0112-KDWL.4011.199.2026.1.WS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) spółka akcyjna (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Spółka uczestniczy we współzawodnictwie sportowym w sporcie (…).

Spółkę w zawodach (…) reprezentują zawodnicy związani ze spółką kontraktami o profesjonalne uprawianie sportu (…). Wzór kontraktu o profesjonalne uprawianie sportu (…) (dalej: Kontrakt) został opracowany przez (…) i przekazany do stosowania przez kluby sportowe. Poza polskimi zawodnikami Spółka zawiera również Kontrakty z zawodnikami zagranicznymi.

Spółka zawarła Kontrakty z zawodnikami z Danii (Zawodnicy). Zawodnicy ci w treści Kontraktu oświadczyli, że posiadają duńską rezydencję podatkową oraz że Kontrakt będzie realizowany w ramach działalności gospodarczej prowadzonej i zarejestrowanej w Danii oraz podali ważne (aktywne) numery identyfikacji podatkowej dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane przez duńską administrację podatkową. Działalność Zawodnicy prowadzą pod firmą:

(…)

Dla udokumentowania rezydencji podatkowej Zawodnicy przedstawili aktualne, nie starsze niż 12 miesięcy, certyfikaty rezydencji wydane przez duńską administrację podatkową.

Kontrakty dopuszczają możliwość startu Zawodników w barwach innych klubów sportowych, w tym zagranicznych. Zawodnicy z tej możliwości korzystają i poza startami, w których reprezentują Spółkę, uczestniczą również w zawodach organizowanych przez inne podmioty, co pozostaje bez wpływu na rozliczenia pomiędzy Zawodnikami i Spółką.

Motocykle na których startują Zawodnicy stanowią ich własność, również po ich stronie leży zakup paliwa i koszty napraw, łącznie z częściami zamiennymi i kosztami robocizny. Z punktu widzenia Spółki Zawodnicy są zobowiązani do przygotowania na własny koszt motocykla do każdego startu w zawodach w barwach Spółki, a sama Spółka nie ponosi żadnych kosztów z tym związanych.

W związku z wynikami osiąganymi przez Zawodników, w oparciu o postanowienia kontraktu, Spółka wypłaca Zawodnikom wynagrodzenie składające się z dwóch części: stałej kwoty, będącej wynagrodzeniem dla Zawodników za gotowość do startów w barwach Wnioskodawcy oraz części zmiennej zależnej od osiągniętych wyników sportowych. Z otrzymanego wynagrodzenia Zawodnicy muszą pokryć we własnym zakresie i z własnych środków koszty zakupu paliwa, utrzymania i napraw motocykla (motocykli), usług obcych (mechaników) oraz zakwaterowania i wyżywienia w czasie pobytu w Polsce.

Poza działalnością sportową Zawodnicy, zgodnie z Kontraktem, są zobowiązani do działań marketingowych polegających na udziale w galach organizowanych na rozpoczęcie lub zakończenie sezonu.

Pytanie

Czy w świetle art. 26 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz art. 7 i art. 16 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 6.12.2001 r., Spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych jest zobowiązana do obliczenia, pobrania i przekazania na rachunek organu podatkowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych Zawodnikom na podstawie Kontraktu?

Państwa stanowisko w sprawie

Stan faktyczny oraz certyfikat rezydencji przedłożony przez Zawodników wskazują, że Zawodnicy mają ograniczony obowiązek podatkowy, wynikający z uregulowań zawartych w art. 3 ust. 2a ustawy PIT.

Zgodnie z powołanym przepisem osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca pełni rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych do czego jest zobligowany treścią art. 41 ust. 4 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy PIT.

Zgodnie z tym przepisem podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy PIT, przychodów z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20 % przychodu.

Kolejnym istotnym dla sprawy przepisem jest art. 29 ust. 2 ustawy PIT, który wskazuje, że przepisy art. 29 ust. 1 ustawy PIT stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Polska zawarła z Danią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jest to Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 6.12.2001 r. (dalej: Umowa).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Umowy Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.

Przez pojęcie zakładu rozumieć należy, opierając się na treści art. 5 Umowy określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

a) siedzibę zarządu,

b) filię,

c) biuro,

d) fabrykę,

e) warsztat,

f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Analizując definicję pojęcia „zakład” na tle Umowy należy stwierdzić, że Zawodnicy nie działają na terenie Polski poprzez zakład, gdyż nie zachodzi żadna przesłanka wskazana w Umowie do uznania, że Zawodnicy posiadają w Polsce zakład.

Kolejnym przepisem, który należy wziąć pod uwagę odpowiadając na pytanie postawione w części G, poz. 83 niniejszego wniosku jest art. 7 ust. 7 Umowy. Zgodnie z tym przepisem jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej konwencji, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Sposób opodatkowania dochodów sportowców i artystów został określony w Umowie, w art. 16 ust. 1, w ten sposób, że bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Zatem pozornie występuje, w przedmiotowej sprawie, wyłączenie działania art. 7 ust. 1 Umowy w związku z treścią art. 7 ust. 7 i art. 16 ust. 1 Umowy. Zwrócić jednak uwagę należy na zapis wskazujący, że art. 16 dotyczy przychodów z działalności wykonywanej osobiście, co wskazywałoby na sytuację, w której sportowiec, bez jakiegokolwiek udziału innych osób, uzyskuje przychody w danym Państwie. Taka sytuacja może mieć miejsce wyłącznie w odniesieniu do tych sportowców, którzy do uprawiania swojej dyscypliny nie potrzebują żadnego zaplecza w postaci innych osób wspomagających ich aktywność lub sprawiających, że dana aktywność sportowa jest w ogóle możliwa.

Gdyby Kontrakty przewidywały, że Zawodnicy otrzymują od Spółki wszystko, łącznie z motocyklami i zapleczem technicznym, wtedy pogląd, że przychody Zawodników mieszczą się w dyspozycji art. 16 ust. 1 Umowy byłby uzasadniony. Jednakże stan faktyczny jest odmienny, co powoduje, że przychody Zawodników należy oceniać przez pryzmat art. 7 ust. 1 Umowy, a nie w oparciu o art. 16 ust. 1 Umowy. Działalność Zawodników na terenie Polski jest związana z zaangażowaniem z ich strony zarówno środków finansowych niezbędnych do opłacenia kosztów paliwa, zakupu części zamiennych i usług mechaników, jak i rzeczowych składników jego majątku w postaci motocykla (motocykli). Ponadto sposób organizacji funkcjonowania Zawodników wiąże się dla nich z niemałym ryzkiem gospodarczym, a ryzyko gospodarcze jest nieodłącznie związane wyłącznie z działalnością gospodarczą i nie może być związane z działalnością wykonywaną osobiście, w której zawodnicy nie muszą angażować żadnych swoich aktywów czy składników majątku.

Spółka ma również zawarte kontrakty z polskimi zawodnikami, którzy w tych kontraktach, podobnie jak Zawodnicy, występują jako przedsiębiorcy. Istniejące niegdyś wątpliwości związane z ustaleniem źródła przychodów dla zawodników realizujących kontrakty w ramach działalności gospodarczej zostały ostatecznie rozwiązane przez Naczelny Sąd Administracyjny w Uchwale Siedmiu Sędziów z 22 czerwca 2015 r. (sygn. akt II FPS 1/15).

W powołanej Uchwale czytamy:

"(...) ustawodawca określił ten strumień przychodów jako przychód z uprawiania sportu, a niejako przychód sportowca. Powiązał zatem opis przychodów z działaniem, z jakiego on wynika, a nie z cechą osoby (podatnika), który przychód osiąga."

NSA stwierdza następnie, iż "ustawodawca nie zdefiniował na potrzeby ustawy o PIT wyrażenia "uprawianie sportu". W języku polskim (potocznym) sport rozumiany jest jako działalność mająca na celu podnoszenie sprawności fizycznej i jej manifestacje, uprawiana systematycznie wg pewnych reguł, w której występuje pierwiastek współzawodnictwa i dążenie do jak najlepszych wyników (...). Przez sport rozumie się także ćwiczenia i gry mające na celu podnoszenie sprawności fizycznej (...). Podobnie znaczenie słowa sport jako różnych ćwiczeń fizycznych i gier, które wymagają sprawności fizycznej i w których ludzie uczestniczą dla przyjemności lub aby współzawodniczyć z innymi przyjęto w Słowniku języka polskiego PWN. (...) Przyjmując taką definicję wyrażenia "uprawianie sportu" należy uznać, że przychodami z uprawiania sportu będą te przychody w rozumieniu art. 11 u.p.d.o.f, które zostaną uzyskane z zajmowania się, poświęcania ćwiczeniom, grom, mającym na celu poprawę sprawności fizycznej.

NSA jednoznacznie wskazał, że tam, gdzie głównym celem podejmowania działalności sportowej jest osiąganie zysku i uczynienie ze sportu stałego źródła zarobkowania (a nie tylko podnoszenie sprawności fizycznej) to takie działanie z pewnością nie wpisuje się w "uprawianie sportu", do którego referuje art. 13 pkt 2 ustawy o PIT.

Jak natomiast wynika z Kontraktów, Zawodnicy, z którymi zostały podpisane Kontrakty nie będą prowadzić w ramach świadczonych usług aktywności amatorskiej, związanej z doskonaleniem sprawności psychofizycznej, tylko uczynią ze swej działalności stałe źródło zarobkowania, co winno przesądzać o tym, że przychody Zawodników są przychodami z działalności gospodarczej zarówno na tle ustawy PIT jak i Umowy.

Podsumowując, stwierdzić należy, że przychody Zawodników są przychodami, o których mowa w art. 7 ust. 1 Umowy, a co za tym idzie, wobec posiadania przez Spółkę ważnych certyfikatów rezydencji Zawodników, Wnioskodawca nie ma obowiązku pobrania od wypłacanych Zawodnikom wynagrodzeń zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiło Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy odrębnymi źródłami przychodów są:

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Zgodnie z kolei z art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z literalnej treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zatem – co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy), tj. m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Ustawodawca wyraźnie bowiem rozróżnił w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródła przychodu, m.in. działalność wykonywaną osobiście oraz pozarolniczą działalność gospodarczą; dokonany podział ma charakter rozłączny.

W myśl art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 41 ust. 2 cyt. ustawy:

Zgodnie z opisem, Spółka zawarła Kontrakty z zawodnikami z Danii. Zawodnicy ci w treści Kontraktu oświadczyli, że posiadają duńską rezydencję podatkową oraz że Kontrakt będzie realizowany w ramach działalności gospodarczej prowadzonej i zarejestrowanej w Danii oraz podali ważne (aktywne) numery identyfikacji podatkowej dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane przez duńską administrację podatkową. Dla udokumentowania rezydencji podatkowej Zawodnicy przedstawili aktualne, nie starsze niż 12 miesięcy, certyfikaty rezydencji wydane przez duńską administrację podatkową.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wskazana powyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródeł przychodów położonych na jej terytorium.

Stosownie natomiast do art. 3 ust. 2b pkt 7 tej ustawy:

Przy czym, jak wynika z art. 3 ust. 2d ww. ustawy:

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą jest samoobliczenie podatku przez podatnika. Ustawodawca przewidział jednak szereg sytuacji, gdy obowiązek poboru podatku i odprowadzenia go na rachunek właściwego urzędu skarbowego ciąży na płatniku, tj. podmiocie wypłacającym należności na rzecz podatników. Jest to tzw. system poboru podatku „u źródła”.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Obowiązki płatnika dotyczą m.in. wypłat należności z tytułów określonych w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten wymienia określone rodzaje należności wypłacanych osobom o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.

I tak, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, stosownie do art. 29 ust. 2 tej ustawy:

W myśl natomiast art. 5a pkt 21 omawianej ustawy:

Zgodnie z powyższym, skoro zawodnicy dostarczyli Państwu swoje certyfikaty rezydencji podatkowej, to mają Państwo obowiązek uwzględnić postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Danią.

W tym przypadku wobec Zawodników, którzy są rezydentami podatkowym Danii, zastosowanie mają postanowienia konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie 6 grudnia 2001 r. (Dz.U. 2003 Nr 43, poz. 368 ze zm.); dalej: umowa polsko-duńska.

Stosownie do art. 7 ust. 1 umowy polsko-duńskiej:

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 ww. umowy:

Analizując opis stanu faktycznego oraz własne stanowisko w sprawie, stwierdzić należy, że Zawodnicy nie wykonują w Polsce działalności poprzez położony tam zakład.

Jednakże, na podstawie art. 7 ust. 7 umowy polsko-duńskiej:

W odniesieniu do powyższego przepisu należy przytoczyć art. 16 ust. 1 ww. umowy, zgodnie z którym:

W opisie sprawy wskazali Państwo, iż motocykle na których startują Zawodnicy stanowią ich własność, również po ich stronie leży zakup paliwa i koszty napraw, łącznie z częściami zamiennymi i kosztami robocizny. W związku z wynikami osiąganymi przez Zawodników, w oparciu o postanowienia kontraktu, Spółka wypłaca Zawodnikom wynagrodzenie składające się z dwóch części: stałej kwoty, będącej wynagrodzeniem dla Zawodników za gotowość do startów w barwach Wnioskodawcy oraz części zmiennej zależnej od osiągniętych wyników sportowych. Z otrzymanego wynagrodzenia Zawodnicy muszą pokryć we własnym zakresie i z własnych środków koszty zakupu paliwa, utrzymania i napraw motocykla (motocykli), usług obcych (mechaników) oraz zakwaterowania i wyżywienia w czasie pobytu w Polsce. Zawodnicy oświadczyli, że Kontrakt będzie realizowany w ramach działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzam, iż w opisanym w stanie faktycznym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 7 umowy polsko-duńskiej. Wobec tego, przychody Zawodników należy oceniać przez pryzmat art. 7 ust. 1 ww. umowy.

Dodatkowo, w opisie zawarto informację, iż poza działalnością sportową, Zawodnicy, zgodnie z Kontraktem, są zobowiązani do działań marketingowych polegających na udziale w galach organizowanych na rozpoczęcie lub zakończenie sezonu.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24):

Na podstawie art. 83 ww. ustawy:

Powołany przepis art. 81 ust. 1, ma charakter szczególny, gdyż nie dotyczy ochrony autora lub utworu, lecz zawiera postanowienia w istocie ograniczające swobodę wypowiedzi twórczej, głównie ze względu na poszanowanie dóbr osobistych chronionych prawem powszechnym.

Zauważyć jednocześnie należy, że zgoda na rozpowszechnianie wizerunku, w oznaczonych warunkach, wyłączająca bezprawność naruszenia tego dobra osobistego, może być przedmiotem lub elementem różnego rodzaju stosunków lub zobowiązań prawnych, w tym umów o różnorakim charakterze (umowy o pracę, umowy o dzieło, zlecenia czy innej umowy cywilnoprawnej). Natomiast ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyklucza automatycznie możliwości osiągania przychodów z praw podlegających ochronie na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i praw pokrewnych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku gdy uprawianie sportu przez Zawodników, jak również świadczenie usług marketingowych, wchodzą w zakres prowadzonej przez nich działalności gospodarczej i złożyli oni oświadczenia w rozumieniu art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika. Z uwagi na zastosowanie w tym przypadku – zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stwierdzam, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-duńskiej zyski Zawodników podlegają opodatkowaniu tylko w państwie ich rezydencji podatkowej (w Danii).

Podsumowując, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym Spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest zobowiązana do obliczenia, pobrania i przekazania na rachunek organu podatkowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego Zawodnikom na podstawie Kontraktu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.