0115-KDWT.4011.361.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 października 2026 r. (8 października 2026 r. – data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Decyzją Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...) z (...) 2022 r. nr (...) została Pani uznana na stałe za osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Jako przyczynę niepełnosprawności wskazano symbol O5-R. W orzeczeniu wskazano na konieczność rehabilitacji i korzystania z systemu środowiskowego, wsparcia w samodzielnej egzystencji przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacji pozarządowych oraz inne placówki, a także wskazano na potrzebę zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające Pani funkcjonowanie. Powyższe orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności było wydane po przebyciu przez Panią w 2022 r. operacji (...). Z czasem pogorszył się stan Pani prawego kolana, odczuwała Pani bóle rozpierające i piękące, narastał obrzęk kolana prawego uniemożliwiający Pani poruszanie się. Prowadzona rehabilitacja i fizjoterapia nie odniosły żadnych pozytywnych skutków. Lekarz ortopeda po przeprowadzeniu badań, stwierdził, że zabiegi rehabilitacyjne kolana prawego nie mogą odnieść pożądanych skutków z uwagi na zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego prawego (...) i wskazał na konieczność zabiegu operacyjnego, co umożliwi dalszą rehabilitację pozwalającą na powrót do sprawności ruchowej. (...) 2026 r. przeszła Pani operację chirurgiczno-rehabilitacyjną polegającą na (...). Z uwagi na bardzo odległy, liczony w latach czas oczekiwania na zabieg finansowany przez NFZ i dotkliwy ból, zmuszona była Pani opłacić zabieg z własnych środków w kwocie 29.400 zł. Oczekiwanie przez kilka lat na termin operacji zmusiłoby Panią do korzystania z wózka inwalidzkiego i pomocy osób trzecich. Przebyty zabieg był zabiegiem niezbędnym o charakterze chirurgiczno-rehabilitacyjnym, gdyż jego brak doprowadziłby do Pani całkowitej niesprawności i niesamodzielności. Przebyta operacja w znacznym stopniu przywróciła Pani sprawność, co było niemożliwe do osiągnięcia innymi sposobami - rehabilitacją i fizjoterapią. Obecnie korzysta Pani z zabiegów rehabilitacyjnych, które systematycznie poprawiają Pani sprawność i komfort życia.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  Wydatek, o którym mowa we wniosku, chciałaby Pani odliczyć za rok podatkowy 2026;

2.  Przez cały 2026 r. uzyskuje Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej; otrzymuje Pani uposażenie opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

3.  Do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączyła Pani dokument potwierdzający poniesione wydatki na operację chirurgiczną w kwocie 29.400 zł brutto w postaci faktury nr (...), wystawionej na Pani imię, nazwisko i adres przez (...). mieszczący się w (...) przy ul. (...). Wskazana faktura precyzuje, że dotyczy ona operacji ortopedycznej.

4.  Jako laik niezwiązany z medycyną, istotnie użyła Pani zamiennie określeń operacja i zabieg, bowiem w potocznym rozumieniu są one według Pani tożsame. Na potrzeby wniosku precyzuje Pani, że (...) 2026 roku zawarła Pani umowę na planowany „zabieg operacyjny”, „operację ortopedyczną”, przedmiotem której było wykonanie u Pani (...). Wspomniany zabieg operacyjny odbył się (...) 2026 roku, za który zapłaciła Pani (...) 2026 roku, tj. przed jego przeprowadzeniem.

5.  Podsumowując, poniesiony przez Panią koszt w wysokości 29.400 zł dotyczył zabiegu chirurgiczno-rehabilitacyjnego. Bez jego przeprowadzenia doszłoby u Pani do całkowitej niepełnosprawności i niesamodzielności. Bezpośrednio po zabiegu przebywała Pani na turnusie rehabilitacyjnym w tym samym szpitalu i nadal się Pani rehabilituje.

6.  Przeprowadzony zabieg był zabiegiem chirurgiczno-rehabilitacyjnym. Na umowie został on określony jako „zabieg operacyjny”, a na fakturze jako „operacja ortopedyczna”.

7.  Posiada Pani zaświadczenie wydane przez uprawnionego lekarza ze szpitala (...) – lekarza (...), z którego wynika, że zabieg (...) był zabiegiem chirurgiczno-rehabilitacyjnym poprawiającym stan zdrowia oraz niezbędnym w dalszej rehabilitacji (zaświadczenie z (...) 2026 r. oraz wyciąg dokumentacji medycznej - Historia zdrowia i choroby z (...) 2026 r.).

8.  Wydatek, który zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, ani nie został odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

9.  Poniesiony przez Panią wydatek nie został sfinansowany ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Zakładowego Funduszu Aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, ani nie został Pani zwrócony w jakiejkolwiek innej formie.

Pytanie

Czy opisany stan faktyczny pozwala na odliczenie kosztu zabiegu chirurgicznego jako ulgi rehabilitacyjnej w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie przysługuje Pani prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na zabieg chirurgiczno-rehabilitacyjny w wysokości 29.400 zł. Jednocześnie wskazuje Pani, że w sprawie o podobnym stanie faktycznym została wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 marca 2025 roku, indywidualna interpretacja podatkowa w sprawie o sygnaturze 0112-KDIL2-1.4011.193.2025.2.MKA, potwierdzająca jednoznacznie prawo do odliczenia wydatku za zabieg chirurgiczno-rehabilitacyjny z ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930 ) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;

3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;

6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;

7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

10) opłacenie tłumacza języka migowego;

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;

12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686 ) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;

13) odpłatny przewóz:

a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;

14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;

15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a) na turnusie rehabilitacyjnym,

b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,

d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa)            niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Z opisu sprawy wynika, że Decyzją Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...) z (...) 2022 r. została Pani uznana za osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Jako przyczynę niepełnosprawności wskazano symbol 05-R. Powyższe orzeczenie było wydane po przebyciu przez Panią w 2022 r. operacji (...). Z czasem pogorszył się stan Pani prawego kolana, odczuwała Pani bóle rozpierające i piekące, narastał obrzęk kolana prawego, uniemożliwiający poruszanie się. Prowadzona rehabilitacja i fizjoterapia nie odniosły żadnych pozytywnych skutków. Lekarz ortopeda po przeprowadzeniu badań, stwierdził, że zabiegi rehabilitacyjne kolana prawego nie mogą odnieść pożądanych skutków z uwagi na zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego prawego i wskazał na konieczność zabiegu operacyjnego, co umożliwi dalszą rehabilitację pozwalającą na powrót do sprawności ruchowej.

(...) 2026 r. zawarła Pani umowę na planowany „zabieg operacyjny”. Przedmiotem zabiegu było wykonanie u Pani (...) stawu kolanowego prawego. Wspomniany zabieg operacyjny odbył się (...) 2026 r.

Z uwagi na bardzo odległy, liczony w latach czas oczekiwania na zabieg finansowany przez NFZ i dotkliwy ból, zmuszona była Pani opłacić zabieg z własnych środków w kwocie 29.400 zł. Przebyta operacja w znacznym stopniu przywróciła Pani sprawność, co było niemożliwe do osiągnięcia innymi sposobami – rehabilitacją i fizjoterapią.

Ponadto, jak wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku, dokument potwierdzający poniesienie wydatków na operację chirurgiczną w kwocie 29.400 zł brutto w postaci FV wystawionej przez (...) na Pani imię, nazwisko i adres precyzuje, że dotyczy ona operacji ortopedycznej. Posiada Pani także zaświadczenie wydane przez uprawnionego lekarza (...), że zabieg (...) kolana prawego był zabiegiem chirurgiczno-rehabilitacyjnym poprawiającym stan zdrowia oraz niezbędnym w dalszej rehabilitacji.

Pani wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu składanym za 2026 r. wydatku poniesionego na opisany zabieg chirurgiczny.

Kwestię dotyczącą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zabieg chirurgiczny należy odnieść do przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy, z którego wynika, że wydatkami uprawniającymi do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

Z kolei definicja rehabilitacji zawarta jest w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz osób niepełnosprawnych: Rehabilitacja to proces mający na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej osiągnięcie możliwie pełnej aktywności, uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym przy użyciu środków medycznych, psychologicznych, edukacyjnych, zawodowych i społecznych.

Zatem wydatki na zabiegi rehabilitacyjne podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w myśl art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W katalogu tym natomiast nie mieszczą się wydatki za zabieg operacyjny, który – nawet jeśli został zlecony przez lekarza specjalistę oraz był niezbędny i w znacznym stopniu przywrócił Pani sprawność (co było niemożliwe do osiągnięcia innymi sposobami – rehabilitacją i fizjoterapią) – nie może zostać zaliczony do zabiegów rehabilitacyjnych ani leczniczo-rehabilitacyjnych.

Gdyby ustawodawca chciał umożliwić odliczanie od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszelkich wydatków ponoszonych w związku z niepełnosprawnością (w tym wydatków na zabiegi chirurgiczne), to wymieniłby tego rodzaju wydatki w omawianym powyżej przepisie.

Na uwagę zasługuje przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1417/10, w którym wyjaśniono:

Nie powinno nasuwać wątpliwości, że zabieg operacyjny jest procedurą leczniczą, a nie rehabilitacyjną. W przepisach art. 26 ust. 7a PDOFizU użyto zwrotów „zabieg rehabilitacyjny” i „zabieg leczniczo – rehabilitacyjny”. Przyjmuje się, że ustawodawca posługuje się określonymi zwrotami w sposób racjonalny, a zatem nie można przyjmować w procesie wykładni, iż określonych słów użyto w tekście prawnym bez wyraźnej ku temu potrzeby, że są one „puste” i nic nie znaczą (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt FPS 14/99, POP 2001, nr 2, poz. 39). (…)

Przy różnorodności definicji tego pojęcia zawartych w słownikach, encyklopediach medycznych, tekstach aktów prawnych (pozapodatkowych), to właśnie intuicja językowa adresata normy prawnej i organów stosujących prawo ma istotne znaczenie. W języku powszechnym rozumienie pojęcia „rehabilitacja” nie obejmuje operacji chirurgicznych zapobiegających upośledzeniu poruszania się, ale obejmuje zespół działań przystosowujących pacjenta po zabiegu operacyjnym do normalnej lub możliwej do osiągnięcia zdolności do samodzielności ruchowej. Na rehabilitację kieruje lekarz prowadzący i odbywa się ona pod kierunkiem lekarza rehabilitanta lub fizjoterapeuty (lub innych uprawnionych specjalistów).

Uwzględniając powyższe, zabiegu operacyjnego nie można utożsamiać z zabiegiem rehabilitacyjnym ani leczniczo-rehabilitacyjnym.

Nie kwestionując przedstawionych przez Panią okoliczności, iż przeprowadzony zabieg był konieczny i umożliwił Pani dalszą rehabilitację, pozwalającą na powrót do sprawności ruchowej to wydatki poniesione na operację ortopedyczną nie mogą być zakwalifikowane do wydatków na zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny.

Tym samym, koszty operacji ortopedycznej ((...) stawu kolanowego prawego) nie stanowią wydatku na cele rehabilitacyjne, które uprawniałyby do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w sprawie należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Dokumenty dołączone przez Panią do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.