0111-KDIB2-3.4015.350.2026.5.BZ; 0113-KDIPT2-3.4011.677.2026.4.MS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania pracownikom zegarków pamiątkowych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 października 2026 r. (wpływ: 6 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. jest spółką z o. o., która chce przyznać swoim pracownikom ze środków obrotowych z okazji Jubileuszu 5,10 lat zatrudnienia zegarek pamiątkowy. Przyznanie zegarka pamiątkowego nie wynika z zawartych z pracownikami umów o pracę, jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika posiadającego 5-letni lub 10-letni staż pracy. Nie jest to forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy. Decyzja o przyznaniu pamiątkowego zegarka będzie podejmowana każdorazowo w odniesieniu do pracowników, którzy osiągną 5 lub 10-letni staż pracy w spółce.

Osoby uprawnione do nagrody jubileuszowej za 5 lub 10-lecie pracy w danym roku kalendarzowym informowane są o przysługujących im prawie do otrzymania pamiątkowego zegarka. Wyróżnienie w postaci zegarka stanowi uznanie za długoletnią pracę zawodową.

Istotą przekazania zegarków pamiątkowych jest jednostronne obdarowanie pracowników z okazji 5, 10-lecia pracy. Po stronie pracownika pojawia się korzyść w postaci zegarka.

W piśmie uzupełniającym wskazali Państwo, że przyznanie pracownikowi zegarków pamiątkowych z okazji 5-letniego lub 10-letniego stażu pracy (Jubileuszu) nie wynika z żadnych formalnych regulaminów obowiązujących w Spółce. Spółka ze względu na stan zatrudnienia poniżej 50 osób nie tworzy regulaminu wynagradzania.

Przyznanie zegarka będzie miało wyłącznie charakter uznaniowy i będzie zależało od każdorazowej, dobrowolnej decyzji Spółki, a pracownikowi nie będzie przysługiwało roszczenie o jego otrzymanie.

Pytania (częściowo sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy uhonorowanie pracownika zegarkiem pamiątkowym z okazji 5,10-lecia pracy będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

2.  Czy uhonorowanie pracownika zegarkiem pamiątkowym z okazji 5, 10-lecia pracy będzie stanowić przychód ze stosunku pracy i w związku z tym, na Spółce jako płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych ciążyć będzie obowiązek pobrania zaliczki na ten podatek?

Państwa stanowisko w sprawie (częściowo sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Państwa zdaniem, na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi od spadku i darowizn zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Przyznanie pracownikowi zegarka pamiątkowego, o którym mowa we wniosku, a który nie stanowi elementu wynagrodzenia wynikającego z zawartych umów o pracę, lecz jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika z okazji istotnego dla niego jubileuszu podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Ad 2.

Uhonorowanie pracownika zegarkiem pamiątkowym z okazji jubileuszu 5, 10-lecia pracy nie stanowi dla pracowników przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prezent w postaci zegarka pamiątkowego jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika z okazji istotnego dla niego Jubileuszu. Nie jest to forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przychodem ze stosunku pracy są wszelkie wypłaty i świadczenia, które powodują powstanie korzyści majątkowej u podatnika i które wynikają z łączącego go z pracodawcą stosunku pracy lub podobnego stosunku.

Dodatkowo, treść przepisu sugeruje, że do przychodów pracownika zalicza się praktycznie wszystkie świadczenia otrzymane od pracodawcy. Obejmują one nie tylko wynagrodzenie wynikające bezpośrednio z umowy o pracę, ale także wszelkie inne korzyści, niezależnie od podstawy ich wypłaty, o ile mają one związek z wykonywaną pracą. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zalicza zarówno pieniądze, jak i wartość świadczeń rzeczowych czy świadczeń nieodpłatnych przekazanych przez pracodawcę.

Wyjątki: ustawa o podatku od spadków i darowizn.

Istotne znaczenie mają przepisy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którymi opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają przychody, które są objęte przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn wskazuje w art. 1 ust. 1 pkt 2, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega m.in. nabycie rzeczy lub praw tytułem darowizny. Darowizna została zdefiniowana w art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego jako bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.

Zgodnie z powyższym, można uznać, że upominek jest formą darowizny jeśli spełnia poniższe przesłanki:

1)  brak zobowiązania umownego – jeśli przekazanie upominku nie wynika z umowy o pracę ani innych dokumentów regulujących zatrudnienie (np. regulaminów, układów zbiorowych, polityk wynagradzania), a tym samym nie stanowi realizacji świadczenia należnego pracownikowi;

2)  brak związku z efektywnością pracy – wręczenie upominku nie jest uzależnione od wyników pracy, osiągnięć, ocen okresowych czy frekwencji, co wyklucza jego motywacyjny lub premiowy charakter;

3)  charakter incydentalny i okolicznościowy – upominki są przekazywane sporadycznie, z okazji wydarzeń osobistych lub symbolicznych (urodziny, imieniny, ślub, pogrzeb), a nie cyklicznie lub regularnie w związku z wykonywaną pracą;

4)  brak roszczenia po stronie pracownika – pracownik nie może dochodzić prawa do otrzymania upominku w żadnym trybie, co oznacza, że nie wynika on z żadnego obowiązku prawnego po stronie pracodawcy;

5)  dobrowolność przekazania i przyjęcia – inicjatywa przekazania prezentu pochodzi z otoczenia pracownika, a sam pracownik nie jest zobowiązany do przyjęcia upominku;

6)  brak ujęcia w systemie wynagrodzeń – upominki nie są elementem polityki wynagrodzeń, nie są ewidencjonowane jako świadczenia pracownicze ani nie mają wpływu na strukturę dochodu pracownika;

7)  finansowanie ze środków własnych pracodawcy – środki przeznaczone na upominki nie pochodzą z funduszu świadczeń socjalnych ani z puli przeznaczonej na wynagrodzenia, lecz z ogólnych środków własnych pracodawcy;

8)  cel emocjonalno-towarzyski, nie ekonomiczny – celem przekazania upominku jest uhonorowanie ważnych okoliczności osobistych lub wyrażenie wdzięczności, a nie przysporzenie majątkowe mające rekompensować pracę.

Zegarki, które spółka A. ma zamiar wręczać swoim pracownikom z okazji osiągnięcia przez nich 5, 10-letniego stażu pracy mają charakter okazjonalny, ich wręczanie nie będzie powiązane z wynikami pracy ani regulowane wewnętrznymi przepisami firmy – wówczas nie można mówić o powstaniu przychodu ze stosunku pracy u obdarowanych pracowników. Spółka nie będzie pełnić funkcji płatnika, a przyznanie przedmiotowych zegarków potraktowane zostanie jako darowizna.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:

Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że planują Państwo (Spółka) przyznać swoim pracownikom ze środków obrotowych z okazji Jubileuszu 5, 10 lat zatrudnienia zegarek pamiątkowy. Przyznanie zegarka pamiątkowego nie wynika z zawartych z pracownikami umów o pracę, jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika posiadającego 5-letni lub 10-letni staż pracy. Nie jest formą dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy. Decyzja o przyznaniu pamiątkowego zegarka będzie podejmowana każdorazowo w odniesieniu do pracowników, którzy osiągną 5 lub 10-letni staż pracy w spółce. Przyznanie pracownikowi zegarków pamiątkowych nie wynika z żadnych formalnych regulaminów obowiązujących w Spółce. Przyznanie zegarka będzie miało wyłącznie charakter uznaniowy i będzie zależało od każdorazowej, dobrowolnej decyzji Spółki, a pracownikowi nie będzie przysługiwało roszczenie o jego otrzymanie.

Z opisu wynika zatem, że ww. zegarki pamiątkowe z okazji Jubileuszu 5, 10 lat zatrudnienia przekazywane będą pracownikom tytułem darowizny.

Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przyznanie pracownikom zegarków pamiątkowych z okazji Jubileuszu 5, 10 lat zatrudnienia, które nie będą dodatkową formą gratyfikacji za rezultaty pracy, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Przechodząc na grunt uregulowań ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą obowiązującą w jej przepisach jej zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 9 ust. tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Z kolei w myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 i pkt 9 tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.

W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Treść ww. przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Zatem do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

W myśl zaś art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.

W Państwa sprawie przekazywanie pracownikom pamiątkowego zegarka z okazji jubileuszu pracy – jak wyjaśniliśmy powyżej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – zatem z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jego wartość nie będzie stanowiła dla Państwa pracownika przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na powyższe, nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem i pobraniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotowa interpretacja, zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Państwa – w Państwa indywidualnej sprawie, zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Stosownie do powyższego, jeżeli pracownicy chcą również otrzymać interpretację indywidualną w zakresie skutków podatkowych otrzymania upominków, to powinni złożyć odrębne wnioski i uiścić wymaganą opłatę.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.