0114-KDIP2-2.4010.364.2026.2.AS

Skutki podatkowe przychodów uzyskanych w wyniku upraw krzewów oraz produkcji wina i soków z jagody kamczackiej.

Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.364.2026.2.AS
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 14 października 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych uprawy krzewów oraz produkcji wina i soków z jagody kamczackiej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Sp. z o.o. jest osobą prawną, prowadzącą działalność w zakresie produkcji win owocowych i soku z owoców jagody kamczackiej oraz uprawy krzewów jagody kamczackiej. Działalność Spółki rozpoczęła się (...) sierpnia 2023 roku (data rejestracji w KRS). Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Spółka została utworzona przez 2 osoby fizyczne, które wniosły do spółki kapitał w gotówce.

Na podstawie umowy dzierżawy podpisanej z jednym z udziałowców Spółka dzierżawi 2 ha plantacji krzewów jagody kamczackiej. Spółka produkuje wino z jagody kamczackiej oraz w niewielkich ilościach sok z jagody kamczackiej. Wielkość produkcji nie przekracza rocznie 100 hl wina i 10 hl soku. Owoce uzyskane z uprawy jagody kamczackiej są w całości wykorzystane do produkcji wina i soku. W związku z dzierżawą plantacji Spółka ponosi koszty związane z uprawą krzewów jagody kamczackiej, to jest koszty nawodnienia, zakupu nawozów i środków ochrony roślin , koszty dzierżawy, koszty zakupu narzędzi i maszyn rolniczych.

Produkcja wina i soku związana jest z kosztami, takimi jak: koszty zakupu maszyn i urządzeń (zbiorniki fermentacyjne, pompy, filtry, etykieciarki, prasy, węże, pojemniki) oraz materiałów (drożdże, pożywki, cukier, butelki, korki, kapturki, etykiety, banderole, środki chemiczne, środki czystości, materiały promocyjne i informacyjne, opakowania jednostkowe i zbiorcze).

Wszystkie zakupy udokumentowane są fakturami, paragonami z NIP lub umowami. Wydatki w całości pokrywane są z zasobów majątkowych Spółki, nie są i nie będą w żaden sposób zwracane do Spółki. Wszystkie wydatki ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów Spółki.

Planowane przychody Spółki w okresie najbliższych 5 lat nie przekroczą rocznie wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln Euro. Spółka ma status małego podatnika.

Pytania:

1. Czy Spółka może kwalifikować przychody ze sprzedaży wina i soku jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej?

2. Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z uprawą owoców?

3. Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z produkcją wina i soków?

4. Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość zebranych owoców, wycenioną według aktualnych cen rynkowych?

5. Którą stawkę podatku dochodowego od osób prawnych powinna stosować Spółka?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorcy, przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobu wina przez producentów w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich, będących rolnikami produkującymi poniżej 100 hl wina w roku winiarskim z owoców pochodzących z własnych upraw.

Spółka posiada własne uprawy o powierzchni 2 ha i produkuje poniżej 100 hl wina w roku winiarskim. Zatem uzyskiwane przez nią przychody są przychodami z innych źródeł, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 2.

Wydatki związane z uprawą krzewów jagody kamczackiej zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych nie są kosztami uzyskania przychodów Spółki, ponieważ ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej.

Ad 3.

Wydatki związane z produkcją wina i soku są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Spółki zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992r o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 4.

Wartość zebranych i zużytych do produkcji wina i soku owoców wycenioną według aktualnych cen rynkowych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów Spółki zgodnie z art. 7 ust.2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 5.

Spółka będzie płacić podatek dochodowy wg stawki 9%, ponieważ przychody w roku podatkowym nie przekraczają i nie będą przekraczać wyrażonej w złotych kwoty stanowiącej równowartość 2 mln Euro, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.

Pojęcie działalności rolniczej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostało określone w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1) miesiąc - w przypadku roślin,

2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,

3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

- licząc od dnia nabycia.

Ustawodawca precyzyjnie określił, co dla celów podatku dochodowego od osób prawnych należy rozumieć przez działalność rolniczą. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej, podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Definicja ta określa więc w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej. Wyliczenie dokonane w powyższej regulacji ma charakter wyczerpujący.

Natomiast definicja działów specjalnych produkcji rolnej zawarta jest w art. 2 ust. 3 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem:

Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy o CIT,

Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2.

Z opisu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie produkcji win owocowych i soku z owoców jagody kamczackiej oraz uprawy krzewów jagody kamczackiej. Działalność Spółki rozpoczęła się 8 sierpnia 2023 roku (data rejestracji w KRS). Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Spółka została utworzona przez 2 osoby fizyczne, które wniosły do spółki kapitał w gotówce. Na podstawie umowy dzierżawy podpisanej z jednym z udziałowców Spółka dzierżawi 2 ha plantacji krzewów jagody kamczackiej. Spółka produkuje wino z jagody kamczackiej oraz w niewielkich ilościach sok z jagody kamczackiej. Wielkość produkcji nie przekracza rocznie 100 hl wina i 10 hl soku. Owoce uzyskane z uprawy jagody kamczackiej są w całości wykorzystane do produkcji wina i soku.

W odniesieniu do powyższego, mając na uwadze cytowaną definicję działalności rolniczej zauważyć należy, że Państwa działalność, polegająca na uprawie krzewów jagody kamczackiej będzie stanowiła działalność rolniczą w rozumieniu ustawy o CIT. Jest to bowiem niewątpliwie działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw.

Jednocześnie Państwa działalność polegająca na uprawie jagody kamczackiej nie będzie stanowiła działów specjalnych produkcji rolnej, ponieważ nie wypełnia kryteriów do takiej klasyfikacji.

Zatem, stosownie do postanowień art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, do prowadzonej przez Państwa działalności rolniczej polegającej na uprawie krzewów jagody kamczackiej, nie będą miały zastosowania przepisy tej ustawy.

Natomiast prowadzona przez Państwa działalność polegająca na produkcji wina z jagody kamczackiej oraz w niewielkich ilościach soku z jagody kamczackiej nie mieści się w zakresie ustawowej definicji działalności rolniczej, w związku z czym do przychodów z tej działalności przepisy ustawy o CIT będą miały zastosowanie.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 1 w zakresie ustalenia, czy Spółka może kwalifikować przychody ze sprzedaży wina i soku jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, należy zauważyć, że ustawa o CIT nie odnosi się do takiego źródła przychodów jak pozarolnicza działalność gospodarcza.

W powyższej ustawie wyróżniono jedynie dwa źródła przychodu, mianowicie:

· kapitały pieniężne,

· inne źródła.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Art. 7b ust. 1 ustawy o CIT jednoznacznie określa, jakie przychody winny być zakwalifikowane do zysków kapitałowych. Zgodnie z tym przepisem,

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,

b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,

c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,

f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,

g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub

h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,

j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,

k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,

l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),

m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

– przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

– przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

– przychody spółki dzielonej,

n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;

1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów;

1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia otrzymanych składników majątku;

2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;

3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:

a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,

b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;

4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;

5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;

6) przychody:

a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

Katalog zawarty w ww. przepisie art. 7b ust. 1 ustawy o CIT jest katalogiem zamkniętym. Zatem, przychody uzyskiwane przez podatników, jeżeli nie zostały wskazane w powyższym przepisie, winny być zakwalifikowane do przychodów z innych źródeł.

Podsumowując, przychód z tytułu produkcji i sprzedaży wina nie został przez ustawodawcę zakwalifikowany do zysków kapitałowych, tym samym wskazać należy, że uzyskiwane przez Państwa przychody z tytułu produkcji i sprzedaży wina i soku z jagody kamczackiej, będą stanowiły przychody w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu innych źródeł, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko w zakresie zakwalifikowania do odpowiedniego źródła przychodów przychody ze sprzedaży wina i soku (pytanie nr 1), należy uznać za prawidłowe.

Jak wynika z dalszej części opisanego przez Państwa stanu faktycznego, w związku z dzierżawą plantacji Spółka ponosi koszty związane z uprawą krzewów jagody kamczackiej, to jest:

‒ koszty nawodnienia,

‒ zakupu nawozów i środków ochrony roślin ,

‒ koszty dzierżawy,

‒ koszty zakupu narzędzi i maszyn rolniczych.

W związku z tym mają Państwo wątpliwości dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków związanych z uprawą owoców, stosownie do treści pytania nr 2.

Państwa zdaniem wydatki związane z uprawą krzewów jagody kamczackiej, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, nie są kosztami uzyskania przychodów Spółki, ponieważ ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej.

Odnosząc się do ww. wątpliwości zauważyć należy, że − jak już wskazano powyżej − Państwa działalność polegająca na uprawie krzewów jagody kamczackiej stanowi działalność rolniczą w rozumieniu ustawy o CIT. Jest to bowiem niewątpliwie działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw.

W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:

Przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych nie uwzględnia się:

1. Przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

3. Kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, (…).

W konsekwencji wskazane powyżej wydatki, jako związane z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie braku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków związanych z uprawą owoców (pytanie nr 2), jest prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 3 i 4, dotyczących kwestii kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną przez Państwa działalnością polegającą na produkcji wina i soków, wskazać należy, że w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W świetle powyższego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

‒ został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒ jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒ pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒ poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

‒ został właściwie udokumentowany,

‒ nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.

Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ciężar prawidłowego udokumentowania wydatku i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem (zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła) przychodów spoczywa na podatniku. To właśnie on musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności. Decydując się na poniesienie określonych wydatków musi sam dokonać oceny, czy wydatki, które poniósł, mają na celu uzyskanie przychodu albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, a następnie podjąć decyzję o ich ewentualnym zakwalifikowaniu do kosztów podatkowych.

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że w związku z produkcją i sprzedażą wina i soku, ponoszą Państwo wydatki, takie jak:

‒ koszty zakupu maszyn i urządzeń (zbiorniki fermentacyjne, pompy, filtry, etykieciarki, prasy, węże, pojemniki) oraz

‒ materiałów (drożdże, pożywki, cukier, butelki, korki, kapturki, etykiety, banderole, środki chemiczne, środki czystości, materiały promocyjne i informacyjne, opakowania jednostkowe i zbiorcze).

Stwierdzić zatem należy, że ponoszone przez Państwa wydatki, jako wydatki bez wątpienia związane z produkcją i sprzedażą wina i soków, tj.: wydatki ponoszone na: zakup maszyn i urządzeń: zbiorników fermentacyjnych, pomp, filtrów, etykieciarek, pras, węży, pojemników oraz materiałów tj.: drożdże, pożywki, cukier, butelki, korki, kapturki, etykiety, banderole, środki chemiczne, środki czystości, materiały promocyjne i informacyjne, opakowania jednostkowe i zbiorcze, mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z „innych źródeł”, tj. uzyskiwanych z tytułu wyrobu i sprzedaży wina i soków, pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków związanych z produkcją wina i soków (pytania nr 3), należy uznać za prawidłowe.

W kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości zebranych owoców wycenionych według aktualnych cen rynkowych, tj. pytania oznaczonego we wniosku Nr 4, odnieść należy się do treści art. 15 ust. 3 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem:

W celu ustalenia wartości zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego lub w działach specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej i zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się odpowiednio przepis art. 12 ust. 5.

Art. 12 ust. 5 ustawy o CIT, stanowi z kolei, że

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Zauważyć również należy, że zgodnie z art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 o wyrobach winiarskich (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 550),

Użyte w ustawie określenie producent wina oznacza producenta w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia 2018/273, który przetwarza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świeże winogrona, moszcz winogronowy lub młode wino w trakcie fermentacji na wino lub moszcz.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 24 ustawy o wyrobach winiarskich,

Użyte w ustawie określenie drobny producent wina z upraw własnych oznacza producenta wina spełniającego wymagania określone dla drobnego producenta w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia 2018/273, który wyrabia w danym roku winiarskim, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję co najmniej z trzech kolejnych lat winiarskich, średnio mniej niż 1000 hektolitrów wina, wyrobionego z surowców pochodzących z:

a) upraw własnych winorośli lub

b) upraw winorośli położonych na obszarze województwa, w którym jest zlokalizowane miejsce wyrobu wina, lub powiatów sąsiadujących z tym województwem, w ilości nie większej niż 50% wagowo wszystkich surowców pochodzących z upraw winorośli.

Stosownie do postanowień art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji, oraz uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE) nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2018, str. 1, z późn. zm.):

Do celów rozdziałów IV–VIII niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 47, oraz rozdziałów IV–VII rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 „producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę takich osób, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, które same przetwarzają świeże winogrona, moszcz winogronowy lub młode wino w trakcie fermentacji na wino lub moszcz do celów handlowych lub w imieniu których są one przetwarzane.

Tym samym w świetle art. 15 ust. 3 ustawy o CIT mogą Państwo do kosztów uzyskania przychodów z tytułu produkcji i sprzedaży wina i soków z jagody kamczackiej zaliczyć wartość zużytych do jego produkcji owoców pochodzących z własnej produkcji. Wartość ta powinna być wyliczona na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie owocami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu oraz czasu i miejsca ich pozyskania.

Mając na uwadze powyższe Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości zebranych owoców wycenionych według aktualnych cen rynkowych (pytanie nr 4), należy uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 5 odnoszą się z kolei do ustalenia, którą stawkę podatku zgodnie z art. 19 ustawy o CIT powinni Państwo stosować.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1) 19% podstawy opodatkowania;

2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy o CIT:

Podatnik, który został utworzony:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo

2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo

4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo

5) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

– nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, z treści art. 19 ust. 1b ustawy o CIT, wynika, że

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych oraz fundacji rodzinnych.

Stosownie natomiast do art. 19 ust. 1c ustawy o CIT,

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:

1) spółki dzielonej,

2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:

a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub

b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

– w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT,

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Z kolei art. 19 ust. 1e ustawy o CIT stanowi, że

Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy ustawy o CIT należy wskazać, że obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których wszystkie przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro.

Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Definicja „małego podatnika”, do której odwołują się powyższe przepisy została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którym

Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że:

‒ planowane przychody Spółki w okresie najbliższych 5 lat nie przekroczą rocznie wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 mln Euro;

‒ Spółka ma status małego podatnika.

Z wniosku wynika także, że Spółka powstała w 2023 r., co oznacza, że nie jest ona podatnikiem rozpoczynającym działalność gospodarczą.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że o ile powyższe dane odpowiadać będą rzeczywistości, to będą Państwo uprawnieni do zastosowania stawki preferencyjnej 9% podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Podsumowując, Spółka będzie płacić podatek dochodowy wg stawki 9%, ponieważ przychody w roku podatkowym nie przekraczają i nie będą przekraczać wyrażonej w złotych kwoty stanowiącej równowartość 2 mln Euro, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, którą stawkę podatku zgodnie z art. 19 ustawy o CIT powinni Państwo stosować (pytanie nr 5), należy uznać za prawidłowe.

Podsumowując, Państwa stanowisko w odniesieniu do określenia źródła przychodów (pytanie nr 1), wyłączenia z k.u.p. wydatków związanych z uprawą owoców (pytanie nr 2), zaliczenia do k.u.p. z tytułu produkcji wina i soków (pytanie nr 3), a także wyceny zebranych do tego celu owoców (pytanie nr 4) oraz określenia stawki opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej (pytanie nr 5) – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem