0115-KDIT1.4011.532.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 września 2026 r. (wpływ 10 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki osobowej (spółka jawna) zarejestrowanej w polskim rejestrze przedsiębiorców, będącej podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnicy spółki są jednocześnie podatnikami podatku dochodowego rozliczającymi się na zasadach ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W związku z uzyskiwaniem przychodów z zagranicy w ramach zawieranych umów spółka, jak i jej wspólnicy zrejestrowani są również jako podatnicy w Stanach Zjednoczonych – zgłoszenie dokonane było na drukach W-8BEN oraz W-8IMY. W zaświadczeniach wskazywano, iż na poczet podatku dochodowego przyjęto stawkę 10% – zgodnie z art. 13 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).

Przedmiotem działalności spółki w ramach działalności gospodarczej jest działalność artystyczna związana z tworzeniem utworów muzycznych. Utwory tworzone są przez wspólników spółki, do których autorskie prawa majątkowe i prawa zależne spółka nabywa jako pracodawca lub na mocy stosownych porozumień. Równolegle powstają również nagrania utworów (z angielskiego „master”), które zgodnie z ustawą o prawach autorskich i prawach pokrewnych stanowią fonogramy, od których przysługują prawa producenta fonogramu.

Spółka, będąc podmiotem, któremu przysługują autorskie prawa majątkowe do tych utworów muzycznych oraz prawa pokrewne (w szczególności prawa producenta fonogramu), zawiera z podmiotami posiadającymi siedzibę poza granicami Unii Europejskiej, w szczególności w Stanach Zjednoczonych, umowy. Wśród nich znajdują się:

1.  Umowy dotyczące udzielenia licencji wyłącznej dotyczącej poszczególnego fonogramu na określony w umowie okres czasu na rzecz np. wytwórni muzycznej. W większości przypadków przedmiotem jednej umowy są prawa dotyczące pojedynczego fonogramu, przy czym w każdej umowie przewidziano zaliczkę na rzecz wynagrodzenia twórcy.

Pola eksploatacji fonogramu przez kontrahenta nieznacznie różnią się w zależności od podmiotu, który nabywa prawa, jednak jego zadaniem co do zasady jest wprowadzenie fonogramu do obrotu, promowanie go i udostępnienie publicznie na dostępnych platformach (np. (...)). W ramach zawartej umowy wytwórnie mają za zadanie zbierać wynagrodzenie od poszczególnych platform i rozliczać je, a następnie wypłacać odpowiednią część spółce. Wprowadzenie do obrotu odbywa się natomiast za pośrednictwem dystrybutora, z którym dana wytwórnia współpracuje.

Czynność ta została zakwalifikowana przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi jako mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 59.20.40.0 – „Udzielanie licencji na korzystanie z praw do oryginałów nagrań dźwiękowych i muzycznych”.

W ramach przedmiotowej umowy należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest wieloetapowo. Kontrahent pokrywa koszty marketingu i promocji pojedynczego, będącego przedmiotem umowy, fonogramu oraz wypłaca spółce zaliczkę podlegającą zwrotowi po ostatecznym zawarciu umowy. Następnie kontrahent kumuluje przychody z tytułu dystrybucji, wykonania, licencjonowania, integracji i pozostałych form eksploatacji utworu. Kontrahent pomniejsza uzyskane w ten sposób przychody o koszty poniesione przez niego w związku z eksploatacją.

Kontrahent przedstawia spółce rozliczenia za każdy kwartał w terminie do 90 dni od jego zakończenia. Wraz z zestawieniem spółce przekazywana jest płatność wynikającej z niego kwoty.

2.  Umowa dotycząca praw do kompozycji („tzw. Publishing deal”), która została zawarta względem wszystkich utworów wyprodukowanych przez spółkę przed zawarciem kontraktu oraz tych, które powstaną w czasie jej trwania (tj. 3 lata lub do czasu spłaty wypłaconej na rzecz twórcy zaliczki – data późniejsza).

Następnie umowa przewiduje 7-letni okres „retention period”, w którym wydawca zachowuje prawa do utworów (kompozycji) powstałych w czasie trwania umowy.

Umowa stanowi licencję wyłączną dla wydawcy oraz przewiduje funkcjonowanie administratora, który działa w imieniu wydawcy i zbiera wynagrodzenie za korzystanie z utworów z różnych źródeł. Wydawca rozlicza i wypłaca wynagrodzenie spółce, przy czym aktualne wpływy z publicznych wykonań utworów są zaliczane jako jej ekwiwalent wypłaconej zaliczki. Po spłacie zaliczki strony dokonywać będą rozliczeń zgodnie z przewidzianym w umowie podziałem procentowym.

Czynność ta została zakwalifikowana przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi jako mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 59.20.40.0 – „Udzielanie licencji na korzystanie z praw do oryginałów nagrań dźwiękowych i muzycznych”.

W ramach przedmiotowej umowy należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest na podstawie rozliczeń tantiemowych. Kontrahent zasila w ciągu roku indywidualne konto tantiemowe z tytułu udziału spółki w kompozycjach. Rozliczenia konta tantiemowego dokonywane są co do zasady za okresy kwartalne, przy czym kontrahent ma prawo jednostronnie modyfikować okresy rozliczeniowe do sześciu miesięcy. W terminie 65 dni od dnia rozliczeniowego kontrahent przekazuje spółce wyciąg z jej konta tantiemowego i wypłaca wynagrodzenie za dany okres.

3.  Umowy dotyczące przeniesienia pełni praw producenta fonogramu. Jedna umowa dotyczy co do zasady sprzedaży pojedynczego fonogramu za jednorazowe wynagrodzenie lub jednorazowe wynagrodzenie wraz z przyszłymi tantiemami.

Czynność ta została zakwalifikowana przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi jako mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 59.20.13.0 – „Oryginały nagrań dźwiękowych”.

W ramach przedmiotowej umowy należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest jednorazowo, w jednoznacznie określonej w umowie wysokości. Po akceptacji przez kontrahenta finalnej wersji nagrania (fonogramu) spółka wystawia fakturę, na podstawie której kontrahent dokonuje płatności. Z tytułu umowy spółce przysługują również inne świadczenia, w szczególności tantiemy, które są zbierane przez wydawcę i administratora (w ramach umowy wydawniczej).

4.  Umowy, które są zawierane bezpośrednio z dystrybutorem. W tej sytuacji spółka bez udziału dodatkowych podmiotów takich jak np. wytwórnia wprowadza do obrotu fonogramy za pośrednictwem ogólnie dostępnego dystrybutora i udostępnia je na powszechnie dostępnych platformach. Wynagrodzenie z tytułu tego typu działalności otrzymywane jest bezpośrednio od dystrybutora

Czynność ta została zakwalifikowana przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi jako mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 59.20.40.0 – „Udzielanie licencji na korzystanie z praw do oryginałów nagrań dźwiękowych i muzycznych”.

W ramach przedmiotowej umowy należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest cyklicznie, zależnie od systemu przyjętego u danego dystrybutora, np. miesięcznie na podstawie przygotowanego przez kontrahenta raportu, sporządzanego w terminie 30 dni następujących po miesiącu kalendarzowym, za który przysługuje wynagrodzenie.

5.  Umowy zawierane z organizacją zbiorowego zarządzania z siedzibą w Stanach Zjednoczonych (odpowiednik polskiego Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych). Część zebranych z tytułu umowy tantiem za publiczne wykonania utworów będzie trafiała bezpośrednio do spółki, a część do wydawcy.

Czynność ta została zakwalifikowana przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi jako mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 59.20.40.0 – „Udzielanie licencji na korzystanie z praw do oryginałów nagrań dźwiękowych i muzycznych”.

W ramach przedmiotowej umowy należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest okresowo, zgodnie z ustalonym przez kontrahenta harmonogramem. Wynagrodzenie naliczane jest gdy zarejestrowany przez artystę utwór jest publicznie odtwarzany lub transmitowany, tj. za wykonania utworu spółki w radiu, telewizji i za pośrednictwem innych środków, zgodnie z obowiązującą na dany moment u kontrahenta polityką stawek. Spółka otrzymuje w każdym roku obowiązywania umowy okresowe zestawienia. Płatności dokonywane są w miesiącach lutym (za trzeci kwartał ubiegłego roku), maju (za czwarty kwartał ubiegłego roku), sierpniu (za pierwszy kwartał bieżącego roku) oraz listopadzie (za drugi kwartał bieżącego roku).

Uzupełnienie wniosku

Spółka jawna, której wnioskodawca jest wspólnikiem nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, a podatek dochodowy jest rozliczny indywidualnie przez każdego wspólnika. Spółka jawna, o której mowa we wniosku o interpretację, nie jest również podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Zaliczka wypłacana na podstawie umowy obejmującej udzielenie licencji wyłącznej dotyczącej poszczególnego fonogramu na określony w umowie okres czasu jest wypłacana z tytułu prowadzonych negocjacji zmierzających do podpisania umowy jako forma przedpłaty zachęcającej do zawarcia umowy i zabezpieczającej ewentualne koszty procesu negocjacji.

Mechanizm zwrotu zaliczki polega na pokrywaniu z osiągniętych wpływów z konkretnego fonogramu – zaliczka jest potrącona z pierwszego należnego wynagrodzenia po podpisaniu umowy.

W odniesieniu do zaliczki wypłaconej na podstawie umowy dotyczącej praw do kompozycji (tzw. Publishing deal), która została zawarta względem wszystkich utworów wyprodukowanych przez spółkę przed zawarciem kontraktu oraz tych, które powstaną w czasie jej trwania (3 lata lub do czasu spłaty wypłaconej na rzecz twórcy zaliczki – data późniejsza) należy wyjaśnić dodatkowo: Wypłata zaliczki nie ma charakteru trwałego przysporzenia ponieważ jest rozliczana (potrącana) z przyszłych wpływów z publicznego wykonania utworów. Wypłacona zaliczka ma charakter dłużny ponieważ jej spłata będzie potrącana z przyszłych zysków osiągniętych z publicznego wykonania utworu. Przedmiotowa zaliczka, według mechanizmu przewidzianego w umowie, może podlegać zwrotowi, jeżeli nie zostałyby osiągnięte wpływy z publicznego wykonania utworów. Na spółce ciąży obowiązek zwrotu zaliczki lub jej części na żądanie wydawcy (kontrahenta).

Pytanie

Za jaki okres rozliczeniowy Wnioskodawca powinien wykazywać przychód i podatek należny z tytułu uzyskiwanych w opisanym stanie faktycznym wynagrodzeń od udzielanych licencji i tantiem na utwory muzyczne?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 poz. 843): Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

Przychodami w rozumieniu powołanego wyżej art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są kwoty należne choćby nie zostały faktycznie otrzymane.

Ponadto przepis art. 14 ust. 1i cytowanej ustawy: W przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Uwzględniając treść powołanych przepisów należy uznać, że przychód uzyskiwany z tytułu udzielonych licencji i tantiem powstaje w dniu otrzymania zapłaty za udostępnianie utworów w kolejnych okresach roku podatkowego. Ocena ta wynika z przyjętego sposobu rozliczania licencji, który zakłada, że wnioskodawca uzyskuje od kontrahentów informację o zakresie wykorzystania udostępnionych utworów w umownie przyjętym okresie i dopiero ta informacja jest umowną i faktyczną podstawą do ustalenia należnego przychodu wnioskodawcy. Po zatwierdzeniu przekazanego rozliczenia następuje wypłata wynagrodzenia, która jest potwierdzeniem zakresu wykonanej usługi i przysługującego z tego tytułu wynagrodzenia, którego wnioskodawca nie zna ostatecznie do czasu otrzymania kwoty zapłaty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) spółką handlową jest m.in. spółka jawna.

Użyte w ustawie określenie spółka osobowa – w myśl art. 4 § 1 pkt 1 ww. ustawy – oznacza:

spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną;

Stosownie do treści art. 8 § 1 i 2 cytowanej ustawy:

Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Odnosząc się natomiast do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.

Natomiast stosownie do art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

a)  spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b)  spółkę kapitałową w organizacji,

c)  spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d)  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

e)  spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych;

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Spółka jawna, w której wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne jest spółką osobową nieposiadającą osobowości prawnej, nie jest podatnikiem podatków dochodowych. Opodatkowaniu podlegają dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej. Jeżeli wspólnikiem jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 – jak stanowi z kolei przepis art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stosuje się odpowiednio do:

1)  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;

2)  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Z art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.) wynika, że:

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy – w myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy – w formie:

1)  ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2)  karty podatkowej.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Ten przepis wyraźnie wskazuje, że przychody z tytułu działalności gospodarczej, które podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, powinny zostać ustalone zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uważa się:

kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1 – w myśl art. 14 ust. 1c analizowanej ustawy – uważa się:

z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1)  wystawienia faktury albo

2)  uregulowania należności.

W myśl ww. przepisu przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi.

Wyjątek od tej zasady stanowi:

•      wystawienie faktury przed datą wydania towaru, zbycia prawa lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

•      uregulowanie należności przed wydaniem towaru, zbyciem prawa lub wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu. Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Wobec powyższego regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności – przychód podatkowy powstaje w dacie tej czynności, która miała miejsce najwcześniej. Opodatkowaniu podlega przychód należny, co oznacza, że należy zadeklarować przychód dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątki od powyższej zasady ogólnej. W myśl art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Jeden z wyjątków od zasady określonej w art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wyłącznie usług o tzw. charakterze ciągłym, tj. usług, które strony rozliczają okresowo i dla których ustalono okresy rozliczeniowe (mogą one wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT), lecz okres taki nie może być dłuższy niż rok.

Dla wszystkich usług, które spełniają powyższe warunki (ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług), datą powstania przychodu jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast znaczenia data wystawienia faktury lub data otrzymania należności, ani tym bardziej data otrzymania rozliczenia świadczonych usług.

Z opisanych okoliczności faktycznych wynika, że jest Pan wspólnikiem spółki jawnej. Spółka osiąga przychody m.in.:

•      umów dotyczących udzielenia licencji wyłącznej dotyczącej poszczególnego fonogramu na określony w umowie okres czasu: okres rozliczeniowy za każdy kwartał wynosi do 90 dni od jego zakończenia, wypłacana zaliczka ma charakter zwrotny, jest ona potrącana z pierwszego należnego wynagrodzenia po podpisaniu umowy,

•      umowy dotyczącej praw do kompozycji, która została zawarta względem wszystkich utworów wyprodukowanych przez spółkę przed zawarciem kontraktu oraz tych, które powstaną w czasie jej trwania, należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest na podstawie rozliczeń tantiemowych: rozliczenia konta tantiemowego dokonywane są co do zasady za okresy kwartalne (z możliwością modyfikacji do 6 miesięcy) w terminie 65 dni od dnia rozliczeniowego, zaliczka ma charakter dłużny (będzie potrącana z przyszłych zysków),

•      umów dotyczących przeniesienia pełni praw producenta fonogramu: należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest jednorazowo w jednoznacznie określonej w umowie wysokości lub jednorazowo wraz z przyszłymi tantiemami,

•      umów, które są zawierane bezpośrednio z dystrybutorem: należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest cyklicznie, zależnie od systemu przyjętego u danego dystrybutora, np. miesięcznie na podstawie przygotowanego przez kontrahenta raportu, sporządzanego w terminie 30 dni następujących po miesiącu kalendarzowym, za który przysługuje wynagrodzenie,

•      umów zawieranych z organizacją zbiorowego zarządzania z siedzibą w Stanach Zjednoczonych: należne spółce wynagrodzenie wypłacane jest okresowo, zgodnie z ustalonym przez kontrahenta harmonogramem, płatności dokonywane są w miesiącach lutym (za trzeci kwartał ubiegłego roku), maju (za czwarty kwartał ubiegłego roku), sierpniu (za pierwszy kwartał bieżącego roku) oraz listopadzie (za drugi kwartał bieżącego roku).

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego opisu sprawy, w odniesieniu do przychodów uzyskanych przez Pana z tytułu umów przenoszących pełnię praw producenta fonogramu zastosowanie znajdzie ogólna zasada wyrażona w art. 14 ust. 1c analizowanej ustawy, a zatem Pana przychód z tytułu tych umów powstanie w momencie przeniesienia tych praw, nie zaś w momencie wypłaty wynagrodzenia.

W odniesieniu natomiast do umów dotyczących licencji, praw do kompozycji, umów zawieranych z dystrybutorem oraz organizacją zbiorowego zarządzania zastosowanie znajdzie art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będący przepisem lex specialis w stosunku do art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a obowiązek podatkowy w związku z otrzymywaniem wynagrodzenia:

•      w sytuacji gdy rozliczenia odbywają w kwartalnych okresach rozliczeniowych (umowy dotyczące licencji, praw kompozycji oraz umowy zawarte z organizacją zbiorowego zarządzania) powstanie w ostatnim dniu okresu kwartalnego,

•      w sytuacji gdy rozliczenia odbywają w okresach miesięcznych (umowy z dystrybutorami) powstanie w ostatnim dniu okresu miesięcznego,

ale nie rzadziej niż raz w roku.

Zatem nieprawidłowo Pan określił moment powstania przychodu z momentem otrzymania zapłaty.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.