0115-KDWT.4011.369.2026.1.MJ

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani wynajmu nieruchomości, podlegającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W dniu (…) 2025 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...), nabyła Pani w drodze darowizny od swojej siostry A A lokal mieszkalny położony w A przy ul. B 1/1, o powierzchni użytkowej (…) m², wraz z przynależną piwnicą o powierzchni (…) m² oraz udziałem wynoszącym (…) części w częściach wspólnych budynku oraz we własności gruntu. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta nr (...). W dniu (…) 2025 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...), sprzedała Pani wskazany lokal mieszkalny za cenę (…) zł.

W związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego przy ul. B 1/1 uzyskała Pani przychód, który następnie w całości przeznaczyła Pani na nabycie innego lokalu mieszkalnego w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. W dniu (...) 2025 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...), nabyła Pani lokal mieszkalny położony w A przy ul. C 1/2, o powierzchni użytkowej (…) m², wraz z udziałem wynoszącym (…) części w częściach wspólnych budynku oraz we własności gruntu. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Cena nabycia lokalu wyniosła (…) zł.

Lokal mieszkalny przy ul. C w A został przez Panią nabyty w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie posiadała i nie posiada Pani do chwili obecnej innej nieruchomości. Nabycie lokalu nie nastąpiło jako inwestycja kapitałowa, ani z zamiarem prowadzenia działalności w zakresie wynajmu nieruchomości czy też uzyskiwania przychodów z najmu. Od momentu nabycia lokalu faktycznie w nim Pani zamieszkuje i do chwili złożenia wniosku realizuje w nim własne potrzeby mieszkaniowe. Lokal stanowi Pani miejsce zamieszkania. Pozostaje Pani w związku z partnerem i planuje w przyszłości zamieszkać z nim wspólnie w innym miejscu. W związku z tym rozważa Pani oddanie lokalu przy ul. C w najem. Planowany najem będzie wynikał ze zmiany sytuacji osobistej i sposobu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a nie ze zmiany pierwotnego celu, dla którego lokal został nabyty, tj. realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. W chwili nabycia lokalu przy ul. C w A Pani zamiarem było zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, a zamiar ten został następnie faktycznie zrealizowany, bowiem od dnia nabycia lokalu zamieszkuje w nim Pani. Planowane oddanie lokalu w najem będzie miało charakter następczy wobec realizacji własnego celu mieszkaniowego. Nie zamierza Pani definitywnie przeznaczyć lokalu na cele inwestycyjne ani wyzbyć się go, lecz zachować go jako składnik własnego majątku i być może potencjalne miejsce realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych w przyszłości.

Przedmiotem Pani wniosku jest ocena skutków podatkowych późniejszej zmiany sposobu korzystania z lokalu mieszkalnego, który w momencie jego nabycia został przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, cel ten został faktycznie zrealizowany, a dopiero następnie – w związku ze zmianą sytuacji życiowej – lokal ma zostać przeznaczony na wynajem.

Pytanie

Czy planowane oddanie w najem lokalu mieszkalnego przy ul. C 1/2 w A, nabytego ze środków pochodzących ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. B 1/1 w A i faktycznie wykorzystywanego przez Panią do zaspokajania Pani własnych potrzeb mieszkaniowych od dnia nabycia do chwili obecnej, spowoduje utratę prawa do zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, planowane oddanie w najem lokalu mieszkalnego położonego w A przy ul. C 1/2 nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ustawy, w części odpowiadającej udziałowi wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. W art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy ustawodawca wskazał natomiast, że za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. W Pani sprawie środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. B 1/1 w A zostały przeznaczone na nabycie lokalu mieszkalnego przy ul. C 1/2. Nabycie tego lokalu nastąpiło w celu realizacji Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Co istotne, nie był to jedynie deklarowany zamiar. Od dnia nabycia lokalu faktycznie w nim Pani zamieszkuje i do chwili obecnej realizuje w nim własne potrzeby mieszkaniowe.

Tym samym, w Pani ocenie, zostały spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatek został poniesiony na nabycie lokalu mieszkalnego, a lokal ten rzeczywiście służył i nadal służy zaspokajaniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Planowane przez Panią oddanie lokalu w najem nastąpi dopiero po faktycznym zrealizowaniu własnego celu mieszkaniowego w związku ze zmianą Pani sytuacji osobistej i zamiarem wspólnego zamieszkania z partnerem. Nie oznacza to jednak, że lokal został przez Panią nabyty w celu jego wynajmu ani że wyklucza Pani możliwości wykorzystywania go w przyszłości dla własnych potrzeb mieszkaniowych.

W Pani ocenie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa do zwolnienia od obowiązku nieprzerwanego zamieszkiwania w nabytym lokalu, ani nie określają minimalnego okresu, przez jaki podatnik musi w nim zamieszkiwać. Istotne jest natomiast, aby nabycie lokalu nastąpiło w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. W Pani przypadku warunek ten został spełniony, a ponadto cel ten został faktycznie zrealizowany poprzez Pani zamieszkiwanie w lokalu od dnia jego nabycia.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 września 2025 r., nr 0113-KDWPT.4011.234.2025.2.DS, dotyczącej skutków podatkowych wynajęcia mieszkania zakupionego na własne cele mieszkaniowe. W interpretacji tej organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, który po sprzedaży nieruchomości przeznaczył przychód na nabycie mieszkania w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, następnie faktycznie w tym mieszkaniu zamieszkiwał, a później rozważał jego wynajęcie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał w powyższej interpretacji, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu, aby zrealizować własny cel mieszkaniowy. Organ stwierdził również, że czasowe wynajęcie lokalu nie pozbawia podatnika prawa do zwolnienia, jeżeli lokal został nabyty w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych.

W konsekwencji uważa Pani, że oddanie lokalu w A w najem nie będzie skutkowało utratą prawa do zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)   prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

̶        jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostanie dokonane w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2025 r. nabyła Pani w drodze darowizny lokal mieszkalny, który następnie sprzedała Pani w tym samym roku. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani wynajmu nieruchomości. Zdarzenie to stanowi więc dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Jak stanowi natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)   nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

-     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym tylko spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Podkreślenia wymaga również, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia, ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).

Wskazując jako cel mieszkaniowy nabycie lokalu mieszkalnego ustawa nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, aby zrealizował cel mieszkaniowy. Można zatem skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy podatnik nabył go w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizował, realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.

Jednocześnie prawo do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie zostało uzależnione od zamieszkania w nim przez podatnika na stałe.

Z opisu sprawy wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze darowizny, w całości przeznaczyła Pani w 2025 r. na nabycie innego lokalu mieszkalnego w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie posiadała i nie posiada Pani do chwili obecnej innej nieruchomości. Nabycie lokalu nie nastąpiło jako inwestycja kapitałowa, ani z zamiarem prowadzenia działalności w zakresie wynajmu nieruchomości czy też uzyskiwania przychodów z najmu. Od momentu nabycia lokalu faktycznie w nim Pani zamieszkuje i do chwili złożenia wniosku realizuje w nim własne potrzeby mieszkaniowe. Planuje Pani w przyszłości zamieszkać w innym miejscu. W związku z tym rozważa Pani oddanie zakupionego lokalu w najem. Planowany najem będzie wynikał ze zmiany sytuacji osobistej i sposobu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a nie ze zmiany pierwotnego celu, dla którego lokal został nabyty, tj. realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie zamierza Pani definitywnie przeznaczyć lokalu na cele inwestycyjne ani wyzbyć się go, lecz zachować go jako składnik własnego majątku i być może potencjalne miejsce realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych w przyszłości.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego nabycie w 2025 r. mieszkania w A uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Planowane przez Panią, ze względu na zaistniałą sytuację osobistą, wynajęcie tego mieszkania nie spowoduje utraty prawa do skorzystania z omawianego zwolnienia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnośnie do powołanej interpretacji indywidualnej – dotyczy ona tylko konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.