0111-KDIB3-1.4012.674.2026.2.IK
Brak możliwości zastosowania procedury VAT - marża dla organizacji targów wraz z przejazdami, dojazdami i zakwaterowaniem.
- Sygnatura
- 0111-KDIB3-1.4012.674.2026.2.IK
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 września 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zaistniałego stanu faktycznego
Województwo (…) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1 stycznia 2017 r. podjęło scentralizowane rozliczenie podatku VAT wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi, w tym z Urzędem Marszałkowskim (…).
Województwo (…) w ramach realizacji projektu (…) ogłosiło zapytanie ofertowe dotyczące realizacji usługi pod nazwą: „(…)”.
W ramach w/w usługi wykonawca ma wykonać cztery zadania.
Zadanie 1 obejmuje projekt, wykonanie, instalacja stoiska i demontaż,
Zadnie 2 obejmuje transport lotniczy przedstawicieli (…),
Zadanie 3 obejmuje transport lokalny przedstawicieli (…),
Zadanie 4 obejmuje usługę hotelową dla przedstawicieli (…).
Jeden z oferentów uczestniczących w postępowaniu firma A. zaproponowała rozliczenie całości usługi z zastosowaniem procedury VAT marża, definiując ją jako usługę turystyczną, proponując wystawienie Faktury VAT marża o następującej treści: „(…)”.
W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że
1. Czy w zakresie opisanej we wniosku usługi są Państwo zamawiającym w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym, podmiotem publicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1637 oraz z 2026 r. poz. 426) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną umową o partnerstwie publiczno-prywatnym, lub zamawiającym w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U. z 2025 r. poz. 1688 ) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi?
W zakresie opisanej we wniosku usługi Wnioskodawca jest zamawiającym w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 793) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym. Dodatkowo wyjaśniam, że jest to postępowanie poniżej kwoty 170.000,00 zł realizowane bez stosowania przepisów ustawy Prawo Zamówień Publicznych w związku z art. 30 ust.4 tejże ustawy.
2. Czy zapytanie ofertowe (przetarg) dotyczące realizacji usługi pod nazwą: „(…)’’ zostało już rozstrzygnięte?
Wnioskodawca informuje, że w wyniku zapytania ofertowego wybrano ofertę, jednakże jak dotąd nie została zawarta umowa z uwagi na wątpliwości odnośnie możliwości zastosowania regulacji z art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług. Dalsze procedowanie zawieszono do czasu uzyskania jednoznacznej informacji w zakresie prawidłowego naliczenia podatku VAT od wynagrodzenia za realizację usługi.
3. Czy Usługa opisana we wniosku polegająca na zaprojektowaniu, wykonaniu, instalacji i demontażu stoiska targowego oraz organizacji wyjazdu przedstawicieli (…)będzie spełniała w jakiejś części cel wypoczynkowy, rekreacyjny, turystyczny itp.? Jeżeli tak, proszę o wskazanie na czym będzie polegała realizacja tego celu?
Usługa opisana we wniosku polegająca na zaprojektowaniu, wykonaniu, instalacji i demontażu stoiska targowego oraz organizacji wyjazdu przedstawicieli (…) w żadnej części nie będzie spełniała celu wypoczynkowego, rekreacyjnego, turystycznego ani innego o podobnym charakterze. Wyjazd w/w przedstawicieli ma na celu wyłącznie wykonywanie obowiązków służbowych oraz zadań o charakterze biznesowym i promocyjnym, do których należą:
- kompleksowa obsługa stoiska promocyjnego Wnioskodawcy na targach przez cały czas ich trwania;
- aktywny udział w spotkaniach biznesowych, branżowych i networkingowych organizowanych w ramach targów, mających na celu promocję regionu oraz nawiązywanie kontaktów turystycznych i gospodarczych;
- realizacja celów Wnioskodawcy, jako samorządu województwa w zakresie promocji gospodarczej i turystycznej oraz wspierania rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw na arenie międzynarodowej.
Czas pobytu uczestników wyjazdu na targach (…) będzie w całości zagospodarowany na realizację powyższych zadań o charakterze zawodowym.
W ramach opisywanej usługi nie przewidziano żadnych elementów o charakterze rozrywkowym, turystycznym czy rekreacyjnym (takich jak zwiedzanie, wycieczki lokalne, czas wolny o charakterze turystycznym czy bilety wstępu na wydarzenia niezwiązane z celami targowymi).
4. Jakiego rodzaju świadczenia będą oczekiwać Państwo od Usługodawcy jako nabywca? Co jest intencją (celem nabycia) tej usługi?
Wnioskodawca, jako nabywca usługi oczekuje od Usługodawcy wykonania jednego, zintegrowanego i kompleksowego świadczenia o charakterze promocyjno- wystawienniczym. W skład tego świadczenia wchodzą ściśle ze sobą powiązane czynności techniczne, organizacyjne oraz logistyczne takie jak: zaprojektowanie, wykonanie, instalację i demontaż stoiska promocyjnego (…), zapewnienie niezbędnego zaplecza logistycznego (w tym zakupu biletów lotniczych, transportu na miejscu (transport na targi, transport z targów, zakwaterowania w dniach targowych) dla osób obsługujących to stoisko – tj. przedstawicieli (…). Wszystkie te elementy są ze sobą powiązane. Z perspektywy Wnioskodawcy podział tych czynności na odrębne usługi miałby charakter sztuczny, ponieważ zakup samych świadczeń logistycznych (np. noclegów) bez jednoczesnego zapewnienia infrastruktury wystawienniczej (stoiska) całkowicie pozbawiłby zamówienie jego gospodarczego sensu. Główną intencją i jedynym celem nabycia tej usługi jest realizacja zadań publicznych oraz celów Wnioskodawcy w zakresie międzynarodowej promocji gospodarczej i turystycznej regionu, a także wspierania rozwoju i konkurencyjności sektora małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).Cel ten zostanie zrealizowany poprzez stworzenie profesjonalnej przestrzeni wystawienniczej (stoiska), umożliwiającej prezentację potencjału gospodarczego i turystycznego regionu na prestiżowych międzynarodowych targach (…) oraz umożliwienie przedstawicielom (…) bezpośredniego udziału w spotkaniach o charakterze ściśle biznesowym, gospodarczym i networkingowym w celu nawiązania międzynarodowych kontaktów handlowych oraz budowanie pozytywnego wizerunku Województwa jako aktywnego regionu wspierającego lokalną przedsiębiorczość i otwartego na zagraniczne rynki. Intencją Wnioskodawcy nie jest zatem zaspokojenie potrzeb o charakterze osobistym, rekreacyjnym czy turystycznym uczestników wyjazdu. Intencją jest pozyskanie od jednego wyspecjalizowanego podmiotu gotowego, kompleksowego narzędzia służącego wyłącznie celom służbowym i promocyjnym.
5. Która z opisanych we wniosku czynności stanowi usługę główną?
Usługą główną (dominującą) w ramach opisanego we wniosku świadczenia kompleksowego jest organizacja stoiska promocyjnego Województwa (…) na międzynarodowych targach (…) (obejmująca jego zaprojektowanie, wykonanie, instalację, montaż oraz demontaż). Wszystkie pozostałe czynności wskazane we wniosku – w tym organizacja wyjazdu, zakwaterowania oraz transportu przedstawicieli Wnioskodawcy i wybranych małych i średnich przedsiębiorstw – mają charakter świadczeń pomocniczych. Nie stanowią one dla Wnioskodawcy celu samego w sobie, lecz są jedynie niezbędnym środkiem do technicznego i należytego wykonania usługi głównej. Głównym i nadrzędnym celem całego zamówienia oraz wyjazdu jest realizacja zadań promocyjno-gospodarczych na stoisku targowym. Jeżeli usługa główna (organizacja i zapewnienie funkcjonowania stoiska) nie zostałaby zrealizowana, całe przedsięwzięcie straciłoby swój sens gospodarczy, a cel wyjazdu służbowego nie mógłby zostać osiągnięty. Personel nie miałby fizycznej możliwości wykonywania swoich obowiązków służbowych (obsługi stoiska i reprezentowania regionu). W związku z tym, z perspektywy ekonomicznej i podatkowej, mamy do czynienia z jednym, niepodzielnym świadczeniem, w którym elementem dominującym i nadającym całości zasadniczy charakter jest usługa promocyjno-wystawiennicza czyli organizacja stoiska regionalnego Wnioskodawcy – (…), a nie elementy logistyczne tj. usługa transportowa czy zakwaterowanie.
6. Czy usługa polegająca na transporcie lotniczym, transporcie lokalnym i usłudze hotelowej będzie spełniała w jakiejś części cel wypoczynkowy, rekreacyjny, turystyczny itp.? Jeżeli tak, proszę o wskazanie na czym będzie polegała realizacja tego celu.
Usługa polegająca na transporcie lotniczym, transporcie lokalnym i usłudze hotelowej w żadnej części nie będzie spełniała celu wypoczynkowego, rekreacyjnego, turystycznego ani żadnego innego celu o podobnym charakterze. Wymienione wyżej świadczenia logistyczne są ściśle, nierozerwalnie i wyłącznie podporządkowane celowi służbowemu i gospodarczemu całego przedsięwzięcia. Ich specyfika w kontekście planowanego wyjazdu kształtuje się następująco: transport lotniczy i transport lokalny służą wyłącznie technicznemu przemieszczeniu personelu (…) z hotelu do miejsca docelowego, w którym odbywają się Targi (…), oraz zapewnieniu powrotu po zakończeniu wydarzenia. Usługa hotelowa (zakwaterowanie) zostanie zapewniona wyłącznie na czas trwania targów oraz w zakresie niezbędnym do technicznego zabezpieczenia obecności personelu na stoisku wystawienniczym (w dniach operacyjnych targów). Wszystkie te świadczenia są skalkulowane w standardzie czysto biznesowym (ekonomicznym), adekwatnym dla podróży służbowych. W ramach tych usług nie przewidziano żadnych elementów o charakterze rekreacyjnym czy turystycznym (takich jak hotele o charakterze wypoczynkowym/resortowym, przedłużenie pobytu na weekend, pakiety spa, zwiedzanie atrakcji turystycznych (…) czy transport do miejsc o charakterze rozrywkowym.
7. Czy w związku ze świadczeniem usług polegających na transporcie lotniczym, transporcie lokalnym i usłudze hotelowej usługodawca będzie działał na rzecz Państwa (nabywcy usługi) we własnym imieniu i na własny rachunek?
W związku ze świadczeniem usług polegających na transporcie lotniczym, transporcie lokalnym i usłudze hotelowej, Usługodawca będzie działał na rzecz Wnioskodawcy (nabywcy usługi) we własnym imieniu i na własny rachunek.
Usługodawca, jako wykonawca całego zamówienia będzie realizował zobowiązanie wynikające z zawartej umowy o charakterze promocyjno-wystawienniczym we własnym imieniu i na własny rachunek. Wnioskodawca nie udzielił Usługodawcy pełnomocnictwa do działania w imieniu lub na rzecz Województwa (…) przy zakupie biletów lotniczych czy rezerwacji miejsc hotelowych. Oznacza to, że Usługodawca nabywa niezbędne świadczenia logistyczne (noclegi, transport) od podmiotów trzecich we własnym imieniu, a następnie – jako integralną część swojego własnego, złożonego świadczenia – dostarcza je Wnioskodawcy. Wszystkie te czynności są podejmowane przez Usługodawcę na jego własne ryzyko gospodarcze i na jego rachunek, w ramach skalkulowanego ryczałtowego wynagrodzenia za realizację całego kontraktu. Działanie Usługodawcy we własnym imieniu i na własny rachunek przy organizacji logistyki nie zmienia jednak faktu, że świadczenia te są wyłącznie elementem pomocniczym, technicznie warunkującym realizację usługi głównej, tj. organizacji stoiska promocyjnego i obsługi misji gospodarczej na Targach (…).
8. Czy przy świadczeniu ww. oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników wyjazdu, Usługodawca będzie wykonywał we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych usługami własnymi w rozumieniu art. 119 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług?
Usługodawca w ramach realizacji przedmiotu umowy będzie wykonywał we własnym zakresie usługę zaprojektowania, wykonania, instalacji i demontażu stoiska, z tym, że w ocenie Wnioskodawcy usługi te nie będą związane z świadczeniem usługi turystyki.
9. Jeśli między usługami własnymi, a ww. usługami nabytymi od innych podatników będzie istniała taka zależność powodująca, że usługi te nie mogą być świadczone odrębnie, to proszę wskazać na czym konkretnie polega ta zależność?
Wnioskodawca wskazuje, że pomiędzy działaniami podejmowanymi przez Usługodawcę we własnym zakresie (usługą główną tj. zaprojektowaniem, wykonaniem, instalacją i demontażem stoiska), a usługami logistycznymi nabywanymi od podmiotów trzecich istnieje bezwzględna, nierozerwalna zależność o charakterze funkcjonalno-celowym, techniczno-logistycznym i organizacyjnym. Zależność ta powoduje, że usługi te nie mogą być świadczone odrębnie, co przejawia się w następujących konkretnych aspektach:
- zależność funkcjonalno-celowa: wykonanie samego stoiska targowego (…) (świadczenie własne Usługodawcy) bez jednoczesnego zapewnienia transportu i noclegu dla personelu (usługi nabyte) pozbawiłoby zamówienie jakiegokolwiek sensu. Stoisko promocyjne nie może funkcjonować bez obsługi – wymaga fizycznej i stałej obecności przedstawicieli (…) w celu prowadzenia spotkań biznesowych i prezentacji oferty regionu;
- zależność techniczno-logistyczna: zakup samych biletów lotniczych oraz miejsc hotelowych (usługi nabyte) bez zapewnienia infrastruktury wystawienniczej (stoiska) całkowicie uniemożliwiłby realizację celu służbowego wyjazdu. Personel nie miałby fizycznego miejsca do wykonywania swoich obowiązków zawodowych, a sam wyjazd straciłby swój gospodarczy i promocyjny charakter, stając się bezprzedmiotowym.
- zależność organizacyjna (jednolitość czasu i miejsca): usługi logistyczne są ściśle zsynchronizowane z harmonogramem montażu i funkcjonowania stoiska. Noclegi i transport są zamawiane przez Usługodawcę wyłącznie na czas trwania Targów (…) i w bezpośredniej bliskości obiektu targowego. Wybór hoteli czy godzin lotów jest bezpośrednio podyktowany wymaganiami technicznymi i organizacyjnymi obsługi stoiska. Zatem wszystkie te elementy stanowią fazy jednego i tego samego procesu gospodarczego. Są one ze sobą tak ściśle powiązane, że jedno świadczenie bez drugiego jest całkowicie bezwartościowe z punktu widzenia celu, jaki realizuje podmiot publiczny (Wnioskodawca, jako jednostka samorządu terytorialnego).
10. Ze świadczeniem przez Państwa jakich usług jest związana Usługa zaprojektowania, wykonania, instalacji i demontażu stoiska targowego wraz z organizacją wyjazdu przedstawicieli (…) na Targi (…), proszę wyjaśnić czy jest/będzie wykorzystywana do wykonywania przez Państwa:
- czynności zwolnionych od podatku,
- czynności opodatkowanych,
- czynności niepodlegających opodatkowaniu?
W/w usługa nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, ani czynności opodatkowanych ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. Udział w Targach (…) stanowi realizację zadań o charakterze publicznym, nałożonych na Wnioskodawcę, jako samorząd województwa przepisami ustawy o samorządzie województwa. Działania te nie mają charakteru komercyjnego, Wnioskodawca nie pobiera opłat (nie generuje obrotu opodatkowanego) od uczestniczących w wyjeździe przedsiębiorców ani od odwiedzających stoisko.
11. Z jakiego miejsca Usługodawca będzie świadczył opisaną we wniosku usługę, czy będzie to jego siedziba, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej Usługodawcy, a jeśli Usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, to będzie to miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu? Proszę wskazać to miejsce (kraj).
Wnioskodawca informuje, że Usługodawca (wybrany wykonawca) będzie świadczył opisaną we wniosku usługę ze swojej siedziby działalności gospodarczej, która znajduje się na terytorium Polski. Usługodawca jest podmiotem zarejestrowanym w Polsce jako podatnik VAT czynny. Posiada on na terytorium kraju zaplecze techniczne oraz personalne niezbędne do kompleksowego zarządzania i wykonania usługi opisanej we wniosku. Wszelkie prace koncepcyjne, projektowe, koordynacja logistyczna oraz nadzór nad realizacją zamówienia będą zarządzane i wykonywane z terytorium Polski (z miejsca siedziby Usługodawcy), natomiast techniczny montaż i obsługa stoiska na terenie (…) stanowią jedynie fizyczne wykonanie elementów składowych tej części usługi.
12. Czy Usługodawca jest, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej?
Wnioskodawca informuje, że Usługodawca (wybrany w drodze postępowania wykonawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
W związku z zadanymi pytaniami i udzielonymi odpowiedziami Wnioskodawca uznał za zasadne uzupełnienie opisu stanu faktycznego.
Uzupełnienie stanu faktycznego:
Województwo (…) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1 stycznia 2017r podjęło scentralizowane rozliczenie podatku VAT wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi, w tym z Urzędem Marszałkowskim (…). Województwo (…) w ramach realizacji projektu (…) ogłosiło zapytanie ofertowe dotyczące realizacji usługi pod nazwą: „(…)”. Jest to postępowanie poniżej kwoty 170.000,00 zł realizowane bez stosowania przepisów ustawy Prawo Zamówień Publicznych w związku z art. 30 ust. 4 tejże ustawy.
W ramach w/w usługi wykonawca ma wykonać cztery zadania. Zadanie 1 obejmuje projekt, wykonanie, instalacja stoiska i demontaż, Zadnie 2 obejmuje transport lotniczy przedstawicieli (…), Zadanie 3 obejmuje transport lokalny przedstawicieli (…), Zadanie 4 obejmuje usługę hotelową dla przedstawicieli (…) uczestniczących w targach. W zapytaniu ofertowym wskazano następujące kryteria oceny ofert:
- łączna cena zamówienia brutto- 40 punktów;
- standard hotelu w trakcie pobytu na targach - 20 punktów;
- położenie hotelu w trakcie pobytu na targach - 20 punktów;
- koncepcja stoiska/projekt graficzny – 20 punktów.
Wnioskodawca, jako zamawiający nie określił w w/w zapytaniu ofertowym stawki VAT. W odpowiedzi na zapytanie ofertowe wpłynęło cztery oferty. Dwie oferty, jako spełniające warunki formalne zostały dopuszczone do oceny merytorycznej. Oferty te różnią się zastosowaną stawką podatku VAT od w/w usługi. Jeden z oferentów uczestniczących w postępowaniu firma A. proponowała rozliczenie całości usługi z zastosowaniem procedury VAT marża, definiując ją jako usługę turystyczną, proponując wystawienie Faktury VAT marża o następującej treści: „(…)”. Natomiast drugi oferent zastosował stawkę VAT 23%. Wnioskodawca, jako zamawiający wybrał ofertę, w której zastosowano stawkę VAT 23%, ponieważ zastosowanie procedury VAT- marża przez drugiego z oferentów wzbudziło wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie prawidłowości kwalifikacji podatkowej tak złożonej usługi. Specyfika zamówienia (obejmująca m.in. projekt, wykonanie montaż i demontaż stoiska) wyklucza możliwość uznania tej usługi za usługę turystyki podlegającą opodatkowaniu marżą. Mając na względzie powyższe oraz dążąc do zapewnienia pełnej przejrzystości, legalności wydatkowania środków publicznych oraz równego traktowania wykonawców, Wnioskodawca podjął decyzję o wyborze oferty skalkulowanej na zasadach ogólnych, a jednocześnie skierował niniejsze zapytanie do Krajowej Informacji Skarbowej, aby uzyskać wiążącą jasność i pewność prawną na przyszłość w zakresie prawidłowości naliczania podatku VAT dla tego typu usług. Jak dotąd nie została zawarta umowa.
Pytanie
Czy jest prawidłowe zastosowanie procedury VAT marża, o której mowa w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do usługi obejmującej zaprojektowanie, wykonanie, instalację i demontaż stoiska targowego wraz z organizacją wyjazdu przedstawicieli Województwa (…) oraz przedstawicieli (…).
Państwa stanowisko
Przepis art. 119 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 z późn. zm.), zwana dalej: „ustawa o VAT’’ stanowi:
1. Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.
2. Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.
3. Przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:
1) (uchylony)
2) działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;
3) przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.
4) (uchylony)’’.
3a. Podatnicy, o których mowa w ust. 3, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 , z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiadać dokumenty, z których wynikają te kwoty.
4. Podatnikom, o których mowa w ust. 3, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.
5. W przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych dalej „usługami własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a .
6. W przypadkach, o których mowa w ust. 5, podatnik obowiązany jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka na usługi własne.
7. Usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0%, jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone poza terytorium Unii Europejskiej.
8. Jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone zarówno na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza nim, to usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% tylko w części, która dotyczy usług świadczonych poza terytorium Unii Europejskiej.
9. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika dokumentów potwierdzających świadczenie tych usług poza terytorium Unii Europejskiej.
10. (uchylony)”
Z cytowanego przepisu wynika, że ustalanie podstawy opodatkowania w sposób w nim opisany może mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku świadczenia przez podatnika usług turystyki, o ile spełnia on warunki określone w ust. 3. Wykładnia gramatyczna w/w przepisu prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy podatnik przy świadczeniu usług turystyki oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, wykonuje w ramach tej usługi część świadczeń we własnym zakresie, to do usług własnych podstawa opodatkowania nie jest ustalana w oparciu o art. 119 ust. 1 ustawy o VAT. Do art. 119 ustawy o VAT. Wówczas odpowiednio stosuje się art. 29a tejże ustawy. Konieczne jest wtedy wykazanie w ewidencji prowadzonej przez podatnika, jaka część należności przypada na usługi własne, a jaka część przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.
Kluczowe znaczenie ma więc ustalenie znaczenia pojęcia usługi turystyki. W ustawie o podatku VAT pojęcie usług turystycznych nie zostało zdefiniowane. Treść art. 119 ust. 2 ustawy o VAT pozwala na wniosek, że procedura marży w turystyce dotyczy usług złożonych, w skład których wchodzi kilka czynności ( Komentarz autorstwa Witolda Modzelewskiego, wyd.30. Legalis). W ocenie Wnioskodawcy aby określić znaczenie pojęcia usługi turystyki należałoby przejść na grunt przepisów ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych ( tj. Dz.U. z 2026 r., poz. 925), zwanej dalej: „ustawa o imprezach turystycznych’’. W ustawie tej zostało zdefiniowane szczególności pojęcie usługi turystycznej i pojęcie imprezy turystycznej. W świetle art. 4 pkt 1 ustawy o imprezach turystycznych przez usługę turystyczną należy o rozumieć:
a) przewóz pasażerów;
b) zakwaterowanie w celach innych niż pobytowe, które nie jest nieodłącznym elementem przewozu pasażerów,
c) wynajem pojazdów samochodowych lub innych pojazdów silnikowych
d) inną usługę świadczoną podróżnym, która nie stanowi integralnej części usług wskazanych w lit. a-c.
Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 2 w/w ustawy impreza turystyczna to połączenie co najmniej dwóch różnych rodzajów usług turystycznych na potrzeby tej samej podróży lub wakacji, spełniające warunki, o których mowa w art. 5 ust. 1 .
Biorąc więc pod uwagę treść art. 119 ust. 2 ustawy o VAT zdaniem Wnioskodawcy uprawniony jest wniosek, że pojęcie usługi turystyki w istocie odpowiada pojęciu imprezy turystycznej. Przedmiotem zapytania ofertowego, o którym mowa w opisie stanu faktycznego jest realizacja usługi pod nazwą: ’”(…)”. W ramach w/w usługi wykonawca ma wykonać cztery zadania. Zadanie 1 obejmuje projekt, wykonanie, instalacja stoiska i demontaż, Zadnie 2 obejmuje transport lotniczy przedstawicieli województwa (…), Zadanie 3 obejmuje transport lokalny przedstawicieli województwa (…), Zadanie 4 obejmuje usługę hotelową dla przedstawicieli województwa (…).
Zdaniem Wnioskodawcy zakres zadania 1 wskazuje, że ta część usługi nie jest usługą turystyczną w rozumieniu art. 119 ust. 1 ustawy o VAT a także nie może być uznana za usługę własną w rozumieniu art. 119 ust. 5 ustawy o VAT, bowiem nie stanowi ona części usługi turystycznej. W konsekwencji, nie jest dopuszczalne zastosowanie w opisanym stanie faktycznym regulacji z art. 119 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Brzmienie art. 8 ust. 2a ustawy wskazuje, że:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Zatem, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Zakup a następnie odsprzedaż danej usługi nie zmienia więc jej charakteru, a podmiot kupujący i odsprzedający usługę traktowany jest jak usługodawca.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że ogłosili Państwo zapytanie ofertowe dotyczące realizacji usługi pod nazwą: „(…)”.
W ramach w/w usługi wykonawca ma wykonać cztery zadania.
Zadanie 1 obejmuje projekt, wykonanie, instalacja stoiska i demontaż,
Zadnie 2 obejmuje transport lotniczy przedstawicieli (…),
Zadanie 3 obejmuje transport lokalny przedstawicieli (…),
Zadanie 4 obejmuje usługę hotelową dla przedstawicieli (…).
Jeden z oferentów uczestniczących w postępowaniu zaproponował rozliczenie całości usługi z zastosowaniem procedury VAT marża.
Ponadto wskazali Państwo, że usługa opisana we wniosku polegająca na zaprojektowaniu, wykonaniu, instalacji i demontażu stoiska targowego oraz organizacji wyjazdu przedstawicieli (…) w żadnej części nie będzie spełniała celu wypoczynkowego, rekreacyjnego, turystycznego ani innego o podobnym charakterze. Wyjazd w/w przedstawicieli ma na celu wyłącznie wykonywanie obowiązków służbowych oraz zadań o charakterze biznesowym i promocyjnym, do których należą:
- kompleksowa obsługa stoiska promocyjnego Wnioskodawcy na targach przez cały czas ich trwania;
- aktywny udział w spotkaniach biznesowych, branżowych i networkingowych organizowanych w ramach targów, mających na celu promocję regionu oraz nawiązywanie kontaktów turystycznych i gospodarczych;
- realizacja celów Wnioskodawcy, jako samorządu województwa w zakresie promocji gospodarczej i turystycznej oraz wspierania rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw na arenie międzynarodowej.
Czas pobytu uczestników wyjazdu na targach (…) będzie w całości zagospodarowany na realizację powyższych zadań o charakterze zawodowym.
W ramach opisywanej usługi nie przewidziano żadnych elementów o charakterze rozrywkowym, turystycznym czy rekreacyjnym (takich jak zwiedzanie, wycieczki lokalne, czas wolny o charakterze turystycznym czy bilety wstępu na wydarzenia niezwiązane z celami targowymi).
Oczekują Państwo od Usługodawcy wykonania jednego, zintegrowanego i kompleksowego świadczenia o charakterze promocyjno - wystawienniczym. Główną intencją i jedynym celem nabycia tej usługi jest realizacja zadań publicznych oraz Państwa celów w zakresie międzynarodowej promocji gospodarczej i turystycznej regionu, a także wspierania rozwoju i konkurencyjności sektora małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Cel ten zostanie zrealizowany poprzez stworzenie profesjonalnej przestrzeni wystawienniczej (stoiska), umożliwiającej prezentację potencjału gospodarczego i turystycznego regionu na prestiżowych międzynarodowych targach (…) oraz umożliwienie Państwa przedstawicielom oraz przedsiębiorcom bezpośredniego udziału w spotkaniach o charakterze ściśle biznesowym, gospodarczym i networkingowym w celu nawiązania międzynarodowych kontaktów handlowych oraz budowanie pozytywnego wizerunku Województwa jako aktywnego regionu wspierającego lokalną przedsiębiorczość i otwartego na zagraniczne rynki.
Usługą główną (dominującą) w ramach opisanego we wniosku świadczenia kompleksowego jest organizacja stoiska promocyjnego Województwa (…) na międzynarodowych targach (…).
Usługa polegająca na transporcie lotniczym, transporcie lokalnym i usłudze hotelowej w żadnej części nie będzie spełniała celu wypoczynkowego, rekreacyjnego, turystycznego ani żadnego innego celu o podobnym charakterze. Wymienione wyżej świadczenia logistyczne są ściśle, nierozerwalnie i wyłącznie podporządkowane celowi służbowemu i gospodarczemu całego przedsięwzięcia.
W/w usługa nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, ani czynności opodatkowanych ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. Udział w Targach (…) stanowi realizację zadań o charakterze publicznym, nałożonych na Wnioskodawcę, jako samorząd województwa przepisami ustawy o samorządzie województwa. Działania te nie mają charakteru komercyjnego, Wnioskodawca nie pobiera opłat (nie generuje obrotu opodatkowanego) od uczestniczących w wyjeździe przedsiębiorców ani od odwiedzających stoisko.
Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości sprowadzają się do wyjaśnienia, czy dla świadczonej przez oferenta „(…)” prawidłowe będzie zastosowanie procedury VAT marża.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.
W myśl art. 119 ust. 2 ustawy:
Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.
Zatem, powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę turystyczną. Użycie w cytowanym przepisie słowa „w szczególności” oznacza, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące składnik usługi turystyki również powinny być uwzględnione. Podkreślić również należy, że czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę, jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.
Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie określa jednoznacznie jakiego rodzaju usługi są usługami nabywanymi dla bezpośredniej korzyści, to na podstawie przepisu art. 119 ust. 2 ustawy przyjąć należy, iż nabycie tych usług i towarów, które zaspokajają potrzeby i oczekiwania turysty w trakcie korzystania z usługi turystycznej, będzie w przypadku wykonywania usług turystyki stanowić element kalkulacyjny do określenia marży.
Stosownie do art. 119 ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:
1) (uchylony)
2) działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;
3) przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty;
4) (uchylony).
Łączne spełnienie powyższych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.
Według art. 119 ust. 3a ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 3, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiadać dokumenty, z których wynikają te kwoty.
Przedmiotowa regulacja w sposób kategoryczny zobowiązuje podatników świadczących usługi turystyki do prowadzenia specyficznej dla tego rodzaju działalności ewidencji.
Podstawowym obowiązkiem podatnika podatku od towarów i usług jest prawidłowe opodatkowanie wykonywanych czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem, dla prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania usług turystycznych, opodatkowanych według szczególnej procedury, określonej przepisem art. 119 ust. 1 ustawy, konieczne jest prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 119 ust. 3a ustawy.
Na podstawie art. 119 ust. 4 ustawy:
Podatnikom, o których mowa w ust. 3, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.
Zgodnie z art. 119 ust. 5 ustawy:
W przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych dalej ,,usługami własnymi'', odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a.
Należy podkreślić, że do towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty można zaliczyć jedynie takie towary i usługi, które podatnik nabywa od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i nie stanowią one jednocześnie „środków” do wyświadczenia usługi własnej podatnika, która następnie staje się elementem kompleksowej usługi turystycznej. Natomiast wszelkie towary i usługi nabywane przez podatnika dla wyświadczenia usługi własnej, stanowiącej następnie element usługi turystyki, należy uznać za wydatki dotyczące usług własnych.
W myśl art. 119 ust. 6 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 5, podatnik obowiązany jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka na usługi własne.
Wskazać należy, że ustawa nie zawiera definicji „usług turystyki”. Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją natomiast w treści art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE – poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC z późn. zm.).
Zgodnie z art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE:
Transakcje dokonywane na warunkach przewidzianych w art. 306 Dyrektywy przez biura podróży w zakresie realizacji podróży uznawane są za pojedynczą usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty.
Pojedyncza usługa podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym biuro podróży ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy usługi.
Według art. 306 Dyrektywy 2006/112/WE:
Państwa członkowskie stosują procedurę szczególną VAT, do transakcji dokonywanych przez biura podróży, o ile biura te występują we własnym imieniu wobec nabywców oraz gdy wykorzystują one do realizacji podróży towary dostarczane i usługi świadczone przez innych podatników.
Do celów niniejszego rozdziału, organizatorzy wycieczek turystycznych są traktowani jak biura podróży.
Z brzmienia powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on świadczeń nabywanych od innych podatników.
Z kolei, na mocy art. 308 Dyrektywy 2006/112/WE:
W odniesieniu do pojedynczej usługi świadczonej przez biuro podróży, za podstawę opodatkowania i cenę z wyłączeniem VAT w rozumieniu art. 226 pkt 8 uznaje się marżę biura podróży, czyli różnicę między całkowitą kwotą, z wyłączeniem VAT, do zapłaty przez turystę a faktycznymi kosztami poniesionymi przez biuro podróży z tytułu dostaw towarów i usług świadczonych przez innych podatników, w przypadku gdy transakcje te służą bezpośredniej korzyści turysty.
W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 25 października 2012 r. w sprawie C-557/11 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TSUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska). W pkt 19 tego wyroku Trybunał wskazał, że głównym celem wprowadzenia uregulowań składających się na szczególną procedurę opodatkowania podatkiem VAT biur podróży było uniknięcie trudności, jakie wynikałyby dla podmiotów gospodarczych ze stosowania ogólnych zasad dyrektywy o podatku VAT do transakcji obejmujących świadczenia nabywane od podmiotów trzecich (zob. podobnie wyrok z 22 października 1998 r. w sprawach połączonych C-308/96 i C-94/97 Madgett i Baldwin, Rec. s. I 6229, pkt 33). Zastosowanie zasad ogólnych w odniesieniu do miejsca i podstawy opodatkowania oraz odliczenia podatku naliczonego powodowałoby bowiem praktyczne trudności dla przedsiębiorstw z powodu wielości i lokalizacji świadczonych usług, co mogłoby stanowić dla nich przeszkodę w prowadzeniu działalności (zob. wyrok z 12 listopada 1992 r. w sprawie C-163/91 Van Ginkel, Rec. s. I 5723, pkt 14).
Należy również wskazać, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 13 października 2005 r. (C-200/04, Finanzamt Heidelberg v. iSt internationale Sprach – und Studienreisen GmbH), badając zakres świadczenia usług turystycznych zwrócił uwagę, że definicji podróży nie można ograniczyć ze względu na jej cel. Usługa turystyczna może bowiem obejmować także wyjazd edukacyjny. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że:
Artykuł 26 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L. 77/388/WE, obecnie art. 306 Dyrektywy Rady 2006/112/WE) należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie do podmiotu gospodarczego, który oferuje usługi takie jak programy „High School” i „College” polegające na organizacji wyjazdów językowych i studiów zagranicznych oraz który za zapłatą ceny ryczałtowej we własnym imieniu zapewnia swoim klientom pobyt za granicą przez okres od trzech do dziesięciu miesięcy i w tym celu powierza świadczenie usług innym podatnikom.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Trybunał zwrócił uwagę, że nawet jeżeli usługa ma charakter edukacyjny, podróż może stanowić jej istotny i znaczący element. Tym bardziej, że pojęcia opisujące zwolnienia podatkowe należy interpretować ściśle.
Jak wskazał również NSA w wyroku z 4 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1768/14:
Jeżeli Spółdzielnia w ramach świadczonej przez nią usługi zapewnia nie tylko dojazd, nocleg, wyżywienie, opiekę sprawowaną przez osoby spełniające wymagania określone przez Ministra Edukacji Narodowej, ale również usługi o charakterze rekreacyjnym i sportowym, między innymi naukę gry w tenisa, jeździectwa, żeglarstwa, tańca, windsurfingu, narciarstwa. Tego typu wyjazdy wykraczają poza zakres pojęcia sprawowania opieki i nabierają cech charakterystycznych dla usług turystycznych, o których jest mowa w art. 119 ust. 1 u.p.t.u.
A zatem, usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług (obcych i własnych) takich jak np. hotel, wyżywienie, transport, mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania. Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt).
W tym miejscu należy również wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług, jak również Dyrektywa 112 nie zawierają definicji pojęć „biuro podróży” oraz „organizator wycieczek turystycznych”. W sprawach połączonych C-308/96 i C-94/97 Commissioners of Customs and Excise v T.P. Madgett, R.M. Baldwin and The Howden Court Hotel Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że specjalne zasady opodatkowania agentów turystycznych i biur podróży, określone w artykule 26 VI Dyrektywy 77/388, mają zastosowanie do podmiotów gospodarczych, nawet jeśli nie są one formalnie agentami turystycznymi ani biurami podróży, o ile organizują one wycieczki lub wyjazdy zorganizowane we własnym imieniu i powierzają innym podatnikom wykonanie usług związanych z tą działalnością. To stanowisko podtrzymano następnie w wyroku w sprawie C-200/04 ISt internationale Sprach und Studienreisen GmbH (pkt 22). Szeroka wykładnia art. 306 i n. dyrektywy 112 popierana jest także w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 4 lutego 2016 r., I FSK 1768/14, a także wyrok WSA w Gliwicach z 28 marca 2011 r., III SA/Gl 2746/10, CBOSA).
Z powyższego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna wynikająca z art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie nie tylko w stosunku do typowych biur podróży, ale także w stosunku do innych podmiotów, które dokonują podobnych czynności w ramach swojej działalności gospodarczej.
Obowiązek stosowania procedury VAT-marża wynika z występujących w danym zdarzeniu elementów, tj. podatnik musi świadczyć usługę turystyki, przy jej świadczeniu musi działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek oraz świadcząc tę usługę musi nabywać towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.
Z cytowanych powyżej przepisów oraz przytoczonego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna stosowana jest przez biura podróży oraz inne podmioty, które wykonują podobne czynności w ramach swojej działalności gospodarczej i nabywają towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Słowu „turysta” (podróżny), jak twierdzi Trybunał, należy nadać szersze znaczenie, niż obejmujące tylko konsumenta końcowego. A zatem, procedura szczególna może być także stosowana do usług skierowanych do biznesu tj. nabywanych przez firmy, w tym na przykład dla pracowników danego przedsiębiorstwa w celu konsumpcji przez nich oferowanych towarów i usług w trakcie podróży służbowych.
Aby więc odnieść się do Państwa wątpliwości związanych z opodatkowaniem świadczonych przez oferenta opisanych we wniosku usług należy ustalić, czy oferent będzie świadczył usługi turystyki.
Biorąc pod uwagę treść art. 119 ustawy, znaczenie pojęcia „usługa turystyczna” wynikające z treści art. 307 cyt. Dyrektywy 112, definicji słownikowej tego pojęcia oraz przywołanych publikacji określających pojęcie „usługa turystyczna” należy przyjąć, że dokonywane w opisanym stanie faktycznym czynności zaprojektowania, wykonania, instalacji i demontażu stoiska promocyjnego, zapewnienie niezbędnego zaplecza logistycznego (w tym zakupu biletów lotniczych, transportu na miejscu (transport na targi, transport z targów, zakwaterowania w dniach targowych) dla osób obsługujących to stoisko – tj. Państwa przedstawicieli oraz wybranych małych i średnich przedsiębiorstw nie będą stanowić usług turystycznych.
Sama czynność organizacji stoiska targowego na Targach nie stanowi usługi turystyki, co oznacza, że podmioty organizujące tego typu imprezy nie korzystają z procedury szczególnej, o której mowa w art. 119 ustawy. Pomimo tego, że na usługę organizacji stoiska targowego składać się będą różne usługi, w tym nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników, takie jak usługi transportowe oraz usługa hotelowa, mogą tworzyć, co do zasady, jedną całość opodatkowaną stawką właściwą dla usługi zasadniczej polegającej na organizacji stoiska targowego. Z opisu sprawy wynika, że oczekują Państwo od Usługodawcy wykonania jednego, zintegrowanego i kompleksowego świadczenia o charakterze promocyjno-wystawienniczym. Główną intencją i jedynym celem nabycia tej usługi jest realizacja zadań publicznych oraz Państwa celów w zakresie międzynarodowej promocji gospodarczej i turystycznej regionu, a także wspieranie rozwoju i konkurencyjności sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Cel ten zostanie zrealizowany przez stworzenie profesjonalnej przestrzeni wystawienniczej stoiska, umożliwiającej prezentację potencjału gospodarczego i turystycznego regionu na prestiżowych targach oraz umożliwienie przedstawicielom Państwa oraz przedsiębiorcom bezpośredniego udziału w spotkaniach ściśle biznesowym, gospodarczym i networkingowym.
W związku z powyższym, wskazać należy, że świadcząc usługę o charakterze promocyjno-wystawienniczym Usługodawca nie będzie uprawniony do zastosowania przy świadczeniu ww. usług procedury szczególnej przewidzianej dla usług turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy. Opisane świadczenia mają charakter organizacyjno-logistyczny i służą realizacji wydarzeń biznesowych. Ich celem nie jest więc zapewnienie uczestnikom wypoczynku, rekreacji lub zwiedzania. Usługodawca nie będzie organizował samodzielnych usług wypoczynkowych ani programów nastawionych na cele turystyczne.
Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy nabywane przez Państwa usługi nie mogą korzystać z opodatkowania na zasadzie procedury VAT marża i powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych.
W związku z tym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.