0114-KDIP3-1.4011.754.2026.2.MZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zdarzenie przyszłe dotyczy sprzedaży nieruchomości gruntowych oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 1/5, 1/6, 1/7, 1/8 (1/8 to działka drogowa, która pełni funkcje komunikacyjne z uprzednio wymienionymi działkami) położonych w miejscowości A., powiat B.

Nieruchomości będą sprzedawane osobom fizycznym, na cele budownictwa mieszkalnego jednorodzinnego (zgodnie z przeznaczeniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego). Na działce nr 1/7 w 2020 roku rozpoczął Pan budowę domu jednorodzinnego.

Sposób nabycia nieruchomości:

W roku 2012 w drodze darowizny nabył Pan od dziadka udział w nieruchomości (grunt rolny niezabudowany) oznaczonej w ewidencji gruntów nr 1, w miejscowości A. Udział we własności, który nabył Pan wynosił połowę (1/2).

W 2018 roku została zniesiona współwłasność działki nr 1, zgodnie z posiadanym udziałem.

W tym samym roku po zniesieniu współwłasności podzielił Pan grunt (Decyzją Wójta Gminy).

W wyniku podziału powstały działki oznaczone w ewidencji gruntów nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8 (1/8 to działka drogowa, pełniąca funkcję komunikacyjną dla wydzielonych działek z drogą publiczną. Działka nie jest utwardzona/ urządzona).

W roku 2017 w drodze darowizny nabył Pan od dziadka nieruchomość gruntową niezabudowaną oznaczoną w ewidencji gruntów nr 2 położoną w miejscowości C., powiat B.

Sposób zagospodarowania i sposób wykorzystywania nieruchomości:

Działka nr 1 przed podziałem jak również po podziale była wykorzystywana przez Pana rolniczo. Na działkach nie ma urządzonych sieci uzbrojenia (uzbrojenie jest w otoczeniu działek). Działka nr 2 była wykorzystywana rolniczo, nie było na niej urządzonych sieci uzbrojenia terenu.

Na wyżej wymienionych nieruchomościach nie była prowadzona działalność gospodarcza, nie były objęte umową dzierżawy, sam też nigdy nie prowadził Pan działalności gospodarczej.

W roku 2018 podjął Pan decyzję o budowie domu jednorodzinnego na własne cele mieszkaniowe, na działce nr 1/7. Środki na budowę domu chciał Pan pozyskać ze sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości j/w oraz działki nr 2. Budowę domu rozpoczął Pan w roku 2020, dom nie jest ukończony (stan surowy otwarty).

Sprzedaż działek:

W 2018 roku sprzedał Pan działkę nr 2 i korzystał z ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Wydatkowane środki zostały rozliczone w (...) Urzędzie Skarbowym (...).

W 2021 roku sprzedał Pan działkę nr 1/3, w 2025 roku sprzedał Pan działkę nr 1/4. Środki ze sprzedaży przeznaczał Pan na budowę domu. Działania marketingowe nie wykraczały poza zwykłe formy ogłoszenia.

Opis zdarzenia przyszłego:

W związku z szybko postępującą urbanizacją i uprzemysłowieniem terenu wokół przedmiotowych działek, rozbudową infrastruktury drogowej w postaci drogi ekspresowej, zmienił Pan plany co do przyszłego miejsca zamieszkania i postanowił skoncentrować ośrodek spraw osobistych i majątkowych w innym miejscu. Podjął Pan decyzję o sprzedaży działek nr 1/5, 1/6, 1/7, 1/8 (działka 1/8 jest działką drogową, nie jest utwardzona/urządzona), a środki przeznaczyć na zakup działki i budowę domu w powiecie D. lub Gminie E. w powiecie B.

Na działce nr 1/7 jest rozpoczęta budowa domu jednorodzinnego (stan surowy otwarty), działka więc będzie przedmiotem sprzedaży wraz z budynkiem (budynek nie posiada instalacji, okien, ocieplenia etc.). W trakcie budowy korzystał Pan z ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT (po sprzedaży działki nr 2, którą nabył Pan w 2017 roku, a sprzedał w 2018 roku). Wydatkowane środki zostały rozliczone w (...) Urzędzie Skarbowym (...).

Przedmiotowe działki 1/5, 1/6, 1/7 (z budową domu) oraz 1/8 (działka drogowa) chce Pan sprzedać w jednym roku podatkowym 2027, oczywiście jeżeli będzie taka możliwość, ponieważ jest to uzależnione od wielu czynników społeczno-gospodarczych. Jeżeli nie uda się sprzedać w jednym roku podatkowym (2027), sprzedaż będzie prowadzona w latach kolejnych.

Działka 1/8 jako działka drogowa, stanowiąca dojazd do działek 1/5, 1/6, 1/7 będzie sprzedawana w udziałach (np. przy sprzedaży działki 1/5 sprzedany będzie również udział w drodze - działce 1/8). Działania marketingowe nie będą wykraczać poza zwykle formy ogłoszenia. Nie przewiduje Pan możliwości zawierania umów przedwstępnych. Grunt jest Pana własnością od 2012 roku. Z uwagi na dużą powierzchnię działki 1/7 - 2684m². (na której trwa budowa domu) rozważa Pan jej podział na dwie (po 1342 m²), w celu ułatwienia sprzedaży domu, tym samym szybciej przeniósłby Pan swój majątek w nowe miejsce.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Nieruchomość nr 1 nabył Pan w udziale wynoszącym 1/2 w dniu 23.05.2012 roku.

Wartość nabytego w wyniku zniesienia współwłasności udziału nie uległa zwiększeniu w odniesieniu do wcześniej posiadanego udziału.

W wyniku dokonania zniesienia współwłasności nie wystąpiły spłaty i dopłaty.

W wyniku zniesienia współwłasności nabył Pan działkę numer 1/1 powstałą w wyniku podziału nieruchomości 1. Działka miała powierzchnię 7576 m², co odpowiadało wysokości posiadanego udziału (1/2) w działce nr 1. Zniesienie współwłasności nastąpiło 09.08.2018 roku.

Zniesienie współwłasności polegało na podziale działki numer 1 (powierzchnia 15 152 m²) na dwie równe części, odpowiednio do posiadanych udziałów (po 1/2). W wyniku podziału (2018 rok) powstały dwie nieruchomości o numerach 1/1 oraz 1/2 (po 7576 m² każda). W wyniku umowy zniesienia współwłasności z 09.08.2018 roku nabył Pan działkę nr 1/1, która odpowiadała wysokości Pana udziału w działce nr 1.

Pytania

1.  Czy sprzedaż wszystkich działek - nr 1/5, 1/6, 1/7 oraz 1/8, w jednym roku podatkowym, po upływie 5 lat od ich nabycia (licząc od końca roku nabycia - nabycie miało miejsce w 2012 roku), podlega 19% podatkowi PIT od dochodu (Ustawa z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

2.  Czy sprzedaż działki nr 1/7 z trwającą budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na własne cele mieszkaniowe, podczas budowy którego korzystał Pan z ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt. 131 Ustawy o PIT w 2020 roku, będzie podlegać 19% podatkowi od dochodu (Ustawa z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych) i czy aby uniknąć daniny, środki ze sprzedaży tej działki z budynkiem w budowie będą musiały zostać przeznaczone w całości na własne cele mieszkaniowe? Budowa rozpoczęta w 2020 roku, aktualnie stan surowy otwarty.

3.  Czy w przypadku jeżeli wykona Pan podział działki nr 1/7 na dwie i sprzeda Pan nowo wydzieloną działkę, sprzedaż będzie podlegać 19% podatkowi PIT od dochodu?

Pana stanowisko w sprawie

1.  Do pkt 1 pytań - W Pana ocenie podatek dochodowy nie należy się. Grunt został nabyty w 2012 roku, sprzedaż nastąpi po upływie 5 letniego okresu od ich nabycia i jest całkowicie zwolniona z podatku dochodowego.

Podział działek mieścił się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym.

2.  Do pkt 2 pytań - W Pana ocenie podatek dochodowy nie należy się. Z ulgi mieszkaniowej korzystał Pan w 2020 roku, okres 5 letni od wydatkowania środków na własne cele mieszkaniowe minął, tym samym sprzedaż działki wraz z budynkiem w budowie nie podlega opodatkowaniu.

Wydatkowane środki były rozliczone w Pierwszym Urzędzie Skarbowym (...).

3.  Do pkt 3 pytań - W Pana ocenie podatek dochodowy nie należy się.

Podział i sprzedaż wydzielonej działki nastąpi po upływie okresu 5 lat od nabycia i mieści się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Nabycie w drodze darowizny udziału w nieruchomości

Z opisu sprawy wynika, że w 2012 r. nabył Pan w drodze darowizny od dziadka udział w nieruchomości nr 1.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.

Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.

Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Nabycie w drodze zniesienia współwłasności udziału w nieruchomości

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.

W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:

Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego.

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.

Zgodnie bowiem z art. 206 ww. Kodeksu:

Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach majątkowych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.

Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:

• podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
• wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.

Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności.

Z analizy sprawy wynika, że w 2012 roku nabył Pan w drodze darowizny od dziadka udział 1/2 w działce 1. W 2018 r. została zniesiona współwłasność nieruchomości nr 1, zgodnie z posiadanym udziałem. W wyniku zniesienia współwłasności nabył Pan działkę 1/1 powstałą w wyniku podziału działki nr 1. Działka miała powierzchnię 7576 m², co odpowiadało wysokości posiadanego udziału 1/2 w działce nr 1. Wartość nabytego w wyniku zniesienia współwłasności udziału nie uległa zwiększeniu w odniesieniu do wcześniej posiadanego udziału. W tym samym roku został dokonany podział nieruchomości na działki nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8.

Zatem za datę nabycia poszczególnych działek należy uznać datę nabycia udziału w działce 1, tj. 2012 rok.

Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości (działki nr 1/1), w wyniku którego następuje zmiana powierzchni działki oraz numerów ewidencyjnych. Wydzielenie działek z nieruchomości gruntowej nie powoduje zmiany jej właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działki, a więc nie dochodzi do jej nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, należy zatem odnieść się do przepisów prawa cywilnego, tj. w szczególności do art. 46 i art. 48 ustawy - Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

„Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak i budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności”.

Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:

„Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane”.

W myśl art. 47 ww. Kodeksu:

„Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych”.

Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie - nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego użytkowania - art. 235 Kodeksu cywilnego.

W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). To oznacza, że skoro budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony.

Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu, niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.

Wobec tego stwierdzić należy, że dokonanie przez Pana odpłatnego zbycia w 2027 r. działek nr 1/5, 1/6, 1/7 oraz 1/8, powstałych z podziału działki nr 1/1, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany z tego tytułu do zapłaty podatku dochodowego.

Odnosząc się do kwestii sprzedaży działki nr 1/7 z trwającą budową, podczas budowy którego korzystał Pan z ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wskazać należy, że ma Pan prawo do rozporządzania swoją nieruchomością w sposób nieograniczony, tzn. może Pan tę nieruchomość m. in. sprzedać i czynność ta automatycznie nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ogranicza możliwości dysponowania nieruchomością nabytą na własne cele mieszkaniowe. Przepisy ww. ustawy nie przewidują również szczegółowych wymogów co do sposobu realizacji wspomnianego warunku „własnego celu mieszkaniowego”. W szczególności ustawodawca nie określił ani konkretnego momentu, ani minimalnego okresu czy też przedziału czasowego, w którym ów cel powinien zostać zrealizowany. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkania. Należy wziąć przy tym pod uwagę zmieniające się okoliczności życiowe, zdrowotne, finansowe oraz zawodowe, które niejednokrotnie generują konieczność zmiany miejsca zamieszkania lub pobytu podatników, a w konsekwencji również zmianę pierwotnych planów co do przeznaczenia posiadanych nieruchomości.

Zatem w przypadku sprzedaży działki nr 1/7 z trwającą budową budynku mieszkalnego oraz jej ewentualnego podziału za moment nabycia również należy uznać należy rok 2012, w którym otrzymał Pan darowiznę od dziadka udziału w nieruchomości nr 1.

W związku z powyższym, okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie niewątpliwie upłynął.

Bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie jest przeznaczenie uzyskanego przychodu na własne cele mieszkaniowe czy upływ 5 lat od momentu korzystania z ulgi.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 592) jest sam przepis prawa. Organ zaznacza również, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Mając bowiem na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy zrealizował Pan swój cel mieszkaniowy, czy nie. Wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Dodatkowo należy wskazać, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

  Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.