0111-KDIB1-3.4010.622.2026.1.DW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka (…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”). Wnioskodawca jest spółką komunalną, a jedynym jej udziałowcem jest Gmina (…) (dalej: „Gmina”). Gmina posiada (…)% udziałów w Spółce.

Spółka jest odrębną od Gminy osobą prawną działającą w szczególności na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

Gmina na mocy uchwały nr (…) Rady Gminy (…) z (…) 2026 r. powierzyła Spółce realizację zadań własnych Gminy w zakresie świadczenia usług publicznych dotyczących kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych polegających na prowadzeniu działalności sportowo-rekreacyjnej, zarządzaniu, promocji i bieżącym utrzymaniu (…).

Zakres powierzonych Spółce zadań wraz z określeniem parametrów organizacyjnych ich realizacji został doprecyzowany w zawartej pomiędzy Spółką a Gminą umowie wykonawczej z (…) 2026 r. (dalej: „Umowa Wykonawcza”).

Zgodnie z treścią Umowy Wykonawczej, przedmiotem umowy jest określenie zasad wykonywania przez Spółkę powierzonego jej zadania własnego Gminy o charakterze usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, polegających na prowadzeniu działalności sportowo- rekreacyjnej, zarządzaniu, udostępnianiu i bieżącym utrzymaniu (…).

Spółka w okresie od (…) 2026 r. do (…) 2026 r. jest odpowiedzialna w szczególności za:

1.  dokonywanie sprzedaży biletów i karnetów oraz odpłatne udostępnianie powierzchni lub pomieszczeń podmiotom zewnętrznym;

2.  określenie podstawowych zasad organizacyjnych i technicznych funkcjonowania (…);

3.  wykonywanie czynności związanych z zarządzaniem i administrowaniem (…), w tym zapewnienie jego sprawności i funkcjonalności, przestrzeganie warunków technicznych, sanitarnych i eksploatacyjnych, właściwe utrzymanie i eksploatację wytworzonego majątku, pokrywanie kosztów jego utrzymania oraz wykonywanie obowiązków zarządcy obiektu budowlanego zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującego prawa;

4.  podejmowanie decyzji i czynności zmierzających do zachowania (…) w stanie niepogorszonym, w tym m.in. wykonywanie kontroli technicznych i okresowych przeglądów nieruchomości, ubezpieczenie obiektu od odpowiedzialności cywilnej.

Wymienione powyżej zadania Spółka wykonuje z wykorzystaniem (…), udostępnionego Spółce przez Gminę w drodze odpłatnej dzierżawy.

Spółka przewiduje, że po (…) 2026 r. okres obowiązywania Umowy Wykonawczej może zostać przedłużony na kolejny okres. W razie przedłużenia Umowy Wykonawczej Spółka zakłada, że nastąpi ono na niezmienionych warunkach, w szczególności w zakresie rodzaju i zakresu zadań powierzonych Spółce, zasad ich wykonywania, sposobu kalkulacji oraz wypłaty Rekompensaty, a także zasad rocznego rozliczenia Rekompensaty. W takim przypadku przedstawiony w niniejszym wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz skutki podatkowe będące przedmiotem pytań Wnioskodawcy odnoszą się również do okresu obowiązywania Umowy Wykonawczej po jej przedłużeniu.

Spółka może prowadzić również dodatkową działalność służącą pełnemu wykorzystaniu potencjału (…) w celu uatrakcyjnienia świadczonych przez Spółkę usług, obejmującą w szczególności:

1.  dzierżawę lub najem powierzchni i pomieszczeń, w tym dla celów promocyjno-reklamowych;

2.  sprzedaż reklam i usług promocyjnych;

3.  sprzedaż towarów związanych z promocją i reklamą działalności Spółki (dalej razem: „Działalność Dodatkowa”).

Odbiorcami realizowanych przez Spółkę usług w zakresie zarządzania oraz bieżącego udostępniania (…) do celów związanych z kulturą fizyczną, sportem i rekreacją są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej korzystające z infrastruktury sportowo-rekreacyjnej, w tym szkoły i jednostki organizacyjne Gminy, stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, organizacje i związki sportowe, kluby sportowe (dalej: „Odbiorcy”). Tym samym, beneficjentami omawianych usług świadczonych przez Spółkę są wskazane powyżej podmioty, a nie Gmina.

(…) udostępniane jest przez Spółkę zgodnie z obowiązującymi harmonogramami oraz z zachowaniem warunków i zasad przewidzianych w regulaminach korzystania z obiektu. Korzystanie z udostępnianej infrastruktury ma przy tym charakter odpłatny, z wyjątkiem udostępniania pływalni wyłącznie dla enumeratywnie określonych grup użytkowników wymienionych w cenniku, tj. dzieci do lat 3 (przy czym wstęp dzieci do lat 3 będzie możliwy wyłącznie pod opieką osób dorosłych, które będą zobowiązane uiścić opłatę za wstęp), weteranów wojennych oraz placówek oświatowych będących jednostkami budżetowymi Gminy. Pozostałe strefy (…) są zawsze udostępniane odpłatnie przez Spółkę.

Wysokość pobieranych przez Spółkę opłat z tytułu korzystania z (…) określana jest na podstawie obowiązujących cenników ustalanych przez Spółkę.

Spółka świadczy na rzecz Odbiorców w szczególności następujące odpłatne usługi: usługi wstępu na poszczególne strefy (…), nauki pływania oraz usługi rezerwacji powierzchni w omawianym obiekcie (…).

Zdaniem Spółki, wszystkie wykonywane przez nią czynności są ściśle związane z działalnością gospodarczą i nie mieszczą się w działalności innej niż działalność gospodarcza. Zapewnienie wybranym podmiotom możliwości korzystania z (…) nieodpłatnie nie świadczy o tym, że takie nieodpłatne świadczenie usług odbywa się poza prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Nieodpłatne korzystanie z pływalni przez wybrane grupy Odbiorców stanowi wyłącznie element prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Środki finansowe pozyskiwane ze świadczenia wskazanych powyżej usług stanowią przychód Spółki.

Prowadzona przez Spółkę działalność wykonywana jest we własnym imieniu i na własny rachunek, co oznacza, iż Spółka ponosi samodzielnie ryzyko prowadzonej działalności. W szczególności, Spółka samodzielnie ponosi koszty prowadzonej działalności, a osiągane przez nią przychody pochodzą z czynności podlegających opodatkowaniu VAT i stanowią przychody własne Spółki.

Co istotne, Spółka pokrywa wszystkie koszty utrzymania i eksploatacji (…).

Do wydatków związanych z funkcjonowaniem (…) oraz świadczeniem przez Spółkę usług za jego pomocą należeć będą w szczególności wydatki z tytułu czynszu dzierżawnego należnego Gminie, mediów, usług utrzymania i eksploatacji obiektu, usług serwisowych, ochrony, sprzątania, remontów, wyposażenia, materiałów eksploatacyjnych oraz innych zakupów niezbędnych do prowadzenia (…).

Wydatki te są pokrywane z zasobów majątkowych Spółki i są dokumentowane fakturami oraz innymi dowodami księgowymi wystawionymi na Spółkę. Wydatki te nie są Spółce bezpośrednio zwracane ani refundowane przez Gminę ani przez jakikolwiek inny podmiot w odniesieniu do konkretnych faktur lub zobowiązań - w szczególności nie są refundowane na podstawie odrębnych rozliczeń, dotacji celowych ani dopłat. Ekonomicznie mogą być natomiast pokrywane z ogólnych środków obrotowych Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata.

Spółka w związku z wykonywaniem czynności w zakresie zarządzania (…), w szczególności odpłatnym udostępnianiem (…) Odbiorcom oraz świadczeniem usług dodatkowych, rozpoznaje przychody podatkowe oraz koszty uzyskania przychodów zgodnie z przepisami ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026, poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Spółka nie wyklucza, iż w toku prowadzonej działalności mogą występować sytuacje, w których ponoszone przez nią wydatki (koszty) stanowić będą wartość wyższą od osiąganych przychodów. Nadwyżka ponoszonych kosztów nad osiąganymi przychodami oznaczać będzie dla Spółki powstanie straty finansowej.

W przypadku, w którym powstanie straty finansowej w Spółce związane będzie z realizacją zadań powierzonych, wówczas na mocy Umowy Wykonawczej Gmina zobowiązana jest do wypłaty na rzecz Spółki rekompensaty powiększonej o kwotę rozsądnego zysku (dalej: „Rekompensata”).

Zgodnie z treścią Umowy Wykonawczej, Gmina zobowiązała się przekazywać Spółce Rekompensatę tytułem pokrycia różnicy między uzasadnionymi kosztami realizacji zadań powierzonych a przychodami osiąganymi w związku z realizacją tych zadań, z uwzględnieniem dodatniego wyniku Działalności Dodatkowej oraz rozsądnego zysku obliczanego zgodnie z art. 5 Decyzji Komisji.

Innymi słowy w świetle Umowy Wykonawczej Rekompensata jest świadczeniem pieniężnym Gminy przekazywanym Spółce w celu pokrycia straty finansowej, w zakresie, w jakim jej powstanie związane jest z prowadzoną działalnością powierzoną.

Uwzględniając powyższe, przyjęty w Umowie Wykonawczej mechanizm przyznawania Rekompensaty powiązany jest ściśle z sytuacją finansową Spółki. Struktura finansowania działalności Spółki w zależności od jej sytuacji finansowej może wyglądać w konsekwencji następująco:

•      przychody z prowadzonej przez Spółkę działalności w obszarze zadań powierzonych powiększone o dodatni wynik z Działalności Dodatkowej > (większe niż) uzasadnione koszty tej działalności oraz rozsądny zysk - źródłem finansowania Spółki są wyłącznie osiągane przez nią przychody;

•      przychody z prowadzonej przez Spółkę działalności w obszarze zadań powierzonych powiększone o dodatni wynik z Działalności Dodatkowej < (mniejsze niż) uzasadnione koszty tej działalności oraz rozsądny zysk - źródłem finansowania Spółki poza osiąganymi przychodami jest również Rekompensata wypłacana przez Gminę, która pokrywa koszt netto działalności powierzonej w zakresie niepokrytym przychodami Spółki.

Rekompensata stanowi rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu Decyzji Komisji (UE) 2025/2630 z dnia 16 grudnia 2025 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i uchylająca decyzję 2012/21/UE (Dz.U. L 2025/2630, dalej: „Decyzja Komisji”). Kalkulacja Rekompensaty jest zgodna z Komunikatem Komisji w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE 2012/C 8/02) oraz Decyzją Komisji.

Do kosztów, które należy uwzględnić przy kalkulacji Rekompensaty, należą w szczególności koszty związane ze świadczeniem usług przez Spółkę na rzecz Odbiorców oraz koszty związane z utrzymaniem i wykorzystywaniem (…). Natomiast, do kosztów, które nie są uwzględniane przy kalkulacji Rekompensaty należą m.in. koszty prowadzenia działalności niezwiązanej z działalnością (…), czy koszty Działalności Dodatkowej Spółki.

Udzielana na rzecz Spółki Rekompensata wypłacona za rok kalendarzowy nie może przekroczyć równowartości 20.000.000 EUR zgodnie z Decyzją Komisji. Tym samym, dla wypłacanej Spółce Rekompensaty ustanowiony jest limit, który jest nieprzekraczalny, a w konsekwencji ogranicza wysokość Rekompensaty, którą Spółka może otrzymać od Gminy, w związku z realizacją zadań powierzonych.

Dla prawidłowej kalkulacji kwoty Rekompensaty, jak również ich prawidłowego rozliczenia, Spółka zobowiązała się w ramach Umowy Wykonawczej m.in. prowadzić dokumentację księgową w sposób zapewniający kontrolę jej finansów zgodnie z art. 5 Decyzji Komisji. W szczególności, Spółka jest zobowiązana do odrębnego identyfikowania i ewidencjonowania w wewnętrznych księgach rachunkowych przychodów i kosztów związanych ze świadczeniem usług powierzonych, zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości, przepisami podatkowymi oraz przepisami pomocy publicznej.

Zgodnie z Umową Wykonawczą, Rekompensata płatna będzie w transzach miesięcznych, jako zaliczka na poczet rocznego rozliczenia Rekompensaty.

Zgodnie z postanowieniami Umowy Wykonawczej, Spółka jest dodatkowo zobowiązana do przedkładania Gminie na piśmie w terminie do (…) następnego roku kalendarzowego raportu z audytu Rekompensaty za dany rok kalendarzowy oraz rozliczenia rocznego Rekompensaty. Opracowanie audytu Rekompensaty Spółka będzie powierzać ekspertowi zewnętrznemu. Gmina ma również prawo do przeprowadzenia samodzielnej weryfikacji Rekompensaty i rozliczenia rocznego.

Audytor w ramach dokonywanej weryfikacji zobowiązany jest w szczególności do sprawdzenia wysokości wypłaconej Spółce Rekompensaty w kontekście poniesionych przez Spółkę kosztów oraz przychodów, z uwzględnieniem rozsądnego zysku. Zależnie od wyników dokonanej weryfikacji, w przypadku występowania nadwyżki kwoty Rekompensaty nad kwotę należną, Spółka będzie zobowiązana do jej zwrotu na rzecz Gminy, natomiast w przeciwnym przypadku, Gmina dokona przekazania brakujących środków na rzecz Spółki tytułem wyrównania.

Co istotne, Rekompensata jest świadczeniem pieniężnym - wynikającym z reżimu publicznoprawnego, któremu podlega Gmina - należnym Spółce wyłącznie w przypadku powstania straty finansowej w związku z ponoszeniem kosztów dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej, którą Spółka zobowiązała się wykonywać na podstawie Umowy Wykonawczej.

Dodatkowo, wypłacana Rekompensata nie stanowi dopłaty do ceny biletów, karnetów, wejść, zajęć, usług ani innych świadczeń oferowanych Odbiorcom przez Spółkę i nie jest kalkulowana jako iloczyn liczby użytkowników, liczby wejść, ceny jednostkowej ani innego jednostkowego świadczenia na rzecz Odbiorców. Tym samym, liczba sprzedanych biletów przez Spółkę ani ich rodzaj nie mają wpływu na wysokość Rekompensaty wypłacanej przez Gminę.

Rekompensata nie będzie kalkulowana jako równowartość nieodpłatnych wejść przyznanych określonym grupom użytkowników, nie będzie stanowiła zwrotu utraconych przychodów z tytułu stosowania takich preferencji i nie będzie ustalana według liczby osób korzystających z (…) nieodpłatnie ani według ceny, którą osoby te musiałyby uiścić w przypadku braku preferencji. Ewentualne nieodpłatne wejścia będą stanowiły element taryfowego i organizacyjnego modelu udostępniania infrastruktury, natomiast Rekompensata będzie służyła wyłącznie pokryciu niedoboru finansowego całej działalności powierzonej, ustalanego po uwzględnieniu całości kosztów i przychodów tej działalności.

Rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na wysokość opłat za wykonywanie przez Spółkę usług na rzecz Odbiorców. Celem omawianej Rekompensaty jest dofinansowanie całej działalności Spółki w zakresie zadań powierzonych w przypadku, jeżeli powstanie strata finansowa.

Rekompensata nie jest wnoszona w formie dopłat wspólnika w trybie art. 177-179 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, nie stanowi podwyższenia kapitału zakładowego Spółki, wkładu na kapitał zapasowy ani innego świadczenia wynikającego z uczestnictwa Gminy w kapitale Spółki. Spółka oraz Gmina nie zawarły również umowy o dotację celową lub podmiotową.

Otrzymaną na podstawie powyższych warunków Rekompensatę Spółka wydatkuje na prowadzenie działalności gospodarczej związanej z zarządzaniem (…). Otrzymane środki stają się środkami własnymi Spółki, a Umowa nie przewiduje ich przypisania do konkretnych pozycji kosztowych ani obowiązku wydatkowania w sposób wskazany przez Gminę. Spółka samodzielnie decyduje o sposobie ich wykorzystania w ramach prowadzonej działalności.

Rekompensata nie stanowi zwrotu konkretnych wydatków poniesionych przez Spółkę. Poniesione koszty stanowią wyłącznie element kalkulacyjny służący ustaleniu wysokości Rekompensaty, a Gmina nie refunduje Spółce poszczególnych wydatków na podstawie przedkładanych dowodów zakupu.

Rekompensata nie jest przeznaczana na nabycie ani wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. (…) stanowi własność Gminy i jest wykorzystywane przez Spółkę na podstawie umowy dzierżawy.

Do czasu uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku VAT Spółka będzie, działając z ostrożności podatkowej, dokumentować miesięczne transze Rekompensaty fakturami. Takie tymczasowe dokumentowanie będzie miało charakter ostrożnościowy i techniczny oraz nie będzie oznaczało, że Strony uznają Rekompensatę za wynagrodzenie za usługę świadczoną przez Spółkę na rzecz Gminy albo za dopłatę mającą bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Odbiorców.

Jeżeli w okresie tym na fakturze dokumentującej transzę Rekompensaty zostanie wykazana kwota podatku VAT, przedmiotem niniejszego wniosku jest kwota Rekompensaty bez kwoty podatku VAT wykazanego na fakturze. Kwota podatku VAT, jeżeli zostanie wykazana jako podatek należny, nie stanowi przychodu podatkowego Spółki.

W tak przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka chciałaby potwierdzić skutki otrzymywania Rekompensaty na gruncie ustawy o podatku CIT, tj. kwalifikację Rekompensaty jako przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT, moment powstania tego przychodu oraz możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z działalnością Spółki, w tym wydatków pokrywanych z ogólnych środków obrotowych Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata.

Pytania

1.  Czy przekazywana - na podstawie Umowy Wykonawczej - Rekompensata przez Gminę na rzecz Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a tym samym przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w tym przepisie?

2.  W jakim momencie Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu Rekompensaty (zarówno w przypadku miesięcznych zaliczek, jak i kwoty wynikającej z rozliczenia rocznego)?

3.  Czy wydatki związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą, w tym wydatki pokrywane z ogólnych środków obrotowych Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata, mogą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, przekazywana - na podstawie Umowy Wykonawczej - Rekompensata przez Gminę na rzecz Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a tym samym przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w tym przepisie.

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu Rekompensaty w dniu faktycznego otrzymania Rekompensaty (zarówno w przypadku miesięcznych zaliczek, jak i kwoty wynikającej z rozliczenia rocznego).

3.  Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą, w tym wydatki pokrywane z ogólnych środków obrotowych Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata, mogą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.

Uzasadnienie:

Ad. 1

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest - co do zasady - dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Natomiast, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze oraz wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ustawa o CIT przewiduje jednocześnie określone zwolnienia przedmiotowe. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Z treści przywołanego przepisu wynika zatem, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest w pierwszej kolejności zakwalifikowanie otrzymanego przez podatnika świadczenia jako dotacji. Sam fakt, że określone świadczenie pieniężne jest przekazywane przez jednostkę samorządu terytorialnego albo pochodzi ze środków pozostających w dyspozycji takiej jednostki, nie jest - zdaniem Wnioskodawcy - wystarczający do objęcia go zwolnieniem przewidzianym w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Innymi słowy, przepis ten nie obejmuje każdego świadczenia pieniężnego dokonywanego przez jednostkę samorządu terytorialnego, lecz wyłącznie świadczenia mające charakter dotacji.

Pojęcie dotacji nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Definicję dotacji zawiera jednak art. 126 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Zgodnie z tym przepisem dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie ustawy o finansach publicznych, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Niezależnie od kwestii, czy definicja ta może być bezpośrednio stosowana przy wykładni art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wskazuje ona na podstawowe cechy konstrukcyjne dotacji jako szczególnej formy finansowania ze środków publicznych. Dotacja nie jest bowiem dowolnym świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez podmiot publiczny. Jej przyznanie, przeznaczenie oraz rozliczenie wynikają ze szczególnego reżimu prawnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisanej we wniosku Rekompensacie takich cech przypisać nie można.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że podstawą wypłaty Rekompensaty jest Umowa Wykonawcza regulująca zasady realizacji przez Spółkę powierzonych jej zadań własnych Gminy.

Rekompensata została skonstruowana jako instrument służący pokryciu różnicy między uzasadnionymi kosztami realizacji zadań powierzonych a przychodami osiąganymi w związku z realizacją tych zadań, z uwzględnieniem dodatniego wyniku Działalności Dodatkowej oraz rozsądnego zysku.

Rekompensata jest należna Spółce wyłącznie w przypadku wystąpienia niedoboru finansowego działalności powierzonej, tj. w sytuacji, gdy uzasadnione koszty realizacji zadań powierzonych, z uwzględnieniem rozsądnego zysku, przewyższają przychody uzyskiwane przez Spółkę w związku z wykonywaniem tych zadań oraz dodatni wynik Działalności Dodatkowej.

Oznacza to, że samo wykonywanie przez Spółkę zadań powierzonych nie powoduje automatycznie powstania prawa do Rekompensaty. Jeżeli działalność powierzona wygeneruje przychody wystarczające na pokrycie uzasadnionych kosztów jej prowadzenia oraz rozsądnego zysku, Rekompensata nie będzie należna, mimo że Spółka przez cały ten okres będzie wykonywała te same zadania powierzone.

Tym samym, podstawowym zdarzeniem warunkującym wypłatę Rekompensaty jest wystąpienie określonego wyniku ekonomicznego działalności powierzonej - niedoboru pomiędzy kosztami tej działalności a uzyskiwanymi przychodami.

Rekompensata pełni więc funkcję wyrównawczą. Jej celem jest zapewnienie możliwości kontynuowania działalności powierzonej w sytuacji, w której działalność ta nie zapewnia przychodów wystarczających do pokrycia uzasadnionych kosztów wraz z rozsądnym zyskiem.

Należy przy tym podkreślić, że Rekompensata nie stanowi refundacji poszczególnych wydatków ponoszonych przez Spółkę.

W szczególności, Gmina nie zwraca Spółce kosztu konkretnych faktur za energię elektryczną, wodę, usługi serwisowe, sprzątanie, ochronę, materiały eksploatacyjne czy innych indywidualnie oznaczonych wydatków. Koszty ponoszone przez Spółkę stanowią wyłącznie jeden z elementów kalkulacyjnych służących ustaleniu wyniku działalności powierzonej i - w konsekwencji - określeniu maksymalnej wysokości należnej Rekompensaty.

Spółka ponosi wskazane wydatki we własnym imieniu i na własny rachunek. Dokumenty księgowe wystawiane są na Spółkę, a zobowiązania wobec dostawców i usługodawców obciążają majątek Spółki.

Również po otrzymaniu Rekompensaty środki te nie pozostają wyodrębnione jako środki przeznaczone na pokrycie konkretnej kategorii wydatków. Stają się środkami własnymi Spółki, a Umowa Wykonawcza nie przewiduje przypisania poszczególnych części Rekompensaty do konkretnych faktur, zobowiązań ani pozycji kosztowych. Spółka samodzielnie decyduje o wykorzystaniu środków w ramach prowadzonej działalności.

Istotne jest również, że Spółka i Gmina nie zawarły umowy o udzielenie dotacji celowej ani podmiotowej. Rekompensata nie stanowi również dopłaty wspólnika w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, wkładu na kapitał zakładowy lub zapasowy ani innego świadczenia wynikającego z uczestnictwa Gminy w kapitale Spółki.

Charakter prawny Rekompensaty powinien zatem zostać ustalony na podstawie rzeczywistej konstrukcji tego świadczenia.

W tym zakresie - zdaniem Wnioskodawcy - nie bez znaczenia pozostaje także terminologia zastosowana przez strony oraz regulacje stanowiące podstawę ustanowienia mechanizmu finansowania. Umowa Wykonawcza przewiduje wypłatę „Rekompensaty”, a więc świadczenia służącego wyrównaniu określonego niedoboru finansowego działalności Spółki. Nie przewiduje natomiast udzielenia Spółce „dotacji”.

Rekompensata stanowi przy tym rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu Decyzji Komisji (UE) 2025/2630 z dnia 16 grudnia 2025 r. Regulacje dotyczące pomocy państwa określają dopuszczalną ekonomicznie wysokość świadczenia, w tym sposób ustalenia kosztu netto działalności powierzonej oraz rozsądnego zysku. Nie przesądzają natomiast automatycznie, że każde świadczenie wypłacone zgodnie z tymi regulacjami stanowi dotację w rozumieniu przepisów podatkowych.

W ocenie Wnioskodawcy, należy w tym zakresie rozróżnić pojęcia „pomocy publicznej”, „rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych” oraz „dotacji” w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Zakresy tych pojęć nie są tożsame.

To, że określone świadczenie stanowi dopuszczalną w świetle prawa Unii Europejskiej rekompensatę z tytułu świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym, nie oznacza jeszcze, że na gruncie prawa krajowego stanowi ono dotację korzystającą ze zwolnienia z podatku dochodowego.

Powyższe rozumienie przepisów znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych.

W szczególności w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 marca 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.620.2025.1.AJ, rozpatrywano skutki podatkowe otrzymywania przez spółkę kapitałową, której jedynym wspólnikiem była jednostka samorządu terytorialnego, rekompensaty eksploatacyjnej związanej z realizacją powierzonych jej zadań publicznych. Organ uznał w tej sprawie, że rekompensata eksploatacyjna stanowi przychód podatkowy spółki, jednocześnie nie stanowiący dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Zdaniem Spółki, rozstrzygnięcie to potwierdza, że sam fakt wypłaty świadczenia przez jednostkę samorządu terytorialnego w związku z realizacją przez spółkę powierzonych zadań publicznych nie przesądza jeszcze o jego kwalifikacji jako dotacji zwolnionej z opodatkowania.

Należy również mieć na uwadze, że zwolnienia przedmiotowe stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania. W konsekwencji, przesłanki zastosowania zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT powinny być interpretowane ściśle. Nie ma zatem podstaw do objęcia zakresem tego przepisu każdego transferu pieniężnego dokonanego przez jednostkę samorządu terytorialnego wyłącznie z tego względu, że środki pochodzą ze sfery finansów publicznych.

W przedstawionym stanie faktycznym Rekompensata:

•      wynika z mechanizmu wyrównania wyniku ekonomicznego działalności powierzonej;

•      jest należna wyłącznie w razie wystąpienia niedoboru finansowego; 

•      nie jest refundacją konkretnych faktur lub wydatków;

•      nie jest przyporządkowana do konkretnych kategorii kosztowych;

•      po jej otrzymaniu środki stają się środkami własnymi Spółki;

•      nie jest wypłacana na podstawie umowy o udzielenie dotacji celowej lub podmiotowej;

•      jej wysokość jest ustalana według mechanizmu kosztu netto działalności powierzonej oraz rozsądnego zysku, zgodnie z regulacjami dotyczącymi rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe cechy przesądzają, że Rekompensata nie stanowi dotacji objętej art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Jednocześnie, otrzymana Rekompensata powoduje realne zwiększenie aktywów Spółki i nie została wymieniona w katalogu przysporzeń wyłączonych z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.

W konsekwencji, stanowi ona przychód podatkowy Spółki podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W przypadku tymczasowego dokumentowania transz Rekompensaty fakturami VAT przychodem podatkowym może być wyłącznie kwota Rekompensaty, z wyłączeniem kwoty podatku VAT. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług. Tymczasowe wykazanie podatku VAT na fakturze nie zmienia zatem kwalifikacji samej Rekompensaty jako przychodu podatkowego w kwocie nieuwzględniającej podatku VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, przekazywana - na podstawie Umowy Wykonawczej - Rekompensata przez Gminę na rzecz Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a tym samym przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w tym przepisie.

Ad. 2

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Jednocześnie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Nie ulega wątpliwości, że Rekompensata pozostaje związana z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę. Gdyby Spółka nie prowadziła działalności powierzonej, nie ponosiła związanych z nią kosztów oraz nie uzyskiwała przychodów z odpłatnego udostępniania (…), nie wystąpiłyby warunki uprawniające ją do uzyskania Rekompensaty.

Związek Rekompensaty z działalnością gospodarczą nie oznacza jednak, że stanowi ona wynagrodzenie za konkretną dostawę towaru lub konkretną usługę świadczoną przez Spółkę na rzecz Gminy.

Jak wskazano w stanie faktycznym, bezpośrednimi odbiorcami usług świadczonych przez Spółkę są Odbiorcy korzystający z (…). Spółka uzyskuje od nich przychody m.in. ze sprzedaży biletów i karnetów, nauki pływania oraz odpłatnej rezerwacji powierzchni.

Rekompensata ma natomiast odmienny charakter. Jej źródłem jest wystąpienie niedoboru finansowego całej działalności powierzonej i nie jest ona należnością za wykonanie przez Spółkę określonej usługi na rzecz Gminy.

Z tego względu do Rekompensaty nie powinien znajdować zastosowania art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, zgodnie z którym datą powstania przychodu związanego w szczególności z wykonaniem usługi jest co do zasady dzień wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Z tych samych względów, zdaniem Wnioskodawcy, brak jest podstaw do stosowania art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, dotyczącego usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych.

Przepis ten znajduje bowiem zastosowanie wówczas, gdy przedmiotem rozliczenia pomiędzy stronami jest usługa, której świadczenie - zgodnie z umową lub fakturą - rozliczane jest w oznaczonych okresach rozliczeniowych.

Tymczasem w analizowanym przypadku miesięczne transze Rekompensaty nie są wynagrodzeniem należnym Spółce za miesięczny okres świadczenia na rzecz Gminy konkretnej usługi.

Miesięczny charakter wypłat wynika wyłącznie ze sposobu finansowania działalności powierzonej i zapewnienia Spółce środków na jej bieżące prowadzenie. Kwoty wypłacane w trakcie roku mają charakter zaliczek na poczet rocznego rozliczenia Rekompensaty, przy czym ich wypłata nie oznacza okresowego rozliczenia usługi świadczonej na rzecz Gminy.

W szczególności, wysokość miesięcznych transz nie jest kalkulowana według ilości wykonanych usług, wejść do (…), liczby Odbiorców ani wartości świadczeń zrealizowanych w danym miesiącu.

Nie występuje więc świadczenie rozliczane w miesięcznych okresach rozliczeniowych, do którego można byłoby przyporządkować Rekompensatę jako wynagrodzenie.

Umowa Wykonawcza nie określa przy tym odrębnego wynagrodzenia należnego Spółce za poszczególne miesiące ani nie przewiduje miesięcznych okresów rozliczeniowych dla usługi świadczonej na rzecz Gminy. Roczne rozliczenie służy wyłącznie ustaleniu ostatecznej dopuszczalnej wysokości Rekompensaty w świetle rzeczywistego wyniku działalności powierzonej, a nie rozliczeniu usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz Gminy.

W konsekwencji - w ocenie Wnioskodawcy - moment powstania przychodu należy ustalić na podstawie art. 12 ust. 3e ustawy o CIT.

Zgodnie z tym przepisem, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3 (przyp. związanego z działalnością gospodarczą), do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Właśnie taki charakter ma Rekompensata w analizowanym przypadku. Jest ona przychodem pozostającym w związku z działalnością gospodarczą Spółki, lecz nie jest ceną za dostawę rzeczy, zbycie prawa majątkowego ani wynagrodzeniem za usługę rozliczaną jednorazowo lub w okresach rozliczeniowych.

W konsekwencji, momentem powstania przychodu powinien być moment otrzymania środków przez Spółkę. 

Powyższego stanowiska nie zmienia fakt, że zgodnie z Umową Wykonawczą miesięczne wypłaty określane są jako zaliczki na poczet rocznej Rekompensaty.

Charakter zaliczkowy tych płatności oznacza, że ostateczna wysokość Rekompensaty zostanie zweryfikowana po zakończeniu roku z uwzględnieniem rzeczywiście poniesionych kosztów, osiągniętych przychodów, dodatniego wyniku Działalności Dodatkowej oraz rozsądnego zysku.

Nie powoduje to jednak, że poszczególne kwoty faktycznie otrzymane przez Spółkę pozostają całkowicie poza jej dyspozycją do czasu rozliczenia rocznego. Po otrzymaniu środków wpływają one na rachunek Spółki, stają się jej środkami pieniężnymi i mogą być przez nią wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności.

Jednocześnie, miesięcznych transz Rekompensaty nie należy - zdaniem Wnioskodawcy - utożsamiać z zaliczkami, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT. Przepis ten dotyczy bowiem w szczególności pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Jak wskazano powyżej, Rekompensata nie jest zapłatą na poczet konkretnej przyszłej dostawy lub usługi świadczonej na rzecz Gminy. Określenie miesięcznych płatności mianem „zaliczek” opisuje wyłącznie technikę finansowania i późniejszego rocznego rozliczenia Rekompensaty.

W przypadku gdy w wyniku audytu oraz rozliczenia rocznego okaże się, że Spółce przysługuje dodatkowa kwota Rekompensaty, kwota ta będzie stanowiła przychód podatkowy w momencie jej faktycznego otrzymania przez Spółkę, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT.

Analogicznie, ewentualny obowiązek zwrotu części uprzednio otrzymanej Rekompensaty powinien być rozliczony zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o CIT dotyczącymi korekty przychodów.

Za przedstawionym stanowiskiem przemawia również praktyka interpretacyjna organów podatkowych, zgodnie z którą świadczenia pieniężne pozostające w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, które nie stanowią wynagrodzenia za wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi, są co do zasady rozpoznawane jako przychód podatkowy w momencie faktycznego otrzymania środków. W odniesieniu do przychodów objętych art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, do których nie znajdują zastosowania szczególne reguły określone w art. 12 ust. 3a, 3c, 3d i 3f tej ustawy, kasowy moment powstania przychodu wynika z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: (i) z 29 sierpnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.270.2025.2.BJ) oraz z (ii) 4 lipca 2025 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.214.2025.1.AG).

Powyższe potwierdza, że dla ustalenia momentu powstania przychodu decydujące znaczenie ma charakter prawny danego przysporzenia. Jeżeli otrzymywana kwota nie stanowi wynagrodzenia za czynność, której moment wykonania określają art. 12 ust. 3a-3d i 3f ustawy o CIT, a jednocześnie pozostaje związana z działalnością gospodarczą podatnika, zastosowanie znajduje zasada kasowa przewidziana w art. 12 ust. 3e ustawy o CIT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu Rekompensaty w dniu faktycznego otrzymania danej kwoty Rekompensaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT. Powyższe dotyczy zarówno miesięcznych transz Rekompensaty otrzymywanych w ciągu roku, jak i ewentualnego dodatkowego wyrównania przekazanego Spółce w wyniku rozliczenia rocznego. 

Ad. 3

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Powyższa regulacja ustanawia generalną zasadę, zgodnie z którą podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów podatkowych racjonalnych i gospodarczo uzasadnionych wydatków związanych z prowadzoną przez niego działalnością, jeżeli wydatki te mają lub mogą mieć wpływ na osiąganie przychodów albo służą zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów, o ile ustawodawca nie wyłączył ich wprost z kosztów uzyskania przychodów.

W przedstawionym stanie faktycznym (winno być: oraz zdarzeniu przyszłym) związek wydatków związanych z funkcjonowaniem (…) z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą jest bezpośredni i niewątpliwy.

Spółka ponosi m.in. wydatki z tytułu czynszu dzierżawnego należnego Gminie, mediów, usług utrzymania i eksploatacji obiektu, usług serwisowych, ochrony, sprzątania, remontów, wyposażenia, materiałów eksploatacyjnych oraz innych zakupów niezbędnych do prowadzenia (…).

Bez ponoszenia przedmiotowych wydatków prowadzenie (…) oraz świadczenie odpłatnych usług na rzecz Odbiorców nie byłoby możliwe.

Wydatki te pozostają więc co najmniej w pośrednim, a w znacznej części również w bezpośrednim związku z przychodami podatkowymi uzyskiwanymi przez Spółkę ze sprzedaży biletów, karnetów, nauki pływania, rezerwacji powierzchni, najmu oraz pozostałej działalności prowadzonej z wykorzystaniem (…).

Co więcej, ponoszenie tych wydatków jest warunkiem utrzymania źródła przychodów Spółki. Utrzymanie odpowiedniego stanu technicznego, sanitarnego i eksploatacyjnego (…) jest niezbędne do kontynuowania działalności prowadzonej przez Spółkę.

Także preferencje taryfowe polegające na nieodpłatnym udostępnianiu pływalni wybranym, zamkniętym grupom Odbiorców nie zmieniają gospodarczego celu ponoszenia tych wydatków. Są one elementem modelu funkcjonowania (…) i służą realizacji oraz upowszechnianiu oferty sportowo-rekreacyjnej prowadzonej przez Spółkę. Nie stanowią darowizny, kosztów reprezentacji ani odrębnego świadczenia niezwiązanego ze źródłem przychodów Spółki.

Co do zasady wydatki te spełniają więc przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Odrębnej analizy wymaga natomiast art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z określonych dochodów lub przychodów korzystających ze zwolnienia podatkowego, w tym z przychodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Ratio legis tego przepisu polega na wyeliminowaniu sytuacji, w której podatnik otrzymuje przychód zwolniony z opodatkowania, a jednocześnie pomniejsza podstawę opodatkowania o wydatki bezpośrednio sfinansowane takim zwolnionym przychodem. 

Warunkiem zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT jest zatem w pierwszej kolejności wystąpienie przychodu należącego do jednej z kategorii enumeratywnie wskazanych w tym przepisie.

W analizowanym przypadku warunek ten nie jest spełniony.

Jak wykazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1, Rekompensata nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i nie korzysta ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w tym przepisie.

Rekompensata stanowi przychód podatkowy Spółki podlegający opodatkowaniu podatkiem CIT na zasadach ogólnych.

W konsekwencji, wydatki pokrywane z ogólnych środków obrotowych Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata, nie są wydatkami sfinansowanymi z przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Już z tego względu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie znajduje do nich zastosowania.

Jeżeli otrzymana przez podatnika kwota zwiększa jego przychody podlegające opodatkowaniu, to sam fakt wykorzystania środków uzyskanych z tego przychodu na zapłatę kosztów działalności nie powoduje utraty przez te wydatki charakteru kosztów uzyskania przychodów.

Ustawa o CIT nie zawiera generalnej zasady, zgodnie z którą wydatki sfinansowane środkami otrzymanymi od osoby trzeciej nie mogą stanowić kosztów podatkowych.

Przeciwnie, ograniczenie takie wymaga szczególnej podstawy ustawowej, takiej jak art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT. Zdaniem Spółki, zakres tego wyjątku nie może być interpretowany rozszerzające.

Istotne jest również, że w omawianym przypadku Rekompensata nie stanowi refundacji konkretnych wydatków Spółki.

Gmina nie zwraca Spółce wartości poszczególnych faktur ani nie wskazuje, że określona część Rekompensaty ma zostać przeznaczona na zapłatę konkretnego zobowiązania.

Poniesione przez Spółkę koszty stanowią jeden z elementów kalkulacji kosztu netto działalności powierzonej. Nie oznacza to jednak, że po wypłacie Rekompensaty następuje bezpośrednie przypisanie poszczególnych środków pieniężnych otrzymanych od Gminy do konkretnych wydatków.

Po otrzymaniu Rekompensaty środki stają się środkami własnymi Spółki.

Także ta okoliczność potwierdza odmienność przedstawionego mechanizmu od typowej dotacji służącej bezpośredniemu sfinansowaniu oznaczonych wydatków.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 marca 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.620.2025.1.AJ. W interpretacji tej organ uznał, że skoro rekompensata eksploatacyjna nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wydatki związane z działalnością mogą - przy spełnieniu przesłanek art. 15 ust. 1 ustawy o CIT - stanowić koszty podatkowe.

Jednocześnie, należy podkreślić, że stanowisko Wnioskodawcy nie oznacza, iż każdy wydatek poniesiony przez Spółkę automatycznie stanowi koszt uzyskania przychodów.

Każdy wydatek powinien spełniać przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a ponadto nie może podlegać któremukolwiek z pozostałych wyłączeń wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Przedmiotem pytania Wnioskodawcy jest natomiast ustalenie, czy opisane wydatki, pozostające w związku z działalnością Spółki w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, oraz czy sama okoliczność pokrycia takich wydatków środkami pochodzącymi z Rekompensaty powoduje konieczność zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Jeżeli określony wydatek, ze względu na swój charakter, powinien zgodnie z ustawą o CIT zwiększać wartość początkową środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej lub podlegać rozliczeniu poprzez odpisy amortyzacyjne, niniejszy wniosek nie zmierza do przesądzenia momentu jego potrącalności ani sposobu amortyzacji. Przedmiotem pytania jest w takim przypadku wyłącznie to, czy źródło pokrycia takiego wydatku, tj. środki pochodzące z Rekompensaty, powoduje zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Skoro Rekompensata:

•      stanowi przychód podatkowy Spółki;

•      nie korzysta ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT;

•      nie należy również do pozostałych kategorii przychodów wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT,

- to pokrywanie wydatków środkami pochodzącymi z Rekompensaty nie stanowi samodzielnej przesłanki wyłączenia tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Do wydatków tych nie znajduje zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, ponieważ Rekompensata nie stanowi przychodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT,

Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest zatem każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.

Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa osoby prawnej. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny, w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi jak właściciel.

Ad. 1

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy przekazywana - na podstawie Umowy Wykonawczej - Rekompensata przez Gminę na rzecz Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a tym samym przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w tym przepisie.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT,

Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. W związku z tym, przepisy dotyczące zwolnień podatkowych muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową i nie powinny być one przedmiotem wykładni rozszerzającej.

Przepis ten zawiera stwierdzenie, że wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a więc zwolnienie to dotyczy dochodów z tytułu wszelkich dotacji, a dla zakresu tego zwolnienia nie jest istotny rodzaj dotacji, ich charakter i to, czy są określane jako dotacje podmiotowe, przedmiotowe czy też celowe. Również nie ma znaczenia sposób wykorzystania tych dotacji. Ważne jest natomiast źródło ich pochodzenia, którym musi być budżet państwa lub budżet jednostki samorządu terytorialnego.

Aby zastosowanie znalazł art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

-     otrzymanie dotacji,

-     źródło dotacji: budżet państwa lub jednostki samorządu terytorialnego (z wyjątkami przewidzianymi tym przepisie).

W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.

Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 1483 ze zm.), w zakresie rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych.

Stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych,

Rozwinięcie definicji dotacji jest zawarte w art. 127, 130, 131, 218, 219 i 220 ustawy o finansach publicznych.

Zgodnie z art. 127 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych,

Natomiast, na podstawie Słownika Języka Polskiego PWN, dotacja to „bezzwrotna pomoc finansowa udzielona przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych”.

Wskazać należy, że przekazaniu dotacji nie powinno towarzyszyć otrzymanie świadczenia przez finansującego. W takim przypadku trudno mówić o pomocy finansowej. Charakter dotacji jako pomocy finansowej nie opiera się na otrzymaniu świadczenia ze strony finansującego.

Jak zostało zawarte powyżej, dotacja stanowi:

-     bezzwrotny i nieoprocentowany transfer,

-     niezwiązany z żadnym wzajemnym świadczeniem,

-     obejmujący środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Co istotne, aby dane przysporzenie mogło być uznane za dotację, konieczne jest spełnienie wszystkich ww. przesłanek łącznie.

Ustawa o CIT również nie zawiera pojęcia „rekompensata”, zatem zasadne jest posłużenie się wykładnią językową tego pojęcia. Jak wskazuje Słownik Języka Polskiego (PWN) „rekompensata”, to m.in. „zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś”, „zlikwidowanie poniesionych przez kogoś strat lub doznanych krzywd”. Aby określone środki stanowiły „rekompensatę” musi zaistnieć zatem przyczyna (źródło) generująca stratę/niedobór/krzywdę. Niedostatki te następnie są „rekompensowane”.

Odnosząc cytowane wyżej przepisy do przedstawionego opisu sprawy wskazać należy, iż przekazywana na podstawie Umowy Wykonawczej Rekompensata przez Gminę na rzecz Państwa Spółki, nie stanowi dotacji.

W szczególności należy zauważyć, iż jak wskazują Państwo:

-     Rekompensata jest świadczeniem pieniężnym Gminy przekazywanym Państwa Spółce w celu pokrycia straty finansowej, w zakresie, w jakim jej powstanie związane jest z prowadzoną działalnością powierzoną;

-     na mocy Umowy Wykonawczej Gmina zobowiązana jest do wypłaty na rzecz Państwa Spółki Rekompensaty powiększonej o kwotę rozsądnego zysku;

-     Celem omawianej Rekompensaty jest dofinansowanie całej działalności Państwa Spółki w zakresie zadań powierzonych w przypadku, jeżeli powstanie strata finansowa;

-     Otrzymane środki stają się środkami własnymi Państwa Spółki, a Umowa nie przewiduje ich przypisania do konkretnych pozycji kosztowych ani obowiązku wydatkowania w sposób wskazany przez Gminę. Spółka samodzielnie decyduje o sposobie ich wykorzystania w ramach prowadzonej działalności.

Powyższe wyklucza uznanie Rekompensaty przekazywanej Państwa Spółce przez Gminę za dotację w rozumieniu ww. przepisów, jako że Rekompensata w istocie stanowi świadczenie otrzymane za prowadzenie działalności powierzonej, a środkami otrzymanymi w ramach Rekompensaty Państwa Spółka może rozporządzać dowolnie.

Państwa Spółka otrzymując od Gminy Rekompensatę otrzyma zindywidualizowaną korzyść, a otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, których dokona Państwa Spółka na rzecz Gminy (realizacja zadań własnych).

Ponadto, z powyższych przepisów ustawy o finansach publicznych wynika, iż dotacje to środki podlegające szczególnym regulacjom, wynikającym z konkretnych przepisów prawa, a nie z zawartej Umowy Wykonawczej pomiędzy Spółką a Gminą.

Powyższe potwierdza, iż przekazywana na podstawie Umowy Wykonawczej Rekompensata przez Gminę na rzecz Państwa Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Zatem, środki te stanowią przychód podatkowy Państwa Spółki, który podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, w jakim momencie Państwa Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu Rekompensaty (zarówno w przypadku miesięcznych zaliczek, jak i kwoty wynikającej z rozliczenia rocznego).

Przepisy art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, nie określają ścisłej definicji przychodów, zawierają jedynie wykaz zdarzeń, które zostały uznane przez ustawodawcę za przychody w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym wymienione w ww. przepisie rodzaje przychodów poprzedzone zostały wyrazem „w szczególności”, co oznacza, że katalog tam zawarty nie jest katalogiem zamkniętym. Należy zaznaczyć, że przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Przy czym, sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa). Przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

Ustawa o CIT przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Dotyczą one m.in.:

·      przychodów z działalności gospodarczej (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT);

·      przypadków, w których przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT).

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy CIT,

Przepis art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, wiąże więc przychody z działalnością gospodarczą, co oznacza, że przychody objęte tym przepisem muszą być następstwem prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, między przychodem a działalnością gospodarczą musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością gospodarczą.

Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ww. ustawy.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT,

Przytoczony przepis w odniesieniu do podmiotów uzyskujących przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ustanawia generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku CIT.

Regułą jest więc, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń:

·      wydania rzeczy,

·      zbycia prawa majątkowego lub

·      wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi,

- nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Zasadą jest, że opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować przychód dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

W myśl art. 12 ust. 3c ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 12 ust. 3d ustawy o CIT,

Jak stanowi art. 12 ust. 3e ustawy o CIT,

Odnosząc się do Państwa wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów, wskazać należy, że przepis art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, odnosi się do momentu powstania przychodów, o których mowa w ust. 3, tj. przychodów z działalności gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej, a także z pewnymi wyjątkami do przychodów z zysków kapitałowych. Zgodnie z jego brzmieniem za datę powstania przychodu uważa się zasadniczo dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi.

Nie ulega wątpliwości, że otrzymanie Rekompensaty nie stanowi żadnego z tych zdarzeń.

Zatem, stwierdzić należy, że do przychodu otrzymanego przez Państwa z tytułu przekazywanej przez Gminę Rekompensaty, zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Rekompensata nie jest wynagrodzeniem za realizację zadań własnych Gminy, lecz jest kwotą, która rekompensuje wartość niepokrytych kosztów. Tym samym, przychód powstanie w momencie otrzymania środków pieniężnych przez Państwa, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a nie jak Państwo wskazali na podstawie art. 12 ust. 3e ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Ad. 3

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą ustalenia, czy wydatki związane z prowadzoną przez Państwa Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą, w tym wydatki pokrywane z ogólnych środków obrotowych Państwa Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata, mogą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na jego działalność przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania albo zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzona działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów zastrzeżonych w ustawie.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty mające wpływ na podstawę opodatkowania.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT,

W powyższym przepisie wskazano m.in. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, zgodnie z którym wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Rozwiązania przyjęte w przepisach ustawy o CIT przewidują, że jeśli rekompensata stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, to wydatki pokrywane środkami z rekompensaty są kosztami uzyskania przychodów. Jeśli natomiast korzysta ona ze zwolnienia od podatku, to takie wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Jak wskazano w odpowiedzi na Państwa stanowisko w zakresie pytania 1, przekazywana na podstawie Umowy Wykonawczej Rekompensata przez Gminę na rzecz Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Środki te stanowią przychód podatkowy Spółki, który podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż wydatki związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą, mogą stanowić dla Państwa Spółki koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, gdyż nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Powyższe wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów przy założeniu, iż zostaną jako takie pozytywnie zweryfikowane na zasadach ogólnych dotyczących kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:

-     czy przekazywana - na podstawie Umowy Wykonawczej - Rekompensata przez Gminę na rzecz Spółki nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a tym samym przychód uzyskany przez Spółkę z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w tym przepisie – jest prawidłowe,

-     w jakim momencie Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu Rekompensaty (zarówno w przypadku miesięcznych zaliczek, jak i kwoty wynikającej z rozliczenia rocznego) – jest prawidłowe,

-     czy wydatki związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie funkcjonowania (…) oraz świadczenia usług za jego pomocą, w tym wydatki pokrywane z ogólnych środków obrotowych Spółki, których jednym ze źródeł może być Rekompensata, mogą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.