Przejdź do treści

0112-KDIL2-2.4011.874.2026.4.MM

Opodatkowanie przychodów z najmu prywatnego nieruchomości - zwrot kosztów energii elektrycznej, gazu, czynszu administracyjnego wraz z zaliczką na wodę, usługi internetu i telewizji kablowej.

Sygnatura
0112-KDIL2-2.4011.874.2026.4.MM
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, (…), NIP (…) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu tej działalności.

Niezależnie od prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wynajmuje prywatnie (poza działalnością gospodarczą, w ramach tzw. najmu prywatnego) lokal mieszkalny położony przy ul. (…), stanowiący jego majątek osobisty (Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje rozdzielność majątkowa, a nieruchomość nie wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków).

Lokal jest wynajmowany osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Przychody z najmu Wnioskodawca opodatkowuje ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% (do limitu 100 000 zł rocznie).

Zgodnie z umową najmu, oprócz czynszu najmu, Wnioskodawca pobiera od najemcy kwoty tytułem zwrotu kosztów mediów związanych z korzystaniem z lokalu, obejmujące: energię elektryczną, gaz, czynsz administracyjny wraz z zaliczką na poczet zużycia wody uiszczany do wspólnoty/zarządcy nieruchomości, oraz usługę internetu i telewizji kablowej, rozliczaną na podstawie jednego łącznego rachunku wystawianego Wnioskodawcy przez dostawcę tej usługi.

Rozliczenie energii elektrycznej, gazu, wody i czynszu administracyjnego odbywa się w następujący sposób: najemca uiszcza comiesięczne stałe kwoty (zaliczki) na poczet ww. opłat, a raz na pół roku następuje rozliczenie rzeczywistego zużycia – na podstawie faktur/rozliczeń otrzymanych przez Wnioskodawcę od dostawców mediów oraz od wspólnoty/zarządcy nieruchomości. Ewentualna nadpłata lub niedopłata jest rozliczana z najemcą po otrzymaniu dokumentów rozliczeniowych od dostawców.

Opłata za internet i telewizję kablową ma odmienny charakter – jest to stały abonament miesięczny, niezależny od faktycznego „zużycia” (nie podlega odczytowi licznika ani okresowemu rozliczeniu korygującemu). Wnioskodawca pobiera od najemcy dokładnie kwotę wynikającą z faktury wystawionej przez dostawcę tej usługi, bez jakiejkolwiek marży czy narzutu, i wyłącznie przekazuje ją dostawcy – analogicznie jak w przypadku pozostałych mediów.

Wszystkie kwoty pobierane są przez Wnioskodawcę na jego rachunek bankowy wyłącznie w drodze przelewu bankowego (Wnioskodawca nie przyjmuje wpłat gotówkowych). Czynsz najmu oraz zaliczka na media są przekazywane przez najemcę jednym przelewem miesięcznie, przy czym tytuł przelewu jednoznacznie rozdziela obie kwoty na dwie odrębne pozycje, np.: „Czynsz najmu (…) zł + zaliczka na media (…) zł, (…), [miesiąc/rok]” (na zaliczkę na media składają się: energia elektryczna ok. (…) zł, gaz ok. (…) zł, czynsz administracyjny z zaliczką na wodę ok. (…) zł oraz internet/TV ok. (…)). Kwoty za czynsz najmu oraz za media są dodatkowo wyodrębnione w umowie najmu jako osobne pozycje.

Wysokość miesięcznych zaliczek na media może ulegać zmianie w trakcie trwania umowy, w zależności od zmiany cen/stawek stosowanych przez dostawców mediów lub wspólnotę mieszkaniową. Wynik półrocznego rozliczenia rzeczywistego zużycia jest zmienny – w zależności od okresu rozliczeniowego może skutkować obowiązkiem dopłaty przez najemcę bądź zwrotem nadpłaty na jego rzecz, co odzwierciedla wyłącznie rzeczywisty koszt mediów w danym okresie, a nie stałą, z góry ustaloną kwotę wynagrodzenia.

Wnioskodawca pobiera od najemcy wyłącznie kwoty odpowiadające rzeczywistym kosztom mediów wynikającym z faktur/rozliczeń od dostawców i wspólnoty – nie nalicza żadnej marży ani dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pośredniczenia w tych płatnościach. Wnioskodawca pełni w tym zakresie wyłącznie funkcję przekazującego (refundacja kosztów), a nie świadczącego odrębną usługę.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym kwoty pobierane przez Wnioskodawcę od najemcy tytułem zwrotu kosztów:

1)  energii elektrycznej, gazu oraz czynszu administracyjnego wraz z zaliczką na wodę,

2)  oraz usługi internetu i telewizji kablowej,

odpowiadające dokładnie kwotom wynikającym z faktur/rozliczeń otrzymanych przez Wnioskodawcę od dostawców tych usług i wspólnoty mieszkaniowej, bez jakiejkolwiek marży ani narzutu nie stanowią przychodu Wnioskodawcy podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – kwoty pobierane od najemcy tytułem zwrotu kosztów energii elektrycznej, gazu oraz czynszu administracyjnego z zaliczką na wodę nie stanowią przychodu z najmu podlegającego ryczałtowi, ponieważ: Wnioskodawca nie świadczy odrębnej usługi dostawy mediów, lecz wyłącznie przekazuje dalej kwoty odpowiadające rzeczywistemu zużyciu, wynikające z faktur/rozliczeń otrzymanych od dostawców i wspólnoty mieszkaniowej — bez jakiejkolwiek marży.

Rozliczenie następuje w oparciu o rzeczywiste zużycie (rozliczenie półroczne na podstawie faktur), a nie o stałą, ryczałtową kwotę ustaloną odgórnie — co odróżnia tę sytuację od przypadków, w których „opłata za media” jest w istocie ukrytą częścią czynszu najmu.

Kwoty za media są wyodrębnione w umowie najmu jako osobna pozycja, niezależna od czynszu.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP1-1.4012.10.2024.1.MKA oraz w § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Brak zysku po stronie Wnioskodawcy z tytułu pośredniczenia w płatnościach za media oznacza, że kwoty te nie spełniają definicji przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem – Wnioskodawca jedynie odzyskuje wydatek poniesiony na rzecz najemcy, nie uzyskując przysporzenia majątkowego.

W ocenie Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – analogiczne zasady powinny mieć zastosowanie do opłaty za internet i telewizję kablową, mimo że nie jest to opłata licznikowa (opomiarowana), ponieważ: decydującym kryterium dla braku opodatkowania nie jest sam fakt „opomiarowania” świadczenia, lecz brak przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego – Wnioskodawca pobiera od najemcy dokładnie kwotę wynikającą z faktury dostawcy usługi internetowej, bez żadnej marży ani narzutu, i w całości przekazuje ją dostawcy.

Wysokość opłaty wynika wprost z odrębnej, weryfikowalnej faktury wystawianej przez podmiot trzeci (dostawcę usługi), a nie z arbitralnej decyzji Wnioskodawcy – co pozwala jednoznacznie zweryfikować brak marży.

Kwota ta jest wyodrębniona w umowie najmu i w tytule przelewu jako osobna pozycja, analogicznie jak pozostałe media.

Wnioskodawca wskazuje, że stanowisko to jest bardziej niepewne niż w przypadku pytania 1 z uwagi na brak rozliczenia wg rzeczywistego zużycia, i prosi Organ o odrębną ocenę tej kwestii, mając na uwadze, że o zakwalifikowaniu świadczenia jako „zwrotu kosztu” powinien przesądzać brak marży i udokumentowanie fakturą od podmiotu trzeciego, a nie wyłącznie sposób pomiaru zużycia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Natomiast na podstawie art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232).

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w art. 2 ust. 1a i w art. 6 ust. 1a odwołuje się do pojęcia przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym (umowy najmu) oraz pieniądze i wartości pieniężne (...) z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym (umowy najmu).

Podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym generuje przychód. Jednak, aby przychód ten po stronie wynajmującego powstał, muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wpłacane przez najemcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane przez wynajmującego lub postawione do jego dyspozycji. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast wnoszone przez najemcę opłaty związane z przedmiotem najmu, jeżeli z umowy wynika, że to najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Jeżeli jednak zawarta między stronami umowa stanowi, że ciężar określonych zobowiązań pieniężnych leży po stronie wynajmującego, to nie ma podstaw, by równowartość wynikających z nich kwot była wyłączona z osiąganych przez niego przychodów. Zapłacony wynajmującemu czynsz najmu stanowi bowiem dla niego w całości definitywne przysporzenie majątkowe – staje się jego własnością jako świadczenie bezzwrotne. Przy tym, należną zapłatę wynajmujący otrzymuje niezależnie od płatności, jakich dokonuje w związku z najmem. Regulując je, wykorzystuje własne środki finansowe – nie natomiast środki najemcy. Nie występuje zatem w roli pośrednika między najemcą a odpowiednimi podmiotami, ale we własnym imieniu spełnia świadczenie, do którego jest zobowiązany.

W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy najmu w zakresie pokrywania przez najemcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z przedmiotem najmu, różne będą skutki podatkowe.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że wynajmuje Pan prywatnie (poza działalnością gospodarczą, w ramach tzw. najmu prywatnego) lokal mieszkalny stanowiący jego majątek osobisty (pozostaje Pan w związku małżeńskim, w którym obowiązuje rozdzielność majątkowa, a nieruchomość nie wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków). Lokal jest wynajmowany osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej wyłącznie na cele mieszkaniowe. Zgodnie z umową najmu, oprócz czynszu najmu, pobiera Pan od najemcy kwoty tytułem zwrotu kosztów mediów związanych z korzystaniem z lokalu, obejmujące: energię elektryczną, gaz, czynsz administracyjny wraz z zaliczką na poczet zużycia wody uiszczany do wspólnoty/zarządcy nieruchomości oraz usługę internetu i telewizji kablowej, rozliczaną na podstawie jednego łącznego rachunku wystawianego Panu przez dostawcę tej usługi. Rozliczenie energii elektrycznej, gazu, wody i czynszu administracyjnego odbywa się w następujący sposób: najemca uiszcza comiesięczne stałe kwoty (zaliczki) na poczet tych opłat, a raz na pół roku następuje rozliczenie rzeczywistego zużycia – na podstawie faktur/rozliczeń otrzymanych przez Pana od dostawców mediów oraz od wspólnoty/zarządcy nieruchomości. Ewentualna nadpłata lub niedopłata jest rozliczana z najemcą po otrzymaniu dokumentów rozliczeniowych od dostawców. Opłata za internet i telewizję kablową ma odmienny charakter – jest to stały abonament miesięczny, niezależny od faktycznego „zużycia” (nie podlega odczytowi licznika ani okresowemu rozliczeniu korygującemu). Pobiera Pan od najemcy dokładnie kwotę wynikającą z faktury wystawionej przez dostawcę tej usługi, bez jakiejkolwiek marży czy narzutu, i wyłącznie przekazuje ją dostawcy – analogicznie jak w przypadku pozostałych mediów. Wszystkie kwoty są pobierane przez Pana na jego rachunek bankowy wyłącznie w drodze przelewu bankowego. Czynsz najmu oraz zaliczka na media są przekazywane przez najemcę jednym przelewem miesięcznie, przy czym tytuł przelewu jednoznacznie rozdziela obie kwoty na dwie odrębne pozycje. Kwoty za czynsz najmu oraz za media są dodatkowo wyodrębnione w umowie najmu jako osobne pozycje. Wysokość miesięcznych zaliczek na media może ulegać zmianie w trakcie trwania umowy, w zależności od zmiany cen/stawek stosowanych przez dostawców mediów lub wspólnotę mieszkaniową. Wynik półrocznego rozliczenia rzeczywistego zużycia jest zmienny – w zależności od okresu rozliczeniowego może skutkować obowiązkiem dopłaty przez najemcę bądź zwrotem nadpłaty na jego rzecz, co odzwierciedla wyłącznie rzeczywisty koszt mediów w danym okresie, a nie stałą, z góry ustaloną kwotę wynagrodzenia. Pobiera Pan od najemcy wyłącznie kwoty odpowiadające rzeczywistym kosztom mediów wynikającym z faktur/rozliczeń od dostawców i wspólnoty – nie nalicza Pan żadnej marży ani dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pośredniczenia w tych płatnościach. Pełni Pan w tym zakresie wyłącznie funkcję przekazującego (refundacja kosztów), a nie świadczącego odrębną usługę.

Zatem wskazane we wniosku kwoty pobierane przez Pana od najemcy tytułem zwrotu kosztów energii elektrycznej, gazu oraz czynszu administracyjnego wraz z zaliczką na wodę oraz usługi internetu i telewizji kablowej nie stanowią – w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – Pana przychodu z najmu prywatnego. Nie jest to bowiem Pana definitywne przysporzenie majątkowe – kwoty te są przekazywane dalej do odpowiednich dostawców/wspólnoty mieszkaniowej.

Podsumowanie: w przedstawionym stanie faktycznym kwoty pobierane przez Pana od najemcy tytułem zwrotu kosztów energii elektrycznej, gazu oraz czynszu administracyjnego wraz z zaliczką na wodę oraz usługi internetu i telewizji kablowej, odpowiadające dokładnie kwotom wynikającym z faktur/rozliczeń otrzymanych przez Pana od dostawców tych usług i wspólnoty mieszkaniowej, bez jakiejkolwiek marży ani narzutu nie stanowią Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację.

Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.