0113-KDIPT2-2.4011.841.2026.1.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 października 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan pracownikiem Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, zatrudnionym na podstawie umowy o pracę od 1 października 1993 r., obecnie na stanowisku Zastępcy Nadleśniczego Nadleśnictwa X.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 663; dalej: „u.o.l.”), lasem w rozumieniu ustawy jest grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 3 u.o.l. lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (zwane dalej „Lasami Państwowymi”). W ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość.

Na podstawie art. 40a ust. 1-3 u.o.l.:

·      Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne lokale mieszkalne (zwane dalej „lokalami”), oraz grunty z budynkami mieszkalnymi w budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym;

·      ustalenie ceny nieruchomości przy sprzedaży, o której mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami;

·      łącznie z lokalami sprzedaje się grunty wraz z przynależnościami, niezbędne do korzystania z lokali. Grunty pod budynkami oraz grunty z budynkami związane, będące przedmiotem sprzedaży, uważa się za grunty wyłączone z produkcji rolnej i leśnej w rozumieniu przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Grunty te podlegają z urzędu ujawnieniu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz ewidencji gruntów i budynków jako grunty zabudowane.

W dniu 29 lipca 2026 r. w Biuletynie Informacyjnym Lasów Państwowych ukazało się ogłoszenie wykazu lokali wolnych (pustostanów) oraz gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie przeznaczonych do sprzedaży.

Ogłoszenie obejmuje nieruchomość gruntową położoną w (…) przy ul. (…), gm. (…), w obrębie ewidencyjnym nr (…), miasto (…), zwaną dalej „Nieruchomością”, w skład której wchodzą:

·      działka nr (…) o pow. (…) ha, zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o pow. (…) m² oraz budynkiem gospodarczym o pow. (…) m²;

·      działka nr (…) o pow. (…) ha.

Nieruchomość została zakwalifikowana jako pustostan i zatwierdzona do sprzedaży na rzecz pracowników i byłych pracowników Lasów Państwowych przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych – zgodnie ze sporządzonym w dniu 16 kwietnia 2026 r. (zn. spr.: (…)) wykazem nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży na podstawie art. 40a u.o.l.

Sprzedaż Nieruchomości ma nastąpić w wyniku rozstrzygnięcia przetargu ograniczonego, na podstawie art. 40a u.o.l. oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 października 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu sprzedaży lokali i gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie oraz kryteriów kwalifikowania ich jako nieprzydatne Lasom Państwowym, a także trybu przeprowadzania przetargu ograniczonego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1206; dalej: „Rozporządzenie”). Właścicielem Nieruchomości jest Skarb Państwa, a sprzedającym – Nadleśnictwo Y (art. 4 ust. 1 i 3 u.o.l.).

Nigdy nie był Pan, nie jest i w chwili sprzedaży nie będzie Pan najemcą Nieruchomości. Nie był Pan, nie jest i w chwili sprzedaży nie będzie Pan również pracownikiem Nadleśnictwa Y, które jest sprzedającym.

W dniu 10 sierpnia 2026 r., jako pracownik Lasów Państwowych, złożył Pan pisemny wniosek o zamiarze nabycia Nieruchomości. W wyznaczonym przez sprzedającego terminie złożył Pan wymagane dokumenty i pismem z dnia 18 września 2026 r. został Pan zaproszony do udziału w przetargu ograniczonym na nabycie Nieruchomości.

Wartość rynkowa Nieruchomości, określona przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z dnia 8 czerwca 2026 r., wynosi (…) zł, w tym:

·      wartość działki nr (…) wraz z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkiem gospodarczym – (…) zł;

·      wartość działki nr (…) – (…) zł (wartość netto).

Do wartości działki nr (…) należy doliczyć podatek od towarów i usług w stawce 23%, tj. (…) zł, w związku z czym wartość brutto tej działki wynosi (…) zł. Łączna wartość Nieruchomości, uwzględniająca podatek od towarów i usług od działki nr (…), wynosi (…) zł.

Na podstawie art. 40a ust. 4 u.o.l. pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%.

Zgodnie z art. 40a ust. 9 u.o.l. pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych niebędący najemcami lokali przeznaczonych do sprzedaży, pozostających w zarządzie Lasów Państwowych, mają pierwszeństwo nabycia lokali wolnych (pustostanów) lub gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie na warunkach określonych w ust. 4. Stosownie do art. 40a ust. 11 u.o.l. przy zapłacie ceny ustalonej w przetargu ograniczonym ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Posiada Pan 33 lata udokumentowanego zatrudnienia w Lasach Państwowych (Nadleśnictwo X), w związku z czym przysługuje Panu obniżenie ceny w maksymalnej wysokości, tj. o 95%.

Zamierza Pan wziąć udział w przetargu ograniczonym i złożyć pisemną ofertę nabycia Nieruchomości. Cena sprzedaży zostanie ustalona dopiero w wyniku rozstrzygnięcia przetargu. W przypadku wyboru Pana oferty sprzedający wyliczy kwotę do zapłaty za Nieruchomość, obniżając cenę o 95% na podstawie art. 40a ust. 11 w zw. z ust. 9 i ust. 4 u.o.l.

Na dzień złożenia wniosku nie jest zatem znana ani kwota do zapłaty za Nieruchomość, ani kwota odpowiadająca obniżeniu ceny sprzedaży (kwota zastosowanej bonifikaty; dalej: „Bonifikata”). Obie kwoty będą znane dopiero po rozstrzygnięciu przetargu. Przez Bonifikatę rozumie Pan kwotę, o którą kwota do zapłaty będzie niższa wskutek zastosowania 95% obniżki – niezależnie od tego, czy sprzedający odniesie ją do ceny ustalonej w przetargu, czy do wartości rynkowej Nieruchomości określonej w operacie szacunkowym.

W przypadku wyboru Pana oferty nabycie Nieruchomości nastąpi na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Sprzedaż z zastosowaniem Bonifikaty będzie miała charakter warunkowy, ponieważ zgodnie z art. 40a ust. 5b u.o.l. Lasy Państwowe żądają zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli nabywca przed upływem 5 lat od dnia nabycia zbył lokal lub wykorzystał go na inne cele niż mieszkalne.

Zgodnie z zaproszeniem z dnia 18 września 2026 r. do udziału w przetargu ograniczonym w akcie notarialnym – oprócz oświadczenia, że udzielona bonifikata po jej waloryzacji będzie podlegała zwrotowi w przypadku zbycia Nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia nabycia lub wykorzystania jej na cele inne niż mieszkalne – znajdą się oświadczenia o:

·      ustanowieniu hipoteki na zabezpieczenie zwrotu udzielonej bonifikaty i ewentualnej spłaty wartości nieruchomości w ratach wraz z niezbędnymi kosztami zastosowania tych zabezpieczeń;

·      poddaniu się na rzecz sprzedającego egzekucji z całego majątku na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego, celem zabezpieczenia roszczenia o zwrot udzielonej bonifikaty lub ewentualnej spłaty należności w ratach.

Z informacji uzyskanych z księgowości nadleśnictwa wynika, że powszechną praktyką nadleśnictw w przypadku nabycia pustostanu z zastosowaniem bonifikaty jest wystawianie nabywcom informacji PIT-11, w której kwota bonifikaty jest wykazywana jako przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”), z tytułem: „nabycie pustostanu po preferencyjnej cenie”. Spodziewa się Pan zatem, że w przypadku wyboru Pana oferty sprzedający potraktuje kwotę Bonifikaty jako Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i wykaże ją w informacji PIT-11.

Pytanie

Czy w przypadku wyboru złożonej przez Pana oferty i ustalenia kwoty do zapłaty za Nieruchomość z uwzględnieniem 95% zniżki kwota odpowiadająca obniżeniu ceny sprzedaży (kwota zastosowanej bonifikaty) będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i czy będzie Pan miał obowiązek zapłaty podatku dochodowego?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, kwota odpowiadająca obniżeniu ceny sprzedaży Nieruchomości (kwota zastosowanej bonifikaty) nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – niezależnie od tego, do którego źródła przychodów miałaby zostać zaliczona. W konsekwencji nie będzie Pan miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu: ani w zeznaniu rocznym, ani w formie podatku zryczałtowanego pobieranego przez płatnika.

Stanowisko to opiera Pan na czterech niezależnych od siebie argumentach, z których każdy samodzielnie wyklucza powstanie przychodu:

1.  Obniżenie ceny na podstawie art. 40a ustawy o lasach w ogóle nie jest „świadczeniem”, ponieważ wynika wprost z ustawy, a nie z woli sprzedającego.

2.  Lasy Państwowe nie rozporządzają własnym majątkiem, lecz mieniem Skarbu Państwa, na warunkach narzuconych przez ustawodawcę.

3.  Nawet gdyby bonifikatę uznać za nieodpłatne świadczenie, nie zostanie ono przez Pana „otrzymane” w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bo odbiorca bonifikaty nie jest skonkretyzowany.

4.  Bonifikata ma charakter warunkowy – podlega zwrotowi po waloryzacji w razie zbycia Nieruchomości lub zmiany jej przeznaczenia przed upływem 5 lat – co przeczy istocie nieodpłatnego świadczenia.

Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z 2 czerwca 2026 r., sygn. akt II FSK 140/26, z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II FSK 538/23, i z 30 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1434/22. W wykonaniu tych wyroków Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w 2026 r. trzy interpretacje indywidualne, w których uznał takie samo stanowisko wnioskodawców za prawidłowe (nr 0113-KDIPT2-2.4011.387.2025.10.KR, nr 0113-KDIPT2-2.4011.561.2022.14.KR i nr 0112- KDIL2-1.4011.344.2021.10.DJ).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są „otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”.

Art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. zalicza do przychodów z innych źródeł m.in. „inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17”.

Z kolei art. 40a ust. 4 u.o.l. stanowi, że cena sprzedaży lokalu „podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%”, a jeżeli osobą uprawnioną jest emeryt lub rencista, cena nabycia lokalu „ustalona jest na 5% jego wartości”. Na tych samych warunkach – stosownie do art. 40a ust. 9 u.o.l. – lokale wolne (pustostany) nabywają pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych niebędący ich najemcami. Zgodnie z art. 40a ust. 11 u.o.l. przy zapłacie ceny ustalonej w przetargu ograniczonym ust. 4 stosuje się odpowiednio. Art. 40a ust. 5b u.o.l. stanowi natomiast, że „Lasy Państwowe żądają zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli nabywca lokalu, o którym mowa w ust. 4, 5 i 5a, przed upływem 5 lat od dnia jego nabycia zbył ten lokal lub wykorzystał na inne cele niż mieszkalne”.

UZASADNIENIE

1.  Przychodem jest wyłącznie „otrzymane” nieodpłatne świadczenie

W wyniku zastosowania bonifikaty nie otrzyma Pan ani nie zostaną Panu postawione do dyspozycji żadne pieniądze lub wartości pieniężne – zapłaci Pan jedynie cenę niższą od wartości rynkowej Nieruchomości. Kwota bonifikaty mogłaby więc stanowić przychód tylko wtedy, gdyby była „innym nieodpłatnym świadczeniem” (świadczeniem częściowo odpłatnym w rozumieniu art. 11 ust. 2b u.p.d.o.f.), które – jak wymaga art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. – zostało przez Pan „otrzymane”.

Ustawa nie definiuje pojęcia nieodpłatnego świadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwałach z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02, oraz z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, przyjął, a w uchwale z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, potwierdził na gruncie u.p.d.o.f., że obejmuje ono „wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, wskazał ponadto, że ustawodawca celowo odróżnił pieniądze i wartości pieniężne (przychód powstaje już z chwilą postawienia ich do dyspozycji) od nieodpłatnych świadczeń, które muszą być „otrzymane”. Przychód z nieodpłatnego świadczenia powstaje zatem dopiero wtedy, gdy łącznie można: zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną i skonkretyzować odbiorcę.

Aby kwota bonifikaty była przychodem, musiałyby więc wystąpić łącznie trzy elementy: świadczenie, jego nieodpłatność oraz jego otrzymanie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpi żaden z nich.

2.  Obniżenie ceny wynika z ustawy i nie jest świadczeniem sprzedającego

Wysokość obniżki nie będzie przedmiotem uzgodnień między Panem a Lasami Państwowymi. Krąg uprawnionych, sposób liczenia i maksymalną wysokość obniżenia ceny określa wprost art. 40a ust. 4 u.o.l., a art. 40a ust. 11 u.o.l. nakazuje stosować ten przepis odpowiednio przy zapłacie ceny ustalonej w przetargu ograniczonym. Po wyborze Pana oferty nadleśnictwo jedynie wyliczy kwotę do zapłaty według ustawowego wzoru; nie może bonifikaty przyznać, odmówić ani zmienić jej wysokości.

W wyroku z 2 czerwca 2026 r., sygn. akt II FSK 140/26, NSA stwierdził, że „bonifikaty uzyskanej przez pracowników Lasów Państwowych przy zakupie nieruchomości nie można w ogóle uznać za świadczenie nieodpłatne”. Sąd wyjaśnił, że „możliwość zastosowania bonifikaty wynika z przepisów u.o.l. i nie jest w żaden sposób zależna od jakichkolwiek oświadczeń woli ze strony Lasów Państwowych, lecz znajduje zastosowanie automatycznie w przypadku spełnienia ustawowo określonych przesłanek”, a w konsekwencji „bonifikata taka ma charakter automatycznego, wynikającego z ustawy obniżenia ceny i przez to nie jest związana wyrazem woli ukierunkowanym na przysporzenie którejkolwiek ze strony”.

NSA odrzucił przy tym argument, że o nieodpłatnym świadczeniu przesądza sam brak świadczenia wzajemnego po stronie nabywcy: „dla uznania danego świadczenia za nieodpłatne koniecznym jest nie tylko, aby strona uzyskująca przysporzenia nie musiała nic świadczyć w zamian, lecz musi ona przede wszystkim wcześniej uzyskać świadczenie od drugiej strony”. Skoro bonifikaty nie można w ogóle postrzegać jako świadczenia, nie może być ona świadczeniem nieodpłatnym ani częściowo odpłatnym.

Tak samo ocenił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 30 października 2025 r., sygn. akt I SA/Go 248/25: „ustalenie ceny odbiegającej od wartości rynkowej, nie stanowi świadczenia na rzecz kupującego. Jest to wyrażenie woli przez ustawodawcę, który postanawia, iż realizując cele przedmiotowej regulacji, sprzeda nieruchomość po obniżonej cenie określonej kategorii nabywców”.

WSA w Rzeszowie w wyroku z 9 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 624/21, dodał, że obniżenia ceny nie można zakwalifikować jako świadczenia w rozumieniu art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego, ponieważ po żadnej ze stron transakcji nie występuje element działania albo zaniechania, a ustalenie wysokości bonifikaty i prawa do niej następuje przed zawarciem umowy, w oparciu o mechanizm określony w ustawie. WSA w Szczecinie w wyroku z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 423/23, podkreślił z kolei, że ustawa o lasach nie zezwala na modyfikację warunków umowy ani przez zbywcę, ani przez nabywcę, wobec czego strony „nie mogą więc ułożyć stosunku prawnego według swego uznania”.

3.  Lasy Państwowe nie rozporządzają własnym majątkiem

Nieodpłatne świadczenie zakłada uzyskanie korzyści kosztem majątku świadczącego. Tymczasem Lasy Państwowe jedynie zarządzają mieniem Skarbu Państwa (art. 4 ust. 1 i 3 u.o.l.). Przedmiotem sprzedaży będzie więc Nieruchomość należąca do Skarbu Państwa, zbywana na warunkach narzuconych przez ustawodawcę.

NSA w wyroku o sygn. akt II FSK 140/26 podkreślił, że „Lasy Państwowe dokonując sprzedaży danej nieruchomości nie dysponują własnymi składnikami majątkowymi, lecz tymi, które faktycznie są własnością Skarbu Państwa”, wobec czego tym bardziej bezzasadne jest przypisywanie zastosowaniu bonifikaty charakteru świadczenia. Ten sam argument NSA przyjął w wyrokach z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 512/19, oraz z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II FSK 538/23: trudno uznać, że nabywca otrzymuje świadczenie częściowo nieodpłatne, skoro to nie Lasy Państwowe, lecz ustawodawca narzuca zarówno przedmiot sprzedaży, jak i warunki zbycia.

4.  Bonifikata nie zostanie „otrzymana” – odbiorca nie jest skonkretyzowany

Nawet gdyby – wbrew powyższemu – uznać bonifikatę za nieodpłatne świadczenie, nie zostanie spełniony warunek jego otrzymania. Trzy przesłanki wskazane przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku o sygn. akt K 7/13 muszą być spełnione łącznie, a w przypadku bonifikaty z art. 40a u.o.l. nie jest spełniona przesłanka skonkretyzowania odbiorcy.

W wyroku osygn akt II FSK 140/26 NSA wskazał, że „odbiorca korzyści nie jest skonkretyzowany, gdyż potencjalna oferta nabycia nieruchomości wraz z bonifikatą jest skierowana do szerokiego kręgu podmiotów”, a „kluczową cechą bonifikaty jest zatem nie uprzywilejowanie konkretnej osoby, ale możliwość skorzystania z niej przez wszystkich uprawnionych pracowników Lasów Państwowych”. Tak samo NSA orzekł w wyrokach z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 512/19, z 11 października 2024 r., sygn. akt II FSK 100/22, i z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II FSK 538/23.

W Pana sprawie preferencja również nie będzie adresowana do Pana jako konkretnej osoby. Do udziału w postępowaniu i do obniżenia ceny uprawniony jest każdy pracownik i były pracownik Lasów Państwowych spełniający warunki ustawowe, a o tym, kto zostanie nabywcą, zdecyduje dopiero wybór oferty.

5.  Bonifikata ma charakter warunkowy

Stosownie do art. 40a ust. 5b u.o.l. Lasy Państwowe żądają zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie, po jej waloryzacji, jeżeli nabywca przed upływem 5 lat od dnia nabycia zbędzie lokal lub wykorzysta go na inne cele niż mieszkalne. Uzyskana korzyść nie będzie więc miała charakteru definitywnego – przez 5 lat będę obciążony ograniczeniem w rozporządzaniu Nieruchomością i ryzykiem zwrotu całej zwaloryzowanej kwoty.

NSA w wyroku o sygn. akt II FSK 140/26 uznał, że „charakter warunkowej sprzedaży nieruchomości wraz z bonifikatą przeczy więc uznaniu, że doszło do nieodpłatnego świadczenia”, dodając, że „już samo stawianie warunków sprzedaży poddaje w wątpliwość, czy druga strona nie podjęła zobowiązań w zamian za uzyskanie przysporzenia”. Wcześniej tak samo NSA ocenił to w wyroku z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 512/19: przysporzenie w postaci bonifikaty „ma przez określony czas charakter warunkowy, co również przeczy istocie «nieodpłatnego świadczenia»”.

WSA w Białymstoku w wyroku z 16 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 364/23, stwierdził wprost, że „nieodpłatne świadczenie nie może mieć charakteru warunkowego, jaki niewątpliwie ma nabycie lokalu w trybie art. 40a ustawy o lasach”. WSA w Szczecinie w wyroku z 1 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 826/22, zwrócił ponadto uwagę, że zabezpieczone hipoteką roszczenie Lasów Państwowych o zwrot bonifikaty „niewątpliwie stanowi formę ekwiwalentu a jednocześnie realnie obniża wartość lokalu”.

6.  Korzyść majątkowa nie jest tożsama z przychodem podatkowym

Nie kwestionuje Pan, że nabycie Nieruchomości po cenie obniżonej o 95% będzie dla Pana korzystne. Zasada powszechności opodatkowania (art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f.) nie oznacza jednak, że każda korzyść jest przychodem. Przychodem jest tylko takie przysporzenie, które odpowiada definicji z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Otwarty katalog przychodów z innych źródeł w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. („w szczególności”) tej definicji nie rozszerza.

NSA w wyroku o sygn. akt II FSK 140/26 przyznał, że przysporzenie jest dla nabywcy korzystne i że wyraża on na nie zgodę, ale „nie może być ono zakwalifikowane jako świadczenie, gdyż odbywa się bez formalnej dobrowolnej zgody po stronie Lasów Państwowych”. WSA w Gorzowie Wielkopolskim ujął to następująco: „jakkolwiek u skarżącego będącego nabywcą nieruchomości z bonifikatą, niewątpliwie pojawia się korzyść majątkowa, to jednak przysporzenie to nie jest równoznaczne z przychodem z tytułu nieodpłatnego świadczenia, a w konsekwencji pozostaje neutralne podatkowo”.

WSA w Białymstoku w wyroku o sygn. akt I SA/Bk 364/23 wyjaśnił, że wykładnia art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. tego wniosku nie zmienia: przepis ten „nie włącza do przychodów nieodpłatnych korzyści innych niż «otrzymane»”. NSA konsekwentnie przyjmuje, że „uzyskanie korzyści o charakterze majątkowym nie jest równoznaczne z osiągnięciem przychodu z nieodpłatnego świadczenia”, a „udzielenie bonifikaty jest dla nabywcy nieruchomości neutralne podatkowo” (wyroki z 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 138/17, z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 551/21, i z 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 313/21). Bez znaczenia pozostaje też brak przepisu zwalniającego bonifikatę z opodatkowania. Zwolnienie może dotyczyć wyłącznie przychodu, który powstał; skoro przychód nie powstaje, zwolnienie jest zbędne. NSA w wyroku o sygn. akt II FSK 512/19 uznał w szczególności za nieprzekonujący argument odwołujący się do art. 21 ust. 1 pkt 93 u.p.d.o.f., który dotyczy nabycia zakładowych budynków mieszkalnych przez ich najemców, a więc innej sytuacji prawnej. Tak samo ocenił to WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku o sygn. akt I SA/Go 248/25.

7.  Przychód nie powstaje niezależnie od źródła

Skoro kwota bonifikaty nie odpowiada definicji przychodu z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., nie może zostać przypisana do żadnego ze źródeł przychodów. Jak wskazały WSA w Gdańsku w wyroku z 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 94/23, i WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku I SA/Go 248/25, kwalifikacja do danego źródła „ma drugorzędne znaczenie”, bo rozstrzygająca jest wykładnia art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

W szczególności kwota bonifikaty nie będzie:

·      przychodem z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.) – zarzuty organu oparte na tych przepisach NSA oddalił w wyrokach o sygn. akt II FSK 140/26 i II FSK 313/21;

·      przychodem ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.) – WSA w Rzeszowie w wyroku o sygn. akt I SA/Rz 624/21 wskazał, że uprawnienie z art. 40a u.o.l. nie jest elementem stosunku pracy ani świadczeniem realizowanym przez pracodawcę, a WSA w Bydgoszczy w wyroku z 4 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 751/24, stwierdził, że „nie ma również podstaw prawnych by uznać, że różnica pomiędzy ceną rynkową nabytej nieruchomości a odpłatnością za tę nieruchomość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”;

·      świadczeniem od byłego zakładu pracy opodatkowanym 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym (art. 30 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.) – w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 751/24 nadleśnictwo pobrało taki podatek od emeryta, który nabył pustostan w przetargu ograniczonym z 95% bonifikatą, a sąd uchylił decyzje organów obu instancji odmawiające stwierdzenia nadpłaty, uznając, że naruszają one art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

ORZECZNICTWO I INTERPRETACJE POTWIERDZAJĄCE PANA STANOWISKO

Pogląd, że bonifikata z art. 40a u.o.l. jest neutralna podatkowo, jest w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony. NSA w wyroku o sygn. akt II FSK 140/26 zaznaczył, że zagadnienie to było już kilkukrotnie przedmiotem jego rozstrzygnięć i że w pełni podziela wcześniejsze rozważania.

Wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego:

·      z 2 czerwca 2026 r., sygn. akt II FSK 140/26 – emeryt, pustostan nabyty w przetargu ograniczonym z 95% bonifikatą; bonifikata nie jest świadczeniem nieodpłatnym, a ponadto nie zostaje „otrzymana”;

·      z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II FSK 538/23 – oddalenie skargi kasacyjnej organu od wyroku o sygn. akt I SA/Sz 826/22; emerytka, była pracownica innego nadleśnictwa niż sprzedające, pustostan nabyty w przetargu ograniczonym;

·      z 30 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1434/22 – oddalenie skargi kasacyjnej organu od wyroku o sygn. akt I SA/Kr 1083/21; pustostan nabyty w przetargu ograniczonym z 95% bonifikatą; korzyść z nabycia z bonifikatą pozostaje neutralna podatkowo;

·      z 11 października 2024 r., sygn. akt II FSK 100/22 – brak skonkretyzowania odbiorcy przysporzenia z uwagi na szeroki krąg uprawnionych;

·      z 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 313/21 – oddalenie skargi kasacyjnej organu od wyroku o sygn. akt I SA/Bk 905/20; emerytka, była pracownica innego nadleśnictwa, niebędąca najemcą; sprzedaż z bonifikatą nie mieści się w pojęciu nieodpłatnego świadczenia, a organ interpretacyjny ma obowiązek uwzględniać jednolite orzecznictwo;

·      z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 512/19 – oddalenie skargi kasacyjnej organu od wyroku o sygn. akt I SA/Wr 887/18; bonifikata jako wyraz woli ustawodawcy, sprzedaż mienia Skarbu Państwa, brak skonkretyzowania odbiorcy, warunkowy charakter przysporzenia;

·      z 10 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 586/19 – powołany w wyroku o sygn. akt II FSK 313/21 jako wyraz tej samej linii;

·      z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 551/21 – oddalenie skargi kasacyjnej organu od wyroku o sygn. akt I SA/Bk 86/21; udzielenie 95% bonifikaty jest dla nabywcy neutralne podatkowo;

·      z 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 138/17 – oddalenie skargi kasacyjnej organu od wyroku o sygn. akt I SA/Łd 727/16; sprzedaż mieszkania z bonifikatą nie mieści się w pojęciu nieodpłatnego świadczenia i nie prowadzi do jego „otrzymania”;

·      z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 731/15, z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 728/14, oraz z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 129/11 – wcześniejsze orzeczenia tej samej linii, dotyczące bonifikat ustawowych (w tym z ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych:

·      WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 30 października 2025 r., sygn. akt I SA/Go 248/25;

·      WSA w Bydgoszczy z 4 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 751/24 – sprawa wymiarowa (nadpłata zryczałtowanego podatku pobranego przez nadleśnictwo); emeryt, pustostan nabyty w przetargu ograniczonym z 95% bonifikatą;

·      WSA w Szczecinie z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 423/23 – nieruchomość zabudowana nabyta w przetargu ograniczonym;

·      WSA w Białymstoku z 16 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 364/23 – ze skargi nadleśnictwa występującego jako płatnik;

·      WSA w Gdańsku z 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 94/23 – wybór oferty w przetargu ograniczonym, pracownik innej jednostki Lasów Państwowych, 95% zniżki;

·      WSA w Szczecinie z 1 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 826/22;

·      WSA w Krakowie z 29 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1083/21;

·      WSA w Rzeszowie z 9 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 624/21 – pustostan nabyty w przetargu ograniczonym z 95% bonifikatą;

·      WSA w Białymstoku z 3 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 86/21, oraz z 8 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 905/20;

·      WSA we Wrocławiu z 22 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 887/18;

·      WSA w Łodzi z 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 727/16.

Interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których uznano, że kwota bonifikaty nie stanowi przychodu:

·      z 11 września 2026 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.387.2025.10.KR – po wyrokach o sygn. akt I SA/Go 248/25 i II FSK 140/26;

·      z 9 września 2026 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.561.2022.14.KR – po wyrokach o sygn. akt I SA/Sz 826/22 i II FSK 538/23;

·      z 17 kwietnia 2026 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.344.2021.10.DJ – po wyrokach o sygn. akt I SA/Kr 1083/21 i II FSK 1434/22;

·      z 27 marca 2024 r., nr 0112-KDWL 4011.53.2020.10.TW – po wyrokach o sygn. akt I SA/Bk 905/20 i II FSK 313/21;

·      z 29 czerwca 2022 r., nr 0112-KDIL3-1.4011.235.2018.11.AA – po wyrokach o sygn. akt I SA/Wr 887/18 i II FSK 512/19.

Wykładnię pojęć „nieodpłatne świadczenie” i „otrzymane” opiera Pan na uchwałach NSA z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02, z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, i z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, oraz na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947).

Ma Pan świadomość, że powołane orzeczenia i interpretacje zapadły w indywidualnych sprawach. Dotyczyły one jednak tego samego mechanizmu, który jest przedmiotem Pana wniosku. Nabycie w przetargu ograniczonym – po wyborze oferty i ustaleniu kwoty do zapłaty z uwzględnieniem 95% obniżenia ceny na podstawie art. 40a u.o.l. – było przedmiotem m.in. spraw o sygn. akt II FSK 140/26, II FSK 538/23, II FSK 1434/22, I SA/Bd 751/24, I SA/Gd 94/23 i I SA/Rz 624/21.

ZASADA ZAUFANIA I ROZSTRZYGANIE WĄTPLIWOŚCI NA KORZYŚĆ WNIOSKODAWCY

1.  Organ powinien uwzględnić orzecznictwo sądów administracyjnych

Zgodnie z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.; dalej: „O.p”), postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Na podstawie art. 14h O.p. zasadę tę, podobnie jak zasadę legalizmu z art. 120 O.p., stosuje się odpowiednio w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych.

Z zasady tej wynika, że organ wydający interpretację powinien brać pod uwagę orzecznictwo sądów administracyjnych, zwłaszcza gdy jest ono jednolite i gdy wnioskodawca się na nie powołuje. NSA w wyroku z 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 313/21 – zapadłym właśnie w sprawie bonifikaty z art. 40a u.o.l. – wywiódł ten obowiązek z art. 14a i art. 14e § 1 O.p. Skoro orzecznictwo sądów jest przesłanką zmiany z urzędu wadliwej interpretacji, to organ „tym bardziej ma obowiązek dokonywać analizy tego orzecznictwa w postępowaniu zmierzającym do wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takowe orzecznictwo powołuje się osoba składająca wniosek o jej wydanie”. NSA odwołał się przy tym do swojego wcześniejszego wyroku z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 545/11.

W tym samym wyroku NSA stwierdził, że „działanie organu, który pomimo powoływania się przez wnioskodawcę na takie jednoznaczne i jednolite w spornej w sprawie kwestii orzecznictwo, w wydanej interpretacji indywidualnej prezentuje stanowisko przeciwne, w żaden sposób nie argumentując odstępstwa od przyjętej w tym zakresie linii orzeczniczej, musi być postrzegane jako naruszające zasadę wyrażoną w art. 121 § 1 O.p.”.

WSA w Szczecinie w wyroku o sygn. akt I SA/Sz 423/23 dodał, że orzeczenia przytoczone we wniosku „były elementem stanowiska strony i jej argumentacji, zatem rzeczą organu interpretacyjnego było odniesienie się do tych orzeczeń”. Organ nie może więc poprzestać na stwierdzeniu, że wyroki wydane w innych sprawach go nie wiążą.

W Pana sprawie orzecznictwo jest jednolite. NSA oddalił skargi kasacyjne organu w sprawach o sygn. akt II FSK 138/17, II FSK 551/21, II FSK 512/19, II FSK 313/21, II FSK 1434/22, II FSK 538/23 i II FSK 140/26, a sam Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w 2026 r. trzykrotnie uznał takie samo stanowisko za prawidłowe. Interpretacja odmienna oznaczałaby różne traktowanie podatników znajdujących się w takiej samej sytuacji i zmuszałaby Pana do wniesienia skargi w sprawie, w której sądy administracyjne konsekwentnie orzekają na korzyść podatników. Takie postępowanie nie budziłoby zaufania do organu podatkowego. Wnosi Pan zatem o uwzględnienie przywołanego orzecznictwa i o odniesienie się do niego w uzasadnieniu interpretacji.

2.  Wątpliwości należy rozstrzygnąć na Pana korzyść

Zgodnie z art. 2a O.p. niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Przepis ten należy do przepisów ogólnych Ordynacji podatkowej, a jego stosowanie nie ogranicza się do postępowania podatkowego – obejmuje także wydawanie interpretacji indywidualnych. Potwierdził to Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 29 grudnia 2015 r., nr PK4.8022.44.2015.

W Pana ocenie treść art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. w związku z art. 40a u.o.l. nie budzi wątpliwości, co potwierdza jednolite orzecznictwo. Gdyby jednak organ uznał, że wykładnia tych przepisów może prowadzić do więcej niż jednego rezultatu, to wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczące tego, czy kwota bonifikaty stanowi przychód podlegający opodatkowaniu tym podatkiem, powinny zostać rozstrzygnięte na Pana korzyść – przez przyjęcie, że przychód nie powstaje.

O istnieniu co najmniej takich wątpliwości świadczyłaby sama rozbieżność między stanowiskiem zajmowanym przez organ w interpretacjach uchylonych następnie przez sądy a wykładnią przyjmowaną konsekwentnie przez NSA i wojewódzkie sądy administracyjne. Wykładnia, którą sądy wielokrotnie uznały za prawidłową, jest co najmniej jednym z uzasadnionych rezultatów interpretacji. Art. 2a O.p. nie pozwala w takiej sytuacji przyjąć rezultatu mniej korzystnego dla podatnika.

PODSUMOWANIE

Kwota odpowiadająca obniżeniu ceny sprzedaży Nieruchomości o 95% nie wypełnia dyspozycji art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.: nie jest świadczeniem, nie pochodzi z majątku sprzedającego, nie zostanie przez Pana „otrzymana” i ma charakter warunkowy. Nie stanowi więc przychodu z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f ), przychodu ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.) ani świadczenia podlegającego zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu (art. 30 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.).

W konsekwencji w przypadku wyboru Pana oferty i ustalenia kwoty do zapłaty z uwzględnieniem 95% zniżki nie powstanie po Pana stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie będzie Pan miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego od kwoty bonifikaty.

Wnosi Pan ponadto, jak w pkt 5, o uwzględnienie jednolitego orzecznictwa sądów administracyjnych (art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p.), a gdyby organ powziął wątpliwości co do treści przepisów – o ich rozstrzygnięcie na Pana korzyść (art. 2a O.p ).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Z kolei stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Zatem, przy zastosowaniu wykładni gramatycznej za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „niewymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Internetowy słownik języka polskiego, www.sjp.pwn.pl). Tym samym należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie (mający konkretny wymiar finansowy) kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

Z przepisu art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wynika, że:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy:

Zatem zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 4 ww. ustawy, wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie cen rynkowych.

W myśl 11 ust. 2b ww. ustawy:

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem, gdy:

-     świadczenie powoduje wystąpienie przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku,

-     świadczenie zostało spełnione za zgodą nabywcy, tj. gdy nabywca skorzystał z niego w pełni dobrowolnie,

-     świadczenie to zostanie spełnione w interesie nabywcy (a nie w interesie zbywcy) i przynosi nabywcy korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia jego warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Oznacza to, że wartości świadczeń w naturze są przychodem tylko wtedy, gdy są otrzymane – w rozumieniu ich skonkretyzowania i przypisania do przychodu wpływającego na określenie podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez nabywcę nie uzyskuje on przychodu, ponieważ nie występuje wówczas zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Zgodnie z treścią art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 663):

W myśl art. 40a ust. 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 40a ust. 3 ustawy o lasach:

Z treści art. 40a ust. 4 ww. ustawy, wynika, że:

Stosownie do treści art. 40a ust. 9 ustawy o lasach:

Mając na uwadze wymienione powyżej cechy nieodpłatnego świadczenia jako elementu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że zakup przez Pana nieruchomości gruntowej zwaną dalej „Nieruchomością” (pustostanu) po cenie preferencyjnej spełniać będzie kryterium wystąpienia po Pana stronie przysporzenia majątkowego (korzyści). Gdyby bowiem nie możliwość zakupu po cenie preferencyjnej – wynikającej z art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 ustawy o lasach, musiałby Pan ponieść koszty zakupu ww. Nieruchomości w pełnej wysokości. Niewątpliwie zatem, dokonując zakupu z bonifikatą uzyska Pan wymierną korzyść w postaci wymiernego zaoszczędzenia wydatku – 95% bonifikaty. Dojdzie więc do realnego przysporzenia po Pana stronie.

Nieodpłatne świadczenie będzie również Pana przychodem, gdyż zostanie spełnione za Pana zgodą, tj. wyrażając chęć nabycia ww. Nieruchomości poprzez zgłoszenie się do przetargu skorzysta Pan z niego w pełni dobrowolnie.

Ponadto przedmiotowa korzyść będzie wymierna i przypisana indywidualnej osobie – Panu, tj. nie będzie dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. Oferta nabycia nieruchomości z bonifikatą jest kierowana do konkretnych osób (wysokość bonifikaty wynika z zatrudnienia w Lasach Państwowych (Nadleśnictwo X). Należy zauważyć, że przetarg ograniczony jest formą przetargu charakteryzującą się skierowaniem zaproszenia do składania ofert do ograniczonego kręgu podmiotów. Ograniczenie to może być dokonywane np. poprzez wskazanie w publicznym ogłoszeniu przesłanek, których spełnienie dopuszcza do złożenia oferty, czy też poprzez kierowanie indywidualnych zaproszeń do określonych podmiotów. Zatem oferta nabycia nieruchomości z bonifikatą jest kierowana do konkretnych osób.

Zgodnie z powołanym powyżej art. 11 ust. 2a pkt 4 ww. ustawy, wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie cen rynkowych. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Zatem, w analizowanym zdarzeniu przyszłym takim przychodem będzie różnica pomiędzy ceną rynkową nabytej Nieruchomości, a odpłatnością za tę nieruchomość poniesioną przez Pana.

W przypadku nabycia nieruchomości przez pracownika innej jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych niż jednostka zbywająca, przychód osiągnięty przez tego pracownika w związku z preferencyjnym nabyciem nieruchomości, należy zakwalifikować do innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie jednak do treści art. 21 ust. 1 pkt 93 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że prawo do zwolnienia w nim zawartego dotyczy zakupu zakładowego (tj. stanowiącego własność pracodawcy lub byłego pracodawcy) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, przez osobę posiadającą do tego budynku lub lokalu tytuł prawny – umowę najmu.

Jednakże z uwagi na fakt, że nie był i w chwili sprzedaży nie będzie Pan najemcą Nieruchomości, o której mowa we wniosku, w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 93 ww. ustawy.

Mając na uwadze wymienione powyżej cechy nieodpłatnego świadczenia, jako elementu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy ponownie wskazać, że planowany zakup przez Pana opisanej Nieruchomości (pustostanu) po cenie preferencyjnej spełniać będzie kryterium wystąpienia po Pana stronie przysporzenia majątkowego (korzyści). Gdyby nie możliwość zakupu po cenie preferencyjnej – wynikającej z treści art. 40a ustawy o lasach – musiałby Pan ponieść koszty zakupu ww. Nieruchomości w pełnej wysokości. Niewątpliwie zatem, dokonując zakupu z bonifikatą uzyska Pan wymierną korzyść.

Zatem, planowany zakup przez Pana, jako pracownika innej jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych niż jednostka zbywająca, Nieruchomości na preferencyjnych warunkach należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. innych źródeł. Reasumując, kwota zastosowanej bonifikaty stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu uzyskanego ww. przychodu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyroków sądów administracyjnych informuję, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały one wydane w indywidualnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Odnosząc się do przywołanych przez Pana we wniosku interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Co do powołanego przez Pana art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) wyjaśniam, że stanowi on, że niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Wobec tego, po pierwsze, muszą istnieć wątpliwości dotyczące treści przepisów prawa podatkowego. Po drugie, istniejące wątpliwości powinny mieć taki charakter, że nie da się ich rozstrzygnąć. Jeśli więc wątpliwości istnieją, ale mogą zostać wyeliminowane w procesie wykładni, wspomniana zasada nie ma zastosowania (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 781/17).

W przepisie art. 2a Ordynacji podatkowej chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz, że podatnik nie może oczekiwać, aby art. 2a tej ustawy był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla podatnika konsekwencje mniej korzystne niż zakładał (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1509/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1261/16).

W Pana sprawie takie wątpliwości nie wystąpiły, gdyż treść przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie do przedstawionego zdarzenia przyszłego jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.