0115-KDST2-1.4011.489.2026.1.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest:

‒    prawidłowe – w zakresie ustalenia źródła przychodów dla najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego;

‒    nieprawidłowe – w zakresie sposobu opodatkowania przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z tytułu najmu krótkoterminowego ww. lokalu mieszkalnego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z tytułu najmu mieszkania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej. Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa.

Wraz z małżonkiem nabyła Pani do majątku wspólnego jeden lokal mieszkalny położony w A. Lokal stanowi składnik prywatnego majątku małżonków. Nie został i nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej ani wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej.

Zamiarem małżonków jest zachowanie lokalu w majątku rodzinnym oraz docelowe przeznaczenie go dla ich obecnie małoletniej córki, w szczególności poprzez przekazanie go córce albo udostępnienie jej na potrzeby mieszkaniowe po osiągnięciu przez nią odpowiedniego wieku.

Do czasu przeznaczenia lokalu dla córki planuje Pani odpłatnie udostępniać lokal osobom fizycznym na krótkie okresy, wynoszące zazwyczaj od jednej do kilkunastu dób. Lokal będzie udostępniany w zależności od zgłaszanych rezerwacji, również w różnych okresach roku.

Rezerwacje będą przyjmowane przede wszystkim za pośrednictwem internetowych portali rezerwacyjnych, w szczególności (...). Będzie Pani samodzielnie ustalała ceny, terminy dostępności lokalu i warunki pobytu oraz kontaktowała się z gośćmi.

Będzie Pani osobiście wykonywała czynności związane z udostępnianiem lokalu, w szczególności obsługiwała rezerwacje, przekazywała gościom klucze lub kod dostępu, sprawdzała lokal po zakończeniu pobytu, sprzątała go pomiędzy pobytami, zmieniała i prała pościel oraz ręczniki, uzupełniała podstawowe środki higieniczne i organizowała konieczne naprawy.

Nie będzie Pani zatrudniała pracowników ani korzystała ze stałej obsługi profesjonalnego operatora najmu krótkoterminowego. W razie wystąpienia awarii lub potrzeby wykonania specjalistycznej naprawy będzie korzystała z usług odpowiedniego wykonawcy.

Nie będzie Pani prowadziła recepcji ani świadczyła na rzecz gości dodatkowych usług charakterystycznych dla hoteli lub pensjonatów. W szczególności nie będzie Pani oferowała wyżywienia, transportu, usług turystycznych, usług concierge ani codziennego sprzątania lokalu w czasie pobytu gościa.

Przedmiotem udostępnienia będzie umeblowany lokal mieszkalny wraz ze standardowym wyposażeniem, mediami, pościelą i ręcznikami.

Udostępnianie lokalu będzie dotyczyło jednego lokalu mieszkalnego. Nie będzie Pani prowadziła wyodrębnionego biura, recepcji ani zorganizowanej struktury przedsiębiorstwa służącej prowadzeniu wynajmu.

Małżonkowie zamierzają złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o opodatkowaniu przez Panią całości przychodów osiąganych z udostępniania lokalu należącego do ich majątku wspólnego.

Zamierza Pani kwalifikować uzyskiwane przychody jako przychody z najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i opodatkowywać je ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Pytanie

Czy przychody uzyskiwane przez Panią z opisanego krótkoterminowego udostępniania lokalu mogą zostać zakwalifikowane do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych, jako przychody z najmu prywatnego niezwiązanego z działalnością gospodarczą, i w konsekwencji podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, przychody uzyskiwane z opisanego krótkoterminowego udostępniania lokalu powinny zostać zakwalifikowane do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do przychodów z najmu prywatnego.

W konsekwencji przychody te powinny podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnym źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 tej ustawy przychodami z działalności gospodarczej są przychody z najmu składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Lokal nie jest i nie będzie składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą. Został nabyty do prywatnego majątku rodziny, nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności i nie będzie wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej.

Opisane czynności nie wymagają stworzenia wyodrębnionego przedsiębiorstwa. Będzie Pani osobiście wykonywała podstawowe czynności związane z zarządzaniem prywatnym składnikiem majątku; nie będzie zatrudniała pracowników, korzystała ze stałego operatora, prowadziła recepcji ani świadczyła dodatkowych usług hotelowych.

Samo korzystanie z internetowych portali rezerwacyjnych, krótkie okresy pobytu oraz osobiste sprzątanie Lokalu po wyjeździe gości nie powinny przesądzać o zakwalifikowaniu przychodów do działalności gospodarczej. Czynności te są niezbędne do prawidłowego udostępniania prywatnego lokalu kolejnym osobom.

W uchwale z 24 maja 2021 r., sygn. II FPS 1/21, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadą jest kwalifikowanie przychodów z najmu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyjątkiem jest sytuacja, w której podatnik powiąże wynajmowany składnik majątku z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Podobne stanowisko zostało zaakceptowane między innymi w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 maja 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.224.2026.2.RK.

Interpretacja ta dotyczyła krótkoterminowego wynajmu prywatnego lokalu za pośrednictwem portali internetowych, przy osobistym wykonywaniu przez właścicielkę czynności związanych z obsługą rezerwacji, przekazywaniem kluczy, sprzątaniem, praniem i serwisowaniem mieszkania, bez zatrudniania pracowników i bez świadczenia dodatkowych usług dla gości.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest jeden lokal pozostający w prywatnym majątku rodzinnym. Ewentualne przyszłe przeznaczenie lokalu na potrzeby obecnie małoletniej córki dodatkowo potwierdza jego prywatny i rodzinny charakter, nie stanowi jednak jedynej podstawy Pani stanowiska.

Mając powyższe na uwadze, przychody z opisanego udostępniania lokalu powinny zostać zakwalifikowane jako przychody z najmu prywatnego i podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł przychodów oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

·      pozarolnicza działalność gospodarcza;

·      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 759), zgodnie z którym:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

·       zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

·       nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz

·       wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:

To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1)  prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2)  osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368, 620 i 680), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym”.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

·      8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

W świetle art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:

Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

W myśl natomiast art. 12 ust. 6 ww. ustawy:

Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich.

Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 8a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków, wyrażony w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych, chyba że w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został otrzymany pierwszy w roku podatkowym przychód, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód otrzymany został w grudniu roku podatkowego, małżonkowie zawiadomią na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków.

W myśl art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W przypadku małżonków, którzy złożyli oświadczenie określone w ust. 6, kwota przychodów, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 200 000 zł.

Co do zasady, zgodnie z tymi regulacjami, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych opłaca każdy z małżonków osiągający przychody z najmu prywatnego. Wyjątek od tej zasady wynika z art. 12 ust. 13 ustawy o ryczałcie, zgodnie z którym w przypadku małżonków między którymi istnieje wspólność ustawowa, którzy złożyli oświadczenie o opodatkowaniu ryczałtem całości przychodu przez jednego z nich, ryczałt wynosi 8,5% przychodów do kwoty 200 000 zł, oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 200 000 zł. Podatek ten jest rozliczany przez małżonka wskazanego w ww. oświadczeniu.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej. Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa. Wraz z małżonkiem nabyła Pani do majątku wspólnego lokal mieszkalny położony w A. Lokal stanowi składnik prywatnego majątku małżonków. Nie został i nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej ani wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej. Zamiarem małżonków jest zachowanie lokalu w majątku rodzinnym oraz docelowe przeznaczenie go dla ich obecnie małoletniej córki. Do czasu przeznaczenia lokalu dla córki planuje Pani odpłatnie udostępniać lokal osobom fizycznym na krótkie okresy, wynoszące zazwyczaj od jednej do kilkunastu dób.

Rezerwacje będą przyjmowane przede wszystkim za pośrednictwem internetowych portali rezerwacyjnych, w szczególności (...). Będzie Pani samodzielnie ustalała ceny, terminy dostępności lokalu i warunki pobytu oraz kontaktowała się z gośćmi.

Będzie Pani osobiście wykonywała czynności związane z udostępnianiem lokalu, w szczególności obsługiwała rezerwacje, przekazywała gościom klucze lub kod dostępu, sprawdzała lokal po zakończeniu pobytu, sprzątała go pomiędzy pobytami, zmieniała i prała pościel oraz ręczniki, uzupełniała podstawowe środki higieniczne i organizowała konieczne naprawy. Nie będzie Pani zatrudniała pracowników ani korzystała ze stałej obsługi profesjonalnego operatora najmu krótkoterminowego. Nie będzie Pani prowadziła recepcji ani świadczyła na rzecz gości dodatkowych usług charakterystycznych dla hoteli lub pensjonatów. W szczególności nie będzie Pani oferowała wyżywienia, transportu, usług turystycznych, usług concierge ani codziennego sprzątania lokalu w czasie pobytu gościa.

Przedmiotem udostępnienia będzie umeblowany lokal mieszkalny wraz ze standardowym wyposażeniem, mediami, pościelą i ręcznikami.

Małżonkowie zamierzają złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o opodatkowaniu przez Panią całości przychodów osiąganych z udostępniania lokalu należącego do ich majątku wspólnego.

Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w opisanych okolicznościach, przychody które uzyska Pani z tytułu najmu krótkoterminowego przedmiotowego mieszkania, stanowiącego Pani i małżonka majątek prywatny należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przychody z tego tytułu będą podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zatem Pani stanowisko odnoszące się do ustalenia źródła przychodów dla najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego uznano za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do sposobu opodatkowania przychodów z tytułu najmu krótkoterminowego lokalu, wskazać należy, że w przypadku złożenia, zgodnie z art. 12 ust. 6 ww. ustawy, oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodu z tytułu krótkoterminowego najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego przez Panią, to Pani będzie zobowiązana do opodatkowania przychodów, które będzie uzyskiwać z najmu tego lokalu przy zastosowaniu stawek ryczałtu określonych w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a, w związku z art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. 8,5% przychodów do kwoty 200 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad tę kwotę.

W świetle powyższego Pani stanowisko, zgodnie z którym przychody z najmu prywatnego powinny podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł przychodów oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego i przedstawionego w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.

Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (opis zdarzenia przyszłego) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.