0114-KDIP4-2.4012.695.2026.2.WH

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 20 września 2026 r. (wpływ 20 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni posiada tytuł magistra fizjoterapii, prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty (PWZFz nr …) oraz wykonuje zawód fizjoterapeuty.

Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą m.in. działalność fizjoterapeutyczną oraz edukacyjną. Posiada doświadczenie zawodowe w zakresie diagnostyki funkcjonalnej i fizjoterapii, w szczególności dotyczącej stopy, stawu skokowego i kończyny dolnej u dzieci oraz osób dorosłych. W przyszłości Wnioskodawczyni zamierza świadczyć odpłatne usługi szkoleniowe w ramach projektu edukacyjnego „…” (…).

Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie szkolenia kierowane do osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Warunkiem uczestnictwa w szkoleniach objętych wnioskiem będzie posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Szkolenia nie będą kierowane do osób uczestniczących w nich wyłącznie hobbystycznie, rekreacyjnie ani w celu zaspokojenia prywatnych zainteresowań. Celem szkoleń będzie pogłębianie, poszerzanie i aktualizowanie wiedzy oraz umiejętności wykorzystywanych przez fizjoterapeutów podczas wykonywania zawodu i pracy z pacjentem. Szkolenia nie będą prowadziły do uzyskania prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty.

Będą przeznaczone dla osób posiadających już kwalifikacje zawodowe i będą służyły dalszemu rozwojowi ich wiedzy i umiejętności zawodowych. Zakres merytoryczny szkoleń będzie obejmował w szczególności anatomię funkcjonalną i biomechanikę stopy oraz kończyny dolnej, diagnostykę funkcjonalną pacjenta, badanie kliniczne i funkcjonalne, ocenę zakresów ruchomości i funkcji mięśni, wykonywanie i interpretację testów funkcjonalnych, ocenę wzorca chodu, ocenę profilu rotacyjnego kończyn dolnych, wnioskowanie kliniczne, planowanie procesu fizjoterapii, kinezyterapię, dobór ćwiczeń terapeutycznych oraz ocenę efektów prowadzonego postępowania. W zależności od tematyki konkretnego szkolenia program może obejmować również diagnostykę funkcjonalną i postępowanie fizjoterapeutyczne dotyczące m.in. deformacji i zaburzeń funkcji stopy, przywiedzenia przodostopia, stopy końsko-szpotawej, stopy płasko-koślawej, stopy serpentynowej, zaburzeń profilu rotacyjnego kończyn dolnych, zaburzeń wzorca chodu, chodu na palcach, przeciążeń stopy i stawu skokowego, tendinopatii, stanów po urazach oraz zabiegach operacyjnych. Szkolenia będą miały charakter teoretyczno- praktyczny i będą realizowane według wcześniej przygotowanego programu oraz harmonogramu. Część teoretyczna będzie obejmowała specjalistyczną wiedzę z zakresu diagnostyki funkcjonalnej, biomechaniki i fizjoterapii. Część praktyczna będzie obejmowała m.in. naukę wykonywania badania funkcjonalnego i testów klinicznych, ocenę pacjenta, analizę przypadków klinicznych, planowanie postępowania fizjoterapeutycznego oraz praktyczne ćwiczenie metod wykorzystywanych w pracy fizjoterapeuty. Uczestnicy będą otrzymywali materiały szkoleniowe. Uczestnictwo w szkoleniu będzie dokumentowane, a po jego ukończeniu uczestnik otrzyma dokument potwierdzający udział w szkoleniu, w szczególności certyfikat.

Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty w zakresie usług będących przedmiotem wniosku, nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym. Nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów prawa oświatowego dla przedmiotowych szkoleń. Szkolenia objęte niniejszym wnioskiem nie będą finansowane w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawczyni posiada tytuł magistra fizjoterapii, prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty (PWZFz nr …) oraz wykonuje zawód fizjoterapeuty.

Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą m.in. działalność fizjoterapeutyczną oraz edukacyjną. Zamierza świadczyć odpłatne usługi szkoleniowe w ramach projektu edukacyjnego „….” (…), kierowane wyłącznie do osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Wnioskodawczyni nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Szkolenia będą służyły pogłębianiu, poszerzaniu i aktualizowaniu wiedzy oraz umiejętności bezpośrednio wykorzystywanych w zawodzie fizjoterapeuty. Związek szkoleń z wykonywaniem oraz doskonaleniem zawodu fizjoterapeuty wynika w szczególności z art. 4 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 3 pkt 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 oraz art. 77 pkt 7 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, a także z § 1 i § 2 oraz załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty. Przepisy te określają zakres wykonywania zawodu fizjoterapeuty, zadania związane z doskonaleniem zawodowym oraz szczegółowe czynności zawodowe fizjoterapeuty. Przepisy nie przewidują obowiązku każdorazowego zatwierdzania programu takich szkoleń przez organ państwowy ani określonej liczby godzin szkolenia.

Usługi szkoleniowe objęte wnioskiem nie będą podlegały bezpośredniemu zatwierdzaniu programu ani przebiegu konkretnego szkolenia przez instytucję państwową. Wnioskodawczyni jako fizjoterapeuta wykonuje jednak zawód regulowany ustawą o zawodzie fizjoterapeuty, a samorząd zawodowy fizjoterapeutów sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tego zawodu.

Zakres programowy szkoleń będzie określany przez Wnioskodawczynię na podstawie jej wykształcenia kierunkowego, kwalifikacji zawodowych, doświadczenia klinicznego, aktualnej wiedzy medycznej oraz zakresu czynności zawodowych fizjoterapeuty. Wnioskodawczyni będzie odpowiadała za zakres merytoryczny i jakość szkoleń. Programy nie będą wymagały każdorazowej akceptacji instytucji państwowej.

Zakres szkoleń będzie obejmował zagadnienia odpowiadające wiedzy i umiejętnościom wykorzystywanym w kształceniu oraz wykonywaniu zawodu fizjoterapeuty, w szczególności anatomię funkcjonalną, biomechanikę, diagnostykę funkcjonalną, badanie kliniczne i funkcjonalne, ocenę zakresów ruchomości i funkcji mięśni, testy funkcjonalne, analizę chodu, planowanie procesu fizjoterapii oraz kinezyterapię. Zbieżność ta będzie zapewniana przez odnoszenie programu do zakresu czynności zawodowych fizjoterapeuty wynikającego z przepisów oraz aktualnej wiedzy medycznej. Szkolenia nie będą studiami ani specjalizacją i będą kierowane do osób posiadających już kwalifikacje zawodowe.

Na wysokość ceny szkolenia wpływać będą w szczególności czas trwania i liczba godzin szkolenia, zakres i stopień specjalistyczności programu, liczba prowadzących i uczestników, koszty wynajęcia sali, materiały i sprzęt szkoleniowy, koszty organizacyjne i administracyjne, a w razie potrzeby również koszty dojazdu i zakwaterowania prowadzących. Cena nie będzie zatwierdzana przez instytucję państwową.

Wnioskodawczyni będzie posiadała swobodę organizacyjną dotyczącą m.in. terminu, miejsca, harmonogramu, liczby uczestników oraz organizacji części teoretycznej i praktycznej. Nie będzie to jednak pełna dowolność w zakresie merytorycznym, ponieważ przedmiot szkoleń będzie związany z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty, zakresem czynności zawodowych fizjoterapeuty oraz aktualną wiedzą medyczną. Szkolenia będą miały charakter teoretyczno- praktyczny. Uczestnicy będą otrzymywali materiały szkoleniowe, a po ukończeniu szkolenia dokument potwierdzający udział, w szczególności certyfikat. Szkolenia nie będą finansowane w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Pytanie

Czy opisane w zdarzeniu przyszłym usługi szkoleniowe, które Wnioskodawczyni zamierza świadczyć na rzecz osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, będą stanowiły usługi kształcenia zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a w konsekwencji będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 września 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawczyni, opisane w zdarzeniu przyszłym usługi szkoleniowe świadczone na rzecz osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Planowane szkolenia będą stanowiły usługi kształcenia zawodowego.

Zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Warunek ten będzie spełniony, ponieważ szkolenia będą kierowane wyłącznie do osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, a ich zakres będzie dotyczył wiedzy i umiejętności bezpośrednio wykorzystywanych w pracy zawodowej, m.in. diagnostyki funkcjonalnej, badania pacjenta, biomechaniki, analizy chodu, wykonywania i interpretacji testów funkcjonalnych, planowania procesu fizjoterapii oraz kinezyterapii. Zawód fizjoterapeuty jest zawodem regulowanym ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty. Zgodnie z art. 4 tej ustawy wykonywanie zawodu fizjoterapeuty obejmuje określone prawem czynności zawodowe, a za wykonywanie zawodu uważa się również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów.

Ponadto zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy do zadań samorządu zawodowego należy działanie na rzecz stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez fizjoterapeutów. Aktualny tekst jednolity ustawy został ogłoszony w Dz.U. z 2026 r. poz. 584.

Szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty określa również rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty. Obejmuje ono m.in. diagnostykę funkcjonalną pacjenta, ocenę lokomocji, siły i elastyczności mięśni oraz badanie zakresów ruchu, czyli zagadnienia pozostające w bezpośrednim związku z programem szkoleń objętych wnioskiem. Rozporządzenie to pozostaje obowiązujące.

W ocenie Wnioskodawczyni, opisane usługi mają zatem jednoznacznie zawodowy charakter i pozostają bezpośrednio związane z wykonywaniem oraz doskonaleniem regulowanego zawodu fizjoterapeuty. Nie są skierowane do osób uczestniczących w nich w celach hobbystycznych lub prywatnych, lecz do osób posiadających już kwalifikacje zawodowe i wykorzystujących zdobytą wiedzę w pracy z pacjentem. W konsekwencji spełnione będą przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Powołane przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L 77 str. 1 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:

W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C‑498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C‑319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.

Ponadto w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Należy wskazać, że opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego, że definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo formy i zasady tych usług szkoleniowych muszą wynikać z odrębnych uregulowań.

W opisie sprawy wskazała Pani, że posiada Pani tytuł magistra fizjoterapii, prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz wykonuje zawód fizjoterapeuty. Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą m.in. działalność fizjoterapeutyczną oraz edukacyjną. W przyszłości zamierza Pani świadczyć odpłatne usługi szkoleniowe w ramach projektu edukacyjnego „…” (…). Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie szkolenia kierowane do osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Warunkiem uczestnictwa w szkoleniach objętych wnioskiem będzie posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Szkolenia nie będą kierowane do osób uczestniczących w nich wyłącznie hobbystycznie, rekreacyjnie ani w celu zaspokojenia prywatnych zainteresowań. Celem szkoleń będzie pogłębianie, poszerzanie i aktualizowanie wiedzy oraz umiejętności wykorzystywanych przez fizjoterapeutów podczas wykonywania zawodu i pracy z pacjentem. Szkolenia nie będą prowadziły do uzyskania prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi szkoleniowe, które zamierza Pani świadczyć na rzecz osób posiadających kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, będą stanowiły usługi kształcenia zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a w konsekwencji będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów które zamierza Pani świadczyć będą podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie wskazała Pani, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w zakresie usług będących przedmiotem wniosku, nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym.

Zatem dla usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów które zamierza Pani świadczyć nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Powołany wyżej przepis przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Jak wynika z okoliczności sprawy, szkolenia będą przeznaczone dla osób posiadających już kwalifikacje zawodowe i będą służyły dalszemu rozwojowi ich wiedzy i umiejętności zawodowych. Zakres merytoryczny szkoleń będzie obejmował w szczególności anatomię funkcjonalną i biomechanikę stopy oraz kończyny dolnej, diagnostykę funkcjonalną pacjenta, badanie kliniczne i funkcjonalne, ocenę zakresów ruchomości i funkcji mięśni, wykonywanie i interpretację testów funkcjonalnych, ocenę wzorca chodu, ocenę profilu rotacyjnego kończyn dolnych, wnioskowanie kliniczne, planowanie procesu fizjoterapii, kinezyterapię, dobór ćwiczeń terapeutycznych oraz ocenę efektów prowadzonego postępowania. W zależności od tematyki konkretnego szkolenia program może obejmować również diagnostykę funkcjonalną i postępowanie fizjoterapeutyczne dotyczące m.in. deformacji i zaburzeń funkcji stopy, przywiedzenia przodostopia, stopy końsko-szpotawej, stopy płasko-koślawej, stopy serpentynowej, zaburzeń profilu rotacyjnego kończyn dolnych, zaburzeń wzorca chodu, chodu na palcach, przeciążeń stopy i stawu skokowego, tendinopatii, stanów po urazach oraz zabiegach operacyjnych. Szkolenia będą miały charakter teoretyczno- praktyczny i będą realizowane według wcześniej przygotowanego programu oraz harmonogramu. Część teoretyczna będzie obejmowała specjalistyczną wiedzę z zakresu diagnostyki funkcjonalnej, biomechaniki i fizjoterapii. Część praktyczna będzie obejmowała m.in. naukę wykonywania badania funkcjonalnego i testów klinicznych, ocenę pacjenta, analizę przypadków klinicznych, planowanie postępowania fizjoterapeutycznego oraz praktyczne ćwiczenie metod wykorzystywanych w pracy fizjoterapeuty. Uczestnicy będą otrzymywali materiały szkoleniowe. Uczestnictwo w szkoleniu będzie dokumentowane, a po jego ukończeniu uczestnik otrzyma dokument potwierdzający udział w szkoleniu, w szczególności certyfikat. Szkolenia będą służyły pogłębianiu, poszerzaniu i aktualizowaniu wiedzy oraz umiejętności bezpośrednio wykorzystywanych w zawodzie fizjoterapeuty. Wskazała Pani, że związek szkoleń z wykonywaniem oraz doskonaleniem zawodu fizjoterapeuty wynika w szczególności z art. 4 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 3 pkt 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 oraz art. 77 pkt 7 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, a także z § 1 i § 2 oraz załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty. Przepisy te określają zakres wykonywania zawodu fizjoterapeuty, zadania związane z doskonaleniem zawodowym oraz szczegółowe czynności zawodowe fizjoterapeuty. Przepisy nie przewidują obowiązku każdorazowego zatwierdzania programu takich szkoleń przez organ państwowy ani określonej liczby godzin szkolenia. Zakres szkoleń będzie obejmował zagadnienia odpowiadające wiedzy i umiejętnościom wykorzystywanym w kształceniu oraz wykonywaniu zawodu fizjoterapeuty, w szczególności anatomię funkcjonalną, biomechanikę, diagnostykę funkcjonalną, badanie kliniczne i funkcjonalne, ocenę zakresów ruchomości i funkcji mięśni, testy funkcjonalne, analizę chodu, planowanie procesu fizjoterapii oraz kinezyterapię. Zbieżność ta będzie zapewniana przez odnoszenie programu do zakresu czynności zawodowych fizjoterapeuty wynikającego z przepisów oraz aktualnej wiedzy medycznej.

Zatem, usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów które zamierza Pani świadczyć będą stanowiły usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż będą pozostawały w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i będą miały na celu zdobycie, uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

Przechodząc do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do regulacji, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

W opisie sprawy wskazała Pani m.in. że związek szkoleń z wykonywaniem oraz doskonaleniem zawodu fizjoterapeuty wynika w szczególności z art. 4 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 3 pkt 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 oraz art. 77 pkt 7 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, a także z § 1 i § 2 oraz załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty.

W tym miejscu należy wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 584):

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

W myśl art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156 ze zm.) stanowi, że:

Dla oceny charakteru usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów realizowanych przez Panią istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1319).

Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. (poz. 1319) – szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 – Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii):

Na mocy § 1 uchwały nr 227/1 KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów:

Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały:

Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów. A zatem prowadzone dla nich szkolenia uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług ww. przepisach.

W konsekwencji powyższego, usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów które zamierza Pani świadczyć będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.