Przejdź do treści

0111-KDIB1-1.4010.541.2026.2.AND

Poniesione przez B. wydatki na Wynagrodzenia oraz Koszty Dodatkowe związane z usługami zmierzającymi do pozyskania inwestora dla Spółki USA (podmiotu powiązanego) stanowią koszty uzyskania przychodów B. w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Sygnatura
0111-KDIB1-1.4010.541.2026.2.AND
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 września 2026 r. oraz w odpowiedzi na wezwanie pismem z 20 października 2026 r.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

Podatkowa Grupa Kapitałowa A. , dalej: „PGK”;

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. Spółka Akcyjna, dalej: „Spółka” lub „B.”.

Opis stanu faktycznego (w brzmieniu ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku)

Podatkowa Grupa Kapitałowa A. (dalej: „PGK”) jest podatnikiem CIT. W skład PGK – jako jej spółka dominująca – wchodzi m.in. B. S.A. (dalej: „Spółka” lub „B.”). B. jest spółką handlową w rozumieniu art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 zm.). Spółka jest notowana na Giełdzie.

Spółka (niezależnie od bycia częścią PGK) jest jednocześnie spółką dominującą i spółką holdingową Grupy Kapitałowej C. (dalej: „GK”). Podstawową działalnością GK jest (…). Grupa Kapitałowa prowadzi również działalność w sektorach: (…).

Model biznesowy funkcjonowania B. w ramach GK obejmuje w szczególności:

1)  realizowanie przez B. funkcji właścicielskich – kontrolowanie podmiotów zależnych, planowanie ich strategii, wyznaczanie kierunków i celów dla poszczególnych segmentów i linii biznesowych GK oraz poszczególnych spółek zależnych;

2)  realizowanie funkcji zarządczych – zarządzanie strukturą grupy, reorganizowanie tej struktury z perspektywy potrzeb biznesowych i inwestycyjnych, nadzór korporacyjny i dbanie o zgodność działania GK zgodnie z przepisami prawa i polityką właścicielską;

3)  realizowanie funkcji inwestycyjnych – poszukiwanie nowych inwestycji, opracowywanie planów i strategii inwestycyjnych.

Od strony operacyjnej natomiast, zasadniczą rolą B. jest również centralizacja usług wspólnych (centrum usług wspólnych) i wsparcie podmiotów zależnych przy ich wykonywaniu. W tym zakresie cześć przychodów B. pochodzi z tytułu świadczenia na rzecz spółek zależnych określonych usług wsparcia – m.in. usługi księgowości, usługi informatyczne, usługi HR, usługi administracyjne (kancelaryjne), usługi w zakresie ochrony danych osobowych, usługi archiwizacyjne, usługi monitorowania należności, usługi szkoleniowe, itp. Tego rodzaju usługi służą wsparciu działalności poszczególnych podmiotów z GK i są ściśle powiązane z zakresem tej działalności spółek, na rzecz których są one świadczone i są wypadkową pozycji rynkowej tych spółek. Zwiększony zakres tej działalności i silniejsza pozycja danej spółki na rynku (odbiorcy usług od B.) przekłada się na zwiększenie zapotrzebowania tych spółek na usługi świadczone przez B. Innymi słowy – rozwój tych spółek wpływa bezpośrednio na wartość wolumenu usług świadczonych na ich rzecz przez B., a w ten sposób przekłada się na wartość przychodów uzyskiwanych przez B. i wartość przychodów podatkowych deklarowanych przez PGK (jako podatnika CIT w zakresie przychodów i kosztów osiąganych m.in. przez B.).

W okresie ostatnich kilku lat GK prowadzi inwestycje w zakresie rozwoju sektora (…). (…).

Dotychczasowy rozwój segmentu (…) w ramach GK miał charakter organiczny i w pewnym stopniu nieustrukturyzowany. Z uwagi na spodziewany dalszy dynamiczny rozwój tego segmentu (…), Spółka podjęła decyzję o wydzieleniu tej linii biznesowej do odrębnego podmiotu, którego rolą będzie zarządzanie tym segmentem.

W tym zakresie przez B. została utworzona nowa spółka akcyjna z siedzibą w USA (dalej: „Spółka USA”). B. przy utworzeniu Spółki USA była jej 100% akcjonariuszem. Za wyborem USA, jako siedziby nowej spółki, przemawiały względy dojrzałości i wielkości tego rynku (…) i wynikające z tego spodziewane największe perspektywy rozwoju.

W kolejnym kroku podjęto decyzję i przeprowadzono działania w celu skonsolidowania pod tym nowo utworzonym podmiotem – Spółką USA – (w ramach przesunięć wewnątrzgrupowych) wszystkich spółek należących do GK z branży (…) (zarówno polskich oraz z innych państw EU, Ukrainy i USA).

W związku z planowanym dalszym dynamicznym rozwojem tego segmentu działalności GK (…), B. podjęła decyzję o poszukiwaniu i pozyskaniu nowego inwestora bądź inwestorów finansowych lub branżowych dla segmentu (…). Celem planowanych działań było uzyskanie inwestora dla Spółki USA. Podstawą tej decyzji były założenia i oceny, że pozyskanie nowego inwestora wpłynie pozytywnie w zakresie wsparcia biznesowego oraz inwestycyjnego w obszarze rozwoju działalności GK w segmencie (…). Potencjalne korzyści dla GK – jak było zakładane przy podejmowaniu decyzji – jakie wynikać mają z pozyskania nowego inwestora, to w szczególności:

·      pozyskanie dodatkowego finansowania działalności Spółki USA i należącego do niej segmentu (…),

·      potencjalnie tańszy dostęp do kapitału, np. poprzez uzyskanie finansowania dłużnego w postaci pożyczek dla Spółki USA lub należących do niej spółek z segmentu (…),

·      możliwość korzystania z licznych efektów synergii kosztowej i przychodowej,

·      potencjalny dostęp do nowych rynków terytorialnych i nowych segmentów rynku,

·      dostęp do know-how biznesowego,

·      pozyskanie środków na prowadzoną przez Spółkę USA lub spółki z segmentu (…) należące do Spółki USA działalność badawczo-rozwojową w dziedzinie rozwoju produktów i usług,

·      udostępnienie bazy kontaktów,

·      pozyskanie silniejszej pozycji przy negocjowaniu z dostawcami, kontrahentami, instytucjami finansowymi, itp.

Powyższe działania mają w założeniach prowadzić do dalszego wzmocnienia pozycji rynkowej Spółki USA i należących do niej spółek z segmentu (...), zwiększenia ich udziału w rynku/poszczególnych rynkach lokalnych, rozwój ich działalności oraz zwiększanie wolumenu ich działalności, (…) i (...).

Powyższe cele i ich realizowanie jednocześnie powinno się przekładać bezpośrednio na działalność B. oraz wysokość przychodów podatkowych PGK. W ramach działalności operacyjnej B., wskazane wyżej usługi z zakresu centrum usług wspólnych świadczone są i w dalszym ciągu będą również na rzecz spółek z segmentu (...) należących do Spółki USA. Oznacza to, że wzmocnienie pozycji rynkowej całego segmentu spółek (...) i rozwój ich działalności, który jest spodziewanym efektem pozyskania i wejścia inwestora do Spółki USA, będzie przyczyniać się do zwiększenia wolumenu usług wspólnych świadczonych przez B. na rzecz poszczególnych spółek z segmentu (…) należących do Spółki USA.

W szerszej perspektywie pozyskanie inwestora przyczyniać się będzie do wzrostu dochodów uzyskiwanych przez spółki z segmentu (...) oraz ogólnego wzrostu wartości tego segmentu działalności GK oraz wzrostu wartości Spółki USA.

Z perspektywy GK oraz zamierzeń i celów, dla których podjęto decyzję o poszukiwaniu inwestora dla Spółki USA i prowadzonego przez nią segmentu (...), ważne jest natomiast pozyskanie takiego inwestora, który możliwość zrealizowania i osiągniecia tych założeń uprawdopodobni w największym stopniu.

Przy tym, GK brała pod uwagę istotność i złożoność całego procesu, który obejmował m.in. przygotowanie strategii procesu, przygotowania oferty i skierowania jej do określonej grupy potencjalnych inwestorów w kraju i zagranicą, prezentacje inwestorom Spółki USA i Grupy jej wyników, potencjału rozwoju, weryfikacja inwestorów pod kątem ich konwergencji z celami biznesowymi Spółki USA, a na dalszym etapie efektywne, transparentne wsparcie przy negocjacjach z oferentami. B. uznała, że musi skorzystać z podmiotu/podmiotów, które z jednej strony będą posiadały głęboką wiedzę o segmencie (...), specyfice tego rynku, podmiotach funkcjonujących na tym rynku itp. Z drugiej strony istotne było, aby były to podmioty, które posiadają wiedzę z zakresu działalności całej Grupy (...) należącej do Spółki USA, bardzo dobrze znały spółki należące do Spółki USA, zakres ich działalności, ich potencjał rynkowy, znały specyfikę tego rynku. W założeniach miało to zapewnić sprawną wymianę informacji pomiędzy potencjalnymi inwestorami i Spółką USA w całym procesie, lepszą prezentację Grupy oraz bardziej efektywną ocenę inwestorów pod kątem ich zgodności z założeniami biznesowymi tego procesu. W tym zakresie B. uznała, że najlepszym wyborem co do podmiotów, którym może powierzyć rolę „Doradcy” w tego rodzaju złożonym procesie są osoby z wewnątrz organizacji, które posiadają wieloletnie doświadczenie w działaniu na rynku (...), współpracują z GK, a w szczególności ze spółkami z sektora (…), będącymi częścią Grupy, znakomicie znają specyfikę działalności tych spółek, a jednocześnie mają doświadczenie (…) oraz mają szerokie rozeznanie rynku w segmencie (...).

Bazując na tego rodzaju założeniach, w celu wsparcia w całym procesie pozyskania inwestora dla Spółki USA, czynności doradztwa korporacyjnego i biznesowego w tym procesie, B. powierzyła trzem osobom, które współpracowały i współpracują (świadczenie usług doradczych, zasiadanie w Zarządach spółek z Grupy) ze spółkami będącymi częścią Grupy (...) należącej do Spółki USA (dalej: „Doradcy”). Osobom tym zostało zlecone podejmowanie działań wsparcia w procesie pozyskania nowego inwestora mniejszościowego zainteresowanego nabyciem/objęciem udziałów Spółki USA należącej do B.

Doradcy:

·      nie byli i nie są podmiotami zagranicznymi,

·      częściowo są podmiotami powiązanymi z B., a tym samym z PGK w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) – pełnienie funkcji w Zarządach spółek z GK); częściowo nie są podmiotami powiązanymi,

·      są osobami prowadzącym działalność gospodarczą,

·      są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynny.

W ramach umowy, Doradcy zobowiązali się udzielić Spółce wsparcia transakcyjnego, doradzać w związku z planowaną operacją pozyskania inwestora i przeprowadzić udany proces pozyskania w GK inwestora mniejszościowego dla segmentu (...) i – należącej do B. – Spółki USA.

W zakres podejmowanych usług przez Doradców wchodziły m.in. czynności z następującego zakresu:

·      Przeprowadzenie analiz pozycji rynkowej Grupy należącej do Spółki USA;

·      Wypracowanie długoterminowej wizji rozwoju Grupy z uwzględnieniem globalnych trendów w obszarze (...), digitalizacji i integracji usług;

·      Zdefiniowanie kluczowych przewag konkurencyjnych;

·      Spięcie wszystkich obszarów w jeden zintegrowany model strategiczny, gotowy do prezentacji inwestorom;

·      Opracowanie prognoz finansowych na 5+ lat;

·      Przygotowanie struktury equity post-transakcyjnej;

·      Modelowanie różnych scenariuszy rozwoju (organiczny vs (…)).

·      Zidentyfikowanie profilu idealnego inwestora ((...));

·      Zmapowanie szerokiej listy potencjalnych inwestorów, ich preferencji sektorowych itp.;

·      Przeprowadzenie wstępnych rozmów w formule „non-deal roadshow” oraz ocena poziomu zainteresowania;

·      Stworzenie kompletnego (…);

·      Przygotowanie teaserów, one-pagerów i materiałów do DD w wersji angielskiej;

·      Wybór doradców inwestycyjnych;

·      Wsparcie w ustalaniu warunków współpracy i koordynacji zespołu doradczego w całym procesie;

·      Organizacja i prowadzenie spotkań z zainteresowanymi inwestorami;

·      Wsparcie w prezentacji spółki, Q&A, interpretacji modeli i wyników;

·      Utrzymywanie bieżącej komunikacji z kluczowymi oferentami (shortlist).

·      Koordynacja procesu due diligence;

·      Przygotowanie struktury data room i zebranie wymaganych materiałów we współpracy z działami finansów, prawnych, HR i IT;

·      Uporządkowanie materiałów i ich aktualizacja na potrzeby finalnych etapów analizy;

·      Wybór i negocjacje ofert inwestorskich;

·      Ocena otrzymanych Term Sheetów pod kątem finansowym, prawnym strategicznym;

·      Wsparcie w przygotowaniu rekomendacji inwestorskiej dla Zarządu i udziałowców;

·      Koordynacja procesu negocjacyjnego w zakresie: wyceny, struktury kapitałowej, uprawnień inwestora, mechanizmów ochronnych i warunków zamknięcia;

·      Wsparcie w negocjowaniu finalnej dokumentacji transakcyjnej;

·      Koordynacja procesu closingu, komunikacji z interesariuszami oraz doradztwa strategicznego na etapie post-deal;

·      Udział w spotkaniach z Zarządem, Radą Nadzorczą i obecnymi inwestorami.

Zgodnie z umowami z Doradcami, wynagrodzenie (dalej: „Wynagrodzenie”) płatne było na podstawie wystawianych faktur VAT. Faktury za doradztwo były wystawiane na B. lub Grupę VAT i zawierały krajową stawkę podatku VAT.

Ponadto, w toku transakcji, istniała konieczność zaangażowania innych doradców lub firm świadczących usługi wsparcia procesów transakcyjnych (podmioty niepowiązane ze Spółką) oraz poniesienie dodatkowych kosztów i opłat (dalej: „Koszty Dodatkowe”). Wśród takich wydatków znajdują się między innymi:

1)  usługi doradców prawnych, którzy byli odpowiedzialni za sporządzenie, negocjowanie dokumentów realizujących transakcję, jak i innych dokumentów prawnych, niezbędnych do przygotowania transakcji, tłumaczy przysięgłych, notariuszy,

2)  usługi związane z wyceną wartości spółek z segmentu (...) należących do Spółki USA – tego rodzaju wyceny były konieczne m.in. z perspektywy oceny wartości całego segmentu (...) GK oraz określenia wartości Spółki USA, co przekładało się na proces negocjacji wejścia inwestora do Spółki USA i determinowało warunki finansowe jego zaangażowania w Spółkę USA, etc.

Ostatecznie, w wyniku podjętych działań Doradców oraz w związku z poniesieniem Kosztów Dodatkowych, proces zakończył się pozyskaniem dla Spółki USA zainteresowanego inwestora. Inwestor przystąpił do Spółki USA poprzez emisję przez Spółkę USA nowej emisji akcji i objęcie przez inwestora tych nowych akcji w Spółce USA w podwyższonym kapitale Spółki USA. Inwestor stanowi w Spółce USA akcjonariusza mniejszościowego.

Przedmiotowym wnioskiem o interpretację Zainteresowani zamierzają potwierdzić, że Wynagrodzenie Doradców oraz Koszty Dodatkowe stanowią koszty uzyskania przychodów B. uwzględniane przy ustalaniu dochodu (straty) B. jako spółki tworzącej PGK, a w konsekwencji – przy ustalaniu dochodu PGK, będącej podatnikiem CIT.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 20 października 2026 r., wskazali Państwo ponadto:

1.  Uwaga wstępna – przedmiot Wniosku

Przedmiotem Wniosku jest zaistniały stan faktyczny (poz. 56 formularza ORD-WS – zaznaczony kwadrat nr 1). Opisane we Wniosku wydatki zostały poniesione, a proces pozyskania inwestora dla Spółki USA zakończył się objęciem przez inwestora nowych akcji Spółki USA. Użyte w niektórych miejscach Wniosku (w szczególności w stanowisku Zainteresowanych) określenie „zdarzenie przyszłe” stanowi omyłkę redakcyjną i powinno być odczytywane jako „stan faktyczny”. W dalszej części pisma Zainteresowani posługują się określeniem „opis stanu faktycznego”.

2.  Ad 1 Wezwania – kto jest „Wnioskodawcą”

Ilekroć w treści Wniosku – zarówno w opisie stanu faktycznego, jak i we własnym stanowisku w sprawie – użyto określenia „Wnioskodawca”, należy przez nie rozumieć Podatkową Grupę Kapitałową A. (dalej: „PGK”), tj. Zainteresowanego będącego stroną postępowania, będącego podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 1a ust. 1 ustawy o CIT.

Przez określenia „B.” lub „Spółka” należy rozumieć B. S.A., tj. Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania – spółkę dominującą i spółkę tworzącą PGK.

Określenie „Wnioskodawca” nie jest używane ani w odniesieniu do B., ani łącznie w odniesieniu do obu Zainteresowanych. Dla obu Zainteresowanych łącznie stosowane jest określenie „Zainteresowani”.

3.  Ad 2 Wezwania – doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Zainteresowani doprecyzowują opis stanu faktycznego w sposób następujący.

Wszystkie czynności opisane we Wniosku – tj. (i) podjęcie decyzji o poszukiwaniu inwestora dla Spółki USA, (ii) wybór Doradców i zawarcie z nimi umów, (iii) zlecenie Doradcom oraz innym podmiotom usług objętych Wynagrodzeniem i Kosztami Dodatkowymi, (iv) poniesienie Wynagrodzenia oraz Kosztów Dodatkowych – zostały dokonane przez B. Wydatki te w całości obciążyły majątek B. i nie zostały jej w jakikolwiek sposób zwrócone. PGK nie jest stroną umów zawartych z Doradcami ani z pozostałymi usługodawcami.

B., jako spółka tworząca PGK, ustala indywidualnie swoje przychody i koszty uzyskania przychodów, a na ich podstawie – swój dochód albo stratę z poszczególnych źródeł przychodów. Dochód PGK podlegający opodatkowaniu ustalany jest – zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT – jako nadwyżka sumy dochodów spółek tworzących grupę nad sumą ich strat, odrębnie dla każdego źródła przychodów. Wydatki poniesione przez B. wpływają zatem na dochód PGK wyłącznie za pośrednictwem dochodu (straty) B.

Ponadto, Zainteresowani w uzupełnieniu wniosku ujednolicili opis stanu faktycznego oraz własne stanowisko w sprawie, doprecyzowali zadane we wniosku pytania i podali dane identyfikujące podmiot zagraniczny.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, B. jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów (uwzględniany – za pośrednictwem dochodu (straty) B. – przy ustalaniu dochodu PGK) wydatków poniesionych przez B. na Wynagrodzenia związane z usługami doradczymi w zakresie pozyskania inwestora dla Spółki USA oraz poniesionych na Koszty Dodatkowe?

2.  W przypadku potwierdzenia stanowiska z pytania 1, czy poniesione wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów klasyfikowane i zaliczane w B. (a w konsekwencji w PGK), do kategorii należącej do „innych źródeł przychodów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 oraz 7a ust. 1 ustawy o CIT?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie do pytania nr 1 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym stanie faktycznym, poniesione przez B. wydatki na Wynagrodzenia oraz Koszty Dodatkowe związane z usługami zmierzającymi do pozyskania inwestora dla Spółki USA stanowią koszty uzyskania przychodów B. w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). W konsekwencji:

1)  B. jest uprawniona do zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów przy ustalaniu swojego dochodu (straty) jako spółki tworzącej PGK oraz

2)  PGK jest uprawniona do uwzględnienia tak ustalonego dochodu (straty) B. przy ustalaniu dochodu podatkowej grupy kapitałowej na podstawie art. 7a ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki te stanowią koszty pośrednie, potrącalne w dacie ich poniesienia (art. 15 ust. 4d w zw. z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT).

(…)

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ustawowa definicja kosztów uzyskania przychodów ma charakter ogólny, co w efekcie oznacza, że każdorazowo wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji podatkowej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa o CIT wyłącza wprost możliwość rozpoznania danego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub chociażby możliwością powstania przychodu podatkowego bądź też zachowania albo zabezpieczenia źródła jego uzyskiwania.

Powyższe oznacza, że dla kwalifikacji podatkowej danego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów istotne znaczenie ma cel, w jakim został on poniesiony. Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.

Zgodnie ze zwyczajowo przyjętą interpretacją art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wydatek, żeby mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, musi spełniać konkretne warunki:

1)  musi zostać poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów, lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

2)  pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

3)  musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika i być definitywny, tj. wartość poniesionego wydatku nie zostaje podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

4)  musi być właściwie udokumentowany,

5)  nie może znajdować się w katalogu wydatków, których, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, kosztami uzyskania przychodów są racjonalne, gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów i które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Ponoszone wydatki należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku powinno mieć wpływ (nawet potencjalny) na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie przychodu.

Analiza przedstawionego opisu stanu faktycznego w kontekście powyższych wymogów, zdaniem Zainteresowanych, prowadzi do wniosku, że wydatki w postaci Wynagrodzenia Doradców oraz Kosztów Dodatkowych związanych z transakcją, jakie B. poniosła na nabycie usług doradczych związanych z pozyskaniem nowego inwestora dla Spółki USA, stanowią koszty uzyskania przychodów B., uwzględniane przy ustalaniu dochodu (straty) B. jako spółki tworzącej PGK, a w konsekwencji – przy ustalaniu dochodu PGK.

Ad 1) Wydatek poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów, lub mający wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.

B., przystępując do działań zmierzających do pozyskania inwestora, uwzględniała cele biznesowe GK, jak również swoje własne cele biznesowe B. Pozyskanie inwestora dla Spółki USA ma za zadanie przyczyniać się do dalszego dynamicznego rozwoju wyodrębnionego w ramach GK segmentu (...) (zbudowanego wokół dotychczasowych spółek zajmujących się (…), które zostały zgrupowane pod jednym podmiotem – Spółką USA, której rolą jest strategiczne zarządzanie tym segmentem), wzmocnienia pozycji rynkowej Spółki USA i należących do niej spółek z segmentu (...), zwiększenia ich udziału w rynku/poszczególnych rynkach lokalnych, rozwoju ich działalności oraz zwiększania wolumenu ich działalności.

Powyższe cele i ich realizowanie jednocześnie przekładać się będzie bezpośrednio na działalność B. oraz – za pośrednictwem dochodu B. – wysokość przychodów podatkowych PGK. Cześć przychodów B. pochodzi z tytułu świadczenia na rzecz spółek zależnych określonych usług wsparcia – m.in. usługi księgowości, usługi informatyczne, usługi HR, usługi administracyjne (kancelaryjne), usługi w zakresie ochron danych osobowych, usługi archiwizacyjne, usługi monitorowania należności, usługi szkoleniowe, itp. Tego rodzaju usługi służą wsparciu działalności poszczególnych podmiotów z GK i są ściśle powiązane z zakresem tej działalności spółek, na rzecz których są one świadczone i są wypadkową pozycji rynkowej tych spółek. Zwiększony zakres tej działalności i silniejsza pozycja danej spółki na rynku (odbiorcy usług od B.) przekłada się na zwiększenie zapotrzebowania tych spółek na usługi świadczone przez B. Innymi słowy – rozwój tych spółek wpływa bezpośrednio na wartość wolumenu usług świadczonych na ich rzecz przez B., a w ten sposób przekłada się na wartość przychodów uzyskiwanych przez B. i wartość przychodów podatkowych deklarowanych przez PGK. W ramach działalności operacyjnej B., wskazane wyżej usługi z zakresu centrum usług wspólnych świadczone są i w dalszym ciągu będą również na rzecz spółek z segmentu (...) należących do Spółki USA. Oznacza to, że wzmocnienie pozycji rynkowej całego segmentu spółek (...) i rozwój ich działalności, który jest spodziewanym efektem pozyskania i wejścia inwestora do Spółki USA będzie przyczyniać się do zwiększenia wolumenu usług wspólnych świadczonych przez B. na rzecz poszczególnych spółek z segmentu (…) należących do Spółki USA.

Na podstawie powyższego, Zainteresowani uznają, że poniesione przez B. wydatki na usługi doradcze oraz związane z Kosztami Dodatkowymi, związane z pozyskaniem inwestora strategicznego dla Spółki USA i przeprowadzeniem transakcji, były ukierunkowane na przeprowadzenie przez B. działań zmierzających do zwiększenia przychodów lub zachowania/zabezpieczenia obecnego źródła przychodów B.

Odrębnym efektem założonych działań związanych z pozyskaniem inwestora dla Spółki USA jest wzrost wartości całego segmentu (...) GK oraz idący za tym wzrost wartości Spółki USA oraz zwiększanie jej zysków w dłuższej perspektywie czasowej. Takie efekty mogą natomiast przekładać się dla B. na potencjalny wzrost przychodów z tytułu dywidend uzyskiwanych od Spółki USA, której jest akcjonariuszem, jak również potencjalne zwiększanie przychodów w sytuacji podjęcia decyzji o sprzedaży posiadanych akcji Spółki USA. Jakkolwiek powyższe założenia nie są zasadniczymi przesłankami, które przemawiały i warunkowały podjęcie decyzji o pozyskaniu inwestora dla Spółki USA, to jednocześnie należy je w tym zakresie również odnotować. Wskazują one bowiem dodatkowo za uznaniem istnienia związku pomiędzy poniesieniem przez B. wydatków związanych z Wynagrodzeniem i Kosztami Dodatkowymi z tytułu usług dotyczących pozyskania inwestora dla Spółki USA a osiąganiem/potencjałem osiągania przychodów przez B.

Podkreślania wymaga w tym zakresie, że planowane przez B. przychody, których osiągnięcia B. oczekuje – w zakresie zwiększonego wolumenu usług wspólnych świadczonych na rzecz spółek z segmentu (...) – w związku z podjęciem działań zmierzających do pozyskania inwestora dla Spółki USA, nie muszą być przychodami rzeczywiście osiągniętymi. W ocenie Zainteresowanych, istotna jest już sama okoliczność, że w wyniku transakcji istnieje potencjalna i uzasadniona możliwość osiągnięcia lub zwiększenia przychodów B., także wtedy, gdy założony cel pozyskania usług doradczych nie zostanie osiągnięty.

Jak uprzednio wskazano, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przez słowo „cel” użyty w tym przepisie należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy, w tym przypadku przychodu. Poszczególne wydatki mogą realizować ten cel w sposób bardziej lub mniej intensywny. Ustawodawca nie wymaga jednak osiągnięcia określonego skutku. Czym innym jest cel działania, a czym innym skutek, będący następstwem podjętych działań. Dążenie podatnika ma przymiot celowości, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy można zasadnie uznać, że poniesiony koszt jest ukierunkowany na osiągnięcie przychodu. Wystarczy więc sama możliwość uzyskania w przyszłości przychodu w wyniku poniesionego wydatku. W tym miejscu należy zaakcentować, iż w orzecznictwie wskazuje się, że przy dokonywaniu kwalifikacji danego wydatku jako kosztu podatkowego powinno uwzględniać się przede wszystkim przeznaczenie wydatku (jego celowość, racjonalność zasadność, niezbędność) oraz możliwość przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie wskazuje się, że dany wydatek spełnia przesłankę poniesienia w celu osiągnięcia przychodów, o ile, uwzględniając doświadczenie praktyki gospodarczej, można powiedzieć, że choć potencjalnie możliwe jest, że doprowadzi on do osiągnięcia przychodów.

Powyższe potwierdził przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt I SA/Bd 658/19), w którym stwierdził: „Ocena celowości wydatku, tj. jego zdolności do wytworzenia przychodu, jest pewną prognozą. Trzeba bowiem mieć na uwadze fakt, że decyzje ekonomiczne są podejmowane w warunkach niepewności i ryzyka. Nie sposób zatem wymagać od podatnika pełnej skuteczności działania. W żadnych warunkach podatnik nie ma gwarancji skutecznego działania, tj. pewności uzyskania przychodu, bowiem zbyt wiele jest niewiadomych, które o tym łącznie decydują. Można mówić jedynie o pewnym prawdopodobieństwie, możliwości osiągnięcia przychodu (...). W sytuacji zatem, gdy podatnik podejmuje racjonalne decyzje gospodarcze można oczekiwać, że poniesiony wydatek przyniesie przychód. Jednak brak skutku (przychodu) nie dyskwalifikuje wydatku jako kosztu uzyskania przychodu. Nie każdy koszt celowy jest kosztem efektywnym, przynoszącym oczekiwane następstwo. Definicja kosztów uzyskania przychodu jest na tyle szeroka, że zasadniczo każdy wydatek poniesiony z zamiarem osiągnięcia przychodu powinien być uznany za koszt jego uzyskania”.

Wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 494/12, w którym sąd wskazał, że: „Słusznie wskazuje się, iż centralnym elementem analizy możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest ustalenie celu, w jakim został poniesiony. (...) wyraźnie podkreśla, że „Przez wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów należy rozumieć taki wydatek, który chociażby potencjalnie mógł spowodować osiągnięcie przychodów”. Innymi słowy, poniesienie wydatku powinno otworzyć możliwość osiągnięcia przychodów”.

Podobne wnioski można wyciągnąć także z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”):

·      z 2 grudnia 2005 r. sygn. akt II FSK 11/05,

·      z 1 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 2753/15.

Mając na uwadze przytoczone argumenty, w pełni uzasadnione jest twierdzenie, że poniesione wydatki na usługi doradcze, związane z pozyskaniem inwestora dla Spółki USA zostały poniesione w celu osiągnięcia, zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów B.

W świetle powyższego, uznać należy, że warunek, że wydatek poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów, lub mający wpływ na wielkość osiągniętych przychodów jest spełniony.

Ad 2) Wydatek pozostający w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Kosztami uzyskania przychodów są m.in. racjonalnie poniesione koszty związane z funkcjonowaniem podatnika i koszty organizacyjne podatnika, mimo że wydatki tego rodzaju nie zmierzają bezpośrednio do uzyskania przychodu, są to tak zwane potocznie, koszty pośrednie działalności gospodarczej. W ustawodawstwie brakuje definicji kosztów bezpośrednich i pośrednich, stąd zwyczajowo przyjmuje się za koszty pośrednie to wydatki związane z prowadzoną działalnością, ale niemające bezpośredniego wpływu na osiągnięte przychody – są to koszty związane z całokształtem działalności. Do tej kategorii wydatków powinny również należeć wydatki związane z pozyskaniem nowego inwestora. Poniesienie przez B. kosztów Wynagrodzenia oraz Kosztów Dodatkowych, dzięki którym powinny zostać zrealizowane cele, jakie B. stawiała w związku z rozpoczęciem współpracy z Doradcami i pozyskaniem inwestora dla Spółki USA – zarówno w ujęciu szerszym korzyści dla całej GK (wzmacnianie pozycji rynkowej, rozwój segmentu (...), itd.), jak również potencjalnych korzyści osiąganych bezpośrednio przez B. (wzrost wolumenu świadczonych usług wspólnych na rzecz spółek z segmentu (...)) – będzie mieć przełożenie na biznes operacyjny B. i możliwość dalszego rozwoju oraz osiąganych przychodów. Dlatego też, Zainteresowani stoją na stanowisku, że poniesienie kosztów Wynagrodzeń dla Doradców jest racjonalne, pozwala bowiem na dodatkowe zwiększenie perspektywy wzrostu i rozwoju po stronie B. Koszty te nie są kosztami o charakterze bezpośrednim, ale pośrednio będą wpływać na działalność operacyjną B. Jest to więc koszt poniesiony racjonalnie, pozwalający zabezpieczyć źródło przyszłych przychodów, czyli rozwój operacji B.

Dlatego też, poniesienie wskazanych kosztów przez B. związanych z pozyskaniem inwestora dla Spółki USA pozostaje w związku z działalnością gospodarczą B.

Ad 3) Wydatek poniesiony przez podatnika, czyli pokryty z zasobów majątkowych podatnika i jest definitywny, tj. wartość poniesionego wydatku nie zostaje podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona.

Odnosząc powyższe regulacje do opisanego stanu faktycznego należy wskazać, że wydatki na Wynagrodzenie oraz Koszty Dodatkowe zostały w całości poniesione przez B. tj. ekonomicznie obciążyły majątek Spółki i nie zostały jej w żaden sposób zwrócone. W przypadku podatkowej grupy kapitałowej przesłanka ta odnosi się do spółki tworzącej grupę, która ustala indywidualnie swoje przychody i koszty uzyskania przychodów (art. 7a ust. 1 ustawy o CIT) – w niniejszej sprawie do B.

Ad 4) Właściwego udokumentowania wydatku.

Wydatek na Wynagrodzenie oraz Koszty Dodatkowe został udokumentowany fakturami VAT wystawionymi przez Doradców lub (w przypadku podmiotów zagranicznych) odpowiednimi dokumentami finansowymi/ księgowymi stanowiącymi odpowiednik faktur VAT.

Powyższe, poniesione wydatki zostały prawidłowo udokumentowane.

Ad 5) Warunek braku wyłączenia wydatku z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ocena prawna opisanego we wniosku wydatku wymaga również uwzględnienia unormowań art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera katalog wydatków, które ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów. Wydatki na usługi doradcze nie zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, że poniesione przez B. wydatki na usługi Doradców oraz Koszty Dodatkowe, związane z pozyskaniem nowego inwestora dla Spółki USA stanowią w całości koszt uzyskania przychodów dla Spółki.

Zainteresowani jednocześnie podkreślają, że w szczególności wydatków na Wynagrodzenie oraz Koszty Dodatkowe nie należy rozpatrywać pod kątem wyłączenia zawartego w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, który stanowi zasadę, zgodnie z którą wydatków na objęcie lub nabycie akcji nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów (wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych akcji). Przywołane wyłączenie mogłoby ewentualnie znaleźć zastosowanie do wydatków poniesionych w związku z nabyciem akcji przez nowego inwestora (w przypadku, gdyby dotyczyło nabywania spółki z siedzibą w Polsce). Ograniczenie to nie może odnosić się do ponoszenia wydatków przez B. na usługi doradcze na pozyskanie tego inwestora dla Spółki USA, w tym w szczególności uwzględniając, że poniesienie tych wydatków nie dotyczy nabycia/objęcia przez tego inwestora akcji B.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że kosztami uzyskania przychodów są m.in. racjonalnie poniesione koszty związane z funkcjonowaniem podatnika i koszty organizacyjne podatnika, mimo że wydatki tego rodzaju nie muszą faktycznie doprowadzić bezpośrednio do uzyskania przychodu. Niniejsze okoliczności jednoznacznie uzasadniają zakwalifikowanie wydatku na Wynagrodzenia i Koszty Dodatkowe jako kosztu uzyskania przychodów po stronie B. (uwzględnianego przy ustalaniu dochodu PGK), jako kosztu pośredniego, którego ujęcie podatkowe powinno następować w momencie poniesienia tego rodzaju wydatków.

Zainteresowani zauważają, iż zaprezentowane powyżej stanowisko, w zakresie generalnej możliwości uznania wydatków na usługi doradcze związane z pozyskaniem inwestora jako koszt uzyskania przychodów znajduje również potwierdzenie w korzystnych dla podatników interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na przestrzeni ostatnich lat:

·      interpretacja indywidualna z 8 maja 2023 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.103.2023.1.MKO, w której organ (odstępując od uzasadnienia prawnego) uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie usług świadczonych przez profesjonalnych doradców wspierających podatnika w procesie pozyskiwania inwestora;

·      interpretacja indywidualna z 25 kwietnia 2023 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.147.2023.1.AW, w której organ (odstępując od uzasadnienia prawnego) uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie usług świadczonych przez profesjonalnych doradców wspierających podatnika w procesie pozyskiwania inwestora;

·      interpretacja indywidualna z 2 stycznia 2023 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.717.2022.3.AND: „(...) Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków na nabycie usług opisanych we wniosku, przy założeniu, że pozyskanie inwestora nie będzie wiązało się z podwyższeniem kapitału zakładowego Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki dotyczące uznania danych wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT będą spełnione. Z uwagi na cel, jaki ma spełniać nabycie ww. usług przez Wnioskodawcę, poniesione wydatki na ich nabycie należy potraktować jako ogólne koszty działalności (gdyż nie są one związane z konkretnym przychodem), których celem jest zabezpieczenie i zachowanie źródeł przychodów, tj. koszty, które stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów. Dzięki pozyskaniu inwestora Spółka może uzyskać dostęp do nowych rynków, know-how, tańszego kapitału czy nowego kapitału, co będzie mieć przełożenie na możliwość dalszego rozwoju, a co za tym idzie na przychody Spółki. Tym samym poniesione przez Wnioskodawcę koszty usług Doradcy mogą przełożyć się na powstanie przychodu Spółki. W sytuacji zatem, gdy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę nie będą wiązać się z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki, Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłacanego Doradcy na podstawie faktur VAT”;

·      interpretacja indywidualna z dnia 16 września 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.508.2022. 1.BS: „(...) Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków na nabycie usług doradczych opisanych we wniosku, przy założeniu jak wynika z wniosku, że pozyskanie inwestora nie będzie wiązało się z podwyższeniem kapitału zakładowego Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki dot. uznania danych wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. będą spełnione, a wynagrodzenie uzależnione od efektu wypłacane Doradcy na podstawie faktury nie jest objęte ograniczeniami (jako koszt) określonymi w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Z uwagi na cel, jaki ma spełniać nabycie ww. usług doradczych przez Wnioskodawcę, poniesione wydatki na ich nabycie należy potraktować jako ogólne koszty działalności (gdyż nie są one związane z konkretnym przychodem), których celem jest zabezpieczenie i zachowanie źródeł przychodów, tj. koszty, które stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów (...). W sytuacji zatem, gdy jak wskazano we wniosku wydatki poniesione przez Wnioskodawcę nie wiążą się z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki, Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia uzależnionego od efektu, wypłacanego Doradcy w przypadku skutecznego pozyskania inwestora”;

·      interpretacja indywidualna z 22 stycznia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.483.2020.4.BS: „(...) Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków na nabycie usług doradczych opisanych we wniosku, przy założeniu jak wynika z wniosku, że pozyskanie inwestora czy partnera strategicznego nie będzie wiązało się z podwyższeniem kapitału zakładowego Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki dot. uznania danych wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. będą spełnione”;

·      interpretacja indywidualna z 10 lutego 2021 r. Znak: 0114-KDIP2-1.4010.428.2020.3.PD, w której organ podatkowy uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe wskazał: „(...) Dzięki pozyskaniu inwestora czy partnera strategicznego Spółka może uzyskać dostęp do nowych rynków, know-how, tańszego kapitału czy nowego kapitału, co będzie mieć przełożenie na możliwość dalszego rozwoju, a co za tym idzie na przychody Spółki. Tym samym poniesione przez Wnioskodawcę koszty usług doradczych mogą przełożyć się na powstanie przychodu Spółki. W związku z powyższym Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia uzależnionego od efektu, wypłacanego Doradcy w przypadku skutecznego pozyskania inwestora”;

·      interpretacja indywidualna z 16 stycznia 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.469.2019.3.BS, w której organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „(...) Wydatki służące pozyskaniu nowego inwestora mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu Spółki, ponieważ ich związek z planowanymi przychodami Spółki wynikającymi z realizacji opracowanej w wyniku wykonania Usług doradczych strategii rozwoju oraz wynikającymi z wdrożenia wniosków wypływających z audytów prawnego, podatkowego, finansowego jest pośredni, a bez poniesienia takich wydatków, osiągnięcie planowanych przychodów z działalności gospodarczej będzie niemożliwe”;

·      interpretacja indywidualna z 14 grudnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.378.2017.2.MM: „(...) Podsumowując (...) wydatki obejmujące usługi doradcze, prawne jak również pozostałe wymienione we Wniosku związane ze zmianą udziałowca oraz podwyższeniem kapitału zakładowego mającym na celu pozyskanie dodatkowego kapitału stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności wydatki te miały charakter racjonalny i uzasadniony, tj. zostały poniesione w celu rozwoju prowadzonej działalności. Jednocześnie nie są one bezpośrednio związane z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki, a także nie mieszczą się w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych, poniesione wydatki opisane we Wniosku stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów B., potrącalne w dacie ich poniesienia, uwzględniane przy ustalaniu dochodu (straty) B. jako spółki tworzącej PGK, a w konsekwencji – przy ustalaniu dochodu PGK.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…).

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodów, podatnik musi jednoznacznie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione przesłanki, tj.:

1)  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

2)  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

3)  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

4)  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

5)  został właściwie udokumentowany,

6)  nie może znajdować się w grupie wydatków, których – zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Pierwsza z wymienionych przesłanek odnosi się do możliwości przypisania faktu poniesienia kosztu do osoby podatnika. Kosztem uzyskania przychodu mogą być wyłącznie koszty obciążające samego podatnika – wartość ciężarów, jakie ponosi podatnik w toku prowadzenia działalności (funkcjonowania). Poniesienie kosztu w rozumieniu omawianej ustawy jest świadomym, celowym działaniem podatnika. Polega na faktycznym i definitywnym przesunięciu określonej wartości z jego majątku do majątku innego podmiotu. W szczególności, może mieć postać wydatkowania środków pieniężnych bądź przekazania innych wartości majątkowych.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Enumeratywnie wymieniony w art. 16 ust. 1 ww. ustawy katalog kosztów niestanowiących kosztów podatkowych nie oznacza bowiem, że inne koszty – w nim niewymienione – tymi kosztami nie mogą być. W takim przypadku należy badać czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodów (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów).

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

Generalnie należy więc przyjąć, że kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, w tym także dla zagwarantowania jego funkcjonowania.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje również pojęć: „źródła przychodów”, „zachowanie źródła przychodów”, „zabezpieczenie źródła przychodów”. Korzystając z zasad wykładni językowej, można jednak wskazać, że zgodnie ze znaczeniem tych pojęć, funkcjonującym na gruncie języka powszechnego (tak: http://sjp.pwn.pl; Słownik języka polskiego. Tom III., pod red. M. Szymczaka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981; A. Dąbrówka, E. Geller, R. Turczyn, Słownik synonimów, Warszawa 2001):

·      mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”; „przyczyna czegoś”; synonimami tego pojęcia są m.in. zarzewie, czynnik sprawczy, powód, pochodzenie;

·      „zachować”, „zachowywać” oznacza „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „podtrzymać, utrzymać coś”;

·      „zabezpieczać”, „zabezpieczyć” to „zapewnić ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynić bezpiecznym”, „zapewnić utrzymanie się czegoś w dotychczasowym stanie”, „uczynić coś mocniejszym, trwalszym, odpornym na szkodliwe działanie czegoś”, „zapobiec niszczeniu czegoś”.

Wobec powyższego, źródłem przychodu w rozumieniu ww. ustawy są wszelkie stany, zdarzenia lub czynności (a także zespoły zdarzeń lub czynności), które powodują uzyskiwanie przychodu – są przyczyną jego powstawania. Źródło przychodów można określić szeroko, w sposób ogólny (np. rodzaj działalności prowadzonej przez podatnika), jak i w sposób bardziej precyzyjny (np. stosunek prawny, którego stroną jest podatnik; składnik majątku podatnika). W szczególności, źródłami przychodów są stany, zdarzenia lub czynności będące powodem (podstawą, przyczyną) uzyskania przez podatnika przysporzeń i wartości wymienionych w art. 12 ust. 1 tej ustawy. Zachowaniem albo zabezpieczeniem tych źródeł są natomiast działania podejmowane przez podatnika odpowiednio w celu ich utrzymania (zapobieżenia ich utracie) albo zapobieżenia ich niszczeniu.

Należy przy tym podkreślić, że sam fakt poniesienia danego wydatku w związku z prowadzoną działalnością nie jest decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę celowości, wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie każdy bowiem wydatek ponoszony – co oczywiste – w ramach prowadzonej działalności ma na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów, zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma charakter zamknięty. Ujęte w nim wyłączenia mają różny charakter i pełnią różne funkcje, w szczególności, część spośród nich prowadzi do bezwzględnego wyłączenia określonych rodzajów kosztów z kategorii kosztów podatkowych, część służy limitowaniu wysokości rozpoznawanych przez podatników rodzajów kosztów uzyskania przychodów (uniemożliwia zaliczenie do kosztów podatkowych wartości przewyższających ustalony przez ustawodawcę poziom wydatków), część – „przesunięciu” momentu rozpoznawania określonych kosztów, wykluczeniu ich związku albo powiązaniu ich z konkretnym przychodem lub momentem podatkowym.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że B. S.A. (dalej: „B.” lub „Spółka”) jest spółką dominującą w Podatkowej Grupie Kapitałowej A. (dalej: „PGK”). Spółka jest jednocześnie spółką dominującą i spółką holdingową Grupy Kapitałowej C. (dalej: „GK”).

W okresie ostatnich kilku lat, GK prowadzi inwestycje w zakresie rozwoju sektora (...). (…). Z uwagi na spodziewany dalszy dynamiczny rozwój tego segmentu rynku (…), Spółka podjęła decyzję o wydzieleniu tej linii biznesowej do odrębnego podmiotu, którego rolą będzie zarządzanie tym segmentem.

W tym zakresie przez B. została utworzona nowa spółka akcyjna z siedzibą w USA (dalej: „Spółka USA”). B. przy utworzeniu Spółki USA była jej 100% akcjonariuszem. Za wyborem USA, jako siedziby nowej spółki, przemawiały względy dojrzałości i wielkości tego rynku (...) i wynikające z tego spodziewane największe perspektywy rozwoju.

W kolejnym kroku podjęto decyzję i przeprowadzono działania w celu skonsolidowania pod tym nowo utworzonym podmiotem – Spółką USA – (w ramach przesunięć wewnątrzgrupowych) wszystkich spółek należących do GK z branży (...) (zarówno polskich oraz z innych państw EU, Ukrainy i USA).

W związku z planowanym dalszym dynamicznym rozwojem tego segmentu działalności GK (segmentu (...)), B. podjęła decyzję o poszukiwaniu i pozyskaniu nowego inwestora bądź inwestorów finansowych lub branżowych dla segmentu (...). Celem planowanych działań było uzyskanie inwestora dla Spółki USA.

W celu wsparcia w całym procesie pozyskania inwestora dla Spółki USA, czynności doradztwa korporacyjnego i biznesowego w tym procesie, B. powierzyła trzem osobom, które współpracowały i współpracują (świadczenie usług doradczych, zasiadanie w Zarządach spółek z Grupy) ze spółkami będącymi częścią Grupy (...) należącej do Spółki USA (dalej: „Doradcy”). Osobom tym zostało zlecone podejmowanie działań wsparcia w procesie pozyskania nowego inwestora mniejszościowego zainteresowanego nabyciem/objęciem udziałów Spółki USA należącej do B.

Zgodnie z umowami z Doradcami, wynagrodzenie (dalej: „Wynagrodzenie”) płatne było na podstawie wystawianych faktur VAT. Faktury za doradztwo były wystawiane na B. lub Grupę VAT i zawierały krajową stawkę podatku VAT.

Ponadto, w toku transakcji, istniała konieczność zaangażowania innych doradców lub firm świadczących usługi wsparcia procesów transakcyjnych (podmioty niepowiązane ze Spółką) oraz poniesienie dodatkowych kosztów i opłat (dalej: „Koszty Dodatkowe”). Wśród takich wydatków znajdują się między innymi:

1)  usługi doradców prawnych, którzy byli odpowiedzialni za sporządzenie, negocjowanie dokumentów realizujących transakcję, jak i innych dokumentów prawnych, niezbędnych do przygotowania transakcji, tłumaczy przysięgłych, notariuszy,

2)  usługi związane z wyceną wartości spółek z segmentu (...) należących do Spółki USA – tego rodzaju wyceny były konieczne m.in. z perspektywy oceny wartości całego segmentu (...) GK oraz określenia wartości Spółki USA, co przekładało się na proces negocjacji wejścia inwestora do Spółki USA i determinowało warunki finansowe jego zaangażowania w Spółkę USA, etc.

Ostatecznie, w wyniku podjętych działań Doradców oraz w związku z poniesieniem Kosztów Dodatkowych, proces zakończył się pozyskaniem dla Spółki USA zainteresowanego inwestora. Inwestor przystąpił do Spółki USA poprzez emisję przez Spółkę USA nowej emisji akcji i objęcie przez inwestora tych nowych akcji w Spółce USA w podwyższonym kapitale Spółki USA. Inwestor stanowi w Spółce USA akcjonariusza mniejszościowego.

W związku z tym, powzięli Państwo wątpliwość czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, B. jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów (uwzględniany – za pośrednictwem dochodu (straty) B. – przy ustalaniu dochodu PGK) wydatków poniesionych przez B. na Wynagrodzenia związane z usługami doradczymi w zakresie pozyskania inwestora dla Spółki USA oraz poniesionych na Koszty Dodatkowe.

Wskazać należy, że w tak przedstawionych okolicznościach, dokonując oceny możliwości zaliczenia wydatków poniesionych przez B. na Wynagrodzenia związane z usługami doradczymi w zakresie pozyskania inwestora dla Spółki USA oraz wydatków poniesionych na Koszty Dodatkowe do kosztów uzyskania przychodów uwzględnianych – za pośrednictwem dochodu (straty) B. – przy ustalaniu dochodu PGK, należy przede wszystkim uwzględnić fakt, że – jak wskazali Państwo we wniosku – w wyniku podjętych działań Doradców oraz w związku z poniesieniem Kosztów Dodatkowych, proces zakończył się pozyskaniem dla Spółki USA zainteresowanego inwestora. Inwestor przystąpił do Spółki USA poprzez emisję przez Spółkę USA nowej emisji akcji i objęcie przez inwestora tych nowych akcji w Spółce USA w podwyższonym kapitale Spółki USA.

W sytuacji, gdy inwestor nabył pakiet udziałów Spółki USA, to ta Spółka USA stanie się niejako „bezpośrednim” beneficjentem wskazanych we wniosku usług, ukierunkowanych na pozyskanie nowego inwestora. W takim przypadku nie ma uzasadnienia co do tego, aby koszty związane z pozyskaniem nowego inwestora obciążały B., bowiem koszty w tym zakresie dotyczą w istocie innego podmiotu – Spółki USA. Koszty te powinny podatkowo obciążać Spółkę USA, jako podmiot, którego udziały były zbywane i który z tego tytułu pozyska finansowanie. W takich okolicznościach, korzyści z pozyskania nowego inwestora ulokowane byłyby w jednym podmiocie (Spółce USA), z kolei koszty z tym związane w innym (B.).

Fakt, iż wzmocnienie pozycji rynkowej całego segmentu spółek (...) i rozwój ich działalności, który jest spodziewanym efektem pozyskania i wejścia inwestora do Spółki USA, będzie przyczyniać się do zwiększenia wolumenu usług wspólnych świadczonych przez B. na rzecz poszczególnych spółek z segmentu (…) należących do Spółki USA, nie uzasadnia obciążenia B. „kosztami” w zakresie Spółki USA.

O braku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z przychodami osiągniętymi przez podmiot trzeci, wypowiadały się niejednokrotnie sądy administracyjne. Dla przykładu można powołać wyrok z 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II FSK 228/12, w którym NSA wskazał, że „nie można uznać, że wydatki skarżącej na pokrycie kosztów usług zakupionych przez inne podmioty, służących uzyskaniu przychodów przez te podmioty, pozostają z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi przychodami w związku określonym w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p”.

Również w wyroku NSA z 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3661/16 czytamy, że „Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że w procesie interpretacji regulacji prawnej zawartej w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, zwrot normatywny „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów”, zawężany jest w sposób oczywisty tylko do działań podatnika. Należy więc wykluczyć możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów „cudzych” wydatków poniesionych niejako „w sensie ekonomicznym”, w oparciu o charakter, zakres podjętych działań biznesowych i zawartą umowę (…). Nie jest bowiem możliwe, aby przychód wystąpił u jednego podatnika, a koszty uzyskania przychodu były rozliczane z przychodami innego podmiotu, będącego innym podatnikiem (wyrok NSA z 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III SA 1798/01)”.

Przytoczyć można również stanowisko WSA w Warszawie, zaprezentowane w wyroku z 31 października 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 576/19. Wynika z niego, że „przenoszenie ciężaru wydatków, do poniesienia których właściwy jest dany podatnik, na rzecz innych uczestników obrotu gospodarczego, z którymi ten podatnik pozostaje w ścisłych relacjach biznesowych, nie może skutkować pomniejszeniem u tych ostatnich podstawy opodatkowania. Nie jest możliwe, aby przychód wystąpił u jednego podatnika, a koszty uzyskania tego przychodu były rozliczane z przychodami innego podmiotu będącego innym podatnikiem”.

W związku z powyższym, B. nie jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów (uwzględniany – za pośrednictwem dochodu (straty) B. – przy ustalaniu dochodu PGK) wydatków poniesionych przez B. na Wynagrodzenia związane z usługami doradczymi w zakresie pozyskania inwestora dla Spółki USA oraz poniesionych na Koszty Dodatkowe.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Wobec stwierdzenia, że B. nie jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów (uwzględniany – za pośrednictwem dochodu (straty) B. – przy ustalaniu dochodu PGK) wydatków poniesionych przez B. na Wynagrodzenia związane z usługami doradczymi w zakresie pozyskania inwestora dla Spółki USA oraz wydatków poniesionych na Koszty Dodatkowe, ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2, tj. czy poniesione wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów klasyfikowane i zaliczane w B. (a w konsekwencji w PGK), do kategorii należącej do „innych źródeł przychodów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 oraz 7a ust. 1 ustawy o CIT, jest bezzasadna.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że dotyczyły one pozyskania inwestorów w celu nabycia bezpośrednio udziałów/akcji wnioskodawców, a nie nabywania udziałów/akcji innych podmiotów.

Odnosząc się natomiast do wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

PGK (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.