0115-KDIT1.4011.583.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni 27 października 2025 r. zawarła z zagranicznym podmiotem umowę, której przedmiotem jest świadczenie określonych usług. Umowa została sporządzona w języku angielskim, a następnie przetłumaczona i poświadczona przez tłumacza przysięgłego. Z treści zawartej umowy jednoznacznie wynika, że zamiarem stron było ukształtowanie łączącego je stosunku prawnego jako stosunku cywilnoprawnego, odpowiadającego umowie zlecenia, ewentualnie umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 Kodeksu cywilnego do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.

Zgodnie z postanowieniami umowy, o ile w Zakresie Prac nie postanowiono inaczej, Wykonawca świadczy usługi we własnych siedzibach lub zakładach, korzystając z własnych przyrządów, sprzętu oraz narzędzi. Ponadto Wykonawczyni samodzielnie ustala czas, miejsce oraz kolejność wykonywania usług, z uwzględnieniem jedynie etapów oraz harmonogramu określonego w Zakresie Prac. Sposób realizacji umowy wskazuje zatem na zachowanie przez Wnioskodawczynię samodzielności organizacyjnej w zakresie wykonywania powierzonych czynności. Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do świadczenia usług w miejscu ani czasie wyznaczonym przez zleceniodawcę, lecz wykonuje powierzone czynności zgodnie z ustalonym zakresem usług oraz przy zachowaniu swobody organizacji własnej pracy.

Usługi będące przedmiotem umowy są wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zleceniodawca jest podmiotem zagranicznym i nie posiada w Polsce statusu płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z wypłacanym wynagrodzeniem nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy oraz nie składa deklaracji podatkowych w Polsce.

Jednocześnie jednoznacznie wskazano, że zawarta umowa nie jest wykonywana w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej – niniejsza umowa z wykonawcą („Umowa”) zostaje zawarta z dniem 27 października 2025 r. („Data wejścia w życie”) pomiędzy: [...] osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie świadczy usług jako przedsiębiorca, nie występuje w obrocie gospodarczym jako niezależny usługodawca oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności zarobkowej na własny rachunek. Podstawą wykonywania czynności jest wyłącznie zawarta umowa cywilnoprawna z zagranicznym podmiotem. Wnioskodawczyni nie osiąga też przychodów z innych źródeł oraz nie świadczy usług na rzecz innych podmiotów, wykonuje czynności osobiście, na rzecz konkretnego zleceniodawcy, w zakresie wynikającym z zawartej umowy. Nie ma ona prawa podzlecać czynności, korzystać z zastępstwa, podwykonawców.

Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię stanowi wynagrodzenie za wykonywanie usług na rzecz tego podmiotu, a nie przychód wynikający z prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

Treść zawartej umowy oraz sposób jej wykonywania wskazują również, że pomiędzy stronami nie został nawiązany stosunek pracy w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu pracy. Wnioskodawczyni nie wykonuje bowiem pracy pod kierownictwem zleceniodawcy, nie jest zobowiązana do wykonywania czynności w miejscu i czasie wyznaczonym przez ten podmiot oraz zachowuje swobodę w zakresie organizacji sposobu realizacji usług. Jednocześnie korzysta z własnych narzędzi i sprzętu, co potwierdza cywilnoprawny charakter zawartego stosunku prawnego.

Wnioskodawczyni w okresie uzyskiwania przychodów nie ukończyła 26. roku życia oraz posiada status osoby uczącej się. W związku z powyższym spełnia ona przesłanki podmiotowe do skorzystania z tzw. ulgi dla młodych, o której jest mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku od osób fizycznych.

Przychody uzyskane z tytuły wykonywania umowy cywilnoprawnej, zakwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, znajdują się w katalogu przychodów objętych zwolnieniem. W przypadku przychodów pochodzących z pozarolniczej działalności gospodarczej zwolnienie nie miałoby zastosowania.

Wnioskodawczyni podkreśla zatem, że prawidłowa kwalifikacja zawartej umowy jest kluczowa zarówno dla określenia właściwego źródła przychodu, jak i w związku z prawem do zwolnienia podatkowego. Limit zwolnienia w ramach ulgi dla młodych wynosi 85.528 zł w roku podatkowym.

Uzupełnienie wniosku

Przedmiotem usług jest:

•      pozyskiwanie twórców treści generowanych przez użytkowników (UGC) do Państwa kanału organicznego oraz pomoc w działaniach promocyjnych;

•      wdrażanie zewnętrznych twórców;

•      śledzenie zobowiązań twórców dotyczących publikacji oraz sporządzanie raportów;

•      ogólne wsparcie w zakresie kluczowych inicjatyw i obszarów marketingowych;

•      zarządzanie zespołem (...).

Wnioskodawczyni wskazuje, że usługi mają charakter ciągły i powtarzalny oraz polegają na wykonywaniu zadań określonych w Załączniku A „Zakres Prac 1”. Wnioskodawczyni nie ma za zadanie osiągnięcia konkretnego, zindywidualizowanego rezultatu materialnego lub niematerialnego. Przedmiotem umowy jest wykonywanie określonych czynności na rzecz Kontrahenta, a nie wykonanie oznaczonego dzieła.

Wnioskodawczyni wskazuje, że Zakres Prac obejmuje wykonywanie określonych w umowie czynności na rzecz Kontrahenta zgodnie z jego bieżącymi potrzebami i ustaleniami stron. Umowa nie przewiduje podziału prac na poszczególne etapy ani sztywnego harmonogramu ich realizacji, lecz określa zakres czynności, które Wnioskodawczyni zobowiązana jest wykonywać w ramach współpracy.

Wnioskodawczyni zawarła umowę ze Spółką X, spółką typu C z siedzibą główną pod adresem (...), adres e-mail: (...), zarejestrowaną w stanie (...) pod numerem (...). Rezydencja podatkowa: Stany Zjednoczone.

Wnioskodawczyni ponosi odpowiedzialność za prawidłowe wykonywanie powierzonych jej czynności w zakresie wynikającym z zawartej umowy i ustalonego Zakresu Prac. Nie jest natomiast uprawniona do reprezentowania Kontrahenta ani do zaciągania w jego imieniu zobowiązań. Kontrahent ponosi odpowiedzialność za własne działania i zobowiązania.

Wnioskodawczyni wykonuje czynności jako niezależny Wykonawca świadczący usługi na rzecz Kontrahenta. Sposób wykonywania czynności jest uzgadniany z Kontrahentem, jednak Wnioskodawczyni nie wykonuje ich pod jego kierownictwem ani w warunkach podporządkowania właściwego dla stosunku pracy.

Wnioskodawczyni nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z wykonywaniem opisanych czynności. Zgodnie z umową odpowiedzialność stron za określone straty ekonomiczne, w tym utratę przychodów, zysków, kontraktów, działalności gospodarczej oraz straty pośrednie i wynikowe, została wyłączona. Wnioskodawczyni wykonuje czynności na rzecz Kontrahenta i otrzymuje z tego tytułu ustalone wynagrodzenie.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zawartej z zagranicznym zleceniodawcą, która nie jest realizowana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, powinno zostać zakwalifikowane jako przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  W związku z tym, że zagraniczny zleceniodawca nie pełni w Polsce funkcji płatnika, nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy oraz nie składa deklaracji podatkowych, czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do samodzielnego obliczania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o PIT, a jeżeli tak, to w jakiej wysokości, biorąc pod uwagę prawo do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawczyni, uzyskiwane przez nią wynagrodzenie nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, lecz wynagrodzenie uzyskiwane w związku z wykonywaniem usług na podstawie umowy cywilnoprawnej. W konsekwencji przychód ten powinien być rozpatrywany w ramach źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, a obowiązek rozliczenia podatku z uwagi na brak płatnika powinien zostać wykonany samodzielnie przez Wnioskodawczynię na podstawie art. 44 ust. 1a ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są między innymi działalność wykonywana osobiście oraz pozarolnicza działalność gospodarcza. Prawidłowe zakwalifikowanie uzyskiwanego przychodu wymaga zatem ustalenia rzeczywistego charakteru stosunku prawnego, w ramach którego dochodzi do wykonywania określonych czynności.

W ocenie Wnioskodawczyni w przedstawionym stanie faktycznym brak jest podstaw do uznania, że wykonywane czynności stanowią pozarolniczą działalność gospodarczą. Sam fakt wykonywania usług w sposób samodzielny, korzystania z własnego sprzętu czy organizowania własnego czasu realizacji czynności nie przesądza jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zgodnie bowiem z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT: Ilekroć w ustawie jest mowa o: [...] działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową [...] - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W przypadku Wnioskodawczyni przesłanki te nie są spełnione. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności we własnym imieniu na rynku usług, lecz wykonuje czynności na podstawie konkretnej umowy zawartej z określonym zagranicznym zleceniodawcą. Nie pozyskuje samodzielnie klientów, nie prowadzi przedsiębiorstwa oraz nie występuje jako niezależny podmiot gospodarczy świadczący usługi na własny rachunek. W konsekwencji przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię nie wynikają z prowadzenia działalności gospodarczej, lecz z wykonywania czynności na podstawie stosunku cywilnoprawnego zawartego ze zleceniodawcą.

Ad 2

W związku z faktem, że zagraniczny zleceniodawca nie posiada w Polsce statusu płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i nie pobiera zaliczek od wypłacanego wynagrodzenia, zastosowanie znajduje art. 44 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi: Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Regulacja ta wprost nakłada na podatnika obowiązek samodzielnego obliczania oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w sytuacjach, gdy dochody osiągane są bez udziału płatnika. Prawidłowość tego podejścia potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 30 grudnia 2022 r. (nr 0112-KDIL2-1.4011.813.2022.2.KF) wskazując, że:

jako podmiot niemający w Polsce siedziby oraz miejsca prowadzenia działalności nie są Państwo zobowiązani do naliczenia, poboru i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce.

Z powyższego wynika, że ciężar rozliczeń podatkowych spoczywa w całości na podatniku. Brak pośrednictwa podmiotu trzeciego, który mógłby przejąć obowiązki płatnika na gruncie przepisów prawa polskiego, obliguje podatnika do samodzielnego obliczenia, wykazania i terminowego uregulowania należnych zaliczek na podatek dochodowy.

Jednocześnie Wnioskodawczyni spełnia przesłanki do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT – w okresie uzyskiwania przychodów nie ma ukończonego 26. roku życia oraz posiada status osoby uczącej się. Ulga obejmuje przychody z umów cywilnoprawnych, do kwoty 85.528 zł w roku podatkowym. W ocenie Wnioskodawczyni zawarta umowa odpowiada charakterowi umowy zlecenia, a uzyskiwane z tego tytułu przychody mieszczą się w katalogu przychodów objętych zakresem wskazanego zwolnienia.

W konsekwencji, jeżeli uzyskiwane przez Wnioskodawczynię przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia nie przekroczą w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, przychody te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT. Tym samym, pomimo braku płatnika po stronie zagranicznego zleceniodawcy, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od części przychodów objętych zwolnieniem.

Dopiero w przypadku przekroczenia limitu przewidzianego dla ulgi dla młodych nadwyżka ponad kwotę zwolnioną podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a obowiązek rozliczenia zaliczek z uwagi na brak płatnika spoczywa na Wnioskodawczyni zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o PIT.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że prawidłowa kwalifikacja zawartej umowy jako umowy cywilnoprawnej o charakterze zlecenia ma kluczowe znaczenie zarówno dla ustalenia źródła przychodów, jak również dla możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT. W konsekwencji przychody uzyskiwane w ramach tej umowy, do wysokości ustawowego limitu, nie powodują obowiązku zapłaty zaliczek na podatek dochodowy, natomiast w zakresie w jakim zwolnienie nie znajduje zastosowania, Wnioskodawczyni jest zobowiązana do samodzielnego rozliczenia podatku na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 3.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W celu określenia źródła przychodów dla uzyskanych przez Panią środków pieniężnych w związku z podejmowanymi przez Panią czynnościami należy odnieść się do katalogu źródeł przychodów wymienionych przez ustawodawcę w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 tej ustawy, źródłami przychodów są m.in.

•      działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

•      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

•      inne źródła (pkt 9).

Działalność wykonywana osobiście została określona w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków:

•      zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi,

•      umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,

•      zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Z kolei definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pozarolnicza działalność gospodarcza zatem, w rozumieniu omawianej ustawy, to działalność, która:

•      jest działalnością zarobkową, czyli zespołem działań podejmowanych w celu „zarabiania”, generowania zysku, zapewnienia określonego dochodu; sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze;

•      jest prowadzona w sposób zorganizowany, czyli będący efektem „organizowania”, tj. „przygotowywania, zakładania jakiegoś przedsięwzięcia, nadawania czemuś reguł, wprowadzania porządku” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000);

•      jest prowadzona w sposób ciągły – „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania;

•      jest prowadzona we własnym imieniu,

z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z analizowanej sprawy wynika, że zawarła Pani umowę ze Spółką zarejestrowaną w stanie (...). Nie ma Pani za zadanie osiągnięcia konkretnego, zindywidualizowanego rezultatu materialnego lub niematerialnego – wykonuje Pani czynności jako niezależny wykonawca świadczący usługi na rzecz Kontrahenta. Sposób wykonywania czynności jest uzgadniany z Kontrahentem, jednak nie wykonuje ich Pani pod jego kierownictwem, ani w warunkach podporządkowania właściwego dla stosunku pracy, nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z wykonywaniem opisanych czynności. Zgodnie z umową odpowiedzialność stron za określone straty ekonomiczne, w tym utratę przychodów, zysków, kontraktów, działalności gospodarczej oraz straty pośrednie i wynikowe, została wyłączona.

Z opisu zdarzenia wynika, że wykonuje Pani usługę na podstawie umowy i nie buduje Pani powtarzalnego modelu świadczenia usług na własny rachunek. Nie prowadzi Pani samodzielnie zorganizowanej, stałej działalności „dla rynku”.

Polskie ustawodawstwo unormowało umowę zlecenia w art. 734-751 Kodeksu cywilnego. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie (zleceniobiorca) zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (zleceniodawcy). Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Przedmiotem tych umów jest dokonanie określonej czynności faktycznej bądź zespołu czynności faktycznych, które nie muszą prowadzić do osiągnięcia indywidualnie oznaczonego rezultatu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 września 2025 roku, VIII SA/Wa 509/25).

Odnosząc powyższe do Pani sprawy, należności otrzymane przez Panią w związku z podejmowanymi czynnościami nie można uznać za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Właściwym źródłem przychodów dla osiągniętego wynagrodzenia w związku z podejmowanymi czynnościami jest działalność wykonywana osobiście określona w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

W myśl art. 44 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Jeżeli więc podatnik uzyskuje przychody zaliczane do źródła działalność wykonywana osobiście, w tym z tytułów z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i uzyskuje je bez pośrednictwa płatnika, to ma obowiązek samodzielnie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód uzyskał, a za grudzień – przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania.

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są przychody:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244 ),

d)  z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe,

e)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

– otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Ustawodawca na zasadzie zamkniętej listy wskazał wprost źródła przychodów objętych zwolnieniem wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do żadnych innych źródeł przychodów, nawet bardzo podobnych, zwolnienie nie może mieć zatem zastosowania, co jest zresztą zgodne z uzasadnieniem wprowadzenia omawianego unormowania, a także z samą racjonalnością ustawodawcy, definiującego co należy rozumieć przez poszczególne źródła przychodów.

Zwolnienie to nie ma charakteru jedynie podmiotowego, ale ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Podmiotowy, ponieważ jest adresowane do podatników podatku dochodowego, którzy nie ukończyli 26 roku życia. Przedmiotowy, bo nie wszystkie przychody osiągnięte przez wskazanych metrykalnie podatników mogą korzystać z tego zwolnienia – dotyczy ono bowiem jedynie przychodów enumeratywnie wymienionych w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość zastosowania tego zwolnienia ustawodawca uzależnił zatem od łącznego spełnienia wszystkich przesłanek wytyczonych analizowanym przepisem – zarówno tej podmiotowej, jak i przedmiotowej. Są to warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Suma przychodów zwolnionych od podatku w ramach ulgi dla młodych nie może przekroczyć rocznie 85 528 zł. Po przekroczeniu rocznego limitu przychodów zwolnionych w ramach tej ulgi nadwyżka przychodów podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Przychody zaliczone do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali podatkowej:

– do 120 000 zł – 12% minus kwota zmniejszająca podatek 3600 zł,

– ponad 120 000 zł – 10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł.

Do dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej ponad limit 85 528 zł ma zastosowanie też kwota wolna od podatku w wysokości 30 000 zł rocznie (czyli podstawa obliczenia podatku, od której nie powstaje obowiązek zapłaty podatku).

W Pani przypadku, ponieważ nie ukończyła Pani 26 lat – a więc korzysta Pani ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – obowiązek opodatkowania przychodów i odprowadzania zaliczek pojawi się dopiero w momencie przekroczenia przez Panią w roku podatkowym kwoty 85.528 zł lub uzyskanych po ukończeniu przez Panią 26. roku życia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.