0114-KDIP4-2.4012.619.2026.2.MMA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach o nr 3, 2 i 4.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 września 2026 r. (data wpływu 10 września 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A. A.

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B. B.

Opis zdarzenia przyszłego

1. B. B. i A. A. są małżeństwem i pozostają we wspólności majątkowej (ustawowej). W trakcie trwania małżeństwa, 30 sierpnia 2004 r. nabyli Państwo wraz z małżeństwem C. C. i D. D. na współwłasność po ½ cztery działki gruntu nr 1, 2, 3 i 4 o łącznej powierzchni 1,2942 ha (dalej określana również jako nieruchomość).

2. Nieruchomość została nabyta jako forma ulokowania i zabezpieczenia prywatnych oszczędności - inwestycja kapitału prywatnego, a nie element działalności gospodarczej, czy obrotu nieruchomościami.

3. Poza wyżej opisaną nieruchomością małżeństwo A. A. i B. B., oprócz domu, w którym mieszkają, posiadają także nieruchomość rolną użytkowaną dla własnych celów rekreacyjnych (siedlisko), lokal w budynku wielorodzinnym, w którym B. B. prowadzi działalność gospodarczą związaną z pomocą dzieciom pod kątem pedagogicznym oraz połowę bliźniaka, który nie jest użytkowany - jest obecnie w remoncie i nie jest wykluczone, że zostanie po jego zakończeniu wynajęty w ramach najmu prywatnego.

4. A. A. i D. D. posiadają po 50% udziałów w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością X (NIP (...)).

5. B. B. (dalej określana również jako Zainteresowana), od dwóch lat prowadzi działalność gospodarczą, nie jest czynnym podatnikiem VAT.

6. A. A. (dalej określany również jako „Wnioskodawca”), od sierpnia 2025 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

7. 19 sierpnia 2009 r. D. D. i A. A. wnieśli do Spółki X wkład niepieniężny w postaci udziału ½ części nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu ornego nr 1. Zdarzenie to nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

8. 3 lipca 2024 r. Wnioskodawca wraz z małżonką oraz małżeństwem C. C. i D. D. zawarli w formie aktu notarialnego (Rep. (…)) przedwstępną umowę sprzedaży działki nr 3 na rzecz X Sp. z o.o. Zgodnie z § 2 tej umowy sprzedający zobowiązali się sprzedać spółce działkę o nr 3 o pow. 0,2035 ha za cenę 419.210 zł (po 209.605 zł dla każdej pary małżeńskiej). Ustalono zaliczkę płatną do 5 lipca 2024 r. oraz zapłatę pozostałej części ceny najpóźniej w dniu zawarcia umowy przyrzeczonej. Umowa przyrzeczona nie została jeszcze zawarta, a własność działki nadal przysługuje wnioskodawcom. Zaliczkę sprzedawcy otrzymali.

9. 1 sierpnia 2024 r. Wnioskodawca wraz z małżonką oraz małżeństwem C. C. i D. D. zawarli w formie aktu notarialnego (Rep. (…)) przedwstępną umowę sprzedaży działki nr 2 na rzecz tej samej spółki, tj. X Sp. z o.o. Zgodnie z § 2 tej umowy sprzedający zobowiązali się sprzedać spółce działkę nr 2 o pow. 0,1785 ha za cenę 367.710 zł (po 183.855 zł dla każdej pary małżeńskiej). Ustalono zaliczkę płatną do 30 sierpnia 2024 r. oraz zapłatę pozostałej części ceny najpóźniej w dniu zawarcia umowy przyrzeczonej. Umowa przyrzeczona również nie została jeszcze zawarta, a własność działki 2 nadal przysługuje wnioskodawcom. Zaliczkę sprzedawcy otrzymali.

10. Strony umów przedwstępnych z 3 lipca 2024 r. i z 1 sierpnia 2024 r. zobowiązały się zawrzeć przyrzeczone umowy sprzedaży w terminie do 30 grudnia 2030 r.

11. Działki nr 3 i nr 2 są gruntami ornymi klasy Rllla i Rlllb.

Zgodnie uchwałą Rady Gminy z (...) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego:

• działka 3 leży w terenie usług (symbol 86U) oraz drogi wewnętrznej (47KDW);
• działka 2 leży w terenie usług (86U), drogi wewnętrznej (47KDW) oraz drogi gminnej (46KD-G (D).

12. Działki mają dostęp do drogi publicznej.

13. Wnioskodawca i jego małżonka nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie wprowadzili działek do ewidencji środków trwałych jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Nieruchomość została nabyta jako długoterminowa lokata oszczędności, a decyzja o sprzedaży kilku działek podjęta została po latach utrzymywania majątku prywatnego.

14. Wnioskodawca i jego małżonka nie podejmowali żadnych aktywnych działań marketingowych ani przygotowawczych typowych dla profesjonalnych podmiotów obrotu nieruchomościami.

W szczególności:

• nie uzbrajali terenu na własny koszt (brak budowy sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej, dróg wewnętrznych z ich inicjatywy);
• nie ogrodzili działek w celu ich komercyjnego wyodrębnienia;
• nie organizowali szeroko zakrojonych akcji reklamowych (brak ogłoszeń w mediach, portali nieruchomościowych, kampanii marketingowych);
• nie korzystali z usług profesjonalnych pośredników na szeroką skalę;
• nie podejmowali działań w celu zmiany planu miejscowego czy przeznaczenia nieruchomości ponad to, co wynika z uchwalonego planu. Zmiana planu miejscowego nastąpiła bez udziału Wnioskodawcy i Zainteresowanej.

15. Strony uzgodniły, że działki objęte przedwstępnymi umowami zostaną oddane w dzierżawę spółce X do czasu zawarcia umów przyrzeczonych. U podstaw decyzji o zawarciu umowy dzierżawy leżało umożliwienie Spółce prowadzenia przygotowań inwestycyjnych: planowanie, przygotowanie infrastruktury, pozyskanie finansowania dla planowanych działań inwestycyjnych jeszcze przed przeniesieniem własności.

16. W razie niezawarcia umowy sprzedaży, Nieruchomości pozostaną własnością wydzierżawiających, a uiszczony czynsz dzierżawny nie będzie podlegać zwrotowi, jako świadczenie należne z tytułu umowy dzierżawy.

17. Umowę dzierżawy na okres od 1 stycznia 2025 do 31 grudnia 2025 r. (umowa na czas określony) zawarło małżeństwo, otrzymany 29 grudnia 2025 r. przez nich czynsz dzierżawny dotyczy działek nr 2 i 3, w połowie przypadającej na A. A. został opodatkowany podatkiem od towarów i usług (od sierpnia 2025 r. jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym), w drugiej połowie przypadającej na B. B. usługa dzierżawy była zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustaw VAT (zwolnienie podmiotowe).

18. Umowę dzierżawy za okres rozpoczynający się od 1 stycznia 2026 r. (umowa na czas nieokreślony lub do czasu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży) zawarło ze spółką, podobnie jak wcześniejszą umowę, małżeństwo A. A. i B. B.. Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie ulegną zmianie w stosunku do 2025 r. Termin zapłaty czynszu jeszcze nie upłynął.

19. Poza dzierżawą działek na rzecz spółki X - o charakterze przejściowym, powiązanym z planowaną sprzedażą - Wnioskodawca i Zainteresowana nie wykorzystywali tej nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych (np. brak wieloletniego wynajmu czy dzierżawy różnym podmiotom).

20. W najbliższym czasie Wnioskodawca wraz z małżonką planuje zawarcie kolejnej przedwstępnej umowy sprzedaży dotyczącej posiadanego udziału w trzeciej działce - nr 4 na rzecz spółki X. Przed przeniesieniem własności planowane jest oddanie tej działki w dzierżawę tej spółce, analogicznie jak w przypadku działek 3 i 2. Termin zawarcia umowy przyrzeczonej strony planują określić do 31 grudnia 2030 r.

21. Działka o nr 4, podobnie jak pozostałe działki, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego leży na terenach przeznaczonych na prowadzenie usług. Jest to zatem teren budowlany.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Pytanie nr 1:

W jakim celu Sprzedający nabyli udział w prawie własności działek o nr 3, 2 i 4?

Odpowiedź:

Jak to wskazano we wniosku:

• udział w prawie własności działki nr 3, został nabyty w celu zabezpieczenia prywatnych oszczędności pieniężnych przed utratą ich wartości (przed inflacją). Była to forma ulokowania i zabezpieczenia prywatnych oszczędności - inwestycja kapitału prywatnego. Sprzedający nie mieli żadnych planów inwestycyjnych lub budowlanych związanych z tą nieruchomością. W momencie zakupu była to nieruchomość rolna;
• udział w prawie własności działki nr 2, został nabyty w celu zabezpieczenia prywatnych oszczędności pieniężnych przed utratą ich wartości (przed inflacją). Była to forma ulokowania i zabezpieczenia prywatnych oszczędności - inwestycja kapitału prywatnego. Sprzedający nie mieli żadnych planów inwestycyjnych lub budowlanych związanych z tą nieruchomością. W momencie zakupu była to nieruchomość rolna;
• udział w prawie własności działki nr 4, został nabyty w celu zabezpieczenia prywatnych oszczędności pieniężnych przed utratą ich wartości (przed inflacją). Była to forma ulokowania i zabezpieczenia prywatnych oszczędności - inwestycja kapitału prywatnego. Sprzedający nie mieli żadnych planów inwestycyjnych lub budowlanych związanych z tą nieruchomością. W momencie zakupu była to nieruchomość rolna.

Pytanie nr 2:

Czy transakcja nabycia ww. udziałów w działkach była opodatkowana podatkiem VAT oraz udokumentowana fakturą/fakturami z wykazaną kwota podatku VAT? Prosimy wskazać w odniesieniu do każdej z działek.

Odpowiedź:

Nabycie przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania udziału w prawie własności ww. działek, tj. nr 2, nr 3, nr 4 nastąpiło w ramach transakcji niepodlegającej opodatkowaniu. W umowie sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego sprzedający - Małżonkowie Y - oświadczyli, że cyt.: są Oni podatnikami podatku rolnego z tytułu własności powyższych gruntów i nie są podatnikami podatku od towarów i usług z tytułu ich zbycia.

Na udokumentowanie transakcji nie zostały wystawione faktury z wykazaną kwotą podatku VAT, tj. nie została wystawiona faktura na udokumentowanie sprzedaży udziału w prawie własności działek: nr 2, nr 3 i nr 4.

Pytanie nr 3:

Czy przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem udziału w ww. działkach? Prosimy wskazać w odniesieniu do każdej z działek.

Odpowiedź:

Z tytułu nabycia udziału w prawie własności działek o nr 2, 3, 4 nie przysługiwało Wnioskodawcy i/lub Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na fakt, że nabycie każdej z tych działek nastąpiło w ramach transakcji niepodlegającej opodatkowaniu (sprzedawca - małżeństwo Y, nie byli podatnikami VAT z tytułu zbycia tych działek). Nie została wystawiona faktura na udokumentowanie tej transakcji, z której wynikałaby kwota podatku naliczonego.

Ponadto nabycie każdej z tych działek, tj. nr 2, nr 3 i nr 4, a ściślej udziału w prawie własności wymienionych działek przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną nie zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT. Był to zakup do majątku prywatnego, osobistego.

Pytanie nr 4:

W jaki konkretnie sposób Sprzedający wykorzystywali udziały w ww. działkach w całym okresie ich posiadania? Co się z nimi działo w tym czasie, jakim czynnościom służyły? Czy udziały w ww. działkach były wykorzystywane przez Sprzedających wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT w całym okresie ich posiadania?

Odpowiedź:

Działki (udział w prawie własności ww. działkach) o nr 2, 3, 4 w całym okresie ich posiadania, a dokładniej do dnia oddania w użytkowanie Spółce X na podstawie umowy dzierżawy zawartej w związku z zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży nie były przez Sprzedających w jakiś specjalny sposób wykorzystywane, tj. nie były uprawiane, lub wykorzystywane np. w celach rekreacyjnych. Były to grunty orne. W całym okresie posiadania udziałów w działce: nr 2, nr 3 i 4 grunty nie były zatem wykorzystywane w jakiś specjalny sposób na cele jakiejś konkretnej działalności.

Odpowiadając zatem na kolejne pytanie co się z nimi działo i jakim czynnościom służyły stwierdzić należy, że w związku z tym, że nie były wykorzystywane w jakikolwiek sposób, w konsekwencji nie służyły żadnym czynnościom, w tym do czynności zwolnionych od podatku VAT. Jak to wskazano we wniosku i odpowiedzi na pytanie nr 1 ich nabycie było formą ulokowania i zabezpieczenia prywatnych oszczędności - ochrona przed inflacją i utratą wartości środków pieniężnych.

Pytanie nr 5:

Czy działki będące przedmiotem wniosku były kiedykolwiek wykorzystywane na cele działalności gospodarczej? Jeśli tak, proszę wskazać jaka to była działalność, w jaki konkretnie sposób i w jakim okresie czasu działka/działki była/były wykorzystywana/wykorzystywane w tej działalności?

Odpowiedź:

Działki, tj. działka o nr 2, 3, 4 będące przedmiotem wniosku do czasu zawarcia umów dzierżawy działek o nr 2 i 3 (dzierżawa stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy VAT), nie były kiedykolwiek wykorzystywane przez Wnioskodawcę i/lub Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania na cele działalności gospodarczej, w tym także na cele działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pytanie nr 6:

Czy na działkach będących przedmiotem sprzedaży Sprzedający prowadzili kiedykolwiek gospodarstwo rolne, z którego uzyskiwał płody rolne przeznaczone do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT? Jeśli tak, to proszę wskazać czy Sprzedający byli (w jakim okresie/od kiedy) czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia tej działalności gospodarczej? Czy też uzyskane z ww. Nieruchomości pożytki Sprzedający wykorzystywali w ramach własnego gospodarstwa domowego?

Odpowiedź:

Na działkach będących przedmiotem sprzedaży, tj. 2, 3, 4, Sprzedający nie prowadzili kiedykolwiek gospodarstwa rolnego i nie uzyskiwali płodów rolnych. Tym samym nie uzyskiwali płodów rolnych przeznaczonych do sprzedaży, w tym opodatkowanej podatkiem VAT. Nie uzyskiwali też płodów rolnych z ww. Nieruchomości, które wykorzystywali na własne potrzeby w ramach własnego gospodarstwa domowego.

Pytanie nr 7:

Czy Sprzedający udzieli pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego osobie innej niż Nabywca działek do działania w Państwa imieniu w związku z transakcją sprzedaży udziału w prawie własności ww. działek? Jeżeli tak, proszę wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w tym do jakich konkretnie czynności upoważniony był podmiot działający jako pełnomocnik w związku z transakcją sprzedaży udziału w prawie własności ww. działek (np. wystąpienia o warunki zabudowy, pozwolenie na budowę, inne - jakie?)

Odpowiedź:

Sprzedający nie udzielili pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego osobie innej niż Nabywca działek nr 2, nr 3 i nr 4 do działania w Państwa imieniu w związku z transakcją sprzedaży udziału w prawie własności:

• działki nr 2,
• działki nr 3,
• działki nr 4.

Pytanie nr 8:

Czy działki (udział w prawie własności działek) były/są/będą wykorzystywane przez Państwa wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której były/są/będą wykorzystywane ww. działki, Państwo wykonywali/wykonują - należy podać podstawę prawną zwolnienia?

Odpowiedź:

Działka (udział w prawie własności działki):

• nr 2 nie była/nie jest/nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę i/lub Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania na cele działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, w tym także działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług;
• nr 3 nie była/nie jest/nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę i/lub Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania na cele działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, w tym także działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług;
• nr 4 nie była/nie jest/nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę i/lub Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania na cele działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, w tym także działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Pytanie nr 9: Na jaki okres będzie zawarta umowy dzierżawy i kto będzie stroną umowy dzierżawy działki nr 4?

Odpowiedź:

Jak to wskazano w pkt 20 opisu stanu faktycznego wniosku, cyt.: „(...) Wnioskodawca wraz z małżonką planuje zawarcie kolejnej przedwstępnej umowy sprzedaży dotyczącej posiadanego udziału w trzeciej działce - nr 4 na rzecz spółki X. Przed przeniesieniem własności planowane jest oddanie tej działki w dzierżawę tej spółce, analogicznie jak w przypadku działek 3 i 2. Termin zawarcia umowy przyrzeczonej strony planują określić do 31 grudnia 2030 r.”.

Odpowiadając zatem na pytanie kto będzie stroną umowy dzierżawy, należy odpowiedzieć, że dzierżawcą działki o nr 4, a w której to Wnioskodawca wraz z małżonką posiadają udział, będzie przyszły nabywca, tj. Spółka X. Umowa zostanie zawarta od daty zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży udziału w działce do momentu zawarcia umowy przyrzeczonej (przeniesienia własności udziałów), którą strony zamierzają ustalić na dzień 30 grudnia 2032 roku. We wniosku wskazano, że będzie to 31 grudnia 2030 r., co jednak w tzw. międzyczasie uległo zmianie.

Pytanie nr 10:

Czy umowa dzierżawy dotycząca działek nr 3 i nr 2 będzie przedłużona do planowanej daty zbycia, tj. do 30 grudnia 2030 r. ? Jeżeli tak, to kto będzie stroną tej umowy/tych umów?

Odpowiedź:

W wniosku wskazano, że strony przedwstępnych umów sprzedaży uzgodniły, że działki objęte przedwstępnymi umowami zostaną oddane w dzierżawę spółce X do czasu zawarcia umów przyrzeczonych.

Pierwsza umowa dzierżawy na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. wygasła z końcem okresu, na który została zawarta. Stronami umowy było małżeństwo A. A. i B. B. (Wydzierżawiający) i Spółka X (Dzierżawca).

Kolejna umowa dzierżawy została zawarta od 1 stycznia 2026 r. na czas nieokreślony lub do dnia zawarcia umów przyrzeczonych. Umowa dzierżawy, podobnie jak zawarta na czas określony od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. została zawarta pomiędzy małżeństwem A. A. i B. B. (Wydzierżawiający) a Spółką X (Dzierżawcą). Tej umowy nie ma potrzeby przedłużać z uwagi na to, że została zawarta na czas nieokreślony lub do dnia zawarcia umów przyrzeczonych.

Zgodnie z przedwstępnymi umowami sprzedaży działek o nr 3 i nr 2, przyrzeczone umowy sprzedaży mają być zawarte najpóźniej do 30 grudnia 2030 r.

Pytanie nr 11:

Czy nabywca (Spółka) rozpocznie inwestycję na wydzierżawionym gruncie przed dokonaniem jego zakupu?

Odpowiedź:

Obecnie nabywca rozpoczął przygotowania do prowadzenia inwestycji, w tym przede wszystkim podjął działania przygotowawcze polegające na uzyskaniu odpowiednich pozwoleń i pozyskaniu finansowania dla planowanych działań inwestycyjnych. W przypadku zakończenia sukcesem tych przygotowań, nabywca zamierza rozpocząć inwestycję na wydzierżawionym gruncie jeszcze przed dokonaniem jego zakupu.

Pytanie nr 12:

Czy postanowienia umowy przedwstępnej przewidują możliwość rozpoczęcia inwestycji na wydzierżawionym gruncie przez nabywcę?

Odpowiedź:

Umowy przedwstępne nie przewidują możliwości rozpoczęcia inwestycji na wydzierżawionym gruncie przez nabywcę. Taka możliwość została przewidziana w umowach dzierżawy.

Pytanie nr 10:

Czy celem zawartych/zawieranych w przyszłości umów będzie umożliwienie Spółce wyłącznie prowadzenia przygotowań inwestycyjnych?

Odpowiedź:

Wnioskodawca powyższe pytanie rozumie jako pytanie dotyczące umów dzierżawy, a nie umów sprzedaży działek. W przypadku gdy intencja tego pytania jest inna proszę o doprecyzowanie.

Zakładając, że dotyczy ono umów dzierżawy, Wnioskodawca wskazuje, że celem zawartych/zawieranych w przyszłości umów dzierżawy jest/będzie umożliwienie Spółce X prowadzenie przygotowań inwestycyjnych.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach nr 3, 2 i 4, stanowiących majątek wspólny małżonków A. A. i B. B., na rzecz X Sp. z o.o., będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy o VAT, dokonywaną przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT działającego w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, czy też będzie to sprzedaż majątku prywatnego, pozostająca poza zakresem opodatkowania VAT?

2.  Czy w odniesieniu do małżonki Wnioskodawcy - B. B. sprzedaż działek o nr 3, 2 i 4 będzie traktowana jako czynność pozostająca poza zakresem opodatkowania VAT (sprzedaż majątku prywatnego), czy też - z uwagi na wspólność majątkową małżeńską również po stronie małżonki powstaną obowiązki w zakresie VAT?

3.  W przypadku uznania, że sprzedaż udziałów ww. działkach stanowi odpłatną dostawę towarów dokonywaną przez małżeństwo A. A. i B. B. w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, czy sprzedaż ta będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane), czy też - wobec przeznaczenia gruntów w planie miejscowym jako terenów usługowych (teren budowlany) - będzie opodatkowana VAT według właściwej stawki, bez prawa do zwolnienia?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania nr 1.

Planowana sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach nr 3, 2 i 4, stanowiących majątek wspólny małżonków A. A. i B. B., na rzecz X Sp. z o.o., nie będzie stanowić odpłatnej dostawy towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy o VAT, dokonywaną przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT działającego w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Będzie to sprzedaż majątku prywatnego, pozostająca poza zakresem opodatkowania VAT.

Stanowisko do pytania nr 2.

W odniesieniu do małżonki Wnioskodawcy - B. B. sprzedaż działek nr 3, 2 i 4 będzie traktowana jako czynność pozostająca poza zakresem opodatkowania VAT (sprzedaż majątku prywatnego). Po stronie małżonki (Zainteresowanej) nie powstają żadne obowiązki w zakresie VAT.

Stanowisko do pytania nr 3.

W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Podatkowej, że sprzedaż udziałów w ww. działkach stanowi odpłatną dostawę towarów dokonywaną przez małżeństwo A. A. i B. B. w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, sprzedaż ta nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane) i będzie opodatkowana VAT według właściwej stawki.

Wspólne uzasadnienie zajętego stanowiska do pytań nr 1, 2 i 3.

1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Towarami są rzeczy oraz ich części, a zatem także niezabudowane działki gruntu (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, natomiast art. 15 ust. 2 stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, (...) a w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (...) w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika VAT, jest ustalenie, że działa on jak producent, handlowiec, usługodawca itp., a nie wyłącznie jako właściciel dysponujący majątkiem prywatnym. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2007 r. I FPS 3/07, wskazuje, że ani formalny status podatnika, ani liczba transakcji, ani zamiar ich powtarzania nie przesądzają same w sobie o opodatkowaniu - konieczna jest każdorazowa ocena, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot występuje w charakterze podatnika VAT.

Powyższe pozostaje w zgodzie z przepisami wspólnotowymi. Zgodnie bowiem z art. 9 dyrektywy 2006/112/WE, który znalazł odzwierciedlenie w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, za działalność gospodarczą uznaje się m.in. działalność producentów, handlowców i usługodawców, polegającą na stałym i zorganizowanym wykorzystywaniu majątku dla celów zarobkowych.

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Trybunał jednoznacznie stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznane za prowadzenie działalności gospodarczej. TSUE podkreślił, że:

• sama liczba i zakres transakcji sprzedaży,
• długość okresu, w jakim te transakcje następują,
• wysokość osiągniętych przychodów,
• czy nawet podział gruntu na działki w celu uzyskania wyższej ceny nie są decydujące;

wszystkie te elementy mogą mieścić się w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Decydujące jest to, czy sprzedający podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców, producentów i usługodawców - takie jak uzbrojenie terenu, wybudowanie infrastruktury, szeroko zakrojone działania marketingowe, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy, występowanie o zmianę planu miejscowego itp.

Stanowisko w tym kształcie znalazło potwierdzenie w wielu indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, powołując się na ww. orzecznictwo, wskazuje m.in. w interpretacjach:

• z 22 listopada 2019 r. 0111-KDIB3-3.4012.338.2019.2.AMS,
• z 4 września 2020 r. KDIP1-3.4012.318.2020.3.JF,
• z 1 października 2020 r. 0111-KDIB3-3.4012.336.2020.2.MS,
• z 4 lipca 2018 r. 0112-KDIL1-1.4012.264.2018.2.PS,
• z 18 listopada 2021 r. 0112-KDIL1-1 .4012.591.2021.2. AR,
• z 13 czerwca 2023 r. 0112-KDIL3.4012.260.2023.1.EW,
• z 7 sierpnia 2025 r. 0114-KDIP4-2.4012.425.2025.7.KS, że:
• nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą;
• nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej;
• majątek prywatny (osobisty) to majątek niewykorzystywany do działalności gospodarczej, służący celom osobistym, co wynika także z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 Dieter Armbrecht; Wyrok ten został powołany np. w interpretacji z 13 czerwca 2023 r. 0112-KDIL3.4012.260.2023.1.EW.

Analizując przedstawiony stan faktyczny, podkreślić należy, że:

• nieruchomość (działki 3, 2, 4) została nabyta w 2004 r. jako długoterminowa lokata prywatnych oszczędności, bez zamiaru prowadzenia profesjonalnego obrotu nieruchomościami - co odpowiada pojęciu majątku prywatnego w rozumieniu ww. orzecznictwa TSUE, sądów administracyjnych,
• przez wiele lat nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej; małżonkowie nie prowadzili działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, nie wprowadzili gruntów do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej,
• Wnioskodawca i jego małżonka nie podejmowali aktywności deweloperskiej ani marketingowej, typowej dla zawodowych podmiotów rynku nieruchomości: nie uzbrajali terenu, nie budowali dróg wewnętrznych, nie zabiegali o zmianę planu, nie prowadzili intensywnych kampanii reklamowych, nie korzystali z pośredników - co wprost odpowiada katalogowi działań uznawanych przez organy podatkowe i sądy administracyjne za „aktywną działalność handlową” (por. np. interpretację nr 0112-KDIL1-1.4012.264.2018.2.PS).

W tym kontekście krótkotrwała dzierżawa działek na rzecz jednej spółki, ściśle powiązana z planowaną sprzedażą nie przesądza, że sprzedaż następuje w ramach działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt I FSK 2350/21, wyraźnie wskazał, że nie każde wydzierżawienie nieruchomości oznacza, iż była ona wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT; jednorazowa, okresowa dzierżawa majątku osobistego nie przesądza automatycznie o „ciągłym wykorzystywaniu” dla celów zarobkowych.

W świetle tego dorobku orzeczniczego, w tym TSUE (np. w sprawach o sygn. C-180/10, C-181/10, C- 91/92), uchwale NSA o sygn. akt I FPS 3/07, w wyroki NSA m.in. I FSK 813/22 z 17 lipca 2025 r., I FSK 2350/21 z 29 kwietnia 2025 r. I FSK 1995/22 z 18 listopada 2025 r. I FSK 227/20 z 13 czerwca 2023 r. I FSK 297/19 z 3 listopada 2022 r. I FSK 165/23 z 8 stycznia 2026 r., oraz licznych interpretacji Dyrektora KIS (wskazanych wyżej), uznać należy, że sprzedaż udziałów w działkach 3, 2 i 4 stanowi wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą, i jako taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

2.

Zwolnienie a status „terenu budowlanego” (na wypadek odmiennej kwalifikacji).

Na wypadek, gdyby Organ - mimo powyższej argumentacji - uznał, że sprzedaż następuje w ramach działalności gospodarczej, Wnioskodawca wskazuje, że działki 3,2 i 4 są w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczone na teren usługowy, tj. teren budowlany, co oznacza, że dostawa nie mogłaby korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (zwolnienie dla terenów niezabudowanych innych niż budowlane). W takim wariancie sprzedaż podlegałaby opodatkowaniu wg właściwej stawki VAT. Jednak podstawowe stanowisko Wnioskodawcy pozostaje takie, że sama transakcja powinna zostać uznana za czynność poza zakresem VAT, z uwagi na zarząd majątkiem prywatnym w rozumieniu ww. orzeczeń TSUE i NSA oraz utrwalonej praktyki interpretacyjnej.

3.

Wspólność majątkowa małżeńska a status podatnika VAT.

Formalny status podatnika VAT obojga małżonków (małżonka - podatnik zwolniony podmiotowo, małżonek - podatnik VAT czynny) nie przesądza automatycznie o objęciu VAT czynności dotyczącej majątku wspólnego - konieczne jest ustalenie, czy w odniesieniu do konkretnej czynności każdy małżonek działa jako podatnik (handlowiec, usługodawca), czy jedynie wykonuje prawo własności w stosunku do majątku prywatnego.

Skoro - jak wykazano powyżej - sprzedaż działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym, bez aktywnych działań typowych dla profesjonalnych podmiotów rynku nieruchomości, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

• ani on, ani jego małżonka nie działają przy tej sprzedaży w charakterze podatników VAT,
• sprzedaż udziałów w działkach przez oboje małżonków powinna być w całości traktowana jako sprzedaż majątku prywatnego, pozostająca poza zakresem opodatkowania VAT.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie tak rozumianego statusu transakcji przez organ interpretacyjny, zgodnie z dorobkiem TSUE orzecznictwem sądów administracyjnych oraz utrwaloną praktyką prezentowaną przez organy podatkowe w sprawach sprzedaży gruntów przez osoby fizyczne nieprowadzące profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt, budynki i budowle spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach o nr 3, 2 i 4, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że:

·      Nieruchomość została nabyta jako forma ulokowania i zabezpieczenia prywatnych oszczędności - inwestycja kapitału prywatnego, a nie element działalności gospodarczej czy obrotu nieruchomościami.

·      Zainteresowana niebędącą stroną postępowania, od dwóch lat prowadzi działalność gospodarczą, nie jest czynnym podatnikiem VAT.

·      Zainteresowany będący stroną postępowania, od sierpnia 2025 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

·      Nabycie przez Sprzedających udziału w prawie własności ww. działek, tj. nr 2, nr 3, nr 4 nastąpiło w ramach transakcji niepodlegającej opodatkowaniu.

·      Na udokumentowanie transakcji nie zostały wystawione faktury z wykazaną kwotą podatku VAT, tj. nie została wystawiona faktura na udokumentowanie udziału w prawie własności działek: nr 2, nr 3 i nr 4.

·      Z tytułu nabycia udziału w prawie własności działek o nr 2, 3, 4 nie przysługiwało Sprzedającym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na fakt, że nabycie każdej z tych działek nastąpiło w ramach transakcji niepodlegającej opodatkowaniu.

·      Ponadto nabycie każdej z tych działek, tj. nr 2, nr 3 i nr 4, a ściślej udziału w prawie własności wymienionych działek przez Sprzedających nie zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT. Był to zakup do majątku prywatnego, osobistego.

·      3 lipca 2024 r. Sprzedający oraz małżeństwo C. C. i D. D. zawarli w formie aktu notarialnego przedwstępną umowę sprzedaży działki nr 3 na rzecz X Sp. z o.o.

·      1 sierpnia 2024 r. Sprzedający oraz małżeństwo C. C. i D. D. zawarli w formie aktu notarialnego przedwstępną umowę sprzedaży działki nr 2 na rzecz tej samej spółki, tj. X Sp. z o.o.

·      Strony umów przedwstępnych z 3 lipca 2024 r. i z 1 sierpnia 2024 r. zobowiązały się zawrzeć przyrzeczone umowy sprzedaży w terminie do 30 grudnia 2030 r.

·      Sprzedający nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie wprowadzili działek do ewidencji środków trwałych jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Nieruchomość została nabyta jako długoterminowa lokata oszczędności, a decyzja o sprzedaży kilku działek podjęta została po latach utrzymywania majątku prywatnego.

·      Sprzedający nie podejmowali żadnych aktywnych działań marketingowych ani przygotowawczych typowych dla profesjonalnych podmiotów obrotu nieruchomościami.

·      Strony uzgodniły, że działki objęte przedwstępnymi umowami zostaną oddane w dzierżawę spółce X do czasu zawarcia umów przyrzeczonych.

·      W najbliższym czasie Sprzedający planuje zawarcie kolejnej przedwstępnej umowy sprzedaży dotyczącej posiadanego udziału w trzeciej działce - nr 4 na rzecz spółki X. Przed przeniesieniem własności planowane jest oddanie tej działki w dzierżawę tej spółce, analogicznie jak w przypadku działek 3 i 2. Termin zawarcia umowy przyrzeczonej strony planują określić do 31 grudnia 2032 r.

·      Działki (udział w prawie własności ww. działkach) o nr 2, 3, 4 w całym okresie ich posiadania, a dokładniej do dnia oddania w użytkowanie Spółce X na podstawie umowy dzierżawy zawartej w związku z zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży nie były przez Sprzedających w jakiś specjalny sposób wykorzystywane, tj. nie były uprawiane, lub wykorzystywane np. w celach rekreacyjnych. Były to grunty orne. W całym okresie posiadania udziałów w działce: nr 2, nr 3 i 4 grunty nie były zatem wykorzystywane w jakiś specjalny sposób na cele jakiejś konkretnej działalności.

·      Na działkach będących przedmiotem sprzedaży, tj. 2, 3, 4 Sprzedający nie prowadzili kiedykolwiek gospodarstwa rolnego i nie uzyskiwali płodów rolnych.

·      Sprzedający nie udzielili pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego osobie innej niż Nabywca działek nr 2, nr 3 i nr 4 do działania w Państwa imieniu w związku z transakcją sprzedaży udziału w prawie własności działki nr 2, działki nr 3, działki nr 4.

·      Obecnie nabywca rozpoczął przygotowania do prowadzenia inwestycji, w tym przede wszystkim podjął działania przygotowawcze polegające na uzyskaniu odpowiednich pozwoleń i pozyskaniu finansowania dla planowanych działań inwestycyjnych. W przypadku zakończenia sukcesem tych przygotowań, nabywca zamierza rozpocząć inwestycję na wydzierżawionym gruncie jeszcze przed dokonaniem jego zakupu.

·      Umowy przedwstępne nie przewidują możliwości rozpoczęcia inwestycji na wydzierżawionym gruncie przez nabywcę. Taka możliwość została przewidziana w umowach dzierżawy.

Przy tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w zakresie Transakcji Sprzedający powinni zostać uznani za podmioty niewystępujące w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji Transakcja powinna pozostawać poza zakresem ustawy o VAT.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży udziału w działkach o nr 3, 2 i 4, istnieją przesłanki pozwalające uznać Sprzedających za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, że działki objęte przedwstępnymi umowami sprzedaży zostały oddane w dzierżawę Spółce X. Pierwsza umowa dzierżawy została zawarta na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r., a czynsz za 2025 r., w połowie przypadającej na A. A. został opodatkowany podatkiem od towarów i usług (od sierpnia 2025 r. jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym), w drugiej połowie przypadającej na B. B. usługa dzierżawy była zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustaw VAT (zwolnienie podmiotowe).

Fakt ten ma istotne znaczenie prawne, ponieważ stanowi potwierdzenie, że majątek ten został wprowadzony do obrotu gospodarczego. Opodatkowanie czynszu podatkiem VAT wyklucza możliwość traktowania dzierżawy jako czynności o charakterze prywatnym czy okazjonalnym.

Następnie, od 1 stycznia 2026 r. na czas nieokreślony (lub do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej), Sprzedający podpisali kolejną umowę dzierżawy na rzecz Spółki. Zgodnie z przedwstępnymi umowami sprzedaży działek o nr 3 i 2, przyrzeczone umowy mają być zawarte najpóźniej do 30 grudnia 2030 r. Oznacza to, że przez okres obejmujący co najmniej lata 2025-2032, ww. działki będą przedmiotem odpłatnego, komercyjnego korzystania przez Spółkę, a Sprzedający będą czerpać z tego tytułu stałe korzyści majątkowe.

Jak wskazano w opisie sprawy, u podstaw decyzji o zawarciu umów dzierżawy leżało umożliwienie Spółce prowadzenia zaawansowanych przygotowań inwestycyjnych (planowanie, przygotowanie infrastruktury, pozyskanie finansowania) jeszcze przed formalnym przeniesieniem własności. Nabywca podjął już działania przygotowawcze polegające na uzyskaniu odpowiednich pozwoleń i pozyskaniu finansowania. W przypadku powodzenia tych działań zamierza rozpocząć inwestycję na wydzierżawionym gruncie. Co kluczowe, możliwość rozpoczęcia inwestycji na wydzierżawionym gruncie przez Nabywcę została przewidziana w umowach dzierżawy. Analogiczne rozwiązanie planowane jest także wobec działki o nr 4.

Taka konstrukcja umów ma charakter typowo gospodarczy i deweloperski. Sprzedający nie ograniczają się do biernego oczekiwania na finalizację sprzedaży, lecz aktywnie stwarzają Nabywcy warunki do prowadzenia pełnego procesu inwestycyjnego jeszcze przed formalnym przeniesieniem własności. W praktyce oznacza to, że działki są wykorzystywane jako element zaplanowanego, wieloetapowego przedsięwzięcia komercyjnego, a nie jako majątek prywatny przeznaczony wyłącznie do osobistego użytku lub okazjonalnego zbycia.

Dodatkowym argumentem potwierdzającym gospodarczy charakter tych działań jest konstrukcja ryzyka. W razie braku zawarcia umowy przyrzeczonej, nieruchomości pozostają własnością wydzierżawiających, a zapłacony dotychczas czynsz nie podlega zwrotowi, co stanowi klasyczne zabezpieczenie ryzyka biznesowego typowe dla profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Opisane działania – systematyczne zawieranie umów dzierżawy ściśle powiązanych funkcjonalnie i gospodarczo z umowami przedwstępnymi i przyrzeczonymi, wieloletnie udostępnianie gruntu pod przygotowania inwestycyjne oraz umożliwienie rozpoczęcia samej inwestycji jeszcze przed przeniesieniem własności – w sposób oczywisty wykraczają poza zwykłe wykonywanie prawa własności i bierny zarząd majątkiem prywatnym. Mają one charakter aktywny, ciągły, zorganizowany oraz zarobkowy. Ich bezpośrednim celem jest podniesienie wartości ekonomicznej działek, ułatwienie realizacji inwestycji i zagwarantowanie sukcesu komercyjnego transakcji.

Nie mamy tutaj do czynienia z okazjonalnym, tradycyjnym rozporządzeniem własnym majątkiem w celu zaspokojenia osobistych potrzeb finansowych, lecz z długotrwałym, zaplanowanym i celowym wykorzystywaniem nieruchomości w sposób tożsamy z działaniami profesjonalnego handlowca nieruchomościami.

Zgodnie z powołanym powyżej wyrokiem TSUE w sprawie C-291/92 (Dieter Armbrecht), majątek może zostać uznany za prywatny tylko wtedy, gdy przez cały okres posiadania podatnik wykazuje nieprzerwany zamiar wykorzystywania go wyłącznie do celów osobistych.

W realiach przedstawionej sprawy warunek ten nie został spełniony. Istotne w niniejszej sprawie jest to, że działki przez długi czas – obejmujący lata 2025–2032 – służą i będą służyć działalności gospodarczej poprzez odpłatną, opodatkowaną podatkiem VAT dzierżawę oraz wyrażenie zgody na działania inwestycyjne przyszłego Nabywcy.

Sekwencja zdarzeń polegająca na powiązaniu przedwstępnych umów sprzedaży z jednoczesnym, wieloletnim wydzierżawieniem gruntu w celu umożliwienia Nabywcy uzyskania pozwoleń budowlanych oraz przewidujące rozpoczęcie procesu inwestycyjnego przed przeniesieniem prawa własności działek, jednoznacznie przesądza o gospodarczym charakterze transakcji. Taki sposób korzystania z nieruchomości bezwzględnie wyłącza je ze sfery majątku prywatnego, gdyż nie służy zaspokajaniu potrzeb osobistych Sprzedających, lecz stanowi integralny element zaplanowanego, komercyjnego procesu przygotowania i realizacji inwestycji deweloperskiej.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w działkach o nr 3, 2 i 4, wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż udziału w działkach wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Sprzedających nie mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Tym samym, sprzedaż udziału w działkach o nr 3, 2 i 4 należy uznać za czynność dokonywaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji, przy sprzedaży udziału w działkach o nr 3, 2 i 4 Sprzedający będą występować jako podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Przy czym należy stwierdzić, że każdy z małżonków będzie podatnikiem podatku VAT w odniesieniu do przysługującego mu udziału w nieruchomości. Zatem, także w odniesieniu do małżonki Wnioskodawcy - B. B. sprzedaż udziału w działkach o nr 3, 2 i 4 będzie traktowana jako czynność opodatkowana VAT (nie będzie odbywać się w ramach zarządu majątkiem prywatnym). Należy wskazać, że małżonkowie każdy we własnym imieniu podjęli aktywne działania o charakterze gospodarczym. Z tego też względu obowiązki podatnika podatku od towarów i usług powstają po stronie obojga małżonków – tj. Pana A. A. oraz Pani B. B.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zaznaczyć należy, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów, jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym, o tym, że dany teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu wskazania wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.

Z opisu sprawy wynika, że zgodnie uchwałą Rady Gminy z (...) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego:

• działka 3 leży w terenie usług (symbol 86U) oraz drogi wewnętrznej (47KDW);
• działka 2 leży w terenie usług (86U), drogi wewnętrznej (47KDW) oraz drogi gminnej (46KD-G (D);
• działka 4, podobnie jak pozostałe działki, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego leży na terenach przeznaczonych na prowadzenie usług.

Zatem, ww. działki na moment dostawy będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości nie wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;

·      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Przy czym, jak wskazał NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12:

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Nabycie przez Sprzedających udziału w prawie własności ww. działek, tj. nr 2, nr 3, nr 4 nastąpiło w ramach transakcji niepodlegającej opodatkowaniu.

A zatem, wskazać należy, że nabycie udziału w działkach nie było więc czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takiej sytuacji nie można uznać, że przysługiwało Sprzedającym prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. udziałów w działkach lub, że takie prawo Sprzedającym nie przysługiwało, skoro przy nabyciu udziału w działkach nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać przez Sprzedających odliczeniu.

Tym samym, nie został spełniony jeden z warunków określony w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie będzie miało miejsca, gdyż nie został spełniony jeden z warunków zawartych w tym przepisie. Dostawa udziałów w działkach o nr 2, nr 3, nr 4, nie będzie więc korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.

Wobec powyższego, dokonując sprzedaży udziałów w ww. działkach, Sprzedający będą działać w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, planowana przez Sprzedających sprzedaż udziałów w działkach nr 2, nr 3, nr 4, będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy.

W konsekwencji, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym ich przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.