0114-KDWP.4011.451.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem Republiki Białorusi. Jesienią 2022 r. Wnioskodawca przeniósł się na stałe do Polski i od tego czasu ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - tu znajduje się jego centrum interesów życiowych (mieszka wraz z małżonką i wykonuje pracę). Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT i będzie podlegał temu obowiązkowi w dacie planowanego zbycia, o którym mowa poniżej. W dniu 2 lipca 2021 r. (tj. przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski) Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli za środki własne, do majątku wspólnego (małżeńska wspólność majątkowa), lokal mieszkalny położony na terytorium Republiki Białorusi. Nabycie nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży zawartej zgodnie z prawem białoruskim; z tym dniem nastąpiło przeniesienie własności lokalu. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Lokal nie był i nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie stanowi składnika majątku przedsiębiorstwa. Wnioskodawca wraz z małżonką planują odpłatne zbycie opisanego lokalu nie później niż do końca października 2026 r., a więc przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Cena sprzedaży będzie wyższa niż cena nabycia. Umowa sprzedaży zostanie zawarta zgodnie z prawem białoruskim przed białoruskim notariuszem i z chwilą przewidzianą w tym prawie nastąpi przeniesienie własności lokalu na nabywcę. Wnioskodawcy znane jest, że Republika Białoruś, na mocy jednostronnej decyzji swoich władz, zawiesiła od 2024 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. stosowanie niektórych postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych z państwami uznanymi przez nią za „nieprzyjazne", w tym umowy z Rzecząpospolitą Polską. Umowa nie została wypowiedziana przez żadną ze stron w trybie przewidzianym w art. 28 tej umowy i pozostaje częścią polskiego porządku prawnego.

Pytania

1.  Czy planowane odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Republiki Białorusi, dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, będzie podlegało w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy będzie rodziło po stronie Wnioskodawcy obowiązek złożenia zeznania PIT-39, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o PIT?

2.  Czy na odpowiedź na pytanie nr 1 wpływa jednostronne zawieszenie przez Republikę Białoruś stosowania niektórych postanowień Umowy z dnia 18 listopada 1992 r., tj. czy w okresie tego zawieszenia polskie organy podatkowe są nadal związane art. 13 ust. 1 tej Umowy?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy planowane zbycie nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce i nie będzie rodziło obowiązku złożenia zeznania PIT- 39. Zgodnie z art. 4a ustawy o PIT przepisy art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie z art. 13 ust. 1 Umowy polsko-białoruskiej zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w art. 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie, „podlegają opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie". Postanowienie to - w odróżnieniu od Konwencji Modelowej OECD posługującej się zwrotem „mogą być opodatkowane" - przyznaje wyłączne prawo do opodatkowania państwu położenia nieruchomości, tj. Republice Białorusi. Dochód ten nie podlega zatem opodatkowaniu w Polsce, a w konsekwencji nie powstaje obowiązek złożenia zeznania PIT-39. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.689.2022.1.MKA, oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. IBPB-2-2/4511-44/15/AK, wydanych w analogicznych stanach faktycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy jednostronne zawieszenie przez Republikę Białoruś stosowania niektórych postanowień Umowy pozostaje bez wpływu na odpowiedź na pytanie nr 1. Umowa z dnia 18 listopada 1992 r. jest ratyfikowaną umową międzynarodową ogłoszoną w Dzienniku Ustaw (Dz. U. z 1993 r. Nr 120, poz. 534) i zgodnie z art. 87 ust. 1 oraz art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji RP stanowi część krajowego porządku prawnego, ma pierwszeństwo przed ustawą i jest stosowana bezpośrednio. Umowa nie została wypowiedziana przez żadną ze stron. Jednostronne akty władz Republiki Białorusi nie wywołują skutków w polskim porządku prawnym, wobec czego polskie organy podatkowe pozostają związane art. 13 ust. 1 Umowy, a dochód z planowanego zbycia w dalszym ciągu nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan obywatelem Republiki Białorusi. Jesienią 2022 r. przeniósł się Pan na stałe do Polski i od tego czasu ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - tu znajduje się Pana centrum interesów życiowych. W dniu 2 lipca 2021 r. (tj. przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski) Pan wraz z małżonką nabył za środki własne, do majątku wspólnego (małżeńska wspólność majątkowa), lokal mieszkalny położony na terytorium Republiki Białorusi. Nabycie nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży zawartej zgodnie z prawem białoruskim; z tym dniem nastąpiło przeniesienie własności lokalu. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Lokal nie był i nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie stanowi składnika majątku przedsiębiorstwa. Wraz z małżonką planują Państwo odpłatne zbycie opisanego lokalu nie później niż do końca października 2026 r., a więc przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Umowa sprzedaży zostanie zawarta zgodnie z prawem białoruskim przed białoruskim notariuszem i z chwilą przewidzianą w tym prawie nastąpi przeniesienie własności lokalu na nabywcę.

W świetle opisanej sytuacji, powziął Pan wątpliwość, czy w związku z odpłatnym zbyciem lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Białorusi, będzie Pan musiał zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce i złożyć w Polsce zeznanie PIT-39 w celu wykazania przychodu z tego odpłatnego zbycia.

W przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie uregulowania umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 omawianej umowy:

W myśl art. 6 ww. umowy:

W myśl art. 23 ust. 1 tej umowy:

Uchwałą Rady Ministrów Republiki Białorusi nr 164 z dnia 7 marca 2024 r. strona białoruska jednostronnie częściowo zawiesiła stosowanie umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Mińsku 18 listopada 1992 r. Zawieszenie dotyczy art. 10 (dywidendy), art. 11 (odsetki) i art. 13 (zyski ze sprzedaży majątku). Zawieszenie dotyczy okresu od 1 czerwca 2024 r. do 31 grudnia 2026 roku.

Jednostronne działania strony białoruskiej w postaci zawieszenia części postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania pozostają jednak bez wpływu na obowiązywanie przedmiotowej umowy i obowiązek jej stosowania przez polskie organy podatkowe w całości.

Stosownie do art. 4 ust. 1 cyt. umowy:

Zgodnie z przywołanymi powyżej regulacjami – w przypadku sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Białorusi, zyski z przeniesienia jej własności podlegają opodatkowaniu w państwie, w którym położona jest nieruchomość. Innymi słowy, w przypadku sprzedaży nieruchomości położonej na terenie Białorusi przez osobę mającą miejsce stałego zamieszkania w Polsce, sprzedaż ta jest opodatkowana na Białorusi – zgodnie z art. 13 ust. 1 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku zawartej pomiędzy Polską a Białorusią.

W konsekwencji, sprzedaż przez Pana w 2026 r. lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Białorusi, który nabył Pan 2 lipca 2021 r. wraz z małżonką do majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży zawartej zgodnie z prawem Republiki Białorusi, stosownie do art. 13 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białorusi w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku – będzie podlegać opodatkowaniu na Białorusi. Oznacza to, że w Polsce nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego w związku z odpłatnym zbyciem ww. udziału w lokalu mieszkalnym położonym na terytorium Białorusi. Nie będzie Pan także obowiązany do złożenia zeznania PIT-39 z tytułu powyższego odpłatnego zbycia.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Dodatkowo wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.