0111-KDIB1-2.4010.455.2026.3.EWJ
Konwersja nie spowoduje po stronie Spółki powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 ustawy o CIT.
- Sygnatura
- 0111-KDIB1-2.4010.455.2026.3.EWJ
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 września 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”), wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (…), NIP(…). Spółka posiada siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest (…). Pozostały przedmiot działalności Spółki również obejmuje działalność związaną z (…). Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
Kapitał zakładowy Spółki wynosi (…) zł i dzieli się na (…) udziałów o wartości nominalnej (…) zł każdy.
Wspólnikami Spółki są trzy spółki prawa (…):
• A.;
• B.;
• C.
– łącznie dalej: „Wspólnicy”.
Każdy ze Wspólników posiada siedzibę i zarząd na terytorium (…), podlega tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania i jest (…) rezydentem podatkowym.
Żaden ze Wspólników nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT ani w rozumieniu art. 5 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem (…) o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w (…) ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Wierzytelności będące przedmiotem planowanej konwersji nie są i nie będą związane z jakimkolwiek zakładem ani stałą placówką Wspólników położoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Na dzień dokonania konwersji Spółka będzie dysponowała aktualnymi certyfikatami rezydencji podatkowej każdego ze Wspólników.
Wspólnicy udzielili Spółce pożyczek celowych, przeznaczonych na sfinansowanie (…). Pożyczki mają charakter zwrotny. Każda z umów przewiduje oprocentowanie oraz oznaczony termin zwrotu. W momencie ich udzielania wspólnicy oczekiwali zwrotu przekazanych kwot wraz z odsetkami.
Kapitał pożyczek nie został spłacony. Odsetki kapitałowe od pożyczek zostały naliczone i nie zostały zapłacone. Roszczenia Wspólników o zwrot pożyczek oraz o zapłatę odsetek nie uległy przedawnieniu i nie są sporne.
Wspólnicy i Spółka planują dokonanie konwersji wierzytelności przysługujących Wspólnikom wobec Spółki z tytułu opisanych wyżej pożyczek na kapitał zakładowy Spółki (dalej: „Konwersja”).
Przedmiotem Konwersji będzie kapitał Pożyczek faktycznie wypłacony Spółce oraz odsetki kapitałowe naliczone od Pożyczek do dnia podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego.
Wspólnicy udzielili następujących pożyczek:
A.
• Umowa pożyczki zawarta w (…) r. na kwotę (…) zł. Kwota (…) zł została przekazana przez pożyczkodawcę bezpośrednio na rachunek bankowy (…). Pozostała kwota pożyczki w kwocie (…) zł została przekazana bezpośrednio Pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie wierzytelność pożyczkowa w kwocie (…) zł, obejmująca kapitał wraz z odsetkami naliczonymi do dnia konwersji. Pozostała część wierzytelności w kwocie (…) zł nie zostanie objęta konwersją i pozostanie zobowiązaniem Spółki podlegającym spłacie na dotychczasowych zasadach.
• Umowa pożyczki zawarta w (…) w dniu (…) roku na kwotę (…) zł. Kwota pożyczki została przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji.
• Umowa pożyczki zawarta w (…) r. na kwotę (…) zł. Kwota pożyczki została przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji.
B.
• Umowa pożyczki zawarta w (…) r. na kwotę (…) zł. Kwota (…) zł została przekazana przez pożyczkodawcę bezpośrednio na rachunek bankowy (…). Pozostała kwota pożyczki w kwocie (…) zł została przekazana bezpośrednio Pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie wierzytelność pożyczkowa w kwocie (…) zł, obejmująca kapitał wraz z odsetkami naliczonymi do dnia konwersji. Pozostała część wierzytelności w kwocie (…) zł nie zostanie objęta konwersją i pozostanie zobowiązaniem Spółki podlegającym spłacie na dotychczasowych zasadach.
• Umowa pożyczki zawarta w (…) w dniu (…) roku na kwotę (…) zł. Kwota pożyczki została przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji.
• Umowa pożyczki zawarta (…) r., której przedmiotem było udzielenie pożyczkobiorcy pożyczki w kwocie (…) zł. Kwota pożyczki została przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji.
C.
• Umowa pożyczki zawarta w (…) r. na kwotę (…) zł. Kwota (…) zł została przekazana przez pożyczkodawcę bezpośrednio na rachunek bankowy (…). Pozostała kwota pożyczki w kwocie (…) zł została przekazana bezpośrednio Pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie wierzytelność pożyczkowa w kwocie (…) zł, obejmująca kapitał wraz z odsetkami naliczonymi do dnia konwersji. Pozostała część wierzytelności w kwocie (…) zł nie zostanie objęta konwersją i pozostanie zobowiązaniem Spółki podlegającym spłacie na dotychczasowych zasadach.
• Umowa pożyczki zawarta (…) w dniu (…) roku na kwotę (…) zł. Kwota pożyczki została przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji.
• Umowa pożyczki zawarta (…) r. na kwotę (…) zł. Kwota pożyczki została przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.
Przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji.
– łącznie dalej: „Pożyczki”
Podwyższenie kapitału zakładowego Spółki nastąpi przez zmianę umowy spółki, w formie aktu notarialnego, poprzez ustanowienie nowych udziałów, które obejmą wyłącznie dotychczasowi Wspólnicy.
Wartość wkładu wnoszonego przez każdego ze Wspólników, określona w uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, odpowiadać będzie nominalnej wartości przysługujących mu wierzytelności. Wartość ta odpowiada wartości rynkowej wnoszonych wierzytelności. Wierzytelności są w pełni ściągalne, a Spółka nie znajduje się w stanie niewypłacalności ani zagrożenia niewypłacalnością.
Uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego będzie określała kwotę, o jaką podwyższony zostanie kapitał zakładowy oraz kwotę, o jaką podwyższony zostanie kapitał zapasowy (agio) Spółki.
Wniesienie wkładów nastąpi w drodze przeniesienia na Spółkę wierzytelności przysługujących Wspólnikom wobec Spółki, tytułem wkładu niepieniężnego. W wyniku Konwersji zobowiązania Spółki wobec Wspólników z tytułu pożyczek oraz odsetek wygasną w całości wskutek konfuzji.
Celem Konwersji jest trwałe i bezzwrotne dokapitalizowanie Spółki. Konwersja doprowadzi do wyeliminowania zadłużenia Spółki wobec Wspólników, poprawy struktury bilansu oraz obniżenia wskaźnika zadłużenia, co zwiększy zdolność Spółki do pozyskania finansowania zewnętrznego, w tym finansowania bankowego.
Wspólnicy rozważali alternatywne sposoby osiągnięcia zamierzonego celu i uznali je za nieadekwatne. Spłata pożyczek ze środków własnych Spółki nie jest możliwa, a ponadto nie prowadziłaby do zwiększenia kapitałów własnych. Wniesienie nowego wkładu pieniężnego przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowego zadłużenia wymagałoby zaangażowania kolejnych środków, nie usuwając przyczyny ograniczonej zdolności kredytowej Spółki. Wniesienie dopłat jako świadczeń ze swojej istoty podlegających zwrotowi, nie zapewniłoby trwałego charakteru dokapitalizowania. Konwersja wierzytelności pożyczkowych na kapitał zakładowy jest zatem rozwiązaniem pozwalającym osiągnąć zamierzony rezultat gospodarczy.
Uzupełniając wniosek w odpowiedzi na wezwanie Spółka podała dane identyfikacyjne podmiotów zagranicznych.
Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
Czy Konwersja spowoduje po stronie Spółki powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 ustawy o CIT? (pytanie oznaczone w złożonym wniosku jako nr 1)
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
W ocenie Wnioskodawcy Konwersja nie spowoduje po stronie Spółki powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wartości otrzymane przez Spółkę na powiększenie kapitału zakładowego oraz kapitału zapasowego są wyłączone z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Stosownie zaś do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń zaliczanych do tej kategorii, wskazując w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, że przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje jego definitywny charakter, to jest okoliczność, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, który uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.
Od powyższej zasady ustawodawca przewidział wyjątki. Artykuł 12 ust. 4 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przysporzeń, które nie są zaliczane do przychodów podatkowych. Przepis ten ma istotne znaczenie dla ustalenia zakresu przedmiotowego podatku dochodowego, wylicza bowiem enumeratywnie te rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.
Przepis ten nie różnicuje skutków podatkowych w zależności od charakteru wnoszonego wkładu. Wyłączeniem objęte są zarówno wkłady pieniężne, jak i wkłady niepieniężne wnoszone na pokrycie kapitału zakładowego. Literalna wykładnia powołanego przepisu uzasadnia wniosek, że nie stanowi przychodu wartość majątkowa otrzymana na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej, niezależnie od formy przysporzenia.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów, otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich związkach wartości wpisowego, przeznaczonych na fundusz zasobowy.
Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem „kwot i wartości” wskazuje, że wyłączone z opodatkowania jest zarówno agio pieniężne, jak i agio aportowe. Nadwyżka wartości wkładu ponad łączną wartość nominalną wydanych udziałów, przekazana na kapitał zapasowy, nie stanowi zatem przychodu spółki otrzymującej wkład, niezależnie od tego, czy wkład miał charakter pieniężny, czy niepieniężny.
W wyniku Konwersji dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki o wartość nominalną nowo ustanowionych udziałów oraz do podwyższenia kapitału zapasowego Spółki o wartość nadwyżki wkładów ponad tę wartość nominalną.
Wnioskodawca wskazuje, że wierzytelność przysługująca wspólnikowi wobec spółki może stanowić przedmiot wkładu niepieniężnego do tej spółki. Sytuację, w której przedmiotem aportu jest wierzytelność przysługująca wspólnikowi wobec spółki, określa się jako konwersję wierzytelności na udziały z perspektywy wspólnika będącego wierzycielem albo jako konwersję długu na kapitał z perspektywy spółki będącej dłużnikiem. Wspólnik wnosi wierzytelność tytułem aportu, przenosząc ją na spółkę, co jednocześnie prowadzi do wygaśnięcia z mocy prawa zobowiązania, którego przedmiot stanowiła ta wierzytelność, wierzytelność zostaje bowiem nabyta przez dłużnika, wskutek czego następuje konfuzja.
Wartości otrzymane przez Spółkę w wyniku Konwersji, choć stanowią przysporzenie majątkowe, zostały przez ustawodawcę uznane za wpływy niestanowiące przychodu podatkowego. Wpływy te są neutralne podatkowo.
W konsekwencji cała wartość wierzytelności skonwertowanych na udziały Spółki, obejmująca zarówno część przekazaną na kapitał zakładowy, jak i część przekazaną na kapitał zapasowy, nie może zostać uznana za przychód Spółki na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 ustawy o CIT.
Powyższe odnosi się w równym stopniu do wierzytelności z tytułu kapitału Pożyczek, jak i do wierzytelności z tytułu naliczonych odsetek. Powołane przepisy nie różnicują bowiem skutków podatkowych w zależności od tytułu prawnego wierzytelności stanowiącej przedmiot wkładu, lecz wiążą wyłączenie z przychodów z przeznaczeniem otrzymanych wartości na kapitał zakładowy lub kapitał zapasowy spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że:
Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń zaliczanych do tej kategorii.
I tak, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o CIT:
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 , są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można stwierdzić, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.
Ustawa przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Art. 12 ust. 4 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przysporzeń, które nie są zaliczane do przychodów podatkowych.
Skutki podatkowe otrzymania przez spółkę kapitałową wkładu na kapitał zakładowy i agio normują przepisy art. 12 ust. 4 pkt 4 i 11 ustawy o CIT.
I tak, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT:
Do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.
Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o CIT:
Do przychodów nie zalicza się dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów (akcji), otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich związkach - wartości wpisowego, przeznaczonych na fundusz zasobowy.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że użyty przez ustawodawcę zwrot „kwot i wartości” wskazuje, że wyłączone z opodatkowania jest zarówno agio pieniężne, jak i agio aportowe. Powyższe oznacza, że zarówno wkłady pieniężne, jak i niepieniężne wnoszone na pokrycie kapitału zakładowego nie są zaliczane do przychodów w rozumieniu prawa podatkowego.
Literalna wykładnia powyższych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzasadnia wniosek, że nie jest przychodem wartość majątkowa otrzymana na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego lub zapasowego spółki kapitałowej. Przysporzenie takie może mieć formę wkładów pieniężnych lub aportów. W każdym z tych przypadków ustawa podatkowa bezwarunkowo i jednoznacznie nie traktuje jednak za przychód podatkowy takiego trwałego, nieodwracalnego i definitywnego powiększenia majątku (uniwersalne cechy przychodu), które związane jest z operacją powiększenia kapitału zakładowego lub zapasowego albo ich pierwotnego utworzenia.
Wskazać należy również, że przepisy art. 12 ust. 4 ustawy o CIT mają istotne znaczenie dla ustalenia zakresu przedmiotowego podatku dochodowego. Wyliczają enumeratywnie te rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy, art. 12 ust. 4 ustawy o CIT tworzy zamknięty katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie można go rozszerzać ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.
Zgodnie z art. 257 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.).
Podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych.
Kodeks spółek handlowych, nie definiuje pojęć wkład pieniężny czy niepieniężny/aport jako form pokrycia kapitału w spółce z o.o., jak również technicznego sposobu realizacji wniesienia tego wkładu na pokrycie kapitału zapasowego. Ustawodawca wprowadzając dychotomiczny podział wkładów przeciwstawił wkład niepieniężny, wkładowi pieniężnemu, a to logicznie oznacza, że przedmiotem wkładu niepieniężnego może być wszystko to co – nie będąc pieniądzem – przedstawia wartość ekonomiczną.
Przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej może być każde prawo, które nie jest prawem niezbywalnym, świadczeniem pracy bądź usług, ale także nie kwalifikuje się jako tzw. prowizja grynderska, czyli wynagrodzenie wspólnika za świadczenia związane z zakładaniem spółki. Powszechnie przyjmuje się, że wierzytelność przysługująca podmiotowi obejmującemu udziały (akcje) w spółce kapitałowej może być przedmiotem wkładu niepieniężnego do tej spółki. Przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej może być wierzytelność, jaką posiada wspólnik wobec spółki, jak również wierzytelność posiadana przez wspólnika wobec osoby trzeciej.
Sytuację, w której przedmiotem aportu jest wierzytelność posiadana przez wspólnika wobec spółki przyjmuje się określać jako konwersję wierzytelności na udziały/akcje (z perspektywy wspólnika-wierzyciela) albo też jako konwersję długu na kapitał (z perspektywy spółki-dłużnika).
Zatem konwersja wierzytelności oznacza jej zamianę na inne prawo majątkowe i nie jest wniesieniem wkładu w formie pieniężnej albowiem tę można zrealizować tylko przez wpłatę pieniądza (gotówki) lub przy użyciu pieniądza bankowego.
Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest kwestia ustalenia, czy opisana we wniosku konwersja spowoduje po stronie Spółki powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 ustawy o CIT.
Z opisu sprawy wynika m.in., że Wspólnicy udzielili Spółce pożyczek. Kapitał i odsetki zostały naliczone i niespłacone oraz nie są przedawnione. Wspólnicy i Spółka planują dokonanie konwersji wierzytelności na kapitał zakładowy oraz kapitał zapasowy.
Odnosząc się do mechanizmu o jakim mowa we wniosku, należy wskazać, że wierzyciel spółki kapitałowej obejmuje udziały w kapitale zakładowym tej spółki w zamian za wkład niepieniężny w postaci jego wierzytelności wobec spółki, a po stronie spółki powstaje roszczenie wobec tego podmiotu (wierzyciela) o wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci jego wierzytelności. Wspólnik wnosi wierzytelność tytułem aportu, dokonując jej cesji na rzecz spółki, co jednocześnie prowadzi do wygaśnięcia z mocy prawa zobowiązania, którego przedmiot stanowiła ta wierzytelność (wierzytelność zostaje bowiem nabyta przez dłużnika – tzw. konfuzja).
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że wartości otrzymane na podwyższenie kapitału zakładowego - stanowiące niewątpliwie przysporzenie majątkowe - uznane zostały przez ustawodawcę za wpływy niestanowiące przychodu podatkowego. Wpływy te są neutralne podatkowo.
W konsekwencji, skoro przedmiotem konwersji będzie cała wierzytelność pożyczkowa, obejmująca kapitał oraz odsetki naliczone do dnia konwersji to cała wartość wierzytelności skonwertowanych na udziały Spółki nie może być uznana za przychód Spółki na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 ustawy o CIT.
Zatem Państwa stanowisko do pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane/wydano odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.