0115-KDIT2.4011.497.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 10 września 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pani matką dwojga małoletnich dzieci. Żyje Pani z ojcem dzieci w rozłączeniu, prowadzą Państwo odrębne gospodarstwa domowe i nie zamieszkują wspólnie. Nie pozostaje Pani w związku małżeńskim z ojcem dzieci.

Rodzice sprawują opiekę nad dwójką dzieci w systemie opieki naprzemiennej, przy czym opieka ta została uzgodniona polubownie, bez orzeczenia sądu. System opieki funkcjonuje w cyklu tygodniowym (tydzień na tydzień), od piątku do piątku.

Każdy z rodziców samodzielnie ponosi koszty utrzymania dzieci w czasie sprawowanej przez siebie opieki, w szczególności koszty związane z:

-     utrzymaniem miejsca pobytu (media, czynsz itp.),

-     wyżywieniem,

-     odzieżą,

-     organizacją czasu wolnego (kino, teatr, zajęcia, wyjazdy weekendowe, wakacje).

Ojciec dzieci pobiera świadczenie 800+ i w całości przeznacza je na wydzielone subkonto dla dzieci. Środki te służą finansowaniu wcześniej ustalonych wspólnych wydatków (m.in. przedszkole, szkoła, zajęcia dodatkowe). Takie rozwiązanie zostało zastosowane z uwagi na brak możliwości występowania przez oboje rodziców tylko o jedno 800+.

Tym samym, nie otrzymuje Pani świadczenia 800+.

Zamierza Pani skorzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dzieci, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Taki sam stan faktyczny miał miejsce w 2025 r., w którym ww. ulga nie została przez Panią uwzględniona w deklaracji PIT-37.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Chce Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2025 i 2026 r., a także za kolejne lata przy założeniu, że w międzyczasie stan faktyczny nie ulegnie zmianie.

W okresie, którego dotyczy wniosek podlegała (podlega) Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskiwała (uzyskuje) Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę. Dochody takie osiąga Pani nieprzerwanie od 2004 r. Informacje dotyczące wysokości uzyskiwanych przez Panią dochodów pozostają w dyspozycji właściwego urzędu skarbowego w związku z corocznie składanymi przez Panią zeznaniami podatkowymi.

W okresie, którego dotyczy wniosek nie nastąpiła zmiana Pani stanu cywilnego. Była i jest Pani panną, pozostaje Pani w stanie wolnym.

Pani dzieci urodziły się:

-     A.A – (...) 2014 r.,

-     B.A – (...) 2020 r.

Dzieci pozostają pod opieką naprzemienną od (...) 2023 r.

W okresie, którego dotyczy wniosek, poza wskazanymi we wniosku dziećmi, nie była, nie jest i nie będzie Pani matką ani opiekunem prawnym innego dziecka/dzieci.

W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani ani do Pani dzieci nie miały i nie będą miały zastosowania przepisy:

-     art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

-     z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uzyskuje Pani dochody wyłącznie z tytułu umowy o pracę.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym jest Pani uprawniona do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dzieci, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Przy założeniu, że odpowiedź na pytanie nr 1 będzie pozytywna, czy ma Pani prawo do korekty deklaracji PIT-37 za 2025 r., w której ulga dla osoby samotnie wychowującej dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie została uwzględniona?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1.

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym jest Pani uprawniona do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dzieci, na podstawie art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Samotnie wychowuje Pani dzieci w okresach sprawowania nad nimi opieki.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z preferencyjnego sposobu opodatkowania może skorzystać m.in. panna, która w roku podatkowym samotnie wychowuje małoletnie dzieci.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c ww. ustawy, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie – art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreśla Pani, że jest Pani panną. Po rozstaniu zaprzestała Pani prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem wspólnych dzieci i tym samym żyje Pani w rozłączeniu z nim, a w okresach, w których dzieci pozostają pod Pani opieką, samodzielnie wykonuje Pani wszystkie bieżące obowiązki związane z ich wychowaniem i utrzymaniem. Tym samym spełnia Pani przesłanki wskazane w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa nie wymaga przy tym, aby drugi rodzic był pozbawiony władzy rodzicielskiej ani aby nie uczestniczył w wychowaniu dzieci w innych okresach roku.

W czasie pobytu dzieci u Pani to Pani, bez bieżącego udziału i pomocy ojca, zapewnia im miejsce pobytu, wyżywienie, opiekę, bezpieczeństwo, transport, naukę, leczenie, wypoczynek oraz organizację czasu wolnego. Samodzielnie podejmuje Pani również bieżące decyzje dotyczące dzieci i ponosi związane z tym koszty.

Okoliczność, że w pozostałych okresach analogiczne obowiązki wykonuje ojciec dzieci, nie zmienia w Pani ocenie faktu, że w czasie przypadającym na Panią, ciężar faktycznego wychowania dzieci spoczywa wyłącznie na Pani.

Wskazuje Pani, że takie rozumienie potwierdziło Ministerstwo Finansów w informacji z 6 lutego 2025 r., ID 625292 (https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/625292) wskazując, że: „zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych rodzice sprawujący naprzemienną opiekę mogą być rodzicami samotnie wychowującymi dzieci. Przy czym zgodnie z przepisami ustawy PIT, jeżeli za ten sam rok podatkowy każdy rodzic (będący rodzicem samotnie wychowującym dzieci) spełnia przesłanki do określenia podatku od swoich dochodów w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy uzyskanych dochodów, prawo to może zrealizować tylko jeden rodzic i to pod warunkiem, że nie zostało mu ustalone świadczenie 800+ na zasadach przewidzianych dla rodziców sprawujących naprzemienną opiekę, czyli każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego”.

Samo sprawowanie opieki w porównywalnych i powtarzających się okresach nie wyklucza Pani zdaniem uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci.

Wskazuje Pani na podobne stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2025 r. II FSK 633/24, w którym NSA wskazał, że: „Uwzględniając stanowisko zaprezentowane w powyższych orzeczeniach, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wykładnia art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci” (podobnie jak to miało miejsce w stanie prawnym do 31 grudnia 2021 r. w odniesieniu do art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f.) wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców. Jak już wyżej wskazano, w warstwie leksykalnej przepis wskazuje tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”. Samotne wychowywanie nie musi przy tym mieć miejsca przez cały rok podatkowy, czego nie kwestionuje sam organ interpretacyjny. Jeśli zatem rozwiedziony rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych, to nieuprawnione jest twierdzenie, że robi to wspólnie z drugim rodzicem.

Jak już wielokrotnie wskazywano w przywołanym wyżej orzecznictwie, dla potrzeb odkodowania znaczenia sformułowania „osoby samotnie wychowującej dziecko”, fundamentalne znaczenie ma wyraz „samotnie”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „samotność” lub „samotny” oznacza „przebywanie, życie w odosobnieniu, bez rodziny, bez towarzystwa”, „niemający w nikim wsparcia, dziejący się bez wsparcia innych”, „niemający żony lub niemająca męża”, „znajdujący się gdzieś całkiem sam, zdany tylko na siebie” (sjp.pl; sjp.pwn.pl; SJP pod red. M. Szymczaka, t. III, s. 177, PWN, Warszawa 1981). Leksykalne znaczenie wyrazu „samotny” ukierunkowuje na odkodowanie sformułowania „rodzic samotnie wychowujący dzieci”, jako rodzica wychowującego dzieci (dziecko) w odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci (dziecka) i bez jego udziału, przebywającego z dziećmi (dzieckiem) w innym miejscu niż drugi rodzic. Kryterium „samotności” wyklucza się z kryterium „wspólności”. Wyraz „wspólny” w jego zasadniczym znaczeniu oznacza m.in. „wykonywanie razem z innymi” (sjp.pl).

Uwzględniając powyższe, należy podkreślić, że z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego wynika, że w 2022 r. rozwiedzeni rodzice nie wychowywali małoletniego dziecka „wspólnie” (tj. jednocześnie w tym samym czasie i miejscu), ale każde z nich odrębnie (tydzień po tygodniu). Zatem wychowywanie dziecka realizowane było przez każdego z rodziców „samotnie”, bez udziału drugiego z rodziców. O wspólnym (będącym antonimem samotnego) wychowaniu dziecka nie świadczy fakt powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu małżonkom. Pojęcia te nie są tożsame, a pojęcie samotnego wychowania dziecka winno być rozpatrywane głównie w kontekście samodzielnego pokrywania przez podatnika kosztów związanych z wychowaniem i utrzymaniem dziecka. Zastosowana przez ustawodawcę preferencja ma bowiem kontekst finansowy. Jeżeli dziecko zamieszkuje u jednego z rodziców, w stosunku do których sąd orzekł rozwód, to rodzic ten w tym czasie samodzielnie, tj. bez wsparcia drugiego rodzica wychowuje dziecko”.

Wobec Pani nie znajduje zastosowania wyłączenie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych preferencyjny sposób opodatkowania nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem co najmniej jedno dziecko, w tym również wtedy, gdy dziecko znajduje się pod opieką naprzemienną, w związku z którą obojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Stosownie do treści tego przepisu w przypadku, gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.

Z literalnego brzmienia przepisu art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że w przypadku opieki naprzemiennej dla zastosowania wyłączenia konieczne jest łączne wystąpienie dwóch okoliczności:

-     wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej;

-     ustalenie obojgu rodzicom świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, czyli po połowie.

Wskazuje Pani, że takie rozumienie potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 7 maja 2026 r., sygn. 0113-KDWPT.4011.56.2026.4.MG, wskazując, że: „Wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek (tj. zarówno wychowywania dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci)”.

Podkreśla Pani, że organ wyjaśnił, że chodzi zarówno o wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W Pani sprawie świadczenie 800+ nie zostało ustalone obojgu rodzicom po połowie. Zostało ono w całości formalnie przyznane ojcu dzieci. Sposób sprawowania opieki został bowiem ustalony polubownie i nie wynika z orzeczenia sądu, podczas gdy art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci uzależnia podział świadczenia między rodziców od sprawowania opieki naprzemiennej zgodnie z takim orzeczeniem.

Nie występuje zatem w Pani ocenie przypadek wskazany w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. opieka naprzemienna, w związku z którą świadczenie wychowawcze zostało ustalone obojgu rodzicom na zasadach wynikających z art. 5 ust. 2a wskazanej ustawy.

Sam fakt, że świadczenie zostało przyznane ojcu dzieci w pełnej wysokości, nie został w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniony jako samodzielna przesłanka wyłączająca prawo do preferencji. Przepis odnosi się do ściśle określonego przypadku ustalenia świadczenia obojgu rodzicom. Pani zdaniem nie ma podstaw do rozszerzania zakresu tego wyłączenia na sytuacje, których ustawodawca wyraźnie w nim nie wymienił.

Okoliczność, że całość świadczenia jest przeznaczana na wyodrębniony rachunek służący wyłącznie finansowaniu potrzeb dzieci, dodatkowo wskazuje, że formalne przyznanie świadczenia ojcu dzieci nie wynika z większego zakresu sprawowanej przez niego opieki, lecz z przyjętego przez Państwa rozwiązania organizacyjnego oraz braku możliwości zastosowania mechanizmu określonego w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Jednocześnie w interpretacjach z:

-     23 lutego 2026 r. znak 0112-KDSL1-2.4011.21.2026.2.PR;

-     15 maja 2026 r. znak 0112-KDSL1-2.4011.260.2026.1.BR;

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „W rezultacie, rodzice sprawujący naprzemienną opiekę mogą być rodzicami samotnie wychowującymi dzieci. Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka, mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.

W sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach w systemie opieki naprzemiennej, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc. Jeżeli tylko jeden z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze, to prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko przysługuje temu rodzicowi, który nie pobiera świadczenia wychowawczego.”

Stąd w Pani ocenie, z uwagi na fakt, że nie pobiera Pani świadczenia 800+, a ojciec dzieci pobiera całość tego świadczenia – to prawo do skorzystania z ulgi dla osoby samotnie wychowującej dzieci powinno przysługiwać Pani. W świetle ww. interpretacji takie prawo nie przysługuje natomiast ojcu dzieci.

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o PIT sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c (tj. podatek liniowy) lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy (tj. najem prywatny)

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wskazuje Pani, że ani Pani, ani ojciec dzieci, ani Państwa dzieci nie są opodatkowani na podstawie ww. przepisów.

Podsumowując, jest Pani panną i w okresach, w których dzieci pozostają pod Pani opieką, samodzielnie oraz bez bieżącego udziału ojca wykonuje Pani wszystkie codzienne obowiązki związane z ich wychowaniem i utrzymaniem. W Pani ocenie, sam fakt, że w pozostałych okresach analogiczne obowiązki wykonuje ojciec dzieci, nie wyklucza uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, co potwierdza informacja Ministerstwa Finansów z 6 lutego 2025 r.

Jednocześnie nie znajduje wobec Pani zastosowania wyłączenie określone w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie wychowawcze nie zostało bowiem ustalone obojgu rodzicom po połowie zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, lecz w całości ojcu dzieci. Nie wystąpił zatem w Pani ocenie przypadek opieki naprzemiennej, z którym art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych łączy ustalenie świadczenia wychowawczego obojgu rodzicom.

W konsekwencji, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych (art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), uważa Pani, że jest Pani uprawniona do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego w art. 6 ust. 4d ww. ustawy.

Ad 2.

Biorąc pod uwagę fakt, że taki sam stan faktyczny miał miejsce w 2025 r., przy założeniu, że odpowiedź na pytanie nr 1 będzie pozytywna, uważa Pani, że ma Pani prawo do korekty deklaracji PIT-37 za 2025 r., w której ulga dla osoby samotnie wychowującej dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie została uwzględniona.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-  podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Na mocy art. 6 ust. 4d tej ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Stosownie do art. 6 ust. 4f ww. ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

Zgodnie zaś z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

a)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 i 2026 r. oraz lata kolejne w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dziecko, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dziecko (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dziecko samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Osobą samotnie wychowującą dziecko jest również rodzic, który sprawuje nad dzieckiem wyłączną opiekę w przypadających na niego okresach wykonywania opieki naprzemiennej, w trakcie których dziecko zamieszkując z tym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a rodzic ten wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z wniosku wynika w szczególności, że jest Pani matką dwójki małoletnich dzieci. W okresie, którego dotyczy wniosek, była Pani panną i żyła Pani w rozłączeniu z ojcem dzieci. Nad dziećmi sprawują Państwo opiekę naprzemienną, przy czym opieka ta została uzgodniona polubownie, bez orzeczenia sądu. System opieki funkcjonuje w cyklu tygodniowym (tydzień na tydzień), od piątku do piątku. Dzieci pozostają w takim systemie opieki od grudnia 2023 r. Każdy z rodziców samodzielnie ponosi koszty utrzymania dzieci w czasie sprawowanej przez siebie opieki. Świadczenie wychowawcze (800+) w całości pobiera ojciec. Świadczenie to następnie w całości przeznacza na wydzielone subkonto dla dzieci. Środki te służą finansowaniu wcześniej ustalonych wspólnych wydatków (m.in. przedszkole, szkoła, zajęcia dodatkowe).

W okresie, którego dotyczy wniosek podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polsce, uzyskiwała Pani dochód opodatkowany skalą podatkową oraz nie miały do Pani ani Pani dzieci zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto w okresie, którego dotyczy wniosek nie była Pani matką ani opiekunką prawną dla innego dziecka wychowywanego wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym. Co szczególnie istotne, pomimo wykonywanej przez Panią opieki naprzemiennej w stosunku do małoletnich dzieci, świadczenie wychowawcze nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. Tym samym nie ma do Pani zastosowania wyłącznie, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zostały spełnione łącznie oba wskazane w tym przepisie warunki.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzam, że w 2025 r. spełniła Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie nie miało do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy. Oznacza to, że za ww. rok przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się w sposób wskazany w art. 6 ust. 4d przywołanej ustawy. Ponadto, jeżeli opisane we wniosku okoliczności nie ulegną zmianie, to z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci będzie mogła Pani skorzystać również w rozliczeniu za 2026 r. i lata następne.

W związku z powyższym, w zakresie korekty złożonego przez Panią rozliczenia za 2025 r. wskazuję, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).

W związku z powyższym, ma Pani prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2025 r., celem skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Panią interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.