0114-KDIP3-1.4011.792.2026.2.EC

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

• w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości za lata 2024-2025 oraz od 1 stycznia 2026 do 29 marca 2026 - jest nieprawidłowe,
• w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości za okres od 30 marca 2026 - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 5 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 września 2026 r. (wpływ 5 września 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pani ojciec, D.D., prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...), NIP (...), REGON (…). W skład przedsiębiorstwa wchodziła między innymi nieruchomość położona przy ul. (…) w (…), wykorzystywana do prowadzenia domu przyjęć. Pani ojciec zmarł 1 kwietnia 2024 r. Jest Pani jedyną spadkobierczynią ustawową. 10 kwietnia 2024 r. złożyła Pani przed notariuszem oświadczenie o przyjęciu całego spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Tego samego dnia powołała Pani B.B. na zarządcę sukcesyjnego przedsiębiorstwa w spadku. Zarządca sukcesyjny pełnił funkcję nieprzerwanie do wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego. Przedsiębiorstwo w spadku kontynuowało działalność bez faktycznej przerwy, w tym samym miejscu i w tym samym zakresie. Uzyskiwało przychody w 2024 r., w całym 2025 r. oraz od 1 stycznia do 30 marca 2026 r. Nieruchomość była ujęta w ewidencji środków trwałych zmarłego przedsiębiorcy, następnie przedsiębiorstwa w spadku. 30 marca 2026 r. sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia, w którym poświadczono, że nabyła Pani z dobrodziejstwem inwentarza cały spadek, w udziale 1/1.

Akt został zarejestrowany w Rejestrze Spadkowym 30 marca 2026 r. o godz. 13:17. W związku z nabyciem przez Panią, jako jedyną spadkobierczynię, przedsiębiorstwa w spadku w całości zarząd sukcesyjny wygasł. Notariusz zgłosił wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego do CEIDG.

Od 30 marca 2026 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą pod firmą C., NIP (…), REGON (…). Przejęła Pani wszystkie składniki materialne i niematerialne przedsiębiorstwa w spadku, w tym nieruchomość, środki trwałe, wyposażenie, umowy, pracowników, należności i zobowiązania. Kontynuuje Pani działalność bez przerwy, w tym samym miejscu i w tym samym zakresie. Nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych Pani obecnej działalności. Cała nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Żadna jej część nie jest używana prywatnie, mieszkalnie ani poza działalnością.

Przed śmiercią Pani ojca została wydana decyzja wymiarowa na 2024 r., jednak nie posiada Pani jej kopii. Pierwsza rata podatku za 2024 r. w kwocie 6 841 zł została zapłacona 12.03.2024 z rachunku firmowego Pani ojca przed jego śmiercią. Według posiadanych dokumentów księgowych kwota ta nie została ujęta w kosztach uzyskania przychodów. Nie jest ona przedmiotem pytań niniejszego wniosku.

Podatek za II, III i IV ratę 2024 r. nie został ujęty w kosztach zmarłego przedsiębiorcy ani przedsiębiorstwa w spadku. 22 czerwca 2026 r. Burmistrz (…) wydał wobec Pani decyzję o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy na podstawie art. 97 - 101 Ordynacji podatkowej, określając zaległość za II, III i IV ratę 2024 r. w łącznej kwocie 20 523 zł. Termin zapłaty wskazano jako 14 dni od doręczenia decyzji. Zapłaciła Pani całą kwotę 20 523 zł - 30 czerwca 2026 r.

Przed 22 czerwca 2026 r. nie wydano decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2025 r. Przedsiębiorstwo w spadku nie ujęło w kosztach żadnej kwoty podatku od nieruchomości za ten rok i nie tworzyło z tego tytułu rezerw ani rozliczeń międzyokresowych. Decyzją z 22 czerwca 2026 r., wydaną bezpośrednio na Panią jako osobę fizyczną, Burmistrz (…) ustalił podatek od nieruchomości za 2025 r. w kwocie 29 609 zł. Zapłaciła Pani całą kwotę 29 609 zł - 30 czerwca 2026 r.

Przed 22 czerwca 2026 r. nie wydano decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2026 r. Przedsiębiorstwo w spadku nie ujęło w kosztach podatku dotyczącego okresu od 1 stycznia do 30 marca 2026 r. Decyzją z 22 czerwca 2026 r., wydaną bezpośrednio na Panią, Burmistrz (…) ustalił podatek od nieruchomości za cały 2026 r. w kwocie 31 544 zł - 30 czerwca 2026 r. zapłaciła Pani pierwszą i drugą ratę tego podatku w łącznej kwocie 15 772 zł. Trzecia i czwarta rata, w łącznej kwocie 15 772 zł, nie zostały jeszcze zapłacone.

Księgowa ujęła w Pani KPiR w czerwcu 2026 r. kwotę 23 833 zł jako część podatku przypisaną do okresu prowadzenia przez Panią działalności od 30 marca 2026 r. Sposób matematycznego wyliczenia tej kwoty : 175 zł I kwartał 2026 (co wynika z 7886 zł / 90 dni I kwartału 2026 x 2 dni prowadzenia działalności = 175,24) + 7886 zł II kwartał 2026 + 7886 III kwartał 2026 + 7886 zł IV kwartał 2026 razem daje 23.833 zł. Pozostała część rocznej kwoty, tj. 7 711 zł. nie została ujęta w kosztach.

Wszystkie trzy decyzje zostały wydane i doręczone Pani elektronicznie 22 czerwca 2026 r. Nie wniosła Pani odwołań. 30 czerwca 2026 r. zapłaciła Pani: 20 523 zł objęte decyzją o odpowiedzialności spadkobiercy za II, III i IV ratę podatku za 2024 r.; 29 609 zł podatku za 2025 r.; oraz 15 772 zł stanowiące pierwszą i drugą ratę podatku za 2026 r. Pozostałe dwie raty podatku za 2026 r., w łącznej kwocie 15 772 zł, nie zostały jeszcze zapłacone. Niezależnie od powyższego pierwsza rata podatku za 2024 r. w kwocie 6 841 zł została zapłacona przed śmiercią Pani ojca z jego rachunku firmowego i nie jest objęta pytaniami niniejszego wniosku. Wniosek nie obejmuje odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia ani kosztów egzekucyjnych.

Kwoty 20 523 zł za 2024 r. oraz 29 609 zł za 2025 r. nie zostały dotychczas ujęte w Pani KPiR. Wobec Pani nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa ani czynności sprawdzające dotyczące zaliczenia opisanych kwot do kosztów uzyskania przychodów. Kwestia ta nie została również rozstrzygnięta decyzją organu podatkowego w zakresie PIT.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Pani działalność gospodarcza jest opodatkowana podatkiem liniowym.

Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą uproszczoną (kasowa), zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stosuje Pani metody memoriałowej określonej w art. 22 ust. 5-5c tej ustawy.

W związku z tym KPiR nie jest prowadzona w sposób, o którym mowa w art. 22 ust. 6 ustawy o PIT, tj. dla potrzeb stosowania zasad memoriałowego przyporzqdkowywania kosztów uzyskania przychodów do okresów, których dotyczy. Koszty ujmuje Pani zgodnie z metodą uproszczoną, zasadniczo w roku ich poniesienia, a dzień poniesienia kosztu ustala Pani zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o PIT. Metodę uproszczoną stosuje Pani konsekwentnie.

Decyzja wspomniana w opisie zaistniałych stanów faktycznych: “Przed śmiercią Pani ojca została wydana decyzja wymiarowa na 2024 r., jednak nie posiada Pani jej kopii. (…)” - dotyczyła podatku od nieruchomości.

Pytania

1.  Czy kwota 20 523 zł wynikająca z decyzji Burmistrza (…) z 22 czerwca 2026 r. o Pani odpowiedzialności podatkowej jako spadkobiercy za II, III i IV ratę podatku od nieruchomości za 2024 r., która nie została wcześniej zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zmarłego przedsiębiorcy ani przedsiębiorstwa w spadku i została przez Panią zapłacona 30 czerwca 2026 r., może stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i zostać potrącona 22 czerwca 2026 r., tj. w dniu wydania i doręczenia decyzji stanowiącej podstawę jej ujęcia w KPiR?

2.  Czy kwota 29 609 zł podatku od nieruchomości za 2025 r., ustalona bezpośrednio wobec Pani decyzją Burmistrza (…) z 22 czerwca 2026 r. i zapłacona przez Panią 30 czerwca 2026 r., może stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i zostać potrącona 22 czerwca 2026 r., tj. w dniu wydania i doręczenia decyzji stanowiącej podstawę jej ujęcia w KPiR?

3.  Czy pełna kwota 31 544 zł podatku od nieruchomości za 2026 r., ustalona bezpośrednio wobec Pani decyzją Burmistrza (…) z 22 czerwca 2026 r., może stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i zostać potrącona w całości 22 czerwca 2026 r. na podstawie art. 22 ust. 1, ust. 4 i ust. 6b ustawy o PIT, bez proporcjonalnego podziału na okres funkcjonowania przedsiębiorstwa w spadku oraz okres prowadzenia przez Panią działalności i niezależnie od tego, że 30 czerwca 2026 r. zapłaciła Pani jedynie pierwszą i drugą ratę w łącznej kwocie 15 772 zł, a w konsekwencji czy może Pani zwiększyć koszt ujęty w czerwcu 2026 r. o 7 711 zł?

Pani stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania nr 1

Uważa Pani, że odpowiedź jest twierdząca. Kwota 20 523 zł może stanowić koszt uzyskania przychodów Pani działalności i jest potrącalna 22 czerwca 2026 r.

Stanowisko do pytania nr 2

Uważa Pani, że odpowiedź jest twierdząca. Kwota 29 609 zł może stanowić koszt uzyskania przychodów Pani działalności i jest potrącalna 22 czerwca 2026 r.

Stanowisko do pytania nr 3

Uważa Pani, że odpowiedź jest twierdząca. Pełna kwota 31 544 zł może stanowić koszt uzyskania przychodów Pani działalności i jest potrącalna w całości 22 czerwca 2026 r., bez podziału proporcjonalnego. Może Pani zatem zwiększyć koszt ujęty w czerwcu 2026 r. o 7 711 zł.

Uzasadnienie:

Podatek od nieruchomości jako koszt pośredni działalności - Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Podatek od nieruchomości nie został objęty ogólnym wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów. W opisanym stanie faktycznym związek z działalnością jest bezpośrednio wykazany przez wyłączne i nieprzerwane wykorzystywanie całej nieruchomości do prowadzenia Jesionowego Dworu. Obowiązek ponoszenia podatku warunkuje zachowanie prawa do korzystania z nieruchomości będącej podstawowym składnikiem źródła przychodów.

Podatek od nieruchomości ma charakter kosztu pośredniego: nie jest przypisany do konkretnego przychodu lub pojedynczej usługi, lecz dotyczy utrzymania i zabezpieczenia całego źródła przychodów. Moment potrącenia przy uproszczonej metodzie KPiR - Prowadzi Pani KPiR metodą uproszczoną.

Na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o PIT koszty są potrącane w roku, w którym zostały poniesione. Zgodnie z art. 22 ust. 6b za dzień poniesienia kosztu u podatnika prowadzącego KPiR uważa się dzień wystawienia faktury, rachunku lub innego dowodu stanowiącego podstawę ujęcia kosztu. Decyzja wymiarowa lub decyzja określająca odpowiedzialność spadkobiercy jest innym dowodem stanowiącym podstawę księgowania.

Wszystkie decyzje zostały wydane i doręczone Pani 22 czerwca 2026 r., dlatego w opisanym stanie faktycznym nie występuje rozbieżność między datą wydania dokumentu, a datą powstania lub skonkretyzowania obowiązku wobec Pani. Zapłata dokonana przez Panią 30 czerwca 2026 r. potwierdza definitywne poniesienie ciężaru kwot dotyczących 2024 i 2025 r. oraz pierwszej i drugiej raty za 2026 r., lecz Pani zdaniem nie przesuwa dnia potrącenia kosztu z 22 czerwca 2026 r. na dzień zapłaty. Także brak zapłaty trzeciej i czwartej raty za 2026 r. nie powinien przesuwać momentu potrącenia pełnej rocznej kwoty, jeżeli zobowiązanie zostało definitywnie ustalone i prawidłowo udokumentowane decyzją. Decyzje za 2025 i 2026 r. zostały wydane bezpośrednio na Panią - Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel nieruchomości. W przypadku osoby fizycznej podatek ustala organ podatkowy w drodze decyzji, zgodnie z art. 6 ust. 7 tej ustawy. Stosownie do art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zobowiązanie powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej jego wysokość. Decyzje za 2025 i 2026 r. nie zostały wydane na przedsiębiorstwo w spadku, lecz bezpośrednio na Panią. Przed 22 czerwca 2026 r. nie istniała decyzja, na podstawie której przedsiębiorstwo w spadku mogłoby ująć te kwoty w kosztach. Zobowiązania zostały ustalone wobec Pani już po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego i po rozpoczęciu przez Panią działalności. Zapłaciła Pani z własnych środków całą kwotę za 2025 r. oraz pierwszą i drugą ratę za 2026 r.; pozostałe raty za 2026 r. również obciążają Panią jako adresatkę decyzji. Nie występuje podwójne rozliczenie kosztu.

Ciągłość przedsiębiorstwa i sukcesja podatkowa - Art. 1a ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że przedsiębiorstwo w spadku jest odrębnym podatnikiem dochodów osiąganych do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego. Jednocześnie przepisy o zarządzie sukcesyjnym zakładają ciągłość przedsiębiorstwa jako zespołu składników materialnych i niematerialnych. Zarządca sukcesyjny działa we własnym imieniu, lecz na rachunek właściciela przedsiębiorstwa w spadku, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym. Na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 tej ustawy zarząd sukcesyjny wygasł z chwilą zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia, ponieważ jako jedyna spadkobierczyni nabyła Pani całe przedsiębiorstwo. Następnie bez przerwy kontynuowała Pani działalność przy wykorzystaniu tych samych składników majątkowych. Art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje przejęcie przez spadkobierców majątkowych praw i obowiązków podatkowych spadkodawcy, a art. 97 § 4 obejmuje również prawa i obowiązki wynikające z decyzji podatkowych. Okoliczność sukcesji nie powinna zatem prowadzić do definitywnej utraty możliwości rozliczenia kosztu, który nie został wcześniej rozpoznany przez żadnego podatnika i który jest związany z nieprzerwanie funkcjonującym źródłem przychodów.

Decyzja o odpowiedzialności spadkobiercy za 2024 r. - W przypadku 2024 r. decyzja z 22 czerwca 2026 r. skonkretyzowała wobec Pani obowiązek zapłaty 20 523 zł jako spadkobiercy. Zgodnie z art. 100 § 1-3 Ordynacji podatkowej zakres odpowiedzialności spadkobiercy określa organ w decyzji, a termin płatności wynosi 14 dni od jej doręczenia. Kwota ta nie została zaliczona do kosztów zmarłego przedsiębiorcy ani przedsiębiorstwa w spadku. Zapłaciła ją Pani 30 czerwca 2026 r., przejęła Pani przedsiębiorstwo i nadal wykorzystuje nieruchomość wyłącznie w tej samej działalności. Ciężar należności został zatem rzeczywiście i definitywnie poniesiony z Pani majątku. W tych okolicznościach spełniony jest cel z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, brak jest podwójnego rozpoznania kosztu, a decyzja z 22 czerwca 2026 r. stanowi dokument, na podstawie którego koszt może zostać ujęty w KPiR.

Brak podstaw do proporcjonalnego dzielenia decyzji za 2026 r. - Decyzja za 2026 r. ustala wobec Pani jedną roczną kwotę podatku. Przy metodzie uproszczonej KPiR ustawa nie nakazuje rozliczania kosztu pośredniego proporcjonalnie do miesięcy, których dotyczy. Reguły przyporządkowania kosztów do okresów z art. 22 ust. 5 - 5c stosuje się do podatnika prowadzącego KPiR tylko wtedy, gdy spełnia warunek z art. 22 ust. 6, czyli stale prowadzi księgę w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów dotyczących poszczególnych lat. Stosuje Pani metodę uproszczoną, a cała decyzja dotyczy jednego roku podatkowego 2026. Ponadto cała nieruchomość służyła nieprzerwanie temu samemu przedsiębiorstwu przed i po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego. Pełna kwota została ustalona wobec Pani już po przejęciu przedsiębiorstwa, nie została wcześniej rozliczona przez przedsiębiorstwa w spadku i pozostaje związana z zachowaniem źródła przychodów prowadzonej przez Panią działalności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 170 ze zm.):

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Na podstawie art. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Na podstawie art. 49 pkt 1 ww. ustawy:

W myśl zaś art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Zarząd sukcesyjny wygasa z:

Z kolei art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592) stanowi, że:

Natomiast na mocy art. 1a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 7a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody przedsiębiorstwa w spadku uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Na podstawie art. 7a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powstanie przedsiębiorstwa w spadku nie jest traktowane jako rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Natomiast w myśl art. 7a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Równoznaczne z likwidacją działalności gospodarczej jest wygaśnięcie:

Zgodnie z art. 7a ust. 4 ww. ustawy:

W myśl art. 7a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei w myśl art. 7a ust. 6 cyt. ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 7a ust. 7 ww. ustawy:

Sukcesja praw i obowiązków w przypadku spadkobierców podatnika

Jak stanowi art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622):

Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Zgodnie z art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej:

Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku, gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych ustaw. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 97 § 1b Ordynacji podatkowej:

Do czasu wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym również prawa nabyte przez przedsiębiorcę wynikające z decyzji wydanych na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 i 2, są wykonywane przez zarządcę sukcesyjnego.

Natomiast zgodnie z art. 97 § 2 ww. ustawy:

Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Z kolei w myśl art. 97 § 2a Ordynacji podatkowej:

Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku dalszego prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo w spadku i ustanowienia zarządu sukcesyjnego.

Koszty uzyskania przychodu

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W przypadku źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością pomniejszają przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodów musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tych przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Przy czym możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który - racjonalnie oceniając - mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Panią wydatków należy rozstrzygnąć czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztu. Brak danego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.

Obowiązkiem podatnika jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów ze względu na kryterium celowości leży bowiem w gestii podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych.

Odnośnie kwestii momentu ujęcia ww. wydatków w kosztach podatkowych należy wskazać na treść art. 22 ust. 4 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Zgodnie z art. 22 ust. 5 ww. Ustawy :

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 22 ust. 6 ww. Ustawy :

Stosowanie do art. 22 ust. 6b ww. ustawy:

Definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.

Jednocześnie pamiętać należy, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu w odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów przyjmuje się dzień wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w księgach.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów oraz stosuje Pani metodę kasową rozliczania kosztów uzyskania przychodów.

Według tej metody koszty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów ujmowane są w roku podatkowym, w którym zostały poniesione, bez względu na okres jakiego dotyczą. Metoda ta nie wymaga podziału na koszty pośrednio i bezpośrednio związane z przychodami.

Dlatego też wydatki na podatek od nieruchomości należy zaliczać bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów jednorazowo, czyli w dacie ich poniesienia, tj. w miesiącu, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub inny dowód stanowiący podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Pani wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

• 1 kwietnia 2024 r. zmarł Pani ojciec prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą;
• Po jego śmierci 10 kwietnia 2024 r. ustanowiono zarząd sukcesyjny (zarządca B.B.) i prowadzono przedsiębiorstwo w spadku do 30 marca 2026 r.;
• 30 marca 2026 r. sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia, w którym poświadczono, że nabyła Pani z dobrodziejstwem inwentarza cały spadek;
• w skład spadku wchodziła m.in. nieruchomość, która była ujęta w ewidencji środków trwałych zmarłego przedsiębiorcy, następnie przedsiębiorstwa w spadku;
• od 30 marca 2026r. prowadzi Pani działalność gospodarczą pod firmą C.;
• przejęła Pani wszystkie składniki materialne i niematerialne przedsiębiorstwa w spadku, w tym nieruchomość, środki trwałe, wyposażenie, umowy, pracowników, należności i zobowiązania. Kontynuuje Pani działalność bez przerwy, w tym samym miejscu i w tym samym zakresie. Nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych Pani obecnej działalności;
• przed śmiercią Pani ojca została wydana decyzja wymiarowa na 2024 r. - pierwsza rata podatku od nieruchomości za 2024 r. została zapłacona 12 marca 2024 r. z rachunku firmowego Pani ojca przed jego śmiercią, podatek za II, III i IV ratę 2024 r. nie został ujęty w kosztach zmarłego przedsiębiorcy ani przedsiębiorstwa w spadku.
• Przed 22 czerwca 2026 r. nie wydano decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2025 i 2026 r.;
• 22 czerwca 2026 r. Burmistrz (…) wydał wobec Pani decyzję o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy na podstawie art. 97 - 101 Ordynacji podatkowej, określając zaległość za II, III i IV 2024 r. w podatku od nieruchomości;
• Decyzją z 22 czerwca 2026 r., wydaną bezpośrednio na Panią jako osobę fizyczną, Burmistrz (…) ustalił podatek od nieruchomości za 2025 r. i 2026 r.

Pani wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą następujących kwestii:

• czy przysługiwało Pani prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na podatek od nieruchomości za II, III i IV ratę 2024 r., która nie została zaliczona do kosztów zmarłego przedsiębiorcy, ani przedsiębiorstwa w spadku, natomiast została zapłacona przez Panią;
• czy przysługiwało Pani prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na podatek od nieruchomości za 2025 r., który został przez Panią opłacony;
• czy przysługiwało Pani prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na podatek od nieruchomości za 2026 r., który został przez Panią opłacony.

Przepisy ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw wprowadziły specyficzny rodzaj podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.

Ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw reguluje zasady tymczasowego zarządzania przedsiębiorstwem po śmierci przedsiębiorcy, który we własnym imieniu wykonywał działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zwanej dalej „CEIDG”, oraz kontynuowania działalności gospodarczej wykonywanej z wykorzystaniem tego przedsiębiorstwa.

Podmiot, jakim jest przedsiębiorstwo w spadku, został utworzony po to, aby umożliwić bezproblemowe zakończenie działalności nieżyjącego już właściciela przedsiębiorstwa, czyli spadkodawcy. Zarząd sukcesyjny jest rozwiązaniem tymczasowym. Jest to okres, w którym następcy prawni przedsiębiorcy mogą podjąć decyzje co do dalszych losów przedsiębiorstwa w spadku.

Jak wskazałem powyżej, właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy o zarządzie sukcesyjnym może być osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim poświadczeniem spadkowym nabyła składniki niematerialne i materialne, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu windykacyjnego.

Zwracam też uwagę, że na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej spadkobiercy przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy, natomiast na podstawie art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej przedsiębiorstwo w spadku wstępuje w takie prawa i obowiązki (z zastrzeżeniem, że dotyczy to wyłącznie praw i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą).

Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku śmierci przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą sukcesja podatkowa uzależniona jest od tego, czy ustanowiono zarządcę sukcesyjnego. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to sukcesorem na mocy przepisów ordynacji podatkowej jest przedsiębiorstwo w spadku. Prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego wykonuje w tym przypadku zarządca sukcesyjny. Te prawa i obowiązki nie przechodzą na spadkobierców mocą wyraźnego zastrzeżenia z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Gdy natomiast zarządcy sukcesyjnego nie ustanowiono, prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy.

Natomiast w przypadku wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego ustaje byt prawny przedsiębiorstwa w spadku osoby fizycznej. Oznacza to, że po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy na zasadach ogólnych.

Zaznaczenia wymaga, że powołany wyżej art. 97 ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi o prawach i obowiązkach spadkodawcy, które były związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, natomiast art. 97a dotyczy zobowiązań podatkowych przedsiębiorstwa w spadku.

Zgodnie z art. 97a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa:

Odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku ponoszą zapisobierca windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego przedsiębiorstwa, spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został uczyniony zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku, a także małżonek zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku. Przepis art. 98 stosuje się odpowiednio.

Z powyższego wynika zatem, że:

• wszelkie prawa i obowiązki majątkowe spadkodawcy spadkobiercy podatnika przejmują zawsze i bezwarunkowo,
• prawa o charakterze niemajątkowym przechodzą na spadkobierców, pod warunkiem dalszego prowadzenia działalności gospodarczej na ich rachunek (przy czym dotyczy to tylko uprawnień związanych z prowadzoną przez spadkodawców działalnością gospodarczą).

Prawa majątkowe to te prawa, które są bezpośrednio uwarunkowane interesem ekonomicznym uprawnionego, a ponadto mają swój materialny i wymierny kształt. Do praw majątkowych należą m.in. prawo do zwrotu podatku, odroczenia lub rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, odroczenia zapłaty podatku, prawo do nadpłaty oraz prawo do umorzenia w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłat prolongacyjnych, a także prawo do rozliczenia straty w następnych okresach rozliczeniowych. Natomiast prawa niemajątkowe obejmują m.in. prawo do złożenia korekty deklaracji czy zeznania, prawo do złożenia odwołania bądź też skargi od decyzji.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że przed śmiercią Pani ojciec otrzymał decyzję wymiarową na podatek od nieruchomości za 2024 r. Pierwsza rata została zapłacona przez Pani ojca, natomiast II, III i IV rata nie została zapłacona i zaliczona w koszty ani przez Pani ojca, ani przedsiębiorstwo w spadku. 22 czerwca 2026 r. Burmistrz (…) wydał wobec Pani decyzję o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy na podstawie art. 97 - 101 Ordynacji podatkowej, określając zaległość za II, III i IV ratę 2024 r. Zapłaciła Pani całą kwotę 30 czerwca 2026 r.

Z treści wniosku wynika tym samym, że podatek od nieruchomości nie dotyczy Pani działalności gospodarczej tylko ojca - decyzja była wystawiona na Pani ojca. Aby wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi być poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów danej działalności. Spłacany podatek dotyczy okresu, w którym to Pani ojciec osiągał przychody z firmy i nie jest wydatkiem związanym z Pani działalnością gospodarczą. Spłata długów podatkowych spadkodawcy nie jest wydatkiem na prowadzenie Pani działalności gospodarczej.

Zatem nie może Pani zaliczyć w koszty uzyskania przychodów Pani działalności gospodarczej zaległego podatku od nieruchomości za 2024 r., ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W dalszej kolejności odnosząc się do możliwości zaliczenia w koszty uzyskania przychodów podatku od nieruchomości za 2025 i 2026 rok wskazać należy, że:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 707 ze zm.):

Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b ww. ustawy:

Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości (…):

W myśl natomiast art. 6 ust. 7 powołanej ustawy:

Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że obowiązek uiszczania podatku od nieruchomości jest związany z posiadaniem odpowiedniego, określonego w ustawie władztwa/tytułu prawnego do nieruchomości/gruntu.

Ustawa o zarządzie sukcesyjnym nie ma zastosowania do podatku od nieruchomości. W tym podatku podatnikami są właściciele nieruchomości, a nie właściciele przedsiębiorstwa w spadku. To powoduje, że decyzja wymierzająca podatek - w tym również od nieruchomości wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku - może być wydana dopiero po ustaleniu kręgu spadkobierców po zmarłym przedsiębiorcy. Obowiązek zapłacenia zaległego podatku od nieruchomości obciąża spadkobierców jako następców prawnych. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych i ordynacja podatkowa wymaga doręczenia decyzji wymiarowej podatnikowi, którym nie jest przedsiębiorstwo w spadku ani też zarządca sukcesyjny. Przedsiębiorstwo w spadku nie może być następcą prawnym zmarłego właściciela nieruchomości, nawet wówczas, gdy są to nieruchomości wchodzące w skład tego przedsiębiorstwa. Decyzja ustalająca zobowiązanie w podatku od nieruchomości obejmuje wszystkie nieruchomości przedsiębiorcy, w tym również nie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (np. mieszkalne, rekreacyjne). Nie ma podstaw, aby decyzję wymierzającą podatek zmarłemu przedsiębiorcy „podzielić” na część dotyczącą podatku od nieruchomości, które weszły w skład przedsiębiorstw w spadku i na część pozostałą, nie związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą. Za niezapłacony przez podatnika podatek od nieruchomości odpowiedzialni są - na mocy art. 97 OP - jego spadkobiercy.

Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych ustaw. Do poszczególnych ustaw podatkowych wprowadzono zapisy stwierdzające, że przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, będącą podatnikiem danego podatku.

Nie spadkobiercy, ale przedsiębiorstwo w spadku wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jednak dotyczy to tylko praw i obowiązków związanych z działalnością gospodarczą, a tym samym w pozostałym zakresie następuje przejęcie praw i obowiązków przez spadkobierców, np. mogą wystąpić o zwrot nadpłaty w innych podatkach, niż związane z działalnością gospodarczą.

Jednakże przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują sukcesji spadkobiercy/ów, którzy „kontynuują” działalność gospodarczą po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego. Formalnie następuje likwidacja przedsiębiorstwa w spadku i rozpoczęcie nowej działalności przez spadkobiercę. Wybrzmiewa to np. w komentarzu do art. 97 Ordynacji podatkowej:

„Omawiane regulacje nie przewidują sukcesji spadkobiercy/ów kontynuujących działalność gospodarczą po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego, a z sukcesją podatkową mamy do czynienia tylko wtedy, gdy wynika to jednoznacznie z przepisów OrdPU. W związku z powyższym, wątpliwe jest „kolejne” przejście ogółu praw i obowiązków tym razem z przedsiębiorstwa w spadku na spadkobierców, którzy dalej będą kontynuowali działalność gospodarczą po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego. Z chwilą wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego następuje likwidacja przedsiębiorstwa, a co za tym idzie - powstają różnorodne obowiązki z tym związane, w tym także związane z likwidacją działalności gospodarczej. Natomiast spadkobierca lub spadkobiercy, którzy chcieliby kontynuować taką działalność gospodarczą, nie nabywają prawa do odliczenia podatku naliczonego, rozliczania kosztów podatkowych itd.” A. Mariański [w:] A. Mariański (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. 2, 2023, art. 97, Nb 7.

Z wniosku wynika, że nie wydano decyzji ustalającej podatek od nieruchomości na przedsiębiorstwo w spadku. Natomiast decyzją z 22 czerwca 2026 r., wydaną bezpośrednio na Panią jako osobę fizyczną, Burmistrz (…) ustalił podatek od nieruchomości za 2025 r. i 2026 r. W dniu 30 czerwca 2026 r. zapłaciła Pani podatek od nieruchomości za 2025 r. oraz pierwszą i drugą ratę tego podatku za 2026 r.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą od 30 marca 2026 r. i - co do zasady - wydatki związane z tą działalnością może ująć w kosztach uzyskania przychodów. Nie może Pani ująć w kosztach uzyskania przychodów podatku od nieruchomości za 2025 rok oraz od 1 stycznia 2026 do 29 marca 2026 r.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie wskazują na sukcesję spadkobierców, którzy kontynuują działalność gospodarczą po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego, a z sukcesją podatkową mamy do czynienia tylko wtedy, gdy wynika to jednoznacznie z przepisów Ordynacji.

Co prawda prowadzi Pani działalność gospodarczą z wykorzystaniem wszystkich składników materialnych i niematerialnych przedsiębiorstwa w spadku (nieruchomość, środki trwałe, wyposażenie, umowy, pracowników, należności i zobowiązania). Kontynuuje działalność bez przerwy, w tym samym miejscu i w tym samym zakresie, jednak nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z działalnością przedsiębiorstwa w spadku.

Zatem, nie może Pani ująć w kosztach uzyskania przychodów podatku od nieruchomości za cały 2026 rok. Może Pani ująć proporcjonalnie podatek związany z prowadzoną przez nią jednoosobową działalnością gospodarczą - czyli od 30 marca 2026 r. - w dacie wydania decyzji przez Burmistrza (…).

Końcowo zastrzec trzeba również, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie możliwość zaliczenia podatku od nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów. W związku z powyższym tut. organ nie analizował, czy podane kwoty są prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do kwot podanych we wniosku, tutejszy organ informuje, że zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość takich działań podlega natomiast weryfikacji przez właściwe organy podatkowe w toku postępowania podatkowego. W związku z powyższym nie może ono podlegać kontroli i weryfikacji w toku postępowania zmierzającego do wydania interpretacji indywidualnej, które jest odrębnym od podatkowego typem postępowania, prowadzonego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.