Przejdź do treści

0115-KDWT.4011.402.2026.1.DS

Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Ukrainy.

Sygnatura
0115-KDWT.4011.402.2026.1.DS
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości położonej na Ukrainie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelem Ukrainy.

Od grudnia 2023 r. przebywa Pani nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W Polsce znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych — centrum interesów osobistych i gospodarczych. Mieszka Pani w Polsce pod adresem ul. (...), uzyskuje tu dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (CEIDG) oraz przebywa tu Pani rodzina. W każdym z lat podatkowych 2024, 2025 i 2026 przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni.

W związku z powyższym ma Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność ta stanowi element opisanego stanu faktycznego, a nie przedmiot zadanego niżej pytania.

W dniu (…) 2021 r., na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem w (...) na Ukrainie, nabyła Pani lokal mieszkalny położony w (...) na Ukrainie, o powierzchni (…) m². Nabycie nastąpiło do Pani majątku osobistego, ze środków własnych, za cenę (…). Lokal stanowił Pani majątek prywatny. Nie był wykorzystywany w prowadzeniu działalności gospodarczej, nie stanowił środka trwałego ani towaru handlowego. Nie prowadzi/nie prowadziła Pani działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. W dniu (…)  2026 r. odpłatnie zbyła Pani ten lokal na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem w (...) na Ukrainie, za cenę (…). Odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.

Była to jedyna transakcja odpłatnego zbycia nieruchomości dokonana przez Panią w 2026 r.

Zgodnie z prawem ukraińskim dochód z tego zbycia był zwolniony z podatku na dochody osób fizycznych, ponieważ lokal pozostawał Pani własnością dłużej niż trzy lata i była to pierwsza taka transakcja w roku kalendarzowym. W konsekwencji na Ukrainie nie pobrano ani podatku na dochody osób fizycznych, ani wojskowego zboru.

Pytanie

Czy dochód uzyskany przez Panią z odpłatnego zbycia w (…) 2026 r. lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Ukrainy, nabytego w (…) 2021 r., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji — czy jest Pani zobowiązana do wykazania tego dochodu w zeznaniu PIT-39 za 2026 r. oraz do zapłaty podatku, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, dochód z odpłatnego zbycia opisanego lokalu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, a Pani nie jest zobowiązana do złożenia zeznania PIT-39 za 2026 r. ani do zapłaty podatku, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

1. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Przepis ten stosuje się jednak — na mocy art. 4a ww. ustawy— z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Umowa taka ma zatem pierwszeństwo przed regulacją krajową.

2. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Skoro nabycie nastąpiło w (…) 2021 r., pięcioletni okres upływa z dniem 31 grudnia 2026 r. Zbycie w (…) 2026 r. nastąpiło zatem przed jego upływem. Na gruncie wyłącznie przepisów krajowych powstałoby więc źródło przychodu opodatkowane według art. 30e ustawy o PIT.

3. Zgodnie jednak z art. 6 ust. 1 Konwencji polsko-ukraińskiej dochód z majątku nieruchomego może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym majątek ten jest położony. Analogicznie art. 13 ust. 1 Konwencji przewiduje, że zyski z przeniesienia własności majątku nieruchomego mogą być opodatkowane w Państwie, w którym majątek ten jest położony. Zbyty lokal był położony na terytorium Ukrainy, a zatem prawo do jego opodatkowania przysługuje Ukrainie.

4. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany na Ukrainie, Polska zwolni taki dochód od podatku. Konwencja przewiduje więc w tym zakresie metodę wyłączenia z progresją, a nie metodę proporcjonalnego odliczenia. Zwolnienie to ma charakter bezwarunkowy. Przesłanką jego zastosowania jest okoliczność, że dochód „może być opodatkowany" w państwie źródła, a nie to, czy w państwie źródła faktycznie doszło do poboru podatku. Skorzystanie przez Panią ze zwolnienia przewidzianego prawem ukraińskim nie pozbawia zatem prawa do zwolnienia w Polsce. Konwencja MLI nie zmodyfikowała metody unikania podwójnego opodatkowania przyjętej w Konwencji polsko-ukraińskiej w odniesieniu do dochodów z majątku nieruchomego.

5. Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości opodatkowany jest — na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych — stawką liniową 19% i zgodnie z art. 30e ust. 5 ww. ustawy nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 27 i art. 30b ww. ustawy. Skoro dochód ten nie podlega kumulacji z Pani pozostałymi dochodami, mechanizm progresji przewidziany w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może znaleźć zastosowania. Zwolniony dochód nie wpływa więc na stopę procentową podatku od Pani pozostałych dochodów i nie podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym.

6. Prezentowane stanowisko odpowiada dotychczasowej praktyce Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym interpretacjom dotyczącym odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego na Ukrainie dokonanego przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w których organ potwierdził, że wobec przyjętej w Konwencji polsko-ukraińskiej metody wyłączenia z progresją dochód taki jest w Polsce zwolniony od podatku.

Mając powyższe na uwadze, wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej warunku posiadania na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że od grudnia 2023 r. przebywa Pani nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W Polsce znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych — centrum interesów osobistych i gospodarczych. Stwierdziła Pani wprost, że ma Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w Polsce podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu (…) 2026 r. sprzedała Pani kupiony w 2021 roku do majątku osobistego lokal mieszkalny położony w (...) na Ukrainie. Odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zatem, na dzień sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w Ukrainie, w rozumieniu powyższych przepisów miała Pani w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

Należy wskazać, że stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest:

8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą dokonana poza działalnością gospodarczą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, to skutkuje powstaniem przychodu.

Zatem skoro w 2026 roku sprzedała Pani kupiony w 2021 roku lokal mieszkalny stanowiący majątek prywatny (niezwiązany z działalnością gospodarczą), to uzyskała Pani przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W niniejszej sprawie – ze względu na miejsce położenia sprzedawanej nieruchomości na terytorium Ukrainy – należy dokonać analizy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269 z późn. zm.).

Stosownie do art. 13 ust. 1 ww. Konwencji:

Dochody osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Przy czym sformułowanie „dochód z przeniesienia własności majątku może być opodatkowany w drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość) – Ukraina ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej Konwencji, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Ukrainie może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Ukrainie, zgodnie z prawem tego państwa.

Skoro państwo w którym położona jest nieruchomość ma prawo opodatkować dochód z jej sprzedaży, to należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania uregulowaną w art. 24 ust. 2 Konwencji polsko-ukraińskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania:

2. Z zastrzeżeniem przepisów ustawodawstwa Polski (które nie będą sprzeczne z zasadami tego ustępu), dotyczących zwolnienia od podatku zapłaconego poza granicami Polski, podatek ukraiński będzie zaliczany na poczet podatku polskiego w sposób następujący:

a)  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Ukrainie, to Polska zwolni taki dochód lub majątek od podatku zgodnie z postanowieniami lit. b) i ustępów 3 i 4,

b)  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochody, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 niniejszej konwencji mogą być opodatkowane w Ukrainie, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Ukrainie.

Jednocześnie, w myśl art. 24 ust. 3 Konwencji:

Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku od dochodu lub majątku obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu lub majątku podlegającego opodatkowaniu w tym drugim Państwie.

Ponadto, na podstawie art. 24 ust. 4 Konwencji:

Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej konwencji uzyskany dochód lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie będzie zwolniony od opodatkowania w tym Państwie, to Państwo może tym niemniej przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dochód ze zbycia nieruchomości położonej w Ukrainie, który może być w tym państwie opodatkowany zgodnie z prawem tego państwa – w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania zgodnie z przytoczonym powyżej art. 24 ust. 4 lit a) Konwencji. W konsekwencji uzyskany przez Panią dochód z tytułu sprzedaży w 2026 r. opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania.

Dodatkowo należy wskazać, że tzw. metoda „wyłączenia z progresją”, o której mowa w art. 24 ust. 4 lit. a) Konwencji, została uregulowana w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;

2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

3) ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Natomiast w myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Skoro zatem dochody z odpłatnego zbycia ww. nieruchomości – zgodnie z art. art. 30e ust. 5 ww. ustawy – nie podlegają łączeniu z dochodami z pozostałych źródeł przychodu, to uzyskany przez Panią dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej w Ukrainie nie będzie miał wpływu na opodatkowanie w Polsce pozostałych uzyskanych przez Panią dochodów (przychodów).

Należy także zauważyć, że skorzystanie przez Panią – zgodnie z ukraińskim prawem – ze zwolnienia od podatku w kraju położenia nieruchomości, pozostanie bez wpływu na stosowanie wyżej wskazanej metody o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Reasumując, uzyskany przez Panią dochód ze sprzedaży w 2026 r. lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Ukrainy, jest w Polsce zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 24 ust. 2 lit. a) polsko-ukraińskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. W związku z tym, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od ww. dochodu ani wykazania go w zeznaniu podatkowym PIT-39. Jednocześnie, dochód ten pozostaje bez wpływu na opodatkowanie Pani pozostałych dochodów.

Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.