0114-KDIP1-2.4012.472.2026.2.RST

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy Oddział uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów oraz obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(...) Centrala („Spółka”) jest spółką posiadającą osobowość prawną z siedzibą w (...). Spółka działa w Polsce za pośrednictwem dwóch oddziałów:

1) A. Oddział w Polsce (...) z adresem rejestrowym w (...) (dalej: „Oddział A.”),

2) B. Oddział w Polsce (...), dalej: „Oddział B.”).

Oddział A. i Oddział B. zostały ustanowione zgodnie z regulacjami ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 marca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 649, dalej: „UZUPZ”). Zgodnie z art. 3 pkt 4 UZUPZ oddział stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Zgodnie z akceptowaną praktyką interpretacyjną, z perspektywy prawnej Centrala, Oddział A. oraz Oddział B. stanowią jeden podmiot. Powyższe oznacza również, że dla celów VAT oraz KSeF relewantny jest status jednego podatnika - a nie odrębny status Centrali i oddziałów.

Ze względu na przyjętą przez polskie organy podatkowe praktykę dotyczącą rejestracji VAT, jednostką zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce jest Oddział A. pod numerem NIP(VAT) (...).

Oddział A.:

1)    ma status podatnika VAT czynnego i widnieje jako podmiot zarejestrowany dla celów VAT na „białej liście” (https://podatki-arch.mf.gov.pl/wykaz-podatnikow-vat-wyszukiwarka),

2)    jest podmiotem składającym miesięczne rozliczenia VAT (JPK_V7M) pod numerem NIP/VAT (...).

Deklaracja JPK_V7M zawiera zbiorcze rozliczenie VAT dotyczące zakupów i czynności podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce dotyczących działalności Spółki; w tym w odpowiednim zakresie działalności Centrali, Oddziału A. oraz Oddziału B., stanowiących jednego podatnika VAT, zarejestrowanego pod numerem NIP(VAT) (...) (dalej: „Podatnik”).

Oddział A.:

1) zatrudnia kilkunastu pracowników,

2) wynajmuje powierzchnię na terenie (...).

Oddział A. pełni przede wszystkim funkcję lokalnej jednostki wspierającej na (...).

Usługi świadczone na lotnisku w zakresie wsparcia startów i lądowań, obsługi technicznej i operacyjnej oraz naziemnej obsługi pasażerów i bagażu są wykonywane przez zewnętrzne podmioty handlingowe/podwykonawców, a nie przez Oddział A. W konsekwencji pracownicy Oddziału A. nie uczestniczą w operacjach transportowych.

Oddział A. wspiera natomiast lokalną koordynację przewozów towarowych (cargo). Szczegółowy model obsługi przewozów cargo, w tym rola (...), agentów cargo oraz rozliczeń (...), został opisany w dalszej części niniejszego opisu stanu faktycznego.

Zakres czynności Oddziału A. ma charakter organizacyjnego i administracyjnego wsparcia działalności przewozowej Spółki, bez udziału w faktycznym wykonywaniu usług transportu lotniczego.

Obecność pracowników Oddziału A. na lotnisku w Polsce ma charakter wyłącznie nadzorczy i organizacyjny, a nie operacyjny. Ich czynności obejmują bieżący kontakt z usługodawcami handlingowymi i reagowanie na typowe sytuacje operacyjne, takie jak: drobne korekty (np. dotyczące liczby posiłków na pokładzie), koordynowanie działań w sytuacjach awaryjnych (np. przekierowanie pasażerów, organizacja transportu lub zakwaterowania) oraz raportowanie do Centrali nieprawidłowości lub opóźnień w świadczeniu usług handlingowych. Czynności te mają charakter pomocniczy i służą zapewnieniu zgodności usług podwykonawców z umowami zawartymi przez Centralę.

Oddział A. nie kształtuje samodzielnie warunków handlowych sprzedaży, nie ustala cen, nie decyduje o siatce połączeń ani nie podejmuje decyzji o wykonaniu konkretnego przewozu.

Ewentualne czynności sprzedażowe lub związane ze zmianą rezerwacji dokonywane na lotnisku w (...) przy kasie biletowej ((...) - (...)) mają charakter incydentalny i techniczny, odbywają się według zasad, taryf i procedur ustalonych przez Centralę oraz bez uprawnienia pracowników Oddziału A. do samodzielnego negocjowania indywidualnych warunków handlowych, przyznawania niestandardowych rabatów lub tworzenia nowych produktów.

Oddział B.:

1) zatrudnia kilkudziesięciu pracowników call center, kilku pracowników administracyjnych (dział HR) oraz kilku pracowników z działu cargo (transport towarów),

2) wynajmuje powierzchnię biurową (...).

Oddział B. pełni funkcję europejskiego centrum obsługi klienta i wsparcia rezerwacji. Obsługuje klientów w ujęciu globalnym, a nie wyłącznie z Polski. Obsługa prowadzona jest głównie w językach włoskim, hiszpańskim, polskim i rosyjskim, a także w języku angielskim oraz - w zależności od zapotrzebowania - na pozostałych rynkach.

Działalność oddziału koncentruje się na obsłudze pasażerów za pośrednictwem telefonu, poczty elektronicznej i kanałów online, w szczególności w zakresie dokonywania i modyfikacji rezerwacji, udzielania informacji taryfowych, obsługi biletów oraz procesów e-commerce.

Oddział B. nie ustala samodzielnie taryf, nie zarządza polityką cenową, nie kreuje produktów i nie podejmuje strategicznych decyzji handlowych dotyczących sprzedaży usług przewozu.

Ponadto, Oddział A. i Oddział B.:

1)    nie dysponują flotą samolotów; w szczególności samoloty nie stanowią środków trwałych przypisanych do Oddziału A. lub Oddziału B., nie są również wynajmowane, dzierżawione, leasingowane lub użytkowane na podstawie innej podobnej umowy przez Oddział A. lub Oddział B. (dalej łącznie: „Oddziały”),

2)    nie zarządzają flotą samolotów,

3)    nie zatrudniają załogi floty samolotów (pilotów, stewardes i stewardów),

4)    nie zarządzają załogą floty samolotów (pilotami, stewardesami i stewardami),

W związku z powyższym, Oddziały nie mają możliwości wykonania usługi przewozu lotniczego za pomocą posiadanego zaplecza personalnego i technicznego.

Flota samolotów oraz załogi lotnicze stacjonują co do zasady poza terytorium Polski. Na terytorium Polski przebywają wyłącznie czasowo, w związku z wykonywaniem konkretnych lotów rejsowych.

Ponadto, decyzje dotyczące: cen biletów, rabatów dotyczących cen biletów, warunków promocji biletów, siatki połączeń, planowania lotów, utrzymania floty i bezpieczeństwa zapadają wyłącznie poza Polską, w szczególności w Centrali. W procesy te nie jest zaangażowany ani Oddział A., ani Oddział B., które nie podejmują decyzji operacyjnych w zakresie lotów.

Ponadto Centrala odpowiada za zaopatrzenie statków powietrznych (w tym catering i materiały eksploatacyjne), zakup paliwa i usług utrzymania/obsługi technicznej oraz decyzje dotyczące planowania i prowadzenia przewozów lotniczych. Oddziały nie wykonują czynności technicznych dotyczących statków powietrznych, nie prowadzą obsługi technicznej statków powietrznych, nie uczestniczą w obsłudze lotu w rozumieniu operacji lotniczych i nie posiadają kompetencji załogi lotniczej ani personelu technicznego.

Bilety lotnicze wystawiane są w globalnym systemie IT zarządzanym przez Centralę, który stanowi centralne narzędzie informatyczne Spółki. Pracownicy Oddziałów mają jedynie ograniczony, użytkowy dostęp do tego systemu w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności pomocniczych. Oddziały nie mają prawa do samodzielnego zarządzania architekturą systemu, taryfami, regułami sprzedaży ani integracjami z systemami płatniczymi. Powyższy system IT nie stanowi środka trwałego /wartości niematerialnej Oddziału A. lub Oddziału B. ; system ten również nie jest używany przez Oddziały na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu, lub innej podobnej umowy zawartej z podmiotem trzecim.

Sprzedaż biletów lotniczych odbywa się co do zasady automatycznie w formie online: za pośrednictwem strony www Spółki lub za pośrednictwem stron pośredników współpracujących ze Spółką. Spółka wykorzystuje również inne globalne modele dystrybucji obejmujące: call center, sprzedaż w kasach na lotniskach (model „(...) - (...)”), punktach sprzedaży zlokalizowanych poza lotniskiem (model „(...)”), wsparcie sprzedaży poprzez biura call center oraz sprzedaż przez agentów działających w systemie (...).

W każdym z powyższych modeli dystrybucji zasady sprzedaży, taryfy, reguły rezerwacyjne, polityka zmian i anulacji oraz warunki przewozu są ustalane i kontrolowane poza Polską, w szczególności przez Centralę. Czynności wykonywane przez Oddziały w tych modelach mają charakter techniczny, pomocniczy lub komunikacyjny i są realizowane w ramach zasad określonych poza Polską.

Spółka świadczy również usługi lotniczego przewozu towarów (cargo). Model organizacyjny dotyczący cargo różni się od modelu sprzedaży biletów pasażerskich w zakresie kanałów dystrybucji i rozliczeń, jednak również w tym obszarze kluczowe funkcje handlowe, finansowe i rozliczeniowe są realizowane poza Polską, w szczególności przez Centralę.

Sprzedaż usług cargo w Polsce jest w przeważającej mierze obsługiwana za pośrednictwem (...), spedytorów oraz agentów cargo. (...) jest podmiotem wspierającym sprzedaż usług cargo w przyjętym modelu dystrybucji, natomiast nie stanowi zasobu personalnego ani technicznego Oddziału A. lub Oddziału B. Pracownicy (...) nie są pracownikami Oddziałów, a zasoby (...) nie są udostępnione Oddziałom w sposób porównywalny do zasobów własnych Oddziałów.

W odniesieniu do cargo rola polskich Oddziałów ogranicza się do lokalnej koordynacji, kontaktu z klientami, agentami lub spedytorami, przekazywania informacji oraz pomocniczego wsparcia administracyjnego i operacyjnego. Oddziały nie wykonują samodzielnie zasadniczych czynności handlowych związanych ze sprzedażą usług cargo. W szczególności Oddziały nie kształtują polityki cenowej, nie ustalają stawek frachtowych, nie negocjują indywidualnych warunków handlowych oraz nie zawierają umów przewozu cargo.

W przypadku transakcji rozliczanych w ramach (...) tj. (...), rezerwacje usług cargo dokonywane są przez spedytorów lub agentów cargo. Rozliczenia tych transakcji następują w ramach (...), jako elementu międzynarodowego modelu rozliczeń (...). Proces fakturowania oraz rozliczania tych transakcji jest obsługiwany centralnie poza Polską. Oddziały nie wystawiają faktur dotyczących transakcji cargo rozliczanych w (...), nie zarządzają procesem rozliczeniowym (...) oraz nie decydują o danych ujmowanych w dokumentach rozliczeniowych dotyczących tych transakcji.

W przypadku transakcji cargo nierozliczanych w ramach (...), obsługa handlowa i rozliczeniowa jest realizowana przez (...), wyznaczonych partnerów albo w ramach procesów centralnych Spółki. Również w tym zakresie fakturowanie i rozliczenia są obsługiwane centralnie albo przez wyznaczone podmioty działające w ramach przyjętego modelu dystrybucji i rozliczeń, a nie przez Oddziały.

W konsekwencji, podobnie jak w przypadku przewozu pasażerskiego, udział Oddziałów w obszarze cargo ma charakter pomocniczy i wspierający. Oddziały nie posiadają zaplecza personalnego ani technicznego pozwalającego na samodzielne świadczenie usług lotniczego przewozu towarów, ani nie uczestniczą czynnie w świadczeniu tych usług. Kluczowe elementy transakcyjne dotyczące cargo, w szczególności ustalanie cen, zawieranie umów, dokonywanie rezerwacji ((...)) oraz fakturowanie są kontrolowane przez Centralę albo realizowane przez (...) lub wyznaczonych partnerów w ramach globalnych procedur Spółki.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

1.  na czym konkretnie polega działalność gospodarcza prowadzona przez Centralę w kraju siedziby działalności gospodarczej, tj. w (...) (należało ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w sposób niebudzący wątpliwości opisać);

Centrala Spółki odpowiada za prowadzenie, zarządzanie i kontrolę działalności Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego, obejmującego przewóz pasażerów i towarów w ramach globalnej siatki połączeń. Wszystkie decyzje strategiczne, handlowe, operacyjne i zarządcze związane ze świadczeniem usług transportu lotniczego są podejmowane i wdrażane na poziomie Centrali.

W szczególności Centrala wykonuje we własnym zakresie i kontroluje (w szczególności, jeżeli dane funkcje są wykonywane przez podmioty powiązane z grupy) kluczowe funkcje, które generują i utrzymują przychody Spółki z transportu lotniczego, obejmujące:

1)    Ustalanie strategii cenowej dla transportu pasażerów i towarów, w tym cen, taryf, rabatów, kampanii promocyjnych i polityki zarządzania przychodami.

2)    Projektowanie globalnej siatki połączeń i zarządzanie nią, w tym ustalanie rozkładu lotów, alokacja zdolności przewozowych i planowanie operacyjne.

3)    Nabywanie, zarządzanie i utrzymanie floty statków powietrznych, w tym nadzór nad zdatnością do lotu, zgodnością z wymogami bezpieczeństwa i operacjami technicznymi.

4)    Zarządzanie operacjami załóg lotniczych, w tym rekrutacją, szkoleniami, planowaniem grafików i przydziałami.

5)    Nabywanie i koordynowanie dostaw oraz usług związanych ze statkami powietrznymi, w tym cateringu, produktów pokładowych i materiałów eksploatacyjnych.

6)    Negocjowanie i zakup paliwa, wsparcia inżynieryjnego, usług utrzymania/obsługi technicznej oraz innych usług operacyjnych związanych z lotnictwem.

7)    Posiadanie i administrowanie globalnymi systemami rezerwacji, wystawiania biletów i zarządzania przychodami, używanymi w całej siatce połączeń Spółki.

8)    Ustanawianie i egzekwowanie polityk handlowych regulujących rezerwacje, sprzedaż biletów, zwroty, zmianę rezerwacji pasażerów na inne połączenia, bagaż, warunki przewozu i standardy obsługi klienta.

9)    Realizowanie lub centralny nadzór nad procesami fakturowania, naliczania i poboru należności, rozliczeń oraz księgowania związanymi z usługami transportu pasażerów i towarów na całym świecie.

10) Sprawowanie ogólnego zarządu wykonawczego i kontroli nad działalnością linii lotniczej w zakresie transportu międzynarodowego oraz związanymi z nią ryzykami gospodarczymi.

W związku z powyższym Centrala stanowi centrum zarządzania i kontroli działalności Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego.

Oddziały w Polsce (Oddział B., Oddział A.) nie wykonują tych podstawowych funkcji lotniczych. Ich działalność ogranicza się do usług pomocniczych i wsparcia, w tym lokalnego wsparcia sprzedaży, obsługi klienta i działalności call center, zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Centralę. Oddziały nie eksploatują statków powietrznych ani nie podejmują decyzji strategicznych, handlowych lub operacyjnych związanych z działalnością Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego. Nie ponoszą istotnego ryzyka związanego z działalnością linii lotniczej ani nie posiadają ani nie kontrolują aktywów niezbędnych do prowadzenia takiej działalności.

W konsekwencji usługi Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego są organizowane, kierowane, zarządzane i kontrolowane przez Centralę, natomiast Oddziały (Oddział A., Oddział B.) wykonują wyłącznie funkcje wspierające, które ułatwiają prowadzenie działalności Spółki w Polsce.

2.    w jaki sposób jest realizowana/zorganizowana działalności gospodarcza Wnioskodawcy w kraju siedziby działalności gospodarczej (należało ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w sposób niebudzący wątpliwości wskazać jak Wnioskodawca prowadzi działalność w (...) np. czy działalność w kraju siedziby ogranicza się tylko do posiadania biura, w sposób ogólny jakie zasoby osobowe i techniczne Wnioskodawca posiada w kraju siedziby itp.);

Centrala w (...) stanowi główny ośrodek, z którego działalność Spółki w zakresie międzynarodowego lotniczego transportu pasażerów i towarów jest kierowana, zarządzana i kontrolowana. Nie jest ona jedynie siedzibą rejestrową utrzymywaną dla celów formalnych, lecz miejscem, w którym wykonywane są kluczowe funkcje zarządcze, handlowe, operacyjne i administracyjne.

Centrala odpowiada za strategiczne i operacyjne zarządzanie międzynarodową działalnością Spółki jako linii lotniczej, w tym planowanie siatki połączeń, zarządzanie przychodami, politykę cenową, zarządzanie flotą, zarządzanie załogami, kontrolę operacyjną, nadzór nad bezpieczeństwem, zakupy, zarządzanie sprzedażą i systemy rezerwacyjne.

Spółka zatrudnia w Centrali w (...) znaczną liczbę pracowników, w tym kadrę kierowniczą wyższego szczebla, personel handlowy, pracowników finansów i księgowości, specjalistów w zakresie operacji i planowania siatki połączeń, personel inżynieryjny i obsługi technicznej, personel operacji lotniczych, specjalistów IT, zespoły zakupowe, pracowników HR, personel prawny i ds. zgodności, personel obsługi klienta oraz innych pracowników wsparcia niezbędnych do prowadzenia globalnej działalności Spółki jako linii lotniczej.

Spółka zatrudnia w (...) około (...) pracowników, w tym kadrę zarządzającą oraz personel operacji lotniczych, inżynieryjny, handlowy, finansowy, IT i administracyjny.

Spółka ma w (...) dostęp do infrastruktury i zasobów technicznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym biur administracyjnych, obiektów operacyjnych, systemów IT, obiektów szkoleniowych, obiektów inżynieryjnych i obsługi technicznej, infrastruktury do obsługi cargo oraz innych aktywów operacyjnych wspierających świadczenie usług międzynarodowego transportu pasażerów i towarów.

Centrala zarządza również centralnymi systemami IT wykorzystywanymi w całej siatce połączeń linii lotniczej i sprawuje nad nimi kontrolę, w tym systemami rezerwacji, wystawiania biletów, sprzedaży i zarządzania przychodami. Systemy te są używane globalnie przez biura i oddziały Spółki. Personel znajdujący się w Polsce posiada wyłącznie dostęp w zakresie wymaganym do wykonywania lokalnych funkcji wsparcia, sprzedaży lub obsługi klienta i nie kontroluje tych systemów ani nimi nie administruje.

Flota statków powietrznych, załogi lotnicze i inne podstawowe aktywa operacyjne wykorzystywane do świadczenia usług międzynarodowego transportu lotniczego są zarządzane i kontrolowane z (...). Aktywa te nie są przypisane do Oddziałów w Polsce. Statki powietrzne i załogi lotnicze mogą przebywać w Polsce wyłącznie w związku z wykonywaniem międzynarodowych lotów rejsowych i pozostają pod kontrolą operacyjną oraz zarządem Centrali.

W konsekwencji Centrala posiada personel, aktywa, infrastrukturę i uprawnienia decyzyjne niezbędne do prowadzenia działalności Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego, podczas gdy Oddziały w Polsce wykonują jedynie ograniczone funkcje wsparcia i nie stanowią centrum zarządzania działalnością linii lotniczej ani jej prowadzenia.

a)    Budynki i biura

Główne biura zarządu i administracji Spółki znajdują się w (...) w (...), gdzie wykonywane są kluczowe funkcje zarządcze i korporacyjne. Centrala w (...) jest właścicielem, najmuje lub wykorzystuje na podstawie innych tytułów prawnych około 100 budynków, lokali lub innych obiektów.

b)    Obiekty szkoleniowe

Spółka posiada i ma dostęp do wyspecjalizowanych obiektów szkoleniowych w (...), wykorzystywanych do szkolenia pilotów, personelu pokładowego, inżynierów i innego personelu operacyjnego.

c)    Obiekty inżynieryjne i obsługi technicznej

Spółka utrzymuje w (...) obiekty inżynieryjne i techniczne, w tym infrastrukturę obsługi technicznej i hangary wspierające eksploatację statków powietrznych oraz utrzymanie ich zdatności do lotu.

d)    Obiekty cargo i magazyny

Spółka korzysta z rozbudowanych obiektów do obsługi cargo, magazynów i wyspecjalizowanych obiektów składowania na (...), wspierających globalną działalność Spółki w zakresie cargo.

e)    Infrastruktura IT i systemy rezerwacyjne

Centrala w sposób scentralizowany zarządza globalnymi systemami rezerwacji, wystawiania biletów, zarządzania przychodami i systemami operacyjnymi wykorzystywanymi w całej siatce połączeń linii lotniczej. Personel oddziałów, w tym pracownicy w Polsce, posiada jedynie ograniczony dostęp niezbędny do wykonywania lokalnych funkcji.

f)     Flota statków powietrznych

Spółka eksploatuje i zarządza z (...) międzynarodową flotą około (...) statków powietrznych. Flota jest zarządzana i kontrolowana z (...) i nie jest przypisana do Oddziałów.

g)    Wyposażenie biurowe, infrastruktura komunikacyjna i inne aktywa operacyjne

Centrala posiada niezbędną infrastrukturę biurową, systemy komunikacyjne, wyposażenie operacyjne i zasoby administracyjne wymagane do zarządzania globalną działalnością Spółki w zakresie transportu pasażerów i towarów.

3)    w związku z jakimi czynnościami dokonano rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT;

Spółka została zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce w związku z wykonywaniem czynności, które zgodnie z polskimi przepisami podlegają wykazaniu lub rozliczeniu w polskich ewidencjach VAT, w szczególności w odniesieniu do świadczenia usług międzynarodowego transportu pasażerów i towarów.

Obowiązek rejestracji dla celów VAT może powstać niezależnie od tego, czy Spółka posiada w Polsce siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli zgodnie ze szczególnymi przepisami dotyczącymi miejsca świadczenia określone czynności podlegają rozliczeniu w Polsce. W szczególności:

1)    zgodnie z art. 28f ust. 1 Ustawy VAT miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości;

2)    zgodnie z art. 28f ust. 2 Ustawy VAT miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem ust. 3;

3)    zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz.U. z 2013 r. poz. 1656), w przypadku świadczenia, środkami transportu morskiego lub lotniczego, usług międzynarodowego transportu:

a) osób lub

b) towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a Ustawy VAT

- miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju.

W związku z powyższym rejestracja Spółki dla celów VAT nie jest czynnikiem rozstrzygającym o tym, czy Spółka posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, ani o tym, czy stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczy w świadczeniu usług.

4.  jakie „ewentualne czynności sprzedażowe” i jakich usług/towarów dotyczące realizuje Oddział A. na lotnisku przy kasie biletowej ((...)-(...)), należało wyjaśnić, w tym również należy wskazać czy Oddział A. realizuje jakiekolwiek czynności w zakresie sprzedaży biletów lotniczych,

-        w jaki sposób dokumentuje dokonywaną sprzedaż, jakie funkcjonalności są wykorzystywane w systemie informatyczno-sprzedażowym przez pracowników Oddziału, do czego są uprawnieni pracownicy w związku z dokonywaną sprzedażą;

Jak wskazano wcześniej, czynności wykonywane przez pracowników Oddziału A. przy kasie biletowej (...) mają charakter incydentalny i techniczny. Są podejmowane przede wszystkim w celu udzielenia pomocy indywidualnym pasażerom na lotnisku, w szczególności w związku z istniejącą rezerwacją, koniecznością jej zmiany lub rozwiązania bieżącego problemu związanego z podróżą.

Zakres czynności (...) na lotnisku w (...) jest ograniczony:

1)    Pracownicy (...) na lotnisku w (...) nie prowadzą sprzedaży biletów.

2)    Pracownicy (...) na lotnisku w (...) nie wystawiają ani nie dokonują ponownego wystawienia biletów.

3)    Pracownicy (...) na lotnisku w (...) nie uczestniczą w procesach zwrotów.

4)    Pracownicy (...) na lotnisku w (...) nie wystawiają faktur.

5)    Pracownicy (...) na lotnisku w (...) nie sprzedają żadnych towarów.

W (...) można nabyć wyłącznie usługi dodatkowe: wybór miejsca, dodatkowy bagaż lub inne usługi dodatkowe. Płatność jest przyjmowana wyłącznie kartą (płatności gotówkowe nie są akceptowane).

W (...) na lotnisku w (...) nie jest używana kasa rejestrująca. Klient nie może wystąpić o wystawienie faktury w (...) na lotnisku w (...). Wniosek o wystawienie faktury jest przesyłany przez klienta pocztą elektroniczną na oficjalny adres e-mail Spółki. Następnie takie wnioski są obsługiwane przez Oddział B.. Po zakupie usługi dodatkowej pasażer otrzymuje dokument elektroniczny wygenerowany przez system rezerwacyjno-sprzedażowy linii lotniczej. Dokument potwierdza zakup danej usługi dodatkowej i związaną z nim płatność.

Oddział A. korzysta ze scentralizowanych systemów IT Spółki do sprzedaży usług dodatkowych. Pracownicy Oddziału A. mają ograniczone uprawnienia dostępu i mogą wyłącznie sprzedawać usługi dodatkowe, takie jak nadbagaż, podwyższenie klasy lub standardu podróży (upgrade) i wybór miejsca. Ceny, rabaty i inne warunki handlowe są ustalane i kontrolowane wyłącznie przez Centralę, a pracownicy Oddziału nie mogą ich zmieniać. Dane dotyczące tej sprzedaży oraz związanych z nią podatków są automatycznie ujmowane w systemie księgowym w drodze integracji systemowych. Oddział A. korzysta z systemów, mechanizmów kontrolnych i procesów księgowych ustanowionych oraz zarządzanych przez Centralę.

Pracownicy Oddziału A. nie są uprawnieni do:

1)    samodzielnego ustalania lub zmieniania taryf;

2)    negocjowania indywidualnych warunków handlowych;

3)    udzielania niestandardowych rabatów;

4)    tworzenia nowych produktów lub taryf;

5)    podejmowania decyzji o uruchomieniu lub wykonaniu konkretnego przewozu;

6)    ustalania siatki połączeń;

7)    zmieniania zasad sprzedaży zapisanych w systemie.

5.  na czym polega działalność Oddziału B. w zakresie „obsługi biletów oraz procesów e-commerce”, należało wyjaśnić, w tym również należy wskazać czy Oddział B. realizuje jakiekolwiek czynności w zakresie sprzedaży biletów lotniczych,

-        w jaki sposób dokumentuje dokonywaną sprzedaż, jakie funkcjonalności są wykorzystywane w systemie informatyczno-sprzedażowym przez pracowników Oddziału, do czego są uprawnieni pracownicy w związku z dokonywaną sprzedażą;

Jak wskazano we wniosku, Oddział B. działa jako globalne centrum obsługi klienta i wsparcia rezerwacji dla wielu rynków i nie jest przeznaczony wyłącznie do obsługi klientów podróżujących do Polski lub z Polski.

Zdecydowana większość zakupów biletów, płatności i wystawiania biletów jest dokonywana przez klientów online za pośrednictwem globalnego systemu.

W ograniczonej liczbie wyjątkowych przypadków, przede wszystkim gdy klient napotka problem techniczny, pracownicy mogą wykonać w globalnym systemie z góry określone czynności transakcyjne, w tym wystawić lub ponownie wystawić bilet, zainicjować płatność kartą albo zrealizować transakcję dotyczącą usługi dodatkowej (takiej jak wybór miejsca lub dodatkowy bagaż). Należy jednak podkreślić, że - jak wskazano - w większości przypadków płatność jest dokonywana online.

Bilety i vouchery (np. dotyczące usług dodatkowych, takich jak wybór preferowanego miejsca podczas przyszłego lotu) są generowane za pośrednictwem globalnego systemu do wystawiania biletów. Dane dotyczące tej sprzedaży i związanych z nią podatków są automatycznie ujmowane w systemie księgowym w drodze integracji systemowych. Oddział B. korzysta z systemów, mechanizmów kontrolnych i procesów księgowych ustanowionych oraz zarządzanych przez Centralę.

Pracownicy Oddziału B. mają ograniczone uprawnienia dostępu i mogą jedynie wystawiać lub ponownie wystawiać bilety oraz sprzedawać usługi dodatkowe, takie jak nadbagaż, podwyższenie klasy lub standardu podróży (upgrade) i wybór miejsca. Ceny, rabaty i inne warunki handlowe są ustalane i kontrolowane wyłącznie przez Centralę, a pracownicy Oddziału B. nie mogą ich zmieniać.

Zwroty mogą być obsługiwane lokalnie wyłącznie zgodnie z zasadami ustalonymi centralnie przez Centralę.

Pracownicy Oddziału B., podobnie jak pracownicy Oddziału A., nie mogą ustalać ani zmieniać taryf, zasad dostępności, siatki połączeń, produktów, warunków przewozu ani niestandardowych rabatów. Wszystkie te parametry są kontrolowane przez Centralę.

Jeżeli klient zwróci się o wystawienie odrębnej faktury, pracownik Oddziału B. może technicznie wystawić fakturę w imieniu i na rzecz Spółki, posługując się polskim numerem VAT Spółki. Jest to administracyjna, techniczna czynność fakturowania i nie obejmuje ustalania istotnych warunków usługi transportowej, której dotyczy faktura.

Dane transakcyjne (dotyczące sprzedaży udokumentowanej w systemie biletowym) są ujmowane w JPK_V7M Spółki składanym pod polskim numerem VAT (...).

6.  czy działalność Oddziału A. i Oddziału B. ma jedynie charakter pomocniczy/ wspierający w stosunku do działalności Centrali prowadzonej w kraju siedziby, czy ww. Oddziały wykonują również samodzielnie świadczenia na rzecz innych podmiotów niż Centrala, należało wyjaśnić, w tym również wskazać jakie to świadczenia i na rzecz jakich podmiotów są dokonywane;

Jak wskazano wcześniej, działalność Oddziału A. i Oddziału B. ma charakter pomocniczy i wspierający w stosunku do podstawowej działalności Spółki, która jest prowadzona i zarządzana przez Centralę. Oddziały nie świadczą samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek, usług na rzecz podmiotów innych niż Centrala.

7.  czy osoby zatrudnione w Oddziale A. i Oddziale B. są upoważnione/posiadają pełnomocnictwa do podpisywania w imieniu Centrali, umów związanych z nabyciem bądź dokonywaniem na terytorium Polski świadczeń (świadczenia usług/dostawy towarów), należało wyjaśnić.

Zgodnie z art. 16 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 marca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 649) przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego.

Zgodnie z tymi przepisami dla Oddziału A. i Oddziału B. ustanowiono osoby upoważnione do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego, które zostały należycie ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Niektórzy wyznaczeni przedstawiciele Oddziałów są upoważnieni do podpisywania wybranych umów w imieniu Spółki. Zakres ich umocowania jest ograniczony zakresem odpowiednich pełnomocnictw oraz obowiązującymi zasadami delegowania uprawnień (Delegation of Authority, „DoA”). Formalne umocowanie do podpisania umowy nie daje tym przedstawicielom ogólnego uprawnienia do ustalania jej istotnych warunków handlowych ani do samodzielnego podejmowania decyzji, czy Spółka powinna zawrzeć tę umowę.

Umowy dotyczące sprzedaży (usługi transportowe)

Podstawowa działalność Spółki polega na świadczeniu usług lotniczego transportu pasażerów i towarów. W odniesieniu do tej podstawowej działalności (sprzedaży usług transportu pasażerskiego i transportu towarów) przedstawiciele Oddziałów nie są upoważnieni do samodzielnego negocjowania ani zatwierdzania indywidualnie uzgodnionych warunków handlowych.

Rola Oddziału A. i Oddziału B. ogranicza się do funkcji wsparcia przy świadczeniu usług, zgodnie z opisem zawartym we wniosku.

Umowy dotyczące zakupów

W odniesieniu do umów zakupowych bezpośrednio związanych z podstawową działalnością transportową Spółki Centrala uczestniczy we wszystkich istotnych etapach procesu zawierania umowy. Dokładny sposób formalnego zawarcia umowy może zależeć od rodzaju umowy i obowiązujących wymogów dotyczących jej podpisania. W szczególności:

1)    Kluczowe umowy, w tym umowy dotyczące paliwa, cateringu, obsługi technicznej i usług lotniskowych w Polsce, są inicjowane, negocjowane, weryfikowane i zatwierdzane przez Centralę. Co do zasady taką umowę podpisuje przedstawiciel Centrali;

2)    W przypadku innych umów handlingowych Centrala decyduje o potrzebie zawarcia umowy, inicjuje i prowadzi lub kontroluje proces negocjacji, weryfikuje umowę z perspektywy prawnej, podatkowej i biznesowej oraz zatwierdza jej ostateczne warunki. Rola przedstawicieli Oddziału A. ogranicza się do lokalnej koordynacji, komunikacji z kontrahentem i, gdy jest to wymagane, formalnego podpisania umowy zgodnie z zatwierdzeniem udzielonym przez Centralę. Lokalny przedstawiciel nie jest uprawniony do zmiany zatwierdzonych warunków handlowych.

W konsekwencji Centrala wykonuje główne funkcje związane z zawieraniem umów zakupowych bezpośrednio związanych z usługami lotniczego transportu pasażerów i towarów świadczonymi przez Spółkę. Lokalne podpisanie umowy nie zmienia faktu, że decyzja handlowa, proces negocjacji i zatwierdzenie jej istotnych warunków pozostają pod kontrolą Centrali. Oznacza to, że również w takich przypadkach zaangażowanie Centrali pozostaje rozstrzygające.

Zaangażowanie przedstawicieli Oddziałów może mieć inny charakter w odniesieniu do umów niezbędnych do bieżącej działalności administracyjnej Oddziałów, takich jak umowy najmu biura oraz umowy dotyczące lokalnych usług prawnych, księgowych, administracyjnych lub telekomunikacyjnych. Wybrani przedstawiciele mogą uczestniczyć w lokalnym negocjowaniu i podpisywaniu takich umów. 

Jednak przed podpisaniem umowy uzyskiwane są wszelkie wymagane zatwierdzenia prawne, podatkowe lub handlowe ze strony Centrali. Oznacza to, że także w takich przypadkach zaangażowanie Centrali pozostaje nadal istotne.

Ponadto, Oddział B. i Oddział A. mogą składać zamówienia zakupowe bez odrębnej formalnej umowy pisemnej wyłącznie w odniesieniu do rutynowych wydatków administracyjnych i operacyjnych, w ramach z góry określonych limitów zatwierdzania ustalonych przez Centralę. Wszystkie takie zakupy podlegają procedurom zatwierdzania i mechanizmom kontrolnym Centrali.

Spółka wskazuje, że istnienie lokalnego pełnomocnictwa umożliwiającego wyznaczonemu przedstawicielowi Oddziału podpisywanie wybranych umów nie oznacza, że Oddział lub jego przedstawiciele są uprawnieni do samodzielnego ustalania istotnych warunków handlowych umów dotyczących podstawowej działalności transportowej Spółki ani do samodzielnego decydowania, czy takie umowy powinny zostać zawarte.

Pytania

1)    Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT?

2)    Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT?

3)    Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym - w przypadku gdy Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów ani usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) - Spółka nie będzie obowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur w odniesieniu do faktur dokumentujących te usługi, na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

1)    Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

2)    Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

3)    Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w przypadku gdy Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów ani usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) - Spółka nie będzie obowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w odniesieniu do faktur dokumentujących te usługi, na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi wstępne

1)    Przepisy Ustawy VAT dotyczące obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz Rozporządzenia UE

Przedmiotem niniejszego wniosku jest ocena, czy Oddział A. oraz Oddział B. uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów oraz usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT, a w konsekwencji - czy Spółka ma obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w odniesieniu do faktur dokumentujących te usługi.

Z punktu widzenia art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT decydujące nie jest samo formalne funkcjonowanie w Polsce oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, samo zarejestrowanie dla celów VAT w Polsce ani samo wykonywanie w Polsce czynności administracyjnych, marketingowych, sprzedażowo- technicznych lub koordynacyjnych. Decydujące jest to, czy polskie zaplecze personalne i techniczne jest wykorzystywane do czynnego świadczenia konkretnych usług, dla których wystawiana jest faktura, tj. czy to zaplecze umożliwia dokonanie/wykonanie tych usług w Polsce.

W analizowanym stanie faktycznym odpowiedź na tak postawione pytanie jest negatywna. Nawet przy przyjęciu, że Spółka posiada w Polsce zaplecze organizacyjne w postaci Oddziału A. i Oddziału B., zaplecze to nie jest zapleczem, z którego świadczone są usługi międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów lub cargo. Ma ono charakter pomocniczy, wspierający, administracyjny, komunikacyjny i lokalnie koordynacyjny. Nie obejmuje natomiast floty, załóg, personelu technicznego, globalnego systemu IT, infrastruktury umożliwiającej przewóz, ani kompetencji decyzyjnych właściwych dla świadczenia usług lotniczego przewozu pasażerów i towarów.

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 Ustawy VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

W myśl art. 106ga ust. 2 Ustawy VAT obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy jednak wystawiania faktur m.in.:

1)    przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2)    przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę.

Jak stanowi art. 106ga ust. 3 Ustawy VAT, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej. Jednocześnie, zgodnie z art. 106ga ust. 4 Ustawy VAT, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane. Oznacza to, że w sytuacji objętej art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT wystawienie faktury ustrukturyzowanej jest fakultatywne, a nie obligatoryjne.

Z powołanych regulacji wynika, że w przypadku podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, lecz posiadającego w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, obowiązek stosowania KSeF powstaje wyłącznie wtedy, gdy to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę.

Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej jest pojęciem prawa unijnego. W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie mają art. 11 oraz art. 53 Rozporządzenia UE, tj. rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Rozporządzenia UE, na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Z kolei w myśl art. 11 ust. 2 Rozporządzenia UE, na użytek stosowania wskazanych w tym przepisie regulacji, w tym art. 192a dyrektywy 2006/112/WE, „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje.

Jednocześnie, zgodnie z art. 11 ust. 3 Rozporządzenia UE, fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W kontekście obowiązku fakturowania oraz uczestnictwa stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w transakcji szczególnie istotny jest art. 53 Rozporządzenia UE. Zgodnie z art. 53 ust. 1 Rozporządzenia UE, na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy, gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy.

W myśl art. 53 ust. 2 Rozporządzenia UE, w przypadku gdy podatnik ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, w którym należny jest VAT, uznaje się, że to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, chyba że zaplecze techniczne i personel tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej są wykorzystywane przez tego podatnika do celów niezbędnych do realizacji podlegającej opodatkowaniu transakcji dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług w tym państwie członkowskim - przed dostawą towarów lub świadczeniem usług lub w ich trakcie.

Jak stanowi dalej art. 53 ust. 2 Rozporządzenia UE, w przypadku gdy zasoby stałego miejsca prowadzenia działalności wykorzystuje się jedynie do zadań administracyjnych, takich jak księgowość, fakturowanie i odzyskiwanie należności, uznaje się, że nie są one wykorzystywane do celów realizacji dostawy towarów lub świadczenia usług. Jeżeli podatnik wystawia fakturę, posługując się numerem identyfikacyjnym VAT nadanym mu przez państwo członkowskie, w którym ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, miejsce to uznaje się za uczestniczące w realizacji tej dostawy towarów lub świadczenia usług w tym państwie członkowskim, o ile nie udowodniono, że jest inaczej.

Orzecznictwo TSUE

Powyższe regulacje Rozporządzenia UE należy interpretować w świetle orzecznictwa TSUE. Orzecznictwo TSUE potwierdza, że ocena SMPD wymaga badania rzeczywistego zaplecza personalnego i technicznego, jego stałości, dostępności jak do własnych zasobów oraz funkcjonalnego związku z konkretną transakcją:

1)    w wyroku z 16 października 2014 r. w sprawie C-605/12 Welmory TSUE wskazał, że stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (dalej również: „SMPD”) musi charakteryzować się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zasobów ludzkich i technicznych;

2)    w wyroku z 7 maja 2020 r. w sprawie C-547/18 Dong Yang Electronics TSUE podkreślił, że istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie może być wyprowadzane wyłącznie z formalnego statusu podmiotu powiązanego lub lokalnej jednostki organizacyjnej;

3)    w wyroku z 7 kwietnia 2022 r. w sprawie C-333/20 Berlin Chemie TSUE doprecyzował, że korzystanie z zasobów innego podmiotu może prowadzić do powstania SMPD tylko wtedy, gdy podatnik ma prawo dysponować tymi zasobami tak, jak gdyby były jego własnymi zasobami.

Powyższe orzecznictwo potwierdza, że w niniejszej sprawie nie można utożsamiać lokalnych funkcji wsparcia, call center, (...), koordynacji z (...)/agentami cargo ani obsługi administracyjnej z czynnym uczestnictwem w świadczeniu usług transportu lotniczego. Decydujące są rzeczywiste zasoby i kompetencje wykorzystywane do świadczenia usług. W analizowanym modelu kluczowe zasoby znajdują się poza Polską i pozostają pod kontrolą Centrali.

W konsekwencji, także w sytuacji, w której podatnik zagraniczny posługuje się polskim numerem NIP/VAT, możliwe jest wykazanie, że polskie zaplecze nie uczestniczy w konkretnej usłudze. Tak jest w niniejszej sprawie, ponieważ model działalności Spółki oraz Oddziału A. i Oddziału B. jednoznacznie wskazuje, że usługi międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i cargo są wykonywane przy użyciu zasadniczych zasobów, systemów i decyzji pozostających poza Polską albo przez zewnętrzne podmioty działające w ramach globalnego modelu dystrybucji i rozliczeń, natomiast Oddziały wykonują jedynie czynności pomocnicze i wspierające.

Rozstrzygnięcia w analogicznych sprawach

Stanowisko Wnioskodawcy jest zgodne z Objaśnieniami podatkowymi Ministra Finansów z 28 stycznia 2026 r. dotyczącymi zasad ustalania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju dla potrzeb wystawiania faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „Objaśnienia”).

Objaśnienia zawierają przykład odnoszący się wprost do linii lotniczej. Przykład ten jest szczególnie istotny dla niniejszej sprawy, ponieważ potwierdza, że oddział zagranicznej linii lotniczej wykonujący w Polsce funkcje wsparcia pasażerów, marketingowe i reklamacyjne nie musi uczestniczyć czynnie w sprzedaży biletów i świadczeniu usług transportowych, jeżeli kluczowe zasoby i decyzje operacyjne pozostają poza Polską. Jak wskazano bowiem w Objaśnieniach:

„Przykład 2

Spółka X będąca linią lotniczą z siedzibą poza terytorium Polski posiada w Polsce oddział zatrudniający 5 osób. Oddział zajmuje się wsparciem pasażerów na lotnisku (m. in. obsługą zagubionego bagażu), działaniami marketingowymi oraz obsługą reklamacji. Sprzedaż biletów prowadzona jest wyłącznie poprzez globalna stronę internetową spółki zarządzaną z centrali. Cała flota statków powietrznych oraz załogi lotnicze stacjonują poza terytorium Polski. Na terytorium Polski przebywają wyłącznie czasowo, w związku z wykonywaniem konkretnych lotów rejsowych. Decyzje dotyczące siatki połączeń, planowania lotów, utrzymania floty i bezpieczeństwa zapadają wyłącznie poza Polską.

Oddział Spółki X w Polsce stanowi tzw. bierne stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem Spółka X nie ma obowiązku wystawiania faktur w systemie KSeF w odniesieniu do sprzedaży biletów pasażerskich dokonywanej dla klientów z Polski.

Należy zwrócić przy tym uwagę, że bilet lotniczy może być uznany za fakturę, jeżeli spełnia warunki określone w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. poz. 1979, z późn. zm.). Niezależnie zatem od tego, czy spółka X będzie posiadała SMPD, czy nie, to jeżeli wystawia bilety lotnicze uznawane za faktury, nie będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych. Wynika to z §2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. poz. 1740). Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w przypadku świadczenia usług przewozu osób na dowolną odległość: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, udokumentowanych fakturami w formie biletu jednorazowego zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy o VAT, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy o VAT, wystawianymi przez podatników podatku od towarów i usług uprawnionych do świadczenia tych usług oraz przez podmioty działające w imieniu i na rzecz podatnika lub upoważnione przez niego osoby trzecie.”

Chociaż zakres czynności Oddziałów Wnioskodawcy nie jest identyczny z zakresem czynności oddziału opisanego w Przykładzie 2, istotne elementy funkcjonalne są zbieżne. W obu przypadkach podatnikiem jest zagraniczna linia lotnicza, która posiada w Polsce lokalny oddział, natomiast flota, załogi, istotne decyzje dotyczące siatki połączeń, planowania lotów oraz utrzymania floty pozostają poza Polską. W niniejszej sprawie z modelu operacyjnego jednoznacznie wynika, że Oddziały pełnią funkcje pomocnicze, koordynacyjne i administracyjne oraz nie posiadają samodzielnych kompetencji decyzyjnych w zakresie kształtowania cen, taryf, reguł rezerwacyjnych, zarządzania systemem IT, zawierania umów przewozu cargo, obsługi rozliczeń (...) ani fakturowania cargo.

Stanowisko Wnioskodawcy jest również zgodne z aktualną praktyką interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 1 kwietnia 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.37.2026.2.RST, wydanej dla zagranicznej linii lotniczej, organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko, że oddział w Polsce nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów, a w konsekwencji podatnik nie ma obowiązku wystawiania faktur przy użyciu KSeF.

W powołanej interpretacji organ wskazał m.in.:

• „Wskazane okoliczności sprawy wskazują, że posiadane przez Wnioskodawcę na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów. Jak wynika z opisu sprawy to w kraju siedziby Wnioskodawca posiada pełne zaplecze techniczne (m.in. flotę statków powietrznych) oraz osobowe (m.in. pilotów, członków załóg pokładowych oraz personel administracyjny i techniczny) niezbędne do samodzielnego wykonywania działalności w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów. Zatem to w kraju siedziby znajduje się pełna infrastruktura organizacyjna i systemowa umożliwiająca wykonywanie usług transportu lotniczego w sposób samodzielny i niezależny.”
• „Natomiast jak już powyżej wskazano pracownicy zatrudnieni w polskim Oddziale wykonują wyłącznie czynności o charakterze administracyjnym, sprzedażowym, marketingowym oraz pomocniczym i nadzorczym. Czynności te nie obejmują elementów faktycznego wykonywania usług transportu lotniczego, nie mają charakteru operacyjnego w rozumieniu realizacji przewozu oraz nie polegają na podejmowaniu decyzji dotyczących planowania, organizacji ani wykonania lotów.”
• „Co prawda faktury dokumentujące sprzedaż biletów lub usług cargo mogą być wystawiane przez Oddział jednak czynność ta ma jedynie charakter techniczny i realizowana jest w imieniu oraz na rzecz Wnioskodawcy jako przewoźnika. Oddział nie występuje jako odrębny usługodawca ani nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego ze świadczeniem usług transportowych.”
• „Tym samym zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, Spółka nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) ponieważ nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług poprzez stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Jednakże, Spółka jako zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT w Polsce, ma możliwość wystawiania takich faktur.”

Powyższa interpretacja dotyczy tego samego zagadnienia prawnego i analogicznego profilu działalności. W niniejszej sprawie zakres faktów przemawiających za brakiem czynnego uczestnictwa Oddziałów jest równie jednoznaczny: Wnioskodawca szczegółowo wyjaśnił odrębnie model pasażerski i model cargo, w tym rolę systemów globalnych, (...), (...) oraz centralnego procesu fakturowania i rozliczeń.

2.    Zastosowanie powyższych zasad do usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów - pytanie nr 1

W świetle przywołanych przepisów, Objaśnień, interpretacji indywidualnej oraz orzecznictwa TSUE, w świetle przedstawionego modelu operacyjnego, należy uznać, że:

1)    Oddział A. i Oddział B. stanowią stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej Spółki dla celów VAT w Polsce,

2)    jednocześnie, Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą czynnie w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów.

Z perspektywy VAT i KSeF analizowany jest jeden podatnik VAT, a nie odrębne podmioty (Centrala, Oddział A., Oddział B.).

Powyższe oznacza, że należy badać, czy ten jeden podatnik świadczy usługi transportowe poprzez polskie Oddziały. Odpowiedź jest negatywna, ponieważ Oddziały nie posiadają zaplecza właściwego dla świadczenia usług przewozu lotniczego.

W odniesieniu do Oddziału A., jak wskazano:

1)    Oddział A. pełni przede wszystkim funkcję lokalnej jednostki wspierającej na Lotnisku (...);

2)    usługi świadczone na lotnisku w zakresie wsparcia startów i lądowań, obsługi technicznej i operacyjnej oraz naziemnej obsługi pasażerów i bagażu są wykonywane przez zewnętrzne podmioty handlingowe/podwykonawców, a nie przez Oddział A.;

3)    pracownicy Oddziału A. nie uczestniczą w operacjach transportowych;

4)    zakres czynności Oddziału A. ma charakter organizacyjnego i administracyjnego wsparcia działalności przewozowej Spółki, bez udziału w faktycznym wykonywaniu usług transportu lotniczego;

5)    obecność pracowników Oddziału A. na lotnisku w Polsce ma charakter wyłącznie nadzorczy i organizacyjny, a nie operacyjny;

6)    Oddział A. nie kształtuje samodzielnie warunków handlowych sprzedaży, nie ustala cen, nie decyduje o siatce połączeń ani nie podejmuje decyzji o wykonaniu konkretnego przewozu.

Tak opisane czynności odpowiadają czynnościom pomocniczym i organizacyjnym, które - zgodnie z art. 53 ust. 2 Rozporządzenia UE oraz Objaśnieniami MF - nie przesądzają o uczestnictwie SMPD w świadczeniu usługi. Oddział A. wspiera działalność przewozową, ale nie świadczy usługi przewozu.

Analogicznie Oddział B. wykonuje pewne funkcje obsługi klienta i wsparcia rezerwacji, lecz bez samodzielnego kształtowania istotnych elementów usługi przewozu, gdyż jak wskazano:

1)    Oddział B. pełni funkcję europejskiego centrum obsługi klienta i wsparcia rezerwacji. Obsługuje klientów w ujęciu globalnym, a nie wyłącznie z Polski;

2)    działalność oddziału koncentruje się na obsłudze pasażerów za pośrednictwem telefonu, poczty elektronicznej i kanałów online, w szczególności w zakresie dokonywania i modyfikacji rezerwacji, udzielania informacji taryfowych, obsługi biletów oraz procesów e-commerce;

3)    Oddział B. nie ustala samodzielnie taryf, nie zarządza polityką cenową, nie kreuje produktów i nie podejmuje strategicznych decyzji handlowych dotyczących sprzedaży usług przewozu.

Obsługa rezerwacji i komunikacja z pasażerami - wykonywana w ramach centralnie ustalonych procedur, taryf i reguł - nie oznacza, że Oddział B. posiada zaplecze umożliwiające świadczenie usług międzynarodowego transportu lotniczego.

Podkreślenia wymaga, że:

1)    „call center” (Oddział B.) działa na rzecz pasażerów w różnych krajach i jego działalność nie jest ukierunkowana konkretnie na pasażerów korzystających z przelotów do Polski;

2)    fizyczna obecność „call center” (Oddział B.) w Polsce nie wpływa na sposób obsługi lokalnych pasażerów;

3)    trudno uznać, aby brak „call center” w Polsce uniemożliwił wykonanie przewozów w Polsce, gdyż w tym zakresie kluczowe są zasoby Centrali (flota, załogi), a nie międzynarodowy punkt informacyjny w formie „call center”.

Przy analizie omawianej sprawy kluczowe są kwestie dotyczące floty, załóg, planowania lotów, utrzymania floty, bezpieczeństwa oraz systemu IT, a w tym kontekście Oddział A. i Oddział B.:

1)    nie dysponują flotą samolotów; w szczególności samoloty nie stanowią środków trwałych przypisanych do Oddziału A. lub Oddziału B., nie są również wynajmowane, dzierżawione, leasingowane lub użytkowane na podstawie innej podobnej umowy przez Oddział A. lub Oddział B.,

2)    nie zarządzają flotą samolotów,

3)    nie zatrudniają załogi floty samolotów (pilotów, stewardes i stewardów),

4)    nie zarządzają załogą floty samolotów (pilotami, stewardesami i stewardami).

Ponadto, flota samolotów oraz załogi lotnicze stacjonują co do zasady poza terytorium Polski. Na terytorium Polski przebywają wyłącznie czasowo, w związku z wykonywaniem konkretnych lotów rejsowych.

Jednocześnie, funkcje dotyczące realizacji przewozów nie są wykonywane przez Oddziały, lecz w szczególności przez Centralę lub inne podmioty poza Polską, w szczególności:

1)    decyzje dotyczące: cen biletów, rabatów dotyczących cen biletów, warunków promocji biletów, siatki połączeń, planowania lotów, utrzymania floty i bezpieczeństwa zapadają wyłącznie poza Polską, w szczególności w Centrali;

2)    Centrala odpowiada za zaopatrzenie statków powietrznych (w tym catering i materiały eksploatacyjne), zakup paliwa i usług utrzymania/obsługi technicznej oraz decyzje dotyczące planowania i prowadzenia przewozów lotniczych;

3)    Bilety lotnicze wystawiane są w globalnym systemie IT zarządzanym przez Centralę, który stanowi centralne narzędzie informatyczne Spółki;

4)    W każdym z modeli dystrybucji zasady sprzedaży, taryfy, reguły rezerwacyjne, polityka zmian i anulacji oraz warunki przewozu są ustalane i kontrolowane poza Polską, w szczególności przez Centralę.

Z powyższego wynika, że Oddziały nie posiadają odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i technicznego umożliwiającej świadczenie usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów. Lokalna obecność pracowników, call center, wsparcie rezerwacyjne i komunikacja z pasażerami nie są wystarczające, ponieważ nie obejmują zasadniczych elementów świadczenia: operacji lotniczych, floty, załóg, bezpieczeństwa, utrzymania technicznego, systemu sprzedażowego i zasad taryfowych, które są zarządzane przez Centralę poza Polską.

Tym samym, w odpowiedzi na pytanie nr 1, prawidłowe jest stanowisko, że Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

3.    Zastosowanie powyższych zasad do usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) - pytanie nr 2

Ta sama konkluzja dotyczy usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo). Model cargo różni się od modelu pasażerskiego kanałami dystrybucji i rozliczeń, ale również w tym obszarze kluczowe funkcje handlowe, finansowe, i rozliczeniowe są realizowane poza Polską albo przez zewnętrzne podmioty, które nie stanowią zasobów Oddziałów, bowiem jak wskazano:

1)    Sprzedaż usług cargo w Polsce jest w przeważającej mierze obsługiwana za pośrednictwem (...) (...), spedytorów oraz agentów cargo. Pracownicy (...) nie są pracownikami Oddziałów, a zasoby (...) nie są udostępnione Oddziałom w sposób porównywalny do zasobów własnych Oddziałów;

2)    W odniesieniu do cargo rola polskich Oddziałów ogranicza się do lokalnej koordynacji, kontaktu z klientami, agentami lub spedytorami, przekazywania informacji oraz pomocniczego wsparcia administracyjnego i operacyjnego;

3)    Oddziały nie wykonują samodzielnie zasadniczych czynności handlowych związanych ze sprzedażą usług cargo. W szczególności Oddziały nie kształtują polityki cenowej, nie ustalają stawek frachtowych, nie negocjują indywidualnych warunków handlowych oraz nie zawierają umów przewozu cargo;

4)    W przypadku transakcji rozliczanych w ramach (...), rezerwacje usług cargo dokonywane są przez spedytorów lub agentów cargo. Rozliczenia tych transakcji następują w ramach (...), jako elementu międzynarodowego modelu rozliczeń (...). Proces fakturowania oraz rozliczania tych transakcji jest obsługiwany centralnie poza Polską. Oddziały nie wystawiają faktur dotyczących transakcji cargo rozliczanych w (...), nie zarządzają procesem rozliczeniowym (...) oraz nie decydują o danych ujmowanych w dokumentach rozliczeniowych dotyczących tych transakcji.

Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że Oddziały nie dysponują w Polsce zapleczem zdolnym do samodzielnego świadczenia usług cargo. W szczególności (...), spedytorzy oraz agenci cargo nie stanowią zaplecza personalnego lub technicznego Oddziałów. Zgodnie z orzecznictwem TSUE, w tym Berlin Chemie, zasoby innego podmiotu mogłyby być uwzględnione tylko wtedy, gdy podatnik miałby je do dyspozycji tak, jak własne. Model operacyjny Spółki wyklucza taką kwalifikację: (...) jest odrębnym podmiotem wspierającym sprzedaż usług cargo, a jego pracownicy nie są pracownikami Oddziałów i nie są udostępnieni Oddziałom jak własne zasoby.

Dodatkowo w przypadku (...) proces rozliczeń i fakturowania jest elementem międzynarodowego modelu rozliczeń (...) oraz jest obsługiwany centralnie poza Polską, natomiast rezerwacje usług cargo dokonywane są przez spedytorów lub agentów cargo.

Oddziały nie zarządzają procesem rozliczeniowym (...) i nie decydują o danych ujmowanych w dokumentach rozliczeniowych. Tego rodzaju rola nie może zostać uznana za czynne uczestnictwo w świadczeniu usług cargo w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

Tym samym, w odpowiedzi na pytanie nr 2, prawidłowe jest stanowisko, że Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

4. Skutki dla obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF - pytanie nr 3

Skoro Oddział A. i Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów ani usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo), spełniona jest przesłanka zastosowania art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT. Spółka jest podatnikiem nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, który - nawet jeżeli posiada w Polsce zaplecze organizacyjne - nie świadczy analizowanych usług poprzez to zaplecze.

W konsekwencji faktury dokumentujące usługi międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów oraz usługi cargo, których dotyczą pytania Wnioskodawcy, nie muszą być wystawiane jako faktury ustrukturyzowane przy użyciu KSeF. Spółka może wystawiać faktury elektroniczne albo faktury w postaci papierowej na dotychczasowych zasadach, a wystawienie faktury ustrukturyzowanej może mieć charakter fakultatywny zgodnie z art. 106ga ust. 4 Ustawy VAT.

Konkluzja ta pozostaje aktualna w świetle art. 53 ust. 2 Rozporządzenia UE, ponieważ z modelu rozliczeń wynika, że polskie zasoby Oddziałów nie są wykorzystywane do celów niezbędnych do świadczenia usług przewozu pasażerskiego lub cargo. Przeciwnie, zasadnicze zasoby i decyzje pozostają poza Polską, a Oddziały wykonują wyłącznie funkcje wspierające.

Prawidłowe jest zatem stanowisko, że w przypadku gdy Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów ani usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo), Spółka nie będzie obowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF w odniesieniu do faktur dokumentujących te usługi, na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 2 Ustawy VAT.

5. Podsumowanie

Podsumowując, przepisy Ustawy VAT, art. 11 i art. 53 Rozporządzenia UE, Objaśnienia MF z 28 stycznia 2026 r., aktualna praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS dotycząca linii lotniczej oraz orzecznictwo TSUE prowadzą do spójnego wniosku: obowiązek KSeF dotyczy podatnika zagranicznego tylko wtedy, gdy posiada on w Polsce SMPD czynnie uczestniczące w konkretnej dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę.

W przedstawionym stanie faktycznym Oddziały nie uczestniczą czynnie w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów ani cargo. Nie posiadają floty, nie zatrudniają i nie zarządzają załogami, nie prowadzą obsługi technicznej statków powietrznych, nie podejmują decyzji operacyjnych, nie kształtują cen, taryf, siatki połączeń ani warunków przewozu, nie zarządzają centralnym systemem IT, a w obszarze cargo nie zarządzają (...), nie zawierają umów przewozu cargo i nie kontrolują zasadniczego procesu fakturowania i rozliczeń. Ich funkcje mają charakter pomocniczy, administracyjny, komunikacyjny i koordynacyjny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Ponadto zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy:

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

Ponadto stosownie do art. 106gb ust. 1 i 2 ustawy:

Natomiast według art. 106gb ust. 4 ustawy:

Przepis art. 106ga ust. 1 ustawy wskazuje, że podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie ustęp 2 pkt 1 powoływanego przepisu przewiduje wyłączenie z tego obowiązku tych podmiotów, które nie posiadają w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka” („Centrala”) działa w Polsce za pośrednictwem dwóch Oddziałów w (...) i (...). Oddziały te zatrudniają pracowników i wynajmują powierzchnię na terenie portu lotniczego w (...) oraz wynajmują powierzchnię biurową (...). Oddział A. pełni przede wszystkim funkcję lokalnej jednostki wspierającej na (...). Zakres czynności Oddziału A. ma charakter organizacyjnego i administracyjnego wsparcia działalności przewozowej Spółki, bez udziału w faktycznym wykonywaniu usług transportu lotniczego. Oddział B. pełni natomiast funkcję europejskiego centrum obsługi klienta i wsparcia rezerwacji. Obsługuje klientów w ujęciu globalnym, a nie wyłącznie z Polski. Działalność oddziału koncentruje się na obsłudze pasażerów za pośrednictwem telefonu, poczty elektronicznej i kanałów online, w szczególności w zakresie dokonywania i modyfikacji rezerwacji, udzielania informacji taryfowych, obsługi biletów oraz procesów e-commerce. Ponadto, Oddział A. i Oddział B.:

• nie dysponują flotą samolotów; w szczególności samoloty nie stanowią środków trwałych przypisanych do Oddziału A. lub Oddziału B., nie są również wynajmowane, dzierżawione, leasingowane lub użytkowane na podstawie innej podobnej umowy przez Oddział A. lub Oddział B. (dalej łącznie: „Oddziały”),
• nie zarządzają flotą samolotów,
• nie zatrudniają załogi floty samolotów (pilotów, stewardes i stewardów),
• nie zarządzają załogą floty samolotów (pilotami, stewardesami i stewardami),

W związku z powyższym, Oddziały nie mają możliwości wykonania usługi przewozu lotniczego za pomocą posiadanego zaplecza personalnego i technicznego. Flota samolotów oraz załogi lotnicze stacjonują co do zasady poza terytorium Polski. Na terytorium Polski przebywają wyłącznie czasowo, w związku z wykonywaniem konkretnych lotów rejsowych. Spółka oprócz usług transportu lotniczego pasażerów świadczy również usługi lotniczego przewozu towarów (cargo). W odniesieniu do cargo rola polskich Oddziałów ogranicza się do lokalnej koordynacji, kontaktu z klientami, agentami lub spedytorami, przekazywania informacji oraz pomocniczego wsparcia administracyjnego i operacyjnego. Oddziały nie wykonują samodzielnie zasadniczych czynności handlowych związanych ze sprzedażą usług cargo.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy

• Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy (pytanie nr 1);
• Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) w rozumieniu art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy (pytanie nr 2);
• w przypadku gdy Oddział A. oraz Oddział B. nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów ani usług międzynarodowego transportu lotniczego towarów (cargo) - Spółka nie będzie obowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur w odniesieniu do faktur dokumentujących te usługi, na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy (pytanie nr 3).

Odnosząc się do przedmiotowych kwestii należy wskazać, że obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych będzie miał zastosowanie do podatników wykonujących czynności objęte wymogiem fakturowania według polskich regulacji dotyczących VAT, którzy posiadają siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, a także do podatników, którzy nie posiadają siedziby na terytorium Polski, ale posiadają na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i to stałe miejsce uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiane są faktury.

Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej jest wykorzystywane na gruncie VAT również dla innych celów niż określenie miejsca opodatkowania usług tj. np. do określenia obowiązków podatników w zakresie fakturowania. Przepisy krajowe oraz unijne w zakresie VAT nie wprowadzają odrębnej definicji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb fakturowania. W związku z tym, dla potrzeb KSeF, należy odpowiednio posiłkować się definicją stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, wprowadzoną dla potrzeb ustalania miejsca świadczenia usług, zawartą w bezpośrednio stosowanych przepisach prawa unijnego oraz w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” została zawarta w rozporządzeniu 282/2011. Z części wstępnej (preambuły) - punkt (4) wynika, że podstawowym celem niniejszego rozporządzenia 282/2011 jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu VAT, poprzez określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia, jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, w sposób najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.

Natomiast w punkcie (14) stwierdzono, że:

W myśl art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Jak stanowi art. 11 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Na podstawie art. 53 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Przy wykładni pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”, odwołując się do orzeczeń TSUE, należy wskazać, że o ww. miejscu można mówić jeżeli występuje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna minimalna skala działalności gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność z tego miejsca jest prowadzona w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa. W tym zakresie aktualne jest orzecznictwo TSUE, m.in. wyrok C-168/84 Gunter Berkholz, C-231/94 Faaborg-Gelting Linien A/S, C-190/95 ARO Lease By, C-260/95 Commissioners of Customs and Excise v. DFDS A/S, C-390/96 Lease Plan Luxembourg SA, jak również C-605/12 Welmory Sp. z o.o.

Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności nie sposób również rozpatrywać w oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Z uwagi na kryteria wskazane w powołanym przepisie należy stwierdzić, że podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zatem, zarówno infrastruktura techniczna jak i zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Wobec tego, dla rozpoznania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej koniecznym jest, aby dane miejsce nie tylko wykorzystywało towary i usługi, ale także aby samo mogło wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Jeżeli dany podmiot posiada w danym państwie personel oraz strukturę (w tym infrastrukturę techniczną) cechującą się odpowiednią stałością, to posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w tym państwie. Co istotne, bez znaczenia dla powyższego rozstrzygnięcia pozostaje kwestia, czy są to pracownicy zatrudnieni bezpośrednio przez ten podmiot, oraz czy jest to infrastruktura „własna”. W wydawanych wyrokach TSUE wskazywał bowiem, że w zależności od okoliczności, dla powstania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie członkowskim może nie być konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i technicznego, o ile zaplecze udostępnione przez podmiot trzeci umożliwia odbiór świadczonych usług i ich wykorzystywanie w działalności gospodarczej usługobiorcy (np. w wyroku C-605/12 w sprawie Welmory Sp. z o.o.). Przy czym, dostępność zaplecza dostarczonego przez inny podmiot musi być porównywalna do dostępności zaplecza własnego.

Podmiot zagraniczny, w celu potwierdzenia obowiązków w zakresie wystawiania faktur ustrukturyzowanych, powinien ustalić czy posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej określone w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011. Przepis art. 106ga ust. 2 ustawy należy bowiem interpretować w ten sposób, że stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, jeżeli uczestniczy w tej transakcji czynnie. Oznacza to, że stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej powinno charakteryzować się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by możliwe było dokonanie z tego stałego miejsca danej transakcji, która zostałaby objęta przepisami krajowymi w zakresie fakturowania, w tym w odniesieniu do KSeF. Analiza, która potwierdzi, że podatnik zagraniczny posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które czynnie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usługi, spowoduje, że podatnik zagraniczny będzie zobligowany do wystawienia faktury ustrukturyzowanej.

Z wniosku wynika, że Spółka działa na terytorium Polski za pośrednictwem dwóch Oddziałów w (...) i we (...). Oddział A. zatrudnia pracowników oraz wynajmuje powierzchnię na terenie portu lotniczego w (...), przy czym pełni przede wszystkim funkcję lokalnej jednostki wspierającej na (...). Usługi świadczone na lotnisku w zakresie wsparcia startów i lądowań, obsługi technicznej i operacyjnej oraz naziemnej obsługi pasażerów i bagażu są wykonywane przez zewnętrzne podmioty handlingowe/podwykonawców, a nie przez Oddział A.. W konsekwencji pracownicy Oddziału A. nie uczestniczą w operacjach transportowych. Zakres czynności Oddziału A. ma charakter organizacyjnego i administracyjnego wsparcia działalności przewozowej Spółki, bez udziału w faktycznym wykonywaniu usług transportu lotniczego. Ponadto, co również istotne, pracownicy (...) na lotnisku w (...) nie prowadzą sprzedaży biletów, nie wystawiają ani nie dokonują ponownego wystawienia biletów, nie uczestniczą w procesach zwrotów ani nie wystawiają faktur. W (...) można nabyć wyłącznie usługi dodatkowe: wybór miejsca, dodatkowy bagaż lub inne usługi dodatkowe.

Natomiast Oddział B. również zatrudnia pracowników oraz wynajmuje powierzchnię biurową jednakże pełni funkcję europejskiego centrum obsługi klienta i wsparcia rezerwacji. Działalność Oddziału B. koncentruje się na obsłudze pasażerów za pośrednictwem telefonu, poczty elektronicznej i kanałów online, w szczególności w zakresie dokonywania i modyfikacji rezerwacji, udzielania informacji taryfowych, obsługi biletów oraz procesów e-commerce. Ponadto, zdecydowana większość zakupów biletów, płatności i wystawiania biletów jest dokonywana przez klientów online za pośrednictwem globalnego systemu. Oddział B. tylko w wyjątkowych przypadkach, przede wszystkim gdy klient napotka problem techniczny może wykonać w globalnym systemie określone czynności transakcyjne, w tym wystawić lub ponownie wystawić bilet, zainicjować płatność kartą albo zrealizować transakcję dotyczącą usługi dodatkowej (takiej jak wybór miejsca lub dodatkowy bagaż).

Zatem z powyższego wynika, że rola Oddziału A. oraz Oddział B. ogranicza się do funkcji wsparcia przy świadczeniu usług transportu lotniczego. Co również istotne ww. Oddziały nie posiadają odpowiedniego zaplecza personalnego ani technicznego niezbędnego do świadczenia usług transportu lotniczego. Jak wynika z wniosku Oddziały nie dysponują flotą samolotów, w szczególności samoloty nie stanowią środków trwałych przypisanych do Oddziału A. lub Oddziału B., nie są również wynajmowane, dzierżawione, leasingowane lub użytkowane na podstawie innej podobnej umowy przez Oddziały. Dodatkowo Oddziały nie zarządzają flotą samolotów, nie zatrudniają załogi floty samolotów (pilotów, stewardes i stewardów) oraz nie zarządzają załogą floty samolotów (pilotami, stewardesami i stewardami). Flota samolotów oraz załogi lotnicze stacjonują co do zasady poza terytorium Polski. Na terytorium Polski przebywają wyłącznie czasowo, w związku z wykonywaniem konkretnych lotów rejsowych. Oddziały nie wykonują również czynności technicznych dotyczących statków powietrznych, nie prowadzą obsługi technicznej statków powietrznych, nie uczestniczą w obsłudze lotu w rozumieniu operacji lotniczych i nie posiadają kompetencji załogi lotniczej ani personelu technicznego. W związku z powyższym, Oddziały nie mają możliwości wykonania usługi przewozu lotniczego za pomocą posiadanego zaplecza personalnego i technicznego.

Natomiast w odniesieniu do sprzedaży biletów należy wskazać, że odbywa się ona co do zasady automatycznie w formie online tj. za pośrednictwem strony www Spółki lub za pośrednictwem stron pośredników współpracujących ze Spółką. Bilety lotnicze wystawiane są w globalnym systemie IT zarządzanym przez Centralę, który stanowi centralne narzędzie informatyczne Spółki. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy klient napotka problem techniczny, pracownicy Oddziału B. mogą wystawić lub ponownie wystawić bilet albo zrealizować transakcję dotyczącą dodatkowej usługi (takiej jak wybór miejsca lub dodatkowy bagaż). Zatem pracownicy Oddziałów mają jedynie ograniczony, użytkowy dostęp do tego systemu w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności pomocniczych. Oddziały nie mają prawa do samodzielnego zarządzania architekturą systemu, taryfami, regułami sprzedaży ani integracjami z systemami płatniczymi.

Ponadto, co również istotne, wszystkie decyzje strategiczne, handlowe, operacyjne i zarządcze związane ze świadczeniem usług transportu lotniczego są podejmowane i wdrażane na poziomie Centrali. W tym również decyzje dotyczące: cen biletów, rabatów dotyczących cen biletów, warunków promocji biletów, siatki połączeń, planowania lotów, utrzymania floty i bezpieczeństwa zapadają wyłącznie poza Polską, w szczególności w Centrali. W procesy te nie jest zaangażowany ani Oddział A., ani Oddział B., które nie podejmują decyzji operacyjnych w zakresie lotów.

Z wniosku wynika, że to Centrala Spółki ma dostęp do infrastruktury i zasobów technicznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług transportu lotniczego. Centrala zarządza również centralnymi systemami IT wykorzystywanymi w całej siatce połączeń linii lotniczej i sprawuje nad nimi kontrolę, w tym systemami rezerwacji, wystawiania biletów, sprzedaży i zarządzania przychodami. Ponadto Centrala odpowiada za prowadzenie, zarządzanie i kontrolę działalności Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego, obejmującego przewóz pasażerów i towarów w ramach globalnej siatki połączeń. Wszystkie decyzje strategiczne, handlowe, operacyjne i zarządcze związane ze świadczeniem usług transportu lotniczego są podejmowane i wdrażane na poziomie Centrali. W związku z powyższym to Centrala stanowi centrum zarządzania i kontroli działalności Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego.

Oddziały w Polsce (Oddział B., Oddział A.) nie wykonują tych podstawowych funkcji lotniczych. Ich działalność ogranicza się do usług pomocniczych i wsparcia, w tym lokalnego wsparcia sprzedaży, obsługi klienta i działalności call center, zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Centralę. Oddziały nie eksploatują statków powietrznych ani nie podejmują decyzji strategicznych, handlowych lub operacyjnych związanych z działalnością Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego. Nie ponoszą istotnego ryzyka związanego z działalnością linii lotniczej ani nie posiadają ani nie kontrolują aktywów niezbędnych do prowadzenia takiej działalności. Co również istotne, w odniesieniu do podstawowej działalności (sprzedaży usług transportu pasażerskiego i transportu towarów) przedstawiciele Oddziałów nie są upoważnieni do samodzielnego negocjowania ani zatwierdzania indywidualnie uzgodnionych warunków handlowych.

Z kolei sprzedaż usług cargo w Polsce jest w przeważającej mierze obsługiwana za pośrednictwem (...) spedytorów oraz agentów cargo. (...) jest podmiotem wspierającym sprzedaż usług cargo w przyjętym modelu dystrybucji, natomiast nie stanowi zasobu personalnego ani technicznego Oddziału A. lub Oddziału B. . Pracownicy (...) nie są pracownikami Oddziałów, a zasoby (...) nie są udostępnione Oddziałom w sposób porównywalny do zasobów własnych Oddziałów. Co istotne, w odniesieniu do cargo rola polskich Oddziałów ogranicza się do lokalnej koordynacji, kontaktu z klientami, agentami lub spedytorami, przekazywania informacji oraz pomocniczego wsparcia administracyjnego i operacyjnego. Oddziały nie wykonują samodzielnie zasadniczych czynności handlowych związanych ze sprzedażą usług cargo. W szczególności Oddziały nie kształtują polityki cenowej, nie ustalają stawek frachtowych, nie negocjują indywidualnych warunków handlowych oraz nie zawierają umów przewozu cargo.

W przypadku natomiast transakcji rozliczanych w ramach (...) (system rozliczeń przewozów cargo funkcjonujący w ramach (...) tj. (...), rezerwacje usług cargo dokonywane są przez spedytorów lub agentów cargo. Rozliczenia tych transakcji następują w ramach (...), jako elementu międzynarodowego modelu rozliczeń (...). Proces fakturowania oraz rozliczania tych transakcji jest obsługiwany centralnie poza Polską. Oddziały nie wystawiają faktur dotyczących transakcji cargo rozliczanych w (...), nie zarządzają procesem rozliczeniowym (...) oraz nie decydują o danych ujmowanych w dokumentach rozliczeniowych dotyczących tych transakcji. W przypadku transakcji cargo nierozliczanych w ramach (...), obsługa handlowa i rozliczeniowa jest realizowana przez (...), wyznaczonych partnerów albo w ramach procesów centralnych Spółki. Również w tym zakresie fakturowanie i rozliczenia są obsługiwane centralnie albo przez wyznaczone podmioty działające w ramach przyjętego modelu dystrybucji i rozliczeń, a nie przez Oddziały.

Zatem również w przypadku cargo udział Oddziałów ma charakter pomocniczy i wspierający. Oddziały nie posiadają zaplecza personalnego ani technicznego pozwalającego na samodzielne świadczenie usług lotniczego przewozu towarów, ani nie uczestniczą czynnie w świadczeniu tych usług. Kluczowe elementy transakcyjne dotyczące cargo, w szczególności ustalanie cen, zawieranie umów, dokonywanie rezerwacji (...) oraz fakturowanie są kontrolowane przez Centralę albo realizowane przez (...) lub wyznaczonych partnerów w ramach globalnych procedur Spółki.

W konsekwencji usługi Spółki w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego są organizowane, kierowane, zarządzane i kontrolowane przez Centralę, natomiast Oddziały (Oddział A., Oddział B.) wykonują wyłącznie funkcje wspierające, które ułatwiają prowadzenie działalności Spółki w Polsce. Natomiast działalność Oddziału A. i Oddziału B. ma charakter pomocniczy i wspierający w stosunku do podstawowej działalności Spółki, która jest prowadzona i zarządzana przez Centralę. Oddziały również nie świadczą samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek, usług na rzecz podmiotów innych niż Centrala.

Tym samym należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym Oddział A. oraz Oddział B., działające jako jednostki organizacyjne Spółki nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie uczestniczą w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów oraz towarów. W konsekwencji Spółka nie będzie obowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w odniesieniu do faktur dokumentujących te usługi, na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 e zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.