0115-KDIT2.4011.490.2026.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we wniosku stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Uzupełnił go Pan – na wezwanie organu – pismem z 16 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Nigdy nie prowadził Pan działalności deweloperskiej ani handlu nieruchomościami.

22 grudnia 1989 r. otrzymał Pan od rodziców w drodze darowizny grunt rolny o powierzchni 5150 m², położony w miejscowości D., oznaczony jako działka nr 111/1. Nieruchomość weszła w skład Pana majątku prywatnego. W 2019 r. postanowiono, że wytyczono z ww. działki rolnej jedną działkę budowlaną celem wybudowania domu na własne potrzeby, Pana rodziny.

Pierwotnie chciano wydzielić jedną działkę z zamiarem budowy domu jednorodzinnego jednak geodeta zasugerował dokonanie pełnego podziału. I tak też, za jego sugestią, zrobiono podział na 6 działek. Następnie na podstawie decyzji Wójta Gminy (...), działka nr 111/1 została przekształcona z gruntu rolnego na budowlany.

Na podstawie projektu podziału sporządzonego przez geodetę w 2019 r. złożył Pan wniosek o podział działki nr 111/1 na 6 mniejszych działek: 111/2, 111/3, 111/4, 111/5, 111/6, 111/7 w Urzędzie Gminy (...). Po podziale zapłacił Pan podatek adiacencki:

20 stycznia 2023 r. została wydana decyzja Wójta Gminy (...) o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, położonej w obrębie ewidencyjnym D., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 111/1 na skutek jej podziału (decyzja Wójta Gminy (...) nr (...) z (...) 2021 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości).

Działkę 111/2 przeznaczył Pan na budowę domu dla Pana i Pana rodziny. Do tej działki doprowadził Pan prąd i wodę. Pozostałe działki 111/3, 111/4, 111/5, 111/6 oraz 111/7 nie były uzbrajane, nie były grodzone ani przygotowywane inwestycyjnie. Nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych, organizacyjnych czy inwestycyjnych typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie występował Pan też o media (woda, prąd, kanalizacja) do pozostałych działek z tego podziału, ani nie podejmował Pan działań mających zwiększyć ich wartość rynkową.

W 2023 r., na prośbę znajomego mieszkańca tej miejscowości (A.C.), w której znajdują się działki, a z której Pan pochodzi, sprzedał Pan jego synowi (B.C.) dwie działki:

­  111/5 - sprzedaż we wrześniu 2023 r.,

­  111/6 - sprzedaż w grudniu 2023 r.

Sprzedaże te miały charakter incydentalny i wynikały wyłącznie z prywatnych zapytań kupujących.

W 2024 r. dokonał Pan sprzedaży trzeciej działki nr 111/7, również na skutek spontanicznego zainteresowania kupującego. Nie planował Pan ani nie poszukiwał Pan nabywców. Kupiec został poinformowany o możliwości sprzedaży działki za pośrednictwem osoby zamieszkującej daną miejscowość, D.

Uzyskane środki w całości przeznaczył Pan na budowę własnego domu na działce 111/2. Zakupił Pan projekt budowlany. Biuro projektowe zrobiło adaptację. Uzyskał Pan pozwolenie na budowę i rozpoczął Pan budowę w maju 2025 r.

W trakcie budowy okazało się, że dom o powierzchni ok. 80 m² będzie zbyt mały w związku z tym podjął Pan z żoną decyzję o sprzedaży działki 111/2 z rozpoczętą budową. Sprzedaż miała miejsce 8 grudnia 2025 r. Dodatkowym argumentem była okazja zakupu większej działki i Państwa zdaniem bardziej atrakcyjnej w G. , nr działki11/1. Zakup tej działki11/1, na której planuje Pan budowę większego domu dla siebie i rodziny w ciągu najbliższych 2-3 lat, nastąpił w tym samym roku 2025.

Posiada Pan stary dom po rodzicach, rok budowy nie jest znany, przed 1900 r., który otrzymał Pan w darowiźnie – akt notarialny w tym samy czasie co działka rolna 22 grudnia 1989 r. Obecnie jest on wynajmowany. Podatek w formie ryczałtu płacony jest do US (...).

Posiadają Państwo mieszkanie 39 m² w E., które zakupiliście Państwo na kredyt hipoteczny, który będzie spłacany do 2032 r. Obecnie jest ono wynajmowane. Podatek w formie ryczałtu płacony jest do US (...). Posiada Pan dom w F., w którym mieszkają Państwo, również w kredycie hipotecznym od 2008 r. do 2033 r.

Innych nieruchomości nie posiada Pan. Nie ma Pan udziałów, działek budowalnych, rolnych itp. Nie zamierza Pan kupować innych nieruchomości w celu ich sprzedaży. Po nabyciu w darowiźnie działki rolnej 111/1 zanim została podzielona na działki, wykorzystywał Pan ją rolniczo obsiewając, a plony przeznaczał Pan na własne cele.

Działki 111/5, 111/6, 111/7 od momentu wydzielenia do momentu sprzedaży „leżały odłogiem”. Również działki 111/3 i 111/4 od momentu wydzielenia „leżały odłogiem” i nadal tak jest.

Grunt, który otrzymał Pan od rodziców w darowiźnie nie należy do gruntu o dużej atrakcyjności, nie jest położony nad jeziorem czy przy lesie. Wokół są pola uprawne.

Wszystkie środki uzyskanie ze sprzedaży 3 działek 111/5, 111/6, 111/7 oraz działki 111/2 z rozpoczętą budową domu, już częściowo przeznaczył Pan na zakup działki w G. 11/1 a resztę na budowę domu na tej działce w ciągu nie później niż w okresie 3 lat licząc od końca roku podatkowego w którym dokonał Pan sprzedaży działki 111/2.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również w rozumieniu przepisów o prawie przedsiębiorców. Transakcje sprzedaży działek były realizowane wyłącznie w ramach zarządzania i rozporządzania majątkiem prywatnym (osobistym). Natomiast przed laty prowadził Pan działalność gospodarczą – 1996-1999 – sklep odzieżowy s.c. z bratem, działalność detaliczna, następnie – 2000-2003 – własną działalność w tym samym zakresie - sklep odzieżowy, handel detaliczny. Innych działalności Pan nie prowadził.

Działka rolna nr 111/1 została Panu przekazana przez rodziców w drodze darowizny w 1989 r. wyłącznie w celach osobistych, rodzinnych oraz majątkowych (zabezpieczenie przyszłych potrzeb życiowych), bez jakiegokolwiek zamiaru prowadzenia w przyszłości działalności handlowej. Miał Pan 19 lat i nie miał Pan jakichkolwiek zamiarów co do tej działki. Przekazanie gruntu stanowiło bezpłatne przekazania wewnątrz rodziny. W roku przekazania – 1989 – grunt ten miał charakter wyłącznie rolny, a Pan traktował go jako długoterminowy majątek prywatny.

W chwili otrzymania darowizny w 1989 r. w żaden sposób nie przewidywał Pan, nie planował Pan ani nie zakładał Pan podziału działki nr 111/1 na mniejsze działki, ani tym bardziej ich późniejszej sprzedaży. W dacie nabycia (1989 r.) grunt był nieruchomością stricte rolną, a decyzja o podziale zapadła po rozmowie i spotkaniach z geodetą dopiero po upływie ponad trzech dekad (w 2021 r.) i była podyktowana wyłącznie jego sugestią oraz zmianą osobistych i rodzinnych planów życiowych. Przez okres 32 lat od nabycia grunt pozostawał w niezmienionym stanie jako nienaruszony element majątku prywatnego.

Żadna z działek nr 111/2, 111/3, 111/4, 111/5, 111/6, 111/7 nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy. Nie czerpał Pan z nich żadnych korzyści.

Nie podejmował Pan żadnych aktywnych działań w celu poszukiwania nabywcy dla działki nr 111/2, 111/3, 111/4, 111/5, 111/6, 111/7. Nie zamieszczał Pan ogłoszeń w mediach, prasie, nie korzystał Pan z usług pośredników nieruchomości, ani nie umieszczał Pan tablic informacyjnych na samej nieruchomości. Nabywcy sami się zgłosili, jeden to syn kolegi z miejscowości, w której są działki umiejscowione (D.) – B.C., syn Pana rówieśnika A.C. z którym uczęszczał Pan do szkoły podstawowej, a drugi mieszkaniec okolicznej miejscowości, który dowiedział się o możliwości sprzedaży drogą pantoflową (z polecenia znajomych) i sam się do Pana zwrócił z prywatnym zapytaniem oraz ofertą zakupu. Transakcja miała charakter ściśle incydentalny i była odpowiedzią na nieoczekiwaną inicjatywę ze strony kupującego.

Poza przyczynami opisanymi we wniosku nie istniały żadne powody, komercyjne czy gospodarcze. Sprzedaż działki nr 111/2 wraz z rozpoczętą budową nie była podyktowana chęcią wygenerowania zysku z inwestycji ani realizacją marży. Jedyną i wyłączną przyczyną decyzji o sprzedaży była nagła i spontaniczna zmiana planów życiowych oraz wcześniejsze nie do końca przemyślane potrzeby mieszkaniowe rodziny. Weryfikacja planów budowlanych wykazała, że dom o powierzchni ok. 80 m² będzie zbyt mały dla zaspokojenia potrzeb rodziny. Decyzja ta miała charakter wyłącznie osobisty, a uzyskane ze sprzedaży środki zostały natychmiast zaangażowane w zakup większej działki nr 11/1 w G. w celu realizacji prywatnego celu mieszkaniowego, budowy w przyszłości większego domu w lepszej lokalizacji.

W momencie sprzedaży w 2025 r. budowa domu na działce nr 111/2 znajdowała się na etapie stanu surowego otwartego. Do dnia sprzedaży wykonano następujące prace budowlane: fundamenty, ściany nośne i działowe nie wszystkie, pokrycie dachu. Do wykonania pozostały wszystkie pozostałe etapy, w tym: montaż okien i drzwi, wykonanie ścianek działowych oraz wszystkich instalacji wewnętrznych (elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej, grzewczej), wykonanie tynków wewnętrznych, podłogi, ocieplenia i elewacji zewnętrznej, prace wykończeniowe.

Pierwotnie Pana jedynym celem było wydzielenie z dużej działki rolnej nr 111/1 tylko jednej pojedynczej działki budowlanej z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego dla Pana i Pana rodziny (dzisiejsza działka nr 111/2). Decyzja o dokonaniu podziału na 6 mniejszych działek zapadła wyłącznie w oparciu o argumentację geodety. Geodeta uświadomił Pana, że z punktu widzenia przepisów prawa miejscowego, ładu przestrzennego oraz ukształtowania terenu, geometrycznie niemożliwe lub skrajnie nieefektywne byłoby wycięcie tylko jednej działki na środku lub brzegu areału (5100 m²). Co więcej, geodeta uzasadnił to względem ekonomicznym – koszt przeprowadzenia jednej pełnej procedury podziałowej był znacznie niższy niż dzielenie tej samej nieruchomości „na raty” w przyszłości. Choć wówczas nie był Pan świadomy że będzie Pan musiał uiścić podatek adiacencki. Podział ten nie miał więc na celu przygotowania działek pod sprzedaż, lecz był logiczną konsekwencją optymalizacji techniczno-urzędniczej zasugerowanej przez specjalistów. Po uświadomieniu Pana przez geodetę i pracownika urzędu największym argumentem żeby podjąć decyzję o podziale było zabezpieczenie na przyszłość majątku rodzinnego dla synów.

Dokonując podziału działki nr 111/1 w 2021 r., nie miał Pan, celu ani zamiaru sprzedaży działek nr 111/3, 111/4, 111/5, 111/6 oraz 111/7. Intencją Pana było zachowanie pozostałych działek w sferze majątku osobistego o charakterze rodzinnym. Decyzja o sprzedaży działek nr 111/5 i 111/6 w 2023 r. oraz działki nr 111/7 w 2024 r. nie była realizacją z góry powziętego planu, lecz wystąpiła następczo i spontanicznie. Sprzedaż służyła pozyskaniu środków na zaspokojenie, osobistych potrzeb finansowych, mieszkaniowych rodziny.

Dokonał Pan wcześniej sprzedaży jednej działki rolnej położonej na terenie gminy (...) nr 11/7 o pow. ok. 5000 m². Działka ta 11/7 jak i 111/1 oraz działka z domem rodzinnym oznaczona nr 12 zostały Panu zapisane przez rodziców, darowizną, w tym samym akcie notarialnym, o którym mowa wcześniej z 22 grudnia 1989 r. Nic więcej akt notarialny nie obejmował i nic innego od rodziców Pan nie otrzymał. Działka 11/7 jak i 111/1 były wykorzystywane przez Pana w celach rolnych. Działkę rolną 11/7 w całości sprzedał Pan w 2016 r. w celu zakupu mieszkania w tym samym roku 2016 w E. o pow. 39 m², o którym mowa we wniosku, reszta kwoty za zakup mieszkania to kredyt hipoteczny, który będzie spłacany do 2032 r. Działka nie była uzbrojona, podzielona, miała stan pierwotny jak w momencie zapisania w 1989 r. Kwota uzyskana z działki rolnej 11/7 pozwoliła na częściowe sfinansowanie zakupu ww. mieszkania.

Nie planuje Pan dokonywania sprzedaży wymienionych nieruchomości, tj. starego domu po rodzicach z przełomu XIX/XX wieku, mieszkania o powierzchni 39 m² w E. oraz domu, w którym obecnie mieszka Pan wraz z rodziną. Wymienione nieruchomości stanowią i będą stanowić trwały element majątku osobistego (prywatnego) Pana, Pana żony oraz synów. Zostały one nabyte lub wybudowane wyłącznie w celach osobistych, rodzinnych w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych oraz jako długoterminowe zabezpieczenie kapitałowe i emerytalne rodziny. Wynajem starego domu oraz mieszkania w E. ma charakter ściśle prywatny, jest rozliczany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jako najem prywatny i służy częściowemu pokrywaniu bieżących zobowiązań kredytowych, a nie prowadzeniu działalności gospodarczej czy handlowej.

Na zakupionej działce nr11/1 w G. zamierza Pan wybudować dom jednorodzinny wyłącznie w celu zaspokojenia własnych (prywatnych) Pana potrzeb mieszkaniowych oraz Pana rodziny. W Pana opisie stanu faktycznego, decyzja ta wynika z konieczności realizacji większego budynku mieszkalnego, gdyż dotychczas wznoszony dom (ok. 80 m²) okazał się zbyt mały. Pieniądze na wykończenie domu w G. będą pochodzić z oszczędności, etatu i kredytu. Co do losu domu w F. nie jest jeszcze określony (prawdopodobnie zostanie w rodzinie dla najmłodszego syna, ale decyzja zapadnie w odległej przyszłości).

Na pytanie z wezwania czy może działka nr11/1 w G. i planowana na niej budowa domu następuje w celach inwestycji pod przyszłościową sprzedaż zabudowanej działki wyjaśnił Pan, że nie. Ma Pan 56 lat i Pana marzeniem było mieć dom nad jeziorem lub blisko lasu. Działka nr 11/1 w G. jaką udało się kupić jest spełnieniem marzeń w tym zakresie. Leży w sąsiedztwie lasu i planowana na niej budowa domu jednorodzinnego nie następuje w celach inwestycyjnych pod przyszłościową sprzedaż zabudowanej działki. Pana intencją jest wzniesienie budynku, który stanie się stałym centrum życiowym i nowym miejscem zamieszkania dla Pana rodziny. Działanie to nie ma charakteru komercyjnego projektu deweloperskiego ani spekulacji rynkowej. Wyłącznym celem ponoszonych nakładów jest zaspokojenie realnych, prywatnych potrzeb mieszkaniowych.

Działka w G. nie została zakupiona w celu lokaty kapitału, ani z zamiarem jej późniejszej odsprzedaży w stanie zabudowanym czy niezabudowanym w celu osiągnięcia zysku. Zakup miał charakter wyłącznie konsumpcyjny i osobisty. Nieruchomość została nabyta z jedyną intencją – wybudowania na niej większego domu jednorodzinnego, który zaspokoi potrzeby mieszkaniowe rodziny. Wyklucza Pan jakiekolwiek działania spekulacyjne czy zarobkowe związane z tą nieruchomością.

Uzyskuje Pan stałe dochody z pracy na etacie, którą wykonuje Pan od 22 lat w tej samej firmie i jest to podstawowe źródło utrzymania Pana i Pana rodziny. Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na pełen etat, w firmie (...). Pracuje Pan od 10 lat na stanowisku „Menadżerskim” i z tego tytułu co miesiąc uzyskuje Pan wynagrodzenie, które w całości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ta stała działalność zarobkowa nie ma absolutnie żadnego związku z rynkiem nieruchomości, budownictwem czy usługami deweloperskimi. Sprzedaż działek opisanych we wniosku miała charakter wyłącznie incydentalny i nie stanowi dla Pana stałego źródła utrzymania.

Pytania – w zakresie opisanego stanu faktycznego

1)  Czy sprzedaż działek nr 111/5, 111/6 i 111/7 dokonana w 2023 i 2024 r., powstałych w wyniku podziału działki otrzymanej w darowiźnie w 1989 r., stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, skoro pozyskane środki zostały w całości przeznaczone na budowanie domu jednorodzinnego dla Pana rodziny na działce nr 111/2 - rozpoczęcie budowy maj 2025 r., ponadto resztę środków przeznaczył Pan jak wspomniał Pan wcześniej na zakup nowej działki w G. 11/1 pod własne cele mieszkaniowe i w okresie 3 lat zamierza Pan wybudować dom?

2)  Czy takie działanie obejmuje przepis, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie – w zakresie opisanego stanu faktycznego

Pana zdaniem – w zakresie pytania oznaczonego numerem 1 – sprzedaż działek nr 111/5, 111/6 i 111/7 nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Uzasadnienie: Pierwotną nieruchomość (działkę nr 111/1) nabył Pan w drodze darowizny od rodziców w 1989 r. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W Pana przypadku ten pięcioletni termin minął z końcem 1994 r. Późniejszy podział geodezyjny oraz ogólne przekształcenie gruntu z rolnego na budowlany nie stanowią nowego nabycia i nie przerywają biegu tego terminu. Sprzedaż nastąpiła po upływie niemal 35 lat od nabycia, wyłącznie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, poza działalnością gospodarczą.

Pana zdaniem – w zakresie pytania oznaczonego numerem 2 – przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga mieszkaniowa) nie ma zastosowania do sprzedaży działek nr 111/5, 111/6 i 111/7, ponieważ przychód z tej sprzedaży – ze względu na upływ 5 lat od nabycia – w ogóle nie podlega pod ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie: Skoro transakcje te nie generują przychodu podlegającego opodatkowaniu nie ma podstawy do stosowania zwolnień podatkowych. Środki te stanowią Pana prywatny, wolny od podatku kapitał, który może Pan przeznaczyć na dowolny cel, w tym na budowę domu w G..

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie opisanego stanu faktycznego, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem ,dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

–    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W sytuacji zatem gdy nieruchomość sprzedana zostanie przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i gdy sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż ta stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9

Pojęcie działalności gospodarczej charakteryzuje się między innymi prowadzeniem tej działalności w celach zarobkowych, na własny rachunek, jej zorganizowaniem i ciągłością – zawodowym charakterem, uczestnictwem w obrocie gospodarczym. Ponadto przy ocenie zakresu pojęcia działalności gospodarczej nie można abstrahować od zamiaru podmiotu podejmującego poszczególne czynności.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne, celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, itp.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy.

Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez podatników do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Pamiętać trzeba, że w świetle definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 5a pkt 6 ustawy podatkowej profesjonalny obrót ma charakter obiektywny i niezależny od subiektywnego przekonania osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Z analizy informacji przedstawionych we wniosku wynika, w szczególności, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. 22 grudnia 1989 r. nabył Pan w drodze darowizny od rodziców działkę rolną nr 111/1 o powierzchni 5150 m², którą wykorzystywał Pan rolniczo na własne cele. W chwili otrzymania darowizny nie przewidywał, nie planował ani nie zakładał Pan podziału działki nr 111/1 na mniejsze działki, ani ich późniejszej sprzedaży. Grunt, który otrzymał Pan od rodziców w darowiźnie, nie należy do gruntu o dużej atrakcyjności. Nie jest położony nad jeziorem czy przy lesie. Wokół są pola uprawne. W 2021 r. działka nr 111/1 została podzielona na sześć mniejszych działek o numerach 111/2, 111/3, 111/4, 111/5, 111/6 i 111/7. Pierwotnie zamierzał Pan wydzielić jedną działkę, tj. działkę nr 111/2, pod budowę domu jednorodzinnego na własne potrzeby mieszkaniowe. Podział na sześć działek nastąpił na sugestię geodety, z uwzględnieniem względów technicznych i ekonomicznych, a także zamiaru zabezpieczenia majątku rodzinnego dla synów na przyszłość. W chwili dokonywania podziału nie zamierzał Pan sprzedawać pozostałych działek, a decyzje o ich sprzedaży zostały podjęte dopiero w późniejszym czasie. Żadna z działek o nr 111/2, 111/3, 111/4, 111/5, 111/6, 111/7 nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy. Nie czerpał Pan z nich żadnych korzyści. Działki o nr 111/5, 111/6, 111/7 od momentu wydzielenia do momentu sprzedaży leżały odłogiem. Również działki o nr 111/3 i 111/4 od momentu wydzielenia leżały odłogiem i nadal tak jest. W 2023 r. sprzedał Pan działki nr 111/5 i 111/6, natomiast w 2024 r. działkę nr 111/7. Nie podejmował Pan żadnych aktywnych działań w celu poszukiwania nabywcy dla działki nr 111/2, 111/3, 111/4, 111/5, 111/6, 111/7. Nie zamieszczał Pan ogłoszeń w mediach, prasie. Nie korzystał Pan z usług pośredników nieruchomości, ani nie umieszczał Pan tablic informacyjnych na samej nieruchomości. Sprzedaż nastąpiła w następstwie prywatnych zapytań osób zainteresowanych nabyciem nieruchomości. Uzyskane środki w całości przeznaczył Pan na budowę własnego domu na działce nr 111/2. Działkę nr 111/2 przeznaczył Pan na budowę domu dla Pana i Pana rodziny. Do tej działki doprowadził Pan prąd i wodę. Pozostałe działki 111/3, 111/4, 111/5, 111/6 oraz 111/7 nie były uzbrajane, nie były grodzone ani przygotowywane inwestycyjnie. Nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych, organizacyjnych czy inwestycyjnych typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie występował Pan też o media (woda, prąd, kanalizacja) do pozostałych działek z tego podziału, ani nie podejmował Pan działań mających zwiększyć ich wartość rynkową. W trakcie budowy domu na działce nr 111/2 okazało się, że dom o powierzchni ok. 80 m² będzie zbyt mały. W związku z tym podjął Pan z żoną decyzję o sprzedaży działki 111/2 z rozpoczętą budową. Sprzedaż miała miejsce w 2025 r. Sprzedaż tej działki wraz z rozpoczętą budową nie była podyktowana chęcią wygenerowania zysku z inwestycji ani realizacją marży. Jedyną i wyłączną przyczyną decyzji o sprzedaży była nagła i spontaniczna zmiana planów życiowych oraz wcześniejsze nie do końca przemyślane potrzeby mieszkaniowe rodziny. Decyzja ta miała charakter wyłącznie osobisty, a uzyskane ze sprzedaży środki zostały natychmiast zaangażowane w zakup większej i bardziej atrakcyjnej działki nr 11/1 w G. w celu realizacji prywatnego celu mieszkaniowego, budowy w przyszłości większego domu w lepszej lokalizacji. W momencie sprzedaży w 2025 r. budowa domu na działce nr 111/2 znajdowała się na etapie stanu surowego otwartego. Wykonano fundamenty, część ścian nośnych i działowych oraz pokrycie dachu, natomiast do wykonania pozostawały m.in. montaż okien i drzwi, ścianki działowe, instalacje wewnętrzne, tynki, podłogi, ocieplenie, elewacja i prace wykończeniowe. Wskazał Pan również, że posiada Pan stary dom po rodzicach, nabyty w drodze darowizny 22 grudnia 1989 r., który obecnie jest wynajmowany, a przychody z najmu rozlicza Pan ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ponadto wraz z żoną posiada Pan mieszkanie o powierzchni 39 m² w E., nabyte częściowo na kredyt hipoteczny, które również jest wynajmowane, a przychody z tego tytułu rozliczane są ryczałtem. Posiada Pan także dom w F., w którym mieszka Pan wraz z rodziną i który jest obciążony kredytem hipotecznym. Ponadto wyjaśnił Pan także, że w 2016 r. sprzedał Pan inną działkę rolną nr 11/7, otrzymaną od rodziców w tej samej darowiźnie co działkę nr 111/1, a uzyskane środki przeznaczył Pan na częściowe sfinansowanie zakupu mieszkania w E. Oświadczył Pan, że nie posiada innych nieruchomości ani udziałów w nieruchomościach, nie zamierza nabywać kolejnych nieruchomości w celu ich odsprzedaży, a obrót nieruchomościami nie stanowi Pana stałego źródła utrzymania. Uzyskuje Pan stałe dochody z pracy na podstawie umowy o pracę. Uzyskane ze sprzedaży działek nr 111/5, 111/6 i 111/7 oraz działki nr 111/2 z rozpoczętą budową środki przeznaczył Pan na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych. Część środków wykorzystał Pan na zakup działki nr 11/1 w G., na której zamierza Pan wybudować większy dom jednorodzinny dla siebie i rodziny, a pozostałą część zamierza przeznaczyć na jego budowę w terminie nieprzekraczającym trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż działki nr 111/2.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzam, że sprzedaż przez Pana działek nr 111/5, 111/6 i 111/7 powstałych z podziału działki nr 111/1, nabytej przez Pana w drodze darowizny od rodziców w 1989 r., stanowi rozporządzanie majątkiem prywatnym. Charakter i okoliczności ich nabycia, w szczególności nieodpłatne nabycie nieruchomości do majątku prywatnego ponad trzydzieści lat przed sprzedażą wydzielonych działek, brak zamiaru ich sprzedaży w chwili nabycia nieruchomości i dokonywania jej podziału, dokonanie podziału na sugestię geodety w związku z zamiarem budowy domu na własne potrzeby mieszkaniowe oraz w celu zabezpieczenia majątku rodzinnego, brak aktywnych działań marketingowych i inwestycyjnych zmierzających do przygotowania działek do sprzedaży, nieuzbrajanie działek i niepodejmowanie działań mających na celu zwiększenie ich wartości rynkowej, a także sprzedaż w następstwie prywatnych zapytań zainteresowanych nabywców i przeznaczenie uzyskanych środków na zakup działki nr 11/1 w G., na której zamierza Pan wybudować większy dom jednorodzinny w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych i potrzeb Pana rodziny, wskazują, że zbycie ww. działek nie nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji sprzedaż przez Pana działek nr 111/5, 111/6 i 111/7 nie skutkuje powstaniem przychodu kwalifikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

Skutki podatkowe tych transakcji należy zatem ustalić w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana ww. działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie miało miejsce po upływie okresu wskazanego w ww. przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy. Decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma zatem moment ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.

Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym został określony zgodnie w art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.), w myśl którego:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nakazuje liczyć bieg określonego w nim pięcioletniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości, a nie przekształcenie, podział, czy scalenie danej nieruchomości. W wyniku podziału nieruchomości następuje co prawda zmiana powierzchni oraz numerów ewidencyjnych, jednakże wydzielenie działek z nieruchomości gruntowych nie powoduje zmiany ich właściciela, a także na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia. W konsekwencji, okoliczność podziału nieruchomości nie powoduje konieczności liczenia na nowo 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, za datę nabycia wydzielonych działek nr 111/5, 111/6 i 111/7 będących przedmiotem niniejszego wniosku, należy w Pana sytuacji przyjąć datę nabycia przez Pana nieruchomości na podstawie darowizny, tj. 1989 r.

Wobec powyższego sprzedaż przez Pana ww. działek nastąpiła po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym została nabyta nieruchomość – z której przedmiotowe działki zostały wydzielone – w drodze darowizny. W rezultacie przychód ze sprzedaży tych działek nie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w przedmiotowej sprawie nie ma możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie powstał przychód, który mógłby podlegać ewentualnemu zwolnieniu z ww. przepisu.

Pana stanowisko należało więc w całości – w zakresie stanu faktycznego – uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W zakresie zdarzenia przyszłego objętego pytaniem oznaczonym we wniosku numerem 3 wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.