0115-KDWT.4011.345.2026.2.JŁ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 września 2026 r. (data wpływu 14 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Planuje Pan w 2026 r. sprzedać nieruchomości stanowiące Pana majątek prywatny. Nieruchomości zostały pierwotnie nabyte do majątku wspólnego małżonków: trzy działki w sierpniu 2019 r. oraz jedna działka w lipcu 2020 r. Na jednej z działek nabytych w 2019 r. został następnie wybudowany dom jednorodzinny, którego budowa została zakończona w 2022 r.

W dniu (...) 2024 r., w związku z ustaniem małżeństwa, dokonano podziału majątku wspólnego. W wyniku podziału wskazane nieruchomości przypadły Panu. Podział został dokonany bez spłat i dopłat. Przejął Pan również zobowiązanie z tytułu kredytu dotyczącego nieruchomości. Strony oświadczyły, że dokonany podział całkowicie wyczerpuje ich wzajemne roszczenia z tego tytułu.

Rozważa Pan sprzedaż w 2026 r. nieruchomości obejmującej działkę zabudowaną domem oraz pozostałych wskazanych działek. Sprzedaż nie będzie następowała w wykonaniu działalności gospodarczej.

Uzupełnienie opisu sprawy

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że pozostawał Pan w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

W sierpniu 2019 r. wraz z ówczesną małżonką nabył Pan do majątku wspólnego trzy nieruchomości gruntowe. Na jednej z nieruchomości nabytych w 2019 r. został następnie wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, który został oddany do użytkowania w grudniu 2022 r. Pozostałe nieruchomości nabyte w 2019 r. stanowią grunty związane z opisanym zespołem nieruchomości, w tym drogę wewnętrzną.

W lipcu 2020 r. wraz z ówczesną małżonką nabył Pan do majątku wspólnego kolejną nieruchomość gruntową.

W dniu (...) 2024 r., po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, zawarli Państwo w formie aktu notarialnego umowę o podział majątku wspólnego. W wyniku tego podziału opisane powyżej nieruchomości, w tym nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz pozostałe nieruchomości gruntowe nabyte w latach 2019-2020, przypadły Panu.

Podział majątku miał charakter całkowity. Zgodnie z treścią aktu notarialnego wyczerpywał on wszelkie wzajemne roszczenia stron z tego tytułu, w tym roszczenia dotyczące nakładów z majątku wspólnego na majątki osobiste, z majątków osobistych na majątek wspólny oraz dokonanych spłat kredytów i pozostałych zobowiązań. Strony oświadczyły również, że z tytułu dokonanego podziału nie będą miały wobec siebie w przyszłości dalszych roszczeń, z wyjątkiem ewentualnych roszczeń wynikających z zawartej umowy.

Podział został dokonany bez spłat i dopłat pomiędzy byłymi małżonkami. W związku z podziałem przejął Pan również obowiązek regulowania określonych zobowiązań kredytowych związanych z przypadającymi Panu składnikami majątku. Planuje Pan w 2026 r. dokonać odpłatnego zbycia nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz pozostałych opisanych nieruchomości gruntowych. Odpłatne zbycie nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Dodatkowo w odpowiedzi na pytania wskazał Pan, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2009 r. w zakresie (...).

Opisane we wniosku nieruchomości przez cały okres ich posiadania były wykorzystywane wyłącznie na cele osobiste.

Opisane we wniosku nieruchomości są działkami niezabudowanymi z wyjątkiem tej działki, na której stoi dom, tzn. działka 1/1 - niezabudowana, 1/2 - niezabudowana, działka 1/3 udział w drodze wewnętrznej 2/3, działka 1/4 zabudowana budynkiem mieszkalnym którego dotyczy wniosek.

Potwierdził Pan, że posiada Pan inne nieruchomości, natomiast nie wie Pan czy będzie je sprzedawał na ten moment. Są to: działka 100 m2, lokal w którym prowadzi Pan (...), dom gościnny składający się z trzech mieszkań. W żadnym z tych lokali nie mieszka Pan, służą Panu do prowadzenia działalności.

Oświadczył Pan również, że nie dokonał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości.

Pytanie

Czy planowana w 2026 r. sprzedaż opisanych nieruchomości będzie stanowiła dla Pana źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, czy też pięcioletni okres należy liczyć od końca lat, w których nieruchomości zostały pierwotnie nabyte do majątku wspólnego małżonków, tj. odpowiednio od końca 2019 r. i 2020 r., a dokonany (...) 2024 r. podział majątku wspólnego nie powoduje rozpoczęcia biegu tego okresu na nowo?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem planowana w 2026 r. sprzedaż opisanych nieruchomości nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. odpowiednio od końca 2019 r. oraz od końca 2020 r. Późniejszy podział majątku wspólnego dokonany (...) 2024 r., w wyniku którego nieruchomości przypadły Panu, nie stanowi ponownego nabycia powodującego rozpoczęcie biegu pięcioletniego okresu od nowa. W konsekwencji sprzedaż nieruchomości nabytych do majątku wspólnego w 2019 r. oraz w 2020 r., dokonana w 2026 r., nastąpi po upływie pięcioletniego okresu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

W Pana ocenie dla ustalenia skutków podatkowych planowanego zbycia znaczenie mają zatem daty nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. odpowiednio 2019 r. i 2020 r., a nie data podziału majątku wspólnego w 2024 r.

W przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, grunt został nabyty do majątku wspólnego w 2019 r. Późniejsze wybudowanie na tym gruncie budynku mieszkalnego i oddanie go do użytkowania w grudniu 2022 r. nie powoduje rozpoczęcia odrębnego pięcioletniego okresu dla budynku, ponieważ budynek stanowi część składową gruntu.

W związku z powyższym odpłatne zbycie opisanych nieruchomości w 2026 r., jeżeli nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, nastąpi po upływie pięcioletniego okresu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie stanowiło źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie tego przepisu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c.   prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d. innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment nabycia tej nieruchomości.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w sierpniu 2019 r. wraz z ówczesną małżonką nabył Pan do majątku wspólnego trzy nieruchomości gruntowe. Na jednej z nieruchomości nabytych w 2019 r. został następnie wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, który został oddany do użytkowania w grudniu 2022 r. Pozostałe nieruchomości nabyte w 2019 r. stanowią grunty związane z opisanym zespołem nieruchomości, w tym drogę wewnętrzną.

W lipcu 2020 r. wraz z ówczesną małżonką nabył Pan do majątku wspólnego kolejną nieruchomość gruntową.

W dniu (...) 2024 r., w związku z ustaniem małżeństwa, dokonano podziału majątku wspólnego. W wyniku podziału wskazane nieruchomości przypadły Panu. Podział został dokonany bez spłat i dopłat. Przejął Pan również zobowiązanie z tytułu kredytu dotyczącego nieruchomości.

Wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą od 2009 r. w zakresie (...), natomiast opisane we wniosku nieruchomości przez cały okres ich posiadania były wykorzystywane wyłącznie na cele osobiste. Rozważa Pan sprzedaż ww. nieruchomości. Sprzedaż opisanych nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Jak wynika z przeanalizowanych uprzednio przepisów dla ustalenia czy dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Wskazał Pan, że przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte przez Pana i Pana byłą żonę w ramach wspólności majątkowej a następnie w wyniku podziału majątku wspólnego stał się Pan ich jedynym właścicielem. W związku z powyższym należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

Stosownie do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.

Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy Kodeks cywilny – podział ten nie jest obowiązkowy.

Zgodnie bowiem z tym przepisem:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

W myśl natomiast art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Strony mogą dokonać umownego podziału majątku nie zachowując reguły równych udziałów, co może być wynikiem wzajemnego obrachunku obejmującego splot interesów osobistych, majątkowych, rodzinnych, biznesowych i innych wykraczających poza ramy majątku dorobkowego.

W związku z powyższym – zgodnie z cytowanym wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − datą nabycia przez Pana nieruchomości (działek) jest data ich nabycia do majątku wspólnego małżonków, tj. dla trzech działek 2019 r. oraz dla jednej działki 2020 r. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy, dla opisanych we wniosku nieruchomości już upłynął.

W konsekwencji, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej, planowana sprzedaż nieruchomości nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.