0114-KDIP3-1.4011.800.2026.2.MŁ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 września 2026 r. ( wpływ 15 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jako Spółka będąca rezydentem podatkowym w Polsce. Spółka zatrudnia pracowników i jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

B. AG (dalej: „Spółka szwajcarska”) jest spółką dominującą względem Spółki.

Dnia (…) 2026 r. doszło do transakcji sprzedaży, w której większość udziałów Spółki szwajcarskiej została sprzedana podmiotom zewnętrznym. W ramach przygotowania do tej transakcji dotychczasowi udziałowcy Spółki szwajcarskiej podjęli decyzję o przeznaczeniu części ekonomicznych korzyści uzyskanych z transakcji na rzecz wybranych osób związanych z całą Grupą, w tym wybranych pracowników Wnioskodawcy. Do tych osób przesłane zostały odpowiednie komunikaty obwieszczające korzyści materialne, które otrzymaliby w związku z transakcją.

Świadczenie to zostało przyznane w ramach programu określanego jako (…) (dalej: „Program” lub „MIS”). Program został sfinansowany przez udziałowców Spółki szwajcarskiej proporcjonalnie do posiadanych (sprzedanych) przez nich udziałów.

Decyzja o ustanowieniu Programu, określeniu jego zasad, ustaleniu kręgu osób uprawnionych oraz wysokości świadczeń została podjęta poza Wnioskodawcą, przez udziałowców Spółki szwajcarskiej. Wnioskodawca nie był organizatorem Programu, nie decydował o jego utworzeniu, nie określał jego warunków ani nie posiada kompetencji do samodzielnego przyznawania, modyfikowania lub odbierania uprawnień wynikających z Programu.

Program jest bezpośrednio związany z transakcją dotyczącą sprzedaży większości udziałów Spółki szwajcarskiej. Program nie stanowi stałego systemu wynagradzania obowiązującego u Wnioskodawcy. Świadczenie nie wynika z regulaminu wynagradzania, regulaminu premiowania, umów o pracę zawartych z Wnioskodawcą ani innych wewnętrznych aktów obowiązujących u Wnioskodawcy. Uprawnienie do otrzymania świadczenia przez uczestników Programu wynika wyłącznie z decyzji podjętej przez udziałowców Spółki szwajcarskiej w związku ze zrealizowaną transakcją sprzedaży. Pracownicy Wnioskodawcy nie uzyskują świadczenia na podstawie stosunku pracy łączącego ich z Wnioskodawcą.

W ramach Programu wybranym uczestnikom przyznano jednorazowe świadczenie pieniężne. Zgodnie z dokumentacją Programu, 70% całkowitej wartości świadczenia będzie płatne do końca roku, w którym nastąpiła transakcja, natomiast pozostałe 30% świadczenia ma zostać wypłacone w dwóch odroczonych transzach. Połowa tej kwoty (15% całkowitej wartości świadczenia) ma zostać wypłacona po upływie jednego roku od pierwszej wypłaty, a pozostała część po upływie dwóch lat od pierwszej wypłaty.

Wypłata transz odroczonych jest uzależniona od pozostawania przez danego uczestnika w zatrudnieniu w Grupie w momencie wypłaty transzy. Warunek pozostawania w zatrudnieniu ma wyłącznie charakter techniczny i nie zmienia źródła ani charakteru świadczenia. W szczególności nie oznacza to, że świadczenie jest wypłacane przez Wnioskodawcę jako element wynagrodzenia za pracę wykonywaną przez uczestników Programu na rzecz Wnioskodawcy ani jako premia należna z tytułu realizacji celów pracowniczych, a także nie może stanowić podstawy do ewentualnych roszczeń pracowników względem Wnioskodawcy.

Z uwagi na konieczność zapewnienia technicznej obsługi wypłaty świadczeń na rzecz uczestników Programu będących polskimi pracownikami, wypłata świadczeń dla pracowników Wnioskodawcy jest realizowana przy udziale Wnioskodawcy. Rola Wnioskodawcy sprowadza się jednak wyłącznie do funkcji technicznego pośrednika wypłaty, działającego na rachunek i w imieniu udziałowców Spółki szwajcarskiej finansujących Program.

Środki przeznaczone na wypłaty w ramach Programu nie pochodzą ze środków własnych Wnioskodawcy, tj. Spółka nie ponosi ekonomicznego ciężaru świadczeń przyznanych uczestnikom Programu. Środki przekazywane Wnioskodawcy na realizację wypłat w ramach Programu mają charakter środków przejściowych, przeznaczonych wyłącznie do dalszej wypłaty na rzecz uczestników Programu. Nie stanowią one przychodu Wnioskodawcy ani kosztu ponoszonego przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie ma swobody w dysponowaniu środkami otrzymanymi na realizację Programu. Środki te są przekazywane w określonym celu i mogą zostać wykorzystane wyłącznie do realizacji świadczeń przyznanych przez udziałowców. Wnioskodawca nie decyduje o tym, komu świadczenie zostanie przyznane, w jakiej wysokości ani na jakich warunkach.

W konsekwencji udział Wnioskodawcy w procesie wypłaty ma charakter wyłącznie techniczny i administracyjny. Fakt, że wypłaty mają zostać dokonane przy wykorzystaniu lokalnej infrastruktury płatniczej Wnioskodawcy, nie oznacza, że Wnioskodawca staje się podmiotem przyznającym świadczenie.

W odniesieniu do wybranych uczestników Programu część kwoty netto świadczenia może zostać przeznaczona na reinwestycję w ramach odrębnych ustaleń. W takich przypadkach pełna wartość świadczenia jest uwzględniana dla celów technicznego rozliczenia wypłaty, natomiast część kwoty netto przeznaczona na reinwestycję nie jest przekazywana bezpośrednio do dyspozycji uczestnika, lecz zostaje zatrzymana i zastosowana zgodnie z odrębnymi ustaleniami.

Powyższa okoliczność nie zmienia charakteru świadczenia jako świadczenia przyznanego przez udziałowców w związku z transakcją właścicielską. Reinwestycja dotyczy sposobu dalszego wykorzystania części ekonomicznej wartości świadczenia przypadającej uczestnikowi, nie zaś źródła samego świadczenia. W szczególności nie oznacza to, że świadczenie pochodzi od Wnioskodawcy ani że stanowi element wynagrodzenia za pracę wypłacanego przez Wnioskodawcę.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Ad 1. Pytanie: Do kogo, do Wnioskodawcy czy Spółki szwajcarskiej, Uczestnicy Programu mogą kierować roszczenia z tytułu uczestnictwa w Programie?

Odpowiedź: Roszczenia związane z uczestnictwem w Programie mogą być kierowane wyłącznie do dawnych udziałowców Spółki szwajcarskiej. Wnioskodawca nie jest stroną zobowiązaną do spełnienia świadczeń wynikających z Programu. Uczestnikom Programu nie przysługują wobec Wnioskodawcy roszczenia o przyznanie, wydanie ani wypłatę świadczeń przewidzianych w Programie.

Ad 2. Pytanie: Czy mają Państwo wpływ na to, który Państwa pracownik może uczestniczyć w Programie?

Odpowiedź: Wnioskodawca nie ma wpływu na wybór osób uprawnionych do uczestnictwa w Programie. W szczególności Wnioskodawca nie wskazuje uczestników, nie zatwierdza ich udziału oraz nie podejmuje decyzji o przyznaniu im świadczeń w ramach Programu.

Ad 3. Pytanie: Kto ponosi koszty organizacji i funkcjonowania Programu, przez jaki podmiot Program jest administrowany i obsługiwany?

Odpowiedź: Koszty utworzenia, organizacji i funkcjonowania Programu ponoszą dawni udziałowcy Spółki szwajcarskiej. Koszty te nie są ponoszone przez Wnioskodawcę ani refakturowane na Wnioskodawcę. Program jest administrowany i obsługiwany przez dawnych udziałowców Spółki szwajcarskiej.

Pytania

1.  Czy świadczenia pieniężne przyznane wybranym pracownikom Wnioskodawcy w ramach Programu, finansowane przez udziałowców Spółki szwajcarskiej i wypłacane przy technicznym udziale Wnioskodawcy, stanowią dla tych pracowników przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT), a nie przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 tej ustawy?

2.  Czy w związku z techniczną obsługą Programu, obejmującą wypłatę świadczeń pieniężnych przyznanych wybranym pracownikom Wnioskodawcy w ramach MIS, na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są, co do zasady, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT wymieniony został katalog źródeł przychodów. Wśród nich wskazane zostały m.in. stosunek pracy (pkt 1), działalność wykonywana osobiście (pkt 2), pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3), kapitały pieniężne i prawa majątkowe (pkt 7) oraz inne źródła (pkt 9).

Przychodem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 1 Ustawy PIT są wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W kontekście przychodów uzyskiwanych w ramach Programu, kluczowe znaczenie z punktu widzenia zakwalifikowania przysporzenia pracownika jako przychodu ze stosunku pracy ma fakt istnienia związku danego świadczenia z istniejącym stosunkiem prawnym.

Program został ustanowiony w związku z transakcją sprzedaży większości udziałów Spółki szwajcarskiej. Świadczenia przyznane uczestnikom Programu mają swoje ekonomiczne i prawne źródło w decyzji udziałowców Spółki szwajcarskiej, którzy postanowili przeznaczyć część korzyści ekonomicznych uzyskanych z transakcji na rzecz wybranych osób związanych z Grupą.

Wnioskodawca nie był organizatorem Programu. Wnioskodawca nie podjął decyzji o jego utworzeniu, nie określał zasad Programu, nie ustalał kręgu osób uprawnionych do otrzymania świadczeń ani wysokości świadczeń przysługujących poszczególnym uczestnikom. Wnioskodawca nie posiada również kompetencji do samodzielnego przyznawania, modyfikowania lub odbierania uprawnień wynikających z Programu.

Świadczenie nie wynika z umów o pracę zawartych pomiędzy Wnioskodawcą a pracownikami, regulaminu wynagradzania, regulaminu premiowania ani innych wewnętrznych aktów obowiązujących u Wnioskodawcy. Program nie stanowi stałego systemu wynagradzania funkcjonującego u Wnioskodawcy, lecz jest jednorazowym rozwiązaniem związanym z transakcją właścicielską dotyczącą Spółki szwajcarskiej. Uczestnictwo w Programie nie jest ujęte w dokumentach obowiązujących w Spółce, w szczególności nie wynika bezpośrednio z umów o pracę zawartych pomiędzy Wnioskodawcą i jej pracownikami.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia otrzymywane przez uczestników Programu nie stanowią wynagrodzenia za pracę wykonywaną na rzecz Wnioskodawcy. Nie są one premią pracowniczą należną z tytułu realizacji celów pracowniczych, nie wynikają z obowiązków wykonywanych przez pracowników na rzecz Wnioskodawcy i nie są przyznawane przez Wnioskodawcę jako pracodawcę.

Na powyższą ocenę nie wpływa okoliczność, że uprawnionymi do otrzymania świadczeń są m.in. osoby pozostające w stosunku pracy z Wnioskodawcą. Status pracownika jest w tym przypadku jedynie elementem opisującym powiązanie uczestnika z Grupą. Sam fakt pozostawania w zatrudnieniu u Wnioskodawcy nie przesądza o tym, że każde świadczenie otrzymane przez taką osobę powinno być kwalifikowane jako przychód ze stosunku pracy.

Istotne znaczenie ma również fakt, że Wnioskodawca nie ponosi ekonomicznego ciężaru świadczeń przyznanych uczestnikom Programu. Środki przeznaczone na wypłatę świadczeń nie pochodzą ze środków własnych Wnioskodawcy. Są one przekazywane Wnioskodawcy wyłącznie w celu technicznej realizacji wypłat na rzecz uczestników Programu. Wnioskodawca nie ma swobody w dysponowaniu tymi środkami, nie może przeznaczyć ich na inne cele i działa wyłącznie jako techniczny pośrednik wypłaty.

W konsekwencji, świadczenia przyznane uczestnikom Programu nie powinny zostać zakwalifikowane jako przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Nie mają one bowiem źródła w stosunku pracy łączącym uczestników Programu z Wnioskodawcą, lecz w odrębnej decyzji udziałowców Spółki szwajcarskiej, podjętej w związku z transakcją sprzedaży większości udziałów tej spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia pieniężne przyznane wybranym pracownikom Wnioskodawcy w ramach MIS, finansowane przez udziałowców Spółki szwajcarskiej i wypłacane przy wyłącznie technicznym udziale Wnioskodawcy, stanowią dla tych pracowników przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT, a nie przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 ustawy o PIT.

Katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Oznacza to, że do tego źródła mogą zostać zakwalifikowane również inne świadczenia, które powodują powstanie przysporzenia majątkowego po stronie podatnika, ale nie mieszczą się w ramach pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT.

W analizowanym stanie faktycznym świadczenia przyznane uczestnikom Programu nie powinny być kwalifikowane jako przychody ze stosunku pracy, ponieważ nie wynikają z relacji pracownik- pracodawca ani z obowiązków wykonywanych przez uczestników na rzecz Wnioskodawcy. Nie stanowią również przychodów z działalności wykonywanej osobiście, pozarolniczej działalności gospodarczej, kapitałów pieniężnych ani praw majątkowych. W konsekwencji jako świadczenia pieniężne niewymienione wprost w innych źródłach przychodów, powinny zostać zakwalifikowane jako przychody z innych źródeł.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2

Zgodnie z art. 32 ustawy o PIT osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej będące „zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Praktyczny wymiar wyżej wymienionych przepisów oznacza obowiązek pracodawców prawidłowego rozpoznania dla celów podatkowych przychodów pracowników oraz obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych a następnie pobrania i zapłaty.

Status płatnika nie powstaje automatycznie w związku z samym udziałem danego podmiotu w przekazaniu określonego świadczenia pieniężnego. Obowiązki płatnika mogą powstać wyłącznie wtedy, gdy konkretny przepis prawa podatkowego nakłada na dany podmiot obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku lub zaliczki na podatek.

W konsekwencji, obowiązek płatnika po stronie zakładu pracy może powstać w szczególności wtedy, gdy dane świadczenie stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, tj. przychód, którego źródłem jest relacja pracownik-pracodawca.

Jak wskazano w stanowisku Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, świadczenia przyznane uczestnikom Programu nie stanowią przychodów ze stosunku pracy. Świadczenia te nie wynikają z umów o pracę zawartych przez uczestników z Wnioskodawcą, regulaminu wynagradzania, regulaminu premiowania ani innych wewnętrznych aktów obowiązujących u Wnioskodawcy. Nie są również przyznawane przez Wnioskodawcę jako wynagrodzenie za pracę lub premia za realizację celów pracowniczych.

Źródłem świadczeń jest decyzja udziałowców Spółki szwajcarskiej podjęta w związku z transakcją sprzedaży większości udziałów tej spółki. Program został sfinansowany przez udziałowców Spółki szwajcarskiej, a nie przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie ponosi ekonomicznego ciężaru świadczeń, nie decyduje o kręgu osób uprawnionych, wysokości świadczeń ani warunkach ich przyznania.

Udział Wnioskodawcy w procesie wypłaty ma charakter wyłącznie techniczny i administracyjny. Wnioskodawca działa jako podmiot pośredniczący w przekazaniu środków przyznanych i sfinansowanych przez udziałowców Spółki szwajcarskiej. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który ekonomicznie finansuje świadczenie, ani podmiotem, który przyznaje świadczenie uczestnikom Programu.

Skoro świadczenia przyznane uczestnikom Programu nie stanowią przychodów ze stosunku pracy, lecz przychody z innych źródeł, to po stronie Wnioskodawcy nie powstają obowiązki płatnika określone w art. 32 ustawy o PIT. W szczególności Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości świadczeń przyznanych uczestnikom Programu.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, że świadczenia będą technicznie obsługiwane przez Wnioskodawcę, Wnioskodawca jest zobowiązany do wypełnienia właściwych obowiązków informacyjnych przewidzianych dla świadczeń kwalifikowanych jako przychody z innych źródeł, w szczególności do wykazania wartości świadczeń w informacji PIT-11. Obowiązek informacyjny nie jest jednak tożsamy z obowiązkiem płatnika polegającym na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu zaliczki na podatek.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z techniczną obsługą wypłaty świadczeń przyznanych uczestnikom Programu, a także kwalifikacji świadczeń z Programu jako przychodów z innych źródeł, na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika w rozumieniu art. 32 ustawy o PIT.

Pracownicy będą zobowiązani do rozliczenia przychodów uzyskanych z tytułu uczestnictwa w Programie jako przychodów z innych źródeł w swoich rocznych zeznaniach podatkowych, zgodnie z zasadami ogólnymi, tj. We własnym zakresie w indywidualnych rocznych zeznaniach podatkowych, z obowiązkiem zapłaty należnego podatku w ustawowym terminie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 622 ze zm.):

W świetle art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 592 ze zm.):

Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

• tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
• obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:

• zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej - w odniesieniu do uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
• osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
• osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).

Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez:

• określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
• określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww. podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.

Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:

• nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
• mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu:

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił:

• stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
• inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9).

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy:

O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników - czy pokrywa wypłatę tych świadczeń bezpośrednio ze środków własnych czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.

Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy:

Jak wynika natomiast z art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 powołanej ustawy:

Jednocześnie, na podstawie art. 42a ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1, mieszczące się w ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy.

W analizowanym przypadku Spółka rozważa, czy spoczywają na niej obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z udziałem jej pracowników w ramach programu określonego jako (…) utworzonego przez B. AG - Spółkę szwajcarską będącą jednostką dominującą w stosunku do Spółki.

Jak wskazano w opisie sprawy:

• pracownicy Spółki zostali objęci Programem (…) skierowanym do pracowników spółek z Grupy;
• Program został utworzony przez Spółkę Szwajcarską - B. AG;
• zaproszenie do uczestnictwa w Programie oraz przyznanie praw wynikających z takiego uczestnictwa inicjowane jest przez udziałowców Spółki szwajcarskiej;
• świadczenie nie wyniku z regulaminu wynagradzania, regulaminu premiowania, umów o pracę zawartych ze Spółką ani innych wewnętrznych aktów obowiązujących w Spółce,
• uprawnienie do otrzymania świadczenia przez uczestników Programu wynika wyłącznie z decyzji podjętej przez udziałowców spółki szwajcarskiej,
• pracownicy Spółki nie uzyskują świadczenia na podstawie stosunku pracy łączącego ich ze Spółką,
• Spółka nie będzie miała wpływu na świadczenie przyznawane z tytułu uczestnictwa w Programie (nie będzie decydować o wysokości wypłaty, ani o przyznaniu prawa do uczestnictwa w Programie);
• Spółka pośredniczy w wypłacie świadczenia między pracownikami a spółką szwajcarską;
• rola Spółki sprowadza się wyłącznie do funkcji technicznego pośrednika wypłaty, działającego na rachunek i w imieniu udziałowców spółki szwajcarskiej;
• środki przeznaczone na wypłaty w ramach Programu nie pochodzą ze środków własnych Spółki.

W takiej sytuacji świadczenia pracowników związane z uczestnictwem w Programie nie są przez nich uzyskiwane od Spółki - Spółka nie jest podmiotem udzielającym tych świadczeń, a jedynie podmiotem pośredniczącym w ich wypłacie pomiędzy spółką szwajcarską a pracownikami.

Skoro Spółka nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz pracowników, nie powstaną po jego stronie obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Wobec tego świadczenia opisane we wniosku nie będą przychodami ze stosunku pracy i nie będą objęte zakresem zastosowania art. 32 omawianej ustawy.

Prawidłowo Spółka zakwalifikowała opisane we wniosku świadczenia pieniężne dokonywane na rzecz pracowników do przychodów z „innych źródeł” na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, Spółka nie jest zobowiązana do pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu. Ciążą na Państwu jedynie obowiązki informacyjne, tj. sporządzenie i przekazanie podatnikom (osobom polecającym) oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-11), zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.