0115-KDIT1.4011.632.2026.2.DB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania usług na rzecz kontrahenta z Indii. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – 6 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca zawarł umowę świadczenia usług nadzoru nad sprzedażą z indyjskim podmiotem, za co wystawia miesięcznie faktury. Na fakturach Wnioskodawca rozlicza stałą stawkę za usługę (service fee), zmienną stawkę prowizji (success fee) oraz koszty podróży (travel fee). Usługa nie obejmuje dostawy towaru, ani licencji. Usługa nie jest objęta prawami ochrony intelektualnej. Usługę Wnioskodawca wykonuje za pomocą własnych narzędzi (samochód, telefon, laptop). Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w Indiach.

Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym w Polsce, a PIT rozlicza liniowo. Działalność jest jedynym źródłem przychodu Wnioskodawcy.

Na mocy art. 13 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania Kontrahent odprowadza 15% podatek WHT w Indiach, na co Wnioskodawca otrzymuje stosowne pokwitowanie.

Uzupełnienie wniosku

Usługi dla Kontrahenta z Indii Wnioskodawca świadczy od 1 sierpnia 2026 r. W ramach „usługi nadzoru nad sprzedażą” Wnioskodawca wykonuje następujące czynności:

a)  nadzoruje, aby klienci składali zamówienia u jego Kontrahenta w Indiach w ustalonych okresach;

b)  nie podejmuje żadnych decyzji dotyczących działalności sprzedażowej jego Kontrahenta z Indii;

c)  nie kieruje pracą innych osób i nie organizuje im pracy;

d)  pozyskuje kontakt do potencjalnego klienta i umawia rozmowę z przedstawicielem Kontrahenta z Indii. Nie prowadzi rozmów, nie negocjuje i nie zawiera umów;

e)  nie przygotowuje analiz, strategii i rekomendacji procesów sprzedażowych dla Kontrahenta. Nie doradza Kontrahentowi oraz nie konsultuje żadnych zagadnień podnoszonych przez Kontrahenta;

f)   nie wykonuje żadnych czynności o charakterze technicznym.

Czynności objęte umową z Kontrahentem Wnioskodawca wykonuje na terenie Unii Europejskiej. Wnioskodawca nie ma żadnej placówki w Indiach. Wszystkie czynności dla Kontrahenta Wnioskodawca wykonuje osobiście.

Podatek WHT w Indiach pobierany jest od całej kwoty należnej na fakturze.

Travel fee należy się za podróże związane z wykonywaniem umowy – dojazd do klienta, na targi oraz za związane z tą działalnością noclegi. Wnioskodawca otrzymuje zryczałtowaną stawkę za 1 km przejechany swoim samochodem oraz zryczałtowaną stawkę za jedną noc w hotelu.

Pytanie

Czy na podstawie art. 27 pkt 9 i 9A przysługuje Wnioskodawcy prawo do proporcjonalnego odliczenia od należnego podatku w Polsce wartości podatku zapłaconego przez kontrahenta w Indiach?

Pana stanowisko w sprawie

Art. 27 pkt 9 i 9A nie rozróżnia czy przychód podlegający całkowicie opodatkowaniu w Polsce pochodzi z działalności prowadzonej osobiście, czy z jednoosobowej działalność gospodarczej. Zezwala on na odliczenie podatku zapłaconego w kraju, z którym zawarta została umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, proporcjonalnie do wysokości należnego podatku. Wnioskodawca uważa, że takie prawo mu przysługuje.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl natomiast art. 3 ust. 1 ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 27 ust. 9 ustawy:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Na podstawie art. 27 ust. 9a ustawy:

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi 13 ust. 1 i 2 umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Indii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, z dnia 21 czerwca 1989 r. (Dz. U. z 1990 r. Nr 8 poz. 46, dalej „umowa polsko-indyjska”), zmienionej Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 29 stycznia 2013 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Indie 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):

Należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże, takie należności lub opłaty za usługi techniczne mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy osoba uprawniona do należności lub opłat za usługi techniczne ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 15% kwoty należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne brutto.

W myśl natomiast art. 13 ust. 4 umowy polsko-indyjskiej:

Określenie "opłaty za usługi techniczne" użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju opłaty inne niż te wymienione w artykułach 15 i 16 będące wynagrodzeniem za usługi menadżerskie, techniczne lub doradcze, włącznie z dostarczaniem usług personelu technicznego lub innego personelu.

Z powyższej definicji wynika zatem, że jako usługi techniczne należy traktować wszelkie usługi o charakterze menadżerskim, doradczym oraz technicznym.

Zatem zastosowanie art. 13 ww. umowy wymaga ustalenia, czy wykonywane przez Pana czynności mieszczą się w którejkolwiek z kategorii wskazanych w art. 13 ust. 4 powołanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przepisy umowy polsko-indyjskiej nie precyzują na czym powinny dokładnie polegać usługi techniczne. Biorąc pod uwagę, iż pojęcie usług technicznych nie zostało zdefiniowane także w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasadnym jest odwołanie się do definicji słownikowej wyżej wymienionych pojęć. I tak zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl):

–    menadżer oznacza „osobę zarządzającą przedsiębiorstwem lub jego częścią”;

–    techniczny oznacza „odnoszący się do techniki jako dziedziny wiedzy”, „używany przy kreśleniu projektów maszyn, urządzeń, rozwiązań architektonicznych, planów, map itp.”, „dotyczący techniki wykonywania jakichś czynności lub sposobu realizacji czegoś”;

–    doradczy to „służący radą”, „doradzający”.

Z opisu Pana sprawy wynika, że świadczy Pan na rzecz Kontrahenta z Indii „usługi nadzoru nad sprzedażą”. W ramach tych usług:

•     nadzoruje Pan, aby klienci składali zamówienia u jego kontrahenta w Indiach w ustalonych okresach;

•     nie podejmuje Pan żadnych decyzji dotyczących działalności sprzedażowej jego kontrahenta z Indii;

•     nie kieruje Pan pracą innych osób i nie organizuje im pracy;

•     pozyskuje Pan kontakt do potencjalnego klienta i umawia rozmowę z przedstawicielem kontrahenta z Indii. Nie prowadzi Pan rozmów, nie negocjuje i nie zawiera umów;

•     nie przygotowuje Pan analiz, strategii i rekomendacji procesów sprzedażowych dla kontrahenta. Nie doradza Pan kontrahentowi oraz nie konsultuje żadnych zagadnień podnoszonych przez kontrahenta;

•     nie wykonuje Pan żadnych czynności o charakterze technicznym.

Z treści przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia wynika, że nie podejmuje Pan decyzji dotyczących działalności sprzedażowej Kontrahenta, nie kieruje pracą innych osób i nie organizuje ich pracy. Wykonywany przez Pana „nadzór” polega wyłącznie na monitorowaniu „aby klienci składali zamówienia u jego kontrahenta w Indiach w ustalonych okresach”. Nie sprawuje Pan natomiast zarządu nad działalnością sprzedażową Kontrahenta, ani nie podejmuje decyzji w jego imieniu. Zatem świadczone przez Pana usługi nadzoru nad sprzedażą nie stanowią usług menadżerskich.

Świadczone przez Pana usługi nie mają też charakteru technicznego. Nie przekazuje Pan bowiem specjalistycznej wiedzy technicznej, ani nie projektuje i nie wdraża w ramach świadczonych usług rozwiązań technicznych.

Analizowane usługi nadzoru nad sprzedażą nie mają również charakteru doradczego. Nie udziela Pan Kontrahentowi porad, nie przygotowuje analiz, strategii oraz rekomendacji, a także nie konsultuje Pan żadnych zagadnień podnoszonych przez Kontrahenta.

W konsekwencji uzyskiwane przez Pana wynagrodzenie z tytułu zawartej z Kontrahentem umowy nie stanowi opłat za usługi techniczne w rozumieniu art. 13 ust. 4 umowy polsko-indyjskiej.

Stosownie natomiast do art. 7 ust. 1 umowy polsko-indyjskiej:

Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane:

a)  temu zakładowi;

b)  wpływom ze sprzedaży w tym drugim Państwie dóbr i towarów tego samego lub podobnego rodzaju jak sprzedawane przez ten zakład; lub

c)  innej działalności gospodarczej prowadzonej w tym drugim Państwie tego samego lub podobnego rodzaju jak działalność wykonywana przez ten zakład.

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym i wykonuje Pan wszystkie czynności objęte umową na terytorium Unii Europejskiej. Jednocześnie wskazał Pan, że nie prowadzi działalności gospodarczej w Indiach i nie posiada tam placówki. Zatem uzyskiwane przez Pana wynagrodzenie z tytułu opisanych usług stanowi zyski przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 7 umowy polsko-indyjskiej i wobec braku zakładu w Indiach podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a umowy polsko-indyjskiej:

W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Indiach, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Indiach. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane w Indiach.

Z treści zacytowanego powyżej przepisu wynika zatem, że warunkiem zastosowania metody odliczenia jest istnienie podstawy traktatowej do opodatkowania danego dochodu w Indiach. W Pana sprawie ten warunek nie został spełniony.

W konsekwencji podatek pobrany w Indiach od uzyskanego przez Pana dochodu nie jest podatkiem zapłaconym od dochodu, który zgodnie z postanowieniami umowy polsko-indyjskiej może być opodatkowany w Indiach. Tym samym art. 24 ust. 2 lit. a umowy nie daje Panu podstawy do jego odliczenia w Polsce.

W związku z powyższym Pana stanowisko, zgodnie z którym przysługuje Panu prawo do proporcjonalnego odliczenia od podatku należnego w Polsce wartości podatku zapłaconego w Indiach, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.