0115-KDIT3.4011.619.2026.4.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełnił Pan pismami z 27 sierpnia 2026 r. (wpływ: 3 września 2026 r. ), z 28 sierpnia 2026 r. (wpływ: 4 września 2026 r.) oraz z 5 października 2026 r. (wpływ: 8 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą X oraz gospodarstwo rolne. Jest Pan płatnikiem podatku od towarów i usług VAT.

Na potrzeby prac w gospodarstwie rolnym w marcu 2015 r. zakupił Pan ciągnik rolniczy (...). Jednocześnie w tym samym miesiącu skorzystał Pan z odliczenia podatku VAT od dokonanego zakupu w/w ciągnika do gospodarstwa rolnego. Na potrzeby gospodarstwa rolnego ciągnik był używany do stycznia 2026 r.

28 lutego 2026 r. podjął Pan decyzję o przekazaniu ciągnika (...) do działalności gospodarczej na podstawie sporządzonego w tym celu oświadczenia o przekazaniu składnika prywatnego majątku na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Z uwagi na brak możliwości ustalenia jego wartości początkowej na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków, została ona przyjęta w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji (art. 22g ust. 8 ustawy o pdof). Na tej podstawie wartość początkową środka trwałego ustalił Pan w wysokości 237 000 zł, dokonał Pan wpisu do ewidencji środków trwałych i zamortyzował Pan jednorazowo. Wartość jednorazowej amortyzacji z uwagi na ograniczenie 3-letnim limitem wyniosła 213 000 zł.

27 kwietnia 2026 roku do Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) złożył Pan wniosek o wydanie zaświadczenia o wysokości uzyskanej pomocy de minimis w związku z dokonaniem jednorazowego odpisu amortyzacyjnego używanego środka trwałego na podstawie art. 22k ust. 7 i 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.). Przekazany do działalności gospodarczej środek trwały to stanowiący składnik prywatnego majątku używany ciągnik rolniczy (...), który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy X 28 lutego 2026 r. na podstawie oświadczenia o przekazaniu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej składnika prywatnego majątku, ponieważ nie dysponował Pan dokumentem potwierdzającym jego wartość początkową (art. 22g, ust.8 ustawy o pdof).

Do wniosku załączył Pan wymagane dokumenty, tj. w/w oświadczenie jako potwierdzenie przyjęcia środka trwałego, dowody dokonania odpisu amortyzacyjnego (kserokopię PKPiR, ewidencję środków trwałych, amortyzację miesięczną za miesiąc luty 2026 roku ), formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis.

W trakcie weryfikacji złożonego wniosku Urząd Skarbowy w (...) poddał w wątpliwość możliwość wpisania do ewidencji środków trwałych składnika majątku na podstawie sporządzonego przez Pana oświadczenia oraz prawidłowości ustalenia przez Pana wartości początkowej ciągnika (...) i skorzystania z jego jednorazowej amortyzacji.

W związku z powyższym 1 czerwca 2026 r. wystąpił Pan do (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w (...) z prośbą o informację, czy dokonany przez Pana w 2015 r. zakup ciągnika rolniczego marki (...) podlegał w tamtym czasie dofinansowaniu przez ARiMR.

W odpowiedzi ARiMR z (...) 2026 r. otrzymał Pan informację, iż zgodnie z Pana wnioskiem o dofinansowanie zakupu ciągnika o numerze seryjnym (...) za kwotę 280 000 zł netto, 344 400 zł brutto, Agencja wypłaciła na zakup ciągnika do gospodarstwa rolnego pomoc w wysokości nie większej niż 60% poniesionych kosztów kwalifikowalnych dokonanego zakupu. W tej sytuacji Urząd Skarbowy w (...) poprosił o wycofanie wniosku z (...) 2026 r. z uwagi na brak możliwości zachowania terminu jego rozpatrzenia.

W związku z powyższym 1 czerwca 2026 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) przesłał Pan pismo anulujące wniosek o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis w związku z zamiarem wystąpienia do Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawidłowości sposobu ustalenia wartości początkowej wprowadzonego do ewidencji środków trwałych ciągnika oraz jego jednorazowej amortyzacji jako używanego środka trwałego.

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy przedstawione w piśmie z 28 sierpnia 2026 r.

Działalność gospodarczą pod nazwą X prowadzi Pan od 30 grudnia 2003 r.

Zakres prowadzonej działalności obejmuje (...).

Forma opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej to zasady ogólne wg skali podatkowej.

Prowadzone ewidencje podatkowe to podatkowa księga przychodów i rozchodów w zakresie podatku dochodowego oraz ewidencje sprzedaży i zakupów do rozliczenia podatku od towarów i usług VAT.

Nie ma wobec Pana zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jest Pan małym podatnikiem w rozumieniu przepisów art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dokonany w 2015 r. zakup ciągnika rolniczego (...) został sfinansowany ze środków własnych. W ramach działalności gospodarczej ciągnik będzie wykorzystywany do świadczenia usług (...).

Wydatek na zakup ciągnika został częściowo zrefundowany przez (...) Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) w ramach programu Modernizacja Gospodarstw Rolnych na podstawie umowy o przyznaniu pomocy nr (...) z (...) 2015 r. Zgodnie z zawartą umową refundacja wyniosła 60% poniesionych kosztów kwalifikowalnych. Środki otrzymał Pan w 2015 r.

Ciągnik został zaklasyfikowany do grupy 7 (środki transportu), rodzaj 746 (ciągniki).

W poprzednich latach korzystał Pan z pomocy de minimis w poniższym zakresie:

·      31 stycznia 2017 r. - jednorazowa amortyzacja w wysokości 8 700 zł (44,06 €)

·      31 marca 2019 r. - jednorazowa amortyzacja w wysokości 110 400 zł (795,22 €).

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy przedstawione w piśmie z 5 października 2026 r.

Wątpliwości Pana dotyczą faktu, czy w świetle powyższych wyjaśnień postąpił Pan prawidłowo ustalając wartość początkową ciągnika według wartości rynkowej i dokonując jego jednorazowej amortyzacji na podstawie sporządzonego przez Pana oświadczenia.

Zakupiony przez Pana w 2015 roku do gospodarstwa rolnego ciągnik był fabrycznie nowy.

Brak możliwości ustalenia wartości początkowej ciągnika jest związany z tym, że w 2026 roku nie jest Pan w posiadaniu faktury VAT potwierdzającej jego zakup. Odliczenia podatku od towarów i usług dokonał Pan na podstawie faktury, której w chwili obecnej Pan nie posiada z uwagi na utratę dokumentów z tamtego okresu. Dofinansowanie na zakup ciągnika od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa otrzymał Pan na podstawie złożonego wówczas wniosku. Fakt złożenia przez Pana wniosku o dofinansowanie oraz wpisane w nim wartości netto i brutto zakupionego ciągnika (na podstawie posiadanych w 2015 roku dokumentów źródłowych), potwierdziła ARiMR pismem z (...) 2026 roku odpowiadając tym samym na Pana prośbę w tym zakresie przesłaną do Agencji (...) 2026 roku.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 5 października 2026 r.)

Czy ma Pan możliwość ustalenia wartości początkowej ciągnika według wartości rynkowej w formie oświadczenia i na tej podstawie dokonania jego jednorazowej amortyzacji?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 5 października 2026 r.)

Pana zdaniem, na podstawie art. 22g ust. 8 oraz art. 22k ust. 7 i 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pan możliwość ustalenia wartości początkowej ciągnika wg wartości rynkowej w formie oświadczenia oraz dokonania na tej podstawie jego jednorazowej amortyzacji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 . W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu ich zużycia (odpisy amortyzacyjne).

W myśl art. 22a ust. 1 cytowanej ustawy:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c , stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 , zwane środkami trwałymi.

Z przytoczonego przepisu wynika więc, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:

·      stanowią własność lub współwłasność Podatnika,

·      zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie przez podatnika,

·      są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

·      przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

·      są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Ponadto, jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jak wynika z art. 22f ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

W sytuacji, gdy podatnik zamierza amortyzować środek trwały lub wartość niematerialną i prawną istotnym jest ustalenie ich wartości początkowej. Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 22f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi wartość początkowa środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

·      prowadzi Pan działalność gospodarczą oraz gospodarstwo rolne;

·      w marcu 2015 r. zakupił Pan ciągnik i w tym samym miesiącu skorzystał Pan z odliczenia podatku od towarów i usług od dokonanego zakupu tego ciągnika do gospodarstwa rolnego;

·      na potrzeby gospodarstwa ciągnik był przez Pana używany do stycznia 2026 r.;

·      28 lutego 2026 r. podjął Pan decyzję o przekazaniu ciągnika do działalności gospodarczej na podstawie sporządzonego oświadczenia;

·      z uwagi na brak możliwości ustalenia wartości początkowej ciągnika na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków to wartość ta została przyjęta w wysokości wynikającej z wyceny;

·      posiada Pan status małego podatnika;

·      nie ma wobec Pana zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy ma Pan możliwość ustalenia wartości początkowej ciągnika według wartości rynkowej w formie oświadczenia i na tej podstawie dokonania jego jednorazowej amortyzacji.

W celu wyjaśnienia Pana wątpliwości konieczne jest odwołanie się do art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa sposób ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane - cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

W myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Na podstawie art. 22k ust. 7 cytowanej ustawy:

Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Stosownie do art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4 . Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i ; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 , nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.

Powyższa zasada amortyzacji polega na zaliczaniu do kosztów podatkowych dokonywanych jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych z grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości 50 000 euro.

Jak wynika natomiast z art. 22k ust. 11 ww. ustawy:

Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:

·      mali podatnicy lub

·      podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.

Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Ilekroć w ustawie jest mowa o: małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Zgodnie z art. 22g ust. 8 cytowanej ustawy:

Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n , wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Co więcej przepis ten odnosi się do możliwości ustalenia wartości początkowej środka trwałego poprzez wycenę dokonaną przez podatnika lub przez biegłego w sytuacjach, w których środek trwały odpowiednio został nabyty przed dniem założenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz brak jest możliwości ustalenia tej wartości (w przypadku nabycia) lub w przypadku, gdy został wytworzony przez podatnika we własnym zakresie. Art. 22g ust. 8 cyt. ustawy nie ma służyć podnoszeniu rynkowej wartości środka trwałego dzięki odwołaniu się do jego aktualnej ceny na rynku.

Mając na uwadze powyższe przepisy nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem zgodnie z którym, ma Pan możliwość ustalenia wartości początkowej ciągnika według wartości rynkowej w formie oświadczenia i na tej podstawie dokonania jego jednorazowej amortyzacji.

Wartość początkową środka trwałego (ciągnika) powinien Pan ustalić zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – według udokumentowanej ceny nabycia, nie wyższej od jego wartości rynkowej i od tak ustalonej wartości początkowej dokonać kolejno jednorazowej amortyzacji.

Sam fakt zgubienia przez Pana faktury dotyczącej zakupu ciągnika nie może skutkować automatycznie przyjęciem innej niż wynikającej z przepisów wysokości wartości początkowej środka trwałego.

Co więcej, w opisie sprawy sam Pan wskazał, że skorzystał Pan z odliczenia podatku od towarów i usług od dokonanego zakupu tego ciągnika. Jako osoba prowadząca działalność gospodarczą ma Pan zatem możliwość sięgnięcia do stosownej dokumentacji w tym zakresie z której wynika cena nabycia ciągnika.

Również co istotne to informacja, że zakup ciągnika został częściowo sfinansowany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Fakt złożenia przez Pana wniosku o dofinansowanie oraz wpisane w nim wartości netto i brutto zakupionego ciągnika (na podstawie posiadanych w 2015 roku dokumentów źródłowych) – jak sam Pan podał – potwierdziła ARiMR pismem z (...) 2026 roku odpowiadając tym samym na Pana prośbę w tym zakresie.

Tym samym jest Pan w posiadaniu dokumentów określających cenę nabycia ciągnika.

Z wyżej wskazanych powodów, Pana stanowisko zgodnie z którym:

ma Pan możliwość ustalenia wartości początkowej ciągnika wg wartości rynkowej w formie oświadczenia oraz dokonania na tej podstawie jego jednorazowej amortyzacji

uznaję więc za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.