0113-KDIPT2-3.4011.583.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca pozostaje zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, obowiązującej od dnia … 2024 r., zawartej z: ….

Wnioskodawca został zatrudniony na stanowisku … w zakresie produkcji …. Miesięczne wynagrodzenie zasadnicze Wnioskodawcy zostało określone w umowie w kwocie … euro brutto.

Zgodnie z zapisami umowy o pracę miejscem wykonywania pracy przez Wnioskodawcę są: X, Polska.

Adres ten jest jednocześnie miejscem zamieszkania Wnioskodawcy i miejscem, z którego Wnioskodawca na co dzień wykonuje pracę oraz rozpoczyna podróże związane z realizacją zadań służbowych. Umowa nie określa siedziby pracodawcy jako stałego miejsca pracy Wnioskodawcy.

Ze względu na charakter działalności pracodawcy i stanowisko Wnioskodawcy wykonywanie obowiązków pracowniczych może wymagać czasowych wyjazdów poza stałe miejsce pracy, w szczególności do klientów pracodawcy, a także do siedziby pracodawcy znajdującej się w Y w Niemczech.

W umowie wskazano, że wyjazdy mają charakter delegowania, rozumianego jako czasowe skierowanie pracownika przez pracodawcę w celu świadczenia pracy poza miejscem określonym w umowie. Umowa przewiduje również możliwość odbywania przez Wnioskodawcę podróży służbowych, w tym zagranicznych podróży służbowych.

Zgodnie z zapisami umowy o pracę, w przypadku podróży służbowych Wnioskodawcy przysługuje zwrot kosztów podróży w wysokości i na zasadach wynikających z obowiązujących przepisów prawa polskiego. Z kolei § 2 ust. 7 umowy zobowiązuje pracodawcę do pokrywania kosztów związanych z czasowym skierowaniem Wnioskodawcy poza miejsce pracy.

W przekazanej Wnioskodawcy informacji o warunkach zatrudnienia wprost wskazano, że przysługuje Mu zwrot kosztów podróży służbowej, obejmujący między innymi:

-        diety,

-        koszty dojazdu,

-        koszty zakwaterowania,

-        koszty przejazdów lokalnych.

Postanowienia umowy dotyczące miejsca pracy, czasowych wyjazdów oraz należności związanych z podróżami zostały zamieszczone w § 2 umowy oraz w informacji dodatkowej o warunkach zatrudnienia.

Wnioskodawca wyjeżdża albo będzie wyjeżdżał z X do siedziby pracodawcy w Y w celu wykonywania konkretnych zadań służbowych, w szczególności uczestniczenia w spotkaniach, konsultacjach, szkoleniach, uzgodnieniach projektowych, pracach organizacyjnych i technicznych oraz czynnościach związanych z realizacją projektów pracodawcy.

Każdy taki wyjazd:

-        odbywa się albo będzie odbywał się na polecenie pracodawcy;

-        ma albo będzie miał określony cel służbowy;

-        ma albo będzie miał charakter czasowy;

-        nie powoduje ani nie będzie powodował trwałej zmiany miejsca pracy określonego w umowie;

-        nie wiąże się ani nie będzie wiązał się z zawarciem aneksu zmieniającego stałe miejsce pracy;

-        kończy się albo będzie kończył się powrotem Wnioskodawcy do stałego miejsca pracy w X.

Wyjazdy do siedziby pracodawcy nie polegają zatem na stałym przeniesieniu Wnioskodawcy do Niemiec, ani na formalnej zmianie miejsca pracy z X na Y. Wnioskodawca nie zostaje przypisany na stałe do zakładu pracy w Niemczech.

Pracodawca nalicza albo będzie naliczał Wnioskodawcy z tytułu takich podróży:

-        diety,

-        zwrot kosztów przejazdu,

-        zwrot kosztów zakwaterowania,

-        zwrot kosztów dojazdów lokalnych,

-        ewentualnie inne należności związane bezpośrednio z odbyciem podróży służbowej.

Świadczenia są albo będą wypłacane na podstawie dokumentów rozliczeniowych dotyczących konkretnego wyjazdu. Diety oraz pozostałe należności są albo będą ustalane do wysokości wynikającej z przepisów dotyczących należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy ze stosunku pracy jest opodatkowane w Polsce. Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest ustalenie państwa właściwego do opodatkowania wynagrodzenia zasadniczego, lecz podatkowe traktowanie diet i zwrotów kosztów wypłacanych w związku z opisanymi wyjazdami.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wyjazdy z miejscowości X do Y w Niemczech, których dotyczy wniosek, stanowią podróże służbowe w rozumieniu art. 77⁵ 1 Kodeksu pracy.

Miejscem pracy wynikającym z zawartej umowy o pracę pozostaje miejscowość X. Wyjazdy do Niemiec mają charakter czasowy i następują na polecenie pracodawcy w związku z realizacją określonych zadań służbowych.

Określenie „delegowanie” użyte we wniosku odnosi się do tych samych wyjazdów do Y Niemczech.

Przez określenie to należy rozumieć czasowe skierowanie pracownika przez pracodawcę do wykonania określonych czynności poza stałym miejscem pracy. Nie powoduje ono zmiany miejsca pracy określonego w umowie o pracę.

Y nie staje się zatem, również czasowo, stałym miejscem wykonywania pracy wynikającym z umowy o pracę. Przez cały okres zatrudnienia miejscem pracy pozostają X, natomiast pobyt w Y jest związany z realizacją czasowo powierzonych zadań służbowych.

Podczas pobytów w Y wykonywane są konkretne zadania służbowe związane z celem danego wyjazdu.

Zadania wykonywane w tej lokalizacji służą w szczególności przygotowaniu do dalszych prac montażowych, jak również podnoszeniu kompetencji pracownika w zakresie nowych procesów wdrożeniowych oraz technologicznych stosowanych przy późniejszej realizacji prac.

Pobyt w Y nie polega zatem na zwykłym, stałym wykonywaniu przez pracownika bieżących obowiązków w miejscu stanowiącym jego regularne miejsce pracy, lecz jest związany z realizacją określonych zadań przygotowawczych, wdrożeniowych i szkoleniowych niezbędnych do dalszej realizacji prac montażowych.

Wyjazdy mają charakter czasowy i są związane każdorazowo z realizacją konkretnych potrzeb pracodawcy dotyczących przygotowania dalszych prac montażowych oraz zapoznania pracownika z nowymi procesami wdrożeniowymi. Nie powodują trwałej zmiany miejsca pracy pracownika.

Poszczególne wyjazdy trwają/będą trwały: około tygodnia do dwóch, a ich częstotliwość zależy od ilości dalszych zleceń montażowych.

Poza dietami, kosztami przejazdu, zakwaterowania oraz dojazdów lokalnych ewentualne inne wydatki związane z odbyciem podróży dotyczą wyłącznie podstawowego wyżywienia pracownika w okresie przebywania poza stałym miejscem pracy, w zakresie, w jakim wydatki takie nie są już pokrywane dietą lub zapewnionym pracownikowi wyżywieniem.

Nie są przewidywane świadczenia dotyczące wydatków o charakterze prywatnym, rekreacyjnym ani niezwiązanym bezpośrednio z odbyciem podróży i realizacją jej celu.

Ewentualne dodatkowe koszty są ponoszone wyłącznie w związku z odbywaną podróżą, w zakresie uzasadnionym jej charakterem i czasem trwania oraz zaakceptowanym przez pracodawcę.

Koszty podróży mogą być ponoszone bezpośrednio przez pracodawcę albo przez pracownika, a następnie zwracane przez pracodawcę.

W przypadku poniesienia kosztu przez pracownika zwrot następuje na podstawie dokumentów potwierdzających jego poniesienie, odpowiednio do rodzaju danego wydatku oraz zasad jego rozliczenia.

Dotyczy to w szczególności kosztów przejazdu, zakwaterowania i innych uzasadnionych wydatków poniesionych podczas podróży.

Diety rozliczane są zgodnie z zasadami dotyczącymi należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej.

Przez wskazane we wniosku przepisy dotyczące wysokości i zasad ustalania należności z tytułu podróży służbowej należy rozumieć rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Diety oraz pozostałe należności objęte wnioskiem są albo będą ustalane w granicach i na zasadach wynikających z powyższych regulacji.

Wnioskodawca dodał, że podtrzymuje stanowisko, że wyjazdy do Y mają charakter podróży służbowych, a świadczenia otrzymywane w związku z tymi wyjazdami, w szczególności diety oraz zwrot uzasadnionych kosztów przejazdu, zakwaterowania, dojazdów lokalnych i innych kosztów bezpośrednio związanych z podróżą, powinny być oceniane na zasadach przedstawionych we wniosku.

Podkreślenia wymaga, że zadania wykonywane w Y mają charakter przygotowawczy względem dalszych prac montażowych oraz służą podnoszeniu kompetencji w zakresie nowych procesów wdrożeniowych. Wyjazdy te nie prowadzą do zmiany stałego miejsca pracy wynikającego z umowy o pracę.

Pytania

1.    Czy diety wypłacane Wnioskodawcy w związku z czasowymi podróżami z określonego w umowie stałego miejsca pracy w X do siedziby pracodawcy w Y korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości określonej w odrębnych przepisach?

2.    Czy zwrot poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów przejazdu, zakwaterowania, dojazdów lokalnych oraz innych uzasadnionych kosztów związanych z opisanymi podróżami korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości i na zasadach określonych w odrębnych przepisach?

3.    Czy dla zastosowania powyższego zwolnienia ma znaczenie, że miejscem docelowym podróży jest siedziba pracodawcy, jeżeli zgodnie z umową o pracę stałym miejscem pracy Wnioskodawcy są X, a wykonywanie pracy w siedzibie pracodawcy ma charakter czasowy i następuje na jego polecenie?

 Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

·         diety wypłacane z tytułu opisanych wyjazdów korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości wynikającej z odrębnych przepisów;

·         zwrot kosztów przejazdu, zakwaterowania, dojazdów lokalnych oraz innych uzasadnionych wydatków związanych z podróżą również korzysta ze wskazanego zwolnienia - w granicach przewidzianych w odrębnych przepisach;

·         okoliczność, że celem podróży jest siedziba pracodawcy, nie wyklucza zastosowania zwolnienia, ponieważ siedziba pracodawcy nie jest określonym w umowie stałym miejscem pracy Wnioskodawcy;

·         opisane wyjazdy nie stanowią oddelegowania rozumianego jako formalna albo trwała zmiana miejsca pracy, lecz czasowe podróże odbywane w celu wykonania określonych zadań służbowych poza stałym miejscem pracy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, bez względu na źródło ich finansowania.

Oznacza to, że diety oraz zwrot kosztów podróży co do zasady mogą być rozpatrywane jako świadczenia związane ze stosunkiem pracy. Ustawa przewiduje jednak szczególne zwolnienie dla świadczeń wypłacanych za czas podróży służbowej pracownika.

Zwolnienie dla diet i innych należności

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez właściwego ministra. Aktualny tekst ustawy o PIT zawiera wskazane zwolnienie dotyczące diet i innych należności za czas podróży pracownika.

W konsekwencji zwolnienie obejmuje nie tylko dietę, lecz także inne należności związane bezpośrednio z podróżą, w szczególności zwrot kosztów przejazdu, noclegu i dojazdów miejscowych, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z przepisów dotyczących podróży służbowych.

Stałe miejsce pracy Wnioskodawcy

Kluczowe znaczenie ma miejsce pracy określone przez strony w umowie o pracę. W omawianym przypadku zostało ono jednoznacznie określone jako X, Polska.

Miejscem pracy nie jest natomiast siedziba pracodawcy w Y. W umowie nie wskazano również jako miejsca pracy całego terytorium Niemiec, obszaru kilku państw, ani wszystkich zakładów i klientów pracodawcy.

Kodeks pracy wiąże podróż służbową z wykonywaniem na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością siedziby pracodawcy albo poza stałym miejscem pracy. Aktualny tekst Kodeksu pracy został ogłoszony w (Dz. U. z 2025 r. poz. 277).

W przypadku Wnioskodawcy decydujące znaczenie ma drugi z wymienionych elementów, czyli wykonywanie zadania poza stałym miejscem pracy. Skoro stałym miejscem pracy są X, wyjazd do innej miejscowości - w tym do Y - może być podróżą służbową, nawet jeżeli w tej miejscowości znajduje się siedziba pracodawcy.

Czasowy charakter wyjazdów

Wyjazdy Wnioskodawcy do siedziby pracodawcy mają charakter czasowy. Odbywają się w celu wykonania określonych zadań służbowych i kończą się powrotem do stałego miejsca pracy. Nie dochodzi przy tym do:

·         trwałego przeniesienia Wnioskodawcy do siedziby pracodawcy,

·         zawarcia porozumienia zmieniającego miejsce pracy,

·         podpisania aneksu, na podstawie którego Y stawałoby się stałym miejscem wykonywania pracy,

·         trwałego przypisania Wnioskodawcy do zakładu pracodawcy w Niemczech.

Wyjazdów tych nie należy zatem utożsamiać z oddelegowaniem polegającym na zmianie miejsca wykonywania pracy na określony okres. Sam fakt, że umowa przewiduje możliwość czasowego kierowania Wnioskodawcy do wykonywania obowiązków poza X, nie oznacza, że każdorazowo dochodzi do zmiany stałego miejsca pracy.

O charakterze danego wyjazdu powinny decydować jego rzeczywiste okoliczności, w szczególności polecenie pracodawcy, konkretny cel służbowy, czasowość oraz obowiązek powrotu do stałego miejsca pracy.

Podróż do siedziby pracodawcy

Przepisy podatkowe nie uzależniają zwolnienia od tego, czy miejscem docelowym podnóży jest siedziba pracodawcy, klient, kontrahent, plac budowy czy inne miejsce wskazane przez pracodawcę. Istotne jest, czy pracownik:

·         wykonuje konkretne zadanie służbowe,

·         działa na polecenie pracodawcy,

·         wykonuje zadanie poza stałym miejscem pracy,

·         przebywa poza tym miejscem czasowo.

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie te warunki są spełnione. Y jest siedzibą pracodawcy, ale nie jest stałym miejscem pracy Wnioskodawcy określonym w umowie.

Podsumowanie

Stałym miejscem pracy Wnioskodawcy są X. Wyjazdy do siedziby pracodawcy w Niemczech odbywają się poza tym miejscem, na polecenie pracodawcy, w celu realizacji określonych zadań i mają charakter czasowy.

Nie dochodzi do formalnej ani trwałej zmiany miejsca pracy. Z tego względu wypłacane diety i zwracane koszty należy traktować jako należności za czas podróży służbowej, a nie jako dodatkowe wynagrodzenie związane z oddelegowaniem.

W konsekwencji świadczenia te powinny korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości określonej w odrębnych przepisach.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają - co do zasady - wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem dochodów zwolnionych od podatku oraz dochodów, od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów i wiąże z nimi określone zasady opodatkowania.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Tym samym otrzymywane przez Pana diety oraz zwracane Panu należności związane z podróżami służbowymi należy co do zasady rozpatrywać jako przychód ze stosunku pracy. Dla ich opodatkowania istotne jest jednak zwolnienie przedmiotowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższe zwolnienie w odniesieniu do pracownika ma zatem zastosowanie do diet oraz innych należności otrzymywanych za czas podróży służbowej. Zwolnienie to nie ma charakteru nieograniczonego. Obejmuje należności do wysokości oraz na zasadach wynikających z przepisów, do których odsyła art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „podróży służbowej”. Dlatego w kwestii znaczenia tego zwrotu należy posiłkować się przepisem zawartym w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 1245).

Stosownie do art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy:

Podróżą służbową jest więc taki wyjazd pracownika, który odbywa się w związku z poleceniem pracodawcy do wykonania zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Ponadto z powyższego przepisu wynika brak możliwości przerzucenia na pracownika kosztów podróży służbowej. Jest to przepis bezwzględnie obowiązujący.

Odrębnymi przepisami, do których odwołuje się art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2190; dalej jako: „rozporządzenie”).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:

W myśl § 2 powołanego rozporządzenia:

Jak stanowi § 3 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia:

Stosownie do § 5 ust. 1-3 rozporządzenia:

W odniesieniu do podróży zagranicznych szczegółowe zasady dotyczące diet określa § 13 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem:

Z kolei zgodnie z § 14 rozporządzenia:

Zasady dotyczące noclegu podczas podróży zagranicznej określa § 16 rozporządzenia, zgodnie z którym:

Natomiast zgodnie z § 17 rozporządzenia:

Z powołanych regulacji wynika zatem, że art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zwolnieniem diety oraz inne należności otrzymywane przez pracownika za czas podróży służbowej, przy czym zakres zwolnienia jest wyznaczony wysokością i zasadami ustalania tych należności wynikającymi z przepisów dotyczących podróży służbowych.

Warunkiem zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest odbywanie przez pracownika podróży służbowej.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że opisane wyjazdy z miejscowości X do Y w Niemczech stanowią podróże służbowe w rozumieniu art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy. Wskazał Pan również, że miejscem pracy wynikającym z zawartej umowy o pracę pozostaje miejscowość X, natomiast wyjazdy do Niemiec mają charakter czasowy i następują na polecenie pracodawcy w związku z realizacją określonych zadań służbowych.

Wyjaśnił Pan, że użyte we wniosku określenie „delegowanie” odnosi się do tych samych wyjazdów do Y w Niemczech i oznacza czasowe skierowanie Pana przez pracodawcę do wykonania określonych czynności poza stałym miejscem pracy. Jak Pan wskazał, nie powoduje ono zmiany miejsca pracy określonego w umowie o pracę, a Y nie staje się miejscem wykonywania pracy wynikającym z tej umowy.

Podczas pobytów w Y wykonuje Pan konkretne zadania służbowe związane z celem danego wyjazdu. Wskazał Pan, że służą one w szczególności przygotowaniu do dalszych prac montażowych oraz podnoszeniu kompetencji w zakresie nowych procesów wdrożeniowych i technologicznych stosowanych przy późniejszej realizacji prac. Poszczególne wyjazdy trwają albo będą trwały około tygodnia do dwóch, a ich częstotliwość zależy od ilości dalszych zleceń montażowych.

Zatem, Odnosząc powyższe do Pana pierwszego pytania, skoro - jak wskazał Pan w opisie sprawy i jego uzupełnieniu - opisane wyjazdy z miejscowości X do Y w Niemczech stanowią podróże służbowe w rozumieniu art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy, to w konsekwencji oceny skutków podatkowych wypłacanych Panu diet oraz pozostałych należności związanych z tymi wyjazdami należy dokonać na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem przepisów regulujących wysokość i zasady ustalania należności z tytułu podróży służbowej.

Wskazał Pan przy tym, że przez przepisy dotyczące wysokości i zasad ustalania należności z tytułu podróży służbowej rozumie Pan rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, a diety oraz pozostałe należności są albo będą ustalane w granicach i na zasadach wynikających z tego rozporządzenia.

W konsekwencji, diety wypłacane Panu w związku z opisanymi podróżami służbowymi z miejscowości X (określonej w umowie jako stałe miejsce pracy) do siedziby pracodawcy w Y w Niemczech korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości i na zasadach wynikających z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pana drugiego pytania, należy wskazać, że zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje nie tylko diety, lecz również inne należności przysługujące pracownikowi za czas podróży służbowej, do wysokości i na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Z § 2 ww. rozporządzenia wynika, że należności takie obejmują m.in. zwrot kosztów przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej oraz noclegów.

Wskazał Pan, że koszty podróży mogą być ponoszone bezpośrednio przez pracodawcę albo przez Pana, a następnie zwracane przez pracodawcę. W przypadku poniesienia kosztu przez Pana zwrot następuje na podstawie dokumentów potwierdzających jego poniesienie, odpowiednio do rodzaju danego wydatku oraz zasad jego rozliczenia. Dotyczy to w szczególności kosztów przejazdu, zakwaterowania i innych uzasadnionych wydatków poniesionych podczas podróży.

W odniesieniu do kosztów przejazdu zastosowanie znajdują zasady określone w § 2 pkt 2 lit. a i § 3 rozporządzenia. W odniesieniu do kosztów zakwaterowania - zasady wynikające z § 2 pkt 2 lit. c oraz § 16 rozporządzenia. Natomiast, należności związane z dojazdami lokalnymi podlegają zasadom określonym m.in. w § 17 rozporządzenia.

W uzupełnieniu wskazał Pan również, że poza dietami, kosztami przejazdu, zakwaterowania oraz dojazdów lokalnych ewentualne inne wydatki związane z odbyciem podróży dotyczą wyłącznie podstawowego wyżywienia w okresie przebywania poza stałym miejscem pracy, w zakresie, w jakim wydatki takie nie są już pokrywane dietą lub zapewnionym wyżywieniem.

W tym zakresie należy mieć na uwadze, że zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i innych drobnych wydatków. Z kolei § 14 rozporządzenia, określa sposób ustalania wysokości diety w przypadku zapewnienia bezpłatnego wyżywienia albo otrzymywania przez pracownika należności pieniężnej na wyżywienie.

Oznacza to, że należności dotyczące wyżywienia korzystają ze zwolnienia w takim zakresie, w jakim ich ustalenie pozostaje zgodne z zasadami określonymi w § 13 i § 14 rozporządzenia. Nie stanowią one odrębnej, nieograniczonej kategorii świadczeń zwolnionych niezależnie od przysługującej diety.

W Pana sprawie wskazał Pan jednak jednoznacznie, że diety oraz pozostałe należności objęte wnioskiem są ustalane w granicach i na zasadach wynikających z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

W konsekwencji, zwrot poniesionych przez Pana kosztów przejazdu, zakwaterowania, dojazdów lokalnych oraz innych uzasadnionych kosztów związanych z opisanymi podróżami korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w takim zakresie, w jakim należności te są ustalane zgodnie z zasadami i w granicach wynikających z powołanego rozporządzenia.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pana trzeciego pytania należy wskazać, że art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy, posługuje się alternatywnie miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, oraz stałym miejscem pracy pracownika.

Z punktu widzenia zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sam fakt, że miejscem docelowym podróży jest siedziba pracodawcy, nie wyłącza zatem możliwości zastosowania tego zwolnienia, jeżeli - zgodnie z przedstawionym opisem - wyjazd ten stanowi podróż służbową pracownika.

W Pana sprawie wskazał Pan, że miejscem pracy wynikającym z umowy o pracę pozostaje miejscowość X, natomiast miejscowość Y w Niemczech nie staje się miejscem wykonywania pracy wynikającym z umowy, również podczas opisanych wyjazdów. Jednocześnie wskazał Pan, że wyjazdy do Y stanowią podróże służbowe w rozumieniu art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy.

Zatem okoliczność, że miejscem docelowym opisanych podróży służbowych jest siedziba Pana pracodawcy w Y, nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro - jak Pan wskazał - wyjazdy te stanowią podróże służbowe, a miejscem pracy wynikającym z umowy o pracę pozostają X.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację opieramy się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanego we wniosku - nie prowadzimy postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.