0115-KDIT2.4011.503.2026.4.KC, 0111-KDWB.4015.54.2026.5.BB
Ustalenie czy otrzymanie od rodziców, w ciągu jednego roku, środków pieniężnych w formie darowizny w łącznej wysokości 120.000 zł – przekazanych zarówno przelewami bankowymi, jak i w gotówce, z przeznaczeniem na wkład własny do kredytu hipotecznego oraz na spłatę jego rat – będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a jeżeli nie, czy będzie stanowiło dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
- Sygnatura
- 0115-KDIT2.4011.503.2026.4.KC, 0111-KDWB.4015.54.2026.5.BB
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest:
· prawidłowe – w zakresie podatku od spadków i darowizn,
· nieprawidłowe – w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 18 września 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan obywatelem Ukrainy. Od 2015 r. mieszka Pan w Polsce.
W momencie złożenia wniosku o interpretację oczekuje Pan na wydanie kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy. W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że w momencie złożenia wniosku posiada Pan zezwolenie na pobyt czasowy.
Zgodnie z art. 108 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, Pana pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uważany za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stanie się ostateczna.
Pracuje Pan w Polsce na podstawie umowy o pracę od 1 marca 2026 r. Jest Pan polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na moment otrzymania opisanych poniżej darowizn nie będzie posiadał Pan obywatelstwa Polskiego ani zezwolenia na pobyt stały, ani statusu rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej – nie będzie miał Pan miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Planuje Pan zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup mieszkania w Polsce.
Pana rodzice – obywatele Ukrainy, mieszkający na stałe w Ukrainie, nieposiadający obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium RP – zamierzają w ciągu jednego roku przekazać Panu środki pieniężne w formie darowizny, w dwóch formach:
1) kilku przelewów bankowych na wkład własny do kredytu hipotecznego, w łącznej kwocie ekwiwalentnej 120.000 zł,
2) comiesięcznych przelewów bankowych z przeznaczeniem na spłatę rat kredytu hipotecznego, w wysokości od ok. 2.000 zł do 5.000 zł miesięcznie,
w zależności od wysokości raty kredytu oraz bieżących możliwości finansowych Pana rodziców.
Środki będą przekazywane przelewem bankowym z konta bankowego rodziców w Ukrainie na Pana rachunek bankowy w Polsce lub w gotówce podczas osobistej wizyty rodziców w Polsce, bez formy aktu notarialnego.
Pana rodzice nigdy nie mieli miejsca stałego pobytu ani obywatelstwa polskiego.
Pana rodzice zamierzają w ciągu jednego roku przekazać Panu środki pieniężne w formie darowizny na łączną kwotę 120.000 zł, w formie kilku przelewów bankowych oraz w gotówce, z przeznaczeniem na wkład własny do kredytu hipotecznego oraz na spłatę jego rat.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy otrzymanie przez Pana od rodziców, w ciągu jednego roku, środków pieniężnych w formie darowizny w łącznej wysokości 120.000 zł – przekazanych zarówno przelewami bankowymi, jak i w gotówce, z przeznaczeniem na wkład własny do kredytu hipotecznego oraz na spłatę jego rat – będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a jeżeli nie, czy będzie stanowiło dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
W Pana ocenie, opisane środki pieniężne nie będą podlegały opodatkowaniu ani podatkiem od spadków i darowizn, ani podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W zakresie podatku od spadków i darowizn – na moment otrzymania darowizn nie będzie posiadał Pan obywatelstwa polskiego, zezwolenia na pobyt stały ani statusu rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, a zatem nie będzie miał miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Darczyńcy (Pana rodzice) są obywatelami Ukrainy, nie posiadają obywatelstwa polskiego i nie mają miejsca stałego pobytu na terytorium RP. W związku z tym, zgodnie z art. 2 oraz art. 3 pkt 1 tej ustawy, opisane darowizny nie mieszczą się w przedmiotowym zakresie tej ustawy.
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Wyłączenie to obejmuje również przychody, które ze względu na swój charakter mieszczą się w przedmiotowym zakresie ustawy o podatku od spadków i darowizn (są darowizną w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego), lecz nie podlegają jej opodatkowaniu z uwagi na status obywatelstwa i pobytu stron czynności. Zawężenie tego wyłączenia wyłącznie do przypadków faktycznego opodatkowania prowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji podatkowej osób fizycznych wyłącznie ze względu na obywatelstwo lub status pobytowy, mimo identycznego, nieodpłatnego i rodzinnego charakteru otrzymywanego świadczenia. Środki mają charakter nieodpłatnego świadczenia w ramach najbliższej rodziny, bez świadczenia wzajemnego, i nie powinny być kwalifikowane jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz jest nieprawidłowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Jak wynika z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
· nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub
· nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca pobytu uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika że, jest Pan obywatelem Ukrainy. Od 2015 r. mieszka w Polsce, w momencie złożenia wniosku posiada Pan zezwolenie na pobyt czasowy. Na moment otrzymania darowizn od rodziców nie będzie Pan posiadał obywatelstwa polskiego, zezwolenia na pobyt stały, statusu rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jak również nie będzie Pan miał miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej. Planuje Pan zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup mieszkania w Polsce. Pana rodzice - obywatele Ukrainy, mieszkający na stałe w Ukrainie, nieposiadający obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium RP - zamierzają w ciągu jednego roku przekazać Panu środki pieniężne w formie darowizny na łączną kwotę 120.000 zł, w formie kilku przelewów bankowych oraz w gotówce, z przeznaczeniem na wkład własny do kredytu hipotecznego oraz na spłatę jego rat. Środki będą przekazywane przelewem bankowym z konta rodziców w Ukrainie na Pana rachunek w Polsce lub w gotówce podczas osobistej wizyty rodziców w Polsce, bez formy aktu notarialnego.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który będą stanowiły środki pieniężne, będą przekazywane na dwa sposoby: przelewem bankowym z konta rodziców w Ukrainie na Pana rachunek w Polsce lub w gotówce podczas osobistej wizyty rodziców w Polsce, bez formy aktu notarialnego. W związku z powyższym, do darowizn środków pieniężnych otrzymanych przelewem z konta rodziców na Ukrainie, znajdzie zastosowanie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż w chwili dokonania darowizny będą się znajdowały poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast w przypadku darowizn środków pieniężnych przekazanych w formie gotówki na terytorium Polski, znajdzie zastosowanie art. 1 ust. 1 pkt 2 wspomnianej ustawy, gdyż przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny, będzie się znajdował na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z przywołanym powyżej art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z wniosku, nie posiada Pan obywatelstwa polskiego ani zezwolenia na pobyt stały, jak również zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
Kwestie pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).
Zgodnie z art. 98 ust. 1 ww. ustawy:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 – można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Z kolei w myśl art. 127 ww. ustawy:
Zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji udziela się, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji oraz spełnione są łącznie następujące warunki:
1) cudzoziemiec:
a) zawarł, na okres przynajmniej 6 miesięcy, umowę o pracę, umowę o pracę nakładczą, umowę cywilnoprawną, na podstawie której wykonuje pracę, świadczy usługi lub pozostaje w stosunku służbowym,
b) posiada formalne kwalifikacje i spełnia inne warunki, które są wymagane, w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie regulowanym w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,
c) posiada wyższe kwalifikacje zawodowe niezbędne do wykonywania pracy w tym zawodzie, w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie niebędącym zawodem regulowanym w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,
d) posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
e) (uchylona)
2) cudzoziemiec będzie wykonywał pracę w zawodzie, który nie znajduje się na liście zawodów, o której mowa w art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) roczne wynagrodzenie brutto wynikające z miesięcznego lub rocznego wynagrodzenia wskazane w umowie nie jest niższe niż równowartość 150% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674 oraz z 2025 r. poz. 718 i 769).
Natomiast warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych tej ustawy.
Przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
W przedmiotowej sprawie znajdzie także zastosowanie ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma jednak regulacja zawarta w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Według jej postanowień, nie podlega opodatkowaniu nabycie tytułem darowizny własności rzeczy ruchomych (a takimi są środki pieniężne, o których mowa w treści wniosku) znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawą wyłączenia od obowiązku podatkowego na gruncie powyższego przepisu jest kumulatywne spełnienie trzech warunków:
1) przedmiotem darowizny są rzeczy ruchome znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2) obdarowany nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce oraz
3) darczyńca nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce.
Jak wynika z treści wniosku, Pana rodzice są obywatelami Ukrainy, mieszkającymi na stałe na Ukrainie i nie posiadają obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium RP. Pan natomiast jest obywatelem Ukrainy, który zamieszkuje i pracuje w Polsce i posiada zezwolenie na pobyt czasowy. Na moment otrzymania darowizn od rodziców nie będzie Pan posiadał obywatelstwa polskiego, zezwolenia na pobyt stały, statusu rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jak również nie będzie Pan miał miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej.
Podsumowując powyższe rozważania wskazać należy, że nabycie przez Pana środków pieniężnych od rodziców w formie gotówki na terytorium Polski na podstawie umowy darowizny nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, z uwagi na treść art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, bowiem w chwili zawarcia umowy darowizny nie będzie miał Pan obywatelstwa polskiego i miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (będzie Pan posiadać wyłącznie zezwolenie na pobyt czasowy). Tak samo Pana rodzice, darczyńcy, nie są obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej ani nie mają miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z kolei, nabycie przez Pana środków pieniężnych w darowiźnie od rodziców, przekazanych przelewem z konta rodziców na Ukrainie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, z uwagi na treść art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, bowiem - jak wynika z wniosku – na dzień zawarcia umowy darowizny nie będzie Pan (nabywca) posiadał obywatelstwa polskiego i nie będzie Pan miał miejsca stałego pobytu na terytorium Polski.
W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Odnosząc się do Pana wątpliwości związanych z opodatkowaniem darowizny na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zgodnie natomiast z obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy zatem rozumieć także takie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Stosownie natomiast do art. 11a ust. 1 ustawy:
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Do części środków pieniężnych przekazanych Panu w darowiźnie przelewem z konta rodziców na Ukrainie, zastosowanie znajdują przepisy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269).
Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 3 lit. a) pkt 2 tej Konwencji:
Do aktualnie istniejących podatków, których dotyczy konwencja, należą w szczególności w Polsce podatek dochodowy od osób fizycznych.
Umowa nie wymienia wprost w żadnym z artykułów dochodów związanych z darowizną środków pieniężnych, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 21 ust. 1 tej umowy, w myśl którego:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione w poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Z tego względu otrzymane przez Pana w darowiźnie środki pieniężne, stosownie do art. 21 ust. 1 tej umowy, będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie w którym Pan zamieszkuje i jako rezydent podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Pana środków pieniężnych otrzymanych z tytułu darowizny nie będzie podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn. Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pan od darczyńcy środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie przez Pana korzyści kosztem innego podmiotu.
W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie bowiem z tym przepisem:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze darowizny przekazanych Panu od rodziców zarówno w formie gotówki na terytorium Polski jak i przelewem z konta rodziców na Ukrainie, uzyska Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, będzie Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym otrzyma Pan darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.