0113-KDIPT2-1.4011.613.2026.1.MAP

Limit przychodów 2 500 000 euro, którego przekroczenie zobowiązuje do założenia i prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.613.2026.1.MAP
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 16 października 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy limitu przychodów 2 500 000 euro, którego przekroczenie zobowiązuje do założenia i prowadzenia ksiąg rachunkowych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do CEiDG. Przedmiotem działalności są usługi transportowe. Działalność opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a dla celów podatkowych prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów.

Jednocześnie Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej w zakresie hodowli drobiu. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, na podstawie decyzji właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych ani podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla działów specjalnych produkcji rolnej.

Oba rodzaje działalności prowadzone są odrębnie. Każdy z nich stanowi odrębne źródło przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody osiągane z pozarolniczej działalności gospodarczej nie przekraczają limitu przychodów określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Również przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej nie przekraczają samodzielnie tego limitu. Natomiast po zsumowaniu przychodów z obu źródeł limit ten może zostać przekroczony.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy przy ustalaniu limitu przychodów skutkującego obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych należy sumować przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej z przychodami z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych według norm szacunkowych.

Pytanie

Czy przy ustalaniu limitu przychodów określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, którego przekroczenie powoduje obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, Wnioskodawca powinien sumować przychody osiągane z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej z przychodami uzyskiwanymi z działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochód ustalany jest według norm szacunkowych, czy też limit ten należy ustalać odrębnie dla każdego z tych źródeł przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, przy ustalaniu limitu przychodów określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości nie należy sumować przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej z przychodami osiąganymi z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli dochód z tych działów ustalany jest według norm szacunkowych.

Pozarolnicza działalność gospodarcza oraz działy specjalne produkcji rolnej stanowią odrębne źródła przychodów określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca odrębnie uregulował zasady opodatkowania oraz obowiązki ewidencyjne dotyczące każdego z tych źródeł.

Przepis art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się do przychodów, o których mowa w art. 14 tej ustawy, a więc do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej ustawodawca ustanowił odrębne regulacje, zawarte w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z 13 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK 662/18. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ustawodawca odrębnie określił obowiązki ewidencyjne dotyczące pozarolniczej działalności gospodarczej oraz działów specjalnych produkcji rolnej, a do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o rachunkowości nie należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych z tych dwóch źródeł. Tożsame stanowisko zostało przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2023 r. sygn. akt II FSK 2375/20 oraz przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu z 29 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Op 44/20.

Powyższa wykładnia została również zaakceptowana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2026 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.869.2025.2.MAP wydanej w stanie faktycznym odpowiadającym ww. sprawie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych według norm szacunkowych nie sumuje się z przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej przy ustalaniu limitu przychodów powodującego obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W ocenie Wnioskodawcy oznacza to, że limit przychodów określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości należy badać odrębnie dla pozarolniczej działalności gospodarczej oraz odrębnie dla działów specjalnych produkcji rolnej. W konsekwencji, przekroczenie limitu powinno być oceniane niezależnie dla każdego z tych źródeł przychodów, bez obowiązku ich sumowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych.

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są m.in. określone w pkt 3 i 4 tego przepisu:

· pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

· działy specjalne produkcji rolnej (pkt 4).

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy:

Działami specjalnymi produkcji rolnej są uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 3a ww. ustawy:

Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Podkreślam, że ten przepis nakazuje ustalanie przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.

W myśl art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

W myśl powyższego przepisu dochód z tego źródła może być ustalony w dwojaki sposób:

· przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,

· w oparciu o prowadzoną przez podatnika księgę rachunkową.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1. miesiąc - w przypadku roślin,

2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,

3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

- licząc od dnia nabycia.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.):

Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.

Ponadto, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości:

Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2026 r. poz. 30).

Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:

Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.

Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną określonych w przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów z prowadzonej działalności w kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości jest obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (usługi transportowe) i równocześnie osiąga przychody z działów specjalnych produkcji rolnej w zakresie hodowli drobiu. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, na podstawie decyzji właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Nie prowadzi Pan ksiąg rachunkowych ani podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla działów specjalnych produkcji rolnej. Przychody osiągane z pozarolniczej działalności gospodarczej nie przekraczają limitu przychodów określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Również przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej nie przekraczają samodzielnie tego limitu. Natomiast po zsumowaniu przychodów z obu źródeł limit ten może zostać przekroczony

Powziął Pan wątpliwość, czy w celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych sumuje się całość przychodów uzyskanych przez Pana zarówno z działalności gospodarczej, jak i działów specjalnych produkcji rolnej.

W celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych nie należy sumować przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z działów specjalnych produkcji rolnej. Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Przepis art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w całości odnosi się tylko do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2 tej ustawy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy odnieść wyłącznie do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o rachunkowości dotyczy natomiast jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże się obowiązek prowadzenia ksiąg.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że w celu ustalenia limitu przychodów określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, którego przekroczenie powoduje obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, nie powinien Pan łączyć przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochód ustalany jest według norm szacunkowych z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej. Limit, który obliguje Pana do prowadzenia ksiąg rachunkowych powinien Pan ustalić odrębnie dla każdego z powyższych źródeł przychodów.

Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały ocenie.

W nawiązaniu do powołanych przez Pana wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że są to rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Na mocy art. 87 ust. 1 tejże ustawy:

Źródłami powszechnie obowiązujących prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Tym samym, nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych). Orzeczenie to ma charakter jednostkowy.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej zaznaczam, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem