0114-KDIP3-2.4011.779.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Republiki Białorusi. Nie posiada Pani ani nigdy nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego, Karty Polaka ani obywatelstwa innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W latach 2021-2025 (do dnia 1 sierpnia 2025 r.) mieszkała i pracowała Pani na terytorium Republiki Litewskiej. W tym okresie Pani jedynym centrum interesów osobistych i gospodarczych była Litwa, gdzie posiadała Pani status rezydenta podatkowego. Posiada Pani dokumenty potwierdzające podleganie na Litwie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w tym certyfikaty rezydencji podatkowej (formularz DAS-4) oraz zaświadczenia o uzyskanych dochodach i zapłaconym podatku dochodowym (formularz FR0594), wydane przez litewski organ podatkowy (Valstybine mokesćią inspekcija) za lata 2022, 2023, 2024 oraz za część roku 2025.

W latach 2022-2024 (tj. przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok zmiany rezydencji podatkowej) nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym okresie przebywała Pani w Polsce jedynie okazjonalnie, wyłącznie w celach turystycznych. Przez cały ten czas posiadała Pani rezydencję podatkową w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. na Litwie.

W dniu 1 sierpnia 2025 r. przybyła Pani do Polski wraz z mężem w celu stałego zamieszkania oraz podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniach od 1 do 8 sierpnia 2025 r. świadczyła Pani jeszcze pracę na rzecz litewskiego pracodawcy w formie pracy zdalnej (tzw. workation), wykonując obowiązki wynikające z zawartej umowy o pracę.

Z dniem 9 sierpnia 2025 r., po zakończeniu zatrudnienia na Litwie, Polska stała się centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych. Ani na Litwie, ani na Białorusi nie pozostali Pani najbliżsi członkowie rodziny (Pani mąż mieszka z Panią w Polsce).

Od dnia 11 sierpnia 2025 r. jest Pani zatrudniona w Polsce na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony.

W dniu 20 sierpnia 2025 r. złożyła Pani wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (Niebieska Karta UE). Obecnie oczekuje Pani na wydanie decyzji i przebywa Pani w Polsce legalnie na podstawie stempla umieszczonego w paszporcie.

Zamierza Pani skorzystać z tzw. ulgi na powrót za lata 2026-2029, począwszy od roku następującego po roku, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Na Litwie ani na Białorusi nie pozostali Pani najbliżsi członkowie rodziny (mąż przeprowadził się razem z Panią do Polski w dniu 1 sierpnia 2025 r., dzieci Pani nie posiada). Pani dalsi krewni pozostający na Białorusi nie zamierzają do Pani dołączyć ani nie planują zmiany miejsca zamieszkania na Polskę.

Swoje centrum interesów gospodarczych przeniosła Pani do Polski w całości w dniu 9 sierpnia 2025 r. (po zakończeniu w dniu 8 sierpnia 2025 r. stosunku pracy z litewskim pracodawcą), a od dnia 11 sierpnia 2025 r. podjęła Pani stałe zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w Polsce.

Od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę (tj. od sierpnia 2025 r.) nie łączą Panią z Litwą żadne stosunki gospodarcze: nie posiada Pani tam zatrudnienia, nieruchomości, ruchomości, inwestycji ani źródeł przychodów.

Od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę (tj. od sierpnia 2025 r.) nie łączą Panią z Białorusią żadne stosunki gospodarcze: nie posiada Pani tam zatrudnienia, nieruchomości, ruchomości, rachunków inwestycyjnych ani jakichkolwiek źródeł przychodów.

Od momentu zmiany miejsca zamieszkania w sierpniu 2025 r. z Polską łączą Panią wszystkie Pani kluczowe stosunki gospodarcze: stałe zatrudnienie na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, rachunki bankowe oraz uzyskiwanie bieżących dochodów wyłącznie w Polsce.

Od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę nie łączą Panią z Litwą żadne stosunki osobiste.

Z Białorusią łączą Panią jedynie sporadyczne, zwyczajowe kontakty z dalszymi członkami rodziny. Nie posiada Pani na Białorusi najbliższej rodziny ani dzieci.

Od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę łączą Panią z Polską wyłączne i ścisłe stosunki osobiste: prowadzi tu Pani wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, a w Polsce koncentruje się całe Pani życie osobiste i codzienna aktywność.

Nie zamierza Pani wyjechać na Białoruś ani na Litwę w celu zmiany miejsca zamieszkania. Pani zamiarem jest stałe zamieszkiwanie w Polsce.

W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu począwszy od dnia 9 sierpnia 2025 r.

Po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski w dniu 9 sierpnia 2025 r. do końca 2025 r. przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez 145 dni. W każdym kolejnym roku podatkowym zamierza Pani przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres przekraczający 183 dni.

Suma osiąganych przez Panią przychodów przekroczy kwotę 85 528 zł rocznie w każdym z lat podatkowych, w których zamierza Pani korzystać z ulgi na powrót, tj. w latach 2026-2029. Przychody te będą uzyskiwane ze stosunku pracy.

Nigdy wcześniej nie korzystała Pani ani w całości, ani w części ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (ulga na powrót).

Mając na uwadze powyższe, wniosła Pani o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym we wniosku.

Pytania

1.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z art. 21 ust. 43 i 44 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót w związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski w sierpniu 2025 r.?

2.    Czy ma Pani prawo wybrać rok 2026 jako pierwszy rok korzystania z ulgi na powrót i stosować to zwolnienie w latach 2026-2029?

Pani stanowisko

Pani zdaniem odpowiedź na oba pytania jest twierdząca.

W opisanym stanie faktycznym spełnia Pani wszystkie przesłanki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z art. 21 ust. 43 i 44 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), a tym samym przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót.

Ponadto jest Pani uprawniona do wyboru roku 2026 jako pierwszego roku korzystania z tego zwolnienia, w konsekwencji czego będzie ono miało zastosowanie w latach 2026-2029.

Uzasadnienie Pani stanowiska

Ad. 1

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, uzyskiwane m.in. ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a ustawy o PIT zwolnienie przysługuje pod warunkiem, że podatnik nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania, oraz posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W przedstawionym stanie faktycznym przesłanki te zostały spełnione, ponieważ:

·       przeniosła Pani miejsce zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski w sierpniu 2025 r.;

·       w latach 2022-2024 (tj. przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok zmiany miejsca zamieszkania) nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i była Pani rezydentem podatkowym Litwy, będącej państwem członkowskim Unii Europejskiej;

·       posiada Pani certyfikaty rezydencji podatkowej (DAS-4) oraz inne dokumenty wydane przez litewski organ podatkowy (Valstybine mokescią inspekcija), potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Litwie;

·      od sierpnia 2025 r. Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajduje się w Polsce.

Okoliczność, że w chwili przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski oczekiwała Pani na wydanie decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy (Niebieska Karta UE), pozostając w Polsce legalnie na podstawie stempla w paszporcie, nie ma wpływu na spełnienie przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

W konsekwencji spełnia Pani warunki uprawniające do skorzystania z ulgi na powrót.

Ad. 2

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT zwolnienie ma zastosowanie w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Przepis ten przyznaje podatnikowi prawo wyboru pierwszego roku korzystania ze zwolnienia. W przypadku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski w 2025 r. pierwszym rokiem korzystania z ulgi może być zarówno rok 2025, jak i rok 2026.

W związku z powyższym jest Pani uprawniona do wyboru roku 2026 jako pierwszego roku korzystania z ulgi na powrót, a zwolnienie będzie miało zastosowanie w latach 2026-2029.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Z opisu sprawy wynika, że od momentu przyjazdu do Polski (sierpień 2025 r.) Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.

Ponadto wyjaśniła Pani, że od w latach 2021-2025 (do dnia 1 sierpnia 2025 r.) mieszkała i pracowała Pani na terytorium Republiki Litewskiej. W tym okresie Pani jedynym centrum interesów osobistych i gospodarczych była Litwa, gdzie posiadała Pani status rezydenta podatkowego. W latach 2022-2024 (tj. przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok zmiany rezydencji podatkowej) nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym okresie przebywała Pani w Polsce jedynie okazjonalnie, wyłącznie w celach turystycznych. Przez cały ten czas posiadała Pani rezydencję podatkową w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. na Litwie.

Następny warunek, który określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy również został spełniony. Z przedstawionych informacji wynika bowiem, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz w okresie od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce swojego zamieszkania na Polskę, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Jak wynika z opisu sprawy, dokumenty, którymi Pani dysponuje to certyfikaty rezydencji podatkowej (formularz DAS-4) oraz zaświadczenia o uzyskanych dochodach i zapłaconym podatku dochodowym (formularz FR0594), wydane przez litewski organ podatkowy (Valstybine mokesćią inspekcija) za lata 2022, 2023, 2024 oraz za część roku 2025.

Zatem, uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „certyfikaty rezydencji Litwy oraz inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) jest również posiadanie przez podatnika Karty Polaka.

Z treści wniosku wynika, że przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania do Polski w roku 2025. Nie posiada Pani Karty Polaka ani obywatelstwa polskiego. W latach 2021-2025 (do 1 sierpnia 2025 r.) posiadała Pani natomiast miejsce zamieszkania na Litwie, w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących omawiane zwolnienie, w tym w szczególności zestawiając brzmienie lit. a) i b) w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy wskazać należy, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z dwóch kategorii podatników „powracających” – tj. z podatnikiem, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b) miejsce zamieszkania lub posiada np. Kartę Polaka wymienioną w lit. a), czyli uzyskał ją wcześniej – najpóźniej na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.

Wobec powyższego nie spełniła Pani warunku posiadania Karty Polaka wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast spełniła Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót. Od 11 sierpnia 2025 r. uzyskuje Pani na terytorium Polski dochody z zatrudnienia na umowę o pracę zawartej na czas nieokreślony.

Wobec powyższego, spełnia Pani warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Dochody z umowy o pracę do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostały objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z ulgi na powrót chciałaby Pani skorzystać do dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych za lata 2026-2029.

Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Okoliczność, że w chwili przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski oczekiwała Pani na wydanie decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy (Niebieska Karta UE), pozostając w Polsce legalnie na podstawie stempla w paszporcie, nie ma wpływu na spełnienie przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje Pani od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pani przypadku od 2025 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2026 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym, ulga Pani przysługuje za lata 2025-2028 lub 2026- 2029.

W związku z powyższym – w związku z Pani zapytaniem – może Pani zastosować ulgę na powrót do dochodów uzyskanych z umowy o pracę począwszy od roku 2026 (tj. wybrać lata 2026-2029 jako okres korzystania ze zwolnienia).

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.