Przejdź do treści

0111-KDIB1-3.4010.680.2026.1.ZK

Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej kosztów kwalifikowanych dotyczących działalności B+R poniesionych przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I, a w przyszłości również DoW II, w sześciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym Spółka miała prawo skorzystać z odliczenia, które to koszty nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących Spółce odliczeń.

Sygnatura
0111-KDIB1-3.4010.680.2026.1.ZK
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

12 października 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka od 1 maja 2021 r. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jako spółka osobowa prawa handlowego nie posiada osobowości prawnej i do 30 kwietnia 2021 r. nie była podatnikiem podatku dochodowego (od 1 stycznia 2021 r. spółki komandytowe mające siedzibę w Polsce stały się podatnikami podatku dochodowego od osób prawych, z możliwością odroczenia stosowania nowych zasad opodatkowania do 1 maja 2021 r.).

Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi (…).

Spółka prowadzi działalność B+R, co zostało potwierdzone uzyskaną (…) interpretacją indywidualną znak (…), z tytułu której rozpoznawała koszty kwalifikowane w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej uregulowanej w art. 18d Ustawy CIT. Koszty działalności B+R obejmowały m.in. koszt wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne, nabycia materiałów i surowców, nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w celach działalności B+R. Koszty te ponoszone były od roku 2018 do listopada 2025, jednak przedmiotem wniosku są wyłącznie koszty działalności B+R poniesione w okresie 2019-2025, które nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń.

Przez cały okres prowadzenia prac B+R i rozpoznawania kosztów kwalifikowanych ulgi B+R Spółka wyodrębniała koszty działalności badawczo-rozwojowej.

(…) 2023 r. Spółka otrzymała decyzję o wsparciu nr 1 (dalej: „DoW I”) na prowadzenie działalności gospodarczej, rozumianej jak działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych w zakresie następujących kodów Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obowiązującej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług („PKWiU”) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.):

•      (…);

•      (…).

DoW I została zmieniona decyzją nr (…), która zmieniła postanowienia DoW I w zakresie terminu zakończenia inwestycji – został on ustalony na (…) 2025 r.

Stosowanie do § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „Rozporządzenie PSI”), Spółka rozpoczęła zwalnianie dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I w grudniu 2025 r.

Od grudnia 2025 r., tj. od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności zwolnionej Spółka prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, tj. prowadzi ewidencję rachunkową pozwalająca na ustalenie dochodu (straty) z działalności opodatkowanej oraz działalności zwolnionej.

Jednocześnie odnotowania wymaga fakt iż, Spółka rozpoznawała koszty kwalifikowane działalności B+R przed rozpoczęciem prowadzenia działalności zwolnionej i zwalnianiem dochodu wygenerowanego z tej działalności, dzięki czemu Spółka zapobiegła możliwości rozliczenia kosztów działalności B+R w ramach działalności zwolnionej. Takiemu zdarzeniu zapobiega również prowadzenie rozdzielnej ewidencji rachunkowej dla działalności opodatkowanej, od której podstawy opodatkowana Spółka jest uprawniona odliczać koszty kwalifikowane ulgi B+R oraz działalności zwolnionej.

Spółka zauważa, że nie wszystkie osiągane przez nią przychody i ponoszone koszty uzyskania przychodów wykazują związek z działalnością zwolnioną, tym samym Spółka osiąga również dochód (ponosi stratę) z działalności opodatkowanej. Skumulowane koszty kwalifikowane ulgi B+R, poniesione w okresie przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności prowadzonej w oparciu o DoW I i nieodliczone od podstawy opodatkowania w latach poprzednich będą przez Spółkę odliczane od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej, co będzie pozostawało w zgodzie z zakazem uwzględniania w kalkulacji dochodu zwolnionego kosztów kwalifikowanych ulgi B+R.

Końcowo, Spółka wskazuje, że na jej rzecz została również wydana decyzja o wsparciu nr 2 z (…) 2025 r. (dalej: „DoW II”), w której kody PKWiU określające zakres działalności zwolnionej są zbieżne z zakresem działalności z DoW I, a jako termin zakończenia realizacji nowej inwestycji został wskazany (…) 2029 r. Mając na uwadze treść § 9 ust. 1 Rozporządzenia PSI Spółka będzie uprawniona do rozpoczęcia zwalniania dochodu z działalności zwolnionej od grudnia 2029 r. Jednocześnie, stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „Ustawa o WNI”), mając na uwadze ścisłe powiązania występujące pomiędzy przedsiębiorstwem Spółki przed rozpoczęciem inwestycji oraz inwestycji zrealizowanych w ramach DoW I i DoW II, Wnioskodawca zamierza korzystać z pomocy chronologicznie, tj. zgodnie z kolejnością wydawania decyzji o wsparciu.

Pytanie

Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej kosztów kwalifikowanych dotyczących działalności B+R poniesionych przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I, a w przyszłości również DoW II, w sześciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym Spółka miała prawo skorzystać z odliczenia, które to koszty nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących Spółce odliczeń?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej kosztów kwalifikowanych dotyczących działalności B+R poniesionych przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I, a w przyszłości również DoW II, w sześciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym Spółka miała prawo skorzystać z odliczenia, które to koszty nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących Spółce odliczeń.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 18d ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Art. 18d ust. 8 Ustawy CIT, określa, że odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Natomiast, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie o WNI, i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jednocześnie w art. 18d ust. 6 Ustawy o CIT, wskazano, że podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Z przywołanych przepisów płynie wniosek, że jeżeli w roku poniesienia kosztów kwalifikowanych podatnik wykazuje stratę albo osiąga dochód niewystarczający do pełnego odliczenia kosztów kwalifikowanych ulgi B+R, nieodliczona kwota może zostać rozliczona w zeznaniach podatkowych za sześć kolejnych lat podatkowych, z uwzględnieniem ewentualnych pomniejszeń dokonanych na podstawie art. 18db ust. 1 Ustawy CIT.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami korzystanie przez Spółkę ze zwolnienia podatkowego na podstawie DoW I i DoW II nie wyłącza co do zasady prawa do ulgi B+R. Ograniczenie przewidziane w przepisach polega na tym, że odliczeniu mogą podlegać wyłącznie te koszty kwalifikowane, które nie zostały uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego. Oznacza to konieczność zapewnienia, aby te same wydatki nie były jednocześnie wykorzystane do ustalenia dochodu zwolnionego oraz odliczone w ramach ulgi B+R.

Powyższe ma zapewnić prowadzenie ewidencji rachunkowej zgodnie z art. 9 ust. 1 oraz 1b Ustawy CIT. Stosowanie do art. 9 ust. 1 Ustawy CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Natomiast, w myśl art. 9 ust. 1b Ustawy CIT, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W praktyce podatnik może zatem rozliczać poniesione wcześniej i nieodliczone od podstawy opodatkowania koszty B+R w kolejnych latach, także w okresie korzystania ze zwolnienia na podstawie decyzji o wsparciu, pod warunkiem, że odliczenie nastąpi od dochodu z działalności opodatkowanej, koszty te nie będą uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego oraz zostaną właściwie wyodrębnione w prowadzonej ewidencji. Kluczowe znaczenie ma więc prawidłowa alokacja kosztów pomiędzy działalność opodatkowaną i zwolnioną oraz zachowanie sześcioletniego okresu na wykorzystanie nieodliczonej części ulgi.

Powyższe warunki zostaną spełnione w przypadku Spółki, gdyż, po pierwsze, koszty działalności B+R były przez nią ponoszone do listopada 2025 r., tj. Spółka nie rozpoznaje kosztów kwalifikowanych działalności B+R od momentu rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia na podstawie DoW I i DoW II. Odrębność okresów ponoszenia kosztów kwalifikowanych działalności B+R oraz korzystania ze zwolnienia z podatku w oparciu o DoW I i DoW II zapewnia brak uwzględnienia kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku. Dodatkowo, podkreślenia wymaga, że Spółka zamierza odliczyć koszty kwalifikowane wynikające z prowadzenia działalności B+R we wcześniejszych latach od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej. Powyższe pozwoli uczynić zadość zakazowi ujęcia w wyniku podatkowym działalności zwolnionej kosztów kwalifikowanych działalności B+R – zostaną one odliczone od dochodu z działalności opodatkowanej, a nie pomniejszą wyniku działalności strefowej. Ponadto, Spółka prowadziła odrębną ewidencję dla tych celów, co pozwala na wyszczególnienie kosztów dotyczących ulgi i zwolnienia podatkowego.

Bezpośrednio z art. 18d ust. 6 Ustawy CIT wynika, że podatnik korzystający w danym roku podatkowym ze zwolnień może dokonać z odliczenia wyłącznie w zakresie kosztów kwalifikowanych, których nie uwzględnia przy ustalaniu dochodu zwolnionego. Przepisy ograniczające możliwość jednoczesnego stosowania ulgi B+R przy korzystaniu ze zwolnienia podatkowego CIT na podstawie decyzji o wsparciu wprowadzają wyłącznie zakaz ujmowania tych samych kosztów kwalifikowanych dla celów kalkulacji ulgi B+R oraz dochodu zwolnionego. Poza tym przepisem brak jest dodatkowych zakazów jednoczesnego korzystania z obu instrumentów, co prowadzi do wniosku, iż spełnienie powyższego warunku umożliwia odliczenie skumulowanych kosztów kwalifikowanych działalności B+R od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej podczas korzystania ze zwolnienia na podstawie DoW I, a w przyszłości również DoW II.

Prawidłowość powyższego stanowiska została potwierdzona w orzeczeniach sądów administracyjnych i w interpretacjach indywidualnych. Jak wskazano w wyroku WSA z 28 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 180/23 dotyczącego ulgi badawczo-rozwojowej, ulgi na prototyp, ulgi prowzrostowej i ulgi na robotyzację: „wszystkie wspomniane wyżej ulgi posługują się identyczną konstrukcją normatywną sprowadzającą się do stwierdzenia, że odliczenie kosztów kwalifikowanych; kosztów produkcji próbnej nowego produktu lub wprowadzenia na rynek nowego produktu; kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów; kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację będzie możliwe, o ile koszty te nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a updop”.

W interpretacji indywidualnej z 14 maja 2026 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.94.2026.2.JF Dyrektor KIS podkreślił, że „aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: (…) jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu”. Organ podkreśla także, że celem wprowadzenia art. 18d ust. 6 jest zapobieganie przypadkom, gdy podmiot jednocześnie korzysta z dwóch instrumentów podatkowych: „gdy podatnik ponosi wydatki na działalność B+R, które nie są przez niego uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego (w ramach Decyzji o wsparciu), to wówczas jego prawo do odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi B+R pozostaje na niezmienionym poziomie. Przepis art. 18d ust. 6 ustawy o CIT, wyklucza jedynie możliwość jednoczesnego traktowania danego wydatku jako kosztu kwalifikowanego przy obliczaniu ulgi B+R oraz kosztu „strefowego” uwzględnianego przy kalkulacji dochodu zwolnionego osiągniętego w ramach Decyzji o wsparciu”.

Jednocześnie Spółka wskazuje interpretację indywidualną z 12 lutego 2024 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.728.2023.1.JG, w której wnioskodawca wskazał, że korzysta ze zwolnienia na podstawie zezwolenia SSE i do dnia złożenia wniosku nie wykorzystał w całości limitu dostępnej pomocy publicznej. We wspomnianej interpretacji wnioskodawca informował, że prowadził prace badawczo-rozwojowe w laboratorium znajdującym się na terenie SSE, które nie były objęte zezwoleniem (nie były uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy o CIT) i których koszty były zaliczane do działalności opodatkowanej. Koszty kwalifikowane były ponoszone w przeszłości, a wnioskodawca zamierzał z nich skorzystać składając korektę poprzednich lat podatkowych. Wobec tak zaprezentowanego stanu faktycznego Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż „pomimo prowadzenia działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, ma prawo do zastosowania ulgi B+R do wydatków, zaliczanych do kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w art. 18d ustawy o CIT i ponoszonych w związku z realizacją projektów, w ramach których Spółka otrzymała dofinansowanie, w części nieobjętej dofinansowaniem. W związku z faktem, iż Wnioskodawca nie korzystał z powyższej ulgi dotychczas, ma możliwość skorzystania z niej poprzez dokonanie korekty za lata 2020, 2021, 2022 oraz w roku 2023”. Ponadto organ wskazał, że „analizując brzmienie przepisu art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p., wskazać należy, że ulga B+R jest obecnie, co do zasady, dostępna dla podmiotów prowadzących działalność na terenie SSE. Jedynym zastrzeżeniem jest to, aby „koszty kwalifikowane” w rozumieniu przepisów o uldze B+R nie obejmowały wydatków, które są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT”.

Za możliwością jednoczesnego korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie zezwolenia lub decyzji o wsparciu oraz ulgi badawczo-rozwojowej przemawiają również wyniki wykładani historycznej. Do 31 grudnia 2017 r. przepis art. 18d ust. 6 Ustawy o CIT, brzmiał w następujący sposób: „prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia”, a zatem pozbawiał wówczas w ogóle prawa do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przez podatników „strefowych”. Obecne brzmienie tego przepisu dopuszcza taką możliwość pod warunkiem, że koszty kwalifikowane ulgi badawczo-rozwojowej nie zostają uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

W uzasadnieniu rządowego projektu ustawy z dnia 9 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej (druk sejmowy nr 1934), obejmującego m.in. zmianę art. 18d ust. 6 Ustawy o CIT, wyjaśniono, że obowiązujące wcześniej regulacje pozbawiały prawa do ulgi B+R podatników prowadzących choćby w niewielkim zakresie działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W odpowiedzi na postulaty zgłaszane przez partnerów społecznych podczas prac nad Białą księgą innowacji zaproponowano zatem umożliwienie takim podatnikom odliczania kosztów kwalifikowanych, o ile koszty te nie stanowiły kosztów prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W sytuacji zatem, gdy podatnik ponosi wydatki na działalność B+R, które nie są przez niego uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego (w ramach DoW), to wówczas jego prawo do odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi B+R pozostaje na niezmienionym poziomie. Przepis art. 18d ust. 6 ustawy o CIT, wyklucza jedynie możliwość jednoczesnego traktowania danego wydatku jako kosztu kwalifikowanego przy obliczaniu ulgi B+R oraz kosztu „strefowego” uwzględnianego przy kalkulacji dochodu zwolnionego osiągniętego w ramach decyzji o wsparciu.

W przypadku Spółki, powyższe zostanie spełnione, gdyż Spółka oprócz działalności zwolnionej prowadzi działalność nieuwzględnioną w ramach uzyskanej decyzji o wsparciu, tj. działalność opodatkowaną. W związku z działalnością opodatkowaną Spółka zobowiązana będzie do zapłaty podatku CIT, dzięki czemu od podstawy opodatkowania będzie miała prawo do odliczenia skumulowanych kosztów ulgi B+R. Alokowanie wygenerowanych w poprzednich latach kosztów kwalifikowanych ulgi B+R do działalności opodatkowanej pozostaje w zgodnie z regulacją zawartą w art. 18d ust. 6 Ustawy CIT, tj. z zapewnieniem, że koszty kwalifikowane ulgi B+R nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego.

Wnioskodawca ma świadomość, że przywołane w niniejszym wniosku interpretacje nie są dla Organu podatkowego wiążące, zostały bowiem wydane w indywidualnych sprawach innych podatników. Spółka jednak podkreśla, że ponieważ przedstawione w nich stany faktyczne oraz prawne są zbliżone do tego przedstawionego przez Spółkę, to stanowić mogą one wskazówkę interpretacyjną przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy.

Mając na uwadze powyższą argumentację – kierując się zarówno literalną wykładnią przepisów dotyczących ulgi badawczo-rozwojowej, a także tezami zawartymi w wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach indywidulanych oraz stanowiskami sądów administracyjnych w podobnych zagadnieniach prawnych, zasadnym jest przyjęcie, że Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej kosztów kwalifikowanych dotyczących działalności B+R poniesionych przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I, a w przyszłości również DoW II, w sześciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym Spółka miała prawo skorzystać z odliczenia, które to koszty nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących Spółce odliczeń.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko Państwa sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”, „updop”):

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 522 ze zm.).

W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością prowadzoną w ramach nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu na podstawie decyzji oraz pozostałą działalnością.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT:

wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2025 r. poz. 469), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:

Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Moment rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, określony został w § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „rozporządzenie o WNI”).

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia o WNI:

wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6.

Przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia, jednoznacznie reguluje moment, od którego podatnik może rozpocząć korzystanie ze zwolnienia dochodów uzyskanych z nowej inwestycji - jest to miesiąc, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Stosownie do art. 18d ust. 6 ustawy o CIT:

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zatem za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszelkie wydatki – po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, tj. wymienionych w negatywnym katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów – o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z przychodami. Mowa tu zarówno o kosztach bezpośrednio związanych z uzyskiwanym przychodem, jak i o kosztach dotyczących całokształtu działalności podatnika lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, czyli związanych z funkcjonowaniem firmy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

-        podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

-        koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,

-        koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,

-        ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

-        jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

-        w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

-        podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

-        kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o CIT,

-        koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W tym miejscu należy podkreślić, że właściwe rozliczenie/wyodrębnienie kosztów podatkowych związanych z różnymi przychodami ma na celu ustalenie tej ich części, która powinna mieć wpływ na dochód do opodatkowania. Z całej bowiem ogólnej masy przychodów i kosztów podatkowych podatnik musi wyodrębnić te, które mają wpływ na dochód do opodatkowania i wyeliminować te, które nie powinny mieć tego wpływu, uwzględniając przy tym odrębności wynikające z działalności zwolnionej z opodatkowania oraz działalności opodatkowanej.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej kosztów kwalifikowanych dotyczących działalności B+R poniesionych przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I, a w przyszłości również DoW II, w sześciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym Spółka miała prawo skorzystać z odliczenia, które to koszty nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących Spółce odliczeń.

W we wniosku wskazali Państwo, że Spółka rozpoznawała koszty kwalifikowane działalności B+R przed rozpoczęciem prowadzenia działalności zwolnionej i zwalnianiem dochodu wygenerowanego z tej działalności, dzięki czemu Spółka zapobiegła możliwości rozliczenia kosztów działalności B+R w ramach działalności zwolnionej. Takiemu zdarzeniu zapobiega również prowadzenie rozdzielnej ewidencji rachunkowej dla działalności opodatkowanej, od której podstawy opodatkowana Spółka jest uprawniona odliczać koszty kwalifikowane ulgi B+R oraz działalności zwolnionej. Odrębność okresów ponoszenia kosztów kwalifikowanych działalności B+R oraz korzystania ze zwolnienia z podatku w oparciu o DoW I i DoW II zapewnia brak uwzględnienia kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku.

Należy zwrócić uwagę, że w przepisie art. 18d ust. 6 ustawy o CIT, ustawodawca nie mówi o „kosztach kwalifikowanych”, które nie zostały uwzględnione w dochodzie zwolnionym, tylko o kosztach, które nie zostały uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego. Tym samym, nie będziemy mieć do czynienia z przypadkiem jednoczesnego korzystania z dwóch instrumentów podatkowych w danym okresie rozliczeniowym.

Powyższe rozumienie pojęcia „uwzględnienia w kalkulacji dochodu zwolnionego” znajduje poparcie w treści uzasadnienia do rządowego projektu ustawy z dnia 9 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej (druk sejmowy nr 1934) wprowadzającej zmiany w ustawie o CIT, w tym w art. 18d ust. 6, w którym czytamy: „Dotychczas podatnicy, którzy prowadzili choćby niewielką część działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, nie mogli korzystać z ulgi B+R. Kwestie te były zgłaszane przez partnerów społecznych w toku prac nad Białą księgą innowacji. Wychodząc naprzeciw tym postulatom, proponuje się, aby prawo do ulgi (odliczenia kosztów) przysługiwało w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie stanowią kosztów prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej”.

W sytuacji zatem, gdy podatnik ponosi wydatki na działalność B+R, które nie są przez niego uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego (w ramach Decyzji o wsparciu), to wówczas jego prawo do odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi B+R pozostaje na niezmienionym poziomie. Przepis art. 18d ust. 6 ustawy o CIT, wyklucza jedynie możliwość jednoczesnego traktowania danego wydatku jako kosztu kwalifikowanego przy obliczaniu ulgi B+R oraz kosztu „strefowego” uwzględnianego przy kalkulacji dochodu zwolnionego osiągniętego w ramach Decyzji o wsparciu.

Co istotne, koszty kwalifikowane, w odniesieniu do których Spółka planuje skorzystać z Ulgi B+R nie mogą być uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego.

Jak już wskazano powyżej, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Powyższe oznacza, że w przypadku gdy podatnik poniósł stratę ze swojej działalności albo osiągnął dochód niższy niż przysługujące odliczenie z tytułu ulgi B+R, ma prawo przenieść na kolejne 6 lat koszty kwalifikowane w celu ich późniejszego uwzględnienia w zeznaniu rocznym, obniżając tym podstawę opodatkowania.

Należy jednak pamiętać, że nieskorzystanie z prawa do odliczenia ulgi B+R w ciągu sześciu kolejnych lat podatkowych następujących po roku, w którym prawo to zostało nabyte, będzie oznaczało utratę prawa do ulgi B+R. Będzie to miało miejsce np. w sytuacji, gdy podatnik będzie ponosił stratę podatkową przez cały okres posiadania prawa do ulgi B+R lub gdy osiągnie dochody jedynie z zysków kapitałowych, w przypadku których odliczenie ulgi B+R nie przysługuje.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania działalności opodatkowanej kosztów kwalifikowanych dotyczących działalności B+R poniesionych przed rozpoczęciem zwalniania dochodu z działalności zwolnionej prowadzonej w oparciu o DoW I, a w przyszłości również DoW II, w sześciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym Spółka miała prawo skorzystać z odliczenia, które to koszty nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w ubiegłych latach podatkowych ze względu na fakt, iż wielkość dochodu była niższa od kwoty przysługujących Spółce odliczeń, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

§ 1. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.