0111-KDIB1-1.4010.357.2026.3.MF

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – 3 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - spółka z o.o., czynny podatnik VAT, uzyskuje przychody z wynajmu nieruchomości, usług prawniczych oraz ze sprzedaży towarów poprzez sklep internetowy. Jest to sprzedaż m.in. książek, komiksów, koszulek, toreb.

Wnioskodawca planuje stworzyć program bonów A (dalej: „A”). Założenia programu są następujące:

1.    Uczestnicy i role

Operator/Emitent (Wnioskodawca) – spółka z o.o. prowadząca program bonów A (dalej: „A”).

Partnerzy – niezależne podmioty (zwykle podatnicy VAT czynni w Polsce), które zawierają z Operatorem umowę partnerską i regulamin programu; Partnerzy sprzedają różne towary i usługi opodatkowane VAT według różnych stawek (w tym 23%, 8%, 5%, zw.).

Klienci – osoby fizyczne i/lub przedsiębiorcy nabywający A od Operatora i realizujący je u Partnerów.

2.    Cechy A

A mają wyłącznie postać papierową.

A są emitowane w nominałach: 20, 50, 100, 200, 500 (jednostek „A”, przy sprzedaży w cenie odpowiadającej nominałowi w PLN).

A zawiera co najmniej: nazwę programu, nominał, unikalny numer/serię, elementy zabezpieczające, odesłanie do regulaminu, termin ważności – np. 5 lat od daty zakupu bonu. […]

A uprawniają posiadacza do nabycia dowolnych towarów/usług oferowanych przez Partnerów programu, z zastrzeżeniem ograniczeń regulaminowych (np. limit wykorzystania przy jednej transakcji opisany poniżej).

Na moment emisji i sprzedaży A nie jest możliwe określenie:

1.    konkretnego Partnera, u którego nastąpi realizacja,

2.    rodzaju towaru/usługi,

3.    stawki VAT właściwej dla przyszłej dostawy/usługi.

A nie uprawniają Klientów do zwrotu bonu do Operatora i odzyskania gotówki od Operatora; zwrot bonu do Operatora przewidziany jest wyłącznie jako mechanizm rozliczeniowy dla Partnerów (pkt 5 poniżej).

3.    Emisja i sprzedaż A

Operator sprzedaje A Klientom po cenie równej nominałowi (np. bon o nominale 100 A za 100 PLN).

Należność z tytułu zakupu bonu jest uzyskiwana od razu w momencie wydania bonu.

Wydanie bonu nie wiąże się z wystawieniem faktury ani paragonu. Na żądanie klienta, Wnioskodawca wystawia notę obciążeniową.

Operator prowadzi ewidencję emisji i obrotu A (numery, nominały, statusy: „w obiegu”, „zrealizowany”, „wykupiony od Partnera”, „unieważniony”, „termin ważności”). […]

Operator utrzymuje środki ze sprzedaży A na wyodrębnionym rachunku bankowym jako zabezpieczenie rozliczeń programu.

4.    Realizacja A u Partnerów

Klient przedstawia A u Partnera jako formę zapłaty.

Partner dokonuje sprzedaży towarów/usług na rzecz Klienta na zasadach ogólnych, dokumentując sprzedaż paragonem/fakturą zgodnie z przepisami.

Regulamin programu przewiduje, że Partner przyjmuje A i ujmuje je jako instrument rozliczeniowy programu.

5.    Obrót A między Partnerami oraz wykup przez Operatora

Po przyjęciu A Partner ma dwie możliwości:

Ścieżka 1 – wykup przez Operatora:

Partner przekazuje Operatorowi zebrane A (fizycznie, z protokołem/raportem numerów i nominałów).

Partner ma możliwość przekazać Wnioskodawcy zebrane A w dowolnym momencie po ich otrzymaniu, może to zrobić pojedynczo lub zbiorczo. Wnioskodawca dokumentuje zwrot każdego A w prowadzonej przez siebie ewidencji emisji i obrotu A, (zawierającej dane: numery, nominały, statusy: w obiegu, zrealizowany, wykupiony od Partnera, unieważniony, termin ważności). […]

Operator wypłaca Partnerowi kwotę równą 95% wartości nominalnej przekazanych A (przelew).

Jednocześnie Operator pobiera wynagrodzenie 5% wartości nominalnej (dalej: „Opłata rozliczeniowa”) tytułem usługi wykupu/rozliczenia/clearingu A. Opłata rozliczeniowa jest dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez Operatora na Partnera.

Wnioskodawca fizycznie wypłaca Partnerowi kwotę w wysokości 95% wartości nominalnej wykupionych A, ponieważ potrąca z pełnej wartości nominalnej kwotę 5% swojego wynagrodzenia naliczonego z tytułu usługi wykupu/rozliczenia/clearingu. Oprócz tego potrącenia, Wnioskodawca nie pobiera innego dodatkowego wynagrodzenia.

Usługa wykupu i rozliczenia następuje z chwilą przekazania A do wykupu, Partner przekazuje A do rozliczenia, otrzymuje wypłatę 95% wartości nominalnej i w tym samym momencie wystawiana jest faktura potwierdzająca wykonanie usługi wykupu i rozliczenia, która to faktura od razu jest traktowana jako zapłacona – poprzez dokonane przez Wnioskodawcą potrącenia 5% wartości nominalnej przekazanych A.

Ścieżka 2 – rozliczenia w sieci Partnerów:

Partner może wykorzystać A jako formę zapłaty u innego Partnera (tu obowiązuje limit 50% wartości transakcji brutto).

Sprzedający Partner (ten, który wydaje towar/usługę) rozlicza VAT od swojej sprzedaży na zasadach ogólnych, a A jest wyłącznie formą zapłaty.

Partner przyjmujący zapłatę w A ma obowiązek udzielić 3% rabatu Partnerowi płacącemu A, od części ceny płaconej A. Ścieżka 2 w każdym momencie może się zakończyć i przejść na Ścieżkę 1, tj. Partner, który otrzymał A od innego Partnera może podjąć decyzję o ich spieniężeniu i wtedy realizuje się scenariusz ścieżki 1, tj. dochodzi do wykupu A przez Wnioskodawcę, na takich samych zasadach, jak opisano wyżej, czyli Partner przekazuje Operatorowi zebrane A (fizycznie, z protokołem/raportem numerów i nominałów). Operator wypłaca Partnerowi kwotę równą 95% wartości nominalnej przekazanych A (przelew). Potrącone przez Operatora 5% wartości nominalnej stanowi wynagrodzenie Wnioskodawcy tytułem usługi wykupu/rozliczenia/clearingu A. Opłata rozliczeniowa jest dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez Wnioskodawcę na Partnera.

Wnioskodawca uzyskał w dniu (...) 2026 r. dwie interpretacje, znak pisma (...) oraz (...) dotyczące skutków w podatku VAT i podatku dochodowym dla tego samego stanu faktycznego, natomiast po uzyskaniu tych interpretacji Wnioskodawca powziął wątpliwości co do możliwości i prawidłowego momentu ujęcia kosztów podatkowych związanych z realizacją powyższego Programu. W związku z tym w niniejszym wniosku Wnioskodawca zadaje kolejne pytania dotyczące tego obszaru.

Wnioskodawca pragnie dodać do powyższego opisu zdarzenia przyszłego dodatkową informację, że po realizacji Ścieżki 1, tj. po wykupie A od Partnera, o ile stan danego egzemplarza A jest taki, że nadaje się on do ponownego użycia (nie jest zniszczony), Wnioskodawca może zdecydować o ponownym wydaniu tego egzemplarza A po raz kolejny dowolnemu Klientowi za kwotę równą wartości nominalnej A (jako bon różnego przeznaczenia) i A ten może być użyty przez Klienta i Partnerów w taki sam sposób, jak nowo wyprodukowany A – na zasadach wynikających z programu A.

Jest to podyktowane kwestiami ekonomicznymi i organizacyjnymi, tj. redukcją wydatków związanych z realizacją programu, jak również faktem, że niemożliwe może się okazać dodrukowanie nowych egzemplarzy A „z dnia na dzień”. Poza tym fakt Wnioskodawca uważa, że Program może stać się dzięki temu jeszcze atrakcyjniejszy dla potencjalnych Klientów, którzy będą widzieli, że A są „w ciągłym obiegu”.

Pismem z 3 sierpnia 2026 r. uzupełniono opis sprawy następująco:

Wnioskodawca jest jedynym Operatorem/Emitentem A, a dodatkowo program będzie przewidywać, że Wnioskodawca może również występować w roli Partnera, tj. Klienci po zakupieniu u Wnioskodawcy bonu (A) mogą go zrealizować m.in. u Wnioskodawcy jako jednego z Partnerów. Wnioskodawca prowadzi bowiem w ramach działalności gospodarczej między innymi sklep internetowy, w którym można zakupić m.in. komiksy, koszulki, torby z różnymi nadrukami.

Wnioskodawca, występując w roli Partnera, będzie dokonywać dostawy towarów lub usług na rzecz Klienta, za które Klient zapłaci Wnioskodawcy A.

Wnioskodawca nie będzie dokonywać sprzedaży zwolnionej od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Klienci po zakupie u Wnioskodawcy A, mogą je zrealizować u dowolnego Partnera programu, w tym również u Wnioskodawcy, który oprócz tego, że jest Operatorem/Emitentem A, może również zgodnie z zasadami programu może występować jako Partner.

Wnioskodawca ponosi wydatki związane z wyprodukowaniem A, takie jak wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A.

Wnioskodawca składa niniejszy wniosek o interpretację, aby doprecyzować skutki w podatku dochodowym, ponieważ z interpretacji, którą już uzyskał dla tego samego zdarzenia przyszłego, znak: (...), wynika, że już w momencie wydania A Klientowi, Wnioskodawca ma obowiązek rozpoznać przychód w wysokości wartości nominalnej A (niezależnie, co się dalej stanie z A). Pojawiła się zatem obawa, czy nie dojdzie do zdublowania przychodu podatkowego u Wnioskodawcy w momencie, gdy Klient zrealizuje bon u Wnioskodawcy lub w momencie, gdy Partner zwróci bon Wnioskodawcy.

Raz już bowiem rozpoznano przychód w wysokości wartości nominalnej A (w kwocie pieniędzy fizycznie otrzymanych od Klienta) w dniu wydania bonu Klientowi, w związku z czym Wnioskodawca chce uzyskać potwierdzenie, jak prawidłowo postąpić w dacie, w której bon zostanie u niego zrealizowany przez Klienta lub zwrócony przez Partnera.

W dacie realizacji bonu przez Klienta bowiem Wnioskodawca nie otrzymuje żadnych nowych środków od Klienta, a wydaje mu towar/świadczy usługę (co w normalnych warunkach generuje przychód podatkowy). W dacie zwrotu bonu przez Partnera natomiast Wnioskodawca zgodnie z zasadami programu wypłaca Partnerowi wartość nominalną niezrealizowanego bonu („oddaje” Partnerowi równowartość kwoty otrzymanej od Klienta za A, którą to kwotę rozpoznał wcześniej jako przychód, gdy Klient kupował A).

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 3 sierpnia 2026 r.)

1.    Czy w momencie, gdy Klient zakupi u Wnioskodawcy występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Wnioskodawcy), Wnioskodawca powinien wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tym samym momencie ma prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną A, którym zapłaci Klient – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami?

2.    W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy w momencie, gdy Klient zakupi u Wnioskodawcy występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Wnioskodawcy), Wnioskodawca powinien w tej dacie wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tej samej dacie ma prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej A (którym płaci Klient) ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania bonu Klientowi?

3.    Czy w momencie, gdy Partner (inny niż Wnioskodawca) zgłosi się do Operatora (Wnioskodawcy), aby wykupił od niego zgromadzone A, Wnioskodawca ma prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną wykupowanych od Partnera A – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami?

4.    W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 3, czy w momencie, gdy Partner (inny niż Wnioskodawca) zgłosi się do Operatora (Wnioskodawcy), aby wykupił od niego zgromadzone A, Wnioskodawca ma prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej wykupionych od Partnera A ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania A Klientowi?

5.    Czy wydatki związane z wyprodukowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A, Wnioskodawca ma prawo uznać za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i ma prawo je potrącać w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 3 sierpnia 2026 r.)

Ad. 1 i 2

W ocenie Wnioskodawcy w dacie, w której Klient zakupi u Wnioskodawcy, występującego w tym momencie w roli Partnera, towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Wnioskodawcy), Wnioskodawca powinien wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tym samym momencie ma prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną A, którym płaci Klient - jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami – zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W momencie wydania Klientowi towaru/wykonania usługi powstaje dla Wnioskodawcy przychód na podstawie art. 12 ust. 3a Ustawy o CIT, zgodnie z którym za datę powstania przychodu uważa się co do zasady dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Natomiast w interpretacji wydanej dla Wnioskodawcy w dniu (...) 2026 r., znak: (...), Dyrektor KIS stwierdził, że Wnioskodawca rozpoznaje przychód już wcześniej – w momencie wydania A Klientowi – w wysokości wartości nominalnej A, czyli w kwocie pobranej od Klienta za A.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w momencie realizacji przez Klienta A bezpośrednio u Wnioskodawcy poprzez zakup towaru/usługi, należy w związku z płatnością A rozpoznać u Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w wysokości wartości nominalnej A, względnie zamiast ujmować koszt uzyskania przychodu, ująć przychód podatkowy „in minus” w wysokości wartości nominalnej A. Tylko takie postępowanie pozwoli na uniknięcie dwukrotnego (niesłusznie) opodatkowania podatkiem dochodowym tego samego wpływu środków do Wnioskodawcy – raz w momencie wydania A (bonu różnego przeznaczenia) i drugi raz w momencie „zamiany” A na towar/usługę.

Przez wykazanie przychodu „in minus” należy rozumieć ujęcie na koncie księgowym przychodów kwoty w wysokości wartości nominalnej A, użytego do zapłaty za towar/usługę, ze znakiem minus, aby wystornować przychód podatkowy ujęty w momencie zakupu A przez Klienta.

Ten zapis ma na celu uniknięcie zdublowania przychodu podatkowego z jednej transakcji. Zgodnie bowiem z interpretacją (...), Wnioskodawca ma obowiązek wykazać przychód podatkowy już w momencie, w którym Klient zapłacił za A i Wnioskodawca wydał mu A. Brak wystornowania pierwotnego przychodu (ujętego w momencie wydania bonu) spowodowałby, że jeden wpływ gotówki od Klienta byłby ujęty w przychodach Wnioskodawcy dwukrotnie – raz w momencie otrzymania kwoty za bon, a drugi raz w momencie realizacji bonu.

Prowadziłoby to do niesłusznego podwójnego opodatkowania tego samego przysporzenia. Można to zobrazować przykładem: 1 września Klient zakupił bon o wartości nominalnej 100 zł, wpłacił Wnioskodawcy 100 zł, Wnioskodawca rozpoznał w dacie 1 września przychód podatkowy w wysokości 100 zł. 10 września Klient zakupił u Wnioskodawcy koszulkę za cenę 123 zł brutto, zapłacił A kwotę 100 zł, dopłacił w gotówce 23 zł. 10 września Wnioskodawca wydał koszulkę, wystawił paragon na 123 zł brutto, rozpoznał przychód ze sprzedaży towaru w wysokości 100 zł (oraz rozpoznał VAT należny 23 zł). Po tych dwóch zdarzeniach efekt w kalkulacji dochodu podatkowego jest taki, że rozpoznano dwa razy przychód po 100 zł, razem 200 zł, a Wnioskodawca otrzymał od Klienta tylko jedną płatność w wysokości 100 zł – w momencie zakupu bonu. Natomiast w momencie zakupu koszulki Klient dopłacił jedynie 23 zł (równowartość podatku VAT). Wnioskodawca na powyższej transakcji nie wzbogacił się o 200 zł tylko o 100 zł, zatem aby zniwelować efekt podwójnego rozpoznania przychodu, w ocenie Wnioskodawcy, w dacie realizacji bonu, Wnioskodawca powinien ująć koszt uzyskania przychodu w wysokości 100 zł lub alternatywnie wystornować 100 zł z ewidencji przychodów podatkowych, aby wykazać realne przysporzenie na powyższej transakcji.

W przypadku, jeśli organ uzna, że prawidłowym jest ujęcie zwrotu A przez Klienta (w ramach zapłaty za towar/usługę) jako kosztu uzyskania przychodu (a nie przychodu „in minus”), zdaniem Wnioskodawcy datą ujęcia tego kosztu będzie data ujęcia w księgach zwrotu A, czyli ujęcie właściwe dla kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami – zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Nie mamy tutaj bowiem do czynienia z typowymi przychodami z tytułu sprzedaży towarów lub usług i odpowiadającymi im bezpośrednimi kosztami uzyskania przychodów, które są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody – zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.

Analogicznie, jeśli organ uzna, że prawidłowe jest ujęcie zwrotu A przez Klienta (w ramach płatności za towar/usługę) jako przychodu „in minus” (wystornowanie przychodu), zdaniem Wnioskodawcy datą ujęcia tego przychodu „in minus” będzie data ujęcia w ewidencji zwrotu A.

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma podstaw, aby cofać się i korygować przychód w dacie jego pierwotnego ujęcia w momencie wydania A Klientowi przez Wnioskodawcę.

Podsumowując i prezentując to na kolejnym przykładzie, Wnioskodawca jest zdania, że w momencie realizacji przez Klienta A o wartości nominalnej 100 zł – poprzez zakup w sklepie Wnioskodawcy koszulki za cenę 100 zł brutto, Wnioskodawca wystawia paragon na 100 zł brutto (81,30 zł netto + 18,70 zł VAT), powinien rozpoznać przychód ze sprzedaży towarów w wysokości 81,30 zł, a jednocześnie powinien rozpoznać koszt podatkowy w wysokości wartości nominalnej A – 100 zł, względnie ująć tę kwotę jak przychód „in minus” – w dniu zwrotu A.

Ad. 3 i 4

Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie, gdy Partner zgłosi się do Operatora, aby wykupił od niego zgromadzone A, Wnioskodawca ma prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną wykupowanych od Partnera A i ująć je jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, względnie jako przychód „in minus” – w dacie wykupu A.

Zdaniem Wnioskodawcy jest to podobna w skutkach sytuacja, jak w przypadku, gdy Klient zwraca Wnioskodawcy A – płacąc nim za towar/usługę zakupioną u Wnioskodawcy, z tą różnicą, że w przypadku Partnera, w sytuacji wykupu A, Partner nie płaci A za towar/usługę, tylko zwraca A o określonej wartości nominalnej, a Wnioskodawca wystawia mu w tym momencie fakturę za usługę rozliczeniową/clearingu w kwocie 5-10% wartości nominalnej wykupowanych A i dochodzi od razu do potrącenia wzajemnych wierzytelności w wyniku czego fizycznie Partner otrzymuje gotówką lub przelewem pozostałe 90-95% wartości nominalnej zwracanych A.

Podsumowując i prezentując to na przykładzie, Wnioskodawca jest zdania, że w momencie wykupu od Partnera A o wartości nominalnej 100 zł, Wnioskodawca wystawi fakturę/paragon za usługę rozliczeniową na np. 10 zł brutto (8,13 zł netto + 1,87 zł VAT), rozpozna przychód ze  sprzedaży usługi w wysokości 8,13 zł, a jednocześnie powinien rozpoznać koszt podatkowy w wysokości wartości nominalnej A – 100 zł, względnie ująć tę kwotę jak przychód „in minus”– w dniu wykupu A.

W przypadku bowiem takiego przebiegu zdarzeń, ostatecznie jedynym zyskiem Wnioskodawcy jest prowizja naliczona za tzw. clearing. Wynika to z tego, że co prawda najpierw Wnioskodawca otrzymał kwotę 100 zł od Klienta za bon, ale następnie musiał tę samą kwotę 100 zł zwrócić Partnerowi (wykupując od niego A), jedynie potrącając swoją prowizję. Zatem proponowane przez Wnioskodawcę ujęcie w dacie wykupu A tych 100 zł jako kosztu uzyskania przychodu lub alternatywnie ujęcie kwoty minus 100 zł w przychody ma na celu zniwelowanie rozpoznanego wcześniej przychodu 100 zł w momencie wydania bonu Klientowi.

Ad. 5

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z wyprodukowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport bonów, Wnioskodawca ma prawo uznać za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i ma prawo je potrącać w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Efektem końcowym wprowadzenia programu bonów A jest uzyskanie przez Wnioskodawcę przychodu – albo w postaci przychodu ze sprzedaży towarów/usług (w przypadku realizacji A przez Klienta w sklepie Wnioskodawcy) – albo w postaci przychodu z tytułu usługi rozliczeniowej/clearingu (w przypadku wykupu A od Partnera).

Zatem wydatki na wyprodukowanie A spełniają definicję kosztu uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ są one ponoszone w celu osiągnięcia przychodów. Jeśli chodzi o moment ich potrącenia, zdaniem Wnioskodawcy należy je potrącać w dacie ich poniesienia, tj. traktować je jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami – zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Wynika to chociażby z faktu, że raz wyprodukowany A może krążyć pomiędzy Wnioskodawcą, Partnerami i Klientami wielokrotnie. Po wykupie A od Partnera, o ile stan A jest taki, że nadaje się do ponownego użycia (nie jest zniszczony), Wnioskodawca może zdecydować o ponownym wydaniu tego samego egzemplarza A Klientowi za kwotę równą jego wartości nominalnej. Jednocześnie A nie należy traktować jako towarów, stanowią one bony różnego przeznaczenia, co potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji wydanej dla Wnioskodawcy w dniu (...) 2026r., znak: (...).

W takim przypadku Wnioskodawca nie widzi możliwości przyporządkowania konkretnego wydatku na wyprodukowanie A do konkretnego uzyskanego przychodu – z realizacji bonu lub usługi rozliczeniowej/clearingu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie precyzuje – poprzez przykładowe wyliczenie – rodzaje podlegających opodatkowaniu tym podatkiem przysporzeń majątkowych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Na mocy ww. przepisu, przychodem z działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Tym samym zasadniczo o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia.

Zasady podatkowego rozpoznawania momentu uzyskania przychodów określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a-3g tej ustawy.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:

W świetle ww. przepisu o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi. Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność, to przychód powstaje w tym dniu.

Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:

Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT:

Jednocześnie wskazać należy, że za przychód podatkowy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego mogą zostać uznane tylko takie przysporzenie podatnika, które mają charakter definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększają jego majątek. Przychody należne to bowiem wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia. Stanowisko to potwierdzają także przedstawiciele doktryny, w ocenie których „Przychodem podatkowym są wyłącznie tylko takie wartości, które definitywnie powiększają aktywa osoby prawnej” (tak: P. Małecki, M. Mazurkiewicz, Komentarz do art. 12 u.p.d.o.p., CIT. Komentarz, Lex, 2012).

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT:

W myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT:

Stosownie do art. 12 ust. 3l tejże ustawy:

Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Ustawa CIT nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”, o których mowa w art. 12 ust. 3j. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Stąd, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka.

Ustawodawca wskazał dwa przypadki, które różnicują moment ujęcia korekty dla celów podatkowych.

Moment ujęcia dokumentu korygującego, zarówno po stronie przychodów, jak i kosztów podatkowych, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ten dokument, a mianowicie:

• jeżeli pierwotnie sporządzona faktura lub dokument księgowy błędnie dokumentował stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT), to wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego (odpowiednio daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury pierwotnej/pierwotnego dokumentu księgowego,
• natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna/dokument księgowy potwierdzający przyczyny korekty prawidłowo dokumentował zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jego wystawienia (stan faktyczny), a faktura korygująca/dokument księgowy rozliczeniowy (korygujący zwiększający lub zmniejszający) został wystawiony przez sprzedawcę z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej/dokumentu księgowego rozliczeniowego, takich jak np. obniżenie ceny, podwyższenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru - fakturę korygującą/dokument księgowy rozliczeniowy (korygujący zwiększający lub zmniejszający) należy rozliczyć na bieżąco, z datą jego wystawienia.

Z powyższego wynika zatem, że podatnik ma możliwość dokonania korekty przychodów „na bieżąco”, w momencie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty w przypadku, gdy korekta nie jest wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości, które dotyczą możliwości i momentu zaliczenia wydatków związanych z A w koszty uzyskania przychodów stwierdzić należy, że:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Powyższa definicja kosztów uzyskania przychodów, sformułowana przez ustawodawcę, ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-        został właściwie udokumentowany,

-        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami.

W art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Koszty podatkowe na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można podzielić na:

1.    koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT) oraz

2.    koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).

Za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla osiągnięcia przychodu (tj. są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów). Natomiast koszty pośrednie stanowią te wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 4e ww. ustawy:

Odnosząc się zatem do momentu zaliczenia ww. wydatków do kosztów podatkowych, w pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu „bezpośrednio związanego z przychodami” oraz kosztu „innego niż bezpośrednio związanego z przychodami” – brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód z jej zbycia.

Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:

·         czy w momencie, gdy Klient zakupi u Państwa występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Państwa), powinni Państwo wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tym samym momencie mają Państwo prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną A, którym zapłaci Klient – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami;

·         w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy w momencie, gdy Klient zakupi u Państwa występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Państwa), powinni Państwo w tej dacie wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tej samej dacie maja Państwo prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej A (którym płaci Klient) ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania bonu Klientowi;

·         czy w momencie, gdy Partner (inny niż Państwo) zgłosi się do Operatora (Państwa), aby wykupił od niego zgromadzone A, mają Państwo prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną wykupowanych od Partnera A – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami;

·         w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 3, czy w momencie, gdy Partner (inny niż Państwo) zgłosi się do Operatora (Państwa), aby wykupił od niego zgromadzone A, mają Państwo prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej wykupionych od Partnera A ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania A Klientowi;

·         czy wydatki związane z wyprodukowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A, mają Państwo prawo uznać za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i ma prawo je potrącać w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego m.in. wynika, A uprawniają posiadacza do nabycia dowolnych towarów/usług oferowanych przez Partnerów programu, z zastrzeżeniem ograniczeń regulaminowych.

Możecie Państwo również występować w roli Partnera, tj. Klienci po zakupieniu u Państwa bonu (A) mogą go zrealizować m.in. u Państwa jako jednego z Partnerów. Prowadzicie Państwo bowiem w ramach działalności gospodarczej między innymi sklep internetowy, w którym można zakupić m.in. komiksy, koszulki, torby z różnymi nadrukami.

Państwo, występując w roli Partnera, będziecie dokonywać dostawy towarów lub usług na rzecz Klienta, za które Klient zapłaci Państwu A.

Klienci po zakupie u Państwa A, mogą je zrealizować u dowolnego Partnera programu, w tym również u Państwa, oprócz tego, że jesteście Państwo Operatorem/Emitentem A, możecie Państwo również zgodnie z zasadami programu może występować jako Partner.

Ponosicie Państwo wydatki związane z wyprodukowaniem A, takie jak wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A.

Jednocześnie Operator pobiera wynagrodzenie 5% wartości nominalnej (dalej: „Opłata rozliczeniowa”) tytułem usługi wykupu/rozliczenia/clearingu A. Opłata rozliczeniowa jest dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez Operatora na Partnera.

Fizycznie wypłacacie Państwo Partnerowi kwotę w wysokości 95% wartości nominalnej wykupionych A, ponieważ potrącacie Państwo z pełnej wartości nominalnej kwotę 5% swojego wynagrodzenia naliczonego z tytułu usługi wykupu/rozliczenia/clearingu. Oprócz tego potrącenia, nie pobieracie Państwo innego dodatkowego wynagrodzenia.

Usługa wykupu i rozliczenia następuje z chwilą przekazania A do wykupu, Partner przekazuje A do rozliczenia, otrzymuje wypłatę 95% wartości nominalnej i w tym samym momencie wystawiana jest faktura potwierdzająca wykonanie usługi wykupu i rozliczenia, która to faktura od razu jest traktowana jako zapłacona – poprzez dokonane przez Państwa potrącenia 5% wartości nominalnej przekazanych A.

Partner może wykorzystać A jako formę zapłaty u innego Partnera (tu obowiązuje limit 50% wartości transakcji brutto).

Sprzedający Partner (ten, który wydaje towar/usługę) rozlicza VAT od swojej sprzedaży na zasadach ogólnych, a A jest wyłącznie formą zapłaty.

Partner przyjmujący zapłatę w A ma obowiązek udzielić 3% rabatu Partnerowi płacącemu A, od części ceny płaconej A. Ścieżka 2 w każdym momencie może się zakończyć i przejść na Ścieżkę 1, tj. Partner, który otrzymał A od innego Partnera może podjąć decyzję o ich spieniężeniu i wtedy realizuje się scenariusz ścieżki 1, tj. dochodzi do wykupu A przez Państwa, na takich samych zasadach, jak opisano wyżej, czyli Partner przekazuje Operatorowi zebrane A (fizycznie, z protokołem/raportem numerów i nominałów). Operator wypłaca Partnerowi kwotę równą 95% wartości nominalnej przekazanych A (przelew). Potrącone przez Operatora 5% wartości nominalnej stanowi Państwa wynagrodzenie tytułem usługi wykupu/rozliczenia/clearingu A. Opłata rozliczeniowa jest dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez Państwa na Partnera.

Zatem, w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym, jako Operator/Emitent A mają Państwo obowiązek wykazać przychód podatkowy już w momencie, w którym Klient zapłacił za A i wydadzą mu Państwo A.

Przychód z tytułu sprzedaży bonów powstanie w momencie sprzedaży A, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Z opisu sprawy wynika, że należność z tytułu zakupu bonu jest uzyskiwana od razu w momencie wydania bonu.

Państwa wątpliwość w zakresie pytania nr 1 i nr 2 dotyczy ustalenia:

·         czy w momencie, gdy Klient zakupi u Państwa występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Państwa), powinni Państwo wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tym samym momencie mają Państwo prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną A, którym zapłaci Klient – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami;

·         w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy w momencie, gdy Klient zakupi u Państwa występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Operatora - Państwa), powinni Państwo w tej dacie wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i w tej samej dacie maja Państwo prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej A (którym płaci Klient) ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania bonu Klientowi.

Odnosząc się do sytuacji, w której Klient zakupi u Państwa występującego w roli Partnera towar/usługę i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Państwa - jako Operatora), powinni Państwo w tej dacie wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi. Jednocześnie powinni Państwo skorygować przychód ze sprzedaży A, który został przez Państwa ujęty w dacie zbycia A. Korekty tej należy dokonać na bieżąco tj. w momencie rozliczenia A (czyli zapłaty A przez Klientów za towar/usługę, który/która zakupili u Państwa jako Partnera).

Brak skorygowania pierwotnego przychodu (ujętego w momencie wydania bonu) spowodowałby, że jeden wpływ gotówki od Klienta byłby ujęty w Państwa przychodach dwukrotnie – raz w momencie otrzymania kwoty za bon, a drugi raz w momencie realizacji bonu przez Klienta, który zrealizuje A u Państwa jako jednego z Partnerów.

Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, iż podatnicy dokonują korekty przychodów „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym wystawią fakturę korygującą lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Korekta przychodów polega na zmniejszeniu lub zwiększeniu przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym. Zasady korygowania przychodów mają zastosowanie tylko do tych przypadków, gdy korekta nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką. Natomiast w sytuacji, w której korekta spowodowana jest błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, ma miejsce korygowanie ze skutkiem „wstecz”.

W sytuacji, w której uprzednio rozpoznany przychód lub koszt został przez Spółkę rozpoznany prawidłowo, a przyczyną późniejszej korekty przychodu bądź kosztu nie będzie błąd rachunkowy ani inna oczywista omyłka, należy przyjąć, że zdarzenie to spełnia warunki właściwe dla dokonania korekty przychodów/kosztów podatkowych „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym został wystawiony/otrzymany dokument potwierdzający przyczyny korekty, o ile nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W związku z powyższym skoro będziecie mieć Państwo prawo do skorygowania uprzednio wykazanego przychodu ze sprzedaży A, to tym samym nie będziecie już Państwo mieć prawa uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną A, którym zapłaci Klient – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

Zatem w sytuacji gdy występujecie Państwo w roli Partnera - Klient zakupi u Państwa towar/usługę, i zapłaci za to A (wcześniej nabytym od Państwa jako Operatora), to powinni Państwo w tej dacie wykazać przychód z tytułu sprzedaży towaru/usługi i jednocześnie mają Państwo prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej A (którym płaci Klient) ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania (sprzedaży) bonu (A) Klientowi.

Tym samym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że jeśli Klient zakupi u Państwa towar/usługę, i zapłaci za to A - powstanie u Państwa przychód ze sprzedaży towaru/usługi oraz że możecie Państwo skorygować pierwotny przychód z tytułu wydania (sprzedaży) bonu (A) Klientowi - „in minus”. Natomiast nie można zgodzić się z Państwem, że w związku z płatnością A powinni Państwo rozpoznać koszt uzyskania przychodu w wysokości wartości nominalnej A.

Zatem w związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Kolejne Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 i nr 4, dotyczą ustalenia:

-    czy w momencie, gdy Partner (inny niż Państwo) zgłosi się do Operatora (Państwa), aby wykupił od niego zgromadzone A, mają Państwo prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną wykupowanych od Partnera A – jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami;

-    w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 3, czy w momencie, gdy Partner (inny niż Państwo) zgłosi się do Operatora (Państwa), aby wykupił od niego zgromadzone A, mają Państwo prawo pomniejszyć o kwotę wartości nominalnej wykupionych od Partnera A ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania A Klientowi.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, iż w momencie, gdy Partner (inny niż Państwo) zgłosi się do Operatora (Państwa), aby rozliczyć z Państwem zgromadzone A, mają Państwo prawo uznać za koszt uzyskania przychodu wartość nominalną wykupowanych od Partnera A – jako koszty bezpośrednio związane z przychodami, bowiem koszty te związane są bezpośrednio z przychodem z realizacji usługi w postaci wykupu A od Partnera.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów.

Zatem w sytuacji kiedy Partner zgłosi się do Państwa jako do Operatora aby wykupić od Państwa zgromadzone A rozpoznają Państwo wyłącznie przychód z odpłatnej usługi (opłaty rozliczeniowej) oraz w związku z tą transakcją będzie Państwu przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości nominalnej A jako kosztów bezpośrednio związanych z tym przychodem. Natomiast nie będą Państwo mieć już prawa do pomniejszenia o kwotę wartości nominalnej wykupionych od Partnera A ujęty wcześniej przychód podatkowy z tytułu wydania A Klientowi.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 i 4 w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości nominalnej wykupowanych od Partnera A w dacie wykupu -  jest prawidłowe. Natomiast nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że będą to koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz że będziecie mieć Państwo prawo do korekty przychodu „in minus”. Zatem w tej części Państwa stanowisko (do pytania 3 i 4) jest nieprawidłowe.

Kolejna Państwa wątpliwość w zakresie pytania nr 5 dotyczy ustalenia, czy wydatki związane z wyprodukowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A, mają Państwo prawo uznać za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i ma prawo je potrącać w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, iż wydatki związane z zaprojektowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Należy zakwalifikować ww. wydatki do kosztów innych niż koszty bezpośrednio związanych z przychodami potrącanych w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Zatem, wskazać należy, iż wydatki związane z wyprodukowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport A, mają Państwo prawo uznać za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i mają Państwo prawo je potrącać w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Z opisu sprawy bowiem wynika, iż raz wyprodukowany A może krążyć pomiędzy Państwem, Partnerami i Klientami wielokrotnie. Po wykupie A od Partnera, o ile stan A jest taki, że nadaje się do ponownego użycia (nie jest zniszczony), możecie Państwo zdecydować o ponownym wydaniu tego samego egzemplarza A Klientowi za kwotę równą jego wartości nominalnej.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5, iż wydatki związane z wyprodukowaniem A, tj. wydatki na zaprojektowanie, wydruk i transport bonów, mają Państwo prawo uznać za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i mają Państwo prawo je potrącać w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Nadmieniam, że w zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).