0114-KDIP3-2.4011.899.2026.2.MT
W zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu osobowego wykupionego z leasingu operacyjnego.
- Sygnatura
- 0114-KDIP3-2.4011.899.2026.2.MT
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 września 2026 r. (wpływ 25 września 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadził Pan pozarolniczą działalność gospodarczą, którą zakończył Pan 29 lutego 2024 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej korzystał Pan na podstawie umowy leasingu operacyjnego z samochodu osobowego. Umowa leasingu została zawarta w dniu 13 kwietnia 2021 r. Samochód był wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej, w dniu 11 kwietnia 2024 r., dokonał Pan wykupu samochodu z leasingu. Faktura dokumentująca wykup samochodu została wystawiona na Pana, jako osobę fizyczną, a samochód został nabyty do Pana majątku prywatnego. Samochód po wykupie nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ani do majątku prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ w momencie jego wykupu działalność gospodarcza była już zakończona. Od dnia wykupu samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych i nie jest wykorzystywany w żadnej działalności gospodarczej. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej polegającej na handlu samochodami, ani nie nabył Pan samochodu w celu jego dalszej odsprzedaży.
Planuje Pan sprzedać samochód w 2026 r., jako osoba prywatna, poza działalnością gospodarczą. W związku ze sprzedażą samochodu zwrócił się Pan wcześniej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. W dniu 19 sierpnia 2026 r. została wydana interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP4-2.4012.523.2026.1.KS, w której uznano Pana stanowisko za prawidłowe. Interpretacja ta potwierdza, że planowana sprzedaż samochodu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz, że nie jest Pan zobowiązany do korekty ani zwrotu podatku VAT odliczonego wcześniej od rat leasingowych. Niniejszy wniosek dotyczy skutków podatkowych planowanej sprzedaży samochodu wyłącznie na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT).
Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
Wskazał Pan, że jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...) prowadził Pan od 1 października 1999 r. w formie jednoosobowej działalności gospodarczej wpisanej do CEIDG, w sposób ciągły do dnia zaprzestania w 2024 r. Działalność była wykonywana w całym okresie trwania umowy leasingu będącej przedmiotem wniosku.
Jako formę opodatkowania dla prowadzonej działalności wybrał Pan zasady ogólne - skalę podatkową. Prowadził Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR).
Umowę leasingu operacyjnego niekonsumenckiego nr (…) zawarł Pan 13 kwietnia 2021 r. z Y. Sp. z o.o. na okres 60 miesięcy, tj. od 13 kwietnia 2021 r. do 14 marca 2026 r. Przewidywała ona 59 miesięcznych rat w wysokości 1.338,67 zł netto (1.646,56 zł brutto) oraz opłatę wstępną 8.130,08 zł netto. Umowa została zakończona wcześniejszym wykupem i całkowitą spłatą w dniu 11 kwietnia 2024 r., fakturą nr (…).
Umowa leasingu w momencie zawarcia spełniała wszystkie warunki z art. 23b ust. 1 ustawy o PIT: została zawarta na czas oznaczony (60 miesięcy), suma opłat odpowiada co najmniej wartości początkowej pojazdu (82.715,70 zł netto), nie przewidywała przeniesienia własności, a jedynie opcję wykupu za 799,19 zł netto.
Samochód, o którym mowa we wniosku, to samochód osobowy (…) - Hatchback (2020-), VIN: (…), nr rej. (…), rok prod. 2020, DMC do 3,5 t, do przewozu max 4 osób + kierowca.
Pytanie
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym planowana w 2026 r. sprzedaż samochodu osobowego, wykupionego z leasingu operacyjnego w dniu 11 kwietnia 2024 r., już po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej w dniu 29 lutego 2024 r., nabytego na podstawie faktury wystawionej na Pana, jako osobę fizyczną i od dnia wykupu wykorzystywanego wyłącznie do celów prywatnych, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też - z uwagi na upływ sześciu miesięcy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT - sprzedaż ta będzie wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem planowana w 2026 r. sprzedaż samochodu osobowego, będzie stanowiła odpłatne zbycie rzeczy ruchomej z majątku prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W Pana ocenie w przedstawionym stanie faktycznym nie znajdzie zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ samochód został wykupiony z leasingu już po zakończeniu prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej, tj. w dniu 11 kwietnia 2024 r. W momencie wykupu działalność gospodarcza była już zakończona, a samochód został nabyty bezpośrednio do Pana majątku prywatnego. Samochód po wykupie nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ani nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Od dnia wykupu służy wyłącznie do celów prywatnych.
W związku z powyższym uważa Pan, że do planowanej sprzedaży samochodu powinien mieć zastosowanie sześciomiesięczny termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT, liczony od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie samochodu do majątku prywatnego. Samochód został nabyty w dniu 11 kwietnia 2024 r., a zatem sześciomiesięczny termin upłynął z końcem października 2024 r. Planowana sprzedaż w 2026 r. nastąpi więc po upływie tego terminu.
W Pana ocenie przychód uzyskany ze sprzedaży samochodu w 2026 r. nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegał wykazaniu w zeznaniu podatkowym PIT. Prosi Pan o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Koszty uzyskania przychodów
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodu jest wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Co jednak istotne, wyłączenie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 obejmuje (w szczególności) te składniki majątku, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej lub zostały z niej wycofane (zaprzestano ich wykorzystywania w działalności gospodarczej), a przy tym spełniają warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1, a więc podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Z opisu sprawy wynika, że 29 lutego 2024 r. zakończył Pan prowadzenie działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywał Pan na podstawie umowy leasingu operacyjnego z samochodu osobowego. Umowa leasingu została zawarta w dniu 13 kwietnia 2021 r. Po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej, w dniu 11 kwietnia 2024 r., dokonał Pan wykupu samochodu z leasingu. Faktura dokumentująca wykup samochodu została wystawiona na Pana, jako osobę fizyczną, a samochód został nabyty do Pana majątku prywatnego. Samochód po wykupie nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ani do majątku prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ w momencie jego wykupu działalność gospodarcza była już zakończona. Od dnia wykupu samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych i nie jest wykorzystywany w żadnej działalności gospodarczej. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej polegającej na handlu samochodami, ani nie nabył Pan samochodu w celu jego dalszej odsprzedaży. Planuje Pan sprzedać samochód w 2026 r., jako osoba prywatna, poza działalnością gospodarczą.
Z uwagi na opisane przez Pana okoliczności wskazuję, że ustawa z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105 ; dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadziła zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
I tak, do art. 10 ust. 2 dodano pkt 4, zgodnie z którym:
Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.
Natomiast do art. 14 do ust. 2 dodano m.in. punkt 19, na podstawie którego:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Przepis ten ma zastosowanie do składników będących rzeczami ruchomymi (w tym samochodu osobowego) wykorzystywanych w działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazuję jednak, że na podstawie art. 51 ustawy zmieniającej:
Przepisy art. 10 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie do składników nabytych po dniu 31 grudnia 2021 r.
Tym samym zmiana ta dotyczy osób prowadzących działalność gospodarczą, które dokonują zbycia składników będących uprzednio przedmiotem leasingu operacyjnego, nabytych po 31 grudnia 2021 r.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że zmiana ta dotyczy Pana sytuacji, ponieważ planuje Pan dokonać zbycia składnika, będącego uprzednio przedmiotem leasingu operacyjnego, nabytego po 31 grudnia 2021 r.
Zatem skutków podatkowych sprzedaży takiego samochodu nie należy rozważać pod kątem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli odpłatnego zbycia rzeczy.
Skoro samochód osobowy był wykorzystywany przez Pana w Pana działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, to jego sprzedaż dokonana przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym samochód ten został wycofany z działalności gospodarczej (działalność została zakończona 29 lutego 2024 r.), skutkuje powstaniem przychodu z działalności gospodarczej, który podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z formą opodatkowania działalności gospodarczej zgłoszoną przez Pana.
Tym samym, przychód ze sprzedaży używanego przy prowadzeniu działalności gospodarczej samochodu, będącego wcześniej przedmiotem leasingu, nawet jeżeli nie został on wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, stanowi przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że sprzedaż nastąpiłaby po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. po upływie 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności.
W związku z powyższym należy uznać, że sprzedaż przedmiotowego samochodu generować będzie przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeśli samochód został wykupiony z leasingu po zamknięciu przez Pana działalności gospodarczej i przekazany na cele prywatne - jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestał Pan wykorzystywania go z działalności gospodarczej i dniem odpłatnego zbycia, nie upłynie 6 lat.
Podsumowanie: z tytułu planowanej przez Pana w 2026 r. sprzedaży samochodu osobowego, dokonanej przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestał Pan jego wykorzystywania w działalności gospodarczej, powstanie u Pana przychód z działalności gospodarczej, który będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.