0115-KDIT1.4011.614.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada uprawnienia tłumacza przysięgłego języka angielskiego i arabskiego oraz jest wpisany na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości.

Wnioskodawca obecnie wykonuje czynności tłumacza przysięgłego w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Z uwagi na względy ekonomiczne Wnioskodawca planuje zakończenie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej z dniem 31 sierpnia 2026 r.

Po zakończeniu działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza nadal wykonywać zawód tłumacza przysięgłego zgodnie z posiadanymi uprawnieniami oraz przepisami ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego. Wnioskodawca po zakończeniu działalności gospodarczej nadal będzie prowadził repertorium tłumacza przysięgłego, sporządzał tłumaczenia poświadczone oraz posługiwał się pieczęcią tłumacza przysięgłego. Po likwidacji działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza wykonywać czynności tłumacza przysięgłego na rzecz sądów, prokuratury, Policji oraz innych organów, a także wykonywać odpłatne tłumaczenia poświadczone na rzecz osób prywatnych. Wnioskodawca będzie wykonywał te czynności osobiście jako osoba posiadająca uprawnienia tłumacza przysięgłego, bez zatrudniania innych osób.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy sposobu kwalifikacji podatkowej wynagrodzeń uzyskiwanych po zakończeniu działalności gospodarczej z tytułu osobistego wykonywania tłumaczeń poświadczonych na rzecz osób prywatnych.

Pytanie

Czy po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca, posiadający uprawnienia tłumacza przysięgłego, może uzyskiwać wynagrodzenia za osobiste wykonywanie tłumaczeń poświadczonych na rzecz osób prywatnych, a przychody z tego tytułu mogą być kwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bez konieczności prowadzenia działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zakończenie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej nie powoduje utraty prawa do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego ani prawa do wykonywania czynności określonych w ustawie o zawodzie tłumacza przysięgłego. Posiadanie statusu tłumacza przysięgłego wynika z uzyskanych uprawnień zawodowych oraz wpisu na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości. Przepisy ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego nie uzależniają prawa wykonywania czynności tłumacza przysięgłego od prowadzenia działalności gospodarczej wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca uważa, że po zakończeniu działalności gospodarczej nadal będzie mógł wykonywać czynności tłumacza przysięgłego, prowadzić repertorium oraz posługiwać się pieczęcią tłumacza przysięgłego.

W ocenie Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z tytułu osobistego wykonywania tłumaczeń poświadczonych na rzecz osób prywatnych po zakończeniu działalności gospodarczej powinny być kwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, a nie jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Powyższe wynika z faktu, że czynności te będą wykonywane osobiście przez osobę posiadającą szczególne uprawnienia zawodowe, bez zatrudniania innych osób i bez prowadzenia zorganizowanej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca przewidział możliwość kwalifikowania określonych przychodów jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sam fakt otrzymywania wynagrodzenia za wykonane tłumaczenia poświadczone po zakończeniu działalności gospodarczej nie powinien automatycznie oznaczać obowiązku prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli czynności wykonywane są osobiście w ramach posiadanych uprawnień tłumacza przysięgłego.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym w pkt 2 i 3 wymienia:

•     pkt 2 – działalność wykonywana osobiście,

•     pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Działalność wykonywana osobiście została określona w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 13 pkt 6:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków:

•      zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi,

•      umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,

•      zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Natomiast przychody zaliczane do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 6 ww. ustawy, muszą być zlecone przez organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokuratora.

Co do zasady nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy), tj. m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Ponadto w świetle art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Jak wynika z treści art. 5b ust. 1 powoływanej ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyklucza, aby przychody uzyskiwane z działalności wykonywanej osobiście zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, jeśli wykonywane są one właśnie w warunkach spełniających przesłanki „działalności gospodarczej”. Powyższy sposób kwalifikacji należy stosować wobec wszystkich grup zawodowych wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem także wobec biegłych sądowych oraz tłumaczy przysięgłych. Zauważyć przy tym należy, że skoro ustawa dopuszcza możliwość takiej kwalifikacji, jak wskazano powyżej, to nie oznacza to, że przychody uzyskiwane przez ww. osoby muszą być zawsze zaliczane do działalności gospodarczej. Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyklucza możliwości osiągania przychodów z działalności wykonywanej osobiście we wskazanym zakresie w ramach działalności gospodarczej. A zatem wskazane przychody mogą być kwalifikowane zarówno do działalności gospodarczej, jak i działalności wykonywanej osobiście. Zależy to od warunków w jakich osoba je uzyskująca wykonuje daną czynność.

Aby uznać działania podatnika za wykonywane w ramach działalności gospodarczej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7 maja 2008 r. I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z opisanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że:

•     posiada Pan uprawnienia tłumacza przysięgłego języka angielskiego i arabskiego oraz jest wpisany na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości;

•     z uwagi na względy ekonomiczne planuje Pan zakończenie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej z dniem 31 sierpnia 2026 r;

•     po likwidacji działalności gospodarczej zamierza Pan wykonywać czynności tłumacza przysięgłego na rzecz sądów, prokuratury, Policji oraz innych organów, a także wykonywać odpłatne tłumaczenia poświadczone na rzecz osób prywatnych;

•     po zakończeniu działalności gospodarczej nadal będzie prowadził Pan repertorium tłumacza przysięgłego, sporządzał tłumaczenia poświadczone oraz posługiwał się pieczęcią tłumacza przysięgłego;

•     czynności te wykonywał będzie Pan osobiście, jako osoba posiadająca uprawnienia tłumacza przysięgłego, bez zatrudniania innych osób.

Skoro tłumaczeń dokonywać Pan będzie zarówno na rzecz sądów, prokuratury, Policji oraz innych organów, jak również na rzecz osób prywatnych nieprowadzących działalności gospodarczych – czyli w ten sam sposób jak podczas prowadzonej wcześniej działalności gospodarczej – przychody z Pana działalności uzyskiwane od osób fizycznych należy kwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie daje możliwości zakwalifikowania przychodów z tytułu usług tłumacza przysięgłego dla osób prywatnych do źródła przychodu „działalność wykonywana osobiście”. Taką możliwość ustawodawca przewidział jedynie dla usług wykonywanych na zlecenie (umowę o dzieło) od osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej lub osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, bądź na zlecenie organu władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sądu lub prokuratora, na podstawie właściwych przepisów – wówczas przychody takie stanowić będą przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa (odpowiednio) w art. 13 pkt 8 bądź pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana działania, mimo formalnego zamknięcia działalności gospodarczej, nadal będą wykonywane w warunkach odpowiadających definicji pozarolniczej działalności gospodarczej zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1. W konsekwencji Pana przychody uzyskiwane z tłumaczeń przysięgłych wykonywanych na rzecz osób prywatnych będą kwalifikowane do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.