Przejdź do treści

0114-KDWP.4011.453.2026.3.AS

Obowiązki płatnika w związku z wypłatą wynagrodzenia spadkobiercy zmarłego pracownika.

Sygnatura
0114-KDWP.4011.453.2026.3.AS
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      w zakresie korekty PIT-4R jest nieprawidłowe,

·      w pozostałym zakresie - prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W wyniku śmierci pracownika zaistniała konieczność wypłaty świadczeń po zmarłym, tj. wysługa chorobowa, zasiłek chorobowy, ekwiwalent za urlop i dodatkowe wynagrodzenie roczne. Pracownik nie pozostawił małżonka oraz innych członków rodziny uprawnionych do renty rodzinnej. Środki po zmarłym pracowniku zostały przekazane na podstawie aktu dziedziczenia.

Płatnik dokonał potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i wystawił PIT-11 dla spadkobiercy.

W PIT-11 (29) wypełniono rubryki 70, 71, 72 dotyczące praw autorskich i innych praw, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy płatnik postąpił prawidłowo naliczając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

2.  Jeżeli nie, w jaki sposób płatnik powinien sporządzić korektę PIT-11?

3.  Czy korekta PIT-11 będzie skutkowała korektą PIT-4R?

4.  Jeżeli płatnik źle zinterpretował przepisy prawa wypłacając świadczenie spadkobiercy, w jaki sposób powinien skorygować swoje błędy?

Państwa stanowisko w sprawie

1)  Po powtórnym przeanalizowaniu sprawy płatnik stwierdził, że w zakresie wypłaty świadczeń po zmarłym pracowniku, postąpił błędnie.

2)  Płatnik powinien wystawić korektę PIT-11(29) poprzez wyzerowanie kwoty przychodu i dochodu w pozycji 70 i 71. Kwota zaliczki powinna pozostać bez zmian, spadkobierca odzyska ją dokonując korekty indywidualnego rozliczenia rocznego.

3)  PIT-4R nie będzie wymagał korekty, ponieważ nie zmieni się wysokość przekazanej zaliczki do urzędu skarbowego.

4)  Płatnik po wystawieniu korekty PIT-11 powinien powiadomić spadkobiercę o konieczności złożenia korekty indywidualnego rozliczenia rocznego celem odzyskania nadpłaconej zaliczki. Dodatkowo płatnik powinien poinformować urząd skarbowy o wysokości wypłaconego spadku, a spadkobiercę o konieczności złożenia korekty SD-Z2 lub zeznanie SD-3 dotyczącego otrzymanego spadku, jeżeli wcześniej nie dokonał zgłoszenia otrzymanych środków.

W zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednakże, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w wyniku śmierci pracownika zaistniała konieczność wypłaty świadczeń po zmarłym, tj. wysługa chorobowa, zasiłek chorobowy, ekwiwalent za urlop i dodatkowe wynagrodzenie roczne. Pracownik nie pozostawił małżonka oraz innych członków rodziny uprawnionych do renty rodzinnej. Płatnik dokonał potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i wystawił PIT-11 dla spadkobiercy.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy płatnik postąpił prawidłowo naliczając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W tej sytuacji konieczne jest stwierdzenie, czy wypłacone świadczenia podlegają przepisom ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, czy też podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Zgodnie z art. 922 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071):

§ 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

§ 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Przykładem praw przechodzących na określone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami są prawa majątkowe ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 631 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):

Prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku.

W myśl art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.):

Do renty rodzinnej uprawnieni są następujący członkowie rodziny spełniający warunki określone w art. 68-71:

1) dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione;

2) przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka;

3) małżonek (wdowa i wdowiec);

4) rodzice.

Świadczenia wynikające ze stosunku pracy są więc wypłacane określonym podmiotom w wyniku zastosowania uproszczonej procedury przewidzianej w Kodeksie pracy, z pominięciem przepisów Kodeksu cywilnego. Nie jest możliwe jednoczesne stosowanie przepisów działu IV Kodeksu cywilnego, dotyczącego spadków oraz art. 631 § 2 Kodeksu pracy, gdyż ustawodawca wyklucza taką możliwość wprost wskazując, że dopiero „w braku takich osób prawa te wchodzą do spadku” (co wynika ze zdania drugiego omawianego przepisu). Wystarczy natomiast istnienie jednego uprawnionego podmiotu (tj. osoby spełniającej warunki do uzyskania renty rodzinnej), a świadczenie to nie wejdzie do masy spadkowej i wypłacone zostanie tej osobie, a w sytuacji, gdy wystąpi więcej niż jeden podmiot uprawniony, to wówczas prawa majątkowe ze stosunku pracy, przechodzą w równych częściach na każdego z uprawnionych.

W niniejszej sprawie, jak Państwo wskazali, zmarły pracownik nie pozostawił małżonka oraz innych członków rodziny uprawnionych do renty rodzinnej.

W związku z tym wypłacone przez Państwa na rzecz spadkobiercy świadczenie weszło do masy spadkowej, a tym samym podlega ono przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Dlatego na Państwu nie ciążył obowiązek wystawienia spadkobiercy informacji PIT-11.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Państwo jako płatnik nie postąpili prawidłowo, naliczając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych spadkobiercy świadczeń po zmarłym pracowniku.

W tej kwestii Państwa stanowisko jest więc prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii sposobu sporządzenia korekty informacji PIT-11, należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.)

Zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Natomiast w myśl art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa:

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Ponadto art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej mówi:

§ 1 Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

§ 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Treść art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych. Błędnie mogła zostać określona m.in. wysokość przychodu bądź dochodu, wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Zatem generalnie, jeżeli płatnik nie sporządził stosownych informacji PIT-11 lub też sporządził je nieprawidłowo to będzie on zobowiązany do ich wystawienia/skorygowania by wywiązać się z ciążącego na nim obowiązku wynikającego z ww. przepisów.

Co istotne, obowiązkiem płatnika jest wykazanie w informacji PIT-11 faktycznie osiągniętego przez podatnika przychodu (dochodu) i faktycznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Informacja PIT-11 powinna zatem zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez podatnika dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i pobranych w danym roku podatkowym zaliczkach na podatek oraz o faktycznie odprowadzonych składkach na ubezpieczenie społeczne i/lub zdrowotne.

Informacja PIT-11 czy też jej korekta winna odzwierciedlać bowiem stan faktyczny. Jak sama nazwa wskazuje, informacja PIT-11 jest informacją o pobranych (a nie należnych) zaliczkach na podatek dochodowy.

Jak wyjaśniono wyżej korekta deklaracji może dotyczyć błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych. A więc obowiązek złożenia korekty deklaracji wystąpi m.in. w sytuacji, gdy błędnie została określona kwota przychodu.

Jak wskazano powyżej, wypłacone spadkobiercy świadczenia nie stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji świadczenia te nie powinny zostać wykazane w informacji PIT-11 jako przychód i dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Państwo jako płatnik powinni sporządzić korektę informacji PIT-11 za rok, w którym dokonano wypłaty, poprzez wyzerowanie kwot przychodu i dochodu wykazanych w poz. 70 i 71 formularza PIT-11(29), dotyczących przychodów z praw majątkowych.

Jednocześnie, mając na uwadze, że płatnik faktycznie pobrał od wypłaconych świadczeń zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, kwota pobranej zaliczki powinna pozostać wykazana w informacji PIT-11. Oznacza to, że korekta informacji PIT-11 w tym zakresie powinna ograniczyć się do wyeliminowania nieprawidłowo wykazanego przychodu i dochodu, bez zmiany kwoty faktycznie pobranej zaliczki.

Wobec tego Państwa stanowisko w tym zakresie również jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii, czy dokonanie korekty informacji PIT-11 skutkuje koniecznością dokonania korekty deklaracji PIT-4R, należy wskazać, że informacje PIT-11 oraz deklaracje PIT-4R pełnią odmienne funkcje i podlegają odrębnej ocenie.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy PIT:

Płatnicy, o których mowa w art. 32–35 przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Z kolei zgodnie z art. 42 ust. 1a ww. ustawy:

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

W odniesieniu do korekty deklaracji PIT-4R wyjaśnić należy, że w deklaracji tej powinny być wykazywane należne zaliczki na podatek dochodowy, a zatem takie, które powinny zostać pobrane przez płatnika zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W sytuacji, w której płatnik pobrał zaliczkę na podatek dochodowy od kwoty, która nie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, wykazana w PIT-4R kwota zaliczki również nie odpowiada prawidłowej wysokości należnych zaliczek.

Samo sporządzenie korekty PIT-11 nie powoduje automatycznie obowiązku korekty PIT-4R. Obowiązek taki powstaje jednak wówczas, gdy dane wykazane w PIT-4R również są nieprawidłowe.

W przedstawionym stanie faktycznym płatnik pobrał zaliczkę na podatek dochodowy od kwoty, która nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli kwota tej zaliczki została uwzględniona w deklaracji PIT-4R, deklaracja ta również została sporządzona w sposób nieprawidłowy.

W konsekwencji płatnik powinien dokonać korekty PIT-4R za rok, którego dotyczyła nieprawidłowo pobrana zaliczka, poprzez wykazanie prawidłowej wysokości należnych zaliczek, z pominięciem kwoty zaliczki pobranej od świadczenia, które nie stanowiło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W rezultacie, jeżeli błędne zakwalifikowanie wypłaty na rzecz spadkobiercy jako przychodu z praw majątkowych doprowadziło zarówno do nieprawidłowego wystawienia PIT-11, jak i do pobrania i wykazania w PIT-4R nienależnej zaliczki na podatek dochodowy, płatnik powinien skorygować zarówno PIT-11, jak i PIT-4R. Skorygowana informacja PIT-11 winna zostać przekazana zarówno do właściwego urzędu skarbowego, jak i podatnika. Na jej podstawie podatnik będzie miał możliwość skorygowania zeznania podatkowego oraz odzyskania nadpłaconej kwoty podatku.

Zatem stanowisko w zakresie pytania numer 3 i 4 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.