0115-KDIT2.4011.453.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług (...) świadczonych na rzecz innych przedsiębiorców (dalej jako „Partnerzy”).

Wnioskodawca będzie dysponował własną bazą danych, obejmującą osoby fizyczne będące konsumentami (dalej jako „Konsumenci”), które dokonają rejestracji na prowadzonym przez Wnioskodawcę portalu internetowym i wyrażą zgodę na otrzymywanie materiałów o charakterze marketingowym i reklamowym.

Warunkiem uczestnictwa Konsumentów w organizowanych przez Wnioskodawcę akcjach promocyjno-reklamowych będzie utworzenie konta użytkownika na portalu internetowym Wnioskodawcy. W procesie rejestracji Konsumenci będą zobowiązani do dobrowolnego podania danych niezbędnych do realizacji wysyłki paczek reklamowych, w szczególności danych identyfikacyjnych i adresowych, a także do wyrażenia zgód wymaganych przepisami prawa, w tym dotyczących przetwarzania danych osobowych na potrzeby organizacji i przeprowadzenia akcji promocyjno-reklamowych oraz zgód na otrzymywanie informacji handlowych i materiałów o charakterze marketingowym i reklamowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Wnioskodawca zamierza w przyszłości organizować akcje promocyjno-reklamowe polegające na wysyłaniu do wybranych grup Konsumentów znajdujących się w jego bazie danych paczek reklamowych (dalej jako „Paczki”).

Uczestnikami poszczególnych akcji będą wyłącznie Konsumenci posiadający aktywne konto w portalu internetowym Wnioskodawcy oraz spełniający warunki określone w regulaminie.

Akcje te Wnioskodawca będzie prowadził, działając jako pośrednik na rzecz Partnerów, a więc przedsiębiorców, których produkty, towary lub marki są przedmiotem promocji i reklamy.

Odbiorcy Paczek będą dobierani spośród Konsumentów na podstawie kryteriów marketingowych określonych przez Wnioskodawcę lub Partnerów, w szczególności z uwzględnieniem informacji podanych przez Konsumentów podczas rejestracji lub korzystania z portalu, takich jak wiek, płeć, miejsce zamieszkania, zainteresowania, preferencje zakupowe, styl życia oraz odpowiedzi udzielone w ankietach dotyczących zainteresowania określonymi kategoriami produktów lub usług.

Celem doboru odbiorców będzie kierowanie Paczek do Konsumentów potencjalnie zainteresowanych promowanymi produktami, markami lub usługami, tak aby zapewnić jak największą skuteczność prowadzonych działań marketingowych i reklamowych.

W ramach opisanych akcji Wnioskodawca będzie pozyskiwał od poszczególnych Partnerów różnego rodzaju drobne przedmioty, w szczególności próbki produktów oraz upominki o charakterze reklamowym (dalej jako „Gadżety”). Z Gadżetów pochodzących od różnych Partnerów Wnioskodawca będzie tworzył większe, łączone Paczki, a następnie wysyłał je nieodpłatnie do Konsumentów.

Przekazanie Gadżetów Konsumentom będzie miało charakter nieodpłatny i będzie następowało wyłącznie w związku z promocją lub reklamą Partnerów, na rzecz których działa Wnioskodawca.

Wartość pojedynczego Gadżetu pochodzącego od danego Partnera nie będzie przekraczać jednorazowo kwoty 200 zł. Jednocześnie jednak, w ramach planowanych akcji mogą wystąpić następujące sytuacje:

1)  łączna wartość wszystkich Gadżetów składających się na jedną Paczkę przekroczy jednorazowo kwotę 200 zł, mimo że wartość żadnego pojedynczego Gadżetu pochodzącego od poszczególnego Partnera nie przekroczy kwoty 200 zł; lub

2)  określony konsument otrzyma, w ciągu danego roku podatkowego, więcej niż jedną Paczkę, a łączna wartość otrzymanych przez niego w danym roku Paczek (Gadżetów) przekroczy kwotę 200 zł, mimo że wartość żadnego pojedynczego Gadżetu pochodzącego od poszczególnego Partnera w pojedynczej Paczce nie przekroczy kwoty 200 zł.

Łączna wartość Paczek otrzymanych w ciągu roku nie przekroczy 2000 zł.

Dodatkowo, może zaistnieć sytuacja, w której wśród Gadżetów przekazanych przez Partnera w ramach akcji promocyjnej znajdą się produkty nie wprowadzone przez Partnera do obrotu rynkowego, niemożliwe do nabycia na rynku pierwotnym i nieposiadające z góry określonej wartości (dalej jako „Gadżety pozarynkowe”). Mogą być to przykładowo próbki przeznaczone jedynie do użytku własnego w ramach testu przez adresata akcji promocyjnej, opatrzone inną, specyficznie dobraną nazwą produktu oraz opakowaniem (np. z oznaczeniem „not for sale”) i nieposiadające swojego bezpośredniego odpowiednika w towarach ani usługach oferowanych przez Partnera.

Konsumenci będący odbiorcami Paczek nie są pracownikami Partnerów (świadczeniodawców) ani nie pozostają z Partnerami w stosunku cywilnoprawnym – są osobami, które wyrażą zgodę na otrzymywanie paczek.

W żadnym wypadku Wnioskodawca nie będzie podmiotem, którego produkty lub marki są przedmiotem promocji oraz będzie pełnił wyłącznie rolę pośrednika organizującego i realizującego wysyłkę Paczek na rzecz Partnerów.

Pytania

1)  Czy w sytuacji, w której łączna wartość Gadżetów składających się na jedną Paczkę przekroczy jednorazowo kwotę 200 zł, podczas gdy wartość pojedynczego Gadżetu pochodzącego od poszczególnego Partnera nie przekroczy kwoty 200 zł, na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przekazania Paczki na rzecz Konsumenta?

2)  Czy w sytuacji, w której Konsument otrzyma w ciągu roku podatkowego więcej niż jedną Paczkę, a łączna wartość otrzymanych przez niego w danym roku Paczek przekroczy kwotę 200 zł, podczas gdy wartość pojedynczego Gadżetu pochodzącego od poszczególnego Partnera nie przekroczy kwoty 200 zł, na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przekazanych Konsumentowi Paczek?

3)  Czy w sytuacji, w której łączna wartość Gadżetów składających się na jedną Paczkę przekroczy jednorazowo kwotę 200 zł lub w której Konsument otrzyma w ciągu roku podatkowego więcej niż jedną Paczkę, a łączna wartość otrzymanych przez niego w danym roku Paczek przekroczy kwotę 200 zł, podczas gdy wartość pojedynczego Gadżetu pochodzącego od poszczególnego Partnera nie przekroczy kwoty 200 zł, na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek sporządzenia informacji PIT-11 na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do Konsumentów, którzy otrzymali w danym roku podatkowym Gadżety od różnych Partnerów o łącznej wartości przekraczającej 200 zł?

4)  Czy w sytuacji, w której Konsument otrzyma w ramach Paczki Gadżet pozarynkowy, a więc nieuosabiający żadnej oznaczonej kwotowo wartości pieniężnej, na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przekazania Paczki na rzecz Konsumenta?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, w żadnym z opisanych scenariuszy, a więc zarówno gdy łączna wartość pojedynczej Paczki przekroczy 200 zł, jak i gdy łączna wartość Paczek otrzymanych przez Konsumenta w skali roku przekroczy 200 zł, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, a także nie będzie zobowiązany do sporządzenia oraz przekazania informacji PIT-11 na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko to jest jednolite dla wszystkich pytań i wynika z poniższej argumentacji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą — jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł. Zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

W opisanym zdarzeniu przyszłym spełnione są wszystkie przesłanki zastosowania zwolnienia. Po pierwsze, Gadżety stanowią nieodpłatne świadczenia kwalifikowane do przychodów z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Po drugie, są one przekazywane w związku z promocją lub reklamą – celem akcji jest reklama produktów i marek Partnerów. Po trzecie, Konsumenci nie są pracownikami świadczeniodawców ani osobami pozostającymi z nimi w stosunku cywilnoprawnym, co wyłącza zastosowanie negatywnej przesłanki z końcowej części przepisu.

Kluczowe dla oceny zdarzenia jest prawidłowe ustalenie osoby świadczeniodawcy w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT. Przepis wiąże zwolnienie ze świadczeniem otrzymanym „od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą”. Świadczeniodawcą jest zatem podmiot, którego promocji lub reklamie służy dane świadczenie. W opisanym stanie faktycznym promocja i reklama dotyczą produktów i marek Partnerów, a nie Wnioskodawcy. To Partnerzy są więc świadczeniodawcami w rozumieniu przepisu, natomiast Wnioskodawca pełni wyłącznie rolę pośrednika (organizatora wysyłki) działającego na ich rzecz.

W konsekwencji, każdy Gadżet pochodzący od danego Partnera stanowi odrębne świadczenie pochodzące od odrębnego świadczeniodawcy. Okoliczność, że Wnioskodawca technicznie łączy Gadżety w jedną przesyłkę, nie zmienia tej kwalifikacji, ponieważ w ocenie Wnioskodawcy, Paczka jest jedynie zbiorem odrębnych świadczeń pochodzących od różnych świadczeniodawców, a nie jednym świadczeniem pochodzącym od jednego świadczeniodawcy.

Limit 200 zł, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT, dotyczy „jednorazowej wartości” świadczenia otrzymanego od danego świadczeniodawcy, co należy rozumieć jako jednego Partnera Wnioskodawcy. Przesłankę tę należy więc odnosić do wartości pojedynczego świadczenia pochodzącego od konkretnego świadczeniodawcy, a nie do sumarycznej wartości całej paczki, obejmującej świadczenia od wielu świadczeniodawców. Skoro więc wartość żadnego pojedynczego gadżetu reklamowego pochodzącego od poszczególnego partnera Wnioskodawcy nie przekroczy 200 zł, każde takie świadczenie korzysta ze zwolnienia – niezależnie od tego, jaka jest łączna wartość całej paczki. W konsekwencji, przekroczenie kwoty 200 zł przez łączną wartość gadżetów reklamowych składających się na jedną paczkę pozostaje bez wpływu na zastosowanie zwolnienia, gdyż ocenie podlega wartość każdego pojedynczego świadczenia od danego świadczeniodawcy, a nie suma świadczeń od różnych świadczeniodawców.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT posługuje się pojęciem „jednorazowej wartości” świadczenia, a nie limitem rocznym. W odróżnieniu od niektórych innych zwolnień przewidzianych w art. 21 ust. 1 ustawy o PIT (np. pkt 67, który wprost odwołuje się do wartości świadczeń w skali roku podatkowego), ustawodawca w pkt 68a nie przewidział sumowania świadczeń otrzymanych w ciągu roku. Oznacza to, że dla zastosowania zwolnienia oceniana jest wartość każdego pojedynczego, jednorazowego świadczenia, a nie ich suma w skali roku podatkowego.

W konsekwencji okoliczność, że Konsument otrzyma w ciągu roku więcej niż jedną Paczkę, a łączna wartość otrzymanych przez niego w danym roku Paczek przekroczy 200 zł, pozostaje bez wpływu na zastosowanie zwolnienia, o ile wartość każdego pojedynczego Gadżetu pochodzącego od poszczególnego Partnera nie przekroczy 200 zł.

Niezależnie od powyższego, nawet gdyby przyjąć, z czym Wnioskodawca się nie zgadza, że którekolwiek ze świadczeń nie korzysta ze zwolnienia, na Wnioskodawcy i tak nie ciążyłby obowiązek naliczenia i pobrania zaliczki na podatek. Świadczenia te stanowią bowiem przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT. Ustawa o PIT nie nakłada na podmiot przekazujący świadczenia z innych źródeł funkcji płatnika zobowiązanego do obliczenia i poboru zaliczki, obowiązek poboru zaliczek dotyczy wyłącznie źródeł wskazanych w ustawie (m.in. stosunku pracy oraz działalności wykonywanej osobiście, tj. art. 31, art. 32 i art. 41 ustawy o PIT).

W odniesieniu do przychodów z innych źródeł podmiot przekazujący świadczenie mógłby być co najwyżej zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-11 na podstawie art. 42a ustawy o PIT, a nie do poboru zaliczki. Jednakże, skoro opisane świadczenia korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT, również obowiązek informacyjny z art. 42a ustawy o PIT nie powstanie, skoro informacji nie sporządza się bowiem w odniesieniu do świadczeń objętych zwolnieniem przedmiotowym.

Mając na uwadze powyższe, odpowiedź na pytania jest przecząca. Ani przekroczenie kwoty 200 zł przez łączną wartość pojedynczej Paczki, ani przekroczenie kwoty 200 zł przez łączną wartość Paczek otrzymanych przez Konsumenta w skali roku, nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, ponieważ decydująca dla zwolnienia jest jednorazowa wartość pojedynczego świadczenia pochodzącego od danego Partnera (świadczeniodawcy), która w żadnym przypadku nie przekroczy 200 zł. W konsekwencji, brak jest także obowiązku sporządzenia deklaracji PIT-11, z uwagi na korzystanie ze zwolnienia od podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na mocy art. 11 ust. 2a omawianej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednym z nich są „inne źródła”, czyli źródła inne niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy).

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Natomiast, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wyjaśniam że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Z ww. przepisu wynika, że dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia decydujące jest spełnienie łącznie wszystkich określonych w nim warunków, tj.:

--  świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny, co oznacza, że otrzymanie świadczenia nie jest uzależnione od dokonania przez otrzymującego jakiejkolwiek czynności na rzecz świadczeniodawcy (brak zobowiązania wzajemnego),

-     świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy,

-     jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekraczać 200 zł,

-     świadczenie nie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym.

Przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach akcji promocyjnych lub reklamowych, w czasie których wręcza się drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne prezenty), czy też wykonuje usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003). Zatem, należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

W prawie podatkowym brak jest również definicji promocji i reklamy. Wskazać jednak należy, że na potrzeby prawa podatkowego pod pojęciem promocji rozumieć należy ogół czynności związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców polegających na dostarczaniu informacji, argumentacji, obietnic, a także zachęty, skłaniającej do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzających przychylną opinię o firmie.

Natomiast reklamę, w oparciu o definicje słownikowe można określić jako rozpowszechnianie informacji o towarach i usługach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, w celu zachęty do nabywania towarów i korzystania z określonych usług. Reklama jest to oddziaływanie na zewnątrz na nieokreślonego kontrahenta, jest skierowana i dostępna potencjalnie dla wszystkich, posiada zatem ogólny, anonimowy, powszechny, nieprywatny charakter.

Jednakże zasadą jest, że reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania zakupu.

Zgodnie z „Słownikiem Języka Polskiego” „pośrednik” oznacza „osobę lub firmę będącą łącznikiem pomiędzy stronami zawierającymi ze sobą transakcję”, zaś „świadczeniodawca” to „osoba lub instytucja, która realizuje określone świadczenia - czynności względem kogoś”. Nie można utożsamiać pojęcia „pośrednika” z pojęciem „świadczeniodawca”. Pośrednik zajmuje się więc pośredniczeniem w wykonaniu określonych usług lub pośredniczy w uzyskaniu zasobu. Pośrednictwo jest swego rodzaju umową, w której wykonawca zobowiązuje się wobec drugiej osoby zrealizować wcześniej ustalone działania (E. Rott-Pietrzyk, M. Grochowski 2020, s. 77). Dla potrzeb skorzystania z omawianego zwolnienia od opodatkowania świadczeniodawcą jest podmiot, którego promocji lub reklamie służy dane świadczenie. Zatem świadczeniodawcami w rozumieniu przepisu są partnerzy, a nie pośrednicy, którzy pełnią wyłącznie rolę organizatora wysyłki działającego na rzecz partnerów.

Idąc dalej, według „Nowego Słownika Języka Polskiego” Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2002 r. „jednorazowy” to „raz jeden dany, uczyniony, zachodzący; jednokrotny”. W konsekwencji, dla potrzeb zastosowania ww. zwolnienia, zwrot „jednorazowa wartość” odnosi się do wartości pojedynczego przyznanego świadczenia, a nie do sumy świadczeń przyznanych w tym okresie. Bez znaczenia dla możliwości skorzystania z powyższego zwolnienia pozostaje zatem ilość świadczeń otrzymanych w ciągu danego okresu, np. roku, miesiąca czy dnia oraz łączna wartość tych świadczeń (dla zastosowania ww. zwolnienia oceniana jest wartość każdego pojedynczego, jednorazowego świadczenia, a nie ich suma, np. w skali roku podatkowego). Odnosi się to również do gadżetów pozarynkowych. Powyższe oznacza, że wartość gadżetu określona w odniesieniu do jednego zdarzenia uprawniającego do jego otrzymania, stanowi jednorazową wartość świadczenia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że zamierzają Państwo – jako pośrednik – w przyszłości na rzecz Partnerów organizować akcje promocyjno-reklamowe polegające na wysyłaniu do wybranych grup Konsumentów paczek, w których będą znajdowały się pozyskane przez Państwa od Partnerów Gadżety (różnego rodzaju drobne przedmioty o charakterze reklamowym). Konsumentów, będą Państwo pozyskiwali poprzez dokonanie przez nich rejestracji na prowadzonym przez Państwa portalu internetowym. Odbiorcy paczek będą dobierani spośród Konsumentów na podstawie kryteriów marketingowych określonych przez Państwa lub Partnerów, tak aby paczki otrzymywali potencjalnie zainteresowani promowanymi produktami, markami lub usługami Konsumenci (celem jest zapewnienie jak największej skuteczność prowadzonych działań marketingowych i reklamowych). Z Gadżetów pochodzących od różnych Partnerów będą Państwo tworzyli większe, łączone Paczki, a następnie wysyłali je nieodpłatnie do Konsumentów. Przekazanie Gadżetów Konsumentom będzie miało charakter nieodpłatny i będzie następowało wyłącznie w związku z promocją lub reklamą Partnerów, na rzecz których Państwo działają. Wartość pojedynczego Gadżetu pochodzącego od danego Partnera nie będzie przekraczać jednorazowo kwoty 200 zł. Konsumenci będący odbiorcami Paczek nie są pracownikami Partnerów (świadczeniodawców) ani nie pozostają z Partnerami w stosunku cywilnoprawnym. Państwo nie będą podmiotem, którego produkty lub marki są przedmiotem promocji (będą Państwo pełnili wyłącznie rolę pośrednika organizującego i realizującego wysyłkę Paczek na rzecz Partnerów).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy że wartość Gadżetów będzie stanowiła dla Konsumentów przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.

Jednakże, wartość ww. świadczenia, które będzie miało charakter nieodpłatny, będzie pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy (Państwa Partnera), którego jednorazowa wartość (wartość pojedynczego Gadżetu) nie przekroczy 200 zł i które nie będzie dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym, będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, nie będzie ciążył na Państwu obowiązek naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przekazania Paczki na rzecz Konsumenta ani obowiązek informacyjny wynikający z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.