0115-KDST2-2.4011.613.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 10 września i 7 października 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 3 października 2022 r., w ramach której świadczy m.in. usługi programistyczne i w jej ramach prowadzona jest także działalność rozwojowo-badawcza w zakresie prac programistycznych. Zgodnie z Polska Klasyfikacją Działalności gospodarczej, działalność przedsiębiorstwa Wnioskodawcy polega m.in. na 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca świadczy usługi informatyczne jako software engineer, w szczególności tworzenie oprogramowania, jego dokumentacji, nowych rozwiązań, współtworzenie architektury programów i systemów komputerowych (dalej jako: „Usługi”).

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Omawiane we wniosku usługi programistyczne świadczone są przez Wnioskodawcę w Polsce, na zasadzie pracy osobistej w biurze bądź pracy zdalnej na rzecz kontrahentów.

W ramach usług Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadzić prace programistyczne polegające na realizacji następujących projektów informatycznych.

Narzędzie 1

Wnioskodawca będzie realizował projekt informatyczny na rzecz kontrahenta (...)

Wnioskodawca będzie musiał samodzielnie określić między innymi:

(...)

Celem projektu będzie stworzenie rozwiązania, które - w porównaniu z rozwiązaniem wykorzystywanym obecnie - może pozwolić w szczególności na:

(...)

Osiągnięcie wszystkich wymienionych rezultatów jednocześnie może nie być możliwe. Częścią działalności Wnioskodawcy będzie zatem badanie zależności i kompromisów pomiędzy poprawnością dekodowania, czasem wykonania, przepustowością, wykorzystaniem pamięci oraz poziomem równoległości obliczeń. Na początku projektu Wnioskodawca nie będzie wiedział, które z analizowanych metod spełnią wymagania kontrahenta. Nie będzie również możliwe zagwarantowanie, że pierwsza opracowana koncepcja doprowadzi do osiągnięcia zakładanych parametrów. Poszczególne warianty mogą zostać odrzucone z powodu zbyt dużej złożoności obliczeniowej, niewystarczającej jakości dekodowania, zbyt wysokich opóźnień, nieefektywnego wykorzystania procesora graficznego albo ograniczeń docelowej platformy sprzętowej. Prace Wnioskodawcy będą miały charakter iteracyjny. Wyniki kolejnych eksperymentów będą wpływały na dalszy kierunek prac, w tym na wybór klasy algorytmu, modyfikację przyjętej koncepcji, zmianę struktur danych, reorganizację obliczeń lub opracowanie innej architektury rozwiązania.

Wnioskodawca będzie prowadził działalność w sposób systematyczny, czyli zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Prace będą realizowane według następujących etapów:

(...)

Działalność Wnioskodawcy będzie prowadziła do zwiększenia i praktycznego wykorzystania zasobów wiedzy. W toku projektu Wnioskodawca będzie zdobywał wiedzę między innymi o przydatności analizowanych algorytmów, możliwości ich zrównoleglenia, zachowaniu na określonych platformach sprzętowych, wpływie organizacji pamięci na wydajność oraz zależnościach pomiędzy jakością dekodowania i złożonością obliczeniową. Zdobyta wiedza zostanie wykorzystana do opracowania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania programistycznego. Prace będą miały charakter twórczy, ponieważ ich rezultat nie będzie z góry określony ani możliwy do uzyskania przez zastosowanie jednej, standardowej instrukcji postępowania. Wnioskodawca będzie samodzielnie dokonywał wyboru metod, projektował architekturę rozwiązania oraz tworzył oryginalne zestawienie algorytmów, struktur danych i mechanizmów obliczeniowych dostosowanych do indywidualnych wymagań projektu.

Twórczy charakter prac nie będzie uzależniony wyłącznie od tego, czy podstawowa koncepcja matematyczna danego algorytmu była wcześniej znana. Nawet w przypadku wykorzystania znanej metody konieczne będzie opracowanie przez Wnioskodawcę własnego sposobu jej zastosowania, modyfikacji, optymalizacji, zrównoleglenia i integracji z docelowym systemem. Rezultat będzie nowym rozwiązaniem co najmniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy i nie będzie stanowił prostego odwzorowania istniejącego produktu.

Realizowane czynności będą stanowiły prace rozwojowe, ponieważ będą polegały na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności z zakresu informatyki, telekomunikacji, algorytmiki, programowania równoległego, systemów wbudowanych i inżynierii oprogramowania w celu stworzenia nowego albo istotnie ulepszonego rozwiązania informatycznego. Działalność nie będzie obejmowała wyłącznie rutynowych lub okresowych zmian w oprogramowaniu. W szczególności przedmiotem prac Wnioskodawcy nie będzie samo wdrożenie algorytmu zgodnie z gotową specyfikacją, odtworzenie kodu na podstawie istniejącego rozwiązania ani dokonywanie standardowych zmian konfiguracyjnych.

W ramach projektu wykorzystywane będą w szczególności:

(...)

Dobór konkretnych technologii, bibliotek i narzędzi może ulegać zmianie wraz z rozwojem projektu. Zmiana ta będzie wynikała z rezultatów prowadzonych analiz i eksperymentów oraz z wyboru rozwiązania algorytmicznego, które najlepiej spełni wymagania projektu.

Narzędzie 2

Wnioskodawca realizował na rzecz globalnego przedsiębiorstwa technologicznego projekt polegający na zaprojektowaniu i wytworzeniu oprogramowania umożliwiającego obsługę nowej, prototypowej platformy sprzętowej (...).

Proces obejmował:

(...)

Działalność Wnioskodawcy miała charakter twórczy. W jej wyniku powstawały nowe, wcześniej nieistniejące komponenty programistyczne przeznaczone dla konkretnej prototypowej platformy. Wnioskodawca nie wykonywał prac na podstawie kompletnego projektu technicznego określającego gotowy sposób implementacji, lecz samodzielnie dobierał rozwiązania architektoniczne, algorytmy obsługi urządzeń, sposoby zarządzania stanem, mechanizmy synchronizacji oraz metody diagnostyczne. Działalność ta prowadziła również do zwiększania zasobów wiedzy Wnioskodawcy dotyczących sposobu współdziałania prototypowej platformy sprzętowej (...). Zdobyta wiedza była następnie wykorzystywana do tworzenia nowych zastosowań, (...).

W ramach projektu Wnioskodawca realizował w szczególności następujące funkcjonalności:

(...)

W ramach realizacji projektu Wnioskodawca wykorzystywał w szczególności: (...).

Narzędzia sprzętowe i pomiarowe były wykorzystywane w ramach eksperymentalnego procesu opracowywania oprogramowania. Pozwalały Wnioskodawcy uzyskiwać informacje niedostępne wyłącznie na podstawie analizy kodu, formułować i sprawdzać hipotezy techniczne oraz opracowywać nowe rozwiązania programistyczne dostosowane do rzeczywistego zachowania prototypowej platformy.

Wnioskodawca, na podstawie zawartej umowy, przenosi na swojego kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego w omówiony sposób oprogramowania. Wnioskodawca tym samym osiąga (i będzie osiągał) dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z umową łączącą Wnioskodawcę z kontrahentem, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich, w razie zgłoszenia przez nich roszczeń wobec kontrahenta, a które to roszczenia powstałyby w wyniku działania Wnioskodawcy. Wykonując czynności opisane umową Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przychody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu umów, tj. wynagrodzenie wypłacane mu przez kontrahenta za świadczone usługi programistyczne i przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych programów komputerowych są wyodrębniane w księgach rachunkowych Wnioskodawcy, które są prowadzone zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadzi księgowość w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów wobec czego wszystkie przychody, koszty i autorskie prawa majątkowe do opracowywanego dzieła wykazuje w odrębnej ewidencji. Ewidencja ta jest prowadzona w sposób należyty i zapewnia określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Obejmuje ona wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Wnioskodawca nie uzyskuje innych przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej niż z praw autorskich do programów komputerowych.

Niemniej, Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i wyodrębnia przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Uzupełnienie wniosku

W odniesieniu do programowanych przez Wnioskodawcę „narzędzi”:

1)  projekt dotyczący opracowania rozwiązania algorytmicznego (...) określany jest dalej jako (...) albo „Projekt 1”;

2)  projekt dotyczący opracowania oprogramowania niskopoziomowego umożliwiającego obsługę prototypowej platformy sprzętowej (...) określany jest dalej jako (...) albo „Projekt 2”;

Używane we wniosku określenie „Oprogramowanie” oznacza rezultaty prac Wnioskodawcy utrwalone w szczególności w postaci kodu źródłowego, stanowiące programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Pod pojęciem „Oprogramowania” Wnioskodawca rozumie wytwarzane przez siebie rezultaty działalności programistycznej utrwalone w postaci kodu źródłowego, stanowiące programy komputerowe.

W odniesieniu do Projektu 1 Oprogramowaniem będzie program komputerowy implementujący nowe albo istotnie ulepszone rozwiązanie (...). Przedmiotem wniosku jest program komputerowy będący twórczą implementacją opracowanego rozwiązania algorytmicznego w postaci kodu źródłowego.

W odniesieniu do Projektu 2 Oprogramowaniem są programy komputerowe wytworzone w celu zapewnienia obsługi nowej, prototypowej platformy sprzętowej (...). Użyte we wniosku określenie „Narzędzia” nie oznacza odrębnej od Oprogramowania kategorii rezultatu. Jest to określenie zbiorcze odnoszące się do tworzonych przez Wnioskodawcę programów komputerowych i ich funkcjonalności.

Oprogramowania nie posiadają odrębnych nazw handlowych nadanych przez Wnioskodawcę. Dla jednoznacznego odróżnienia projektów na potrzeby postępowania określa się je jako:

1. Oprogramowanie (...) – program komputerowy implementujący rozwiązanie do przetwarzania i dekodowania danych (...);

2. Oprogramowanie (...) – program komputerowy zapewniający obsługę prototypowej platformy sprzętowej (...).

(...)

Działalność Wnioskodawcy dotycząca tworzenia Oprogramowania jest podejmowana według określonego systemu, w sposób zaplanowany, uporządkowany i metodyczny, z określeniem celów oraz kolejnych etapów prac.

Projekt 1 – Oprogramowanie (...). Systematyczność polega na realizacji prac według następującego procesu:

(...)

Prace mają charakter iteracyjny. Wyniki testów oraz eksperymentów wpływają na kolejne decyzje projektowe.

Projekt 2 – Oprogramowanie (...). Prace były realizowane w sposób systematyczny według następujących etapów:

(...)

W Projekcie 1 celem jest wytworzenie programu komputerowego umożliwiającego uzyskanie korzystniejszych parametrów funkcjonalnych lub wydajnościowych przetwarzania danych (...). W Projekcie 2 celem było wytworzenie brakującego oprogramowania niskopoziomowego umożliwiającego prawidłowe uruchomienie i wykorzystywanie prototypowej platformy sprzętowej (...).

Wnioskodawca realizuje zasadnicze prace twórcze osobiście, wykorzystując własną wiedzę oraz umiejętności (...). Prace są finansowane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej.

(...)

Twórczy charakter działalności

(...)

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi informatyczne jako software engineer, obejmujące w szczególności tworzenie oprogramowania, tworzenie dokumentacji, opracowywanie nowych rozwiązań programistycznych oraz współtworzenie architektury programów i systemów komputerowych.

Produkty i usługi Wnioskodawcy są oparte na jego wiedzy programistycznej oraz na technologiach każdorazowo dobieranych do konkretnego problemu technicznego. (...).

Przedsięwzięcia są realizowane etapowo i iteracyjnie. Wnioskodawca najpierw identyfikuje problem i wymagania, następnie analizuje istniejącą wiedzę oraz ograniczenia, opracowuje własne koncepcje rozwiązania, implementuje prototypy i kod źródłowy, testuje je, analizuje rezultaty i na tej podstawie modyfikuje rozwiązanie aż do osiągnięcia rezultatu odpowiadającego wymaganiom projektu.

Efekty prac określane we wniosku jako „Oprogramowanie”:

a)  odznaczają się rzeczywiście oryginalnym i twórczym charakterem oraz stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b)  nie stanowią rezultatu prac, których wynik może zostać z góry jednoznacznie określony i osiągnięty przez wykonywanie powtarzalnych czynności wymagających wyłącznie standardowych umiejętności programistycznych;

c)  nie stanowią wyłącznie technicznej realizacji szczegółowego projektu przygotowanego przez klienta.

Klient określa wymagania lub problem wymagający rozwiązania, natomiast Wnioskodawca samodzielnie dobiera rozwiązania techniczne, architekturę, algorytmy, struktury danych, sposób implementacji oraz metody integracji i optymalizacji. Powyższe dotyczy rezultatów, w związku z którymi Wnioskodawca zamierza stosować preferencję IP Box. Czynności rutynowe, techniczne, serwisowe lub odtwórcze, jeżeli takie wystąpią, nie są traktowane jako odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej dla potrzeb preferencji.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych do każdego programu komputerowego objętego wnioskiem następuje albo będzie następować zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem wymogów wynikających z art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy przenosi na kontrahenta całość przysługujących mu autorskich praw majątkowych do wytworzonego przez siebie Oprogramowania za wynagrodzeniem.

W każdym przypadku, w którym dochód z efektu prac Wnioskodawcy ma być objęty preferencją IP Box, rezultatem tworzenia, rozwijania albo ulepszania Oprogramowania jest odrębny rezultat programistyczny stanowiący program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego Oprogramowania Wnioskodawca wytwarza nowy kod źródłowy i nowe rozwiązania programistyczne posiadające własny twórczy i indywidualny charakter. Wyłącznie dochód związany z takim chronionym rezultatem stanowi przedmiot wniosku o zastosowanie preferencji IP Box.

Wytworzone, rozwinięte oraz ulepszone Oprogramowanie, w zakresie stanowiącym przedmiot niniejszego wniosku, jest rezultatem działalności twórczej Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze i stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a jednocześnie program komputerowy objęty ochroną na podstawie art. 74 tej ustawy.

Wnioskodawca w ramach realizacji umowy tworzy kod źródłowy konkretnego programu komputerowego oraz zapisuje go w środowisku wykorzystywanym do realizacji projektu, w tym w systemie kontroli wersji/repozytorium kodu wykorzystywanym przy współpracy z kontrahentem. W ten sposób możliwe jest techniczne wyodrębnienie rezultatów pracy Wnioskodawcy przez przyporządkowanie określonego kodu źródłowego i funkcjonalności do realizowanych zadań oraz projektów. Po wytworzeniu i ustaleniu utworu autorskie prawa majątkowe do rezultatu prac są przenoszone na kontrahenta na zasadach wynikających z zawartej umowy. Wniosek wskazuje, że sprzedaż praw do wytworzonego Oprogramowania następuje z chwilą ustalenia utworu w ramach wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy. Wnioskodawca wykonuje prace twórcze, utrwala rezultat w postaci kodu źródłowego oraz udostępnia rezultat kontrahentowi w uzgodnionym środowisku projektowym. Kontrahent uzyskuje rezultat prac oraz – zgodnie z zawartą umową – autorskie prawa majątkowe do niego. Odrębna ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę umożliwia przyporządkowanie przychodów, kosztów oraz dochodu do poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Wynagrodzenie otrzymywane od kontrahenta obejmuje wykonywanie usług programistycznych oraz przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych w ramach tych usług programów komputerowych. Nie jest zatem wynagrodzeniem wyłącznie za samo formalne dokonanie czynności przeniesienia praw. W ramach współpracy Wnioskodawca wykonuje czynności dotyczące w szczególności projektowania, wytwarzania, implementowania, rozwijania, testowania, integrowania oraz dokumentowania Oprogramowania, a efektem tych czynności są programy komputerowe. W wynagrodzeniu uwzględniona jest odpłatność za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania. Dla potrzeb IP Box Wnioskodawca wyodrębnia dochody dotyczące kwalifikowanych praw własności intelektualnej w prowadzonej odrębnej ewidencji.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję spełniającą wymagania art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dnia 1 stycznia 2026 r.

Ewidencja jest prowadzona na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja umożliwia w szczególności:

1. wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2. wyodrębnienie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu albo straty przypadających na każde kwalifikowane prawo;

3. ustalenie kosztów uwzględnianych przy obliczaniu wskaźnika nexus;

4. określenie kwalifikowanego dochodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

5. monitorowanie i śledzenie efektów prowadzonych prac rozwojowych.

Wnioskodawca doprecyzowuje w tym zakresie opis przedstawiony we wniosku. Użycie sformułowań „części programów komputerowych” oraz „komponenty programistyczne” miało charakter techniczny i służyło opisaniu sposobu budowy tworzonego Oprogramowania, a nie wskazaniu odrębnej kategorii kwalifikowanego prawa własności intelektualnej innej niż autorskie prawo do programu komputerowego.

Przez komponenty programistyczne Wnioskodawca rozumiał w szczególności sterowniki urządzeń, programy realizujące funkcje warstwy Board Support Package, mechanizmy inicjalizacji sprzętu, moduły komunikacyjne oraz rozwiązania integracyjne. Na potrzeby stosowania preferencji IP Box Wnioskodawca nie kwalifikuje jako odrębnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej kodu, który nie stanowi programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem wniosku i preferencji są wyłącznie te rezultaty prac Wnioskodawcy, które stanowią program komputerowy podlegający ochronie prawnoautorskiej. Jeżeli określony plik konfiguracyjny, pojedyncza deklaracja, niesamodzielny fragment kodu albo element techniczny nie posiada cech odrębnego programu komputerowego, samodzielnie nie jest przez Wnioskodawcę traktowany jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Taki element może jedynie wchodzić w skład szerszego programu komputerowego stanowiącego chroniony rezultat prac.

W zakresie, w którym określone „komponenty” są traktowane przez Wnioskodawcę jako odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej, każdorazowo stanowią program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast techniczne elementy kodu, które samodzielnie nie stanowią programu komputerowego, nie są traktowane przez Wnioskodawcę jako odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej i dochód przypadający wyłącznie na taki nieautonomiczny element nie jest przedmiotem zastosowania preferencji IP Box.

W odniesieniu do każdego rezultatu prac będącego programem komputerowym, w tym programu określanego technicznie w toku realizacji projektu jako moduł, sterownik lub komponent programistyczny, przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje albo będzie następowało zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 41 i art. 53 tej ustawy.

Pytanie

Czy w tak opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest stanowisko, że do przychodów uzyskiwanych z autorskich praw do programów komputerowych uzyskiwanych przez Wnioskodawcę w ramach umowy zawartej ze swoim kontrahentem, w ramach której wytwarza Narzędzia, tj. przychodów za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych, rozwijanych bądź ulepszanych programów komputerowych, Wnioskodawca stosuje przepisy art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 5% stawkę podatku dochodowego?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi badawczo-rozwojowe w zakresie wytwarzania oprogramowania, spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa”).

Zgodnie z art. 30cb Ustawy Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych prac badawczo-rozwojowych. Na podstawie powyższych stoi na stanowisku, iż może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do przychodów z opisanych wyżej prac badawczo-rozwojowych (wytwarzania Narzędzi). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2026 rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w świetle obowiązującego stanu prawnego, z przyczyn wskazanych poniżej.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w Ustawie dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji tzw. zasady nexus, zgodnie z którą przychody związane z własnością intelektualną mogą być korzystnie opodatkowane w takim zakresie, w jakim konkretna własność intelektualna generująca przychód jest efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 Ustawy podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Natomiast, zgodnie z art. 30ca ust. 2 lit. 8 Ustawy, jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej uznaje się m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi badawczo-rozwojowe na rzecz swojego kontrahenta, w zakresie tworzenia, rozwoju, testowania i aktualizowania Narzędzi. Na podstawie zawartych umów Wnioskodawca sprzedaje prawa do wytworzonego oprogramowania z chwilą ustalenia utworu w ramach wynagrodzenia na rzecz kontrahenta. Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem umowy jest w rzeczywistości sprzedaż usług badawczo-rozwojowych, których efektem jest program komputerowy (umową objęte jest wytwarzanie, wdrażanie testowanie i dokumentowanie oprogramowania), w których cenie uwzględniona jest opłata za prawo do korzystania z własności intelektualnej Wnioskodawcy. Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest wytwarzane w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 Ustawy.

Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym wykazuje wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji.

Mając powyższe na uwadze, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – autorskiego oprogramowania składającego się na wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 Ustawy.

To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%, ponieważ na podstawie umowy zawartej ze spółką Wnioskodawca przenosi na spółki całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego (oprogramowania) opisanego we wniosku. W roku 2026 Wnioskodawca osiągał i będzie osiągał dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dochody te Wnioskodawca chciałby rozliczyć korzystając z IP Box.

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby korzystania z IP Box będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb Ustawy oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej, która jest pozarolniczą działalnością gospodarczą, zaś oprogramowanie zostało wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy. Jest to działalność podejmowana w sposób systematyczny obejmująca prace rozwojowe w celu tworzenia nowych zastosowań, przy czym prace te są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Programy, które wytwarza Wnioskodawca jest same w sobie nowym oprogramowaniem narzędziowym, które umożliwia wykonywanie konkretnych analiz lub czynności w procesie rozwoju urządzenia, które będzie ulepszone w stosunku do innych podobnych oferując więcej funkcjonalności i wyższy poziom bezpieczeństwa, przez co będzie miało ono więcej funkcjonalności i zastosowań niż inne podobne.

Odnośnie wartości kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca wskazuje, że na podstawie umowy zawartej z kontrahentem, na podstawie której Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie, wykonuje on usługę informatyczną w ramach której wytwarzane są utwory, do których wszelkie prawa własności intelektualnej są przekazywane na rzecz kontrahenta za ustaloną opłatą. Wg Ustawy przez sprzedaż rozumie się „odpłatną dostawę towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”. Tak więc w tym przypadku następuje faktyczna sprzedać wytworzonych przez Wnioskodawcę kwalifikowanych praw własności intelektualnej do oprogramowania. Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegają na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego.

Co istotne, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania innowacyjnych systemów informatycznych wspierających i automatyzujących branżę, przy wykorzystaniu stale rozwijanej wiedzy Wnioskodawcy z zakresu wytwarzania oprogramowania, sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego i analizy danych oraz tworzenia raportów, a same, prace nad oprogramowaniem mają systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) charakter i są każdorazowo poprzedzone fazą eksploracyjną, mającą na celu wynalezienie najbardziej optymalnego sposobu na spełnienie potrzeb klienta.

Wytwarzane oprogramowanie pisane jest na zamówienie spełniające specyficzne wymagania klienta i nie istnieje inne podobne tak aby można było na jego podstawie wycenić wartość praw własności intelektualnej związanej z tym oprogramowaniem. Tak więc dokumentem określającym wartość sprzedawanych praw jest faktura wystawiana przez Wnioskodawcę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak wynika z treści wniosku, prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy m.in. usługi programistyczne i w jej ramach prowadzona jest także działalność rozwojowo-badawcza w zakresie prac programistycznych. Prowadzi i będzie prowadzić Pan prace programistyczne polegające na realizacji następujących projektów informatycznych:

-     Narzędzie 1 – projekt informatyczny (...).

-     Narzędzie 2 – projekt polegający na zaprojektowaniu i wytworzeniu oprogramowania umożliwiającego obsługę nowej, prototypowej platformy sprzętowej (...).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że twórczy charakter działalności polega na samodzielnym opracowywaniu rozwiązania problemu programistycznego i technologicznego, którego rezultat nie jest z góry znany. Będzie Pan samodzielnie dokonywał wyboru metod, projektował architekturę rozwiązania oraz tworzył oryginalne zestawienie algorytmów, struktur danych i mechanizmów obliczeniowych dostosowanych do indywidualnych wymagań projektu. W ramach Narzędzia nr 1 samodzielnie określa Pan w szczególności: (...). W ramach Narzędzia nr 2 powstawały nowe, wcześniej nieistniejące komponenty programistyczne przeznaczone dla konkretnej prototypowej platformy. Nie wykonywał Pan prac na podstawie kompletnego projektu technicznego określającego gotowy sposób implementacji, lecz samodzielnie dobierał rozwiązania architektoniczne, algorytmy obsługi urządzeń, sposoby zarządzania stanem, mechanizmy synchronizacji oraz metody diagnostyczne.

Efekty prac określane we wniosku jako „Oprogramowanie”:

–    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym i twórczym charakterem oraz stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

–    nie stanowią rezultatu prac, których wynik może zostać z góry jednoznacznie określony i osiągnięty przez wykonywanie powtarzalnych czynności wymagających wyłącznie standardowych umiejętności programistycznych;

–    nie stanowią wyłącznie technicznej realizacji szczegółowego projektu przygotowanego przez klienta.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan oprogramowanie, jest prowadzona w sposób systematyczny, czyli zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Prace będą realizowane według następujących etapów:

(...)

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że realizowane czynności będą polegały na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności z zakresu informatyki, telekomunikacji, algorytmiki, programowania równoległego, systemów wbudowanych i inżynierii oprogramowania w celu stworzenia nowego albo istotnie ulepszonego rozwiązania informatycznego. Działalność nie będzie obejmowała wyłącznie rutynowych lub okresowych zmian w oprogramowaniu. W szczególności przedmiotem Pana prac nie będzie samo wdrożenie algorytmu zgodnie z gotową specyfikacją, odtworzenie kodu na podstawie istniejącego rozwiązania ani dokonywanie standardowych zmian konfiguracyjnych. Pana działalność będzie prowadziła do zwiększenia i praktycznego wykorzystania zasobów wiedzy. W toku projektu będzie Pan zdobywał wiedzę między innymi o przydatności analizowanych algorytmów, możliwości ich zrównoleglenia, zachowaniu na określonych platformach sprzętowych, wpływie organizacji pamięci na wydajność oraz zależnościach pomiędzy jakością dekodowania i złożonością obliczeniową. Zdobyta wiedza zostanie wykorzystana do opracowania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania programistycznego.

W Projekcie 1 stosowane są m.in. (...). W Projekcie 2 stosowane były m.in.(...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, realizowane czynności będą polegały na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności z zakresu informatyki, telekomunikacji, algorytmiki, programowania równoległego, systemów wbudowanych i inżynierii oprogramowania w celu stworzenia nowego albo istotnie ulepszonego rozwiązania informatycznego. Działalność nie będzie obejmowała wyłącznie rutynowych lub okresowych zmian w oprogramowaniu. W szczególności przedmiotem Pana prac nie będzie samo wdrożenie algorytmu zgodnie z gotową specyfikacją, odtworzenie kodu na podstawie istniejącego rozwiązania ani dokonywanie standardowych zmian konfiguracyjnych.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

a+b × 1,3/a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokona Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od 1 stycznia 2026 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w roku 2026, jeśli okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.