0114-KDIP2-1.4010.359.2026.1.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca.

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka działająca pod firmą: A. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca planuje prowadzić działalność gospodarczą w zakresie (…).

W celu uzyskania dodatkowego finansowania, w związku z rozwojem planowanej działalności, Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę kredytu (dalej: „Umowa”). Stroną przedmiotowej Umowy po stronie finansującej będzie kilku kredytodawców (dalej łącznie: „Kredytodawcy”). Na moment złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać danych identyfikujących poszczególnych Kredytodawców, ponieważ na tę chwilę ostateczny skład podmiotów finansujących nie został jeszcze ustalony. Kredytodawcami będą zarówno banki z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (będące polskimi rezydentami podatkowymi), jak i banki z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, t.j. Dz. U. 2026 poz. 554 ze zm. (dalej: „ustawa o CIT”). Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy na moment złożenia niniejszego wniosku, planowani Kredytodawcy nie będą posiadali na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu, oddziału ani stałej placówki.

Zgodnie z postanowieniami Umowy, w strukturze finansowania będzie uczestniczył również podmiot pełniący funkcję agenta techniczno-administracyjnego (dalej: „Facility Agent”) – B. Facility Agent będzie brytyjskim rezydentem podatkowym i nie będzie posiadał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT. Facility Agent nie będzie podmiotem powiązanym ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Rola Facility Agenta w ramach planowanej Umowy będzie miała wyłącznie charakter techniczno- administracyjny, a jego obowiązki, uprawnienia i zadania zostaną wyraźnie wskazane w Umowie. Do zadań Facility Agenta będzie należało w szczególności:

i.    przekazywanie dokumentów między stronami Umowy;

ii.   zawiadamianie stron Umowy w przypadku otrzymania od którejkolwiek ze stron informacji wskazującej na wystąpienie naruszenia, a także w przypadku powzięcia przez Facility Agenta wiedzy o niedokonaniu płatności raty kredytu, odsetek, prowizji lub innej kwoty należnej na podstawie Umowy;

iii.  przekazywanie Spółce informacji w zakresie aktualnej listy Kredytodawców wraz z danymi niezbędnymi do prowadzenia korespondencji i doręczania dokumentów w związku z Umową;

iv. wykonywanie innych przewidzianych Umową czynności o charakterze techniczno- administracyjnym.

Facility Agent będzie wykonywał opisane czynności na rzecz i w interesie Kredytodawców oraz Spółki, natomiast nie będzie:

·      udostępniał Spółce własnego kapitału ani uczestniczył ekonomicznie w finansowaniu;

·      doradzał Spółce przy wyborze, negocjowaniu warunków ani strukturyzowaniu finansowania;

·      zarządzał przedsiębiorstwem Spółki ani jakimkolwiek jej aktywem, ani sprawował kontroli nad Spółką lub jej działalnością;

·      reprezentował Kredytodawców bez ich uprzedniej zgody w postępowaniach sądowych lub arbitrażowych dotyczących dokumentów finansowych;

·      podejmował z własnej inicjatywy ani według własnego uznania jakichkolwiek czynności lub decyzji w imieniu Kredytodawców wobec osób trzecich, wykraczających poza czynności techniczno- administracyjne wykonywane na podstawie i w granicach instrukcji Kredytodawców.

Ponadto, Facility Agent nie będzie pełnił funkcji agenta zabezpieczeń (ang. Security Agent). W strukturze finansowania funkcję agenta zabezpieczeń będzie pełnił inny podmiot, a wynagrodzenie należne z tytułu pełnienia funkcji agenta zabezpieczeń będzie wyodrębnione od wynagrodzenia należnego Facility Agentowi i nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. W przeciwieństwie do agenta zabezpieczeń, na rzecz którego ustanawiane będą zabezpieczenia (ang. Transaction Security) i który będzie utrzymywać oraz zwalniać te zabezpieczenia na rzecz Kredytodawców, Facility Agent nie będzie ustanawiał, przyjmował, utrzymywał, wykonywał ani zwalniał jakichkolwiek zabezpieczeń, ani w inny sposób sprawował zarządu nad zabezpieczeniami na rzecz Kredytodawców.

Z tytułu pełnienia opisanej funkcji w strukturze finansowania Facility Agentowi będzie przysługiwało wynagrodzenie, które to Spółka będzie wypłacać bezpośrednio na jego rzecz i należne wyłącznie jemu - Facility Agent nie będzie zobowiązany do przekazania tego wynagrodzenia, w całości ani w części, Kredytodawcom ani żadnemu innemu podmiotowi.

Wynagrodzenie Facility Agenta zostanie ustalone na mocy odrębnej umowy i będzie mieć postać stałej, rocznej opłaty. Wysokość tego wynagrodzenia będzie określona ryczałtowo i nie będzie zależna od wysokości udostępnionego Spółce kapitału, wysokości oprocentowania, kwoty odsetek należnych Kredytodawcom, wyniku finansowego Spółki ani terminowości spłat dokonywanych na podstawie Umowy. Wynagrodzenie Facility Agenta będzie tym samym wyodrębnione od odsetek oraz innych kwot należnych Kredytodawcom na podstawie Umowy i nie będzie stanowiło elementu wynagrodzenia Kredytodawców za udostępnienie kapitału.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego wniosku nie jest ocena zastosowania zwolnienia / obniżonej stawki podatku na mocy właściwych przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Z perspektywy Wnioskodawcy analiza tych przepisów pozostaje bez znaczenia dla niniejszego postępowania, ponieważ istotą wątpliwości Wnioskodawcy jest wyłącznie kwestia, czy wynagrodzenie należne Facility Agentowi będzie podlegało opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, tj. czy wynagrodzenie z tytułu Umowy będzie mieścić się w katalogu przychodów określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Mając na uwadze przytoczony opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wynagrodzenie wypłacane Facility Agentowi z tytułu Umowy, będzie podlegało w przyszłości opodatkowaniu podatkiem u źródła, a w konsekwencji czy na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika tego podatku.

Pytanie

Czy wynagrodzenie, które Spółka będzie wypłacała na rzecz Facility Agenta z tytułu pełnienia opisanej funkcji techniczno-administracyjnej, będzie stanowiło przychód, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji czy na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z wypłatą wynagrodzenia?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie, które Spółka będzie wypłacała na rzecz Facility Agenta z tytułu pełnienia opisanej funkcji techniczno-administracyjnej, nie będzie stanowiło przychodu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: ustawy o CIT), a w konsekwencji na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z wypłatą wynagrodzenia.

Uzasadnienie

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższego przepisu wynika zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z którą państwo ma prawo opodatkować podmiot niebędący jego rezydentem, jeżeli na jego terytorium znajduje się źródło uzyskiwania przychodów przez ten podmiot zagraniczny.

Katalog przychodów osiąganych przez nierezydentów, które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, został określony w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że „podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1)  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2)  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów.

3)  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4)  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera - ustala się w wysokości 10 % tych przychodów”.

Uzyskanie tego rodzaju przychodów przez nierezydentów powoduje powstanie obowiązku potrącenia podatku od tych należności. Przedmiotowy obowiązek spoczywa na polskim podmiocie wypłacającym należności, pełniącym funkcję płatnika w rozumieniu art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle przytoczonych przepisów, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy we wskazanym opisie zdarzenia przyszłego znajdą zastosowanie przepisy dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie powstanie w przyszłości obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ analiza przepisu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że przedmiotowe wynagrodzenie należne Facility Agentowi z tytułu Umowy nie będzie mieścić się w katalogu przychodów wskazanych w tym przepisie.

Opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlegają wyłącznie przychody z tytułów wskazanych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Facility Agentowi z tytułu Umowy będzie mieścić się w katalogu przychodów określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy wynagrodzenie wypłacane Facility Agentowi nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła.

Kwalifikacja wynagrodzenia Facility Agenta na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT opodatkowaniu podlegają przychody z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych (w tym ze sprzedaży tych praw), z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, a także za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how).

Wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie mieścić się w żadnej z powyższych kategorii. W szczególności nie będzie stanowić ono odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

W ustawach o podatkach dochodowych nie zdefiniowano pojęcia „odsetek”, nie wskazano również przykładowego katalogu sytuacji, których zaistnienie rodzić może ich powstanie. Zatem zasadne jest odwołanie się do innych źródeł, w szczególności do doktryny prawa podatkowego oraz tekstu Komentarza do Modelowej Konwencji OECD.

W piśmiennictwie i orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym istotą odsetek jest wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2025, art. 21).

Za przychody z odsetek będzie należało uważać przychody z tytułu uzgodnionego, przewidzianego przepisami prawa lub zasądzonego wynagrodzenia otrzymanego od dłużnika za korzystanie z własnego kapitału. Chodzi tutaj w szczególności o wynagrodzenie (odsetki) od pożyczek, kredytów (w tym tzw. kredytów kupieckich, czyli odsetek od nieterminowych płatności) (K. Gil [w:] K. Gil, A. Obońska, A. Wacławczyk, A. Walter (red.), Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. 3, 2019, art. 21, Nb 8.)

Z kolei, zgodnie z Komentarzem do art. 11 Modelowej Konwencji OECD, za odsetki należy uznać każde wynagrodzenie za korzystanie z „wypożyczonego" kapitału, obejmujące nie tylko oprocentowanie nominalne, lecz co do zasady odpowiadające nadwyżce uzyskanych przez wierzyciela płatności nad powierzonym kapitałem, z wyłączeniem opłat karnych z tytułu zwłoki w płatności (pkt 20 i 22 Komentarza do art. 11 Modelowej Konwencji OECD).

Za prawidłowością przedstawionego stanowiska przemawia również art. 2 lit. a implementowanej do polskiego porządku prawnego dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich (Dz.Urz.UE.L 157 z 26.06.2003 z późn. zm.), dla których wspólnym mianownikiem jest szerokie rozumienie terminu „odsetki” jako przychodu z wszelkiego rodzaju roszczeń (wierzytelności).

Z powyższego wynika, że termin „odsetki” należy rozumieć szeroko tzn. jako wszelkiego rodzaju wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału. Szerokie rozumienie odsetek rozciąga zakres tego pojęcia na opłaty i prowizje towarzyszące finansowaniu tylko o tyle, o ile są one funkcjonalnie związane z udostępnieniem kapitału i stanowią ekonomiczny koszt korzystania z niego, a więc gdy są one, w sensie ekonomicznym, wynagrodzeniem należnym podmiotowi finansującemu (kredytodawcy) w związku z udostępnionym kapitałem.

W ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie miało takiego charakteru, ponieważ:

·      Facility Agent nie będzie udostępniał Spółce własnego kapitału ani nie będzie uczestniczył ekonomicznie w finansowaniu - kapitał udostępniają Spółce wyłącznie Kredytodawcy;

·      Facility Agent nie będzie stroną Umowy w charakterze kredytodawcy, a jego wynagrodzenie nie będzie należne w związku z udostępnieniem kapitału, lecz z tytułu wykonywania czynności techniczno-administracyjnych w ramach struktury finansowania;

·      wynagrodzenie Facility Agenta będzie niezależne i odrębne od odsetek oraz innych kwot należnych Kredytodawcom i nie będzie stanowić elementu wynagrodzenia Kredytodawców za udostępnienie kapitału.

W konsekwencji wynagrodzenie Facility Agenta nie będzie stanowić odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Nie będzie ono świadczeniem należnym podmiotowi finansującemu w związku z udostępnionym kapitałem, lecz zapłatą za odrębną usługę o charakterze techniczno- administracyjnym, świadczoną na rzecz Kredytodawców i Spółki. Okoliczność, że wynagrodzenie to będzie wypłacane w związku ze strukturą finansowania, nie jest wystarczająca do uznania go za odsetki, decydujące jest to, czy dane świadczenie wynagradza korzystanie z kapitału, a nie sam fakt, że pozostaje ono w związku z zawartą Umową.

W rezultacie wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie stanowić przychodu z odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Ponadto, wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie mieścić się również w kategorii przychodów, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przepis ten dotyczy bowiem wyłącznie opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, które nie mają jakiegokolwiek związku z czynnościami wykonywanymi w przyszłości przez Facility Agenta.

Świadczenia, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT

Kluczowe znaczenie dla oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego ma ustalenie czy wynagrodzenie należne w przyszłości Facility Agentowi będzie mieścić się w katalogu świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlegają przychody z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze. W ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie należne w przyszłości Facility Agentowi nie będzie stanowić wynagrodzenia za którekolwiek ze świadczeń wprost wymienionych w tym przepisie ani za świadczenie o podobnym charakterze. W szczególności usługi świadczone w przyszłości przez Facility Agenta nie będą posiadały cech charakterystycznych dla świadczeń doradczych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, gwarancji, poręczeń, ani świadczeń o podobnym charakterze do nich.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnych świadczeń doradczych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, gwarancji ani poręczeń, zatem zasadnym jest przy ustalaniu ich znaczenia odwołanie się do ich znaczenia językowego, dorobku doktryny i orzecznictwa oraz istoty czynności składających się na dane świadczenie.

a. Usługi doradcze

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „doradzać” oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Istotą usługi doradczej jest zatem udzielenie zindywidualizowanej porady, wskazanie konkretnemu odbiorcy sposobu postępowania w jego indywidualnej sprawie, w odniesieniu do jego osobistej sytuacji.

Zdaniem sądów administracyjnych, świadczenie usługi doradztwa należy postrzegać jako wykorzystanie swojej wiedzy, znajomości rzeczy poprzez wskazywanie najlepszych, najskuteczniejszych rozwiązań do ich zastosowania do danego problemu. Również w doktrynie przedmiotu przyjmuje się szerokie ujęcie terminu usługi doradcze. Według przedstawicieli nauki doradztwo, w bardzo ogólnym znaczeniu, jest usługą świadczoną przez jedną osobę/instytucje na rzecz drugiej osoby/instytucji, która zleca wykonanie tej usługi. [...]. Działalność doradcza może dotyczyć różnych dziedzin, obszarów i obiektów, a zatem może być rozpatrywana w wielu aspektach. W literaturze przedmiotu bardzo różnorodnie formułowane są zadania stojące przed usługami doradczymi, np. doradztwo określane jest jako: przejęcie zadań, pośrednictwo w zakresie przekazywania wiedzy, pośrednictwo w przekazywaniu specjalnych informacji, pomoc w rozwiązywaniu problemów, pomoc w podejmowaniu decyzji, przekazywanie informacji zmniejszających ryzyko, przygotowanie i przekazywanie informacji służących rozwiązaniu kompleksowych problemów, przekazywanie specyficznej wiedzy, celem usprawnienia działań, identyfikacja i rozwiązywanie problemów, przekazywanie zaleceń dotyczących usprawniania działań oraz pomoc w ich wdrożeniu, dawanie wskazówek dotyczących postępowania (J. Sekita, 5. Usługi niematerialne [w:] Rozliczanie podatku u źródła, Warszawa 2023.).

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28.11.2019 r. (0114-KDIP2- 1.4010.394.2019.2.KS) określono usługi doradztwa w następujący sposób: „[...] podstawą świadczenia usług opisanych we wniosku usług jest jakiś zasób wiedzy opierający się na kompetencjach, fachowej wiedzy, doświadczeniu oraz umiejętnościach, a skutkiem świadczenia usług jest podzielenie się tą wiedzą ze świadczeńiobiorcą, np. w zakresie prowadzenia działań marketingowych, promocyjno-dystrybucyjnych, czy zbierania danych o odsprzedanych produktach. Należy uznać, że Usługodawca dysponuje odpowiednią wiedzą, kompetencjami oraz doświadczeniem we wskazanym wyżej zakresie, które to cechy są wykorzystywane przy świadczeniu Usług na rzecz Wnioskodawcy”.

Istotą usług doradczych jest więc udzielanie porad, opinii i rekomendacji w określonej dziedzinie, tj. przekazywanie odbiorcy specjalistycznej wiedzy pozwalającej mu podjąć określone decyzje. Zdaniem Wnioskodawcy, czynności techniczno-administracyjne wykonywane w przyszłości przez Facility Agenta w ramach Umowy nie będą odpowiadały tak rozumianej usłudze doradczej. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego rola Facility Agenta będzie miała charakter wyłącznie techniczno- administracyjny i będzie sprowadzać się do przekazywania dokumentów i informacji pomiędzy stronami Umowy, zawiadamiania stron Umowy o określonych zdarzeniach oraz przekazywania Spółce aktualnej listy Kredytodawców. Facility Agent nie będzie natomiast udzielał Spółce jakichkolwiek porad, opinii ani rekomendacji, w szczególności nie będzie doradzał Spółce przy wyborze, negocjowaniu warunków ani strukturyzowaniu finansowania.

Wykonywanie tych czynności nie będzie się wiązać z przekazywaniem Spółce specjalistycznej wiedzy, kompetencji ani doświadczenia, których wykorzystanie miałoby pozwolić Spółce na podjęcie określonych decyzji. Facility Agent nie będzie dzielił się ze Spółką wiedzą fachową ani nie będzie wskazywał jej sposobu postępowania w jej indywidualnej sprawie, a to właśnie przekazanie zindywidualizowanej wiedzy stanowi, zgodnie z przytoczonym rozumieniem językowym, orzecznictwem i doktryną, istotę usługi doradczej. Facility Agent będzie wykonywał czynności wyłącznie w granicach i na zasadach ściśle określonych w Umowie, bez własnej uznaniowości, działając na podstawie instrukcji Kredytodawców, a w braku instrukcji w interesie Kredytodawców.

Co więcej, zgodnie z Umową, Facility Agent nie będzie zobowiązany do badania ani weryfikowania przekazywanych dokumentów, w tym do ustalania we własnym zakresie, czy doszło do naruszenia Umowy - jego obowiązki będą miały charakter wyłącznie techniczno-administracyjny i będą ograniczone do obowiązków wyraźnie wskazanych w Umowie. Skoro Facility Agent nie będzie zobowiązany do samodzielnej analizy przekazywanych informacji, tym bardziej nie sposób przypisać jego czynnościom charakteru doradczego, którego istotą jest wypracowanie i przekazanie odbiorcy merytorycznego stanowiska w danej sprawie.

W konsekwencji wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie stanowić wynagrodzenia za usługi doradcze w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

b. Usługi zarządzania i kontroli

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego czynności techniczno- administracyjne wykonywane przez Facility Agenta nie będą stanowić usług zarządzania i kontroli. Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnych usług zarządzania i kontroli, w związku z tym zasadnym jest odwołanie się do językowego znaczenia tych pojęć.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „zarządzać” oznacza „kierować czymś, sprawować zarząd, administrować”. Natomiast „kontrola” to 1) porównanie stanu faktycznego ze stanem wymaganym i ustalanie ewentualnych odstępstw, sprawdzanie, czy coś jest zgodne z obowiązującymi przepisami, 2) nadzór nad czymś albo nad kimś, czuwanie nad prawidłowym przebiegiem czegoś, wpływ na rozwój wydarzeń.

Z kolei w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2024 r. (0114- KDIP2-1.4010.177.2024.2.MW) organ uznał, że „[...] zarządzanie jest to celowe podejmowanie, przez odpowiednie osoby (kadrę), decyzji i działań prowadzących - dzięki wykorzystaniu posiadanych zasobów - do osiągnięcia złożonych celów w sposób skuteczny i sprawny (racjonalny) lub celowe dysponowanie tymi zasobami.”

Istotą usług zarządzania i kontroli jest zatem aktywne, władcze oddziaływanie na określony podmiot, przedsięwzięcie lub proces - podejmowanie decyzji i kierowanie nimi (zarządzanie) bądź sprawowanie nad nimi nadzoru, czuwanie nad ich prawidłowym przebiegiem i wpływanie na rozwój wydarzeń (kontrola). Wspólną cechą obu tych usług jest posiadanie przez usługodawcę uprawnienia do decydowania lub oddziaływania na zarządzany bądź kontrolowany podmiot lub proces, a nie jedynie bierne uczestnictwo w obiegu informacji.

Czynności, które Facility Agent będzie wykonywał na podstawie Umowy, nie będą posiadać takiego charakteru. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego rola Facility Agenta będzie miała charakter wyłącznie techniczno-administracyjny i będzie sprowadzać się do przekazywania dokumentów i informacji pomiędzy stronami Umowy, zawiadamiania stron Umowy o określonych zdarzeniach oraz przekazywania Spółce aktualnej listy Kredytodawców. Są to czynności o charakterze biernym (informacyjnym), a nie aktywnym (władczym): Facility Agent będzie jedynie przekazywał dokumenty i zawiadomienia, nie mając uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących finansowania ani do oddziaływania na Spółkę, jej przedsiębiorstwo lub działalność. Facility Agent nie będzie sprawował zarządu ani kontroli nad Spółką, jej przedsiębiorstwem czy jakimkolwiek jej składnikiem majątku, ani nie będzie kierował jej działalnością.

Powyższego nie zmienia okoliczność, że Facility Agent będzie działał w strukturze finansowania. Facility Agent będzie bowiem wykonywał swoje czynności wyłącznie na podstawie instrukcji Kredytodawców, bez własnej uznaniowości, a w braku instrukcji w interesie Kredytodawców, nie zaś w celu zarządzania Spółką lub sprawowania nad nią kontroli. Facility Agent nie będzie zatem podejmował samodzielnych decyzji o charakterze władczym; przeciwnie, jego rola będzie miała charakter techniczno-administracyjny i będzie ograniczać się do czynności wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego.

Co więcej, zgodnie z Umową Facility Agent nie będzie miał obowiązku samodzielnego czuwania nad prawidłowym przebiegiem wykonywania Umowy, zatem tym bardziej nie sposób przypisać jego czynnościom charakteru zarządczego lub kontrolnego, których istotą jest właśnie aktywne monitorowanie określonego stanu rzeczy i wpływanie na niego. Sam fakt, że Facility Agent będzie zawiadamiał strony Umowy o wystąpieniu naruszenia, nie nadaje jego czynnościom takiego charakteru. Zawiadomienie takie będzie miało bowiem charakter wyłącznie informacyjny (bierny), sprowadzający się do przekazania posiadanej informacji, bez jej weryfikacji i bez podejmowania na jej podstawie jakichkolwiek władczych czynności wobec Spółki.

W konsekwencji wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie stanowić wynagrodzenia za usługi zarządzania i kontroli w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

c. Usługi przetwarzania danych

W ocenie Wnioskodawcy czynności Facility Agenta nie będą stanowić również usług przetwarzania danych. Analizując definicję słownikową „usług przetwarzania danych”, stwierdzić należy, że „przetwarzanie” to „przekształcanie czegoś twórczo”, „zmiana, nadanie innego kształtu, wyglądu”, „opracowanie zebranych danych, informacji itp., wykorzystując technikę komputerową”. „Dane” natomiast oznaczają „fakty, liczby, na których można się oprzeć w wywodach”, „informacje przetwarzane przez komputer”.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 czerwca 2023 r. (0114-KDIP2- 1.4010.212.2023.3.PP) w uzasadnieniu oceny stanowiska organ wskazał, że „[...] przetwarzanie danych polega zatem na przekształcaniu treści i postaci danych wejściowych; usługi przetwarzania danych mają zatem charakter odtwórczy i obejmują elementy takie jak: porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie oraz udostępnianie zbiorów danych. Przetwarzanie danych związane jest zatem z opracowywaniem określonych danych przy wykorzystywaniu mocy obliczeniowej i zasobów pamięci infrastruktury komputerowej (hardware i software).”

Z kolei w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2020 r. (0114- KDIP2-1.4010.458.2019.2.MR) organ stwierdził, że „[...] w odniesieniu do definicji obejmującej przetwarzanie danych wskazać należy, że zgodnie ze SJP „przetworzyć” oznacza «przekształcić coś twórczo»; «opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując technikę komputerową»; przetwarzanie danych polega zatem na przekształcaniu treści i postaci danych wejściowych; usługi przetwarzania danych mają zatem charakter odtwórczy i obejmują elementy takie jak: porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie oraz udostępnianie zbiorów danych.”

Z przytoczonych definicji wynika, że istotą usług przetwarzania danych jest przekształcanie treści lub postaci danych wejściowych, ich opracowywanie, porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczanie lub udostępnianie zbiorów danych. Wspólnym elementem wszystkich przytoczonych ujęć, jest to, że przetwarzanie danych zakłada aktywne oddziaływanie na same dane, w tym poddanie ich określonym procesom przekształcającym ich treść lub postać. Samo przekazanie danych lub dokumentów, bez ingerencji w ich treść czy postać, nie stanowi natomiast przetwarzania danych.

Czynności, które Facility Agent będzie wykonywał na podstawie Umowy, nie posiadają takiego charakteru. Jak wskazano wcześniej, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, rola Facility Agenta ograniczać się będzie do przekazywania dokumentów i informacji pomiędzy stronami Umowy oraz do zawiadamiania stron Umowy o określonych zdarzeniach. Facility Agent będzie zatem jedynie przekazywał dokumenty i informacje w niezmienionej postaci, nie będzie natomiast poddawał ich jakimkolwiek operacjom przekształcającym ich treść lub postać, nie będzie ich opracowywał, porządkował, archiwizował ani analizował w celu uzyskania z nich określonego wyniku. W szczególności, zgodnie z Umową Facility Agent nie będzie zobowiązany do badania ani weryfikowania przekazywanych dokumentów; tym bardziej więc nie sposób przypisać jego czynnościom charakteru przetwarzania danych, którego istotą jest twórcze lub odtwórcze przekształcenie danych, a nie ich zwykłe przekazanie.

Okoliczność, że w ramach wykonywanych czynności Facility Agent będzie przekazywał Spółce określone informacje nie nadaje tym czynnościom charakteru usług przetwarzania danych. Przekazanie gotowej informacji nie wiąże się bowiem z jej przetworzeniem. Facility Agent nie będzie wytwarzał nowej treści ani nie będzie nadawał danym nowej postaci, lecz jedynie będzie przekazywał dokumenty i dane w takim kształcie, w jakim je otrzymał lub w jakim wynikają one z Umowy.

W konsekwencji wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie stanowić wynagrodzenia za usługi przetwarzania danych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

d. Gwarancja i poręczenie

Zgodnie z art. 876 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, t.j. Dz. U. 2026 poz. 795 ze zm., poręczenie polega na zobowiązaniu się poręczyciela względem wierzyciela do wykonania zobowiązania na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania tego nie wykonał.

Z kolei pojęcie gwarancji bankowej zostało zdefiniowane w art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu gwarancją bankową jest jednostronne zobowiązanie banku-gwaranta, że po spełnieniu przez podmiot uprawniony (beneficjenta gwarancji) określonych warunków zapłaty, które mogą być stwierdzone określonymi w tym zapewnieniu dokumentami, jakie beneficjent załączy do sporządzonego we wskazanej formie żądania zapłaty, bank ten wykona świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta gwarancji - bezpośrednio albo za pośrednictwem innego banku. Natomiast gwarancja niebędąca gwarancją bankową stanowi umowę nienazwaną, dopuszczalną w ramach zasady swobody umów wyrażonej w art. 3531 k.c. Istotą gwarancji jest zobowiązanie się gwaranta na rzecz beneficjenta gwarancji, że po spełnieniu przez beneficjenta określonych warunków zapłaty, wykona on na rzecz beneficjenta świadczenie pieniężne (suma gwarancyjna) (Wyjaśnienia Ministerstwa Finansów z dnia 25 kwietnia 2018, Kategorie usług objętych art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, Sekcja G., wyjaśnienia wydane na gruncie uchylonego już art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, którego katalog świadczeń pokrywał się jednak z katalogiem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT).

Powyższa interpretacja pojęcia „gwarancja” znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w wyroku z dnia 27 września 2023 r. II FSK 244/21, w uzasadnieniu, którego Sąd odwołuje się do słownikowego znaczenia gwarancji w kontekście art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, dokonując rozróżnienia między gwarancją a usługą ubezpieczenia: „[...] Na gruncie języka potocznego gwarancja oznacza zarówno zapewnienie, że coś nastąpi, bądź jest prawdziwe, jak również odnosi się do zobowiązania producenta do naprawy lub wymiany nabytego towaru w przypadku ujawnienia się jego wad. Przez ubezpieczenie zaś należy rozumieć umowę zawartą z wyspecjalizowanym podmiotem, której celem jest otrzymanie odszkodowania tytułem szkody powstałej na skutek określonego rodzaju zdarzeń (por. Słownik języka polskiego PWN).”.

Z kolei w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1993 r. III CZP 16/93 Sąd stwierdził, że „[...] Świadczenie dłużnika zobowiązania gwarancyjnego polega na naprawieniu szkody przez zapłatę odszkodowania. Z momentem zawarcia umowy gwarancyjnej wierzyciel nabywa w stosunku do gwaranta roszczenie, które może kierować przeciwko niemu. Roszczenie to staje się wymagalne z chwilą niespełnienia przez osobę trzecią, za której zachowanie udzielono gwarancji, świadczenia lub niezaciągnięcia przez nią zobowiązania. Oznacza to niezrealizowanie się skutku, za który udzielono gwarancji.”

W ocenie Wnioskodawcy czynności, które Facility Agent będzie wykonywał na podstawie Umowy, nie posiadają żadnej z powyższych cech. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Facility Agent nie będzie udzielał Spółce gwarancji ani poręczeń, nie będzie przyjmował odpowiedzialności za zobowiązania Spółki ani jakiejkolwiek innej strony Umowy, ani nie będzie zaciągał w interesie Spółki zobowiązań o charakterze zabezpieczającym. Facility Agent nie będzie również ponosił ryzyka finansowego związanego z finansowaniem. W szczególności Facility Agent nie będzie pełnił funkcji agenta zabezpieczeń; funkcję tę, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, będzie pełnił odrębny podmiot, a należne mu z tego tytułu wynagrodzenie będzie odrębne od wynagrodzenia Facility Agenta. Rola Facility Agenta będzie miała charakter wyłącznie techniczno-administracyjny i będzie sprowadzać się do pośredniczenia w obiegu dokumentów i informacji, do zawiadamiania stron Umowy o określonych zdarzeniach, oraz innych czynności techniczno-administracyjnych.

Wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie zatem stanowić wynagrodzenia za udzielenie gwarancji ani poręczenia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

e. Świadczenia o podobnym charakterze

Wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie również stanowić wynagrodzenia za świadczenie „o podobnym charakterze” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych oraz orzecznictwem sądów administracyjnych, za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać wyłącznie takie świadczenia, które posiadają cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w tym przepisie. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lipca 2016 r. II FSK 2369/15, w którym interpretując pojęcie „świadczeń o podobnym charakterze” na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT wskazał, że „[...] W aktualnym brzmieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.p. świadczenia w nim wymienione można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.p., ale posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie nie wymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a jest objęte jego zakresem decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych”.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2023 r. II FSK 244/21 , Sąd uznał, że „[...] proces porównania świadczeń z uwagi na ich podobny charakter każdorazowo wymaga określenia cech konstytutywnych świadczenia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., a następnie zestawienia ich z cechami świadczenia porównywanego z uwzględnieniem ilości cech wspólnych, ich istotności oraz natężenia zbieżności. Przy czym w procesie tym należy kierować się zasadą eiusdem generis, zgodnie z którą jeżeli prawodawca posłużył się przykładowym katalogiem obiektów - w tym przypadku świadczeń, z których wystąpieniem wiąże powstanie obowiązku podatkowego - to w toku jego interpretacji należy pomijać te obiekty, które nie wykazują istotnego podobieństwa do tych wymienionych.”

Oznacza to, że aby dane świadczenie mogło zostać uznane za świadczenie o podobnym charakterze, elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT muszą przeważać nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w tym przepisie niewymienionych. Nie jest natomiast wystarczające, aby dane świadczenie wykazywało jakiekolwiek, choćby częściowe, podobieństwo do usług wymienionych w tym przepisie. Konieczne jest, aby jego istota odpowiadała istocie którejkolwiek z usług w nim wymienionych.

Odnosząc powyższe do czynności, które Facility Agent będzie wykonywał na podstawie Umowy, należy wskazać, że czynności te, mające charakter wyłącznie techniczno-administracyjny, pozbawione są cech charakterystycznych dla usług doradczych, zarządzania i kontroli, usług przetwarzania danych, gwarancji i poręczeń. Jak wykazano powyżej, czynności Facility Agenta nie wiążą się z przekazywaniem Spółce zindywidualizowanej wiedzy, porad ani rekomendacji, które stanowią istotę usług doradczych; nie polegają na władczym kierowaniu Spółką lub jej działalnością ani na sprawowaniu nad nią kontroli, co jest istotą usług zarządzania i kontroli; nie obejmują przekształcania treści lub postaci danych, charakterystycznego dla usług przetwarzania danych; nie polegają wreszcie na przyjęciu przez Facility Agenta odpowiedzialności (ryzyka) za zobowiązanie innego podmiotu ani na pełnieniu funkcji zabezpieczającej wykonanie tego zobowiązania, co stanowi istotę gwarancji i poręczeń. Biorąc pod uwagę powyższe, w czynnościach wykonywanych przez Facility Agenta nie będzie występować żadna cecha charakterystyczna dla usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, która mogłaby przeważać nad ich techniczno- administracyjnym charakterem. Czynności te nie są zatem świadczeniami równorzędnymi pod względem prawnym do usług wymienionych w tym przepisie oraz nie mogą zostać uznane za świadczenia o podobnym charakterze, stosując kryterium wskazane w powołanym orzecznictwie.

Czynności Facility Agenta sprowadzać się będą do pośredniczenia w obiegu dokumentów i informacji, zawiadamiania stron Umowy o określonych zdarzeniach oraz innych czynności o charakterze techniczno-administracyjnym, a więc do czynności, które nie wykazują istotnego podobieństwa do żadnej z usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. W konsekwencji wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie stanowić wynagrodzenia za świadczenia o podobnym charakterze do usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Wynagrodzenie należne Facility Agentowi nie będzie również mieścić się w kategoriach przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o CIT, dotyczących odpowiednio żeglugi morskiej oraz żeglugi powietrznej, które nie mają jakiegokolwiek związku z usługami wykonywanymi przez Facility Agenta.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie, które Spółka będzie wypłacała na rzecz Facility Agenta z tytułu pełnienia opisanej funkcji techniczno-administracyjnej, nie będzie stanowiło przychodu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z wypłatą wynagrodzenia.

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, Wnioskodawca wnioskuje jak na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zaznaczyć należy, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.