0114-KDIP3-1.4011.808.2026.1.MK1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2)  Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

Niniejszy wniosek składany jest wspólnie przez dwóch zainteresowanych będących osobami fizycznymi: B.B. oraz A.A. (dalej łącznie: „Wspólnicy” lub „Zainteresowani”). Zainteresowani podlegają w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). Są oni jedynymi wspólnikami spółki C Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka"), posiadającymi po 50% udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kapitał zakładowy Spółki wynosi obecnie (…) zł i dzieli się na (…) udziałów o wartości nominalnej (…) zł każdy. Udziały te zostały w całości pokryte wkładami pieniężnymi w kwotach po (…) zł przez każdego ze wspólników. Spółka nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT).

Pierwotnym i głównym celem zawiązania Spółki była realizacja planu inwestycyjnego i zawodowego BB, polegającego na budowie (…) na własne potrzeby, połączonej z planem wzniesienia dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, co miało zapewnić równowagę ekonomiczną całego przedsięwzięcia. W celu urzeczywistnienia tej wizji, w 2024 roku Spółka nabyła nieruchomość gruntową (działki nr 1 i 2, (…)) za łączną kwotę (…) zł. Nabycie nastąpiło od osób fizycznych, transakcja została opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC) w stawce 2%, a Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie gruntu.

Zakup gruntu oraz późniejsze koszty operacyjne finansowane były z pierwotnego kapitału zakładowego oraz z prywatnych pożyczek właścicielskich udzielonych Spółce przez obu wspólników. Środki z tytułu pożyczek zostały w całości faktycznie przelane z prywatnych rachunków bankowych wspólników na rachunek płatniczy Spółki. Łączna kwota niespłaconych pożyczek na dzień złożenia wniosku wynosi X zł, z czego kwota pożyczki udzielonej przez BB wynosi Y zł, a kwota pożyczki udzielonej przez AA wynosi Z zł.

Spółka poczyniła znaczące nakłady na przygotowanie inwestycji, uzyskując m.in. (…). Przeprowadzone analizy ujawniły jednak szereg obiektywnych barier techniczno-finansowych przekraczających możliwości kapitałowe Wspólników. Badania (…) wykazały konieczność kosztownej wymiany (…). Bliskość (…) wymusiła sporządzenie specjalistycznych ekspertyz (…). W toku prac ujawniła się również konieczność przebudowy (…).

Dodatkowo (…) nałożył bezwzględny wymóg partycypacji w kosztach budowy (…) w kwocie ponad (….) zł netto. Spółka zobowiązała się do podpisania narzuconej umowy w (…), ponieważ stanowi to warunek konieczny do uzyskania uzgodnień zjazdów i kontynuowania procedury o pozwolenie na budowę. Brak akceptacji tych warunków zablokowałby możliwość uzyskania pozwolenia na budowę, uniemożliwiając tym samym realizację całego projektu.

Skumulowanie się tych nieprzewidzianych kosztów przekroczyło możliwości finansowe Wspólników, co wykluczyło samodzielną realizację inwestycji. Aby jednak nie porzucać pierwotnego celu inwestycyjnego, podjęli decyzję o poszukiwaniu inwestora branżowego i docelowym zbyciu na jego rzecz 100% udziałów. Przejęcie projektu przez podmiot dysponujący odpowiednim zapleczem finansowym umożliwi urzeczywistnienie planu powstania (…).

Decyzja o docelowym zbyciu 100% udziałów wynika z konieczności zabezpieczenia interesów majątkowych Wspólników. Z uwagi na kapitałochłonność inwestycji, pozostawienie w rękach Wspólników pakietu mniejszościowego, przy jednoczesnym oddaniu kontroli decyzyjnej inwestorowi branżowemu, wiązałoby się z nieakceptowalnym ryzykiem biznesowym. Oznaczałoby to pełną ekspozycję na ryzyka takie jak np. wieloletnie zamrożenie projektu, jednostronna zmiana koncepcji budowy czy nawet niewypłacalność dewelopera, na co Wspólnicy nie mieliby żadnego wpływu. Ponadto Wspólnicy, nie dysponując wolnymi środkami, nie mogliby uczestniczyć w przyszłym, zasilaniu Spółki kapitałem wymaganym na etapie budowy, co i tak doprowadziłoby do marginalizacji ich roli. W związku z tym Wspólnicy podjęli decyzję o całkowitym wyjściu z inwestycji i sprzedaży 100% udziałów pozyskanemu nabywcy.

Przed dokonaniem sprzedaży udziałów na rzecz Inwestora, w celu uporządkowania bilansu Spółki, Wspólnicy dokonają konwersji istniejących wierzytelności z tytułu pożyczek na kapitał zakładowy Spółki. Konwersja zostanie przeprowadzona formalnie jako wkład niepieniężny (aport) wierzytelności pożyczkowych.

Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podejmie uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę odpowiadającą całkowitej wartości niespłaconych pożyczek na dzień podjęcia tej uchwały, poprzez utworzenie nowych udziałów o wartości nominalnej (…) zł każdy.

Przyjmując dla celów poglądowych wartość zadłużenia według stanu na dzień złożenia niniejszego wniosku (tj. X zł), kapitał zostałby podwyższony poprzez utworzenie (…) nowych udziałów, które zostałyby objęte ściśle proporcjonalnie do wartości konwertowanych wierzytelności:

1    BB objęłaby (…) nowe udziały o łącznej wartości nominalnej Y zł. które pokryłaby w całości aportem swojej wierzytelności pożyczkowej o takiej samej wartości rynkowej i nominalnej.

2    AA objąłby (…) nowych udziałów o łącznej wartości nominalnej Z zł. które pokryłby w całości aportem swojej wierzytelności pożyczkowej o takiej samej wartości rynkowej i nominalnej.

W rezultacie podwyższenia kapitału, udziały w Spółce ulegną proporcjonalnemu rozkładowi, odzwierciedlającemu rzeczywiste historyczne zaangażowanie finansowe każdego ze Wspólników (po podwyższeniu BB posiadać będzie ok. 57,1% kapitału, a AA ok. 42,9%). Podwyższenie zostanie zarejestrowane w KRS. Wszelkie formalności z tym związane, w tym rozliczenie należnego podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) od podwyższenia kapitału, zostaną dopełnione.

Należy podkreślić, że wartość rynkowa konwertowanych wierzytelności pożyczkowych odpowiada w pełni ich wartości nominalnej. Wynika to z faktu, że rynkowa wartość majątku Spółki (w tym przede wszystkim posiadanej nieruchomości z zaawansowanym procesem inwestycyjnym) znacząco przewyższa kwotę jej zadłużenia, co oznacza, że wierzytelności Wspólników posiadają pełne pokrycie w aktywach Spółki, a ich wartość rynkowa jest równa wartości nominalnej.

Konwersja wierzytelności na kapitał jest zabiegiem restrukturyzacyjnym, warunkującym możliwość znalezienia nabywcy.

Zadłużenie Spółki, które wynosi X zł na dzień składania wniosku, drastycznie zaniża wskaźnik kapitałów własnych, blokując przyszłemu właścicielowi możliwość pozyskania zewnętrznego finansowania bankowego. Rozważano również alternatywne rozwiązania, tj. odroczoną spłatę lub cesję wierzytelności na nabywcę, jednak żadne z nich nie prowadzi do oddłużenia Spółki. Z kolei gotówkowa spłata długu przez Spółkę jest niemożliwa ze względu na brak płynności finansowej - jedynym istotnym aktywem Spółki jest nieruchomość gruntowa z rozpoczętym procesem inwestycyjnym. Tym samym konwersja długu w drodze aportu pozwala trwale uzdrowić bilans Spółki bez konieczności przepływu środków pieniężnych, którymi Spółka aktualnie nie dysponuje.

W kolejnym kroku Zainteresowani dokonają odpłatnego zbycia 100% udziałów w Spółce na rzecz pozyskanego Inwestora za cenę rynkową wynikającą z wyceny na dzień transakcji. Kwota ta zostanie wypłacona Wspólnikom w formie pieniężnej, przelewami proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów.

Pytania

1.    Czy w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i objęciem przez Zainteresowanych nowych udziałów w zamian za wkład niepieniężny (aport) w postaci własnych wierzytelności z tytułu uprzednio udzielonych Spółce pożyczek, po stronie Zainteresowanych powstanie dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) na dzień objęcia tych udziałów?

2.    Czy w przypadku późniejszego odpłatnego zbycia udziałów w Spółce na rzecz Inwestora, Zainteresowani będą uprawnieni do wykazania jako koszt uzyskania przychodów (KUP) pełnej wartości wkładu określonej w uchwale o podwyższeniu kapitału i umowie spółki, odpowiadającej nominalnej wartości wniesionych aportem wierzytelności pożyczkowych (tj. odpowiednio kwoty Y zł dla BB oraz kwoty Z zł dla AA), na podstawie art. 22 ust. 1f pkt 1 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad Pytanie nr 1

Zdaniem Zainteresowanych, operacja objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny w postaci wierzytelności pożyczkowych wygeneruje przychód podatkowy na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, który zostanie jednak w całości pomniejszony o koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1e pkt 2a ustawy o PIT, w związku z czym dochód do opodatkowania wyniesie dokładnie 0 zł.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, przychodem z kapitałów pieniężnych jest wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki. W analizowanym zdarzeniu przyszłym wartość wkładu (wartość wierzytelności) wynosi odpowiednio Y zł dla BB oraz AA zł dla Z. Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 1e pkt 2a ustawy o PIT, w przypadku objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny w postaci wierzytelności z tytułu pożyczki, która została uprzednio przez tego wspólnika udzielona tej spółce, koszt uzyskania przychodu ustala się w wysokości wartości odpowiadającej kwocie pożyczki, która została przekazana przez wnoszącego wkład na rachunek płatniczy tej spółki.

Ponieważ kwoty pożyczek zostały faktycznie w całości przelane z prywatnych rachunków bankowych wspólników na konto Spółki, koszty uzyskania przychodów idealnie zrównoważą przychód. Przychód i koszt będą równe, co oznacza brak dochodu do opodatkowania na etapie konwersji.

Słuszność powyższej, korzystnej dla podatników linii orzeczniczej znalazła ostateczne odzwierciedlenie w działaniach ustawodawcy, który, aby wyeliminować rozbieżności interpretacyjne i spory z organami podatkowymi, z dniem 1 stycznia 2019 r. wprowadził do ustawy o PIT jednoznaczny przepis art. 22 ust. 1e pkt 2a, stanowiący obecnie bezpośrednią, literalną podstawę prawną do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu przez Zainteresowanych.

Ad Pytanie nr 2

Zdaniem Zainteresowanych, przy ustalaniu dochodu z późniejszego odpłatnego zbycia udziałów na rzecz Inwestora, kosztami uzyskania przychodów (KUP) będą: pierwotne wkłady gotówkowe wniesione na kapitał zakładowy przy zawiązaniu Spółki (po (…) zł dla każdego ze wspólników) oraz pełna wartość wkładu z tytułu skonwertowanych pożyczek określona w umowie Spółki i wykazana uprzednio jako przychód z kapitałów pieniężnych na etapie aportu (tj. odpowiednio kwota Y zł dla BB oraz kwoty Z zł dla AA).

Zgodnie z art. 22 ust. 1f pkt 1 ustawy o PIT, w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny, koszty uzyskania przychodów ustala się na dzień zbycia tych udziałów w wysokości wartości, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT (czyli wartości wkładu określonej w umowie spółki). Przepis ten wprost wiąże koszt podatkowy z wartością samego wkładu, a nie z wartością nominalną wydanych udziałów.

W konsekwencji, pełna kwota wierzytelności pożyczkowych stanowiąca wartość wkładu przechodzi bezpośrednio w koszt uzyskania przychodu przy transakcji (…). Łączny koszt podatkowy przy sprzedaży udziałów (wyliczony na podstawie szacunkowych wartości ilustracyjnych) wyniesie:

·      Dla BB: (…) zł (kapitał pierwotny) + Y zł (wartość wkładu pożyczkowego) = (…) zł.

·      Dla AA: (…) zł (kapitał pierwotny) + Z zł (wartość wkładu pożyczkowego) = (…) zł.

Stanowisko to odzwierciedla bezwarunkowe brzmienie art. 22 ust. 1f pkt 1 ustawy o PIT, który nakazuje wprost rozpoznać koszt w wysokości wartości wkładu ustalonej w umowie spółki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stosownie do jego treści:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na wstępie należy wskazać, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. odsetki od pożyczek (art. 17 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy). Co istotne, przepis ten ma zastosowanie do odsetek od pożyczki, a nie samej kwoty pożyczki. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

·      udzielenie pożyczki i uzyskanie jej zwrotu są obojętne (neutralne) podatkowo dla pożyczkodawcy z uwagi na zwrotny charakter środków pożyczki;

·      odsetki od pożyczki jako „wynagrodzenie” uzyskiwane przez pożyczkodawcę od pożyczkobiorcy z tytułu udzielenia mu pożyczki (opłata za korzystanie z kapitału pożyczki) są przychodem pożyczkodawcy.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Ratio legis omawianego art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże się z faktem, że wkład niepieniężny jest formą odpłatnego zbycia przedmiotu wkładu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje przy tym pojęć „wkład niepieniężny” i „wkład pieniężny”. W oparciu o reguły wykładni językowej należy uznać, że „wkład pieniężny” to przekazywana spółce w celu pokrycia kapitału zakładowego określona liczba znaków pieniężnych wnoszonych w gotówce albo też w formie transferu pieniądza bankowego. Wkład niepieniężny natomiast to przekazywane spółce w celu pokrycia kapitału zakładowego wartości majątkowe, które nie są pieniądzem (w szczególności zbywalne rzeczy lub prawa).

Tzw. konwersja wierzytelności na udziały (akcje) spółki jest operacją polegającą na zamianie wierzytelności wspólnika (wierzyciela) wobec istniejącej spółki (dłużnika) na udziały (akcje) w tej spółce. Wyróżnia się przy tym dwa cywilnoprawne sposoby dokonania konwersji wierzytelności na udziały (akcje):

1)  objęcie przez wierzyciela udziałów (akcji) w podwyższonym kapitale zakładowym spółki w zamian za wkład w postaci jego wierzytelności wobec spółki (wkład określony formalnie w aktach wewnętrznych spółki dotyczących podwyższenia kapitału zakładowego jako niepieniężny) – wspólnik przenosi wierzytelność na spółkę tytułem pokrycia wkładów w drodze cesji tego prawa na rzecz spółki; prowadzi to do objęcia udziałów przez wspólnika i wygaśnięcia zobowiązania, którego przedmiot stanowiła wierzytelność (wierzytelność zostaje bowiem nabyta przez dłużnika);

2)  objęcie przez wierzyciela udziałów (akcji) w podwyższonym kapitale zakładowym spółki w zamian za wkład określony formalnie w aktach wewnętrznych spółki dotyczących podwyższenia kapitału zakładowego jako pieniężny, pokrywany w drodze wzajemnego potrącenia roszczenia wspólnika wobec spółki z roszczeniem spółki wobec wspólnika o wniesienie wkładu pieniężnego (wniesienie środków pieniężnych).

Analiza opisanych sposobów konwersji wierzytelności na kapitał zakładowy spółki w kontekście typu dobra prawnego, które jest wnoszone do spółki prowadzi do wniosku, że – niezależnie od kwalifikacji czynności dokonywanych w ramach konwersji na gruncie prawa cywilnego – jej istotą jest zawsze zamiana wierzytelności, czyli wartości majątkowych o charakterze niepieniężnym (niebędących pieniądzem), na udziały (akcje) spółki. Tym samym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konwersja wierzytelności na kapitał zakładowy spółki jest wniesieniem do spółki wkładu niepieniężnego.

W myśl art. 30b ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Stosownie do art. 30b ust. 2 pkt 5 ww. ustawy:

W kwestii kosztów uzyskania przychodów wskazać trzeba art. 22 ust. 1e pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tą regulacją::

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z opisu zdarzenia – Wspólnicy dokonają konwersji istniejących wierzytelności z tytułu pożyczek na kapitał zakładowy Spółki. Konwersja zostanie przeprowadzona formalnie jako wkład niepieniężny (aport) wierzytelności pożyczkowych. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podejmie uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę odpowiadającą całkowitej wartości niespłaconych pożyczek na dzień podjęcia tej uchwały, poprzez utworzenie nowych udziałów o wartości nominalnej (…) zł każdy.

Po Państwa stronie powstanie zatem przychód w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości wartości wniesionego wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności, na którą składają się kwoty udzielonych przez Państwa tej spółce pożyczek. Przychód ten podlega pomniejszeniu o koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 22 ust. 1e pkt 2a ustawy. Kosztem tym jest w myśl tego przepisu wartość odpowiadająca kwocie pożyczek, które zostały przekazane przez Państwa jako wnoszących wkład na rachunek płatniczy spółki, nie wyższa jednak niż wartość wkładu z tytułu tych pożyczek określona zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 cytowanej ustawy – jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest wierzytelność z tytułu pożyczek. Wobec powyższego stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również kwestia, czy w przypadku późniejszego odpłatnego zbycia udziałów w Spółce na rzecz Inwestora, będą Państwo uprawnieni do wykazania jako koszt uzyskania przychodów pełnej wartości wkładu określonej w uchwale o podwyższeniu kapitału i umowie spółki, odpowiadającej nominalnej wartości wniesionych aportem wierzytelności pożyczkowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z zapisem art. 17 ust. 1ab pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 17 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Art. 30b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W myśl art. 30b ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 30b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólna definicja kosztów uzyskania przychodu została określona w art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Podstawą dla ustalenia kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) dla potrzeb rozliczeń dokonywanych na podstawie art. 30b ustawy są natomiast następujące przepisy szczegółowe:

·      art. 22 ust. 1f dotyczy odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny;

·      art. 23 ust. 1 pkt 38 dotyczy odpłatnego zbycia udziałów (akcji) nabytych lub objętych w zamian za wkład pieniężny;

·      art. 23 ust. 1 pkt 38c dotyczy odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki nabywającej w ramach wymiany udziałów i odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce otrzymanych w drodze wymiany udziałów.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym do odpłatnego zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny ma zastosowanie art. 22 ust. 1f pkt 1 ww. ustawy. Natomiast odnośnie zbycia udziałów objętych za wkład pieniężny ma zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1f ww. ustawy:

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy:

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone regulacje prawne, przychód uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia udziałów, o którym mowa w cyt. art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pomniejsza się o koszty uzyskania przychodu. W sytuacji objęcia udziałów za wkład pieniężny koszty ustala się na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy, zatem będą to wydatki poniesione przez Państwa na objęcie udziałów tj. pierwotne wkłady gotówkowe. Natomiast do odpłatnego zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny ma zastosowanie art. 22 ust. 1f pkt 1 ww. ustawy, tj. kosztem będą wartości wskazane w tym przepisie, tj. koszty w wysokości określonej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy. W Państwa przypadku będzie to kwota wierzytelności pożyczkowych stanowiąca wartość wkładu określona w umowie spółki.

Wobec powyższego stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy Organ nie odniósł się do kwot i wyliczeń wskazanych we wniosku.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.