właśnie taki wariant. Płatności są dokonywane pomiędzy spółkami-córkami tej samej spółki-matki. B B.V. z siedzibą w Holandii posiada bezpośrednio 100% udziałów w kapitale Wnioskodawcy oraz bezpośrednio 100% udziałów w kapitałach odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch. Warunek udziałowy z art. 21 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT powinien być więc oceniany z uwzględnieniem art. 21 ust. 3a ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 21 ust. 3b ustawy o CIT posiadanie udziałów powinno wynikać z tytułu własności. Art. 21 ust. 3c wymaga, aby spółka otrzymująca należności nie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów. Art. 21 ust. 4 wymaga co do zasady nieprzerwanego dwuletniego okresu posiadania udziałów. Art. 21 ust. 5 pozwala stosować zwolnienie także w przypadku, gdy dwuletni okres upływa po dniu uzyskania przychodów, z konsekwencjami wskazanymi w tym przepisie w razie niedotrzymania tego warunku.

Wnioskodawca wskazuje, że odbiorcy należności są spółkami z państw członkowskich Unii Europejskiej, podlegają w swoich państwach opodatkowaniu od całości swoich dochodów, nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania od całości swoich dochodów, są rzeczywistymi właścicielami należności i prowadzą rzeczywistą działalność gospodarczą. Wnioskodawca posiada albo będzie posiadał certyfikaty rezydencji podatkowej odbiorców oraz dokumentację potwierdzającą spełnienie warunków zwolnienia.

W rezultacie, jeżeli w odniesieniu do konkretnego odbiorcy z Niemiec, Hiszpanii lub Włoch wszystkie powyższe warunki są spełnione, należności za korzystanie z Urządzeń - jako należności objęte art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT - powinny korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT. Dotyczy to zarówno należności historycznych, od których Wnioskodawca pobrał i wpłacił podatek u źródła w latach 2025-2026, jak i analogicznych należności wypłacanych w przyszłości, jeżeli ich stan faktyczny będzie odpowiadał opisowi przedstawionemu we wniosku. Zastosowanie tego zwolnienia jest również objęte zasadami poboru wynikającymi z art. 26 ustawy o CIT, w tym art. 26 ust. 2e.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia:

• czy płatności dokonywane przez Wnioskodawcę w latach 2025-2026 oraz płatności, które mogą być dokonywane w przyszłości na rzecz podmiotów powiązanych z tytułu czasowego korzystania (najmu) mobilnych urządzeń technologicznych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków oraz uzdatniania wody, stanowią należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce – jest prawidłowe,
• czy płatności historyczne dokonane w latach 2025-2026 oraz analogiczne płatności przyszłe stanowią należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli warunek udziałowy jest spełniony na podstawie art. 21 ust. 3a ustawy o CIT, tj. ta sama spółka z państwa członkowskiego Unii Europejskiej posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów zarówno w kapitale Wnioskodawcy, jak i w kapitale odbiorców należności z Niemiec, Hiszpanii i Włoch, a pozostałe warunki określone w art. 21 ust. 3-5 ustawy o CIT są spełnione – jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przedmiotem niniejszego wniosku zgodnie z Państwa wskazaniem są wyłącznie płatności należne z tytułu czasowego korzystania z Urządzeń. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.